İnsan toksokariyazı Human Toxocariasis Mehmet Burak selek 1, Orhan baylan



Yüklə 365.71 Kb.
Pdf просмотр
səhifə1/5
tarix21.05.2017
ölçüsü365.71 Kb.
  1   2   3   4   5

Derleme/

Review

  Turk Hij Den Biyol Derg: 2013; 70(2): 113 - 134

113

İnsan toksokariyazı

Human Toxocariasis

Mehmet Burak SELEK

1

,      Orhan BAYLAN

1

ABSTRACT

Human toxocariasis is an parasitic infection caused by 

the ingestion of larvae of dog nematode Toxocara canis 

and less frequently of cat nematode T.cati.  Toxocara 

eggs, shed to environment by infected dogs’ and cats’ 

droppings, become infective by embryonation. Humans, 

particularly children, can be infected by accidentally 

ingesting embryonated Toxocara eggs. Larvae hatch in 

the small intestine, penetrate the intestinal wall and 

migrate to other parts of body via the bloodstream. It 

is generally a benign, asymptomatic, and self-limiting 

disease, although migrating larvae can cause damage to 

tissues and organs, especially brain involvement can cause 

severe morbidity. The two main clinical presentations of 

toxocariasis are visceral larva migrans (VLM) (a systemic 

disease caused by larval migration through major organs) 

and ocular larva migrans (OLM) (a disease limited to the 

eyes and optic nerves). There are also two less-severe 

syndromes which have recently been described, one 

mainly in children (covert toxocariasis) and the other 

mainly in adults (common toxocariasis). Diagnosis is 

usually made by clinical signs/symptoms, epidemiological 

background of the patient and the use of immunological 

methods (ELISA or western-blot). On the other hand 

definitive  diagnosis  is  much  more  challenging,  since 

ÖZET

İnsan toksokariyazı, köpek nematodu Toxocara canis 

ve kedi nematodu T.cati  larvalarının  sindirim  yoluyla 

alınmasıyla  oluşan  parazitik  bir  enfeksiyondur.  Enfekte 

köpek ve kedilerin dışkılarıyla dış ortama atılan Toxocara 

yumurtaları  içinde  embriyon  gelişerek  enfektif  hale 

gelirler. İnsanlar, özellikle çocuklar, embriyonlu Toxocara 

yumurtalarını  sindirim  yoluyla  alarak  enfekte  olabilirler. 

İnce  bağırsakta  yumurtadan  çıkan  larvalar,  ince  bağırsak 

duvarına  penetre  olup  kan  dolaşımına  geçerek  vücudun 

diğer  bölgelerine  göç  eder.  Göç  eden  larvalar,  doku 

ve  organlara  zarar  verebilmesine  ve  özellikle  beyin 

tutulumunda  ciddi  morbidite  oluşturabilmesine  rağmen 

hastalık  genellikle  iyi  huylu,  asemptomatik  ve  kendini 

sınırlayan  bir  seyir  izlemektedir.  Visseral  larva  migrans 

(VLM) (önemli organlara larval migrasyonun neden olduğu 

sistemik bir hastalık) ve oküler larva migrans (OLM) (göz 

ve  optik  sinirlerde  sınırlı  bir  hastalık),  toksokariyazın 

iki  temel  klinik  sudur.  Ayrıca  son  zamanlarda  biri 

çoğunlukla  çocuklarda  (gizli  toksokariyaz),  diğeri  daha 

çok  yetişkinlerde  (yaygın  toksokariyaz)  görülen  daha 

hafif klinik seyirli iki sendrom daha tanımlanmıştır. Tanı, 

genellikle klinik belirti / bulgular, hastanın epidemiyolojik 

temeli ve immünolojik yöntemlerin (ELISA veya Western-

blot) kullanımı ile konmaktadır. Öte yandan kesin tanının 

 

1



 GATA, Haydarpaşa Eğitim Hastanesi, Tıbbi Mikrobiyoloji Servisi, İSTANBUL

Geliş Tarihi / 

Received

 

:

Kabul Tarihi / 

Accepted

 

:

      

İletişim / 

Corresponding Author

 : Mehmet Burak SELEK

 

   GATA, Haydarpaşa Eğitim Hastanesi, Tıbbi Mikrobiyoloji Servisi, İSTANBUL



 Tel 

:

  +90 505 351 97 93 

E-posta / 

E-mail 

: mbselek@gata.edu.tr

19.12.2012

25.02.2013

DOI ID 

:

 

10.5505/TurkHijyen.2013.04875

 Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi 

Selek MB, Baylan O. İnsan toksokariyazı. Turk Hij Den Biyol Derg, 2013; 70(2): 113-34.


Cilt 70 

 

Sayı 2 



 

2013


  

Turk Hij Den Biyol Derg 

114

Toxocara 

cinsi 


parazitler; 

helmintlerin, 

Nematodea  şubesine  bağlı  Secernentea  sınıfının, 

Ascaridida  takımında  bulunan  Ascaridoidea  ailesi 

içinde  yer  alıp  toksokariyaz  adı  verilen  enfeksiyona 

neden  olmaktadır  (1,  2).  İnsanlarda  toksokariyaz, 

başlıca  iki  Toxocara  türü  tarafından  oluşturulur. 

Bunlar,  köpeklerin  nematodu  T.canis ve kedilerin 

nematodu  T.cati’dir.  Yapılan  çalışmalarda  insan 

olgularında  en  sık  saptanan  etkenin  T.canis  olduğu, 



T.cati’nin  ise  nadiren  görüldüğü  bildirilmektedir  (1-

5). Ancak Toxocara türlerinin insan olgularında sıklığı 

konusu tam olarak açıklığa kavuşmamıştır. Macuhova 

ve ark.nın bir  çalışmasında (6), T.cati ile kontamine 

çocuk kum havuzlarından alınan yumurtaların inokule 

edilmesiyle  farelerde  enfeksiyon  oluşturulmuş; 

farelerin  çeşitli  dokularından  alınan  larvaların 

polimeraz  zincir  reaksiyonu  (PZR)  yöntemiyle 

incelenmesinde bunların bir kısmının T.canis larvaları 

olduğu  ortaya  konmuştur.  Bu  durum  bize  moleküler 

yöntemlerle  dahi  T.canis veya T.cati  ayrımının 

her  zaman  net  olarak  ortaya  konamayabileceğini 

göstermektedir.  Ayrıca  son  zamanlarda  evcil 

kedilerde ve diğer kedigillerde birkaç Toxocara türü 

daha tanımlanmıştır. Bunlardan T.malayasiensis evcil 

kedileri,  T.lyncus  ise  vaşakları  enfekte  etmektedir. 

Yeni  tanımlanan  bu  türlerin  insanlarda  hastalık 

oluşturup  oluşturmadıkları  henüz  kesin  olarak 

bilinmemektedir (1, 7, 8).

TARİHÇE

Toxocara canis,  ilk  defa  1782  yılında  Werner 

tarafından  tarif  edilmiş  ve  Lumbricus canis olarak 

adlandırılmıştır (9). 1802 yılında Rudolphi tarafından 

Ascaris marginata  olarak  adlandırılan  bu  parazit; 

1911 yılında Railliet tarafından Belascaris marginata 

olarak tanımlanmıştır (10).

GİRİŞ

İNSAN TOKSOKARİYAZI

konması,  larvaların  biyopsi  veya  otopside  gösterilmesini 

gerektirdiğinden oldukça güçtür. Çoğu toksokariyaz olgusu, 

herhangi  bir  tedavi  gerektirmeden  iyileşir.  VLM,  birincil 

olarak  albendazol  veya  mebendazol  gibi  antihelmintik 

ilaçlarla tedavi edilmektedir. OLM tedavisi ise daha zordur 

ve genellikle steroidler gibi gözde ilerleyici hasar oluşumunu 

önleyen işlemleri kapsamaktadır. Ayrıca şiddetli olguların 

tedavisinde  lazer  fotokoagülasyon  ve  kriyoretinopeksi 

kullanılabilmektedir. T.canis enfeksiyonunun eradikasyonu, 

parazitin  yaşam  döngüsünün  karmaşıklığı  sebebiyle  zor 

olduğu  için  her  zaman  toksokariyazdan  korunma  tercih 

edilir.  Toxocara  yumurtaları,  dış  ortamda  uygun  koşullar 

altında aylarca, hatta yıllarca hayatta kalmasını sağlayan 

güçlü  bir  koruyucu  tabakaya  sahiptir.  Bu  derlemede, 

halen  önemini  koruyan  ve  romatolojik,  dermatolojik  ve 

respiratuvar  hastalıklara  neden  olduğundan  şüphelenilen 

insan toksokariyazı hakkında güncel bilgiler sunulmuştur.



Anahtar  Kelimeler:

    Toksokariyaz,  Toxocara canis, 



Toxocara cati, visseral larva migrans, oküler larva migrans

it requires the demonstration of larvae via biopsy or 

autopsy. Most cases of toxocariasis clear up without any 

treatment. VLM is primarily treated with antihelmintic 

drugs, such as; albendazole or mebendazole. Treatment of 

OLM is more difficult and usually consists of measures to 

prevent progressive damage to the eye like steroids. Laser 

photocoagulation and cryoretinopexy may also be used to 

treat severe cases. Since eradicating T.canis infection is 

difficult due to the complexity of its life cycle, prevention 

of toxocariasis is always preferred. Toxocara eggs have 

a strong protective layer which makes the eggs able to 

survive in the environment for months or even years under 

the right conditions. In this review, current information 

about human toxocariasis, a continuing and important 

problem suspected to cause rheumatologic, dermatologic 

and respiratory system diseases, is presented.

Key Words:

  Toxocariasis, Toxocara canis, Toxocara 



cati, visceral larva migrans, ocular larva migrans

Turk Hij Den Biyol Derg

115


Cilt 70 

 

Sayı 2 



 

2013


  

Perlingiero  ve  Gyorgy  (11),  1947  yılında  ateş, 

hepatomegali,  hepatik  granülomatöz  lezyonlar, 

kronik hipereozinofili, hiperglobulinemi ve pulmoner 

değişikliklerle  seyreden  çocukluk  yaş  grubundaki 

hastalarını  yeni  bir  sendrom  olarak  sunmuşlardır. 

Mercer  ve  ark.  (12),  1950  yılında  karaciğer  biyopsi 

kesitlerinde gördükleri tipik lezyonlara dayanarak bu 

hastalığın  patolojik  ve  klinik  yönlerini  araştırmışlar; 

ancak  lezyonlara  neden  olan  bu  parazitin 



A.lumbricoides 

larvaları 

olduğunu 

düşünerek 

Nematodea sınıfında yer alabileceğini açıklamışlardır. 

Wilder (13), 1950 yılında bir çocuğun gözündeki retinal 

granülomda  larvaların  bulunduğunu  gözlemlemiş  ve 

bunların yeni bir türe ait nematod larvaları olduğunu 

açıklamıştır.

Behrer  (14),  1951  yılında  Ascaris  enfestasyonu 

ile 

ilişkili 



olduğunu 

düşündüğü 

eozinofilik 

karaciğer  granülomu  ve  hipereozinofilisi  bulunan 

bir  olgu  tanımlamıştır.  Beaver    (15),  1952  yılında 

hipereozinofilisi  ve  uzun  dönemli  çoklu  sistem 

tutulumu olan benzer üç çocuk hasta bildirmiş ve bu 

hastalarda VLM’nin birçok klinik bulgusunu tanımlamış; 

biyopsiyle  alınan  histopatolojik  kesitlerde  saptadığı 

etiyolojik  ajanı,  Toxocara  olarak  sınıflandırmıştır. 

Ayrıca bu hastalığın, iç organlar larva migransı olarak 

adlandırılabileceğini önermiştir.

Avustralya’da  1940  ve  1950’li  yıllarda  Ascarid 

nematodları  üzerine  araştırmalar  yapan  Sprent  (9),   



T.canis’in köpekteki evrimini, konaklarını ve prenatal 

enfeksiyonunu  tanımlamıştır.  Smith  ve  Beaver  (16), 

1953  yılında  Toxocara  larvalarının  insanlarda  bir 

yıldan  fazla  canlı  kalabileceklerini  belirtmişlerdir. 

Milburne  ve  ark.  (17),  1953  yılında;  Gault  ve  Webb 

(18) ise 1957 yılında karaciğerde Toxocara larvalarının 

varlığını bildirmişler ve bu sendromun isminin larval 

granülamatoz  olmasını  önermişlerdir.  Ashton  (19), 

1960  yılında  retinal  granülomla  seyreden  dört  olgu 

bildirmiştir.  Moore  (20),  1962  yılında  bir  çocuğun 

beyninde T.canis larvalarını göstermiştir. Beaver (21), 

1969 yılında insanlarda enfeksiyonun embriyonlanmış 

enfektif  yumurtaların  sindirim  yoluyla  alınmasıyla 

geliştiğini açıklamıştır.



PARAZİTİN MORFOLOJİSİ

Yumurta

Oval  yapıdaki  yumurtalar,  Ascaris  türlerinin 

yumurtaları ile yaklaşık aynı büyüklükte (74-80 μm.) 

ve koyu kahverengindedir. Toxocara  yumurtalarının 

yüzeylerinde  tanıda  belirleyici  rol  oynayan  küçük 

çukurluklar bulunur (22, 23).



Larva

Embriyonlu  yumurtadan  çıkan  larva,  yaklaşık 

290-350  μm.  uzunluğunda,  14-20  μm.  çapındadır. 

Bu  larvalar,  histopatolojik  kesitlerde  yanlarında 

alası,  çift  boşaltım  kanalı  ve  kiriş  benzeri  bağırsağa 

sahip  olmasıyla  tanınır.  T.cati ve T.canis  larvaları, 

aynı boyda ve çaptadır. Aynı ortamlarda bulunabilen 

A.lumbricoides larvası ise daha uzun (550-650 μm) ve 

daha geniştir (24-26 μm). Dışkı ile atılan yumurtadan 

gelişen  larvanın  yaklaşık  12  günde  ilk  gömleğini, 

son  konak  olan  kedi  veya  köpek  akciğerinde  ikinci 

gömleğini,  sindirim  sistemine  döndükten  sonra 

da  üçüncü  ve  dördüncü  gömleklerini  değiştirdiği 

bildirilmiştir  (22,  24).  Ayrıca  bazı  araştırmacılara 

göre  larvanın  yumurta  içinde  iki  gömlek  değiştirdiği 

ve enfektif forma bundan sonra ulaştığı bildirilmiştir. 

Son zamanlarda L2’den ziyade L3 taşıyan yumurtanın 

enfektif olduğu iddia edilmektedir (25, 26).

Birinci  evre  larvada  vücut  duvarı,  sinir  sistemi, 

salgısal kanallar ve sindirim sisteminin geliştiği, ikinci 

evrede sadece salgısal kanallarda minör değişikliklerin 

olduğu,  üçüncü  evrede  sindirim  sisteminin  iyice 

belirginleşmeye  ve  seksüel  farklılıkların  gelişmeye 

başladığı,  dördüncü  evrede  ise  dudak  yapıları  ve 

cinsiyetin tamamen geliştiği saptanmıştır (22, 24). 



Erişkin

Erişkin  Toxocara  türlerinin  ayırımında,  servikal 

kanatlar ve erkeklerdeki perianal papillalar yardımcı 

olmaktadır.  Erişkin  T.canis  erkeğinin  uzunluğu,  4-10 

cm.  arasında  değişmektedir.  Kuyruk  kısmında  ala  ve 

gubernakulum  bulunmamaktadır.  Arka  uçta  parmak 

şeklinde bir oluşuma ve kanatsız iki spiküle sahiptir. 

Erişkin  T.canis  erkeği,  bunlara  ek  olarak  yaklaşık 



M.B. SELEK ve O. BAYLAN

Cilt 70 

 

Sayı 2 



 

2013


  

Turk Hij Den Biyol Derg 

116

İNSAN TOKSOKARİYAZI

20  preanal  papillaya  sahiptir.  Erişkin  T.canis  dişisi 

ise  6-18  cm.  uzunluğundadır.  Çift  üreme  organına 

sahiptir. Enfekte köpeğin bağırsaklarında yaklaşık bir 

ile birkaç yüz arasında değişen erişkin T.canis paraziti 

bulunabilmekte ve dışkısı ile her gün binlerce yumurta 

çevreye atılabilmektedir (22, 24, 27, 28).

Toxocara cati’nin servikal alası, T.canis’den daha 

geniştir;  öne  doğru  incelmekte,  arka  uca  doğru  ise 

yuvarlaklaşmaktadır.  Alanın  bu  özelliği  parazitin 

ön  ucuna  armuda  benzer  bir  görünüm  vermektedir. 

Yemek  borusunun  son  kısmındaki  ventrikülün  boyu, 

eninden  fazladır.  Erişkin  T.cati  erkeği,  6  cm.;  dişisi 

ise 12 cm. uzunluğa kadar ulaşabilmektedir. Erkeğin 

arka ucu çukurlaşmış bir görünüme sahiptir (22, 24, 

27, 28).

Erişkin  Toxocara  paraziti, Ascaridoidea  ailesinde 

yer alan Ascaris lumbricoides’den morfolojik olarak 

daha  küçük  olması,  yan  taraflarında  iki  kanadının 

bulunması  ve  yemek  borusunun  arka  kısmında                        

bir  genişlemeye  sahip  olması  ile  ayrılmaktadır               

(1, 2, 4). 

YAŞAM DÖNGÜSÜ

Kedi ve köpeklerdeki yaşam döngüsü

Enfeksiyon, dış ortamda uygun şartlarda beklemiş 

ve  içinde  embriyon  gelişmiş  enfektif  Toxocara 

yumurtalarının  kedi  ve  köpekler  tarafından  sindirim 

yoluyla  alınması  ile  başlar.  Embriyonlu  yumurtanın 

kedi  ve  köpeğin  ince  bağırsağında  açılmasıyla  açığa 

çıkan  larvalar,  bağırsak  mukozasına  penetre  olur. 

Buradan  dolaşım  yoluyla  öncelikle  karaciğere,  daha 

sonra kalp, akciğerler ve diğer organlara göç ederler. 

Trakeal göçte larvalar, akciğerlerden bronşlar yoluyla 

trakeaya  oradan  farenkse  ulaştıktan  sonra  ikinci 

defa  yutularak  bağırsak  boşluğuna  geçer.  Larvalar, 

yaklaşık üç haftalık bir sürede köpek ve kedilerin ince 

bağırsaklarındaki  gelişimlerini  tamamlayarak  erişkin 

parazit  haline  gelir.  İnce  bağırsaklardaki  erişkin  dişi 

ve  erkeğin  çiftleşmesiyle  embriyonsuz  yumurtalar 

oluşur.  Erişkin  dişi,  günde  yaklaşık  200.000  kadar 

embriyonsuz  yumurta  bırakır.  Enfekte  köpek 

dışkısının bir gramında 10.000-15.000 yumurta olduğu 

bildirilmiştir (1, 2, 4, 22-24, 29-31).

Erişkin parazitlerin hayvanlarda ortalama dört ay 

yaşadıkları  ve  çoğunlukla  altı  aydan  önce  konaktan 

atıldıkları  bildirilmektedir  (5).  Yumurta,  kedi  ve 

köpek  dışkısı  ile  dışarı  atıldığında  enfektif  değildir. 

Embriyon  gelişimi,  3-4  haftalık  bir  sürede  uygun  ısı 

(15-35°C), nem (%85) ve oksijen varlığında toprakta 

gerçekleşir.  Yumurtalar,  güneş  ışığından  korunursa 

toprakta  aylarca  canlı  kalabilmektedirler.  Ayrıca 

yağmur  suları  ile  farklı  bölgelere  taşınabildikleri  de 

bildirilmiştir (1, 23, 32).



Toxocara  canis’in  yaşam  döngüsü:  Beş 

haftalıktan  daha  küçük  yavru  köpeklerde  T.canis 

larvaları ile enfekte gebe köpeklerde transplasental 

yol ile yavru köpeğe geçmesiyle prenatal toksokariyaz 

meydana gelmektedir. Transplasental geçiş, en erken 

42. gebelik gününde olur. Larva (L2), transplasental 

olarak  yavru  köpek  karaciğerine  ulaşır  ve  doğuma 

kadar  karaciğerde  barınır.  Larva,  doğumdan  sonra 

akciğerlere  geçerken  L3  formuna  döner.  Sonrasında 

L3  larva,  farinks  ve  mideden  geçerek  bağırsaklara 

ulaşır.  Burada  L4  formuna  dönüşür.  Yavru  köpekler, 

dördüncü haftadan itibaren dışkılarıyla embriyonsuz 

yumurtaları  dış  ortama  atmaya  başlarlar.  Diğer  bir 

yol  ise  transmammariyan  geçiştir.  Memeye  gelen 

L2  larva,  meme  bezinde  L3  formuna  dönüşür. Yavru 

köpek  L3  formunu  süt  ile  alır.  Beş  haftadan  büyük 

yavru köpeklerle yetişkin köpekler enfektif yumurtayı 

direk  gastrointestinal  sistem  yoluyla  alırlar.  Trakeal 

göç, sistemik göçle aynı olacak şekilde L3 formunda 

gözlenir. Ayrıca paratenik konakların yenmesiyle, bu 

konakların  dokularında  bulunan  L2  formdaki  larvayı 

gastrointestinal yol ile alırlar (2, 33).



Toxocara  cati’nin  yaşam  döngüsü: Fare gibi 

paratenik konaklar, T.cati’nin  yaşam  döngüsünde 

kedilerin  farelere  olan  avlanma  içgüdüsünden 

dolayı çok daha belirgin rol oynarlar. Prenatal geçiş 

görülmez.  Transmammariyan  geçiş,  yavrulara  ana 

bulaş yoludur. Ayrıca T. canis’ten farklı olarak trakeal 

göç,  L2  formunda  gerçekleşir.  Paratenik  konakların 


Turk Hij Den Biyol Derg

117


Cilt 70 

 

Sayı 2 



 

2013


  

yenmesiyle,  bu  konakların  dokularında  bulunan  L2 

formundaki  T.cati  larvalarının  gastrointestinal  yol 

ile  alımı  görülmektedir  (33).  Bunların  dışında,  kedi 

ve  köpekler  paraziti  enfekte  hayvanların  dışkı  veya 

kusmuklarıyla  çevreye  atılan  geç  evre  larva  veya 

olgunlaşmamış erişkinleri oral yolla alabilirler (2, 33, 

34).


İnsan ve diğer canlılarda yaşam döngüsü

Enfektif  (embriyonlanmış)  Toxocara  yumurtaları, 

insanlar  veya  diğer  canlılar  tarafından  oral  yolla 

alındığında hastalık başlar. Embriyonlu yumurtalar, bu 

canlıların ince bağırsaklarında açılır ve serbest kalan 

larvalar,  bağırsak  mukozasına  penetre  olur.  Daha 

sonra mukozadan portal dolaşıma geçer ve öncelikle 

karaciğere, oradan vasküler yapılar aracılığıyla diğer 

doku ve organlara gidebilir. Ancak bu larvalar, kedi 

ve  köpeklerde  olduğu  gibi  tekrar  bağırsağa  dönüp 

olgunlaşamamaktadır.  Larvalar,  sadece  yerleştiği 

dokuda  ve  değişime  uğramadan  kalır  (1,  4,  22,  26, 

35,  36).  Parazitin  yaşam  döngüsünün  bu  şekilde 

tamamlanamadığı  konaklara,  paratenik  konak  denir. 

Toksokariyaz  açısından  paratenik  konaklar,  insanın 

yanısıra  fare,  toprak  solucanı,  kene,  tavuk,  koyun, 

domuz  ve  kuşlardır  (22).  Parazitin  yaşam  döngüsü, 

paratenik  konakların  köpek  veya  kediler  tarafından 

yenmesiyle tamamlanmış olur (1, 22, 36).

KLİNİK BULGULAR

Toksokariyaz  hastalarında  çok  farklı  belirti 

ve  bulguların  gözlenebilmesine  karşın  çoğu 

asemptomatiktir  (22,  23,  37).  Parazitin  konağa 

verdiği  zararın  derecesi  ve  beraberinde  oluşturduğu 

klinik belirti ve bulgular, hastalığın etkilediği organa, 

enfeksiyonun  şiddetine  ve  süresine  göre  değişkenlik 

gösterir. Klinik seyri etkileyen faktörler, yaş ve bağışık 

durum gibi konağa ait faktörler ile dokulara göç eden 

larvaların sayısıdır (1, 22, 23, 37-39).

Toksokariyazın 

klinik 


görünümleri, 

etkilediği  organa  göre  iki  ana  sendrom  içinde 

sınıflandırılmaktadır.  Bunlar;  organ  hastalıklarını 

içine  alan  visseral  larva  migrans  (VLM)  ile  konağın 

göz  tutulumuyla  sınırlı  patolojik  etkilerin  ve  görme 

kaybı,  şaşılık,  üveit,  endoftalmit,  retinal  granülom 

gibi daha organa özgül belirti ve bulguların görüldüğü 

oküler  larva  migrans  (OLM)  sendromlarıdır.  Ayrıca 

son  zamanlarda  daha  çok  çocuklarda  görülen  gizli 

toksokariyaz ve genellikle yetişkinlerde izlenen yaygın 

toksokariyaz olarak adlandırılan özgül olmayan klinik 

ve laboratuvar bulgularına sahip klinik sendromlardan 

da bahsedilmektedir (1, 2, 4, 29-31, 40, 41).

Visseral Larva Migrans (VLM)

VLM,  kesin  konağı  insan  olmayan  larvalarla 

gelişen,  daha  sık  olarak  çocuklarda  görülen,  ateş, 

kilo  kaybı,  büyüme  geriliği,  astım  benzeri  bulgular, 

gastrointestinal sistem şikayetleri, epilepsi benzeri , 

hipereozinofili ve hipergamaglobulinemi gibi sistemik 

ve  özgül  olmayan  çok  çeşitli  klinik  belirti,  bulgu  ve 

laboratuvar verileri ile seyreden bir sendromdur 

(1,  21-24,  28,  32,  34,  42,  43).  VLM,  eş  anlamda 

kullanılmakta ise de toksokariyazı da kapsayan genel 

bir tanımlamadır. VLM sunu, en sık Toxocara türlerinin 

larvaları oluşturmakla birlikte, diğer birçok zoonotik 

helmint  larvası  da  bu  ya  neden  olabilmektedir  (21, 

22, 44).


Sistemik dolaşımda seyrederken larvaların çapları 

büyür  ve  larvalar  damar  yüzeyini  delerek  etraf 

dokulara  göç  edebilirler.  Dokulara  göç  sırasında 

bile  çapları  büyümeye  devam  eder.  Larvaların  en 

sık  yerleştikleri  organ  karaciğer  olmasına  rağmen 

vücuttaki tüm organları etkileyebilmektedirler (4, 27, 

32, 34, 35, 45). Larvalar, beyine veya kalp kasına göç 

ederse ölüme neden olabilirler (28, 46).





Поделитесь с Вашими друзьями:
  1   2   3   4   5


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə