Kuzey afrika ve asya ülkeleri İÇİn stratejik bir sektöR: turizm kantarci, Kemal



Yüklə 235.34 Kb.
Pdf просмотр
səhifə1/3
tarix02.07.2017
ölçüsü235.34 Kb.
  1   2   3

 

 

907 



 

 

 

 

 

KUZEY AFRİKA VE ASYA ÜLKELERİ İÇİN  

STRATEJİK BİR SEKTÖR: TURİZM 

KANTARCI, Kemal 

TÜRKİYE/ТУРЦИЯ 



ÖZET 

Bu çalışmada, Kuzey Afrika ve Asya ülkelerinde, stratejik bir tercih olarak 

turizmin yeri ve önemi ifade edilmektedir. Bu ülkelerde turizmin, yoksulluğun 

azaltılmasında bir strateji olabileceği öne sürülmektedir. Çalışma, ikincil veriler 

kullanılarak  yapılmıştır.  Çalışmada  ifade  edilen  ülkelerde  turizmin,  güçlü  ve 

zayıf  yanları  analiz  edilmiş  ve  geliştirilmesi  gereken  anahtar  konular  ifade 

edilmiştir.  Araştırma  sonucunda  turizmin  Kuzey  Afrika  ve  Asya  ülkeleri  için 

stratejik  bir  ürün  olduğu  ve  turizm  sektörü  ile  kıyaslamalı  üstünlüğe  sahip 

olarak rekabet gücü kazanabilecekleri öne sürülmektedir.  

Anahtar Kelimeler: Kıyaslamalı üstünlük, Kuzey Afrika ve Asya ülkeleri, 

yoksulluk, turizm.  



ABSTRACT 

A Stratejik Sector for the North African and Asian Countries: Tourism 

In this study, the place and importance of tourism in the North African and 

Asian  countries  as  a  strategic  preference  is  pointed.  In  these  countries,  it  is 

claimed that tourism is a strategy to reduce poverty. Secondary data were used 

in  the  study.  In  the  study  the  strengths  and  weaknesses  of  tourism  the  North 

African and Asian Countries were analysed. and the key topics for development 

are  identified.  The  conclusion  of  the  study  put  forward  tourism  a  strategic 

product  which  provides  comperative  advantages  for  the  North  African  and 

Asian Countires 

Key  Words:  Competition  advantage,  North  African  and  Asian  countries, 

poverty, tourism. 



GİRİŞ  

Kuzey  Afrika  ve  Asya  ülkeleri  çeşitli  organizasyonlar  tarafından  farklı  bir 

şekilde  ifade  edilmektedirler.  Bu  kurumlar  arasında  Dünya  Bankası, 

Uluslararası  Para  Fonu,  Birleşmiş  Milletler  Dünya  Turizm  Örgütü  (BMDTÖ) 

sayılabilir.  Bu  araştırma,  Kuzey  Afrika  ve  Asya  Ülkelerinin  turizm  koşul  ve 

stratejisi unsurlarını konu almasından dolayı BMDTÖ kapsamı kullanılacaktır. 

Buna  göre  Kuzey  Afrika  Ülkeleri  (KAÜ);  Cezayir  (Algeria),  Fas  (Morocco), 

Sudan (Sudan), Tunus (Tunusia); Asya Ülkeleri (AÜ) ise BMDTÖ kapsamında 



 

 

908 



 

Asya  ve  Pasifik  olarak  ifade  edilmekte,  çalışmalarda,  veri  toplanma  ve 

sunumunda bu kapsam kullanılmaktadır. Buna göre, bu kapsam içinde kırk dört 

ülke  yer  almaktadır.  Birbirinden  çok  farklı  koşul  ve  özelliklere  sahip  olan  bu 

ülkelerin  turizm  koşul  ve  stratejilerini  bir  çalışmada  incelemenin  zorluğu 

nedeniyle Asya ve Pasifik; Kuzey-Doğu Asya, Güney-Doğu Asya Okyanusya, 

Güney Asya bölgeleri şeklinde ele alınmaktadır (Member States, 2007).  

Turizm,  dünyanın  en  büyük  sektörlerinden  birisi  olarak  birçok  ülke  ve 

bölgenin  kalkınmasında,  yoksulluğun  azaltılmasında,  döviz  ve  istihdam 

yaratmada,  doğal,  tarihsel  ve  kültürel  değerlerin  korunmasında  stratejik  bir 

seçenek  hâline  gelmiştir.  Dünya  Seyahat  ve  Turizm  Konseyi’ne  göre  1998 

yılında küresel seyahat ve turizm endüstrisi 3.6 trilyon ABD dolarlık ekonomik 

aktivite ve 231 milyon iş (doğrudan ve dolaylı) yaratmıştır. Seyahat ve turizmin 

2010  yılında  8  trilyon  dolarlık  ekonomik  aktivite  ve  328  milyon  iş  yaratacağı 

hesaplanmaktadır. 1998 de özel ve kamu sektörü birlikte dünya çapında yaptığı 

yeni seyahat ve turizm sermaye yatırımı 779 milyar dolar iken 2010 yılında 1.8 

trilyon  dolar  tahmin  edilmekte  (toplamın  %  12.0’si).  1998  yılında  802  milyar 

dolar  vergi  geliri  yaratırken,  2010  yılında  1.8  trilyon  dolara  ulaşacaktır 

(toplamın % 11.4) (Goeldner ve Diğerleri, 2000: 9). 

BMDTÖ  hesaplamalarına  göre,  turizmin  1995-2020  yılları  arasında  %  4.1 

büyüme ortalamasıyla 2020 yılında 1.56 milyar kişiye ulaşacağı, 2020’lerde 378 

milyon  uzun  mesafeli,  1.183  milyon  kişinin  ise  bölgelerarası  seyahat  edeceği, 

uzun  mesafeli  seyahatlerin  yıllık  artış  oranının  5.4  iken,  bölgeler  arası 

seyahatlerin  artış  oranının  3.8  olacağı  hesaplanmaktdır.  Uzun  mesafeli 

seyahatlerin  dünya  turizmindeki  oranının  1995’te  %18  iken  2020’de  %24: 

bölgelerarası  seyahatlerin  oranı  %82’den  %76’ya  gerileyeceği  ifade 

edilmektedir (Why Tourism, 2007).  

Bölgelere  bakıldığında,  Avrupa  yıllık  3.4’lük  büyüme  oranına  karşın  Doğu 

Asya ve Pasifik 1995-2020 arasında % 6.5’lik büyüme oranıyla ikinci en fazla 

dış turist çeken yer olacağı, Amerika Kıtasının 3. 1 büyüme oranıyla 3. olacağı. 

Afrika, Orta Doğu ve Güney Asya ise % 5.6 ile 6.2 arasında büyüyeceği ifade 

edilmektedir (Dwyer, 2006: 2).  

Hesaplamalara  göre,  Afrika  için  dış  turist  miktarı,  1995-2020  arasında, 

ortalama  %  5.5  büyüme  ile  2020’de  75  milyona  ulaşacaktır.  Afrika’da  Güney 

Afrika,  bütün  Afrika’ya  gelen  turistlerin  %  40’ını  (30  milyonun  üzerinde) 

alacağı;  diğer  iki  Kuzey  Afrika  Ülkesi  olan Tunus  ve  Fas’ın  ikinci  en  önemli 

olarak  her  birisinin  9  milyon  civarında  turist  çekeceği  tahmin  edilmektedir. 

Aynı zamanda, Afrika’ya bölgeler arası seyahatler uzun mesafeli seyahatlerden 

daha fazla artacaktır (Tourism 2020 Vision Africa, 2007: 9).  

Dış  turizm  artışlarının  yanında  iç  turizm  sayılarında  da  önemli  gelişmeler 

beklenmektedir.  BMDTÖ’ne  göre  iç  turizmde  esas  büyümeler  Asya’nın 

gelişmekte  olan  ülkelerinde,  Latin  Amerika,  Orta  Doğu  ve  Afrika  ülkelerinde 

güçlü bir şekilde olacaktır (Dwyer, 2006: 2) 


 

 

909 



 

 Tablo 1: 1995-2020 Arasında Dünyada ve Bölgelerde Uluslararası  

Turist Miktarı 

Bölgeler

 

1995

 

2000

 

            2010

 

       2020

 

Avrupa 



335 

390 


527 

717 


Doğu Asya Pasifik 

80 


116 

231 


438 

Amerikalar 

111 

134 


195 

284 


Afrika 

20 


27 

46 


75 

Orta Doğu 

14 

19 


37 

69 


Güney Asya 



11 

19 


Dünya 

564 

692 

104 

1602 

Kaynak:  Goeldner,  C.  R.-Ritchie,  J.  R.  B.-McIntosh,  R.  W.,  (2000). 

Tourism, USA, s. 680.  



Tablo  1’de  dünya  ve  bölgeler  arasında  uluslararası  turist  miktarını  1995-

2020  yılları  arasında  incelediğimizde  Avrupa’nın  en  çok  turist  çeken  bölge 

olacağı, arkasından Doğu Asya ve Pasifik bölgesinin 2. en çok turist çeken yer 

olacağı,  Afrika  kıtasının  turistik  varlıklar  bakımından  çok  zengin  bir  bölge 

olmasına rağmen ancak 4. sırada yer alabileceği görülmektedir.  

Metot 

Bu  çalışmada  ikincil  veriler  kullanılarak  makro  bir  analiz  yapılmaya 

çalışılmaktadır.  Bilimsel  yayınlara  ilave  olarak,  BMDTÖ,  Dünya  Bankası  ve 

konu ile ilgili uluslararası araştırma merkezlerinin veri ve bulguları kullanılarak 

makro bir analiz yapılmaya çalışılmıştır. Bölgenin geniş ve çok sayıda ülkeyi ve 

coğrafyayı  kapsaması  ülke  boyutunda  inceleme  yapılmasını  zorlaştırmaktadır. 

Araştırma da KAAÜ güçlü ve zayıf yanları ele alınarak rekabet koşulları, zayıf 

yanları olarak güvenlik koşulları ve yetersiz alt yapı incelenmektedir. Bu yolla 

araştırma  kapsamındaki  bölgelerin  ortak  koşul,  problem  ve  çözüm  yolları 

üzerinde durulmaktadır. Bu da araştırmanın sınırlarını belirlemektedir.  



Bulgular 

Bölge Koşulları ve Turizm 

Kuzey  Afrika  ve  Asya  ülkelerinin  büyük  kısmı,  az  gelişmiş  ve  gelişmekte 

olan ülkelerin içinde sayılmakta ve turizm uygulamaları için birçok farklı neden 

bulunmaktadır. Bunlar;  

Turizm üretim noktasında tüketimdir; turist destinasyona gitmek zorundadır, 

birçok  sektörde  ürün  müşteriye  ulaşmak  zorunda  olduğu  hâlde,  turizmde 

müşteri ürünün yanına gitmek zorundadır. Her türdeki yerel işletmeler ve ticari 


 

 

910 



 

faaliyetler için fırsatlar sunar ve yerel topluluklar, direk olarak ziyaretçilere mal 

ve hizmet satarak fayda sağlarlar.  

Çoğu  gelişmekte  olan  ve  az  gelişmiş  ülkeler,  turistik  varlıklar  bakımından, 

gelişmiş  ülkelerin  üzerinde  kıyaslamalı  üstünlüğe  sahiptir  ve  bunları  kültür, 

sanat,  müzik,  doğal  manzaralar,  vahşi  yaşam,  iklim  ve  dünya  mirası  alanları 

olarak sayabiliriz.  

Turizmin  diğer  ekonomik  aktiviteleri  destekleme  potansiyeli  vardır.  İş 

yaratarak  yaşam  zincirinin  tüm  safhasındaki  mal  ve  hizmet  üretimine  gelir 

yaratır.  Turizm  emek  yoğundur  özelliği  ile  yoksullukla  mücadelede  özellikle 

önemlidir.  Aynı  zamanda  farklı  iş  fırsatları  bakımından,  kadınlar,  gençler, 

eğitimliler ve eğitimsizler gibi geniş bir kesimi etkiler.  

Başlangıç ve giriş maliyetleri genellikle düşük veya kolayca azaltılabilecek 

bir endüstri olduğu için küçük ve mikro girişimciler için fırsatlar yaratır.  

Turizm  sadece  maddesel  faydalar  sağlamaz,  yoksul  için  kültürel  övünme, 

cinsiyetlerin  eşitliğinin  sağlanması,  kültürel  ve  doğal  mirasın  korunmasını  ve 

daha çok önemsenmesini sağlar. Turizmin gereksinme duyduğu alt yapı, yoksul 

topluluklara  da  fayda  sağlar  (taşımacılık  ve  iletişim,  su  sağlanması,  sağlık, 

kamu güvenliği vb.). Sayılan faydaları sağlayabilmesi için BMDTÖ tarafından 

önerilen  yöntemler  Kuzey  Afrika  ve  Asya  Ülkeleri  için  de  geçerlidir.  Bu 

yöntemler;  

Turizm kaynaklarının ve çekiciliklerinin sürdürülebilirliğini desteklemek ve 

turizm  yoluyla  yoksulluğun  azaltılması  çaba  ve  çalışmalarının  arttırılması, 

bunun  için  uluslararası,  hükûmet,  hükûmet  dışı  organizasyonlar,  özel  sektör 

arasında iş birliği geliştirilmesi.  

Diğer  sektörlerle  bütünleşmiş  bir  yaklaşım  benimsemek  ve  turizme  aşırı 

bağımlılıktan  kaçınmak;  turizm  geliştirme  stratejilerinin  zenginlik  ve 

hizmetlerin  eşit  dağılımı  üzerine  odaklandığından  emin  olmak;  ulusal  destek 

politikalarının  yerel/destinasyon  seviyesinde  uygulandığına  dikkat  etmek; 

finansal  disiplinin  sağlanması  ve  karar  verilen,  harekete  geçilen  her 

uygulamanın uygulanabilir olması; yoksulların bilgiye ulaşma ve karar almayı 

etkileme  konusunda  güçlenmesi;  turizmde  çalışanlara  ve  özellikle  kadın  ve 

çocuklara  karşı  her  türlü  ayırımcılık  ve  sömürünün  her  çeşidini  engellemek; 

plan  ve  uygulamaları  ve  uzun  dönemli  kaynakların  kullanımını  taahhüt  etmek 

ve  turizmin  yoksulluk  üzerindeki  etkisini  ölçecek  basit  göstergelerle  sistemler 

geliştirmek. Bu ölçütler temelinde turizmin Kuzey Afrika ve Asya ülkelerindeki 

etkisini en üst seviyeye çıkarmak kolaylaşmaktadır.  

Uluslararası  organizasyonların  ve  projelerin  desteğini  almak  veya  ortağı 

olmak da önemli görülmektedir. Örneğin; 2002 de DTÖ tarafından düzenlenen 

Johanesburg  toplantısında  sürdürülebilir  Turizm  Yoksulluğu  Azaltma  Girişimi 

(Sustainable  Tourism  Eliminating  Poverty  İnitative  (ST-EP))  yürürlüğe  kondu 

(ST-EP,  2007).  2004’te  Etiyopya,  Kamerun  ve  Zambiya’da  yoksulluğu 



 

 

911 



 

azaltmak için bazı pilot projeler yapıldı ve bu misyonla yapılan projelerin sayısı 

2005’te 150 projeye ulaştı.  

Fakat BMDTÖ ve BM’in diğer örgütlerinin çabalarına rağmen bu ülkelerin 

turizmi  tam  olarak  kavradıkları  söylenememektedir.  Temel  özellikli  baskılar, 

ülkelerin  genel  doğasının  yanında  politik  kararsızlık,  güvensizlik,  rüşvet, 

çürüme, potansiyelin tamamının faaliyete geçmesini engellemektedir.  

Tablo 2: Kuzey Afrika Ülkeleri ve Afrika’nın Uluslararası Turist Sayısı 

           Uluslararası turist sayısı (1000) 

Bölgedeki Pazar payı 

Yıllık büyüme oranı 

1990        1995        2000         2005 

199       2000       2005 

90-00       00-05 

Afrika 


15, 231  20, 433  28, 284  37, 312 

100        100 

100 

6.4            5.7 

K. Afrika 

8, 398 


7, 271  10, 240  13, 730 

55.1      36.2 

36.8 

2.0            6.0 



Cezayir 

1, 137 


520 

 866 


1,443 

7.5         3.1 

 3.9 

-2.7         10.8 



Fas 

4, 024 


2, 602 

4, 278 


5,843 

26.4      15.1 

15.7 

0.6           6.4 



Sudan 

33 


 29 

38  


  … 

0.2         0.1 

1.4 

Tunus 


3, 204 

4, 120 


5, 058 

6,378 


21.0      17.9 

17.1 


4.7           4.7 

Kaynak:_International_Tourist_Arrivals_by_Country_of_Destination'>Kaynak:  International  Tourist  Arrivals  by  Country  of  Destination,  (2007), 

http://www.world-tourism.org/facts/eng/pdf/indicators/ITA_africa. pdf. 

Tablo 2’de Kuzey Afrika ülkeleri, Afrika Kıtası turist sayısının 1990 yılında 

%  55.1,  2000  yılında  36.2,  2005  yılında  ise  36.8’ini  meydana  getirmiştir.  İki 

tarih arasında 1990-2000 arasında % 55.1’en 36.2’ye düşme  görülmektedir ve 

2005’te 2000 yılındaki düzeyi koruduğu  görülmektedir. Kuzey Afrika ülkeleri 

arasında  turist  sayısı  bakımından  en  başarılı  ülkenin  Fas  olduğu  ve  Tunus’un 

onu  takip  etmekte  olduğu  görülmektedir.  Her  iki  ülkede  istikrarlı  bir  büyüme 

içindedir.  Cezayir  üçüncü  sırada  ve  Sudan  ise  en  zayıf  ülke  konumunda 

bulunmaktadır.  



Tablo 3: Kuzey Afrika Ülkeleri ve Afrika’nın Uluslararası Turizm Gelirleri 

Uluslararası turizm gelirleri (ABD $, milyon) 

  Bölgedeki  

     Ziyaretçi 

 

 

 

 

  

 

                  pazar payı 

başına harcama($) 

 

1990 



          1995           2000         2005           1990    2000   2005 

 

Afrika 



6.402 

8.500 


10.503 

21,.526 


100 

100 


100 

555 

Kuzey Afrika  2.333 

 2.867  


 3.823 

 6.993 


36.4 

36.4    32.5 

475 

Cezayir 


105 

 33 


 96 

 … 


1.6 

 0.9 


 … 

145 


Fas 

1.259 


 1.296 

2.039 


4.617 

19.7 


19.4   21.4 

715 


Sudan 

21 


 8 

 5 


 89 

 0.3 


0.0  

 0.4  


345 

Tunus 


948 

 1.530 


 1.683  

2.063 


14.8 

16.0  


 9.6 

330 


Kaynak: International Tourism Receipts by Country of Destination, (2007),  

 

 

912 



 

http://www.world-tourism.org/facts/eng/pdf/indicators/new/ITR05_ 

africa_US$.pdf. 

Tablo 3’te Kuzey Afrika ile Afrika Kıtası turizm gelirleri ifade edilmekte ve 

kıyaslanmaktadır. Kuzey Afrika Ülkeleri, Afrika Kıtası turizm gelirlerinin 1990 

ve  2000  yıllarında  %  36.4’ünü,  2005’te  ise  %  32.5’ini  oluşturmaktadırlar.  Bu 

Afrika  Kıtasının  büyüklüğü  ve  ülke  sayısının  çokluğu  açısından  bakıldığında 

önemli  bir  başarı  olarak  görünmektedir.  Fas’ın  turist  sayısında  olduğu  gibi 

gelirler  açısından  da  lider  olduğu,  Tunus’un  onu  takip  ettiği,  Cezayir  ve 

Sudan’ın  sırasıyla  onları  izledikleri  görülmektedir.  Tabloda  görülen  önemli 

göstergelerden  biriside  ziyaretçi  başına  düşen  harcamanın  Tablo  5’te  görülen 

Asya ve Pasifik ülkelerindeki miktarlara göre oldukça düşük olmasıdır. 

Tablo 4: Asya-Pasifik ve Bölgelerinin Uluslararası Turist Sayısı 

 

 

    

Uluslararası turist sayısı (1000)   

Bölgedeki     

 

Yıllık büyüme 

 

 

 

 

                                          pazar payı    

 

oranı

 

 



1990 

1995 

2000 

2004 

1990 

2000  2005  90-00 

Asya ve Pasifik 

56, 138 

82, 747  111, 372  145,491 

 100 

100 


100 

7.1 


Kuzey-Doğu As. 

26, 367 


41, 256 

58, 276  79, 412 

47.0 

52.3  54. 6 



8.3 

Güney-Doğu As. 

21, 469 

29, 173 


37. 763  48, 309 

38. 2 


33. 9  33. 2 

5.8 


Okyanusya 

5, 152 


 8, 085 

 9, 247  10, 157 

 9. 2 

8. 3 


7. 0 

6.0 


Güney Asya 

3, 150 


 4, 233 

 6, 086   7, 613 

  5. 6 

5. 5 


5. 2  6.85.8 

 

Kaynak:  International  Tourist  Arrivals  by  Country  of  Destination,  (2007), 



http://www.world-tourism.org/facts/eng/pdf/indicators/ITA_asia.pdf.  

Tablo  4’te  Asya  ve  Pasifik  bölgesinin  alt  bölgeleri  ile  kıyaslamalı  turist 

sayılarına göre Kuzey-Doğu Asya Bölgesi’nin 1990’da % 47.0, 2000’de 52.3, 

2005’te  ise  54.6  ile  en  başarılı  ve  istikrarlı  büyüme  gösteren  bölge  olduğu 

görülmektedir.  Bunu  sırasıyla  Güney-Doğu  Asya,  Okyanusya  ve  Güney  Asya 

izlemektedir.  

Tablo 5: Asya-Pasifik ve Bölgelerinin Uluslararası Turizm Gelirleri 

Uluslararası turizm gelirleri (ABD $, milyon)            Bölgedeki                    Ziyaretçi                                                                                                

.                                          pazar  payı               başına harcama  

 

1990 

1995 

2000 

2005 

1990    2000 

2005 

Asya ve Pasifik 

46,474 

80,700 


90,207 

140,765 


100 

100  


100 

Kuzey-Doğu As. 

22,651 

36,167 


44,460 

70, 820 


48.7   49.3 

50.3 


Güney-Doğu As. 

14,479 


26,981 

26,210 


33,403 

31.2 


29.1  

23.7 


Okyanusya 

7,315 


14,148 

14,739 


26,727 

15.7 


16.3 

19.0  


Güney Asya 

2,029 


 3,404 

 4,797 


 9,816 

4.4 


 5.3 

7.0  


Kaynak: “International Tourism Receipts by Country of Destination”, (2007), 

http://www.world-tourism.org/facts/eng/pdf/indicators/new/ITR05_ 

asia_US$. Pdf. 

 

 

913 



 

Tablo 5’te Asya-Pasifik bölgesinin alt bölgeleri ile turizm gelirleri açısından 

durumu  görülmektedir.  Buna  göre;  turist  sayısında  olduğu  gibi  turizm 

gelirlerinde de en başarılı bölge Kuzey-Doğu Asya bölgesi 1990 yılında % 48.7, 

2000 yılında 49.3, 2005 yılında 50.3 ile âdeta kıtanın yarısını oluşturmaktadır. 

Fakat  ziyaretçi  başına  düşen  harcama  açısından  bakıldığında  bölgede  üçüncü 

sırada görülmektedir.  

Afrika’yı  daha  yakından  incelendiğinde,  Kuzey  Afrika  bölgenin  kabaca 

Afrika kıtasının % 35 turist sayısını kabul ettiği görülür. Afrika’da bir milyonun 

üstünde  turist  çeken  dört  ülke  vardır.  Bunlar,  Güney  Afrika,  Tunus,  Fas, 

Zimbave’dir.  Kıta  içinde  bölgelerarası  turizm  çoğunlukla  komşu  ülkeler 

arasındaki trafikle ilgilidir. Kuzey Afrika için % 8’dir ve oldukça azdır. Hâlbuki 

Güney  Afrika’ya  gelen  dört  yabancı  turistten  üçü  komşu  ülkelerden  gelir. 

Destinasyon  ülkelerin  çoğu  sıklıkla  tarihsel  ve  kültürel,  dil,  benzerlik,  mevcut 

alt  yapı  vb.  bağlantılarının  ilişkili  olduğu  pazarların  kendi  özellikli  (spesifik) 

profillerine sahiptirler.  

Afrika’yı  ziyaret  eden  %  60  yabancı  ziyaretçinin  amacı,  dinlenme, 

rekreasyon ve tatildir. Diğer % 15 iş ve potansiyel amaçlı ve kalan % 25 diğer 

maksatlar  (arkadaş  ve  akraba  ziyareti,  dinî  ve  hac  amaçlı,  sağlık  tedavisi  ve 

diğer). Birçok Afrika destinasyonu için havayolu büyük bir önem taşır. 2001’de 

gelen  uluslararası  turistin  yarısı  hava  yolunu  kullandı.  Karayolu  %  41,  deniz 

taşımacılığı %7, demiryolu % 1’dir.  

Turizm  Yoluyla  Kuzey  Afrika  ve  Asya  Ülkelerinde  Yoksulluğun 

Azaltılması 

Yoksulluğun azaltılması, barış, çevre koruma ve sürdürülebilir kalkınma için 

temel  bir  koşul  oluşturmuştur.  Bunun  ötesinde  zengin  ve  yoksul  milletlerin 

ayrıldığı zengin dünyada ahlaki bir zorlamadır. Birleşmiş Milletler 2006 yıllık 

raporuna  göre  2,5  milyar  insan  günde  iki  dolardan  daha  az  bir  gelirle 

yaşamaktadır. Örneğin Bangladeş nüfusunun aşağı yukarı yarısı olan 63 milyon 

insan  yoksulluk  içinde  yaşamaktadır.  Yoksulların  üç  de  ikisi  temel  ihtiyaçları 

karşılama  bakımından  aşırı  yoksulluk  içindedir (Poverty  in  Bangladesh,  2002: 

4).  

Büyüyen dünya ekonomisine rağmen, gelişmekte olan ülkelerde birçok insan 



küreselleşmenin  yararlarını  görmemektedir.  Son  zamanlarda  turizmin 

potansiyelinin yoksulluğun azaltılmasına gittikçe daha fazla katkıda bulunduğu 

anlaşılmaktadır. Coğrafik dağılımı ve emek yoğun yapısı işi yaygınlaştırmakta, 

birçok  yoksulun  yaşadığı  uzak  kırsal  alanlarda  uygun  olmaktadır  (İnvestment 

Climate Surveys Draft Country Profile, 2002: 5).  

 BMDTÖ  istatistikleri  turizmin  “gelişmekte  olan  ülkelerde  arttığını 

göstermektedir.  2005’te  gelişmekte  olan  ülkelerin  (turizm  gelirleri  203  milyar 

dolardır).  Turizm,  gelişmekte  olan  ülkelerin  en  büyük  ihraç  sektörlerinden 



 

 

914 



 

biridir  ve  yabancı  para  gereksinimini  karşılayan  birincil  kaynaktır  (ST-EP 

2007).  

Turizm  yoluyla  yoksulluğun  azaltılmasında  bazı  anahtar  öneriler 

geliştirilmiştir  ve  bu  öneriler  KAAÜ  için  oldukça  faydalı  ve  gerekli 

görülmektedir.  

–  Turizm  firmalarının  yerel  işgücünden  yararlanmayı  taahhüt  etmesi  ve 

eğitim vermesi 

–  Küçük  girişimcilerin  ve  tamamlayıcı  girişimlerin  teknik  pazarlama  ve 

kredi alımı konularında desteklenmesi.  

– Yiyecek ve diğer servislerin yöreden sağlanması.  

– Arazi kiralama ücretlerinde ve benzeri uygulamalarda eşitlikçi sözleşmeler 

yapılmalı ve toplumsal projelere destek ve bağış yapılmalı.  

– Turizm için yapılan alt yapı, güvenlik, iletişim, sağlık vb. gibi hizmetlere 

yerel halkın girişini ve faydalanmasının yolunu açmak.  

–  Turizm,  yerel  halkın  yer  değiştirmesine  neden  olmamalı,  su  gibi 

kaynaklara ulaşmayı engellemek, yasaklama, kısıtlama olmamalı.  

–  Kültürel  gelenekleri  istismar  etmekten  ziyade  geliştirmek  ve  turistlere 

uygun davranışlar ve giysiler konusunda öğüt vermek.  

–  Ürün ve pazar çeşitlendirme ile turizme aşırı bağımlılığı engelleme.  

–  Anlamlı  yöresel  katılım  ve  çok  taraflı  diyalog  ile  uygun  bir  politika  ve 

kurumsal çevre sağlama. 

–  Bu  konuları  turizm  standartları  ile  birleştirerek  turizmin  yoksulluğu 

azaltıcı etkisine olan dikkati arttırmak mümkün olabilir.  

Birleşmiş  Milletler  Çevre  Örgütü  (BMÇÖ),  Sürdürülebilir  turizm 

uygulamaları hakkında ölçütler geliştirerek, hükûmetleri sürdürülebilir turizme 

ve  ulusal  gelişim  stratejilerine  entegre  etmeye  çağırmaktadır  (Addressing 




Поделитесь с Вашими друзьями:
  1   2   3


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə