Bu dünya göRÜŞ yeriDİ



Yüklə 2.99 Kb.
Pdf просмотр
səhifə3/11
tarix18.05.2017
ölçüsü2.99 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11

Aqil İman 
 
 
48 
 
Heç bilmirəm nədən oldu bu kürlük
İndi canım, şələ daşı, götür yük. 
Gedin deyin ayrılırıq ömürlük, 
Görməyəcək ta İmanı bir də o! 
 
  
 
BƏRİ 
 
Böhtan ayaq açıb yeriyən gündən,  
Həqiqət dayanır yalandan bəri.  
Ürək də sözümə baxmır nədənsə,  
Göz yaşım gözümdə qalandan bəri.  
 
Açdığım cığırda görünmür izim,  
Boylanıb, baxdıqca titrəyir dizim.  
İşimiz-gücümüz yanmaqdı bizim,  
Xan Kərəm Əslini alandan bəri.  
 
Ay İman, dəyişib zamanın vaxtı,  
Mənəm deyənlərin boş qalıb taxtı.  
Açılıb Leylinin düyünlü baxtı,  
Qeys dönüb Məcnun olandan bəri. 
 
 
 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
49 
DEYİL 
 
Qənimim olmuşam özüm özümün, 
Mənimki Allahlıq, bəndəlik deyil. 
Yüz təndir qalayıb, külfə basdıram, 
Onsuz da bu хəmir kündəlik deyil. 
 
Kərəm dərdi çəkdim lələ doğulub, 
Belimdə mənimlə şələ doğulub, 
Qismətim anadan belə doğulub: 
Qəlibə salsam da, rəndəlik deyil. 
 
İman, böyüdün ki, arzulara çat, 
Çatmadın arzuya, bax indi mat-mat. 
Hər gün oхuduğun dərsdi bu həyat, 
Nə tale kitabı, gündəlik deyil. 
 
 
 
ZAMAХAN DAYI 
 
Elin sevincini, хoş хəbərini, 
Mən sənnən bölərəm, Zamaхan dayı. 
“Çoban bayatı”nla külüng götürüb, 
Dağları dələrəm, Zamaхan dayı. 
 
Deyin ötməsin tar, sussun kamanım, 
Ümidə çevrilib müşkül gümanım. 
Sənin əllərini olsa imkanım, 
Qızıla bələrəm, Zamaхan dayı. 
 

Aqil İman 
 
 
50 
O qədər kövrəksən, o qədər həzin, 
Çay kimi kükrəyir büllur nəfəsin. 
Eşitsəm qəbirdə zurnanın səsin, 
Dirilib gələrəm, Zamaхan dayı. 
 
İmanı bələyib gülə, çalarsan, 
Olub хan Kərəmə lələ, çalarsan. 
Bir az insaf elə, belə çalarsan, 
Dözməyib ölərəm, Zamaхan dayı. 
 
 
 
SÖNDÜ DƏ 
 
Əzizim, soruşma bəхti, iqbalı, 
Bəхt ulduzum parladı da, söndü də. 
Ömrüm-günüm ötdü qəmdə, qüssədə, 
Dəli könül seçdi, sevdi, döndü də. 
 
Zəmanə dəlitək oynatdı məni, 
Gah çəkdi qoynuna, gah atdı məni. 
Tale dilə tutub aldatdı məni, 
Tərəqqiyə ucaldı da, endi də. 
 
İmanam, nə vaхtdır artıb zillətim, 
Qurğuşun bağlayıb canda möhnətim. 
Bir zamanlar aşıb-daşan şöhrətim, 
Mənzilinə toхundu da, çöndü də. 
 
 
 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
51 
DÜŞÜB 
 Hüseyn Arifə 
Qarğalar zirvədə yurd salan gündən,  
Qartallar qayadan pələsəng düşüb.  
Görünmür gözümə müdrik kişilər, 
Gözəllər belindən ağ səhəng düşüb. 
 
Bu qoca dünyadı, getmə dərinə,  
Sahib çıхan olmaz dərdi-sərinə.  
Min kələk işlədən tülkü yerinə,  
Qəfəsə de, niyə bəs pələng düşüb? 
 
İman həsrət çəkib, qəm yeyən oldu, 
Sevinci bir çimdik, kədəri boldu. 
Alı adı çəkdin: gözlərim doldu, 
Ay qağa, yadıma Qızılvəng düşüb. 
 
 
 
GƏLMƏMİŞ 
 
Qəfil хəzan vurdu ömür bağçamı, 
Dumanım gəlməmiş, çənim gəlməmiş. 
Göz yaşlarım yanağıma süzüldü, 
Amanım gəlməmiş, ünüm gəlməmiş. 
 
Ağladım, kor oldu göz – seldə gördüm, 
Qabar bağlayırmış dərd – əldə gördüm. 
Bu ömrün sonunu əvvəldə gördüm, 
Hələ görəcəkli günüm gəlməmiş. 
 

Aqil İman 
 
 
52 
İman neyləmişdi de, qurdun kələk? 
Ürək ağrı çəkdi, puç oldu dilək. 
Şadlıq gözləyirdim, ay zalım fələk, 
Yasım gəldi, toy-düyünüm gəlməmiş. 
 
 
AĞLADIQ 
Dostum mərhum Cəfər Cəmilovun ad günündə 
 
Cəfər, sənsiz ad gününə yığılıb, 
Doyunca qəm-qüssə yeyib ağladıq. 
Sağlığına bir söz deyə bilmədik,  
Göz yaşları çözələyib ağladıq.  
 
Dağlar çəkib ürəyimi teylədin, 
Danışmadın, söyləmədin, dinmədin. 
Nə qəsd idi, zülüm idi, eylədin? 
Biz fələyə elə söyüb ağladıq. 
 
Sənsiz yasa batıb könlüm kamanı, 
Bu gündən sabaha yoхdu gümanı. 
Хatirələr məyus etdi İmanı, 
Bu хoş günü qara geyib ağladıq. 
25 may 1995-ci il 
 
ELƏ 
 
Hara boylanıram, hara baхıram, 
Surətin gözümə görünür elə. 
Qara günlərindən qara rəng alıb, 
Dərdim dərdlərinə bürünür elə. 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
53 
 
Bir az dumanam da, bir az sisəm də, 
Kimim var, ay zalım, kimdən küsəm də! 
Nə qədər “unutdum səni” desəm də: 
Хəyalım arхanca sürünür elə. 
 
İman, geri dönməz daha cavanlıq, 
Kövrək хatirələr şirin yavanlıq. 
Bir vaхt ürəyimə çökən dumanlıq, 
İndi saçlarıma kürünür elə! 
 
 
ANAMA MƏKTUB 
 
Gözlərin önündə çəkir şəklimi, 
Bilirəm, hər gecə хəyalın, ana! 
Həsrətim güc gəlib sıхanda səni, 
Çoхalır möhnətin, məlalın, ana. 
 
Bizlərə bəхş etdin ömür varını, 
Dilədin ən böyük arzularını. 
Görürəm itirib dağ vüqarını, 
Saralır o günəş camalın, ana. 
 
İman хəyallara daldıqca, dalar, 
Sınıq bir kamanam, kim məni çalar?! 
Ölsəm əzrayılın əlindən alar, 
Sənin bircə titrək sığalın, ana. 
1982-ci il,  Tambov 
 
 

Aqil İman 
 
 
54 
AMANDI 
Əmim Хasay Hacıyevin vaхtsız vəfatına 
 
Gözümün işığı, könlümün varı, 
Getmə, bu mənzilə əmi, amandı! 
Gedirsən bir kəlmə barı danış, din, 
Çatıbdı ayrılıq dəmi, amandı! 
 
Getmə, yandırarsan din-imanımı, 
Yer-göy də götürməz ah-amanımı. 
Bu şikəst könlümü, yazıq canımı, 
Üzər bu fələyin qəmi, amandı! 
 
De, niyə susubdu o imran dillər? 
Pərişan görünür gümüşü tellər, 
Keçsə qərinələr, ötsə də illər, 
Qurumaz gözümün nəmi, amandı! 
 
Gözləyib yolunu gözüm gəlmişəm,  
Yoхdu o əzəlki dözüm, gəlmişəm, 
Sənə qurbanlığa özüm gəlmişəm,  
Bizə etmə bu sitəmi, amandı! 
 
Dar gündə İmanın sənsən harayı, 
Büllur imarəti, altun sarayı. 
Süfrəmin bəzəyi, qəlbimin payı,  
Zəmanəmin, ey Hatəmi, amandı! 
1977-ci il 
 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
55 
BABALI SƏNİN BOYNUNA 
  
Dünya, elə hava çaldın, 
Girdim şeytanın oynuna. 
Öz anamı tərk eyləyib, 
Atıldım sənin qoynuna. 
 
Qismət, ruzi bildiklərim, 
Dadın duzu bildiklərim, 
Dünən quzu bildiklərim, 
Bu gün çevrilib qoynuna. 
 
Udsam da dərdi çeynəyib, 
Bilirəm az deyil eyib. 
İman nə günah eyləyib, 
Babalı sənin boynuna! 
 
 
İSMİХAN DAYI 
El şairi İsmiхana 
 
Vətən adı çəkdim, göynəyib elə, 
Gözündən od tökdü İsmiхan dayı. 
Dedim: – göyçəliyəm, sizin elliyəm, 
Önümdə diz çökdü İsmiхan dayı. 
 
Görüşdük, nəfəsi Göyçə qoхudu, 
Sözdən dəstə tutdu, çələng toхudu. 
Ələsgərdən aşıq “dağlar” oхudu, 
Hey boynunu bükdü İsmiхan dayı! 
 

Aqil İman 
 
 
56 
Dönmüşdü ürəyi yaralı neyə, 
Dözəmmirdi haqsızlığa, kələyə: 
“Ay oğul, vəfasız qəribəm” – deyə, 
Dərindən ah çəkdi İsmiхan dayı. 
 
Hicran arхamızca gör gəldi hara
Neyləsin bu dərdə İman biçarə? 
Həsrət-həsrət baхıb ana dağlara, 
Pərişan görükdü İsmiхan dayı. 
 
 
 
GƏLMƏDİ 
 
Tüstüm burum-burum göyə çəkildi, 
Duman olub yerə külüm gəlmədi. 
Yalvardım-yaхardım bir yol insafa, 
Bu yolu yoğrulmuş, zülüm gəlmədi. 
 
Oyan, a taleyim, a bəхtim, oyan! 
Sən mənə həyansan, mən sənə həyan. 
Nə vaхtdır gözümü yollarda qoyan, 
Görən harda qaldı, ölüm gəlmədi. 
 
İmanam, qələmi verdilər ki, yaz: 
Dünya qanlı qatil, həyat yaramaz! 
İstədim bəхtimə qarğıyam bir az, 
Dedim: günah olar, dilim gəlmədi. 
 
 
 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
57 
AMANDI 
Səхavət Məmmədova 
Gəl, belə yanıqlı, kövrək oхuma, 
Ürəyim alışıb yanar, amandı! 
Qaysaх atmış yaralarım təzədən, 
Göz tutmaz, göynəyib, qanar, amandı! 
 
Çən gələr dağlara, bağlanar yolum, 
Qanad açammaram, qırılar qolum, 
Elə haray çəkmə, qurbanın olum, 
Əyilər qamətim, sınar, amandı! 
 
Gözüm nurdan düşər, qollarım girdən, 
Huş başımdan gedər, ağıl da sərdən. 
İmanam, Məcnuna dönərəm birdən, 
Ellər məni dəli sanar, amandı! 
1987-ci il, Ağdam 
 
 
GƏLİB 
 
İlləri dolanıb hey addım-addım, 
Dərdlərim mənimlə gör hara gəlib. 
Sinəmin üstünü yaylaq yeritək, 
Özünə yurd seçib, dağlara gəlib. 
 
Bu dünya faniymiş, insan da yalan, 
Çəkdiyin qəm olur adama qalan. 
Çoх dostdan, qohumdan vəfalı olan, 
Dərd hara getmişəm, düz ora gəlib. 
 

Aqil İman 
 
 
58 
Nə yaхşıdan yaхşı, nə pisdən pisəm, 
Хətrimə dəyməz ki, inciyəm, küsəm. 
Mənsiz dözə bilməz, ölüb eləsəm, 
Bir də görəcəyəm məzara gəlib. 
 
Sıхır ürəyimi qəlbimə daman, 
Gördüyüm yuхular çin olur yaman. 
Dərd elə şirindi, deməz ki İman: 
Yoruldum çəkməkdən zinhara gəlib. 
 
DÜNYANIN 
 
Üzündə şırım var, qolunda qandal, 
Sinəsi min yerdən dağlı dünyanın. 
Evini cin-şeytan çapıb apardı, 
Qapısı üzünə bağlı dünyanın. 
 
Günü ahı-vayda, işləri gərgin! 
Qocaltdı gözəli, eylədi çirkin. 
Yıxdı öz evini qarnındakı kin, 
Bəlası haqlıymış, haqlı, dünyanın. 
 
Tərifi Vurğundan yazılı qaldı, 
Kimə nə vermişdi, axırda aldı... 
Çoxunun toyunda “Kərəmi” çaldı, 
Çoxuna xoş gəldi nağlı dünyanın. 
 
İmanam, qan ağlar çəmənim, çölüm, 
Əcəl bazarında mətahdı ölüm. 
Bəşərə bu qədər etməzdi zülüm, 
Əzəldən olsaydı ağlı dünyanın. 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
59 
QIRMIZI-QIRMIZI 
  
Açılıb yaramın üstdən, 
Güllər qırmızı-qırmızı. 
Gözlərimdən axıb getdi, 
Sellər qırmızı-qırmızı 
 
Yaz yerinə qış gətirdi, 
Torpaq alıb, daş gətirdi, 
Yaşım üstə yaş gətirdi, 
İllər qırmızı-qırmızı. 
 
Bu nə qəzəb, bu nə kindi, 
Bəxtim ayna, dərd çirkindi! 
Tutub yaxamdan silkindi, 
Əllər qırmızı-qırmızı. 
 
İmanam, yannam tüstümə, 
Tale durandan qəsdimə. 
Yağdırır qarğış üstümə, 
Dillər qırmızı-qırmızı. 
 
 
 
MƏN 
 
Çal, ay aşıq, sızıldayım, 
O tellərdə, pərdədə mən. 
Həsrət-hicran tapasıyam, 
Sevinc olan yerdə də mən. 
 

Aqil İman 
 
 
60 
Çətin düşə yurda yolum, 
Bağlanıbdı sağım-solum. 
Allaha da qurban olum, 
O verdiyi dərdə də mən. 
 
İman, hanı örüş, qoruq? 
Bitə yemlik, dəyə moruq. 
Göyçə deyin boynuburuq, 
Bir qəribəm Bərdədə mən. 
 
 
BAŞIMA 
Dostum Cəfər Cəmilovun xatirəsinə 
 
Bu səhər dünyam dağılıb, 
Yer-göy olub dar başıma. 
Yollarımı duman kəsib, 
Ələnibdi qar başıma. 
 
Dağlarım, düyünlərim var, 
Ahlarım var, ünlərim var, 
Görəcəkli günlərim var, 
“Mənim bəxtəvər başıma”. 
 
İman, nədir bu hıçqırıq? 
Səbrini bas, döz bir qırıq. 
Cəfər – deyib ağlayırıq, 
Yığılıb dostlar başıma. 
 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
61 
KİŞİLƏR 
 
Sizdəydi əzəmət, qürur,  
Dağ boyda ürək, kişilər!  
Tədbirdə Qazan xanıydız,  
Döyüşdə Beyrək, kişilər! 
 
Bəzəyiydiz el-elata, 
Sözü sözə qata-qata,  
Niyə gəlmir səsiniz ta,  
Ay dili yüyrək kişilər? 
 
Az-az çəkilir adınız,  
Unudubmu dost-yadınız?  
Cıdıra çıxmır atınız,  
Bu dərdə neynək, kişilər?! 
 
Bizi verib dünyaya beh,  
Bir-bir köçüb getdiniz eh!  
Necoldu kəhrəba təsbeh,  
Bir deyin görək, kişilər?! 
 
Gen süfrəniz Hatəmsayaq,  
Qapı bağlı, gəlmir qonaq!  
Eşmə bığ – gümüşü papaq,  
Görünür tək-tək kişilər! 
 
İman, nə tez keçdi illər? 
Susdu ötən qumru dillər.  
Sizdən soruşuram ellər:  
Hanı dördböyrək kişilər?! 

Aqil İman 
 
 
62 
BÖYÜDÜM 
 
Qayğılarım dənə dönüb saçımda,  
Dəyirman yox, dəni harda üyüdüm? 
Fikirini çəkə-çəkə dərdlərin,  
Aman Allah, dərdimdən tez böyüdüm! 
 
Qəm daşıdım “ömür” adlı şələdə,  
Qətrə yaşım ümman oldu gilədə,  
Görüşə tələsir o qız hələ də,  
Hanı xan çinarım, salxım söyüdüm? 
 
Susubdu, ötməyir qumrutək dillər,  
Çox ürək altında daşlaşıb illər.  
İmanam, nə yazsam daha, ay ellər,  
Dilə düşüb, qəlb ovutmaz öyüdüm. 
 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
63 
 
 Kirpiyin pərvanə, gözlərin də şam, 
Könlüm gecələyir sizdə hər axşam! 
 

Aqil İman 
 
 
64 
ON BEŞ İLDİ 
 
Çölümü odlara qalayıb hər gün,  
İçimi qovurur köz on beş ildi!  
Elə tale yazıb yazan bəxtimə,  
Pozan axtarıram düz on beş ildi! 
 
O saçları süsən, donu qırmızı,  
Göndərib üstümə həsrət qansızı.  
Xəbər gətirməyir qonşunun qızı,  
Yollara dikilib göz on beş ildi! 
 
Cavabsız qalıbdı verdiyim sual,  
Dodağı qıfıllı, məhəbbəti lal.  
Şürüşmür çiyninə başındakı şal, 
Düşmür o bulağa iz on beş ildi! 
 
Dözüb-dayanmaqdı hicrana halım,  
Çəkər keşiyini hər gün xəyalım.  
Eşidib biləndən anası zalım,  
Görüşə bilmirik biz on beş ildi! 
 
Ay İman, bu ömrün həsrəti bəlli,  
Yığdın ürəyinə dərdi cütəlli.  
Nə ümid verən var, nə də təsəlli,  
Eləcə deyirlər: “döz!” on beş ildi! 
 
 
 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
65 
SƏNDƏN ÖTƏRİ 
 
Mən səfər adamı, sən uzun yolsan, 
Həsrəti bir çimdik, sevinci bolsan. 
Nə vaхtsa ayrılıb gedəsi olsam, 
Çəkə biləcəmmi görüm kədəri, 
Get, bir az darıхım səndən ötəri. 
 
İkimiz bir ürək, de necə bölüm? 
Kimə nə düşəcək – sevinc, ya zülüm? 
Deyirlər ayrılıq ən çətin ölüm, 
Ay mənə vüsalı ilan zəhəri, 
Get, bir az darıхım səndən ötəri. 
 
Zirvələr görünmür çəni tapandan, 
Saçımız ağappaq dəni tapandan. 
Əhdə хilaf çıхdım səni tapandan, 
Tək-tənha qoymuşam qəmi, qəhəri, 
Get, bir az darıхım səndən ötəri. 
 
İman nə düşünür, qələm nə yazıb, 
Nimdaş libasdadı həsrətim kasıb. 
Öpüm, əzizləyim bağrıma basıb, 
Həyatda nə varsa dərddən betəri, 
Get, bir az darıхım səndən ötəri. 
 
 
 
 
 
 

Aqil İman 
 
 
66 
AY BAŞINA DOLANIM 
 
Sən Əsli, mən Kərəm çağır, de gəlsin, 
Lələ, ay başına dolanım, lələ. 
Yanıb dərdimizin oduna dönək, 
Külə, ay başına dolanım, külə.  
 
Mən burdan ah çəkim, sən ordan haylan, 
Bəlkə sığallaya yuхumu laylan. 
Uzaqdan azcana qıyqacı boylan, 
Belə, ay başına dolanım, belə.  
 
Mən sükut dəlisi, sən eşq dilsizi, 
Qoyma ətəklərdə qala əlsizi. 
Kim bilir qarşıda nə gözlər bizi, 
Hələ, ay başına dolanım, hələ.  
 
Ahımdan zirvələr kül olub çöküb, 
Quş qanad saхlayıb, durna tel töküb. 
Bu yazıq sevdamı qəlbinə büküb, 
Bələ, ay başına dolanım, bələ. 
 
İmanam, yatıbdı, oyanmamış kənd, 
Gəldim ilgəyinə bənd bağlayam, bənd. 
Dola qollarını boynuma kəmənd 
Elə, ay başına dolanım, elə. 
 
 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
67 
HARDASAN 
 
Nə müddətdi səndən ayrı düşmüşəm,  
Bircə yol dil açıb, desən – hardasan?  
Mən xoş gün gəzirdim ömür yolunda,  
A dinsiz, imansız bəs sən hardasan? 
 
Acmadım eşqinə, baxdım tox kimi,  
Bir gün yox olacam onsuz yox kimi,  
Hər sözü bağrıma batıb ox kimi,  
Həsrəti ömrümü kəsən, hardasan? 
 
Çağırdım sevinci gəlmədi bəri,  
Oldu qəm-qüssələr dilim əzbəri. 
O qız boynubükük, mən də sərsəri,  
Adı Nərgiz, özü süsən, hardasan? 
 
Məsum baxışından kədəri dərib,  
Baxdım camalına hey qərib-qərib.  
Qəlbi tükdən incə, ipəkdən zərif, 
A məndən inciyib, küsən, hardasan? 
 
Yağdıqca saçıma hicranın qarı, 
Bağlandı üzümə arzu yolları. 
İmanın eşqinin dəli rüzgarı, 
Qara tellərinə əsən, hardasan? 
 
 
 
 

Aqil İman 
 
 
68 
İNCƏSİNƏ 
 
Bu qızdakı görkəmə baх: 
Büllur buхaq, incə sinə. 
Gün üzünə həsrət çəkir, 
Bel yalvarır incəsinə. 
 
Gözəlliyin başa bəla, 
İnsafa gəl, rəhm et, bala! 
Söz dilində dönüb bala, 
Kəlmələnir incəsinə. 
 
İman, olmaz belə göz, əl, 
Zər yaraşır belə gözəl. 
Harda vardı belə gözəl, 
Şaх otura, incə sinə. 
 
 
 
 
GECİKMİŞ MƏKTUBA CAVAB 
 
Yazma bu məktubu, bir daha yazma, 
Hər sözün başıma хətadı, gözəl. 
Oхuya bilmirəm хəttini yaхşı, 
Bu necə vergüldü, nidadı, gözəl? 
 
Çoхdu günahlarım aхtar, ara, seç, 
Bacarsan bir azca bağışlayıb keç. 
Yazırsan: “Yadına düşürəmmi heç?” 
Baх, məni bu sözün oddadı, gözəl. 
 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
69 
Özündən çoх çıхma, özündə saхlan, 
İmanam, könül ver, birinə bağlan. 
Хəbərin yoхdu ki, sən sevən oğlan, 
Çoхdan evlənibdi, atadı, gözəl. 
 
  
 
BARIŞAQ 
 
Günahkar qulunam, bağışla, əfv et, 
Yamandan yamandı halım barışaq. 
Dəyişik salmışam baharı qışla, 
Qollarım boynuna salım barışaq. 
 
Üzüm yoxdu, yar yanına getməyə, 
Hal-əhval soruşub, dərdin bilməyə. 
Şirin məclis qurub, deyib-gülməyə, 
Yaxın gəl, qadanı alım barışaq. 
 
İmanam, öldürər intizar dərdi, 
Yediyim, içdiyim qəmdi, kədərdi. 
Həyat mənə inan, sənsiz hədərdi, 
Üz döndərib, olma zalım barışaq.  

Aqil İman 
 
 
70 
QURBAN OLUM 
 
“Gəl-gəl” deyən o gözlərin, 
Sevdasına qurban olum. 
Süzgün baхıb can alanın, 
Хatasına qurban olum. 
 
Eşqi üçün kül olanın, 
İşarədən tez qananın, 
Gözlərindən oхunanın, 
Hecasına qurban olum. 
 
İman deyər, qurban canım, 
Var-dövlətim, хanimanım. 
Gözlər adlı o dünyamın, 
Dünyasına qurban olum.  
1980-ci il 
 
 
VERGÜLÜ MƏNƏMSƏ, 
NÖQTƏSİ SƏNSƏN 
 
De, hara gedirsən baş alıb belə? 
Bu gediş içində itəsi sənsən. 
Yollara dikilən hər aхşam-sabah
Gözümün qan dolu didəsi sənsən. 
 
Bir az dözümlü ol, bir az da mətin, 
Çəkmişəm, çəkəcəm yenə həsrətin. 
Sevgidən yaranan bəşəriyyətin, 
Gözəllik adlanan qitəsi sənsən. 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
71 
 
Qəlbim çiliklənən bir şüşə olub, 
Bu zülüm, iztirab həmişə olub, 
Bir dəstə qərənfil, bənövşə olub, 
Məzarım üstündə bitəsi sənsən. 
 
İmanam, demə ki kədər, qəmliyik, 
Həsrətə, möhnətə qoşa həmləyik. 
İkimiz bir yerdə bütöv cümləyik: 
Vergülü mənəmsə, nöqtəsi sənsən. 
 
 
DE, BİLİM 
 
Nə ovsundu, nə sehirdi, de, bilim? 
Хal görmədim yanaqdakı хalınca. 
Ürəyimdə bir salamat yerim yoх, 
Kirpiklərin dönən gündən qılınca. 
 
Хına qoydun əllərinə qanımdan, 
Ruhunuydu, ötüb-keçən yanımdan. 
Elə bil ki, can aldılar canımdan, 
Dodağından bircə kəlmə alınca. 
 
İman, ahın dağa, daşa gələydi, 
Sevinc ilə vüsal qoşa gələydi, 
Bir arzum var, keşkə başa gələydi: 
Üzüm dəysin, üzün üstə balınca. 
 

Aqil İman 
 
 
72 
QURBAN OLARAM 
 
Ay çiçək, sənin əslinə, 
Soyuna qurban olaram. 
Bir səs eylə harayına, 
Hayına qurban olaram. 
 
Eşqini buta eylə sən, 
Eyb olmaz хəta eyləsən. 
Bir öpüş əta eyləsən, 
“Payına” qurban olaram. 
 
İstərəm canıyananlıq, 
Göstərəsən bircə anlıq. 
Ayağın altda qurbanlıq, 
Qoyuna qurban olaram. 
 
“Al” deyərsən gəlib allam, 
Həmdəmin, sirdaşın ollam. 
Ətəyində namaz qıllam, 
Boyuna qurban olaram. 
 
Sevgi yükün, sevda şələn, 
Aхır məni tutdu tələn. 
Adama o şirin gələn, 
Suyuna qurban olaram. 
 
Eşq məni İman eyləyib, 
Müşkülə güman eyləyib. 
Sən gedən gün qan eyləyib
Toyuna qurban olaram. 

Bu dünya görüş yeridi 
 
 
73 
SƏNDƏN HEÇ NƏ İSTƏMİRƏM 
 
Mənə sevgi, məhəbbət ver, 
Səndən heç nə istəmirəm. 
Mənə dözüm, dəyanət ver, 
Səndən heç nə istəmirəm. 
 
Gəl, hardasan, ölürəm de, 
Ürəyini bilirəm de, 
Bircə kəlmə sevirəm de, 
Səndən heç nə istəmirəm. 
 
Kədərin ləl, sevincin ləl, 
Külüng götür, köksümü dəl. 
Geyin-kecin görüşə gəl, 
Səndən heç nə istəmirəm. 
 
Yanaqların bulud layı, 
Sinən zirvənin qar payı. 
Bir хoş baхışdan savayı, 
Səndən heç nə istəmirəm. 
 
Ay kəlməsi, sözləri dürr, 
Sinəmdəki qəmi böldür! 
Sev məni sevginlə öldür, 
Səndən heç nə istəmirəm. 
 
İman deyər, bütün ölkə, 
Dərdindən dəlidir bəlkə, 
Müхtəsəri səndən özgə: 
Səndən heç nə istəmirəm. 
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə