Reja: Urushdan keyingi yillarda O`zbekistonning iqtisodiy va ijtimoiy-siyosiy hayoti



Yüklə 38,88 Kb.
səhifə3/4
tarix02.01.2022
ölçüsü38,88 Kb.
#45227
1   2   3   4
90 yillarda Uzbekistonning ijtimoiy siyosiy jarayonlari.

3. Qatag`onlikning yangi to`lqini
Urushdan keyingi yillarda mamlakatning ijtimoiy-siyosiy tizimida partiyaning yakka hukmronligi kuchayib bordi. Siyosiy qatag`onlikning yangi bosqichi boshlandi. Agar 30-yillarda qatag`onlikni ichki ishlar komissarlari (NKVD) olib borgan bo`lsa, endilikda bu mudhish ishlarni kommunistik partiyaning markaziy qomitasi va uning quyi tashkilotlari bajardi. 1949 yilning martida chaqirilgan O`zbekiston kommunistlarining X qurultoyi respublika mehnatkashlarini kommunistik ruhda tarbiyalash, milliy qadriyatlarga, “diniy xurofat”ga qarshi kurashni kuchaytirish vazifalarni qo`ydi. Bu bilan jamiyatda sotsialistik mafkuraning vayronkorlik roli yana ham kuchaytirildi.

1949-1952 yillarda ko`pgina mashhur o`zbek ziyolilari asossiz ravishda ayblanib, qatag`on qilindi. O`zkompartiyaning 1949 yil 25 iyundagi byuro majlisida bir guruh yozuvchilar millatchilikda, eski feodal madaniyati oldida bosh egish, o`tmishni ideallashtirishda ayblandi. Oybek, Abdulla Qahhor, Mamarasul Boboyev, Mirtemir, Shayxzoda kabi o`zbek yozuvchilari badnom qilindi. 1951 yili avgustda bir guruh yetakli ijodkor ziyolilar "millatchilar", deb matbuotda nohaq tanqid qilindi, "buzg`unchilikda" ayblandi. Keyinchalik yozuvchilardan Shayxzoda, Shukrullo, Shuhrat, Said Ahmad va boshqalar uzoq muddatga ozodlikdan mahrum etildi.

Xurshid, Chustiy, G`ayratiy va boshqalar yozuvchilar uyushmasidan haydaldi. Buni eshitgan G`.G`ulom kuyinib "Tokaygacha o`zbekning aqli kirganda boshini chopib tashlaydilar", degan edi.

1951 yil aprelida O`zkompartiya byuro majlisi "Musiqa san`atining ahvoli va uni yanada yaxshilashning choralari to`g`risida"gi masalani muhokama qildi.

Majlisda san`at ishlari bo`yicha boshqarma ko`p yillar davomida "Farhod va Shirin", "Layli va Majnun", "Tohir va Zuhra" kabi afsonaviy mazmunda opera, balet va musiqali dramatik spektakllarni yaratib, zararli ishlarni amalga oshiryapti, deb qayd etildi. Majlis qarorida janr repertuarlari va radio eshittirish programmalarini qayta ko`rib chiqish tavsiya etildi. Mazkur spektakllar sahnadan olib tashlandi. Qatag`onliklar to`lqini bu bilan to`xtab qolmadi. 1983 yildan boshlab sobiq KPSS markaziy qo`mitasi rahbarligida O`zbekistonda navbatdagi oshkora qatag`onga yo`l ochildi. "Paxta ishi", "O`zbeklar ishi", "Sharqiy front", deb atalgan mash`um siyosat niqobi ostida minglab begunoh kishilar jinoiy javobgarlikka tortildi. Moskva yuborgan generallar, prokurorlar, tergovchilar istagan odamlarni hibsga olishardi.

Mash`um nomlar bilan atalgan guruhvozlik davrida yo`l qo`yilgan xatolar, poraxo`rlik, qo`shib yozish, mansabni suiste`mol qilish kabi illatlar ochib tashlandi. Biroq bu nuqsonlar sobiq ittifoqqa, mavjud chirigan tuzumga, qolaversa, Markazga ham tegishli edi.

1983 yilning oxirida respublikada juda og`ir vaziyat vujudga kelgan edi. Birinchidan, jinoyatchilikka qarshi kurashish niqobi ostida sobiq markazdan ketma-ket turli tergov guruhlari tashlandi. Respublikamizdagi rahbarlik lavozimlariga sobiq ittifoqning har xil joylaridan kadrlar kela boshladi. O`zbekiston Kompartiyasi Markaziy Komitetining ikkinchi kotibligiga Anishchev, Ministrlar Soveti raisining birinchi o`rinbosari Ogarok, Oliy Kengash Prezidiumi raisining o`rinbosari etib Romanovskiylar tayinlandi, Toshkent shahrining taqdiri Satinga topshirildi.

Respublika prokurori etib Buturlin, uning o`rinbosarligiga Gaydanov, tergov boshliqligiga Laptev, Ichki ishlar vazirligiga Didorenko tayinlandi. Barcha viloyatlarda ham ahvol shunday bo`lib, ular respublikadagi hukmronlikni to`la qo`lga olgan edilar.

"Paxta ishi" va "O`zbeklar ishi", deb yuzsizlarcha nomlangan tergovlar boshlanib ketdi. Gdlyan guruhi O`zbekistonliklarga nisbatan qonunsiz, beshafqat ishlarni boshlab yubordi. Ularning zo`ravonligi oqibatida sudlar adolatsiz hukmlar chiqara boshladi.

1989 yilgacha bu ishlar bo`yicha 4,5 mingdan ko`proq kishi sudlandi. O`sha paytda respublikadagi qamoqxonalarda joy qolmagani sababli sudlanganlarning mingdan ortig`i jazoni o`tash uchun Sibir qamoqxonalariga jo`natildi.

Gdlyan guruhi O`zbekiston hududida cheklanmagan vakolatlarga ega bo`ldi. Aybsiz odamlarni, ularning oila a`zolarini qamoqqa olish, jismoniy va ruhiy qiynoqqa solish avj oldi. Hibsga olinganlar tergov usullariga dosh berolmay o`z jonlariga qasd qilishgacha borib yetdilar.

O`zbekistonda inson huquqlari behad toptalayotganligi haqida Moskvaga minglab xatlar jo`natildi. Afsuski, bu xatlar tekshirilmadi, hatto javob yozish ep ko`rilmadi. Aksincha, Gdlyan va uning gumashtalariga ketma-ket unvonlar berildi.

1989 yil 23 iyun kuni respublika rahbarligiga Islom Karimov saylandi. Yangi rahbarning faoliyati O`zbekiston fuqarolarining huquqlarini himoya qilish, toptalgan huquqlarini tiklash kabi olijanob va xayrli ishdan boshlandi, desak yanglishmaymiz.

"Paxta ishlari"ni ko`rib chiqish uchun maxsus komissiya tuzildi. Komissiya ish faoliyatiga 40 ming tomdan iborat ishni ko`rib chiqish topshirildi. 1990 yilning iyun oyiga kelib, komissiya eng muhim bir xulosaga keldi. 1990 yil 13 iyun kuni Moskva shahriga SSSR bosh prokurori, SSSR oliy sudining raisi va SSSR adliya vaziri nomiga yozilgan xatda komissiya xulosalari batafsil ko`rsatildi. Bu xatda "Paxta ishlari" chuqur tahlil qilinib, sudlanganlarni oqlash masalasi qo`yilgan edi. Biroq yuqoridagi tashkilotlar ko`mak o`rniga tazyiqni kuchaytirdilar.

Respublika rahbarining qatiyatli harakati bilan nohaqlik barham topdi. Komissiya ikki yildan ko`proq vaqt orasida 40 ming tomlik ishni ko`rib chiqdi. 3,5 mingdan ko`proq kishi oqlandi. Qolganlarning jazo muddatlari kamaytirilib, bir qismi Prezidentimiz tomonidan avf etildi.

Paxta komissiyasi faoliyatining eng muhim tomonlaridan biri shundan iboratki, paxta ishlari bo`yicha sudlanganlarning ko`pchiligi hayotligida oqlandi, yuzlari yoruq bo`ldi, toptalgan huquqlari tiklandi, o`z ish joylariga qaytishdi, musodara qilingan mulki qaytarilib, boshqa yetkazilgan moddiy zararlar qoplandi.

O`zbekiston Respublikasi mustaqillikka erishgach, respublika rahbariyatining qatiyatli harakati bilan nohaqlik barham topdi. Minglab begunoh fuqarolarning nomlari oqlandi.

KPSS MQ Aprel (1985 y.) plenumi sovet jamiyatini "qayta qurish", bu jamiyat hayotining barcha sohalarini "chuqur isloh qilish" yo`lini e`lon qildi, Bunda avvalo, ijtimoiy hayotni demokratlashtirish, oshkoralik, iqtisodiy o`sishni fan-texnika yutuqlariga tayanib jadallashtirishga qaror qilindi.

Biroq uzoq yillar totalitar rejimga moslashgan davlat monopoliyasi, idoralari, byurokratik apparat ko`zda tutilgan rejalarni amalga oshirishga yo`l qo`ymadi.

80-yillarning o`rtalariga kelib mamlakatdagi iqtisodiy taraqqiyotni chuqur tahlil qilmasdan 90-yillarning oxiriga borib, sobiq SSSRda milliy daromadni 2-2,5 barobar o`stirish, aniqrog`i, avvalo, 70 yil ichida amalga oshirilmagan ishlarni keyingi 15 yil ichida bajarish vazifalari qo`yildiki, bular mutlaqo haqiqatdan uzoq edi. Bu hol tabiiy ravishda 70-80-yillar boshlarida jamiyat oldidagi muhim xalq xo`jaligi vazifalarini ishlab chiqarishni jadallashtirish bilan emas, balki qo`shib yozish, pora berish, oshna-og`aynigarchilik bilan osongina hal qilishga olib keldi.

Davlat rejalashtirish tizimi murakkab ijtimoiy va xo`jalik vazifalarini ma`muriy-buyruqbozlik yo`li bilan hal qilishga qodir bo`lmay qoldi. Natijada iqtisodiy o`sishlar yiliga kamayib bordi. Respublika xalq xo`jaligida umumiy ijtimoiy mehnat unumdorligining pasayishi hisobiga mo`ljaldagidan 4,3 foiz yoki 850,4 million so`mga kam milliy daromad olindi. 1989 yilda O`zbekistondagi har bir kishiga sobiq ittifoqdagi o`rtacha darajadan bir yarim baravardan kam kapital mablag` to`g`ri keldi.

Shu davrga kelib respublika qishloq xo`jaligida ko`plab muammolar to`planib qoldi. Sovet tizimining navbatdagi islohati ham yo`l qo`yilgan xatolar tufayli barbod bo`ldi.

Ushbu muammolardan xalq e`tiborini chalg`itish uchun ko`p yillar davomida yeqilib qolgan milliy noroziliklardan foydalanildi. Kommunistik mafkura o`z hukmronligini saqlab qolish uchun hatto ayrim respublikalarda millatlararo nizolarni uyushtira boshladi. 1989 yilda Toshkent, Farg`ona, Andijonda ro`y bergan millatlararo mojarolar, Kavkazdagi qurolli to`qnashuvlar, quvg`in qilingan xalqlarning noroziliklaridan razilona manfaat yo`lida respublikalarda, shu jumladan, O`zbekistonda paydo bo`layotgan ho`rlik ovozini bo`g`ish uchun foydalandilar.

Ikkinchi jahon urushi yillarida mustabid tuzum tomonidan deportatsiya qilingan bir qator xalqlar qatorida mesxeti turklari ham bo`lib, ular asosan aholi zich yashaydigan Farg`ona viloyatiga, bir qismi Andijon, Namangan va Toshkent viloyatlariga joylashtirilgan, buning oqibatida esa ijtimoiy-iqtisodiy va millatlararo munosabatlarda qo`shimcha muammolar yuzaga kelgan edi. Bu muammoga sovet davlati o`z vaqtida e`tibor bermadi. 1989 yil 24 mayda Quvasoy shahrida yoshlar o`rtasida bo`lgan bezorilik millatlararo (mahalliy yoshlar bilan mesxeti turklar o`rtasida) to`qnashuvni keltirib chiqardi va bu mojaro Farg`ona vodiysida ommaviy tus oldi. Respublikaning siyosiy rahbariyati yuzaga kelgan bu murakkab vaziyatni to`g`ri baholay olmagani uchun yoshlarning ommaviy chiqishlari, millatlararo to`qnashuvlar sodir bo`ldi.

Bunday ommaviy chiqishlarga, kommunistik mafkura tartibiga qarshi borishlariga "ko`nikmagan" mustabid tuzum siyosiy rahbariyati namoyishchilarga qarshi harbiy qism tashladi. 1989 yil 8 iyunda Qo`qonda tinch namoyishchilar ana shu harbiy qism askarlari tomonidan o`qqa tutildi. Natijada namoyishda qatnashgan 50 dan ziyod aholi halok bo`ldi (ularning ko`pchiligi yoshlar edi), 200 dan ortig`i esa yarador qilindi. Umuman 3-12 iyun kunlari Farg`ona viloyatida bo`lgan millatlararo to`qnashuvlar va ularning harbiylar tomonidan o`qqa tutilishi oqibatida 103 kishi halok bo`lgan, 1009 kishi yarador bo`lgan va 650 xonadonga o`t qo`yilib vayron qilingan.

Farg`ona fojialariga taalluqli ma`lumotlarning tahlili shuni ko`rsatadiki, mesxeti turklari uchun bu mojaro mustabid tuzum aybi bilan urush davrida majburan tashlab chiqilgan ona vatanlariga qaytib borishlari uchun bahona sifatida kerak bo`lgan. Mahalliy aholi esa bu mojaroga tabiiy ravishda qo`shilib ketgan. Chunki joylarda aholining ijtimoiy-iqtisodiy muammolariga e`tibor berilmagan, mahalliy yoshlar o`rtasida ishsizlik ko`payib, aholining turmush darajasi pasayib borgan, aholi uy-joylar bilan ta`minlanmagan, uy qurish uchun uchastkalar ajratilmagan, paxta yakkahokimligi, ekologiya muammolari hal qilinmagan, poraxo`rlik, ko`zbo`yamachilik, qonunbuzarlik avj olgan.

Mudhish voqealardan keyin berilgan rasmiy bayonotlarga ko`ra, respublikada vujudga kelgan ijtimoiy-iqtisodiy keskinlikdan ommaviy tartibsizliklarni, millatlar o`rtasida nifoq va to`qnashuvlarni keltirib chiqarishga uringan ekstremistik kuchlar bo`lgan. Bu ataylab uyushtirilgan siyosiy ig`vogarlik edi. Farg`onadagi mudhish voqea Sumgait, Boku, Tog`li Qorabog`, O`sh-O`zgan va boshqa mintaqalarda xuddi shunday tarzda uyushtirilgan ig`vogarlik bilan bir qatorda turar edi. Farg`ona voqealaridan keyin O`zbekistonning I.Karimov boshliq siyosiy rahbariyati bu masalada qat`iylik mavqeni egalladi. Respublika ziyolilari va siyosiy kuchlari ana shu tahlikali kunlarda siyosiy va ma`naviy jihatdan yuksak mavqeda turdilar. Fojianing asl sabablarini ochib tashlash, o`z xalqining shon-shuhrati va qadr-qimmatini himoya qilish yo`lidagi o`zlarining mashaqqatli urinishlarida ular respublikaning eng keskin muammolarini birinchi bor oshkora ravishda muhokamaga qo`ya boshladilar.

Respublikada keng munozaraga sabab bo`lgan muammolardan biri o`zbek tiliga davlat tili maqomini berish masalasi bo`ldi. Ma`lumki, shaxsga sig`inish, turg`unlik yillarida o`zbek tilining mavqei, qo`llanish doirasi juda ham torayib ketdi. O`zbek tili davlat idoralarida ham, majlislar, yeg`ilishlarda ham deyarli ishlatilmay qo`yildi.

Milliy ongning o`sishi o`zbek tili masalasini kun tartibiga qo`ydi. R.Nishonov boshchiligidagi respublika rahbariyati bu harakat o`rtaga tashlagan muammoni hal qilishga emas, aksincha, bu harakatni "jamiyatga qarshi", deb uni barham toptirishga, qonunchilik, oshkoralik va ommaviy talablarga rioya qilish oqimiga burib yuborishga urindi.

Demokratik taraqqiyparvar kuchlar qo`ygan masalani I.Karimov boshchiligidagi yangi rahbariyat o`z vaqtida anglab yetdi va uni hal etishga kirishdi.


Adabiyotlar ro`yxati:



Yüklə 38,88 Kb.

Dostları ilə paylaş:
1   2   3   4




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2024
rəhbərliyinə müraciət

gir | qeydiyyatdan keç
    Ana səhifə


yükləyin