2-ci nəŞR ƏHLİ SÜNNƏ VƏl cəmaat



Yüklə 1,25 Mb.
səhifə3/13
tarix24.01.2017
ölçüsü1,25 Mb.
#6245
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13

PEYĞƏMBƏRİMİZ MUHƏMMƏD


- Sallallahu Aleyhi Və Alihi Vəs Səlləm –

Onun Allah tərəfindən göndərilmiş Peyğəmbər olduğuna inanmaq, onu sevməyin vacib olduğuna, əmr etdiyi şeylərdə ona itaət etməyə, verdiyi xəbərlərdə onu təsdiq etməyə və heç bir sözü onun sözündən irəli keçirməməyə inanmaq deməkdir. Bu iki şəhadət kəliməsi bir-birindən ayrılmazdır. Buna görə də həm azanda, həm də təşəhüddə bir yerdə zikr edilir. əl-İnşirah surəsinin 4-cü ayəsində: «Sənin ad-sanını, şan-şöhrətini ucaltmadıqmı?» (Yerdə, göydə səndən söhbət gedər, xütbələrdə adın çəkilər). Mücahid rahmətullahi aleyhi deyir: «Mən xatırlanacaq olsam mütləq sən də xatırlanacaqsan. Şəhadət edirəm ki, Allahdan başqa ibadətə layiq haqq ilah yoxdur və Muhəmməd Allahın qulu və Rəsuludur»14.

Muhəmməd Allahın qulu və bütün insanlara, hətta cinlərə göndərdiyi Rəsulu olduğuna dair dilin söylədikləri sözə uyğun olaraq, qəlbin dərinliyindən bunu təsdiq etmək deməkdir. «Ya Peyğəmbər! Həqiqətən, biz səni (ümmətinə) bir şahid, bir müjdəçi və bir qorxudan kimi göndərdik! Biz səni Allahın izni ilə ona tərəf çağıran və nurlu bir çıraq olaraq göndərdik (əl-Əhzab 45-46).

Buna görə də keçmişə dair verdiyi bütün xəbərlərdə, gələcəyə dair verdiyi bütün xəbərlərdə, halal və haram qıldığı bütün xüsuslarda onu təsdiq etmək, verdiyi əmrləri yerinə yetirmək, qadağan etdiklərindən uzaq olmaq. De ki: «Əgər Allahı sevirsinizsə, mənim ardımca gəlin ki, Allah da sizi sevsin və günahlarınızın üstünü örtüb sizi bağışlasın. Allah bağışlayan və mərhəmətlidir». (Ali-İmran 31). Əbu Hureyrə, AbdurRahmən b. Səhr - radıyallahu anhum rəvayət edir ki, Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm - in belə buyurduğunu eşitdim: «Sizə nəyi qadağan edirəmsə ondan uzaq durun, nəyi sizə əmr etmişəmsə ondan bacardığınız qədər istifadə edin. Şübhə yox ki, sizdən əvvəlki ummətləri çoxlu sual vermələri və Peyğəmbərlərinə müxalif olmaları məhv etdi»15.

Ona itaətin Allaha itaət olduğuna, ona üsyan etməyin Allaha üsyan olduğunu bilmək deməkdir. «Peyğəmbərə itaət edən şəxs - Allaha itaət etmiş olur. Kim üz döndərsə bil ki, biz səni onların üzərində gözətçi göndərmədik» (ən-Nisa 80). Çünkü Allahın risaləsini bizə təbliğ edən odur. Allah onunla dini bitirən, dinin təbliğini bitirmədən onun ruhunu almadı. O, ümmətini gecəsi gündüzü kimi aydın olan bir yolun üzərində buraxıb getdi. Ondan sonra bu yoldan həlak olandan başqası azmaz. «Onun əmrinə qarşı çıxanları başlarına gələcək bir bəladan, yaxud da düçar olacaqları bir əzabdan qorxsunlar» (ən-Nur 63). İmam Əhməd rahmətullahi aleyhi deyir: «Bu bəlanın nə olduğunu bilirsinizmi? Bəla – şirkdir. Çünkü bir kimsə Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in sözlərindən bəzilərini rədd edəcək olursa, qəlbinə bir miqdar azmaq düşər və sonda da məhv olar»16.

O, Allahın quludur, ona ibadət olunmaz. Muhəmmədin Rububiyyətdə, kainatın idarə edilməsində, ya da ibadətdə haqq sahibi olduğuna heç bir şəkildə inanmamalıyıq. Əksinə o, quldur, ona ibadət edilməz, o bir Rəsuldur. O, Allahın istədiyindən artıq nə özünə, nə də hər hansı bir kimsəyə nə fayda, nə də zərər vermək gücünə malikdir. De ki: «Mən sizə demirəm ki, mənim yanımda Allahın xəzinələri vardır. Mən qeybi də bilmirəm və sizə də demirəm ki, mən mələyəm. Mən özümə gələn vəhyə tabe oluram». De ki: «Kor görənlə bir olurmu? Məgər düşünmürsünüz!» (əl-Ənam 50). Ona əmr edilən şeylərə uyan bir əmirdir. De ki: «Mən sizə nə bir zərər, nə də bir xeyir vermək qüdrətinə malik deyiləm!» De ki: «Məni Allahdan heç kəs qurtara bilməz və mən ondan başqa heç bir sığınacaq tapa bilmərəm!» (əl-Cinn 21-22). De ki: «Mən Allahın istədiyindən başqa özümə nə bir xeyir, nə də bir zərər verə bilərəm. Əgər qeybi bilsəydim, sözsüz ki, (özüm üçün) daha çox xeyir tədarük edərdim və mənə pislik də toxunmazdı. Mən iman gətirən bir tayfanı qorxudan və müjdələyənəm» (əl-Əraf 188). Ömər - radıyallahu anhu rəvayət edir ki, Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm buyurdu: «Məni Xristianların İsa əleyhissəlam ı öydükləri kimi öyməyin. Mən bir qulam, deyin Allahın qulu və Rəsulu. Məni tərif etməkdə həddi aşmayın. Məni Allahın layiq bildiyi dərəcədən artıq yüksəltməyin. Rəbbim məni necə vəsf edibsə elə də vəsf edin»17. Cündab b. Abdullah - radıyallahu anhu rəvayət edir ki, Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm ölümündən beş gün qabaq buyurdu: «Nə badə məndən sonra əvvəlkilər kimi Peyğəmbərlərinin qəbirlərini ibadətgaha çevirəsi-niz. Mən bunu sizə qadağan edirəm»18. Əbu Hureyrə - radıyallahu anhu rəvayət edir ki, Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm buyurdu: «İlahi mənim qəbrimi ibadət olunan büt etmə. Öz Peyğəmbərlərinin qəbirlərini məscidlərə (ibadət olunan yerə) çevirən bir qövmə Allahın şiddətli əzabı tutar19. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm buyurdu: «Allah Yəhudilərə və Xristianlara lənət etsin. Çünki onlar Peyğəmbərlərinin qəbirlərini ibadətgaha çeviriblər»20.

O, bütün yaradılmışların ən xeyirlisidir. Ən fəzilətli və Allah dərgahında ən dəyərli insandır. Dərəcə etibarı ilə ən yüksək və Allaha ən yaxın olandır. «Biz səni aləmlərə ancaq bir rəhmət olaraq göndərdik». (əl-Ənbiya 107). Yalnız azmışlar Allahın rəhmindən üz döndərərlər. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm buyurdu: «Qiyamət günü insanların seyyidi mənəm, qəbri açılacaq ilk kişi mənəm. İlk şəfaət edən və şəfaəti qəbul olunacaq ilk kişi də mən olacağam»21.

Ona kitab vermiş, dinin əmini etmiş, risalətini təbliğ etməkdə və onu səhf etməkdən, xəta etməkdən qorumuşdu. «O, kefi istəyəni danışmır. Bu ancaq nazil olan bir vəhydir». (ən-Nəcm 3-4). Onun risalətinə iman etmədikcə, Peyğəmbərliyini qəbul etmədikcə heç bir kimsənin imanı səhih olmaz. Ona iman edən Cənnətə, ona üsyan edən Cəhənnəmə girər. «Allaha and olsun ki, onlar öz aralarında baş verən mübahisələrdə səni hakim təyin etmədikcə və verdiyin hökmlərə görə öz nəfslərində sıxıntı duymadıqca və sənə tam şəkildə itaət etmədikcə iman sahibi olmazlar». (ən-Nisa 65). «Hər kəs özünə doğru yol aşkar olduqdan sonra Peyğəmbərlərdən üz döndərib, möminlərdən qeyrisinin yoluna uyarsa onu istədiyi yola yönəldər və Cəhənnəmə varid edərik. Ora necə də pis yerdir». (ən-Nisa 115).

Allah onu aydınlıq, doğru yola dəvət etmək üçün göndərdi. Onun risalətini inkar etmək Allaha dil uzatmaq, hətta Allahı rədd və inkar etməkdir. Səvban - radıyallahu anhu rəvayət edir ki, Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm buyurdu: «Şübhəsiz ki, mənim ümmətimdən otuza yaxın yalançı çıxacaq. Onların hər birisi bir Peyğəmbər olduğunu iddia edəcəkdir. Mən isə Peyğəmbərlərin sonuncusuyam. Məndən sonra Peyğəmbər yoxdur»22.

O, insanlar içərsində Allahdan ən çox qorxan. «Sizin Allahdan ən çox qorxanınız və onun sərhədlərini ən yaxşı biləniniz də mənəm»23.

Allah onu insanlar arasından sevib, süzüb seçmiş və özünə yaxın bilmişdi. «Allah İbrahimi dost etdiyi kimi məni də özünə dost etdi»24. «Allah və Peyğəmbəri bir işi hökm etdiyi zaman heç bir mömin kişiyə və qadına öz işlərində başqa yol seçmək yaraşmaz. Allah və onun Peyğəmbərinə asi olan şəxs şübhəsiz ki, haqq yoldan açıq-aydın azmışdır». (əl-Əhzab 36).

Heç şübhəsiz ki, ona tabe olan və ona uyan hər kəs təqva sahibidir. «Aralarında hökm vermək üçün Allahın və Peyğəmbərinin yanına çağrıldıqları zaman möminlərin sözü ancaq eşitdik və itaət etdik deməkdən ibarətdir. Nicat tapanlar da məhz onlardır». (ən-Nur 51).

Muhəmməd sallallahu aleyhi və səlləm Peyğəmbərlərin (nəbilərin) və Rəsulların sonuncusudur. Bütün insanlara göndərilmiş Rəsuldur. O, Allahın bir quludur, ona ibadət edilməz, o bütün yaradıl-mışların ən xeyirlisi, ən fəzilətlisidir. Allah dərgahında ən dəyərlidir, dərəcəsi ən yüksək və Allaha ən yaxın olandır. O, haqqla, hidayətlə insanlara və cinlərə göndərilmiş bir peyğəmbərdir. Ona kitabını endirmiş, dininin əmini etmiş, risalətini təbliğ etməkdə onu seçmişdi. Bu risaləti təbliğ etməkdə onu səhf etməkdən və xəta etməkdən qorumuşdur. Onun risalətinə iman gətirib, nübuvətinə şəhadət gətirməyincə heç bir qulun imanı səhih olmaz. Ona itaət edən Cənnətə, ona qarşı çıxan isə Cəhənnəmə girər.

Peyğəmbərimiz sallallahu aleyhi və səlləm i bilmək özündə bir neçə xüsusiyyətləri əhatə edir.


PEYĞƏMBƏR Sallallahu Aleyhi Və Səlləm İN NƏSƏBİNİ BİLMƏK

Onun nəsəbi yer üzünün ən üstünüdür. Şərəf baxımından nəsəbi zirvədədir. Herakl Əbu Sufyan - radıyallahu anhu dan Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in nəsəbini soruşaraq: «Onun nəsəbi aranızda necədir?». Əbu Sufyan: «O, bizim içimizdə yüksək bir nəsəbə sahibdir» deyə cavab vermişdir. Herakl: «Mən sənə onun nəsəbindən soruşdum. Sən də onun sizin içinizdə yüksək bir nəsəbə sahib olduğunu söylədin. Həqiqətən də Peyğəmbərlər öz qövmləri arasında yüksək bir nəsəbə sahib olaraq göndərilirlər» dedi25. Həmçinin də Peyğəmbərlər haqqında keçən rəvayətlərdə də bu öz təsdiqini tapır. Məs: Şueyb əlehissəlam ın qövmü: «Əgər əşirətin olmasaydı səni daşqalaq edərdik». (Hud 91). İbn Haldun Bəğavi rahmətullahi aleyhi deyir ki: «Peyğəmbərliyin əlamətlərindən biri də qövmləri içərisində şərəfli bir ailəyə mənsub olmalarıdır». NƏSƏBİ: Məhəmməd b. Abdullah b. AbdulMuttalib (əsl adı: Şeybətul Həmd) b. Haşim (əsl adı: Amr) b. AbdiMənaf (əsl adı: Muğirə) b. Kusay (əsl adı: Zeyd) b. Kilab b. Murrə b. Kəb b. Luey b. Ğalib b. Fihr b. Məlik b. Nadr b. Kinanə b. Huzeymə b. Mudrikə b. İlyas b. Mudar b. Nizar b. Məad b. Adnan. Adnan Allahın Peyğəmbəri İbrahim əlehissəlam ın oğlu İsmail əlehissəlam ın nəslindəndir. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm buyurdu: «Şübhəsiz ki, Allah İsmail oğullarını seçmişdir. İsmail oğullarından da Kinanəni, Kinanədən də Qureyşi, Qureyşdən də Haşim oğullarını, Haşim oğullarından da Məni seçmişdir»26. İbn Kəsir rahmətullahi aleyhi deyir ki, İbrahim əlehissəlam ın nəslindən iki böyük uşaq dünyaya gəlmişdir. Birincisi Həcərdən dünyaya gələn İsmail əlehissəlam , digəri də Saradan dünyaya gələn İshaq əlehissəlam dır. İshaq əlehissəlam ın nəslindən də Yaqub əlehissəlam dünyaya gəldi. Allah: «Bundan sonra biz onu İshaqla, İshaqın ardıyca Yəqubla müjdələdik». (Hud 71). Onun nəslindən çox Peyğəmbər gəlmişdir. İsrail oğullarında gələn Peyğəmbərlər Məryəm oğlu İsa əlehissəlam ilə sona çatmışdır. İsmail əlehissəlam a gəlincə isə ərəblər onun soyundandırlar. Onun soyundan Peyğəmbər olaraq sadəcə Peyğəmbərlərin sonuncusu, seyyidi Muhəmməd b. Abdullah b Abdullmuttalib b. Haşim əl-Qureyşidir27. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm buyurdu: «Mən atam İbrahimin duası və İsanın müjdəsiyəm. Anam şam saraylarını işıqlandıran bir nurun çıxdığını gördü: «Ey Rəbbimiz! Onların içərisindən özlərinə elə bir Peyğəmbər göndər ki, Sənin ayələrini onlara oxusun, kitabı və hikməti onlara öyrətsin, onları təmizləsin! Həqiqətən (Sən) yenilməz qüvvət və hikmət sahibisən». (əl-Bəqərə 129). «Onu da xatırla ki, bir vaxt Məryəm oğlu İsa belə demişdir: «Ey İsrail oğulları! Həqiqətən mən özümdən əvvəl nazil olmuş Tövratı təsdiq edən və məndən sonra gələcək Əhməd adlı bir Peyğəmbərlə (sizə) müjdə verən Allahın elçisiyəm!». (əs-Səff 6)28.
PEYĞƏMBƏR – Sallallahu Aleyhi Və Səlləm – İN YAŞINI, DOĞULDUĞU YERİ, HİCRƏT ETDİYİ YERİ BİLMƏK

Doğulduğu yer Məkkədir. Məkkədə Hişam oğulları məhəlləsində Rəbiul-Əvvəl ayının 9-zu və ya 12-də birinci günü səhər, 571-ci ildə (Fil ilində) dünyaya gəlmişdir (Miladi tarixi ilə 22 Aprel). Məkkədə 53 il yaşadıqdan sonra Mədinəyə hicrət etmiş, orada da 10 il yaşamışdır. Hicrətin 11-ci ilində, Rəbiul-Əvvəl ayının 12-i, birinci günü, əsr vaxtına yaxın 63 yaşında dünyasını dəyişmişdir. Ənəs b. Məlik - radıyallahu anhu deyir: «Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm 63 yaşında ikən dünyasını dəyişdi»29. İbn Abbas - radıyallahu anhu deyir: «Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm Məkkədə 13 il, Mədinədə isə 10 il qaldıqdan sonra 63 yaşında dünyasını dəyişdi»30. Onu dünyaya gətirən (doğuşda kömək edən) Abdurrahman b. Auf - radıyallahu anhu nun anası Amrın qızı Şifa olmuşdur. Doğumunun yeddinci günündə sünnət edilmişdir. Bu haqda üç görüş vardır: Bəziləri qeyd edirlər ki, sünnətli doğulmuşdur. Uydurma bir hədisdə rəvayət edirlər. Bu iddia ilə bağlı doğru bir rəvayət yoxdur. Bəziləri də qeyd edirlər ki, süd anasının yanında Mələklərin qəlbini açdıqları gün sünnət edildi, bəziləri də deyirlər ki, doğumunun 7-ci günü babası AbdilMuttalib sünnət etdi və ən doğru rəy də elə budur. Ona ilk xidmət edən Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in atası Abdullahın xidmətçisi Ummu Əymən olmuşdur. Ummu Əymən müsəlman olana qədər yaşamış, hicrət etmiş və Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm dən 5 və ya 6 ay sonra vəfat etmişdir. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm onu Zeyd b. Həris - radıyallahu anhu ilə evləndirmişdir. Usamə b. Zeyd - radıyallahu anhu nun anasıdır. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm Ummu Əymən üçün: «UMMU ƏYMEN UMMİ BADƏ UMMİ – Ummu Eymən anamdan sonra anamdır». Ənəs - radıyallahu anhu rəvayət edir ki, Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm Mədinəyə gələndə bütün şəhər sevinirdi. O, öldüyü gün isə bütün şəhər zülmətə qərq olmuşdu31. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm dünyasını dəyişdikdən sonra Əbu Bəkr və Ömər - radıyallahu anhum onun süd anasını ziyarət etmək qərarına gəlirlər. Qoca qadın ilə görüşdükdə onun ağladığını görüb dedilər: «Nəyə ağlayırsan? Allah Rəsulu üçün Onun (Allahın) dərgahında daha yaxşıdır». Qoca qadın dedi: «Mən ona görə ağlayıram ki, artıq vəhylər gəlməyəcəkdir». Bu sözlər Əbu Bəkr və Ömər - radıyallahu anhum da ağlamağa məcbur etdi32.



Rəsulullahın atası AbdulMuttalib oğlu Abdullahdır. Məhəmmədin atası o, doğulmamışdan əvvəl, yoxsa sonra öldüyü haqqında bəzi rəylər vardır. Bu rəylərdən ən doğrusu: Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in anasının bətnində ikən atasının öldüyüdür. İkinci rəyə görə, Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm doğulduqdan 7 ay sonra ölmüşdür. Abdullah ticarət məqsədi ilə Şama gedib qayıtdıqda Mədinədə vəfat edir. DARUL NƏBİYYATUZ ZƏHRA deyilən yerdə dəfn edilir. Ənəs – radıyallahu anhu rəvayət edir ki, bir nəfər: «Ya Rəsulullah! Atam haradadır?» deyə soruşdu. Peyğəmbər - səllallahu aleyhi və səlləm buyurdu: «Cəhənnəmdə». Adam getmək istədikdə Peyğəmbər - səllallahu aleyhi və səlləm onu çağıraraq: «Heç şübhəsiz ki, mənim atamda, sənin atanda Cəhənnəmdədir» deyə buyurdu33.

Anası Kilabın oğlu Zuhrənin oğlu AbdiMənafın oğlu Vəhbin qızı Əminədir. Kilab Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm in nəsəbində 5-ci babasıdır. Bu tərəfdən Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm in atası və anası eyni kökdən olub ikisi də Kilabda birləşirlər. Anası Əminədən sonra onu ilk əmizdirən Əbu Ləhəbin köləsi Suveybədir. Ərəblərdə o, vaxtlar yeni doğulan uşaqları əmizdirmək üçün başqa bölgələrə göndərmək adəti vardı. Bunu uşaqların daha sağlam və güclü böyümələri üçün belə edirdilər. Suveybə öz oğlu olan Məsruqla bərabər onu bir aya yaxın əmizdirdi. Həmçinin də Hamda və Əbu Sələmə b. Abduləsəd əl-Mahzumiyi də əmizdirmişdir. Hər ikisi də Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in süd qardaşlarıdır. Həmçinin də Peyğəmbərin əmisi Həmzə - radıyallahu anhu nu da əmizdirmişdir. Bundan sonra Məkkəyə Bəni Sad b. Bəkr b. Həvazin qəbiləsindən bir neçə süd əmizdirici qadınlar gəlir. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm bu qadınlara süd verilməsi üçün təqdim edilir. Lakin yetim olduğuna görə onu götürən olmur. Buna baxmayaraq içərilərindən Əbu Suveybin qızı Həlimə əmizdirmək üçün uşaq qalmadığından əlacsızlıqdan onu götürür. Həlimənin əri Həris b. Abdiluzzadır. Hər ikisi də Sad b. Bəkr b. Həvazin qəbiləsindəndirlər. Uşaqları Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in süd qardaşlarıdırlar. Abdullah, Ənisə və Qudamə (Şeymə kimi də tanınır) Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in yetişməsində böyük rolu olmuşdur. Həlimə həmçinin də Əbu Sufyan - radıyallahu anhu nu da əmizdirmişdir. Həlimənin Məkkədə olduğu o, günlər qıtlıq və aclıq günləri idi. Dəvələri süd vermir, köksündə də süd azalmışdır. Lakin Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm i öz yurduna götürdükdə Allahın izni ilə onlara bərəkət nazil olmuşdur. Qadın onu qucağına alıb əmizdirmək istədikdə köksünün südlə dolduğunu gördü. Dəvələri bol süd verməyə başladılar. Həlimə 2 ildən sonra onu süddən kəsir. Artıq böyümüş və güclənmişdi. Həlimə hər 6 aydan bir onu görmələri üçün anasının yanına gətirirdi. Süttən kəsiləndən sonra onu anası Əminənin yanına gətirir. Peyğəmbər ilə gələn bərəkətdən son dərəcə sevinc içində olan Həlimə uşağın bir müddətdə yanında qalmasını xahiş edir. Əminə razı olur. Həlimə Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm i alaraq sevinc içində öz yurduna dönür. İki il də daha süd anası Həlimə ilə bərabər qalır. Lakin sonra baş verən Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in ŞAKKİ SADR qəlbinin yarılması hadisəsi onları uşağı anasına qaytarılmasını məcbur edir. Ənəs b. Məlik - radıyallahu anhu rəvayət edir ki, Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm uşaqlarla oynayarkən Cəbrail əleyhissəlam onun yanına gəldi. Onu götürərək yerə yıxdı və sinəsini yardı. Qəlbini çıxardı. Qəlbindən bir qan laxtasını çıxardıqdan sonra Peyğəmbərə: «Bu şeytanın səndən olan bir nəsibidir!» deyə ona göstərdi. Sonra qəlbini qızıldan bir qab içində Zəm-Zəm suyu ilə yudu. Daha sonra qəlbini yerinə qoydu. Onunla oynayan uşaqlar qaçaraq süd anasının yanına gəldilər və: «Muhəmməd öldürüldü!» dedilər. Onun yanına gəldilər. Rəngi soluq bir halda idi. Ənəs: «Mən Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in sinəsində o, izi görmüşdüm!» dedi34. Bu hadisədən sonra Məkkəyə anasının yanına gətrilir və 2 il orada qaldıqdan sonra anası onu Mədinəyə qohumlarının, dayılarının və atasının qəbrinə götürür. Mədinədə bir ay qaldıqdan sonra geri qayıdırlar. Yolda anası xəstələnir və Məkkə ilə Mədinə arasında olan ƏBVA adlanan yerdə dünyasını dəyişir. Anası dünyasını dəyişəndə Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm 7 yaşında idi.

Anasının ölümündən sonra onu öz himayəsinə babası AbdulMuttalib götürür. Ölənə qədər ona baxır. AbdulMuttalibin atası Haşim Şama ticarət məqsədi ilə çıxdıqda yolda Mədinə şəhərinə daxil olur. Orada Nəccar b. Adi qəbiləsindən Amr b. Zeydin evində müsafir olur. Amrın qızı Səlmanı görüb onunla evlənir. Bir müddət orada qaldıqdan sonra Səlmanı hamilə olaraq orada buraxaraq Şama getmək üçün yola çıxır. Səfəri əsnasında Fələstinin Qazzə bölgəsində vəfat edir. Sonra Səlma Mədinədə bir oğlan uşağı dünyaya gətirir. İsmini Şeybə olaraq adlandırır. Əmisi Muttalib qardaşı oğlunu görmək arzusu ilə Mədinəyə gəlir və orada Səlmanın razılığı ilə uşağı götürüb Məkkəyə gətirir. Məkkədə Muttalibi görənlər yanındakı kimdir? deyə soruşardılar. O, da göz dəyməsin deyə köləmdir – deyə cavab verərdi. Bundan sonra da insanlar onu AbdulMuttalib – Muttalibin köləsi deyə çağırmağa başladılar. AbdulMuttalib yuxusunda Zəm-Zəm quyusunun yeri göstərilir və oranı qazmaq əmr edilir. Oğlu Haris b. AbdulMuttaliblə birlikdə o, yeri tapıb qazır. AbdulMuttalib nəzir etmişdir ki, əgər həyatda 10 övladı olsa onlardan birini qurban kəsəcəkdir. Dilədiyi həyata keçdikdə (13 oğlu olduqda) o, oğlanları arasında püşk atır. Püşk də hər dəfəsində Abdullaha düşür. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in atası Abdullah, AbdulMuttalibin oğulları arasında ən gözəli, ən sevimlisi və ən iffətlisi idi. Lakin qardaşları, Qureyşlilər onu bu işdən çəkindirirlər. Buna görə də AbdulMuttalib Abdullahın yerinə 100 dəvə qurban etməyi Allaha nəzir edir. Buna görə də Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm həm 2 qurban edilənin İsmail və Abdullah – həm də 2 fidyə verilənin oğludur. İsmail əlehissəlam ın yerinə 1 qoyun, Abdullahın yerinə isə 100 dəvə fəda edilmişdir. AbdulMuttalib öldükdə Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm 8 yaşında idi. 10 yaşında olduğu da söylənilir.

Babasından sonra əmisi Əbu Talibin yanında yaşamağa başlayır. 12 yaşında əmisi ilə birlikdə Şama ticarət məqsədi ilə gedir. Doqquz yaşında olduğu da söylənilir. Bu səfərində rahib Bahira ilə qarşılaşır. Rahib, Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm in əlindən tutaraq bu aləmlərin Rəbbinin elçisidir. Bunu Allah haqq olaraq, aləmlərə rəhmət olaraq göndərib. Oradakılar: «Bunu haradan bilirsən?» deyə soruşdular. O: «Siz nə zaman ki, buraya gəldiniz bütün daşlar və ağaclar səcdəyə qapandılar. Belə ki, onlar Peyğəmbərdən başqasına səcdə etməzlər və mən onun iki kürək sümüyü arasındakı Peyğəmbərlik möhürünü də bilirəm. Bu bizim kitabımızda yazılmışdır. Yəhudilərdən ona bir zərər gələ bilməsindən qorxduğu üçün əmisinə onu Şama gətirməməsini söyləyir. Əmisi onu uşaqları ilə birlikdə Məkkəyə geri göndərir. Məkkəyə qayıtdıqdan sonra isə Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm Məkkə xalqının qoyunlarını otarmağa başlayır. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm buyurur: «Elə bir Peyğəmbər yoxdur ki, çobanlıq etmiş olmasın»35.
PEYĞƏMBƏR Sallallahu Aleyhi Və Səlləm İN DOĞUMUNA DƏLALƏT EDƏN BƏZİ QƏRİBƏ İŞARƏLƏR VARDIR

1- Atasının adının Allahın qulu mənasına gələn «Abdullah» olması. Tövhidə və Allaha qulluğa dəlalət edər. 2- Anasının adının əminlik və arxayınçılıq olan «Əminə» olması. 3- Onu ilk əmizdirən qadının isminin savab mənasında olması «Suveybə». 4- Süd anasının adının yumşaqlıq və mülayimlik olan «Həlimə» olması və onun da şans mənasına gələn Sad qəbiləsinə mənsub olması. 5- Muhəmməd və Əhməd İsimlərinin Allaha həmd və şükr mənasına gəlməsi. Bütün bu işarələr bir təsadüf deyildir. Bunlar yalnız Allahın yazdığı qədərə bağlı olaraq bir yerdə cəm olmuşdur.



Həmçinin: Birinci günün onun həyatında yeri: Rəbiul Əvvəl ayının 1-ci günü dünyaya gəldi, Rəbiul Əvvəl ayının 1-ci günü Peyğəmbərlik verildi, Rəbiul Əvvəl ayının 1-ci günü hicrət etdi, Rəbiul Əvvəl ayının 1-ci günü vəfat etdi. Hikmətini Allah bilir.

Ü



Yüklə 1,25 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2022
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə