Tukmos tipta uzmanlik kurulu müfredat oluşturma ve standart belirleme sistemi geriatri Uzmanlık Eğitimi Çekirdek Müfredatı 09. 06. 2015



Yüklə 166,47 Kb.
tarix19.06.2017
ölçüsü166,47 Kb.


TUKMOS

TIPTA UZMANLIK KURULU MÜFREDAT OLUŞTURMA VE STANDART BELİRLEME SİSTEMİ

GERİATRİ

Uzmanlık Eğitimi Çekirdek Müfredatı








09.06.2015


İÇİNDEKİLER

3.1.Yönetici 6

3.2.Ekip Üyesi 6

3.3.Sağlık Koruyucusu 6

3.4. İletişim Kuran 6

3.5. Değer ve Sorumluluk Sahibi 6

3.6. Öğrenen ve Öğreten 6

3.7. Hizmet Sunucusu 6

3.7.1.KLİNİK YETKİNLİKLER 6

3.7.2.GİRİŞİMSEL YETKİNLİKLER 11

4.1.Yapılandırılmış Eğitim Etkinlikleri (YE) 15

4.1.1.Sunum 15

4.1.2.Seminer 15

4.1.3.Olgu tartışması 15

4.1.4.Makale tartışması 16

4.1.5.Dosya tartışması 16

4.1.6.Konsey 16

4.1.7.Kurs 16

4.1.8.Diğer 16

4.2.Uygulamalı Eğitim Etkinlikleri (UE) 17

4.2.1.Yatan hasta bakımı 17

4.2.2.Ayaktan hasta bakımı 18

4.2.3.Diğer 18



4.3.Bağımsız ve Keşfederek Öğrenme Etkinlikleri (BE) 18

4.3.1. Yatan hasta takibi 18

4.3.2.Ayaktan hasta/materyal takibi 18

4.3.3.Akran öğrenmesi 19

4.3.4.Literatür okuma 19

4.3.5.Araştırma 19

4.3.6.Öğretme 19

4.3.7.Diğer 19





  1. GİRİŞ

Geriatri 65 yaş ve üstü kişilerin tüm sağlık sorunları ve hastalıkları ile ilgili tetkik, tanı, tedavi, takip görevlerini üstlenen ve başarılı yaşlanma sürecini yöneten bir uzmanlık alanıdır.

Yaşlılıkla ilgili tüm hastalıkların ve geriatrik sendromların yaklaşım ve tedavisinin öğretildiği iç hastalıklarına bağlı bir yan dal eğitim programıdır. Sadece iç hastalıkları uzmanlığını hak kazanmış kişiler; 3 yıl sürecek yan dal eğitimi sonrası uzmanlık sınavında başarılı olduklarında geriatri uzmanı olmaya hak kazanırlar.

Geriatri temel olarak bir klinik uzmanlık alanıdır. Uzmanlık alanı; yaşlının tüm dahili hastalıklarının yanı sıra nöropsikiyatrik, kas iskelet, ürolojik, görme , işitme ve diğer ilgili sorunlarının yönetiminden sorumludur. Yaşlıyı bir bütün olarak alır ve sağlığı ile ilgili tüm uygulamalardan sorumludur. Geriatri sağlayacağı hizmetlerin gerektirdiği bilgi ve beceri birikimi nedeniyle sadece iç hastalıklarının yan dalıdır. Hemen tüm ülkelerde uygulama bu şekildedir. İç hastalıkları uzmanı olmayan bir hekim geriatri yan dalı araştırma görevlisi olamaz.

Geriatri klinik uygulamalarının temellerinden olan çok yönlü geriatrik değerlendirme (çygd) ile yaşlının fiziksel, mental ve psikolojik sağlık, fonksiyonel kapasite ve sosyal durumun değerlendirilmesi mümkün olmaktadır. Çygd, geriatri uzmanının ana değerlendirme aracıdır. Geriatri poliklinik hizmeti, yatan hasta hizmeti, diğer kliniklerde yatan hastaların konsültasyonu, temel uygulama alanlarıdır. Koruyucu hekimlik, sağlığın korunması, sağlıklı ve başarılı yaşlanma, aktif yaşlanma geriatrinin önemli klinik uygulama hedeflerindendir.

İnterdisipliner ekip çalışması (geriatri uzmanı, fizyoterapist, psikolog, iş ve uğraşı terapisti, hemşire, beslenme ve diyet uzmanı, sosyal hizmet uzmanı) geriatri klinik uygulamasının her aşamasında önemlidir. Ekip kavramında; geriatri uzmanı liderliğinde yaşlı temel unsurdur ve yaşlının sağlığıyla ilgili tanı, tedavi ve takip esastır.

Bunlara ek olarak toplum yaşlanması, yaşlanma demografisi, sağlıklı yaşlanma, yaşlılarda yaşam kalitesinin arttırılması konularında eğitim ve planlamalar yapar. Yaşlanma mekanizmaları, yaşlanma biyolojisi mekanizmalarının kavranılması önemli temel bilim alanlarındandır.

Programa eklenebilecek evde bakım sistemleri konsültanlığı, bakımevi , huzurevi, palyatif ve hasta konukevi (hospis) eğitimleri geriatri programlarına eklenmesi teşvik edilir.





  1. MÜFREDAT TANITIMI

    1. Müfredatın Amacı ve Hedefleri

Bu müfredat iç hastalıkları uzmanlık eğitimi sonrasında 3 yıl sürecek (yasada belirlenmiş süre) geriatri yan dal eğitim programının ayrıntılarını içerir. Bu süreçte yan dal uzmanlık öğrencileri yaşlı sağlığı ve hastalıkları konusunda bilgi ve becerilerini arttırırlar. Bu müfredatın amacı uzmanlık eğitiminde standardizasyon sağlamak ve en üst düzeyde uzmanlık yetkinliklerine sahip uzman yetiştirmektir.

    1. Müfredat Çalışmasının Tarihsel Süreci

Sağlık bakanlığınca görevlendirilen müfredat komisyonu bu taslağa aşağıdaki toplantılara dayanarak hazırlanmıştır.

Müfredat komisyonları Ocak 2010 Antalya toplantılarında Geriatri müfredat taslağını oluşturmuşlar takiben 2011 tarihinde Ankara’da TUKMOS çalıştayında müfredat geliştirilmiştir. 1-2 Nisan 2013 tarihinde Ankara’da yapılan toplantıda v.2.0 oluşturulmuştur. 16. Ocak 2015 tarihinde yapılan çalıştayda Prof. Dr. Mehmet Akif Karan, Prof. Dr. Ahmet Turan Işık, Doç. Dr. Alper Döventaş, Prof. Dr. Mehmet Refik Mas, Prof. Dr. Teslime Atlı, Prof. Dr. Ülev Deniz Suna Erdinçler ve Doç. Dr. Zeynep Dilek Aydın ile v.2.1 çekirdek eğitim müfredatı oluşturulmuştur.



    1. Uzmanlık Eğitimi Süreci

Geriatri uzmanlık eğitimi yürürlükteki mevzuata uygun olarak yapılmaktadır.

    1. Kariyer Olasılıkları

Geriatri uzmanı kariyer olasılıkları aşağıdakiler gibidir:

  • Akademisyenlik

  • Geriatri uzmanı klinisyen-konsültan

  • Bakımevi, huzurevi ve rehabilitasyon merkezi konsültanlığı

  • Medikal sektörde danışmanlık, proje yöneticiliği

  • Yaşlı dayanışma merkezleri, yaşlılık ile ilgili derneklerde danışmanlık ve eğiticilik, yöneticilik

  • Kamuda, belediyelerde geriatri alanında danışmanlık-eğiticilik-proje yöneticiliği

  • Evde bakım sistemlerinde danışmanlık, eğiticilik, konsültanlık

  • Sağlıklı(başarılı) yaşlanma merkezlerinde danışmanlık-eğiticilik

  • Yaşlıda sağlık turizminde danışmanlık, eğiticilik, yöneticilik

  • Palyatif bakım merkezlerinde danışmanlık-konsültanlık-yöneticilik



  1. TEMEL YETKİNLİKLER

yetkinlikler3

Yetkinlik, bir uzmanın bir iş ya da işlemin gerektiği gibi yapılabilmesi için kritik değer taşıyan, eğitim ve öğretim yoluyla kazanılıp iyileştirilebilen, gözlenip ölçülebilen, özellikleri daha önceden tarif edilmiş olan, bilgi, beceri, tutum ve davranışların toplamıdır. Yetkinlikler 7 temel alanda toplanmışlardır.




Şekil - TUKMOS’un Yeterlilik Üçgeni (Yedi temel yetkinlik alanı)

Her bir temel yetkinlik alanı, uzmanın ayrı bir rolünü temsil eder (Şekil 1). Yedinci temel alan olan Hizmet Sunucusu alanına ait yetkinlikler klinik yetkinlikler ve girişimsel yetkinlikler olarak ikiye ayrılırlar. Sağlık hizmeti sunumu ile doğrudan ilişkili Hizmet Sunucusu alanını oluşturan yetkinlikler diğer 6 temel alana ait yetkinlikler olmadan gerçek anlamlarını kazanamazlar ve verimli bir şekilde kullanılamazlar. Başka bir deyişle 6 temel alandaki yetkinlikler, uzmanın “Hizmet Sunucusu” alanındaki yetkinliklerini sosyal ortamda hasta ve toplum merkezli ve etkin bir şekilde kullanması için kazanılması gereken yetkinliklerdir. Bir uzmanlık dalındaki eğitim sürecinde kazanılan bu 7 temel alana ait yetkinlikler uyumlu bir şekilde kullanılabildiğinde yeterlilikten bahsedilebilir. Bu temel yetkinlik alanları aşağıda listelenmiştir;
    1. Yönetici

    2. Ekip Üyesi

    3. Sağlık Koruyucusu

    4.  İletişim Kuran

    5.  Değer ve Sorumluluk Sahibi

    6. Öğrenen ve Öğreten

    7. Hizmet Sunucusu


Hizmet sunucusu temel yetkinlik alanındaki yetkinlikler, kullanılış yerlerine göre iki türdür:

Klinik Yetkinlik: Bilgiyi, kişisel, sosyal ve/veya metodolojik becerileri tıbbi kararlar konusunda kullanabilme yeteneğidir;

Girişimsel Yetkinlik: Bilgiyi, kişisel, sosyal ve/veya metodolojik becerileri tıbbi girişimler konusunda kullanabilme yeteneğidir.


Klinik ve girişimsel yetkinlikler edinilirken ve uygulanırken Temel Yetkinlik alanlarında belirtilen diğer yetkinliklerle uyum içinde olmalı ve uzmanlığa özel klinik karar süreçlerini kolaylaştırmalıdır.



      1. KLİNİK YETKİNLİKLER


Uzman Hekim aşağıda listelenmiş klinik yetkinlikleri ve eğitimi boyunca edindiği diğer bütünleyici “temel yetkinlikleri” eş zamanlı ve uygun şekilde kullanarak uygular.
B: Hastalığa ön tanı koyma ve gerekli durumda hastaya zarar vermeyecek şekilde ve doğru zamanda, doğru yere sevk edebilecek bilgiye sahip olma düzeyini ifade eder.

T: Hastaya tanı koyma ve sonrasında tedavi için yönlendirebilme düzeyini ifade eder.

TT: Ekip çalışmasının gerektirdiği durumlar dışında herhangi bir desteğe gereksinim duymadan hastanın tanı ve tedavisinin tüm sürecini yönetebilme düzeyini ifade eder.

ETT: Ekip çalışması yaparak hastanın tanı ve tedavisinin tüm sürecini yönetebilme düzeyini ifade eder.

Klinik yetkinliklerde bu düzeylere ek olarak gerekli durumlar için A ve K yetkinlik düzeyleri eklenmektedir:



A: Hastanın acil durum tanısını koymak ve hastalığa özel acil tedavi girişimini uygulayabilme düzeyini ifade eder.

K: Hastanın birincil, ikincil ve üçüncül korunma gereksinimlerini tanımlamayı ve gerekli koruyucu önlemleri alabilme düzeyini ifade eder.






KLİNİK YETKİNLİK

Düzey

Kıdem

Yöntem



GERİATRİK HASTADA SIK KARŞILAŞILAN DURUMLAR

HİPERTANSİYON

TT, K, A

1

UE-YE-BE

İSKEMİK KALP HASTALIĞI

ETT, K,A

1

UE-YE-BE

KALP YETMEZLİĞİ

TT, K,A

1

UE-YE-BE

RİTM BOZUKLUKLARI

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

KAPAK HASTALIKLARI

ETT, K, A

1

UE-YE-BE




PERİFERİK DAMAR HASTALIKLARI

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

İNFEKTİF ENDOKARDİT

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

PERİKARDİT

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

ASTIM

TT, K, A

1

UE-YE-BE

KOAH

TT, K, A

1

UE-YE-BE

PULMONER EMBOLİ

TT, K, A

1

UE-YE-BE

PNÖMONİ

TT, K, A

1

UE-YE-BE

TÜBERKÜLOZ

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

DİĞER İNFEKSİYONLAR

ETT, K, A

1

UE-YE- BE

ASPİRASYON PNÖMONİSİ

TT, K, A

1

UE-YE-BE

KRİSTAL ARTROPATİLER

TT, K, A

1

UE-YE-BE

ROMATOİD ARTRİT

ETT, K

1

UE-YE-BE

TEMPORAL ARTERİTİS VE POLİMİYALJİYA ROMATİKA

TT, K, A

1

UE-YE-BE

DİĞER İNFLAMATUAR BAĞ DOKU HASTALIKLARI

ETT,K

1

UE-YE- BE

VASKÜLİTİK SENDROMLAR

ETT, K

1

UE-YE-BE

HEMORAJİK VE NONHEMOROJİK İNME (STROKE)

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

GEÇİCİ İSKEMİK ATAK (TİA)

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

PARKİNSON

ETT, K

1

UE-YE- BE

PERİFERİK NÖROPATİ

ETT, K

1

UE-YE-BE

BASI YARASI ENFEKSİYONU

TT, K

1

UE-YE-BE

HİPOFİZ HASTALIKLARI (EMPTY SELLA SENDROM, vb.)

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

BENİGN PROSTAT HİPERPLAZİSİ

ETT, K

1

UE-YE-BE

VULVOVAJİNAL ENFEKSİYONLAR

T, K

1

UE-YE-BE

EREKTİL DİSFONKSİYON VE İMPOTANS

ETT, K

1

UE-YE-BE

CİNSEL FONKSİYON BOZUKLUKLARI

T, K

1

UE-YE-BE

SIVI ELEKTROLİT BOZUKLUKLARI

TT, K, A

1

UE-YE-BE

AKUT RENAL YETMEZLİK

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

ASİT BAZ BOZUKLUKLARI

TT, K, A

1

UE-YE-BE

KRONİK RENAL YETMEZLİK

ETT, K

1

UE-YE-BE

DİYALİZDE YAŞLI HASTA YÖNETİMİ

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

PRURİTUS

TT, K

1

UE-YE-BE

ONİKOMİKOZ

TT, K

1

UE-YE- BE

ARTERİYEL VE VENÖZ ÜLSERLER

TT, K

1

UE-YE-BE

SELÜLİT

TT, K, A

2

UE-YE-BE

YAŞLIDA AŞILAMA TAKVİMİ

B

1

UE-YE-BE

VİTAMİN EKSİKLİKLERİ

TT, K

1

UE-YE-BE

GERİATRİK REHABİLİTASYON

ETT

2

UE-YE-BE

GERİATRİK SENDROMLAR

GERİATRİK DEPRESYON

ETT, K

1

UE-YE-BE

ANKSİYETE BOZUKLUKLARI

ETT, K

1

UE-YE-BE

UYKU BOZUKLUKLARI

ETT, K

1

UE-YE-BE

DEMANS

ETT, K

1

UE-YE-BE

DEMANSA BAĞLI PSİKOZ

ETT, K

1

UE-YE-BE

DELİRYUM

ETT, K

1

UE-YE-BE

BAKICI TÜKENMİŞLİK SENDROMU

ETT, K

1

UE-YE-BE

MALNUTRİSYON

TT, K

1

UE-YE-BE

SARKOPENİ

TT, K,

1

UE-YE-BE

OSTEOMALASİ

TT, K

1

UE-YE-BE

VİTAMİN D EKSİKLİĞİ

TT, K

1

UE-YE-BE

OSTEOARTRİT

ETT, K

1

UE-YE-BE

OSTEOPOROZ

TT, K

1

UE-YE-BE

KONSTİPASYON

ETT, K,A

1

UE-YE-BE

DİSFAJİ

ETT,K, A

1

UE-YE-BE

GEÇ BAŞLANGIÇLI HİPOGONADİZM

ETT, K

1

UE-YE- BE

FEKAL İNKONTİNANS

ETT, K

1

UE-YE-BE

ÜRİNER İNKONTİNANS

ETT, K,

1

UE-YE-BE

DÜŞMELER VE DENGE BOZUKLUKLARI

ETT, K, A

1

UE-YE- E

YAŞLIDA UYGUNSUZ İLAÇ KULLANIMI

TT, K, A

1

UE-YE-BE

İMMOBİLİTE

ETT, K

1

UE-YE-BE

DUYUSAL PROBLEMLER

ETT, K

1

UE-YE-BE

SARKOPENİ

TT, K

1

UE-YE-BE

AĞRI

ETT, K, A

1

UE-YE-BE

BASI YARASI

TT, K

1

UE-YE-BE

KIRILGANLIK

TT, K

2

UE-YE-BE
      1. GİRİŞİMSEL YETKİNLİKLER


Uzman Hekim aşağıda listelenmiş girişimsel yetkinlikleri ve eğitimi boyunca edindiği diğer bütünleyici “temel yetkinlikleri” eş zamanlı ve uygun şekilde kullanarak uygular.

Girişimsel Yetkinlikler için dört düzey tanımlanmıştır.



1: Girişimin nasıl yapıldığı konusunda bilgi sahibi olma ve bu konuda gerektiğinde açıklama yapabilme düzeyini ifade eder.

2: Acil bir durumda, kılavuz veya yönerge eşliğinde veya gözetim ve denetim altında bu girişimi yapabilme düzeyini ifade eder.

3: Karmaşık olmayan, sık görülen tipik olgularda girişimi uygulayabilme düzeyini ifade eder.

4: Karmaşık olsun veya olmasın her tür olguda girişimi uygulayabilme düzeyini ifade eder.





GİRİŞİMSEL YETKİNLİK

Düzey

Kıdem

Yöntem

GERİATRİK HASTADA TARAMA –TANI UYGULAMALARI

BESLENME-NUTRİSYON

GÜNLÜK YAŞAM AKTİVİTE TESTLERİ

4

1

UE-YE-BE

DAVRANIŞ BOZUKLUKLARI DEĞERLENDİRME VE TESTLERİ

3

1

UE-YE-BE

GÖRME, İŞİTME TARAMASI

3

1

UE-YE-BE

MOBİLİTE, DENGE, YÜRÜME DEĞERLENDİRİLMESİ VE TESTLERİ

4

1

UE-YE-BE

NUTRİSYONEL DEGERLENDİRME VE TESTLERİ

4

1

UE-YE-BE

NÖROKOGNİTİF BATARYA UYGULAMASI

4

1

UE-YE-BE

DELİRYUM DEĞERLENDİRME VE TESTLERİ

4

1

UE-YE-BE

DUYGUDURUM DEĞERLENDİRMESİ VE TESTLERİ

4

1

UE-YE-BE

AĞRI DEĞERLENDİRMESİ VE TESTLERİ

4

1

UE-YE-BE

KASGÜCÜ ÖLÇÜMÜ

4

1

UE-YE-BE

ANTROPOMETRİK ÖLÇÜMLER

4

1

UE-YE-BE

FEEDİNG TÜP NAZOENTERAL TÜP TAKMA

4

1

UE-YE-BE

NAZOGASTRİK TAKMA

4

2

UE-YE-BE

PEG ( PERKUTAN ENDOSKOPİK GASTROSTOMİ ) ENDİKASYON VE TAKİP

4

2

UE-YE-BE

SGA SUBJEKTİF GLOBAL DEĞERLENDİRME

4

1

UE-YE-BE

BİOİMPEDANS DEĞERLENDİRMESİ

4

2

UE-YE-BE

GERİATRİK DEĞERLENDİRME ÖLÇEKLERİ UYGULAMAK

4

1

UE-YE-BE

GERİATRİK HASTADA İNKONTİNANSA YÖNELİK ÖLÇEK VE TESTLER

MESANE (İŞEME ) GÜNLÜĞÜ

4

1

UE-YE-BE

STRES TESTİ

3

1

UE-YE-BE

POSTVOİDİNG REZİDÜEL TAYİNİ

3

2

UE-YE-BE

KEGEL EGZERSİZLERİ

3

2

UE-YE-BE

EGZERSİZ

YATAK İÇİ EGZERSİZİ

3

2

UE-YE-BE

DİRENÇ EGZERSİZLERİ

3

2

UE-YE-BE

AEROBİK EGZERSİZLER

3

2

UE-YE-BE

GERİATRİK HASTADA DİĞER GİRİŞİMSEL UYGULAMALAR

İNTRARTİKÜLER İNJEKSİYON

4

1

UE-YE-BE

LUMBAL PONKSİYON

4

1

UE-YE-BE

TORASENTEZ

4

1

UE-YE-BE

PARASENTEZ

4

1

UE-YE-BE

PEG BAKIMI

4

1

UE-YE-BE

YARA BAKIMI

4

1

UE-YE-BE

NAZOGASTRİK VE VEYA FEEDİNG TÜP TAKMA

4

1

UE,BE,YE

DİĞER

AİLE GÖRÜŞMESİ

4

1

UE-YE-BE

ANTİKOAGULASYON

4

1

UE-YE-BE

SAĞLIKLI YAŞLANMA YÖNETİMİ

4

2

UE-YE-

ANTİAGREGAN TEDAVİ YÖNETİMİ

4

1

UE-YE-BE

EVDE BAKIM

4

2

YE-BE

HOSPİS

4

2

YE-BE

KURUMSAL BAKIM

4

2

YE-BE

PALYATİF BAKIM

4

2

UE-YE-BE

İLAÇ, MALZEME VE SAĞLIK RAPORU DÜZENLEME

4

1

UE-YE-BE

ÖZÜRLÜLÜK DEĞERLENDİRME

4

2

UE-YE-BE

BAKIMA MUHTAÇLIK RAPORLARI DÜZENLEME

4

2

UE-YE-BE

AKILCI İLAÇ KULLANIMI

4

2

UE-YE-BE

ETİK VE HUKUKİ SORUNLARIN YÖNETİMİ

YAŞLI İHMALİ

4

2

UE-YE-BE

YAŞLI İSTİSMARI

4

2

UE-YE-BE

HUKUKİ VE CEZAİ EHLİYET

4

2

UE-YE-BE

ÖLÜM SONRASI HASTA YAKINI YARDIM VE DESTEĞİ

1

2

UE-YE-BE

MANEVİ DESTEK UYGULAMALARI

1

2

UE-YE




  1. ÖĞRENME VE ÖĞRETME YÖNTEMLERİ

Geriatri uzmanlık öğrencisi eğitimi çekirdek eğitim müfredatı V1.1’de hazırlanmış olan öğrenme ve öğretme yöntemleri kullanılarak verilmektedir.



TUKMOS tarafından önerilen öğrenme ve öğretme yöntemleri üçe ayrılmaktadır: “Yapılandırılmış Eğitim Etkinlikleri” (YE), “Uygulamalı Eğitim Etkinlikleri” (UE) ve “Bağımsız ve Keşfederek Öğrenme Etkinlikleri” (BE).
    1. Yapılandırılmış Eğitim Etkinlikleri (YE)

      1. Sunum


Bir konu hakkında görsel işitsel araç kullanılarak yapılan anlatımlardır. Genel olarak nadir veya çok nadir görülen konular/durumlar hakkında veya sık görülen konu/durumların yeni gelişmeleri hakkında kullanılan bir yöntemdir. Bu yöntemde eğitici öğrencide eksik olduğunu bildiği bir konuda ve öğrencinin pasif olduğu bir durumda anlatımda bulunur. Sunum etkileşimli olabilir veya hiç etkileşim olmayabilir.
      1. Seminer


Sık görülmeyen bir konu hakkında deneyimli birinin konuyu kendi deneyimlerini de yansıtarak anlatması ve anlatılan konunun karşılıklı soru ve cevaplar ile geçmesidir. Sunumdan farkı konuyu dinleyenlerin de kendi deneyimleri doğrultusunda anlatıcı ile karşılıklı etkileşim içinde olmasıdır. Seminer karşılıklı diyalogların yoğun olduğu, deneyimlerin yargılanmadan paylaşıldığı ve farklı düzeylerde kişilerin aynı konu hakkında farklı düzeydeki sorular ile eksik yanlarını tamamlayabildikleri bir eğitim etkinliğidir.
      1. Olgu tartışması


Bir veya birkaç sık görülen olgunun konu edildiği bir küçük grup eğitim aktivitesidir. Bu eğitim aktivitesinin hedefi, farklı düzeydeki kişilerin bir olgunun çözümlenmesi sürecini tartışmalarını sağlayarak, tüm katılımcıların kendi eksik veya hatalı yanlarını fark etmelerini sağlamak ve eksiklerini tamamlamaktır. Bu olgularda bulunan hastalık veya durumlar ile ilgili bilgi eksikliklerinin küçük gruplarda tartışılması ile tamamlanması veya yanlış bilgilerin düzeltilmesi sağlanır. Ayrıca aynı durum ile ilgili çok sayıda olgunun çözümlenmesi yoluyla aynı bilginin farklı durumlarda nasıl kullanılacağı konusunda deneyim kazandırır. Olgunun/ların basamaklı olarak sunulması ve her basamak için fikir üretilmesi ile sürdürülür. Eğitici her basamakta doğru bilgiyi verir ve doğru kararı açıklar.
      1. Makale tartışması


Makalenin kanıt düzeyinin anlaşılması, bir uygulamanın kanıta dayandırılması ve bir konuda yeni bilgilere ulaşılması amacıyla gerçekleştirilen bir küçük grup etkinliğidir. Makalenin tüm bölümleri sırası ile okunur ve metodolojik açıdan doğruluğu ve klinik uygulamaya yansıması ile ilgili fikir üretilmesi ve gerektiğinde eleştirilmesi ile sürdürülür. Eğitici her basamakta doğru bilgiyi verir ve doğru kararı açıklar. Uzman adayına, benzer çalışmalar planlayabilmesi için problemleri bilimsel yöntemlerle analiz etme, sorgulama, sonuçları tartışma ve bir yayın haline dönüştürme becerisi kazandırılır.
      1. Dosya tartışması


Sık görülmeyen olgular ya da sık görülen olguların daha nadir görülen farklı şekilleri hakkında bilgi edinilmesi, hatırlanması ve kullanılmasını amaçlayan bir eğitim yöntemidir. Eğitici, dosya üzerinden yazı, rapor, görüntü ve diğer dosya eklerini kullanarak, öğrencinin olgu hakkında her basamakta karar almasını sağlar ve aldığı kararlar hakkında geribildirim verir. Geribildirimler öğrencinin doğru kararlarını devam ettirmesi ve gelişmesi gereken kararlarının açık ve anlaşılır bir biçimde ifade edilerek geliştirmesi amacıyla yapılır.
      1. Konsey


Olgunun/ların farklı disiplinler ile birlikte değerlendirilmesi sürecidir. Olgunun sık görünürlüğünden çok karmaşık olması öğrencinin karmaşık durumlarda farklı disiplinlerin farklı bakış açılarını algılamasını sağlar.
      1. Kurs


Bir konu hakkında belli bir amaca ulaşmak için düzenlenmiş birden fazla oturumda gerçekleştirilen bir eğitim etkinliğidir. Amaç genellikle bir veya birkaç klinik veya girişimsel yetkinliğin edinilmesidir. Kurs süresince sunumlar, küçük grup çalışmaları, uygulama eğitimleri birbiri ile uyum içinde gerçekleştirilir.
      1. Diğer



    1. Uygulamalı Eğitim Etkinlikleri (UE)

      1. Yatan hasta bakımı


        1. Vizit

Farklı öğrenciler için farklı öğrenme ortamı oluşturan etkili bir eğitim yöntemidir. Hasta takibini yapan ve yapmayan öğrenciler vizitten farklı şekilde faydalanırlar. Hastayı takip eden öğrenci hasta takibi yaparak ve yaptıkları için geribildirim alarak öğrenir, diğer öğrenciler bu deneyimi izleyerek öğrenirler. Vizit klinikte görülen olguların hasta yanından çıktıktan sonra da tartışılması ve olgunun gerçek ortamda gözlemlenmesiyle öğrenmeyi sağlar.

        1. Nöbet

Öğrencinin sorumluluğu yüksek bir ortamda derin ve kalıcı öğrenmesine etki eder. Olguyu yüksek sorumluluk durumunda değerlendirmek öğrencinin var olan bilgisini ve becerisini kullanmasını ve eksik olanı öğrenmeye motive olmasını sağlar. Nöbet, gereken yetkinliklere sahip olunan olgularda özgüveni arttırırken, gereken yetkinliğin henüz edinilmemiş olduğu olgularda bilgi ve beceri kazanma motivasyonunu arttırır. Nöbetlerde sık kullanılması gereken yetkinliklerin 1’inci kıdem yetkinlikleri arasında sınıflandırılmış olmaları bu açıdan önemlidir.

        1. Girişim

Tanı ve tedaviye yönelik tüm girişimler, eğitici tarafından gösterildikten sonra belli bir kılavuz eşliğinde basamak basamak gözlem altında uygulama yoluyla öğretilir. Her uygulama basamağı için öğrenciye geribildirim verilir. Öğrencinin doğru yaptıklarını doğru yapmaya devam etmesi, eksik ve gelişmesi gereken taraflarını düzeltebilmesi için öğrenciye zamanında, net ve yapıcı müdahalelerle teşvik edici ve destekleyici ya da uyarıcı ve yol gösterici geribildirimler verilmelidir. Her girişim için öğrenciye önceden belirlenmiş yetkinlik düzeyine ulaşacak sayıda tekrar yaptırılması sağlanır.

        1. Ameliyat (Geriatri uzmanlık alanında kullanılmamaktadır.)

İçinde çok sayıda karar ve girişim barındıran müdahale süreçleridir. Her karar ve girişimin ayrı ayrı gereken yetkinlik düzeylerine ulaşması amacıyla en az riskli/karmaşık olandan en riskli/karmaşık olana doğru olacak şekilde ameliyat sürecinin tüm basamakları yüksek gözlem altında öğretilir. Öğrencinin tüm basamaklarda gereken yetkinlik düzeyine ulaşması için yeterli sayıda tekrar yaptırılması sağlanır.
      1. Ayaktan hasta bakımı


Öğrenci gözlem altında olgu değerlendirmesi yapar ve tanı, tedavi seçeneklerine karar verir. Öğrencinin yüksek/orta sıklıkta görülen acil veya acil olmayan olguların farklı başvuru şekillerini ve farklı tedavi seçeneklerini öğrendiği etkili bir yöntemdir. Ayaktan hasta bakımında sık kullanılması gereken yetkinliklerin 1’inci kıdem yetkinlikleri arasında sınıflandırılmış olmaları bu açıdan önemlidir.
      1. Diğer



    1. Bağımsız ve Keşfederek Öğrenme Etkinlikleri (BE)

      1. Yatan hasta takibi


Yatarak takip edilen bir olgu hakkında yeterliğe erişmemiş bir öğrencinin gözetim ve denetim altında, yeterliğe ulaşmış bir öğrencinin gözlem altında yaptığı çalışmalar sırasında eksikliğini fark ettiği konularda öğrenme gereksinimini belirleyerek bunu herhangi bir eğitim kaynağından tamamlaması sürecidir. Bu eğitim kaynaklarının doğru ve güvenilir olmasından eğitici sorumludur.
      1. Ayaktan hasta/materyal takibi


Ayaktan başvuran acil veya acil olmayan bir olgu hakkında gereken yetkinlik düzeyine erişmemiş bir öğrencinin gözetim ve denetim gözlem altında, eğitici eşliğinde ve gereken yetkinlik düzeyine ulaşmış bir öğrencinin yüksek gözlem altında yaptığı çalışmalar sırasında eksikliğini fark ettiği konularda öğrenme gereksinimini belirleyerek bunu herhangi bir eğitim kaynağından tamamlaması sürecidir. Bu eğitim kaynaklarının doğru ve güvenilir olmasından eğitici sorumludur.
      1. Akran öğrenmesi


Öğrencinin bir olgunun çözümlenmesi veya bir girişimin uygulanması sırasında bir akranı ile tartışarak veya onu gözlemleyerek öğrenmesi sürecidir.
      1. Literatür okuma


Öğrencinin öğrenme gereksinimi olan konularda literatür okuması ve klinik uygulama ile ilişkilendirmesi sürecidir.
      1. Araştırma


Öğrencinin bir konuda tek başına veya bir ekip ile araştırma tasarlaması ve bu sırada öğrenme gereksinimini belirleyerek bunu herhangi bir eğitim kaynağından tamamlaması sürecidir.
      1. Öğretme


Öğrencinin bir başkasına bir girişim veya bir klinik konuyu öğretirken bu konuda farklı bakış açılarını, daha önce düşünmediği soruları veya varlığını fark etmediği durumları fark ederek öğrenme gereksinimi belirlemesi ve bunu herhangi bir eğitim kaynağından tamamlaması sürecidir.
      1. Diğer





  1. EĞİTİM STANDARTLARI

    1. Eğitici Standartları

-Eğitim kurumunda en az 1 eğitici olmalıdır.

-Eğitici başına en fazla 3 yan dal uzmanlık öğrencisi düşebilir.



    1. Mekan ve Donanım Standartları

Uzmanlık eğitimi verecek programın eğitim amaçlı kullanabileceği yataklı servisi ve polikliniği olmalıdır. Programın bulunduğu birim bir günde en az 10 yatan hastayı takip etmelidir.

Bakımevleri ve evde bakımı mekan ve ekipman yönünden ilgilendiren düzenlemelere uyum sağlayacak tedbirler alınması önerilir.



Eğitimi verecek kurumun yeterli ekipman ve standart laboratuvar imkanlarına sahip olması gerekmektedir.


  1. ROTASYON HEDEFLERİ




ROTASYON SÜRESİ/AY

ROTASYON DALI

2 AY

Nöroloji

2 AY

Ruh Sağlığı ve Hastalıkları




NÖROLOJİ ROTASYONU




KLİNİK YETKİNLİK HEDEFLERİ

Yetkinlik Adı

Yetkinlik Düzeyi

Beyin Damar Hastalıkları

B

Nörodejeneratif Hastalıklar

B

Parkinson Hastalığı ve Parkinsonizm

B

Nöropati

B




GİRİŞİMSEL YETKİNLİK HEDEFLERİ

Yetkinlik Adı

Yetkinlik Düzeyi

Nöropsikiyatrik testlerin değerlendirilmesi

1

RUH SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI ROTASYONU




KLİNİK YETKİNLİK HEDEFLERİ

Yetkinlik Adı

Yetkinlik Düzeyi

Yaşlıda sık rastlanan psikiyatrik bozukluklar ve kullanılan ilaçlar

B

Bakım verenlerde tükenmişlik sendromu

B







GİRİŞİMSEL YETKİNLİK HEDEFLERİ

Yetkinlik Adı

Yetkinlik Düzeyi

Nöropsikiyatrik testlerin değerlendirilmesi

1

Kötü haber verme

1



  1. ÖLÇME VE DEĞERLENDİRME

Eğiticinin uygun gördüğü ölçme değerlendirme yöntemleri uygulanmaktadır.


  1. KAYNAKÇA

TUKMOS, TIPTA UZMANLIK KURULU MÜFREDAT OLUŞTURMA VE STANDART BELİRLEME SİSTEMİ, Çekirdek Müfredat Hazırlama Kılavuzu, v.1.1, 2013



09.06.2015’den itibaren geçerlidir. TUKMOS, GERİATRİ ÇEKİRDEK MÜFREDATI v.2.1


Yüklə 166,47 Kb.

Dostları ilə paylaş:




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2020
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə