-60 -
desək, gəncin özünün ilahi başlanğıcını kəşf etməsi heç də
onun öz maddi keyfiyyətlərindən imtina demək deyil.
Əksinə, hər ikisini vəhdətdə görə bilmək bacarığıdır.
İkincisi, yalnız cəmiyyətin içindən onun fövqünə qal-
xan, yəni düşüncəsi zahirdən batinə istiqamətlənən bir mən
maddi və mənəvini düzgün müqayisə etmək iqtidarındadır.
Bu, maddi dünyada oturub ilahi aləmdən dəm vurmaq, ya da
əksinə, xəyal dünyasından boylanıb
maddi dünya üçün
utopik planlar quran bir mən deyil. Bu, qaranı da, nuru da
olduğu kimi tanıyan, yaşayan bir mən-dir. Kyerkeqor yazır:
«… şüur, daxili şüur həlledici faktordur. Mən-dən söz
gedəndə, həmişə həlledicidir. O mən-ə ölçü verir. Şüur nə
qədər
böyükdürsə, mən də bir o qədər böyükdür. Belə ki,
şüur nə qədər böyüyürsə, iradə də bir o qədər böyüyür. İradə
nə qədər çoxdursa, mən də bir o qədər böyükdür. İnsanın
iradəsiz mən-i də yoxdur. Lakin iradə nə qədər çox olarsa, o
daha çox özünü dərk edər».
1
Deməli, maddi postament nə
qədər möhkəm, uca olarsa, onun üzərində ucalan ideya –
abidənin də bir o qədər möhtəşəm olmaq imkanı var.
Bir sözlə desək, söhbət fəlsəfi təfəkkürə malik olan və
bunu öz yaradıcılığında əks etdirən bir mən-dən gedir. Şel-
linq deyir: «Yalnız azadlığın dadına baxan ehtiyac duya bilər
ki, hər şeyi ona oxşatsın, onu bütün kainata yaysın. Fəlsəfəyə
bu yolla gəlməyənlər yalnız başqalarının arxasınca gedir,
əməllərində onları
təqlid edir və heç bilmir ki, bu əməllər
nədən irəli gəlib».
2
Yada salaq ki, Şellinq mən-i «
azadlıq»
adlandırır. Belə məlum olur ki, məhz
fəlsəfi təfəkkürə, yəni
1
Кйеркегор С. Ады чяк. ясяр, с. 267.
2
Шеллинг Ф.В. Ады чяк. ясяр, с. 959.
- 61 -
düşüncənin zirvəsinə qalxmaq da, eyni zamanda, min bir yol
arasından özünəməxsus yolu tapmaq da mən-dən keçir.
Əbu Turxanın bildirdiyinə görə, Mütləq Həqiqəti dərk
etməsi üçün Allah insana üç kitab verib: ilahi kitab, təbiət və
insan özü (əql). Öz mən-inin, eyni zamanda, ruhunun əlaqəli
olduğu ilahi bir sonsuzluğun kəşfi
təbii olaraq gənc üçün
üçüncü mənbənin – təbiətin də qapılarını açır. Onu da əlavə
edək ki, biz gəncin ruhunun axtarış əzmini, yaradıcılıq eşqini
və artıq kifayət qədər bir yolu qət edə bilməyini nəzərə
alaraq üçüncü mənbəyin qapılarının açılmasını təbii hesab
edirik.
Gənc öz ruhunun hələ tam maddiyyata qapılmaması,
ilahi aləmə açıq olması sayəsində rahatca hər üç kitabın oxu-
cusuna çevrilə bilir. Fərqli «dillərdə» yazılmasına, hər
birinin özünəməxsus «sahəsi» olmasına baxmayaraq, hər üçü
eyni mənbədən «xəbər verir». Güman ki,
bu səbəbdən gənc
özü ilə təbiət arasında bir bənzərlik, doğmalıq görür və
yalnız Yaradandan deyil, həm də Onun yaratdığından
ruhlanır. Axı Əbu Turxanın
da bildirdiyi kimi, «Yaradana
sevgi Onun yaratdıqlarına sevgidən keçir». Təbiət daha
səmimidir. Məhz təbiətlə təkbətək qalanda insan rahatca özü
ola bilir. Əlbəttə, gənc yenə də hər şeyə məhz öz mən-inin
pəncərəsindən baxır və çatdırmaq istədikləri də bu
bənzərliklər olur. Bayron yazır:
Dostları ilə paylaş: