Lazar Markoviĉ Zamenhof kaj la Zamenhof-falsaĵaro Resumo



Yüklə 224,47 Kb.
Pdf görüntüsü
səhifə14/46
tarix02.01.2022
ölçüsü224,47 Kb.
#2214
1   ...   10   11   12   13   14   15   16   17   ...   46
ne estas gajnita.”

28

 Porokazan prisilenton de la etna deveno de Zamenhof en tiu situacio eble 



estis pravigebla, oportuna taktiko. Sed intenca falsofaro, eĉ serio de falsofaroj ne estas 

pravigeblaj. Krome tiu falsaĵaro baldaŭ perdis sian celon kaj memstare vivis plu, sendepende 

de la intenco de la falsofarantoj. 

Javal kaj liaj kunuloj longe sukcesis falsofari preskaŭ perfekte. La kompleksa 

misinformado konsistis primare per kaŝado de la etna deveno de Zamenhof. El tio sekvis 

retrospektiva nom-poligo de la rusa urbo Bjelostoko, naskiĝurbo de Zamenhof, falsofaro de 

ĝia geografia situo, virtuala poligo de ĝia plejparte juda loĝantaro. Apartan historion havas la 

elimino kaj forgesigo de la rusa nom-elemento Markoviĉ, kvankam tio ne plensukcesis. Poste 

la elimino de la nom-elemento Lazar sukcesis eĉ multe malpli. Sed la falsofaroj daŭris post la 

morto de Zamenhof. 

Ankaŭ la vorton „internacia” oni taksis malavantaĝa en la „patriotaj” parolmanieroj en 

Orient-Eŭropo, Francio kaj Germanio same. En la opoziciantaj ŝtatoj „nacia” estis la pozitiva 

nocio kaj la „internacia” ofte signifis judo, socialisto aŭ ambaŭ. Post la apero de Lingvo 

Internacia spontane aperis la vorto Esperanto kiel ĝia sinonimo. En la nova situacio multajn 

esperantistojn klopodis ekskluzivigi la vorton Esperanto, eĉ retrospektive, jam de 1887. El la 

difinoj de Esperanto paŝon post paŝo oni eliminis la nocion „internacia”. 

La falsofarojn ne nur la iniciatintoj faris, sed ankaŭ tiuj, kiuj dum la sekva jarcento 

verkis apologiojn de la falsaĵoj. Finfine la publiko ricevis diversajn galimatiojn, kiel ekzemple 

la jena: „La pola Ludwik Zamenhof naskiĝinta en la pola urbo Bjalistoko kreis la artefaritan 

lingvon Esperanto sub la pseŭdonimo Doktoro Esperanto.” En tiu frazo krom la vortoj 

Zamenhof kaj Esperanto ĉiu alia estas falsaĵo. 

La falsaj datumoj aperadas en la granda plimulto de la enciklopedioj, referencaj libroj, 

en la gazetaro, kaj en la ĝenerala opinio. Sekve de la persistaj klopodoj de esperantistoj pluraj 

falsaj asertoj dogmiĝis. Ĉiam estis aŭtoroj kiuj rimarkis la falsaĵojn kaj publikigis la verajn 

datumojn kaj en Esperanto kaj en aliaj lingvoj, sed iliaj voĉoj nur lastatempe fortiĝis. En la 

20-a jarcento la misinformado estis la „ĉefa fluo”. Pro fervoro de falsofarantaj esperantistoj la 

falsaĵoj aperis kaj en la Esperant-lingva literaturo, kaj en naciaj lingvoj, en diversaj konsult-

libroj, precipe en la enciklopedioj. 

 


Yüklə 224,47 Kb.

Dostları ilə paylaş:
1   ...   10   11   12   13   14   15   16   17   ...   46




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2023
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə