Ümidin cəsarəti Amerikan arzusunun bərpası barədə düşüncələr



Yüklə 2,49 Mb.
Pdf görüntüsü
səhifə38/38
tarix26.07.2017
ölçüsü2,49 Mb.
1   ...   30   31   32   33   34   35   36   37   38
«Foks nyusa» və En-pi-ara (NPR) intervyülər veririk, hər an Kerri-Edvards 
komandasından bizə verilmiĢ tezisləri qeyd edirdik, bu tezislərin isə hər sözü 
yəqin ki, saysız-hesabsız səsvermələrdə və fokus qurpularında yoxlanmıĢdı. 
BaĢ verənlərin qızğın sürətini nəzərə aldıqda, mənim öz çıxıĢımın necə 
qəbul  ediləcəyini  düĢünməyə  də  vaxtım  yox  idi.  Yalnız  çərĢənbə  axĢamı 
günü  axĢam  mənim  köməkçilər  dəstəmlə  MiĢel  yarım  saat  hansı  qalstuku 
geyinməli  olduğum  haqda  mübahisə  etdikdən  sonra  (nəhayət,  Robert 
Gibbsin  boynundakı  qalstuku  geyinməli  oldum),  Flit-Sentrə  gedəndə  yolda 
tanımadığımız  adamların  «Uğurlar!»  və  «Onları  cəhənnəmə  göndər, 
Obama!»  qıĢqırıqlarını  eĢitdikdən,  çox  məlahətli  və  Ģən  Tereza  Haynts 
Kerrinin  otel  otağındakı  görüĢünə  getdikdən  sonra,  nəhayət  təkcə  MiĢellə 
mən  səhnə  arxasında  oturub,  translyasiyaya  baxdıq  və  mən  bir  qədər 
həyəcanlanmağa  baĢladım.  O,  məni  bərk  qucaqladı,  gözümə  baxıb,  dedi: 
«Təkcə hər Ģeyi korlama!».  
Biz hər ikimiz güldük. Bu anda quruluĢ hissəsinin menecerlərindən biri 
içəri girib, mənə dedi ki mən artıq səhnə arxasında yerimi tutmalıyam. Qara 
pərdənin  arxasında  dayanıb  Dik  Durbinin  məni  necə  təqdim  etməsini 
dinləyərək,  mən  öz  anam,  atam  və  babam  barədə,  auditoriyada  olsaydılar 
onların  nə  hiss  edəcəkləri  barədə  düĢündüm.  Mən  nənəmin  Havaylarda 
televiziya  ilə  seçkiqabağı  qurultaya  baxmasını  düĢündüm,  beli  çox 
ağrıdığından ona səyahət etmək olmazdı. Ġllinoysda mənim namimə çox Ģey 
edən bütün könüllülər və tanıĢlarım barədə düĢündüm. 
Allah, mənə kömək et, onların rəvayətlərini düzgün danıĢım, deyə mən 
öz-özümə pıçıldadım. Sonra səhnəyə çıxdım.  
Boston  qurultayındakı  çıxıĢım  müsbət  reaksiya  ilə  qarĢılanmasının  - 
aldığım  məktubların,  Ġllinoysa  geri  dönərkən  kütlələrin  mitinqlərin  mənə 
Ģəxsi həzz vermədiyini desəm, yəqin ki, yalan danıĢmıĢ olardım. Hər Ģeydən 
əlavə mən siyasətə gəlmiĢdim ki, ictimai diskussiyaya bir təsir göstərə bilim, 
düĢündüm  ki,  ölkənin  hansı  istiqamətdə  getməli  olduğu  barədə  mənim 
danıĢmağa sözüm vardır.  

 
284 
Lakin  çıxıĢdan  sonra  üzərimə  tökülən  açıqlıq  məndə  belə  bir  hissi 
möhkəmləndirdi  ki,  Ģöhrət  necə  də  tez  ötüb  keçəndir,  necə  də  o  min  cür 
təsadüflərdən,  nəyinsə  belə  yox,  baĢqa  cür  baĢ  verməsindən  asılıdır.  Los-
Anceles beynəlxalq aeroportunda (LAX) müvəqqəti olaraq qaldığım vaxtdan 
daha  ağıllı  olmamıĢam.  Mənim  səhiyyəyə,  təhsilə  və  ya  xarici  siyasətə 
baxıĢlarım  icma  təĢkilatçısı  kimi  gözə  çarpmayan  iĢdə  iĢlədiyim  vaxtdan 
daha mürəkkəb olmamıĢdır. Əgər mən daha ağıllı olmuĢamsa, bu əsasən ona 
görədir  ki,  mən  özüm  üçün  seçdiyim  yolla,  siyasətçi  yolu  ilə  bir  az  uzağa 
getmiĢəm və görmüĢəm ki, o həm xeyirə, həm də Ģərə aparıb çıxara bilər. 
Məndən bir qədər yaĢlı, altmıĢıncı illərdə Çikaqoda vətəndaĢ hüquqları 
ilə  məĢğul  olmuĢ  və  ġimal-Qərb  universitetində  Ģəhər  problemləri 
tədqiqatından  dərs  verən  dostumla  təqribən  iyirmi  il  əvvəlki  söhbətimizi 
xatırlayıram.  Mən  üç  il  iĢlədikdən  sonra  hüquq  fakültəsinə  girməyi  qərara 
aldım.  Bu  adam  mənə  az  sayda  tanıĢ  olan  müəllimlərdən  biri  olduğundan 
ondan mənə zəmanət verə biləcəyi barədə soruĢdum. 
O,  dedi  ki,  zəmanət  yazmağa  Ģad  olacaqdır;  ancaq  əvvəlcə  bilmək 
istərdi  ki,  mənə  hüquqĢünas  diplomu    nəyə  lazımdır.  Xatırlatdım  ki,  mənə 
vətəndaĢ  hüquqları  ilə  məĢğul  olmaq  maraqlıdır  və  mən  istəyirəm  ki,  bir 
dəfə  öz  namizədliyimi  dövlət  vəzifəsinə  irəli  sürüm.  O,  baĢı  ilə  razılığını 
bildirdi  və  maraqlandı  ki,  belə  yol  seçiminin  nə  olacağını  bilirəmmi, 
düĢünmüĢəmmi  ki,  hüquqi  icmal  hazırlamaqla  və  ya  partnyor  olmaqla, 
yaxud  həmin  birinci  vəzifəyə  seçilməklə  sonra  yuxarı  qalxmalıyam.  Bir 
qayda olaraq, hüquqĢünaslıq və siyasət kompromiss tələb edir - o, dedi, - özü 
də  ayrı-ayrı  məsələlər  üzrə  yox,  fundamental  məsələlərdə  -  sənin 
dəyərlərində və ideallarında. O, dedi ki, bunu ona görə izah etmir ki, məni 
qərarımdan çəkindirsin. Sadəcə olaraq bu faktdır. 
Kompromissə  getmək  istəmədiyindən  o,  cavanlığında  ona  çox  təklif 
etsələr də, həmiĢə siyasətə getməkdən imtina etmiĢdi. 
-
 
Bu o demək deyildir ki, kompromiss öz-özlüyündə pisdir – mənə dedi. 
– Sadəcə olaraq o mənə məmnunluq gətirmirdi. Ġllər keçdikdən sonra məlum 
oldu  ki,  məmnunluq  gətirənləri  etmək  lazımdır.  Ümumən  isə,  mən 
düĢünürəm  ki,  yaĢa  dolmağın  bir  üstünlüyü  vardır,  bu  da  odur  ki,  nəhayət 
nəyin  sənə  vacib  olduğunu  anlamağa  baĢlayırsan.  Problem  ondadır  ki,  bu 
suala sənin əvəzinə heç kəs cavab verməyəcəkdir. 
Ġyirmi il sonra mən bu söhbəti xatırlayıram və dostumun dediyi sözləri  
o vaxtkına nisbətən daha yaxĢı qiymətləndirməyi bacarıram. Mən isə o yaĢa 
çatıram  ki,  bu  vaxt  sənə  nəyin  məmnunluq  gətirdiyini  hiss  edirsən  və 
baxmayaraq  ki,  mən  güman  ki,  özəl  məsələlərdə  kompromissə  dostumdan 
daha  dözümlüyəm  və  əminəm  ki,  məmnunluğu  heç  də  televiziya 
yupiterlərinin  iĢığında  və  kütlənin  alqıĢlarında  tapmayacağam.  Məmnunluq 

 
285 
görünür adamlara ləyaqətlə yaĢamaqda kömək etməyi konkret olaraq mənim 
bacara  biləcəyim  Ģüurundan  gəlir.  Mən  Bencamin  Franklinin  öz  anasına 
nəyə görə bu qədər vaxtı dövlət xidmətinə sərf etdiyini izah etdiyi barədə də 
düĢünürəm: «Mən istərdim ki, mənim haqqımda: o varlı öldü deyil, o faydalı 
yaĢadı, desinlər». 
Ġndi mənə məmnunluq gətirən, düĢünürəm ki, - ailəmə və məni seçmiĢ 
adamlara  faydalı  olmağım,  özümdən  sonra  mənim  uĢaqlarımın  həyatını 
bizimkinə nisbətən daha bol ümidli edəcək irs qoyub getmək istəyidir. Bəzən 
VaĢinqtonda iĢləyəndə hiss edirəm ki, bu məqsədə yaxınlaĢıram. BaĢqa vaxt 
mənə elə gəlir ki, məqsəd məndən uzaqlaĢır və mənim bütün məĢğuliyyətim 
–  dinlər,  çıxıĢlar,  mətbuat  konfransları  və  memorandumlar  –  bu,  bütün 
baĢqaları uçün faydasız olan özündən bədgümanlıqır.  
Belə əhval-ruhiyyədə olanda, Esplanadada qaçmağı xoĢlayıram. Adətən 
mən xüsusən yayda və payızda axĢam tərəfi qaçırdım, bu vaxt VaĢinqtonda 
hava  isti  və  sakit  olur,  yarpaqlar  yavaĢca  yellənir.  Qaranlıq  düĢəndə  orada 
adam çox olmur, bir neçə gəziĢən cütlük, skameykalarda oturan evsizlər öz 
müxəlləfatlarını  götür-qoy  edirlər.  Demək  olar  ki,  mən  həmiĢə  VaĢinqton 
Memorialının  önündə  dayanıram,  ancaq  bəzən  Ġkinci  Dünya  Müharibəsi 
Milli  Memorialına  tərəf  küçə  ilə,  sonra  isə  Vyetnam  veteranları 
Memorialının  Əks  etmə  gölməçisinin  yanı  ilə  və  Linkoln  Memorialının 
pilləkənləri ilə yuxarı qaçıram. 
Gecə  nəhəng  məbəd  iĢıqlıdır,  lakin  çox  vaxt  boĢ  olur.  Onun  mərmər 
sütunları arasında daynıb, mən Gettisberq Müraciətini və Ġkinci Ġnauqurasiya 
nitqini  oxuyuram.  Sonra  Əks  etmə  gölməçəsinə  baxıram,  kütlənin  Kinqin 
güclü  səsindən  susduğunu  təsəvvürümə  gətirirəm,  sonra  nəzərlərlərimi 
projektorlarla  iĢıqlandırılmıĢ  obeliskin  və  Kapitolinin  parıldayan  qübbəsinə 
dikirəm. 
Məhz  bu  vaxt  Amerika  barədə,  onu  quranlar  barədə  düĢünürəm. 
Dövlətin əsasını qoyanlar barədə ki, onlar hansısa yolla cılız ambisiyalardan 
və  dar  hesablamalardan  yuxarı  qalxdılar  ki,  ölkənin  dənizdən  dənizə 
uzandığını  təsəvvür  edə  bilsinlər.  Linkoln  və  Kinq  kimi  adamlar  barədə, 
hansılar  ki,  nəhayət  etibarilə  qeyri-mükəmməl  olan  ittifaqı  kamilləĢdirmək 
naminə  öz  həyatlarını  qurban  vermiĢlər.  Bütün  adsız  kiĢilər  və  qadınlar, 
qullar,  əsgərlər,  dərzilər  və  qəssablar  haqqında,  hansılar  ki,  özləri,  öz 
uĢaqları,  nəvələri  üçün  kərpicbə-kərpic,  tirbə-tir,  qabarlı  əllərlə  həyat 
qurmuĢdular ki, bizim ümumi arzumuzu reallığa çevirsinlər. 
Məhz bu prosesdə mən iĢtirak etmək istəyirəm. 
Mənim ürəyim bu ölkəyə məhəbbətlə doludur. 
 
 

 
286 
(Üz qabığının 4-cü səhifəsində yazılacıq mətn) 
 
 
Barak  Obamanın  ilk  dəfə  2006-cı  ildə  vətənində  çapdan  çıxmıĢ 
«Ümidin cəsarəti» kitabının yaxın dostumun israrlı məsləhəti ilə orijinaldan 
tərcümə  etdikdə,  bu  ağır  zəhmət  tələb  edən  iĢdən  fərəh  duydum.  Əsərdə 
müəllifin  kredosu,  ölkənin  strateji  məsələləri  öz  əksini  tapmıĢdır. 
Dəyərlərinə  görə  «Nyu-York  Tayms»  qəzeti  kitabı  bir  nömrəli  bestsellər 
elan etmiĢdir. 
«Ümidin  cəsarəti»ni  BirləĢmiĢ  ġtatların  siyasi,  iqtisadi,  sosial  və 
mənəvi  həyatının  minatur  panoraması  hesab  etmək  olar.  Tablodakı  hər  bir 
yaxma, iĢıq və və rəng oyunu rəssamın istedadından xəbər verdiyi kimi, yazı 
manerası,  tarixə  uğurlu  ekskurslar,  təsvir  olunan  Ģəxsiyyətlərin  daxili 
aləminə  nüfuz  etmək  bacarığı  müəllifin  qələminin  gücünü  nümayiĢ  etdirir. 
O,  geniĢ  dünyagörüĢə  malikdir,  səmimi  və  təvazökardır.  Bu  isə  yazının 
cazibədarlığını artırmağa kömək edir. 
Müəllif ambisiyalardan xali olmadığını da bildirir və iki il sonra ABġ 
Prezidenti  seçilməsi  bunu  bir  daha  parlaq  Ģəkildə  sübut  etdi.  Onun  qəlbi 
bani-atalardan  tutmuĢ  Amerikanı  ən  böyük  dövlətə,  amerikanların  ümumi 
arzularını  isə  reallığa  çevirən  Ģəxsiyyətlərin  hamısına  minnətdarlıq  hissləri 
ilə doludur. Öz ulduz saatını da o belə bir mübarizədə tapmıĢdır. Unudulmaz 
Abraham  Linkoln  kimi  o  da  Allahın  himayəsi  altında  olan  bu  millətin 
azadlığına yeni həyat vermək arzusundadır. Buna ardıcıllıqla nail olduqca o, 
özünün  faydalı  ömür  sürmək  idealının  bütünlüklə  gerçəkləĢdiyinə  əminlik 
tapacaqdır.   
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Yüklə 2,49 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   ...   30   31   32   33   34   35   36   37   38




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2020
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə