Hamlet ingilis dilindən tərcümə edəni: Sabir Mustafa



Yüklə 2.8 Kb.
PDF просмотр
səhifə1/5
tarix29.05.2017
ölçüsü2.8 Kb.
  1   2   3   4   5

Vilyam Şekspir 
 
 
HAMLET 
 
İngilis dilindən tərcümə edəni: 
Sabir Mustafa
 
 
İŞTİRAK EDƏNLƏR: 
 
Klavdi 
  Danimarka 
kralı 
Hamlet 
  keçmiş kralın oğlu, indikinin qardaşı 
oğlu 
Fortinbras  
Norveç 
şahzadəsi 
Horatsio   Hamletin 
dostu 
Poloni 
  kral 
sarayının müşaviri 
Laert 
  onun 
oğlu 
 
Voltimand  
saray 
adamları  
Korneli 
Rozentrants  
Hamletin 
keçmiş universitet 
yoldaşları 
Qildenstern 
 
Ozrik 
Zadəgan 
Keşiş 
 
Marsel 
  zabitlər 
Bernardo 
 
Fransisko   əsgər 
Reynaldo   Poloninin 
yaxın adamı 
Kapitan 

İngilis səfirləri 
Aktyorlar 
İki məzarçı 
Gertruda   Danimarka 
kraliçası, Hamletin anası 
Ofeliya  Poloninin 
qızı 
 
Lordlar, ledilər, zabitlər, əsgərlər, dənizçilər, carçılar, 
xidmətçilər. 
Hamletin atasının kölgəsi 
 
Hadisələr Elsinorda cərəyan edir. 
 
 
 
 
 
 
BİRİNCİ PƏRDƏ 
BİRİNCİ SƏHNƏ 
Elsinor. Qəsrin önündə bir 
meydan. Fransisko keşikdə 
dayanıb. Bernardo ona 
yaxınlaşır. 
B e r n a r d o .   Orda  kim  var? 
F r a n s i s k o .   Dayan,  sən özün kimsən? 
B e r n a r d o .   Yaşasın kral! 
F r a n s i s k o .   Bernardo? 
B e r n a r d o .   Mənəm. 
F r a n s i s k o .   Növbənə gəlmisən lap öz vaxtında. 
B e r n a r d o .   Gecə yarı oluıb, get yat, qardaşım. 
F r a n s i s k o .  
Çox sağ ol ki, məni əvəz elədin. 
Donmuşdum, qəlbim də bərk 
darıxırdı.  
B e r n a r d o .   Növbən necə oldu, sakit 
keçdimi?  
F r a n s i s k o .   Gözə görünmədi bir siçan 
belə.  

B e r n a r d o .  
Yaxşı, xudahafız, di get, əzizim. 
Sonə rast gəlsələr Horatsio, Marsel, 
Tələsdir, növbəyə gecikməsinlər. 
F r a n s i s k o .   Deyəsən, onlardır. Dayanın, kimdir? 
(Horatsio ilə Marsel daxil olurlar). 
H o r a t s i o. Vətən oğulları. 
M a r s e 1. Kral nökərləri. 
F r a n s i s k o .   Mən getdim, 
hələlik.  
M a r s el . 
Yaxşı yol, dostum. 
Yerində kim 
qaldı?  
F r a n s i s k o .  
Odur, Bernardo. 
Sağ olun, gecəniz xeyrə qalsın. 
Gedir. 
M a r s e 1. Ey 
Bernardo!  
B e r n a r d o .  
Nə var, bir söylə görüm. 
Horatsio burdadır? 
 
H o r a t s i o. Deyəsən, burdadır. 
B e r n a r d o .   Xoş gördük, Horatsio, xoş gördük, Marsel. 
H o r a t s i o. Hə, bu gecə o zad yenə gəldimi? 
B e r n a r d o .   Heç nə görməmişəm. 
M a r  s e 1. 
Horatsio inanmır buna heç cürə. 
Deyir: iki dəfə o gördüyümüz 
Kölgə yalnız bizim uydurmamızdır. 
Odur ki, gətirdim Horatsiomı, 
Bu gecə keşikdə qalsın bizimlə. 
Yenidən gələrsə o qorxulu ruh
Onu öz gözüylə görüb inansın, 

Həm də bir onunla söhbət eləsin.  
H o r a t s i o. Boş şeydir, o gəlməz.    " 
 B e r n a r d o. 
Əyləşin bir az, 
Bu iki gecədə nə görmüşüksə, 
Bir daha birbəbir hamısını biz 
Sizə danışaq ki, inanasınız.  
H o r a t s i o. Yaxşı, əyləşəyin, danış, Bernardo. 
  B e r n a r d o .  
Dünən gecə göydə qütb ulduzundan 
Qərb tərəfdə doğan həmən o ulduz 
Yenicə bu cürə nur saçırdı ki, 
Marsellə mən idim, saat bu zaman 
Bir dəfə vurmuşdu... 
Kölgə gəlir. 
M a r s e 1. Sus bir, kəs səsini, bax, yenə gəlir!  
B e r n a r d o .   Lap  özüdür, mərhum kralımızdır.  
M ar sel. 
Horatsio, tez ol, onunla danış, 
Axı, oxumusan, sən savadlısan.  
B e r n a r d o .   Horatsio,  bax,  krala  oxşamayırmı?  
H o r a t s i o. Odur! Qorxu, heyrət sarsıdıb məni.  
B e r n a r d o .   O,  sual  gözləyir.  
M a r s e 1. Soruş, Horatsio. 
H o r a t   sio. 
De kimsən, nəçisən? Danimarkanın  
Mərhum kralının əzəmət dolu,  
Vüqarlı, möhtəşəm qiyafəsinə  
Nə haqla girmisən bu gecəyarı?  
Göyə and verirəm səni, cavab ver! 
M a r s e 1. Söz ona toxundu. 
B e r n a r d o.Görürsən, gedir. 
H o r a t s i o. Dayan, and verirəm, dayan, cavab ver. 
Kölgə gedir. 

M a r s e 1. O getdi, danışmaq istəmədi heç. 
B e r n a r d o .  
Nə oldu, Horatsio? Rəngin saralıb,  
Əsirsən; bu indi uydurmadımı?  
Danış, sözün nədir, hə, fikrin nədir? 
Ho r a t  s i o. 
Onu görməsəydim öz gözlərimlə,  
Allaha and olsun, inanmazdım heç. 
M a r s e 1. Oxşayırmı bizim kralımıza? 
H o r a t s i o .  
Sən özün-özünə oxşadığıntək.  
O, xudpəsənd Norveç kralı ilə  
Döyüşdəki hərbi paltarındaydı.  
Polşa kralını danışıq vaxtı  
Hirslənib xizəkdən buzun üstünə  
Atdığı gün kimi qaşqabaqlıydı.  
Bu çox qəribədir! 
M a r se 1. 
O elə bu zaman dünən iki yol 
 Keçdi yanımızdan əzəmət ilə. 
H or at s i o. 
Mən dəqiq bilmirəm, ümumiyyətlə, 
 Bunu bilirəm ki, dövlətimizi  
Tutacaq bəladan bu xəbər verir. 
M a r s e 1. 
Gəlin əyləşəyin. Kim mənə deyər,  
Gecələr hamını incidən, üzən 
Eyni ciddiyyətlə, böyük diqqətlə  
Belə keşik çəkmək nə deməkdir, nə?  
Təcili yaranan dəhşətli toplar,  
Xaricdən alınan qorxunc silahlar  
İşarə deyilmi müharibəyə?  
Gəmi hazırlayan ustalar neçin  
Bazar günləri də iş günləritək  
Иşləyir bir an da ara vermədən?  
Gecə də, gündüz də qan-tər içində  
Tələsik bu cürə hazırlıq nədir?  
Bunları kim mənə izah eyləyər? 

  
H o r  at s io. 
Mən izah edərəm. Belə deyirlər,  
İndicə surəti bizə görünən,    
-Bildiyiniz kimi, bizim kralı  
-İxtiyar Hamleti Norveç hakimi  
Lovğa Fortinbras qanlı döyüşə  
Təhrik eləyibdir. Həmin döyüşdə  
Bizim cəsur kral öldürüb onu, 
 Çatıbdır dünyada şana-şöhrətə. 
 Şərəf qanunuyla təsdiq olunan  
Belə müqavilə bağlanıb əvvəl:  
Əgər Fortinbras məğlub olarsa,  
Onun həyatı da, torpaqları da  
Keçəcək əlinə bizim kralın.  
Yox, əgər döyüşdə qalib glərsə,  
Bizim hökmdarın varı-dövləti  
Keçəcəkdir onun sərəncamına.  
O müqaviləyə uyğun olaraq  
Bütün malı-mülkü Fortinbrasın  
Verilib Hamletin ixtiyarına.  
İndi onun oğlu gənc Fortinbras  
Sönməz coşqunluqla alovlanaraq 
 Gəzib oymaq-oymaq bütün  
Norveçi Qanuna-qaydaya tabe olmayan,  
Bir qarın yeməkçün başkəsənləri  
Başına toplayıb, qoşun düzəldib. 
İstəyir, atası qoca kralın  
Bir vaxt itirdiyi bütün yerləri  
Zor ilə, güc ilə geri qaytarsın.  
Bu yaxşı məlumdur bizim dövlətə.  
Zənnimcə, ölkədə tələm-tələsik  
Əsgər toplamağın, çaxnaşmaların  
Əsas səbəbi də elə tək budur. 
B e r n a r d o .  
Bu ancaq belədir, başqa cür olmaz.  
Al qanlara həris, hərblərə bais  

Krala bənzəyən o qorxunc kölgə  
Belə qəzəb ilə silahlanaraq  
Bizim düşərgəni nahaq dolanmır. 
H o r a 1 s i o. 
Ağlımın gözünə o batır qumtək... 
 Roma dövlətinin ən şanlı vaxtı,  
Qüdrətli Sezarm qətlindən əvvəl  
Ölülər məzardan çıxıb bayıra,  
Gəzib küçələri ağ kəfənlərdə 
 Qorxunc, anlaşılmaz sözlər deyirmiş.  
Quyruqlu ulduzlar göydən od töküb,  
Qanlı yağış yağıb, tutulub günəş.  
Dəniz Allahmı - qadir Neptunu  
Hər zaman hökmündə saxlayan ay da 
 Müdhiş qaranlığa qərq olub tamam.  
Elə bil ki, çatıb qiyamət günü.  
Bəlkə, yerlər, göylər birləşib indi  
Bizim yurddaşlara, bizim ellərə  
Xəbərlər gətirən carçılar kimi,  
Elə dəhşətlərtək dəhşət göstərir,  
Sonra da fəlakət baş verəcəkdir. 
Kölgə qayıdır. 
 
Dinməyin, bir baxın, o yenə gəlir! 
 Ölsəm də mən onu saxlayacağam. 
 
 Dayan, sən ey xəyal! Səsin vardısa, 
 Əgər danışmağı bacarırsansa, 
Sirrini söylə! 
Sənə istirahət, bizə səadət 
Gətirə biləcək, bəlkə, bir iş var, 
Sirrini söylə! 
Ölkənin dərdini duyubsan, bəlkə, 
Biz onu tez bilsək, dəf eyləyərik, 
Tez mənə söylə! 
Bəlkə, sağlığında sən bir xəzinə 

Zorla əldə edib, zorla qəsb edib 
Gizlədibsən onu torpağın altda. 
Belə deyirlər ki el arasında, 
Siz ruhlar gəzirsiz xəzinə üçün, 
Xoruz banlayır. 
Sirrini aç mənə, dayan, bir söylə! 
 Marsel, saxla onu! 
M a r s e 1. Qılıncla vurum? 
H o r a t s i o. Hə, vur dayanmasa. 
B e r n a r d o .   Burdadır! 
H o r a t  s i o. Budur! 
M a r s e 1. O getdi! (Kölgə gedir). Toxunduq şah vüqarına,  
                  Güc göstərib təhqir eylədik onu.  
                  O hava kimidir, qılınc kəsməyir,  
                  Hədərdir, gülüncdür zərbələrimiz. 
B e r n a r d o .   Danışardı, heyf, banladı xoruz. 
H o r a t s i o. 
Bu səsdən diksinib çəkildi dərhal,  
Qorxdu günahkartək cavab verməyə.  
Belə bir söz var ki, sübhün carçısı  
Xoruz zil səsiylə gündüz  
Allahı -Günəşi oyadır öz yuxusundan. 
 Bu səsi eşitcək suda, atəşdə, 
 Torpaqda, havada dolaşan ruhlar  
Tələsik qayıdır qəbirlərinə.  
Biz indicə gördük bu həqiqəti. 
Marse1. 
Xoruz banlayanda qeyb oldu kölgə.  
Deyirlər ki, hər il qışdan az əvvəl,  
Milad bayramında gecə sübhədək  
Banlayır durmadan o səhər quşu. 
 Onda gəzə bilmir heç yerdə ruhlar,  
Onda gecə keçir asııdə, rahat,  
Yerə ziyan vurmur səyyarələr də, 
 Sehr də, cadu da düşür kəsərdən.  

Vaxt belə müqəddəs, belə xoş olur! 
H o r a t  si o. 
Mən də eşitmişəm, az inamım var.  
Baxın, səhər geyib qızıl donunu,  
Gəlir şərq tərəfdən şehli zirvəylə.  
Keşikdən gedəyin, budur 
məsləhət.  
Bu gecə burada gördüyümüzü  
Tez xəbər verəyin prins Hamletə. 
 Canım haqqı, bizə lal olan bu ruh 
Onu görən kimi danışacaqdır.  
Dostluğun, vəfanın hökm etdiyitək, 
 Deyin, biz bu sirri açaqmı ona? 
M ars e 1. 
Gərək mütləq açaq, indi Hamletin  
Harda olduğunu bilirəm, dostlar. 
Gedirlər. 
İKİNCI SƏHNƏ 
Kral sarayında qəbul salonu. 
Təntənəli musiqi. Kral, kraliça, müşavirlər, Poloni, Laert, 
Voltimand, Korneli, Hamlet və başqaları 
daxil olurlar. 
Kral. 
Əziz qardaşımız Hamletin yası  
Hələ sona çatıb qurtarmasa da,  
Qəlbimiz qalsa da kədər içində, 
 Matəmə batsa da bütün krallıq, 
Gərək biz ağılla dözək bu dərdə.  
Ağıl fəlakətlə vuruşub hər vaxt,  
Gərək unutmayaq özümüzü biz.  
Odur ki, əvvəllər bacımız olan,  
İndi hamımızın kraliçamız  
-Bu hərbi dövlətin varisi ilə  
Biz kəbin kəsdirdik. 

 Gözlərimizin İndi biri gülür, biri ağlayır.  
Dərdimiz birləşib şadlığımızla. 
 İndi tərəzinin iki gözünün  
Birində sevinc var, birində kədər.  
Nikah bağlayanda müşavirlərin  
Bütün sözlərinə biz əməl etdik.  
Siz də yaxşı, müdrik məsləhət üçün 
 Bizim təşəkkürü qəbul eyləyin.  
Sonra da aydındır: gənc Fortinbras  
Ya bizi saymayır, ya zənn edir ki,  
Əziz və istəkli qardaşımızın  
Ölümündən sonra dövlətimizdə  
Hərc-mərcilikdir, özbaşınalıqdır. 
Aldanıb uyaraq boş xəyallara  
Elə düşünür ki, güclüdür bizdən.  
Bizi dəng eləyib məktublarıyla,  
Qoca atasının itirdiyini  
-Cəsur, şücaətli qardaşımızın  
Qanunla aldığı bütün yerləri  
Bizdən qaytarmağı tələb eyləyir.  
Budur müxtəsəri onun haqqında.  
İndi həm özümüz, həm də məclisin 
 Əsl mahiyyəti, məğzi barədə:  
Qarşıda görməli çox işimiz var;  
Norveç kralına, Fortinbrasın  
Əmisinə məktub hazırlamışıq. 
 O qoca xəstədir, düşüb yatağa.  
Qardaşı oğlunun əməllərini,  
Yəqin ki, eşitmir zəifliyindən.  
Məktubda biz ondan rica edirik, 
Alsın qabağım bu dikbaşlığın. 
 Yazmışıq bilsin ki, bütün qoşunlar  
Toplanıbdır onun rəiyyətindən,  
Xərci də verilir xəzinəsindən.  
Mehriban Korneli, əziz Voltimand,  
Məktubu sizinlə göndəririk biz.  
O qoca krala salam aparın,  

Artıq səlahiyyət vermirik sizə. 
 Nəzakət göstərin danışıq vaxtı, 
 Qanun sərhədindən kənar çıxmayın.  
Gedin, zirək olun, qoy cəldliyiniz  
Sədaqətinizi sübut eyləsin. 
Korneli,  V o l t i m a n d .  
Yenə də hər zaman olduğu kimi,  
Sizə sədaqəti sübut edərik. 
Kral. 
Bir şübhəmiz yoxdur, sizə yaxşı yol. ( Voltimand və 
Korneli gedirlər).  
Hə, Laert, danışın, təzə nə xəbər? 
 Deyirdiniz, bizdən xahişiniz var.  
O nədir ki, Laert? Xeyirlidirsə,  
Siz öz arzunuza çatacaqsınız.  
Dünyada nə varsa, nə mümkündürsə,  
Onu heç vaxt sizdən əsirgəmərəm.  
Danimarka taxtı atanız üçün  
Əllərin ağıza, başın ürəyə  
Xidmət etdiyindən az xidmət etmir.  
Deyin arzunuzu! 
L a e r t. 
Böyük hökmdar, 
Lütf edin, qayıdım mən Fransaya.  
Bu şanlı tacqoyma mərasimində 
 Sizə göstərməkçün məhəbbətimi  
Mən özüm oradan gəldim vətənə.  
Etiraf edim ki, indi yenidən  
Fikirlər, arzular, vəzifə borcu  
Məni Fransaya çəkir birbaşa.  
Təvəqqe edirəm, icazə verin. 
 
 
K r a 1. Atanız nə deyir, razılaşırmı?  
Pol oni. 
Hökmdar, o, sonsuz yalvarışıyla 
Meni cana yığdı, təngə gətirdi. 
Nəhayət, razılıq verdim mən ona. 

Xahiş eyləyirəm, izin veriniz. 
 Kral. 
Uğur olsun, Laert, öz vaxtınızı 
Necə istəyirsiz, elə keçirin. 
Hə, indi əzizim, mehriban Hamlet, 
Ey mənim qohumum, ey mənim oğlum... 
H a m 1 e t (kənara). Qohumdan çox yaxın, oğuldan uzaq. 
K r a 1. Yenə qəm buludu alıb üzünü? 
Hamlet. 
 
Əksinə, hökmdar, şadlıq günəşi 
Onu daha artıq nura qərq edib.  
K r a 1 i ç a. 
Ah, Hamlet, gecətək tökmə qaş-qabaq, 
Krala səmimi bir dost təki bax. 
Gözünü zilləyib sən nə vaxtacan 
Atanı torpaqda axtaracaqsan? 
Bilirsən, əzəldən dünya belədir. 
Canlılar öləcək, bax təbiətə, 
Hamı bir-bir köçür əbədiyyətə. 
 H a m 1 e t. Hə, dünya belədir.  
K r a 1 i ç a. 
Bəs nədən sənə 
Bu matəm görünür təkcə, yeganə?! 
 H amlet. 
Görünür! Yox, xanım, düzü belədir. 
"Görünür?!" sözünü bilmirəm qəti. 
Nə qara plaşım, nə yas paltarım, 
Nə acı fəryadım, sonsuz göz yaşım, 
Nə də ki üzümü tutan qəm-kədər, 
Dünyada əzabı, dərdi əks edən 
Heç bir şey, heç bir şey mənim qüssəmi 
Heç vaxt həqiqətən göstərə bilməz, 
"Görünmək", bu özü bir tamaşadır,  
Bunu hər bir adam oynaya bilər.  
Mənim qəlbimdədir dərdim, möhnətim,  
Göstərmək deyildir onu adətim. Kral. 
Atana bu qədər yas saxlamağın  

Tərifəlayiqdir, gözəldir, Hamlet,  
Fəqət bilməlisən, sənin atan da,  
Onun atası da atalarmı  
Taleyin hökmüylə itirib bir vaxt.  
Oğulluq borcudur, atamız üçün  
Biz gərək bir müddət matəm saxlayaq.  
Ancaq ömür boyu qəmə qərq olub  
Yas içində qalmaq günahdır, inan. 
 Kişiyə yaraşmaz belə bir kədər.  
Bu kədər iradə zəifliyini,  
Ağıl azlığını, qəlb korluğunu,  
Avamlığı aydın göstərir, oğlum.  
Ən adi, təbii bir hadisətək  
Olacaq bir işə zidd çıxıb nədən  
Deyinək, biz onun dərdini çəkək?  
Yox, yox, bu günahdır göylər önündə,  
Təbiət önündə, mərhum önündə,  
Dünya yaranandan bu günə kimi 
Ölən ataların cənazəsini  
"Belə olmalıdır" sözləri ilə  
Qəbrə yola salan insan ağlının  
Qarşısında böyük bir qəbahətdir.  
Bu sonsuz kədəri dəfn et torpağa,  
Bu gündən özünə ata say bizi.  
Qoy aləm bilsin ki, bu tacın-taxdın  
Ən yaxın adamı sənsən dünyada.  
Oğluna ən böyük sevgi bəsləyən  
Atadan mən səni az sevməyirəm.  
Təhsilini davam eyləmək üçün  
Vittenberqe getmək niyyətindəsən.  
Bu heç cür yatmayır ürəyimizə. 
Ey əziz oğlumuz, vəliəhdimiz!  
Xahiş eyləyirik, dəyiş fıkrini,  
Gözümüz önündən getmə uzağa,  
Sənin hər qayğını çəkək özümüz. 
K r a 1 i ç a. 
Qoyma yerə düşsün ananın sözü,  

Getmə, bizimlə qal, burda qal, Hamlet. 
H a m 1 e t. Sizə tabe olmaq borcumdur, xanım. 
Kral. 
Bu necə də həlim, gözəl cavabdır.  
Ev sənindir, oğlum. Xanım, gəl gedək. 
 Hamletin bu zərif, qəşəng sözləri  
Mənim ürəyimə sevinc gətirdi.  
Bunun şərəfinə badə içəndə „  
Hər qədəhdən sonra top nərələri  
Gərək buludları lərzəyə salsın.  
Yerdə çaxan şimşək göylərdə bu gün 
 Əks-səda versin. Gəlin gedəyin.  
 
(Hamletdən başqa hamı gedir). 
H a m 1 e t. 
Ah, insan bədəni, necə möhkəmsən!  
Əriyib dönmürsən göz yaşlarına. 
 Ey qadir yaradan, intiharı kaş  
Yasaq etməyəydin biz insanlara.  
İlahi, ilahi! Mənə bu dünya 
 Necə də mənasız, miskin görünür. 
 Hər yanda rəzalət, hər yanda dəhşət! 
 Baxımsız bağçanı kol-kos basantək,  
Əclaflıq, alçaqlıq tutub dünyanı.  
Bu iş nə tez oldu, nə cür baş verdi!  
İki aydır ölüb, iki ay olmaz. 
 Elə gözəl kral, nəcib bir insan...  
O, günəş Allahı Apollon idi,  
Bu, içki tanrısı yaramaz Satir.  
O mənim anamı elə sevirdi,  
Qoymurdu üzünə meh də toxunsun.  
Ey yerlər, ey göylər, yada salımmı? 
Atamın boynuna sarmaşıb anam,  
Ona məftunluqla baxar, baxardı,  
İndisə aradan bircə ay keçmiş... 
 Bunu düşünməsəm daha yaxşıdır.  
Qadınlar, qadınlar, sizin adınız  

Etibarsızlıqdır aləmdə yalnız.  
Bircə ay! Matəmli Niobeyatək 
 Göz yaşı içində mərhum atamın  
Tabutu dalınca getdiyi zaman  
Geydiyi başmaqlar köhnəlməmişdən 
 O qadın, o anam, aman ilahi...  
Ağılsız, duyğusuz vəhşilər belə 
 Ondan daha artıq yas saxlayardı.  
O mənim əmimə ərə gedibdir. 
 Gör kimə? Atamın öz qardaşına. 
 Mənim Herkulesə bənzədiyimtək  
Onun da atama bənzəri vardı.  
Ancaq tək bircə ay! Saxta göz yaşı  
Hələ qurumamış yanaqlarında  
O ərə gedibdir. Qorxunc sürətlə, 
 Belə bir tezliklə izdivac etmək!  
Yox, yox, xeyir deyil bu işin sonu.  
Partla, ey ürəyim, partla, parçalan;  
Dilim susmalıdır, mən susum gərək! 
Horatsio, Marsel ve Bernardo daxil olurlar. 
H o r a t s i o. Möhtərəm prinsə salam, ehtiram!  
H a m let. 
Sizi sağ-salamat görməyə şadam. 
Horatsio! Bu nədir, səhv görür gözüm?!  
H o r a t s i o. Özüdür, ömürlük sizin qulunuz.  
H a m l et. 
Horatsio, sən dostum olasan deyə 
Mən özüm olardım ömürlük qulun. 
Mənim əziz dostum! Vittenberqdən 
Səni nə gətirib axı buraya? 
O da Marseldirmi? 
M a r s e 1. Mehriban prins...  
H a ml e t .  
Mən sizi görməyə ürəkdən şadam... 
(Bernardoya). 
Axşamınız xeyir. 

(Horatsio). 
Doğrudan, söylə, 
Səni nə gətirdib Vittenberqdən? 
 H o r a t s i o. Tənbəllik gətirdib, əzizim milord.  
Hamlet. 
Düşmən belə deməz sənin haqqında. 
Sən özün-özünə böhtan ataraq 
Gəl məni boş yerə təngə gətirmə. 
Yaxşı bilirəm ki, tənbəl deyilsən. 
Düz de, Elsinorda nə işin vardır? 
Yoxsa içmək üçün gəldin buraya, 
Sənə sərxoşluğu öyrədərik biz.  
H o r a t s i o. Milord, atanızın dəfninə gəldim.  
H a m l e   t. 
Məni ələ salma, tələbə dostum, 
De ki, ananızın toyuna gəldim. 
 H o r a t s i o. Doğrudan da, milord, bu iş tez oldu.  
Hamlet. 
Qənaət, qənaət gərək, Horatsio! 
Qabaqlarda qalmış ehsan yeməyi 
Birbaşa verildi toy sürfəsinə. 
Qəddar düşmənimi cənnətdə görmək 
Bu günü görməkdən yaxşı olardı. 
Atamı görürəm, sanki atamı.  
H o r a t s i o. Harda, əziz milord?  
H a m 1 e t. Öz xəyalımda.  
H o r a t s i o .  
Ömrümdə bir dəfə görmüşəm onu, 
Gözəl, əzəmətli bir kral idi. 
 Hamlet. 
İnsanlar içində bir insan idi. 
Elə bir insanı görmərəm daha 
H o r a t s i o. Milord, dünən gecə mən gördüm onu. 
H a m I e t. Gördün? Kimi? 
H o r a t s  i o. 
Milord, şanlı kralı, Sizin atanızı. 
H a m 1 e t. Mənim atamı! 

H o r a t  s io. 
Təəccüb etməyin, dinləyin bir az,  
Danışım mən sizə bu möcüzəni. 
 Qoy bu cənablar da şahid olsunlar. 
H a m 1 e t. Danış, tez ol, tez ol, Allah eşqinə! 
H o r a t  s io. 
Ötən iki gecə bu iki cənab, 
 Marsellə Bernardo növbə çəkərkən  
Heç vaxt görünməmiş belə iş olub:  
Sizin atanıza bənzəyən bir şəxs  
Başdan ağayadək silah içində  
Onların gözünə görünüb birdən.  
Təmkinlə, vüqarla, əzəmət ilə  
Üç dəfə onların önündən keçib, 
 Yazıqların nitqi batıb dəhşətdən,  
İldırım vurmuştək donub qalıblar. 
 Sonra qorxunc sirri açıblar mənə.  
Onlarla birlikdə üçüncü gecə  
Mən də keşik çəkdim, nə demişdilər  
Bir-bir tamamilə təsdiq olundu.  
O kölgə həmin vaxt həmin yerdəcə  
Gəlib qarşımızdan keçdi bir daha.  
Elə oxşayırdı atanıza ki,  
İnsan əlləri də biri-birinə  
Bu cürə bənzəməz. 
H a m 1 e t. Bu harda olub? 
M a r s e 1. Keşik çəkdiyimiz meydanda, milord. 
H a m 1 e t. Danışa bilmədiz bəs siz onunla? 
Horatsio. 
Danışdım, ancaq o cavab vermədi.  
Başını qaldırdı, elə zənn etdim 
 
Danışmaq istəyir, fəqət bu ara 
Bir xoruz banladı. Xoruz səsini 
Kölgə eşidəntək tez uzaqlaşdı, 
Bir anda qeyb oldu.  
H a m 1 e t. Çox qəribədir.  

H o r  atsio. 
Canıma and olsun, bu həqiqətdir. 
Borc bildik bu sirri açmağı sizə. 
 H a m 1 e t. 
Təşəkkür, təşəkkür edirəm, dostlar. 
Lakin sözləriniz çaşdırır məni. 
Bu axşam növbəyə kim gedəcəkdir?  
Marsel və Bernardo. Biz, milord.  
H a m 1 e t.  
Dediniz, o silahlıydı?       
Marsel və Bernardo.  
Silahlıydı, milord.  
H a m 1 e t. Başdan ayağa?  
Marsel və Bernardo. 
                     Təpədən dırnağa.  
H a m 1 e t. 
Onun özünü, 
Demək, görmədiniz?  
Horatsio. 
Xeyr, gördük, milord. 
Kölgə qaldırmışdı öz niqabını.  
H a m 1 e t. Hirslə tökmüşdümü qaş-qabağını?  
H o r a t s i o. Hirslidən daha çox kədərli idi. 
 H a m 1 e t. Çöhrəsi solğundu, yoxsa qırmızı?  
H o r a t s i o. Yaman saralmışdı.  
H a m 1 e t. 
Gözünü sizə 
Zilləyib baxırdı?  
H o r a t s i o. Kirpik çalmırdı.  
H a m 1 e t. Kaş orda sizinlə mən də olaydım.  
H o r a t s i o. Siz sonsuz heyrətdən şaşırardınız.  
H a m 1 e t. Elədir, elədir. O çox dayandı?  
H o r a t s i o. Rahat yüzə qədər saymaq olardı.  
Marsel və Bernardo. Daha çox, daha çox. 
 
H o r a   t sio. 
Mən görən zaman 

Şübhəsiz, o bundan artıq qalmadı. 
H a m 1 e t. Saqqalı ağdımı? 
H o r a  ts io. 
Sağlığında mən 
Gördüyümtək azca qırov düşmüşdü. 
H a m 1 e t. 
Keşik çəkəcəyəm sizinlə mən də,  
Bəlkə, yenə gəldi. 
H o r a t s i o. Hökmən gələcək. 
H a m 1 e t. 
O kölgə bir daha əziz atamın  
Əziz surətində gözə görünsə
 Cəhənnəm də yumsa ağzımı hətta,  
Onunla mən mütləq danışacağam.  
Mənim hamınızdan bir xahişim var:  
Bu sirri siz gizli saxlamısızsa,  
Yenə, yenə onu gizli saxlayın.  
Bu gecə orada nə iş baş versə,  
Göz qoyun, heç kimə deməyin ancaq.  
Sevginizə qarşı borclu qalmaram.  
Di gedin, hələlik. Saat on birlə 
 On iki arası həmin meydana,  
Sizin yanınıza gələcəyəm mən. 
H a m ı s ı. Borcumuzdur sizə xidmət eyləmək. 
H a m 1 e t. 
Yox, yox, sevginizdir arxam, dayağım.  
Qəlbimiz eynidir, dostlar, sağ olun.  
 
(Horatsio, Marsel və Bernardo gedirlər).  
 
Atamın kölgəsi, həm də silahlı!  
Bunlar fəlakətdən bir nişanədir.  
Bəlkə də, hiylədir. Kaş ki, bu gecə  
Bircə tez olaydı. Sakit qal, könlüm!  
Cinayət girsə də yerin dibinə, 
 Üzə çıxacaqdır vaxtında yenə.  
Gedir. 

ÜÇÜNCÜ SƏHNƏ 
Poloninin evində bir otaq. Laert ve 
Ofeliya gəlirlər. 
L a e r t. 
Artıq gəmidədir bağlamalarım.  
Salamat qal, bacım, tənbəllik etmə,  
Bir imkan, bir fürsət tapan kimi sən  
Mənə məktub göndər. 
O f e 1 i y a. Şübhən var buna? 
Laert. 
Hamlet barədəsə... onun eşqini  
Qanın coşması bil, boş əyləncə say. 
Gənclərə dəb düşüb indi vurulmaq.  
İlk bahar gələndə, bənövşə kimi, 
Tez açıb, tez solar onun sevgisi,  
Ətri, gözəlliyi bir anlıq olar.  
Çox çəkməz. 
O f e 1 i y a. Çox çəkməz? 
Laert. 
İnan, çox çəkməz.  
Yalnız əzələylə böyümür bədən,  
-Bu məbəd böyüyüb yekələndikcə 
 Ağlın da, qəlbin də artır xidməti. 
 Bəlkə də, o sevir səni ürəkdən,  
Niyyəti təmizdir, məhəbbəti saf,  
Fəqət sən hər zaman ehtiyatlı ol.  
Unutma, yüksəkdir onun mövqeyi,  
Lakin hakim deyil özü özünə.  
Hissinin, qəlbinin əsiridir o,  
Öz arzusu ilə, öz zövqü ilə  
Adi adamlartək hərəkət etmir.  
Bütün bu dövlətin müqəddaratı 
 Asılıdır onun hər bir işindən.  
Onun sevgisi də, məhəbbəti də  
Dövlətin xeyrini güdməlidir, bil. 
Başında öz fikri olmur prinsin,  
Başqa bədənlərə o, başdır ancaq. 

 
Hərgah gəlib desə: sevirəm səni,  
İnanma, ağılla götür-qoy elə:  
Dura biləcəkmi sözünün üstdə,  
Məşhur əyanları Danimarkanın  
Razı olacaqmı bir gör onunla.  
Düşün, hansı bəla gözləyir səni?!  
Əgər onun sevgi nəğmələrinə  
İnanıb ləkəsiz qəlbini versən,  
O boş, zəhlətökən uydurmalara  
Açsan saf eşqini xəzinə kimi,  
Bil ki, şərəfini itirəcəksən.  
Ondan, Ofeliya, qorx, əziz bacım.  
Hissini qəlbində boğmağı bacar,  
Bu qorxunc sevgidən uzaq ol, uzaq.  
Aya göstərirsə gözəlliyini,  
Qız üçün bu özü ədəbsizlikdir.  
Saflığa həmişə ləkə tez düşür.  
Hələ qönçədəykən yaz çiçəkləri,  
Onları qurd yeyir hey için-için.  
Gəncliyin sübh şehi şəfəq saçanda  
Xəstəliyə düşmək dəhşətdir, dəhşət. 
 Heç vaxt ehtiyatı buraxma əldən,  
Ehtiyat insana gözəl sipərdir. 
 Bir səbəb olmadan qan dalğalanır,  
Gənclik ehtirası od tutub yanır. 
Of  e l i y   a. 
Bu gözəl öyüdün gözəl mənası 
 Gözətçi olacaq könlümə hər vaxt.  
Ancaq, əziz qardaş, göyə ucalan  
Sıldırımlı yolu mənə göstərib,  
Özü gül-çiçəkli cığırla gedən,  
Verdiyi öyüddən utanmaz, məlun,  
Günahlar törədən bir keşiş olma. 
L a e r t. 
Qardaşına inan. Mən çox dayandım.  
Aha, atamız da gəlir, odur, bax.  

 
(Poloni daxil olur). 
İki dəfə almaq xeyir-duam  
Özü də ikiqat bir səadətdir.  
Təzədən ayrılmaq qismətmiş bizə. 
Poloni. 
Hələ də burdasan? Laert, bu nədir!  
Yola düş, yola düş, tez ol, ayıbdır!  
Yelkənin çiyninə qonubdur külək,  
Sənin gəlməyinə mətəldir hamı.  
Apar özün ilə xeyir-duamı,  
Oğlum, bu sözlərim qalsın yadında:  
Sirrini heç kimə açıb söyləmə,  
Heç vaxt düşünmədən görmə bir işi.  
Sadə, mehriban ol, ancaq heç vədə  
İnanıb hamıyla yaxınlıq etmə.  
Sınanmış, vəfalı dostlarmı sən  
Polad tellər ilə qəlbinə bağla  
Hər nadan tanışla, dönük yoldaşla  
Görüşüb əlini qabar eyləmə.  
Dalaşmaqdan çəkin, dalaşsan əgər 
Möhkəm dur, rəqibin səndən çəkinsin. 
 Çox eşit, çox dinlə, fəqət az danış.  
Hamının birbəbir öyrən fikrini,  
Lakin öz fikrini gizlə hamıdan. 
 Pul kisənə görə sən geyin-kecin,  
Fəqət təmtərağa, dəblərə uyma. 
 Çox vaxt paltarıyla tanınır insan.  
Fransada isə nəcib kübarlar  
Bu işdə olduqca tələbkardılar.  
Nə borc al, nə borc ver; çünki borc versək,  
Həm pulu, həm dostu itirərik biz. 
 Borc alsaq, heç olar qənaətimiz.  
Özünə sadiq ol hər şeydən əvvəl, 
 -Gecənin dalınca gələn gündüztək 
 O zaman hamıya sadiq olarsan.  

Yaxşı yol, unutma nəsiyyətimi. 
L a e r t. Sizdən aynhram istəməsəm də. 
 
Poloni. 
Vaxt tələb eləyir, dayanma, oğlum, 
Xidmətçilər səni gözləyir çoxdan.  
Laert. 
Sağ ol, Ofeliya, qulaqlarında 
Sözümü sırğa et.  
O f e 1 i y a. 
Qəlbimdə ləltək 
Gizləyib, qəlbimi qıfıllamışam. 
Onun açarını özünlə apar.  
L a e r t. Sağ-salamat qalın. 
Gedir. 
Poloni. 
Hə, Ofeliya, 
Danış, nə deyirdi qardaşın sənə? 
O f e 1 i y a. Prins Hamlet haqda bir para şeylər... 
Poloni. 
Mərhaba, ağıllı hərəkət edib!  
Deyirlər ki, güya, axır zamanlar  
Hamlet tez-tez gəlir sənin yanına,  
Sən də ona qarşı çox mehribansan.  
Əgər doğrudursa eşitdiklərim,  
Xəbərdarlıq üçün deməliyəm ki,  
Sen mənim qızıma, öz namusuna  
Yaraşan hərəkət etmirsən, bala.  
 
Aranızda nə var? Düzünü söylə. 
O f e l i y   a. 
Ata, o son vaxtlar çox incəliklə  
Mənə öz eşqini izhar eyləyir. 
Poloni. 
Eşqini! Nə! Tfu! Təcrübəsiz qız!  

Sen bu qorxunc işi bilirsən hardan?!  
Onun o dediyin incəliyinə,  
Söylə, söylə görüm inanırsanmı? 
O f e 1 i y a. Ata, heç bilmirəm nə söyləyim mən? 
P o l  on i. 
Səni öyrədərəm, uşaqsan hələ,  
Hər parlaq dəmiri qızıl sanırsan.  
Mənasız sözlərə fikir vermə gəl, 
Özünün qədrini-qiymətini bil.  
Yoxsa el içində gülünc olarsan. 
O f e l   iy  a. 
Ata, mənə o öz məhəbbətini  
Hörmətlə, ədəblə bəyan eylədi. 
P o 1 o n i. Bəli də, son dəblə; di qurtar, qurtar. 
O f e l  i y a. 
Dünyadakı bütün müqəddəslərə  
And içdi ki, sözü düzdür, doğrudur. 
Po 1 oni. 
Cüllüt tutmaq üçün bir tələdir bu.  
Bilirəm, gənclikdə qan alovlanır,  
Bolluca and içir dil yana-yana.  
Bu göz qamaşdıran parıltıların  
İşığı çox olur, istiliyi az,  
Bir azdan da sönüb qaralır tamam.  
Sən bu şəfəqləri od sayma, qızım.  
Bu gündən bir qədər ağıryana ol,  
Çalış, həsrətini çəksinlər sənin.  
Çağırılan kimi görüşə qaçma.  
Hamletə qalanda təkcə inan ki, 
 Prinsdir, cavandır, hərəkətində  
O səndən sərbəstdir, səndən azaddır.  
Sözün müxtəsəri, Ofeliya, sən  
Onun andlarına inanma heç vaxt.  
Andlar fırıldaqçı dəllal kimidir, 
 Zahiri yalandır, batini saxta.  

Yaxşı aldatmaqçün başqalarını  
Mehriban, müqəddəs övliyaların  
Paltarını geymiş oğraşa bənzər.  
Dediyim bu qədər. Elə bu gündən 
 Prins Hamlet ilə söhbəti qurtar. 
Qoy sənin adına ləkə gəlməsin.  
Tapşırığım budur: öz yolunla get. 
 O f e 1 i y a. Sizə tabe olmaq borcumdur, ata. 
Gedirlər. 
DÖRDÜNCÜ SƏHNƏ 
Qəsrin önündə həmin 
meydan. Hamlet, Horatsio və 
Marsel daxil olurlar. 
H a m 1 e t. Hava kəsib-tökür, yaman soyuqdur. 
H o r a t s i o. İliyə işləyir şaxta qılınctək. 
H a m 1 e t. Saat neçə olar? 
H o r a t s i o. On ikiyə var. 
M a r s e 1. Xeyr, kilsə zəngi vuruldu artıq. 
Horatsio. 
Doğrudan? Mən onu eşitməmişəm. 
Əgər elədirsə, həmin o ruhun 
Həmişə gəldiyi vaxt yaxınlaşır. 
(Səhnə arxasından qısa şən musiqi və top gurultusu 
eşidilir). 
Milord, agah edin, bu nə deməkdir?  
H a m 1 e t. 
Hökmdar kef çəkir səhərə qədər, 
Sərxoşluq eləyir, atılıb düşür. 
Reyn şərabının hər badəsini 
İçib qurtarantək təbil, gərənay 
Guruldayıb bunu qələbə kimi 
Aləmə bildirir.  
H o r a t s i o. Bu bir adətdir?  
H a m 1 e t. 

Bəli, təssüf ki, bu bir adətdir. 
Burda doğulsam da, burda olsam da
Buna alışsam da uşaqlığımdan, 
Mənə elə gəlir, belə adəti 
Atmaq saxlamaqdan çox şərəflidir. 
Bu rüsvayçı vərdiş şərqdə və qərbdə 
Bizim xalqımızı bədnam eləyir, 
Orda bizə əyyaş, donuz deyirlər. 
 Ən uca olsa da ləyaqətimiz,  
Onun mənasını, onun məğzini,  
Doğrudan, bu ləkə korlayır tamam.  
Hərdən görürsən ki, bəzi adamın  
Üzü çil-çil olur anadangəlmə,  
Bu onun günahı, taksırı deyil. 
 Heç kəs istəyincə doğula bilməz.  
Bir çoxları var ki, tünd xasiyyəti  
Ağlını başından çıxarır tez-tez.  
Xamırın mayası artıq olanda  
Qıcqırıb çörəyi acıtdığıtək,  
İnsanda bir cəhət həddi keçəndə  
Onun xoş rəftarı ikrah doğurur.  
Bir sözlə, dediyim budur ki mənim:  
İnsan necə gözəl, təmiz olsa da,  
Saya gəlməsə də xeyirxahlığı, 
 İstər təbiətin, istər taleyin,  
İstərsə özünün qüsuru olsun,  
Alnıma vurulmuş bir damğa varsa,  
Hamının gözündə bir heçdir ancaq.  
Ən igid adamı bir damcı zəhər  
Öldüirə bilir ki. 
Kölgə gəlir. 
H o r a t s i o. Baxın, o gəlir! 
H a m 1 e t. 
Ey müqəddəs göylər, özün kömək ol!..  
Sən pak mələkmisən, ya məlun şeytan,  
Cənnətin şəfalı səhər nəsimi,  

Yoxsa cəhənnəmin qasırğasısan, 
 Məramın, niyyətin xeyirdir, ya şər? 
 Gəlişin necə də müəmmalıdır!  
Səninlə mən mütləq danışmalıyam.  
Sən kimsən? Mən sənə Hamlet deyirəm,  
Kralsan, sən mənim doğma atamsan.  
Böyük hökmdarı Danimarkanın, 
H a m 1 e t. Fikrim səndədir. 
Kölgə. 
Cəhənnəm odunda, zillət içində  
Əzab çəkəcəyim vaxt çatıb artıq. 
H a m 1 e t. Heyf, yazıq kölgə! 
Kölgə. 
Halıma yanma, 
Fəqət sözlərimə yaxşı diqqət ver. 
H a m 1 e t. Sənə qulaq asmaq borcumdur mənim. 
Kölgə. 
Elə ki eşitdin dediklərimi, 
 İntiqam almaq da borcundur sənin. 
Hamlet. Nə? 
Kölgə. 
Sənin atanın öz ruhuyam mən.  
Müəyyən müddətə - bütün günahım  
Cəhənnəm odunda kül olanadək  
Gecələr gəzməyə, gündüzlər isə  
Alovda yanmağa məhkum olmuşam.  
Gizli sirlərini dustaqxananın  
Açmaq qadağandır, aça bilsəydim,  
Bircə hekayətin bircə sözündən  
Ürəyin soyuyar, qanın donardı.  
Orbitindən çıxan ulduzlar kimi, 
 Gözlərin çıxardı hədəqəsindən.  
Dolaşmış, yapıxmış saçın bir anda  
Tamam ayrılardı biri-birindən,  
Qudurmuş kirpinin tikanlarıtək  
Başının üstündə biz-biz durardı.  
Ancaq əbədiyyət ətdən və qandan  

Yaranmış qulağa sirrini açmaz.  
Əgər sevmisənsə atanı bir vaxt,  
Dinlə, dinlə, oğlum, sən məni dinlə! 
H a m 1 e t. Aman Allah! 
Kölgə. 
Onun dəhşətli, rəzil, 
Ən çirkin qətliyçün intiqam al sən. 
Hamlet. Qətl? 
Kölgə. 
Bəli, alçaq, ən iyrənc qətl, 
Bu bir vəhşilikdir, vicdansızlıqdır. 
H a m 1 e t. 
Tez danış, tez söylə, bir xəyal kimi, 
 Qisas almaq üçün qanad açım mən. 
Kölgə. 
Görürəm, hazırsan.  
Zülmət dünyada  
Suları mürgülü Leta çayının  
Sahilində çürük bir ot da olsan,  
Hazır olmalıydın. Qulaq as,  
Hamlet: Deyirlər ki, məni bağda yatarkən  
Əfi ilan çalıb. Yalandır, yalan.  
Danimarkalılar saxtakarlıqla  
Həyasızcasına təhqir olunub.  
Bunu bilməlisən, nəçib gənc oğlum,  
Atanı öldürən o əfi ilan  
Qoyub öz başına onun tacını. 
H a m 1 e t. Ah, həssas ürəyim! Demək, öz əmim? 
Kölgə. 
Bəli, o qurumsaq, o dəyyus heyvan.  
Ağlın əfsunuyla, hədiyyələrlə  
-Ah, çirkin olanda ağıl, hədiyyə  
Günahlar törənir dünyada ancaq!  
-Mənim çox istəkli kraliçamı 
 İyrənc şəhvətinin toruna saldı.  
Hamlet, heç belə də rəzalət olar!  
Ananla biz nigah bağlayan günü

 And içib söz verdik bir-birimizə.  
Sədaqət göstərdim əhdimə hər vaxt, 
 Mən ondan heç nəyi əsirgəmədim. 
 O mənim əvəzsiz məhəbbətimi  
Alçağın dəyərsiz bəxşişlərinə 
 Qurban eylədi. 
Şəhvət nazlansa da bir mələk kimi,  
Ləyaqət sarsılıb toruna düşməz. 
Fəqət bir mələyin cənnət qoynunda 
  
Çirgiyi dünyanın səadətindən  
Şəhvət leş yeyər.  
Sakit ol, deyəsən, sübh mehi əsir.  
Gərək kəsə deyim. Nahardan sonra 
  
Adətimə görə, bağda yatarkən  
Əmin oğurlanıb gəldi yanıma.  
O məlun bəngotu cövhərini tez  
Tökdü qulağıma. Elə zəhər ki,  
Qorxunc düşmənidir insan qanının.  
Bir anda bədənə axıb civətək,  
Bütün damarları yandırır tamam.  
Tünd sirkə qatılıb çürüyən südtək,  
Bir göz qırpımında çürüyür qan da.  
Bax, mənim həyatım məhv oldu bu cür.  
Cüzama tutulmuş bir adam kimi,  
Canımı bürüdü göz-göz yaralar  
Bir an içində. 
Mən yuxuda ikən doğma qardaşım  
Həyatdan, taxt-tacdan, kraliçadan  
Qəflətən, əbədi ayırdı məni. 
  
Dua oxumadan, tövbə etmədən  
Üzü qara getdim haqq dərgahına.  
Bütün günahlarım boynumda qaldı,  
Zülmət cəhənnəmin oduna düşdüm.  
Dəhşətdir, dəhşətdir, olduqca dəhşət!  
Qəlbində atana məhəbbət varsa,  
Bu alçaq təhqirə sən dözmə, oğlum.  
Qoyma Danimarka hökmdarlığı  

Çirkin yataq olsun əxlaqsızlığa.  
Lakin sən intiqam aldığın zaman  
Çalış ki, saf ruhun ləkələnməsin.  
Ananla bir işin olmasın heç vaxt,  
Allahın hökmünə burax sən onu.  
Qoy onun qəlbin dolmuş ilanlar  
Ona əzab versin. Əlvida, oğlum.  
İşıldaquşunun solur şöləsi, 
Demək, yaxınlaşır sübh şəfəqləri. 
Əlvida, əlvida, məni unutma! 
Gedir. 
H a m 1 e t. 
Ey göylər! Ey yerlər! Daha mən nəyi 
 Köməyə çağırım? Cəhənnəmimi?  
Çırpınma ürəyim, əsmə dizlərim,  
Bədənim, qocalma bir an içində,  
Mətanətlə dözün bu işgəncəyə.  
Səni unutmayım, zavallı kölgə?  
Bu sarsaq dünyada saf yaddaş varsa,  
Axı, səni necə unutmaq olar?  
Səni unutmayım? Mən yaddaşımdan  
Bütün hisslərimin həkk elədiyi  
Arzunu, duyğunu, düşüncələri;  
Bütün kitabların kəlamlarmı,  
Bütün surətləri, bütün sözləri;  
Uşaqlıq vaxtından bu günə qədər  
Eşidib, bildiyim xatirələri  
-Hər şeyi, hər şeyi silib ataram. 
 Beyin kitabımın hər bir sətrinə  
Zinalıq, əclaflıq qatışdırmadan  
Tək sənin hökmünü yazaram, ata, 
 Tək sənin hökmünü, əmin ol buna.  
Oh, fəsad cövhəri, oh, rəzil qadın!  
Oh, zərif təbəssüm, məlun rəzalət!  
Qələmim-dəftərçəm hardadır mənim?!  
Bu mənfur dəhşəti qeyd edim gərək:  

Təbəssüm, rəzalət birgə olarmış!  
Heç yanda, heç yerdə bu olmasa da, 
 İnanıram, vardır Danimarkada.  
(Yazır). 
Hə, əmi, möhkəm dur indi yerində. 
 İndi şüarımdır mənim bu sözlər:  
"Əlvida, əlvida, məni unutma!" 
 And içirəm, səni unutmaram mən. 
H o r a t s i o (səhnə arxasından). Prins, əziz prins! 
M a r s e 1 (səhnə arxasından). Prins Hamlet! 
H o r a t s i o (səhnə arxasından). Allah pənahında saxlasın 
onu! 
H a m 1 e t. Amin, ulu göylər! 
H o r a t s i o (səhnə arxasından). Hey, ey-ey, milord! 
H a m 1 e t. Ehey, ey-ey, dostlar, gəlin, burdayam! 
Horatsio və Marsel daxil olurlar. 
M a r s e 1. Hə, nə oldu, prins? 
H o r a t s i o. Nə xəbər, milord? 
H a m 1 e t. Əcaib möcüzə! 
H o r a t s i o. Danışın, milord. 
H a m 1 e t. Yox, yox, deyərsiniz bunu hamıya. 
H o r a t s i o. Vallah, mən demərəm. 
M a r s e 1. Mən də, inanın. 
H a m 1 e t. 
Yaxşı, heç ağıla gələrdimi ki... 
Ancaq siz bu sirri açmayınız ha! 
Horatsio və Marsel. Göylərə and olsun, açmarıq, milord.  
H a m 1 e t. 
Yoxdur belə cani Danimarkada, 
O həm də ən qəddar bir yaramazdır.  
H o r a t s i o .  
Bir bunu deməkçün məzardan çıxıb 
Ruhun gəlməsinə axı nə hacət!  
H a m 1 e t. 
Doğrudur, doğrudur. Gəlin əl verib, 
Artıq danışmadan ayrılağın biz. 
Siz öz işinizə, mən öz işimə

Hər kəsin dünyada bir arzusu var. 
Taleyim ümüdsiz, zavallı, miskin, 
Gedim məşğul olum ibadətimlə.  
H o r a t s i o. Bu sözlər bulanlıq girdabdır ancaq.  
H a m 1 e t. Qəlbinizə dəydi, bağışlayınız.  
H o r a t s i o. Burda qəlbə dəyən bir təhqir yoxdur. 
H a m 1 e t. 
Müqəddəs Patrikə and olsun, vardır, 
Özü də ən böyük, ən dəhşətlisi. 
Kölgə barəsində, Horatsio, mən 
Deyə bilərəm ki, o namusludur. 
Bizim aramızda olan söhbəti 
Bilmək arzunuzu boğun bir təhər. 
İndisə mehriban, əziz dostlarım, 
Sizdən məktəb, qılınc dostlarım kimi, 
Mənim acizanə bir xahişim var. 
 H o r a t s i o. Buyurunuz, milord!  
H a m 1 e t. 
Bu əhvalatı 
Heç zaman heç kimə danışmayınız.  
H o r a t s i o ,   Marsel.  Danışmarıq, milord.  
H a m 1 e t. Yox, yox, and için.  
H o r a t s i o. Milord, danışmaram, vicdanım haqqı!  
M a r s e 1. Mən də and içirəm öz vicdanına. 
 H a m 1 e t. Mənim qılıncıma and için, dostlar.  
M a r s e 1. Biz artıq and içdik, mehriban milord. 
 H a m 1 e t. Yalnız qılıncıma and için mənim. 
 K ö 1 g ə (yer altından). And için!  
H a m 1 e t. 
Ordasan, sədaqətli dost? 
Sen də şəriksənmi dediklərimə? 
Onu yer altından eşitdinizmi? 
Di gəlin, and için! 
 H o r a t s i o. Necə and içək?  
H a m 1 e t. 
Mənim qılıncıma and için ki, siz 
Bu gecə burada gördüyünüzü 

Heç yanda heç kimə söyləməzsiniz. 
And için. 
K ö 1 g ə (yer altından). And için! 
 H a m 1 e t. 
Hic et ubique? - 
Hər yerdə dolanır, hər yerdə gəzir. 
Gəlin dəyişdirək yerlərimizi. 
Keçin bu tərəfə, keçin, cənablar, 
Basıb qılıncıma əllərinizi 
And için: burada eşitdiyiniz  
Hamıdan hər zaman gizli qalacaq.  
K ö 1 g ə (yer altından). And için! 
 H a m 1 e t. 
Ah, səni, qoca köstəbək, 
Nə bərk işləyirsən torpağın altda? 
Gözəl lağım atan istehkamçısan! 
Yenə yerimizi dəyişək, dostlar. 
 
H o r a t s i o. İlahi, ilahi, bu möcüzədir! 
 
H a m 1 e t. 
Elə sız də onu möcüzə sayın. 
Horatsio, bir çox sirr var dünyada  
Hələ aydın deyil fəlsəfənizə.  
Gəlin işə keçək.  
Bugünden sonra  
Özümü mən necə, nə cür aparsam,  
Qəribə, əcaib hallara düşsem,  
Arabir dəlilik, təlxəklik etsəm,  
Siz məni görəndə heç vaxt, heç vədə  
Əlinizi belə çarpazlayaraq,  
Başmızı belə yırğalayaraq 
"Hə, hə, biz bilirik", ya "arzu etsək", 
Ya "deyə bilərik", ya "bacararıq"  
Kimi ikibaşlı sözlər deməyin.  
And için ki, bunu bildiyinizə  
Bir eyham-işarə olmayacaqdır.  

Mənim dediyimə əməl etsəniz,  
Çətində yaradan sizə yar olar.  
And için! 
 
K ö 1 g ə (yer atından). And için!  
H a m 1 e t. 
Ey üsyankar ruh, 
Sakit ol, sakit ol! 
(And içirlər).  
Artıq, cənablar, 
Özümü mən bütün məhəbbətimlə  
Sizə tapşırıram.  
Biçarə Hamlet  
Nə qədər miskin bir insan olsa da, 
Haqqın köməyiylə öz  sevgisini,  
Dostluğunu sizə sübut 
eyləyər.  
Gəlin birgə gedək.  Xahişim  budur,  
Barmaqlar dayansın dodaqlar üstdə.  
Zaman ayrı düşüb öz mehvərindən,  
Onu düzəltməkçün doğulmuşam mən.  
Gəlin birgə gedək. 
Gedirlər. 
  1   2   3   4   5


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə