Məmməd Araz. Seçilmiş əsərləri- II cild



Yüklə 0,81 Mb.
səhifə6/9
tarix24.04.2017
ölçüsü0,81 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

Varlığı yox, "var" – desə də beləsi, vallah.

İkiləşsək "mənim" - biri ölümə məhkum,

O biri də öz-özünə öləsi, vallah!..

6 sentyabr, 1991

124


YA RƏBBİM,

BU DÜNYA SƏN QURAN DEYİL

İnsandan insana körpümüz sınıb,

Ya rəbbim, hamımız sənə sığınıb.

Özünü özündə itirib insan.

Didişmə dişləri bitirib insan.

İçdiyi zəhərdir, qusduğu zəhər,

Qəhəri bəhərdir, bəhəri qəhər.

Ya rəbbim, bizlərə qaytar bizləri,

Şeytan qulağında axtar bizləri,

Tələsi yoxların cələsi işlək;

Cələsi yoxların tələsi işlək;

Çaparlıq istəsək - yolumuz kəsik,

Qılınca əl atsaq - qolumuz kəsik.

Ya rəbbim, əl açdıq, tut əlimizdən,

Çıxmasın bu doğma yurd əlimizdən.

Sən bizi kiçiklər kinindən qoru,

Fil tutur, şir tutur hörümçək toru.

Ya rəbbim, adilsən, hifz elə bizi,

Halal ocaqlara üzv elə bizi,

Gör harda, gör necə Məcnunuq hələ,

Qəbir qazmağınan məşğuluq hələ;

Külüng də bizimdi, torpaq da bizim,

Batmış da, yatmış da, oyaq da bizim.

Yalanı tuş elə öz ünvanına,

Özün çok nahaqqı haqq divarıma.

Hələ mürgülüyük, xeyli mürgülü,

Zurnalı, qavallı, neyli-mürgülü.

Hələ öz içində batanımız çox,

Düşmən laylasına yatanımız çox.

Hələ qoltuqlara sığan nə qədər,

Hələ töküləni yığan nə qədər.

Yolu çox genişdir gedər-gəlməzin,

Ağlımız bu yolla gəlsin-gəlməsin?

Bu gəliş nə gəliş, Bəllisə sonu?

125


Bu gediş nə gediş? Kim qovur məni?

Ya rəbbim, xəlbirlə lovğa "mənləri",

Ələyib sovur da bölünənləri,

"Bizliyə", "sizliyə" bölünənləri,

Dağlıya, düzlüyə bölünənləri,

Keçir ələyindən lovğa "mənləri",

Keçir bölünməklə Öyünənləri.

Çoxluğa sədd olan "azlığı" uçur,

Çoxluğu azlığın üzərində qur.

Kimdir qıl verəni fəndgir azların?

Kimdir yaradanı yaramazların?

"Əhdini cəhdinə girov qoyanlar?!"

Adım deməyək, deyək ki, "onlar"...

Gəlir qulağıma bir səs dərindən:

"Qoru sən özünü həndəvərindən!

Bir dinlə zamanın sevdiyi səsi:

Tülkü qaqqıltısı, qurd mələrtisi"

Ya rəbbim, sən qaytar bizi bizlərə,

Cala boz günləri ağ gündüzlərə,

Nə qədər itik var, -Min artıq tapan,

Naxırsız naxırçı, sürüsüz çoban!

Qarışıb: xalq kimdi, Xalqı çapan kim!

İşıq paylayan kim, işıq qapan kim...

Bu necə yuxudu... ayılmaq olmur,

Qaçanı qovandan ayırmaq olmur...

Nə qədər qaçacaq bu qaçan yazıq?

Nə qədər qovacaq bu qovan yazıq?

Ona "qaç" deyiblər - qaçır beləcə,

Buna "tut" deyiblər - qovur beləcə...

Ya rəbbim, mən sənə olanı dedim,

Azacıq yadımda qalanı dedim.

Bizə qalmayacaq nə bizə qalsa,

Dağ dağa qovuşsa, düz-düzə qalsa,

Qalan dərdimizi yükləsək əgər -

126

Kəl olsa, nər olsa - qəddi əyilər.



Ya rəbbim, arabir düş yanımı______za,

Arabir ölçü qoy vicdanımıza.

Harda dinimiz var,

İmammız yox,

İmana gəlməyə gümanımız yox;

Gəlsən tufanla gəl, Tufanla qayıt,

Bu yeri, bu yurdu səhmanla, qayıt...

Ya rəbbim, bu dünya sən quran deyil.

Qudurğan sən görən qudurğan deyil,

İndi quduranın altında yatır...

İndi qudurğanlar uzun ömürlü,

Meymunlar yenə də ağacda yatır,

Fağırlar yenə də quzu Ömürlü...

Ya rəbbim, sərhədlər sən görən deyil!

Bu sədlər, bu dünya sən hörən deyil.

Adını, soyunu dəyiş dünyanın,

Odunu, suyunu dəyiş dünyanın,

Yolunu, yönünü dəyiş dünyanın,

Ya rəbbim, bu dünya sən quran deyil,

Fəzada yerini dəyiş dünyanın...

1991

127


ATA MİLLƏT, ANA MİLLƏT, AĞLAMA

Pəncərəni külək döyüb ağlasa,

Eyvanına quşlar qonub ağlasa,

Ürəyini nalən yonub ağlasa,

İçində yan, ağı deyib, ağlama,

Ağlamağın yeri deyil, ağlama.

Bu döyüşdü - əzilən var, əzən var,

Ölüm hökmü qolluğunda gəzən var;

Burda "bizik", nə "mən" vardır, nə "sən" var.

Yox, ağlama, ana millət, ağlama!

Qorxuram ki, sənə millət, ağlama.

Hayqır, könül, bundan betər çağ hanı?

İnsan yanır, torpaq yanır, dağ yanır.

Bacım, indi ağlamağa vaxt hanı?

Qardaş deyib, yurddaş deyib, ağlama!

Ağlamağın yeri deyil, ağlama.

Əyilməkdir ağlamağın tərs üzü,

Dərdi dartıb üzməyəni dərd üzür,

Ağlayanı tez də tapır dərd-hüzür,

Bəlkə Tanrı belə yazıb, ağlama.

Səsini boğ, millət qızı, ağlama.

Bu torpağın son qurbanı mən olsam,

Öz odumda yanıb külə tən olsam,

Eldən ötən güllələrə dən olsam,

Ata millət, oğul, deyib ağlama,

Ağlamağın yeri deyil, ağlama!

3 mart, 1992

128


BİZİ VƏTƏN ÇAĞIRIR!

İndi bizim ölümlə,

Çarpışan çağımızdı.

Ölümün boğazından,

Yapışan çağımızdı.

Ölümlə tərcümansız

Danışan çağımızdı.

Qılınc qap, Vətən oğlu,

Bizi Vətən çağırır!

Bu, ölüm - qan yoludur,

Ölümdən, qandan keçir.

Bir qolu da qıvrılıb

Azərbacyandan keçir.

Dövran bizdən bacalır,

Şöhrət bizdən yan keçir.

Qılınc qap, Vətən oğlu,

Bizi Vətən çağırır!

Bu yolda əyilənə:

"Ölüm haqdı", - deyirik.

Əbədi məzarımız

Bu torpaqdı, deyirik.

Vətən göyü dəyişməz

Göy bayraqdı, deyirik.

Qılınc qap, Vətən oğlu,

Bizi Vətən çağırır!

Bu, səhra məhkəməsi,

Bu, onun qərarıdı:

"Bircə addım arxada

Son ümid divandı!"

Bu yurdda yaşamağa

Haqqı yox, - fəraridi!"

Qılınc qap, Vətən oğlu,

Bizi Vətən çağırır!

129


Gücünə qəzəbini,

Zəhmini də qata bil,

Düşmənin marığında

Pələng kimi yata bil.

Bu dağları baba bil,

Bu daşları ata bil!

Qılınc qap, Vətən oğlu,

Bizi Vətən çağırır!

Bizi Vətən çağırır!!!

20 may, 1992-ci il

130

ƏSGƏR OĞUL



"İgid əsgər, möhkəm dayan"

Ş.Əli Zamanlının oxuduğu nıahnıdan

Sən bu yurda söykəlisən, bu yurd sənə,

Keşiyində dursan belə neçə sənə,

Ayaq üstə yatsan belə neçə sənə:

Sən bu yurda söykəlisən, bu yurd sənə!

Son atəş də, son zərbə də səninkidir,

Oğul əsgər, əsgər oğul - mərd igiddir,

Mərd ölsə də mərdlik ölmür, hünər ölmür;

Hünər ölmür, mərdlik ölmür - əsgər ölmür.

Mən bilmirəm, hardan boy al, hara dırman,

Mən bilmirəm, göyə ucal, yerə quylan,

Babaların məzarını qoru, qardaş!

Ataların vüqarını qoru, qardaş!

Körpələrin yuxusunu qoru, qardaş!

"Vətən ölməz" duyğusunu qoru, qardaş!

"Hünər ölməz" nidasını qoru, qardaş!

Od yurdunun odasını qoru, qardaş!

Gurşad olub göydən ələn - mən bilmirəm,

Qara bələn, buza bələn – mən bilmirəm,

Harda şirləş, harda filləş - mən bilmirəm,

Mən bilirəm: geriyə yol yoxdur, atam!

Öncül Oğul dönüb geri baxmır, atam!

Geridə biz qəbir yeri saxlamışıq,

Bəsdir daba sızlamışıq, ağlamışıq!

Geridə biz qəbir yeri saxlamışıq!

Özümüzə dar ağacı qurmaq üçün

Özümüz öz boyumuzu vurmaq üçün:

Qətl yeri saxlamışıq, qətl yeri!

Qəbir yeri saxlamışıq, qəbir yeri.

131

Bu torpağın hər qayası deyir bunu



Bu torpağınının yarası deyir bunu.

Bu torpağın son nəfəri olsan belə,

Son dirisi, son əsgəri olsan belə,

Geri dönmə, son qələbə xəttinəcən,

Son qələbə həddinəcən, səddinəcən.

Dönmə geri üfüqəcən...

Nə zaman ki, bu yer, bu yurd

Yağıları süpürəcək, üfürəcək,

Hər əsgərin, hər nəfərin

Nəfəsi od püskürəcək.

Onda dönüb görəcəksən:

Nakamların qəbri: Məşəl!

Qaliblərin qəlbi:

Məşəl! Məşəl! Məşəl!

Şah dağından qəlbi məşəl!..

2 noyabr, 1993

132

AYAĞA DUR, AZƏRBAYCAN!



Nə yatmısan, qoca vulkan, səninləyəm!

Ayağa dur, Azərbaycan, səninləyəm!

Səndən qeyri

biz hər şeyi belə billik!

Səndən qeyri

biz hamımız ölə billik!

Bu, Şehriyar harayıdı,

Bu, Bəxtiyar harayıdı!

Hanı sənin tufan yıxan,

Gurşad boğan yurda oğul

oğulların!

Qara Çoban, Dəli Domrul oğulların.

Çək sinənə-qayaları yamaq elə,

Haqq yolunu ayağına dolaq elə,

Bayrağını Xəzər boyda bayraq elə,

Enməzliyə qalxmış olan bayrağı!

Azərbaycan, Azərbaycan,nı

Azərbaycan bayrağını! Ayağa dur, Azərbaycan!

Bunu bizə zaman deyir,

Məzarından baş qaldıran baban deyir!

Nər oğlu nər, səninləyəm!

Səninləyəm, silah tutan,

Külüng tutan, yaba tutan,

Kösöy tutan, nişanlı ər, səninləyəm!

Səninləyəm, qız atası,

Hanı nərən, hanı səsin!

Hanı andın!

Yoxsa sən də yatmışlara, batmışlara,

Qeyrətini satmışlara xırdalandın!!!

Gözünü sil, Vətən oğlu,

ayağa qalx!

Üfüqünə bir yaxşı bax.

Sərhəddinə bir yaxşı bax.

Sərhəddinin kəməndinə bir yaxşı bax!

Dur, içindən qorxunu boğ,

Ölümünlə, qalımını ayırd elə.

133

Dur, içindən qorxağı qov,



Dur, özünü Bozqurd elə!

Bir səsindən min səs dinər,

Neçə-neçə daşa dönmüş dinməz dinər!

Oddan bitər, qandan bitər əyilməzlər!

Mərd oğullar-mərdliyilə öyünməzlər!

Torpaq altda ölümlüyə gömülməzlər.

Varım, yoxum, səninləyəm,

Azım, çoxum, səninləyəm,

Şirin yuxum, səninləyəm.

Yıxın məni söz atından,

Atın məni tank altına.

Əzin məni xıncım-xıncım,

Kəsmir əgər söz qılıncım,

Didin məni didim-didim,

Atın məni tank altına.

Qundaqdakı bir körpəni

xilas edim.

Neçə "səni", neçə "məni" xilas edim.

Səninləyəm, Sözü qəmli, özü dəmli

rəhbər adam!

1918-də vuruşurdu,

Danışmırdı rəncbər atan,

rəncbər atam!

Səninləyəm, haqq-ədalət, səninləyəm,

Milli qürur, milli qeyrət, səninləyəm!

Səpil quma, göyər yerdə, bit qayada,

Gizli nifrət, açıq nifrət, səninləyəm,

Oyat bizi, ey yaradan, səninləyəm!

Ya birmərrə yatırt bizi, Ya birmərrə oyat bizi,

Ya yenidən yarat bizi,

Ey yaradan, səninləyəm,

Səninləyəm, yatmış vulkan, Səninləyəm!

Ayağa dur, Azərbaycan,

Səninləyəm!

19 mart, 1992

134


ÇIXIB GETMƏK İSTƏYİRƏM...

Çıxıb getmək istəyirəm, çıxıb getmək...

Harda, neçə iz-tozum var, yığıb getmək,

Sən gülləmi öz başıma sıxıb getmək...

Çıxıb getmək istəyirəm, çıxıb getmək...

Bir yad qəlbə əsir düşən hörmətimi,

(Fərqi yoxdu - o gördümü, görmədimi,)

Yığıb getmək istəyirəm, yığıb getmək...

Ömrüm boyu iki həmrəy səs tanıdım –

Xalqın səsi - haqqın səsi,

Haqqın səsi - xalqın səsi.

Yüyürmüşəm xalqa sarı, yetməmişəm,

Daha haqqın dalısınca getməmişom.

Xalqın səsi baqq səsinə calanmasa,

Hər ikisi bir ocağa qalanmasa

Odamızda od saxlamaq çətin olar,

Odsuz ocaq olsa belə - yetim olar.

Odu yoxsa nəyi var ki, bir millətin?

Odu yoxsa, yalanı var,

Yalanı var, talanı var.

Yalanm da qalanı var

Satanı var, alanı var...

Yalan yükü daşımaqdan yorulmadıq,

Duman - bürkü daşımaqdan yorulmadıq...

Bu göy altda, bu yer üstdə - yerim dardı,

Dil tapdığım adamlar yox, ağaclardı,

Çinarlardı, qovaqlardı, palıdlardı.

Qonşularım sığırçınlar, qumrulardı...

Dərd-sərimin çoxdu ardı, çoxdu ardı...

Yaddaşımda çınqıllaşan,

Mənsiz qalıb darıxacaq dərdləri də,

Ürəyimin sızıldayan səsini də,

Anlarımın kövrəyini, tərsini də

Yığıb getmək istəyirəm, yığıb getmək.

Şimşək kimi hönkürtümü çaxıb getmək,

Çıxıb getmək istəyirəm,

135

Çıxıb getmək...



Boş vədələr fəxri yerdə əyləşəndə,

Baş tərifkeş yerlə-göylə əlləşəndə,

Yer üzündə yaşamağa yer çatışmır,

Bör-böcəyə, qurd-quşa da yem çatışmır,

Dərdimizi ağlamağa göz çatışmır,

Qayğımızı bölüşməyə söz çatışmır.

İndi qəbir yerlərimiz hərracdadı;

Hətta milli adlarımız hərracdadı.

Havamıza əl uzanır - havamıza,

Əl uzanır dərdimizə, dəvamıza.

Kimdi doğan bu kinləri, qərəzləri,

Boğuşmağa, didişməyə hərisləri?

Varmı yazan bu örnəyi, bu dərsləri,

Yoxmu boğan, deyilməyən bu səsləri?

İndi, vallah, ən birinci çaşqın mənəm,

Yurddan-yurda on birinci qaçqın mənəm.

Nə itim var - daş atalar, hürdürələr,

Nə atım var- çubuq çəkib, hürküdələr,

Nə qoyunum, nə quzum var - qurda qismət,

Varım-yoxum beş-on sözdü - yurda qismət.

Bu torpaqdan bircə ovuc torpaq alıb,

Bircə kəlmə xoş söz alıb,

Öz köçümü yığıb getmək istəyirəm,

Yığıb getmək,

Çıxıb getmək istəyirəm,

Çıxıb getmək...

noyabr, 1992

136


BİZ OLMAYANLAR...

Hikmət Ziya üçün

Biz də Ay deyilik, Günəş deyilik,

Bizim də əlimiz günah bitirir.

Tüstüsüz, qurumsuz atəş deyilik,

Bizim də zorumuz çomaq bitirir.

Bizim də körpəmiz, əsalımız var,

Keşikçi olmağa əsasımız var;

Belə də nəyiksə, biz olmalıyıq,

Belə do biriksə, yiiz olmalıyıq,

Belə də yüzüksə, min oiınalıyıq.

Qançanaq gözlərə mil olmaiıyıq.

Hardasa insana qurd olıır insan,

Cəllad gözlərindəıı doğulur insan,

Biz nə qurd olanıq, na collad olan.

Nə kölə olamq, Nə azad olan;

Yaş-yaş üyüdərik öz dənimizi,

Çörək dəniraizi, söz dəniraizi.

Sürünən yanında balaca yortar,

Nə yaxşı pərəstik, nə də pis!.. Orta.

Biz kimik, bizimçün ölənlər bilir,

Bizim havamızı bilənlər bilir,

Bizi çox astaca bölənlər bilir,

Bızi çox ustaca bölənlər bilir.

Qapımız açıqdır dost qədəminə,

Halal düşmənə də açıqdır elə.

O kəs ki qom qatdı insan qəminə

Min dəfə alçalan alçaqdır elə.

Biz arxa! Biz arxa qədar arxayıq,

Biganə nə qədər! O, biz deyilik.

137

Suyu pak, dupduru bulağıq, çayıq,



Çirkab çalxalayan dəniz deyilik.

Bizim də bəs qədər böhtan əkməyə

Kotançı varımız, kotan varımız.

Taxıl becərməyə, bostan əkməyə

Bizi borclu qoyub babalarımız.

Yüz dəfə yusalar, assalar belə,

Namərd əlidirsə, o, təmiz deyil.

Bizimlə baş-başa yatsalar bclə,

Biz onlar deyilik, onlar biz deyil.

Bizim içimizdə bizdən uzaqlar;

Bəzən qurd ağzından qoyun saldırar,

Əyrilər, quldurlar, yekə qulaqlar

Bizim adımızdan bayraq qaldırar...

Bizim içimizdə biz olmayanlar...

1992

138


SƏRHƏD ÇƏPƏRLƏRİ

Dostum Cəfərə

Sərhəd çəpərləri sökülür, Allah!

Bu nccə yuxudur

Bu necə haqdı.

Zaman öz hökmünü qandallayacaq,

Tarix öz yoluna qayıdacaqdı.

Özümdən-özümə muştuluq yetor,

Göziərim, sizin də gözünüz aydın!

Qəlbimdən bir başa Təbrizə gedon

Bir yol cilovladım, bir tel ayırdım.

Ağlın inqilabı: bu haray-həşir,

Babamın qəbrinə çatsın bu xəbər...

Sərhədçi qımışır, dağlar gəməşir,

Qorxmazlar qorxunu yedəklədilər!

Qoca Xudafərin qulağı səsdə,

Kim uçan tağına dayaq düzəldər?

Bu dərə yarğanda, bu dar qafəsdə

Qəddini düzəltsə, ayaq düzəldər.

Paslı çəpərləri bu hansı qayçı?..

Bu xəbər baş aldı, Günəşdən, Aydan.

Ürəyim özümdən əvvəldə qaçır,

Şəhriyar oyandı bəlkə bu haydan.

Ağarmaz qarası ağ ləkələrin,

Unutmaz bu dağlar bu səsi, qardaş!

Binası "dağılmaz" səksəkələrin

Binəsi dağıldı, binəsi, qardaş!

Gücsüzlər güclüdən güclüdür bu gün,

Yara qaysaqlanır - kim sızıldamaz.

139


İlahi, ilahi haqqına şükür,

Daha daş ağlamaz, sim sızıldamaz.

Xəyanət yoluna haqq deyir hələ,

Gözünə göz taxıb durudan duru.

Həsrətlər körpüyə yetməyib hələ,

Pasportlu yalanlar növbəyə durur.

Tanrım, bədnəzərin gözünə xəncər,

Alınmaz qalaydı bu hasar, - uçdu.

Quşlar məclisinə güllədən öncə

Qorxusuz-hürküsüz dumalar uçdu.

Qalib də, məğlub da bu dəmdə eyni,

Sərhəd dirəkləri sökülür, Allah.

Sənə də min rəhmət İmam Xomeyni,

Sənin də haqqına min şükür, Allah!

1992

140


ƏSRİN YALANLARI,

ƏSRİN VƏDLƏRİ

Bu əsrin yalanı tükənmir, artır,

Bu əsrin vədleri ilğımdı deyən,

İnsan da insanı uçruma dartır, -

Bu mənim insana qayğımdır, - deyə.

Düşmənə yük çəkir itən yolumuz,

Biz hələ şirincə yatmaq işində.

Bağlanıb sabaha gedən yolumuz,

Biz hələ dünəndə yortmaq işində.

Hayımız, küyümüz göyə yüksəlir,

"Kimsə başımıza gül ələyəcək".

Və ya da "ulduzlar tökülüb gəlib,

Hanımı evində güllələyəcək".

Gah elə qürrəli, gah ele xoflu,

Hamımız bir səsli, bir adam kimi,

Hamı cilovludur, hamı buxovlu,

Hamı da sozalan yağsız şam kimi.

Kiminsə ikrahı, kimin istəyi,

Dünənki bəxtəvər bugünkü yazıq,

Fikirli görürəm Əbülfəz bəyi,

Nəriman narazı, Söhrab narazı.

Çörək dükanlan boş olur bəzən,

Yalan dükanları ağzma qədər...

Vəzir də, vəkil də seçə bilərson,

Qartaldan, qarğadan, quzğuna qədər.

Bu əsrin vədləri bu qırıq tikə,

Nə yeyən görübdü, nə görən yeyib.

Bu qırıq tikəni ona göz dikən –

Qazanan yeməyib, götürən yeyib.

141

Bu elin qibləsi itibdi, vallah,



Kim ona yön tapsa — dahimiz odur.

Aldansan, bu yurdun qızına aldan,

Onun da and yeri bu yurd oğludur.

Mən də haqq yolunu keçmişəm, - deyim,

Vəd yalan olanda yalan vəd olur, -

Onun da "avtoru" cin-şeytan deyil,

Hamımız tanıyan bir namərd olur.

Bu əsrin yalanı külək atlı ki,

Hər bənddən, keçiddən çıraqlar asın,

Ehtiyatlı olun, ehtiyatlı ki,

Gələn əsrimizə yalan sızmasın.

6 dekabr, 1992

142

DİLƏNÇİ QAÇQIN



İlahi, vanmdan yox oldum bu gün,

Mən öz yumruğumdan yıxıldım bu gün.

Elə bil dağ uçdu başıma birdən,

Bir uşaq dayandı qarşımda birdən.

Əl açdı, "rəhm edin", qaçqınıq - dedi:

Bir az aralıda dayanan qadın

Uşağın sözünü təsdiq elədi:

"Qaçqınıq - dedi"

Uşaq da ananı təsdiq elədi:

"Qaçqınıq - dedi".

İlahi, ilahi, yurd dağılarsa,

Qayaları, dağlar da sökülüb gələr.

Çaylar, bulaqlar da tökülüb gələr

Dərə aşağı...

Şirlər balasını öyrətməz belə,

Qurdlar balasını öyrətməz belə,

Quzğunlar, qartallar öyrətməz belə,

İlanlar - çayanlar öyrətməz belə,

"Kişiyəm" - deyənlər öyrəlməz belə,

Bu da azadlıqdır, bəlkə, ilahi.

Dilənçi yetirir ölkə, ilahi!

Vuruşa bilərmi dilənçi sabah?

Kimə arxalana bu ölkə sabah...

Bir siirü canavar yığaq bəlkə biz,

Göndərək bizimçün vuruşa bəlkə,

Bir mərmi yükləyək hər quşa bəlkə,

Göndərək bizimçün vuruşa bəlkə...

Daşlara süd verən yurdum hardasan?

"Vətənim!" - hayqıran ordum, hardasan!

İlahi, kardımı, kordumu dünya!

Bu ağ həqiqəti görmürmü dünya?!

may, 1992

143

"NİŞANÇI ÖZÜMÜZ, HƏDƏF ÖZÜMÜZ..."



Böyük Sabir demişkən...

Qorxum yox heç nədən, qorxum var haqdan,

Qorxuram haqq bizə arxa çevirə;

Xalq öz qəzəbini gizlədə xalqdan,

Xalq öz qəzəbini xalqa çevirə,

Biz niyə bu günə diişdük, ay dədə?!

Bəs hanı yurddaşlar atası ölkəm?

Biz gümüş dənizlər sahili idik!

Sözümüz var idi ötkəmdən ötkəm,

Biz qızıl taxtı-tac sahibi idik!

Biz niyə bu günə döşdük, ay dədə?!

Gülşəni pay umur bir gül əkməyən,

Belə dünyagirə dünya az olar.

Ömründə ayağı yerə dəyməyən

Yer gəzir, yer qura, yerlibaz ola,

Biz niyə bu günə düşdük, ay dədə?!

Tanıah var - daşkoson mişardan iti,

Gödən var - bir qara yarğandan dərin.

Doğru da, yalan da bir şumda bitir,

Əlası tez solur yaxşı günlorin,

Biz niyə bu güno düşdük, ay dədə?!

Duru göyümüzə kim kül atdı, kim?

Kim haqqa uzanan əlləri kəsdi?

Babalar qəbrinə baş əyib deyim:

Bizim dünənimiz örnəkdi, dərsdi!

Biz niyə bu günə düşdük, ay dədə?!

Hardasa Tanrıya ağ olduq yəqin,

Hardasa şeytanı başa çıxartdıq.

Hardasa yükünə yük olduq qəmin,

144


Hardasa düz yolu daşa çıxartdıq,

Biz niyə bu günə düşdük, ay dəde?!

Sən çoxdan demişdin: "güc sayda deyil,

Yığma düz tərəfə düz olmayanı!"

Bu indi çoxillik döyüşdü, deyim,

Seçək "biz" olandan "biz" olmayanı,

Biz niyə bu günə düşdük, ay dədə?!

"Nişançı özümüz, hədəf özümüz..."

Beləsə... çürümüş dirəyik belə.

Bir süfrə başında iki sözümüz

Bir ola bilmirsə, ta nəyik belə?..

Biz niyə bu günə düşdük, ay dədə?!

2 may, 1992

145


YAŞAMAQ BUDURMU?

Hər gün çıxdığımız çıxılmaz yoxuş,

Bu yenib qalxmanın mənası yoxmuş.

Gəl indi insana qəlb açıb, yovuş...

Yaşatmaq budurmu? Bu deyil, vallah!

Bu sözü duzsuzlar, sözü yavanlar,

Axşam deyiləni səhər dananlar,

Nə düşmənçilik anlar, nə dostluq anlar,

Yaşamaq budurmu?

Bu deyil, vallah!

Söz nadan dilində qəpiyə deyməz,

Dəyməz, su üzündə köpüyə dəyməz,

Dəyməz, heç bir ovuc kəpəyə dəyməz,

Yaşamaq budurmu?

Bu deyil, vallah!

Özülü çöp üstə yaman dərdlərin,

Yalan bərələrin, yalan bəndlərin,

Yanan şəhərlərin, yanan kəndlərin.

Yaşamaq budunnu?

Bıı deyil, vallah!

Hələ də mənəmlik düşməyib atdan,

Lağım atmağında hiylə əl altdan,

Sən də, əzab oğlu, əzaba qatlan...

Yaşamaq budurmu?

Bu deyil, vallah!

Dildir - yalançıdır, dilində saxla,

Əldir - talançıdır, əlində saxla,

Bir ümid şamı var - önündə saxla,

Yaşamaq yolu var

Budur bəlkə də.

146

Bir gün kövşəməsin tamahımız da,



Boğaq nəfsimizi damağımızda.

Sabah lövbər salaq sabahımızda,

Yaşamaq budurmu? Budurmu? Vallah...

iyun 1992. Quba - Digah

QOŞ MƏNİ DAĞ KÜLƏYİNƏ

Tanrım, məni məndən qopar,

Qoş məni dağ küləyinə.

Dağların bəyaz qarnından

Rəng alan ağ küləyinə.

Öz nəğməsi daşın, qumun...

Nəyim qalır, nə də umum...

Söykənim doğma yurdumun

Xəfif, yumşaq küləyinə.

Nə vaxt qəmim dəm olacaq,

Onda qəmim kəm olacaq.

Heyif ömrüm yem olacaq

Əsrin sarsaq küləyinə.

Tanrım, məni məndən qopar,

Qoş məni dağ küləyinə...

15 noyabr, 1992

147

GÖZƏLLİK SAXLADI



ÖLÜMDƏN MƏNİ

Mən yenib gedirdim qüruba doğru,

Neçə dərd-vəsiyyət qolumun üstə;

Önümdə bir təzə dünya doğuldu

Sən nazil olanda yolumun üstə.

Hardan bu doğmalıq, bu istək, bu nur!

Bu kimin bəxtiydi, bu kimin payı?

Ürəyim, ürəyim deməyə qorxur –

Bu mənim yol azan qəlbimin payı...

İşıqlı ulduzlar az-az görsənər,

Yer kimi göyün də paxılları var.

Bu dəmdə, görkəmdə səni görsələr

Gözünü açmamış batıracaqlar...

Duyğusuz, bu hissi duyası deyil,

Nə qədər buxovlar, sədlər, kilidlər...

Bu dünya sevgilər dünyası deyil,

İtlər dünyasıdır quduran itlər.

Bu necə məleykə-önümdə belə,

Axı mən heç vədə sevilməmişdim.

Sevincək olmuşdum, ömrümdə belə,

Heç belə, heç belə sevinməmişdim.

Mən tale yoluna tez çıxdım hədər...



Yüklə 0,81 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   2   3   4   5   6   7   8   9




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2020
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə