partlamağa az qalan Nahidə həmin oğlanı bir də
görmədi.Onsuz da həmin oğlanın ondan xoşu
gəlmirdi.Sadəcə gündə təxminən yaxınlaşdığı 10
qızdan biri Nahidə olmuşdu.
Bağçaya isə çətinliklə girmişdi.İxtisası üzrə iş
tapmaq 3 ilini aparmışdı.Ona qədər marketdə işə
düzəlmək kimi fürsətlər olsa da həm Farizin sərt
cavabı, həm də ixtisas sevgisi bunun qarşısını
kəsdi.Nahidənin fikrinə görə də bu qədər
oxuduğuna dəyməli idi.Ən azından sevdiyi işi
36
görsün.İlk vaxtlar bağçada 150 manat maaş aldığı
halda artıq indi 250 idi maaş.Ancaq bu qədər
idi.Müdirdən sonra ən çox maaş onun kimi
işçilərin idi.Müdirin maaşı isə onun maaşının
demək olar ki 6 qatı idi.1400 manat maaş alan
müdiri axırıncı dəfə hansısa tədbirdə görmüşdü.
Nahidənin iş saatı isə 09:00-17:00 idi.İşdən
gəlib evin işlərini görmək olurdu.Sadəcə bir
problem var idi ki, Ayazın fikrini çakirdi.Bir gün,
iki gün, lap üç gün qoyasan qonşuya.Axırda bir
dəfə çıxıb deməyəcəkdi ki al götür bu yetimçəvi?
Əlbətdə ki Ulduz elə şey deməzdi.Bəlkədə bir gün
bezib deyə bilərdi...yox, yox!Heçvaxt!İlyasdan
gözləmək olardı ancaq Ulduzdan yox.Ulduz
Nahidənin birbaşa ürəyində idi.Nəsə bir kömək
lazım olan kimi Ulduza deyirdi.Ulduz isə
sağolsun, demək olar ki həmişə çatırdı köməyinə.
İlyas Farizdən daha çox qısqanc idi.Biraz da
düz desək, daha çoooooooooox.Ulduzun şəhərə
çıxmağı toy, yığıncaq, İlyas rayonda olanda
olurdu.Yəni ən son anda.Qaldı ki işləmək, onu heç
ağlından da keçirməmişdi.Bəlkə də buna görə bir
yerə çıxanda üz-gözünə nə gəldi sürtürdü.Şəhərə
37
çıxanda ən yeni paltarlarını geyir, ən az bir saat
güzgüdə özünə baxır, ayaqqabısını parıldayıb göz
çıxarana qədər silib daha sonra adamın ciyərini
sökən ətirdən vurub çıxardı evdən.Elə bilirdi ki
metroda, səkidə, hər yerdə hamı buna baxır.
İlyas isə sadə bir adam idi.Həmişə Fariz
ondan yaxşı sözlər danışırdı.Ən çətin anında ona
təmənnasız pul verməkdən, uşaqlıqda Farizi
döyənləri çırpmağa qədər.İlyas gilnəndə üzbəüz
qapı qonşu idilər.Yolun o tərəfi İlyas gil
idi.Təxminən iyirmi metr məsafə bəs edirdi səs ilə
nəsə istəməyə.Maşallah, İlyas da özünü yaxşıca
tutmuşdu.
“Chevrolet” markalı maşını keçən il
salafanda almışdı.Tam markasını heç Fariz də
bilmirdi.Ancaq onu gördü ki, İlyas maşına 67 min
pul saydı.Sağlığına qismət.
– Alo...Nahidə mən çıxdım işdən.Sən də
hazırlaş gedək sizinkilərə.
– Hə yaxşı.Mən də elə Xumar gildəyəm.
Gedirəm indi evə.
– Yaxşı əzizim.
– telefonu bağlayıb cibinə
qoydu.Həmişəki kimi avtobus gec gəlirdi.
38
Nahidənin Xumar ilə arası yaxşı idi.Çoxlu
söhbətlər edib ürəklərini boşaldırdılar.Nədə olsa 1
il idi ki qonşu idilər.Bəli bu az vaxt kimi görünə
bilər.Ancaq qadınlara 1 ay da bəs edirdi qeybət
etməyə.Fariz ilə Xumarın əri Ruslanın arası isə
yaxşı idi.Uşaqlıqdan bəri bir yerdə böyümüşdülər.
Hər dərdi onunla keçirdi.Ən sevincli günlərində
Ruslanın yanında olurdu.İndi isə azca soyurluq
yaransa da onu yenə də qardaşı kimi çox
istəyirdi.Ruslan son bir ildə buraya köçmüşdü.
Başqa yerdə ev aldığına görə bir müddət Farizdən
aralı düşmüşdü.Bəlkədə soyuqluğun səbəbi də bu
idi.Amma hamısının kökündə pul dayanırdı.
Ruslan yaxşı imkanı olandan sonra Fariznən heç
demək oalrdı ki normal bir gün oturub çay
iməmişdilər.
Ancaq bu aralar nəsə yaxşı bir enerji almırdı
Ruslandan. Bir neçə dəfə də Nahidədən soruşsa da
yaxşı cavablar almışdı:
– Qonşu Ruslan vare...o nəsə ürəyimə
yatmır.Sən ora gedib gəlirsəndə.Necə birinə
oxşuyur?
– həyətdə əlində nəsə şunulu bir-birinə
calayaraq soruşdu.Ruslan ilə bu qədər yaxın dost
39
olduğunu Nahidəyə deyəndə bildirmişdi ki
onların dostluğuna həyat yoldaşları daxil
deyil.Yəni ki Ruslan ilə heç adi bir yaxın hərəkət
olmasın.Qısqanclıq Farizin xarakteri idi...
– Ay Fariz, birdən-birə sual verməylərin
olmuya daa.Yenə nə fikirləşirsən?
– Sadəcə elə-belə soruşdum.Görüm səni hara
getməyə qoyuram.
– Vallah çox görməmişəm evlərində.
Xumarnan danışmağa gedəndə Ruslan evə
gələndə məndə elə durub düzübir gəlirəm evə.Pis
adama oxşamır.Hər gün evə girəndə də Xumarnan
yaxşıca öpüşürlər – gülərək pıçıltı ilə dedi.
– Biz neyniyirik? – qaşları çatıldı.
– Biz də öpüşürüy ee.Ama onlar daha
müasir...
– biraz utanıb həyəti süpürməyə
başladı.Əslində sadəcə guya nəsə bir iş görürmüş
kimi
görsənmək
idi
məqsədi.Yoxsa
çox
utanacaqdı.
– Onlar orda nə fantaziya verirdilər ki? –
əlindəkiləri gətirib həyətdəki tikdiyi bulağın
yanına qoyub stolda oturdu.
– Heçnə ay Fariz.
40
– De görəy.De...
– Zarafat eliyirəm.Mən bekaram onların
hoqqalarına baxım sən Allah?
– söhbətin pis
qurtaracağından qorxub dəyişdi.Normalda yaxşı
yalan danışa bilməyən Nahidə bu gün yaxşı
idi.Fariz də çox uzatmaq istəmədi.
Əslində Ruslan hər gün evə gələndə
həqiqətən Xumarı yaxşıca öpürdü.Dodağı ehmal-
ca Xumarın dodağlarına sürtünürdü.
Dodaqları ilə
yanağından yavaşca dartıb buraxırdı.Ruslanın
əlləri Xumarın arxasında, onun əlləri isə Ruslanın
boynunda kilidlənmişdi.Hər öpəndə isə Xumarın
arxasını sıxırdı.Qadınlar nə qədər bunu təkzib
etsələr də bu onların xoşuna gəlir.Onların
kişilərdən 9 dəfə ehtiraslı olduğunu bildikdən
sonra, qınamalı bir şey də qalmır.Bu qadımlardan
aslı olan şey də deyil əslində.Hormonlar öz
işlərini görür.
Ruslan arvadının belindən tutaraq bir dəfə də
yuxarı qaldırıb qoyur yerə.Sonra evə aldığı bəzi
şeyləri ona verir.Nahidə də elə izləyirki, sanki özü
də bundan istəyir.Ancaq yox, əslində üzdən
öpmək bəs edərdi...Ruslanın özünün obyektləri
41
var.Bundan əlavə bir mağazası da var.Elə
obyektlərdən ayda təxminən 3 min pul
alırdı.Marketdən aldıqları xeyir isə biraz dəyişkən
idi.Aylıq 5 min, 6 min, yeri gələndə 8 min manat
da pul alırdı.Ümumi aylıq 10 min pul qazanırdı.
“BMW-F30” markalı qara rəng maşınını isə hər
gün məhəllədə nəriltməsə işə getmirdi.Bu necə bir
məşğuliyyət idi?Bunda necə bir maraq tapırdı
insanlar?Ona heç cürə çatmırdı.50 000 $ pul
verdiyin maşın ilə 10 min manat verdiyin maşın
səni təyinat nöqtəsinə eyni rahatlıqla çatdırır.
Burada sadəcə varlı-kasıb prinsipi var.
Fariz də maşın istəyirdi.Ancaq heç 10 min
manatlıq maşın da lazım deyildi ona.5 minə 07
alsaydı, ona tam bəs edərdi.Evdə isə 1500 manat
pul var idi.
Nahidə isə heçvaxt “Camaat aya 10 000 pul
qazanır” demirdi.Farizin həyatda bircə dənə bu
sarıdan bəxti gətirmişdi.O heç bir arvadın yaşayış
şəklinə baxıb evdə narazıçılıq etməzdi.Axı başa
düşürdü ki, bu şəkildə də yaşamaq mümkündür,
varlı şəkildə də.Bir sözlə, insanı bu qədər başa
42
düşən birinin həyatında olması xoşbəxtliyin tək
adı idi.Sadəcə möhtəşəm...
Nə qədər pis olsa da, məhəllədəki Ellada
arvad kimi kasıb deyildi.Əslən rus olan Ellada
balacaboy,təxminən 50 yaşı olan, ağsaç, arıq biri
idi.Sadəcə dəmir yığaraq dolanırdı.Yollarda olan
alminium qablarda olan enerji içkilərini yığırdı.O
dəmirə nisbətən daha baha idi.Buna baxmayaraq
Ellada heç kimə bir dəfə də olsun əl
açmamışdı.Hələ bir dəfə 4-5 gün aralıqda
görsənməmişdi.Qonşular da sözü bir yerə qoyub
getdilər Ellada arvad gilə.Əlbətdə ki hamı
öldüyünü düşünürdü.Onda Fariz də getmişdi
onlar ilə.Evə girəndə isə çox vahiməli mənzərə ilə
qarşılaşmışdılar.İradə xala, Qalib kişi və Fariz
getmişdi ora.Ellada xalanın bu soyuq yerdə necə
yaşadığı düz indiyə kimi maraqlı idi.O zaman
hardasa noyabr ayları idi.Ancaq soyuq özünü
sübut etmişdi axı.
Nazik ədyalda uzanan Ellada arvad bərk
öskürürdü.Divarların nəmişlikdən göyərməsi,
polun qabarması, yuxarıdan daman suyun altına
qoyulmuş qablar, odun peçinin içərisindəki 2-3
43
günlük kömür...Fariz tez onu özü ilə müqayisə
etmişdi.Farizin isti evi var idi.Farizin evdə yeməyi
olurdu hər gün.Farizin isti yorğanı var idi.Farizin
aylıq qazancı var idi.
Daha sonra isə ondan daha üstün mərtəbədə
olan Ruslan ilə özünü müqayisə etmək fikri ağlına
gələndə isə sadəcə heç nə fikirləşə bilmədi.Hər
şey nisbidir axı.Ellada arvada görə Fariz milyonçü
idi.Ruslana görə isə, Fariz Ellada arvad idi...
Pul ilə köməklik edib, bundan əlavə evinə
lazım olan ədviyyatlar – düyü, makaron 2 cür,
çay, çörək 4 ədəd, qreçka, mərci və sair
aldılar.Hərə öz evindən uyğun olaraq döşək,
yorğan və yastıq gətirdi.Farizin qazdan başı
çıxırdı axı.Odun peçinin içərisinə qaz turbası
çəkdi və onu qaz peçi etdi.İndi daha isti və
fasiləsiz idi istilik.
Qaz pulunu da fikirləşmək lazım deyildi.
Fariz elə hoqqa vermişdi ki, pul ödəmək lazım
deyildi.Artıq Ellada arvad nisbətən yaxşı
yaşayacaqdı.Qonşuların
birliyi
bu
olsa
gərək.İradə arvad da sağ olsun, hər gün onsuzda
ona bir çörək verirdi.Yox, yox! Ellada özü gəlib
44
istəmirdi.Onun dili də gəlməzdi axı...İradə arvad
hər gün gedib onun qapısının üstündən asırdı
çörəyi.Amma günlərin bir günü maraqlı hadisə
baş verdi.
Əvvəlki vəziyyətinin necə olduğunu özü də
bilən Ellada artıq gəlib İradə arvaddan çörəyi özü
almağa başlamışdı.Heç kimə əl açmaq istəməyən
Ellada gəlib Nahidədən 6 manat pul almışdı
borca.Daha sonra 4 manat, daha sonra isə bundan
başqa 7 manat.Artıq çörək tapmaqda çətinlik
çəkən Ellada indi öz qapısından kiminsə toyuqlar
üçün apara biləcək çörək qırıntıları qoyurdu.O
qədər mərci, düyü, makaron görən biri yenidən
yavan çörıyə qayıdar ki?Çətin.Hələ bir dəfə
Xumar Nahidəyə demişdi ki, Ellada arvad Bakıda
dilənir.Buna inanmamışdı Fazil.
– Ola bilməz ay Nahidə.Düzdü, biraz
tamahkar olub axır vaxtlar.Ancaq elə şey etməz
axı.
– Təki sən deyən olsun.Ama od olmayan
yerdən tüstü çıxmaz axı.
Pişiyə kiçik vaxtlarından çörək verib, ölənə
qədər də yenə çörək versən, o heç vaxt bundan
45
imtina etməyəcək.Ancaq bir dəfə çaşıb ət versən,
artq nə qədər çörək görsə də, fikri ancaq qalacaq
ətdə.İnsanlar da bunun kimidir.Biz həmişə daha
yaxşısını istəyirik.Həmişə daha irəli.Daha bahalı
və s.Fariz isə bundan özünə görə qorxmurdu.
Çünki onun bədənində bu pul xəstəliyinə görə
peyvənd var idi.Kazım kişinin peyvəndi.Onun
tərbiyəsi Farizi standart insan etmişdi.
Bəs Nahidə?O Belə şeyləri görsə guya yenə
kasıblığı qəbul edər?Fariz bir gün varlanıb bir
aydan sonra əvvəlkindən də kasıb olsa Nahidə
onunla yaşayar ki?Ayıb söhbətdi ki.Bunun
cavabını Fariz daha yaxşı bilirdi.Qısacası, Nahidə
belə şeyi heçvaxt etməz, vəssalam!
Farizin arvadına zəng edib hazır durmasını
istəməyindən 4 gün keçmişdi.İşdən gələndə çox
yorğun idi.Gözlərini yarımca saat yumacağını
dedi.Ancaq həmən gün yatdı qaldı.Nahidə onu nə
qədər oyatmaq istəsə də, bacarmadı.
Xətrinə də dəymişdi Nahidənin.Özü də bunu
yaxşıca bilirdi.
– Bu gün neçənci gündü?
– işdən gələn Fariz
yeməyini yeyə-yeyə soruşdu.
46
– İki.
– Yeməyimi yeyim qurtarım gedək sizin
tərəfə.Ordan da promoy qaynanan gilə.Necədi
səninçün?
– artıq könlün almağın vaxtı idi.2 gün
küsülü qalmamışdılar o da düzdü.Ancaq ki
qəlbində bir yerdə qırılmışdı Nahidə.Qadınların
əksəriyyəti belədir.İçlərində nə qədər fəlakət olsa
da, biruzə verməzlər.Ancaq hərəkət gözləyərlər.
– Hə yaxşı onda mən Ayazı geyindirim.Birdə
özüm bilmirəm nə geyinim – artıq paltar
problemini eşidən Fariz divana uzandı.Bilirdi ki
Nahidənin paltar seçməyi heç də tez bitən bir iş
deyil.
– Bu paltar necədi?
– Ayaz hazır olandan
sonra artıq ərindən məsləhət alırdı.
– Pis deyil.Başqa nəyiniz bar xanım?
5-6 dəqiqədən bir otaqdan çıxıb paltarına
verilən qiyməti böyük maraqla gözləyirdi Nahidə.
Fariz isə bu mövzuda ona yalan deyib onu pis
göstərmək istəmirdi.
– Bəs bu?Ad günümdə almışdın.
– təbəssüm
ilə deyirdi.
– Başqa...
47
Düz 20 dəqiqədən sonra qırmızı paltarı geyib
gəldi Farizin yanına.Belini ona çöndərib istədi ki
onu bağlasın:
– Bax bu başqa məsələ.Canın yanmasın nə
qəşəngsən?
– Farizin ən sevdiyi paltar idi
bu.Paltarları 2 il əvvəl almışdılar.Ancaq hələdə
Nahidənin öz üstünə idi.Bu Farizin gözünə belə
görsənirdi ya yox artıq o məlum deyil.Nahidə hər
halı ilə gözəl idi ancaq, bu qırmızı əlbisə kraliça
edirdi adamı.Məsum sifəti ilə tam uyğun idi
paltar.
Nahidənin atası gilə getmək üçün avtobusdan
düşüb 30-40 metr gedib çatmaq olurdu.Göydə
ulduzların əl-ələ verdiyi kimi Fariz də Nahidənin
əlindən tutmuşdu.Ayazı isə sağ əli ilə tuturdu.
Uşaqdı, birdən xata olar yıxılar.
Qapını döyürlər...Bir səs gəlmədiyini görüb
yenidən qapının yanındakı zəngi basdılar.Ayaq
səslərinin gəldiyini eşitdikdə pilləkənlərdən
düşüb aşağıda durdular.Guya bayaqdan qulaqla-
rını qapıya yapışdıran bunlar deyillər. Havada
biraz soyuq da var.Ağızlarının buxarı ilə
oynayırdılar.
48
Qapı açılan kimi Sevil nənəsini görən Ayaz
onun üzərinə şığıdı.Qucağına alıb qoxusunu içinə
çəkdi Sevil arvad:
– Uxxx nənəsi qurban balama! Ə bala bir tez-
tez gəlin bu uşağı görüm dayna.
Səsə o biri otaqda futbola baxan Sirac kişi də
gəldi.
– Boy boy...Xoş gəlmisin ay bala.Həmişə siz
gələsiz oğul!
– hörmət əlaməti olaraq birinci
Farizə deyirdi ürək dolu sözlərini.Daha sonra
qızını da bağrına basdı.
– Necəsən qızım? Evi dolandıra bilirsiniz?
Ayaz balam sağlam olsun haa!
Fariz bu sözləri iki cür başa düşə bilərdi.Yox,
yox...Əlbətdəki Sirac dayı bunu deməz.Ancaq bu
Farizə belə görsənirdi.Yəni bilə-bilə edəcəyini
düşünməzdi.
– Keçin içəri dəə soyuqdu ayağınızın altı –
döşəmədə istilik sistemi olmadığından tez içəri
saldı onları.Sevil arvad klassik bir şey etdi.Çayı
qızdırmağa qoydu artıq.Nahidəni də yanında
suallara tutmuşdu.
49
Qonaq otağına girdikdən sonra Nahidənin
anası onu mətbəxə apardı.Böyük ehtimal
"önəmli" məsləhətlərdən verirdi.Fariz isə qaldı
Sirac kişinin yanında.Söhbəti zərrə qədər də
maraqlı olmurdu.Hətta adam qayıdıb fikirləşirdi
ki, görəsən Nahidə həqiqətən buradan gəlib?
Burada böyüyüb?Yox qan analizi verməli idi
Nahidə.Onda rahatlaşardı Fariz.Bu suallar Sirac
kişi danışa-danışa Farizin beynindən keçirdi.
–Hə bala yəni ki, dayın elə-belə cavanlıx
keçirmiyif.Yaşıyıvv ee. – stola keçirdiyi paltonun
cibindən siqaret paçkası ilə alışqanı götürüb birini
yandırdı.Tüstü sənayelərdən çıxan tüstüdən daha
zəhərli idi deyəsən.Ucuz siqaret öz sözünü
deyirdi.Amma ilanın ağına da nəhlət, qarasına
da...
–...sora da bunnan sabaha qədər sevişdik.
Bədəni də bilirsən nə?Fiqura deyirəm ee...sora
deyirlər Rasiya qızdarı pisdi.Ə bunu deyən qələt
elyir, başını da daşa döyür. – fəxrlə davam edirdi
–adam gərəy düzgün olsun.
Rusiyada hansı qadın ilə harada nə etdiyini,
hansı ehtiraslı hərəkətinin onu dəli elədiyini, alt
50
paltarlarının rəngini də Farizə danışdı.Ona
güvənirdi.Bilirdi ki, ondan söz çıxan deyil.Əsla...
Farizin bu mövzuya baxışı tamamilə fərqli
idi.Ona görə də istədi sual versin Sirac kişiyə:
– Sirac kişi, olar sual verim sənə?Bir balaca
sualım var.-yemək bişənə qədər bayaq Nahidənin
gətirdiyi çaylardan bir qurtum içib cavab verdi.
– Buyur oğul ver görəy!
– Mənim başqa qadın ilə cinsi əlaqədə
olmağım pis birşey sayılır?İstər evlilikdən əvvəl,
istər sonra.
– Baaa, səndə ki danışdın ki lap.Əlbətdə ki,
kişi bunu eləməlidi.Kişi deyirsən e ağzında!
Mahiyyətə bax sözdə! –Yenə də özgüvənli şəkildə
danışmağa davam edirdi.
– Mən indidə arada gedirəm mələklərnən
biraz şərab içməyə.Cənnəti gözləyə bilmərəm
axı?! Hahahah – bərkdən qəhqəhə atdı.Az qalsın
evin sütunu dağılsın.
– Onda bizim arvadımız da belə şeylər edib,
öz ehtirasını öldürsə heçnə deməyək?
– Nətər yəni ə?
51
– O necə olur ki, kişi gedib hər hoqqanı verir
başqa qadın ilə.Ancaq qadına gəldikdə isə, bir
başqa oğlan ilə danışdığını görsək, boşayarıq.
Xəyanət, xəyanətdir.İstər kişi, istər qadın.Əsas o
deyil ki 10 santimlik ət parçası harasa
gedib....Yoxsa o əndam insanı toxunulmaz
edir?Düşüncəmiz üst-üstə düşmür ay Sirac dayı...
– Bəh-bəh iyə baxee!Ömrünüzdə belə yemək
yemisiniz?Yeməmisinizsə, şanslısınız.Nahidə qı-
zım, çay süfrəsini yığışdır tez!
– anasının sözünü
eşidən kimi əməl etdi.
– Hə bala, sora davam edərik.
– Nətər məsləhətdi.-sülh müqaviləsinə öz
imzasını tərəddüt etmədən çəkdi.
Süfrənin bir başında Sirac kişi, bir başında
şip-şirin oğlan uşağı Ayaz, Nahidə ilə anası isə
Fariz ilə qarşı-qarşıya oturmuşdu. Biraz indiki
dövrdən, biraz gələcəkdən, biraz adət ənənədən,
biraz da Ayazın dəcəlliklərindən söhbət etdilər.
Artıq saat 12-yə işləyirdi.Farizin rayon
avtobusu işlədən dostu olduğuna görə rahatlıq hiss
olunurdu.Çünki əvvəlcədən onlar üçün 2 yer
sifariş etmişdi.Üzü düz Laçına...
52
Yeməkdən sonra bir dənə də çay gələcəkdi.
Sirac kişi də arxaya söykənib, özünün
mövqeyindən üzü saat 2 istiqamətində olan
televizora
baxırdı.Sol əlini sağ qulağını
qaşıyırmış kimi olan bir formada tutmuşdu. Elə
rahat idi.Sağ əlində pult ilə də təxminən 400-450
kanal olan televizora əzab verirdi.Nə qədər kanal
çevirmək olar axı...
Fariz isə sakitliyə qərq olmuşdu.Mətbəxdən
arada Sevil arvadın verdiyi düşük məsləhətlər onu
əsəbləşdirirdi.Farizin tez getmək istəməyinin də
səbəbi bu olacaq idi yəqin.
– Qızım, özüvü əzdirmə heçkimə.Heç sənin
yerinə olsam, işə də getmərəm.Qoyaram o iş
tapsın işləsin.Guya daha yaxşı iş tapa bilməz ki?
Fariz çox yerə iş üçün qəbul sənədləri
göndərmişdi.Cavabında isə 80 faiz adam ona
deyirdi
ki
sən
get,
biz
sizinlə
əlaqə
saxlayacayıq.Əlbətdə ki bu yalan idi.Sadəcə
kərtənkələ it itirmək üçün quyruğunu buraxıb
etdiyi
kimi,
onlar
da
yalançı
ümid
verirdilər...Sevil arvad elə danışırdı ki, guya
Farizin ürəyindəndir ki, Nahidə avtobusla hər gün
53
işə getsin, hansısa şərəfsiz ilə yan-yana avtobusda
dayansın, evə gəlib yorqun halda yemək bişirsin...
Onun da xəyalları var idi.O da istəyirdi ki öz
qadınını kraliça etsin.Edə bilmirdi axı...Sirac
kişiynən Sevil arvad əvvəl belə deyildilər.Bəlkə
də qızını başqa bir varlı adam alsaydı bu qədər
dəyişdikləri bilinməzdi.Farizin 3-cü elçiliyindən
sonra bu iş yoluna düşmüşdü.Farizə verib bədbəxt
etmək istəmirdilər qızlarını.Ancaq bilmirdilər ki
xoşbəxtlik pulda olmur.Hansı ki, bu mövhum bir
çox ailəni bədbəxt edən bir vasitədir...
İkinci çayı da bədənə vurub ayağa
durdular.Sirac kişi yaxşıca yatmışdı.Evlərində
olan pişik də gəlib düz oturmuşdu kişinin
ayaqlarının altında.
– Həə ana gedək biz.Zemfira xala gilə də
getməliyik.
– bayaqdandır yatan Ayazı qucağına
alaraq dedi.
– İnşallah yenə gələrik görərsiniz bir-
birinizi.Nətər darıxmısınızsaaa...
–gülərək zarafat
etdiyini bildirmək istədi.
– Ədə qıza yaxşı bax.Arvadını saxlaya
bilməyən kişidən kişi olar?Yox!
54
– Yaxşı...
Saat artıq 1-ə işləyirdi.Fariz ayaqqabılarını
geyinib çölə çıxdı.Nahidəni gözləyirdi.Qadınların
gethagetdə uzanan söhbətləri olmayaydı...Çöldə
qorxulu bir sükut var idi.Eynilə döyüşdəki kimi...
Təsəvvüründə kolluqlardan çıxan düşməni
necə yerə sərə biləcəyini təsəvvür edirdi.
– Görəsən buradan bir erməni çıxsa, mən
hansı hərəkəti edib onun nəfəsini kəsə bilərəm?
– Sağol anaa..
– öpəndən sonra uzaqdan da əli
ilə sağollaşıb gözdən itdilər.Artıq ev görsənmirdi.
Sevil arvadın dedikləri isə Farizin düz ürəyinə
dəymişdi.Sözün açdığı yaradan axan qan süzülə-
süzülə 100 metr gəlmişdilər ki, Nahidə söhbəti
naşlatdı.
– Anamın dediklərini ürəyinə salma da ay
Fariz.Bilirsən də, həmişəki kimi tikanlı sözləri
əlindədi.Qəşəngdi hər şey – dabanları üzərinə
qalxaraq Farizin dodaqlarından öpdü.Göz-gözə
bir-iki saniyə baxışdılar.Sanki uşaqlıq vaxtında
idilər...Heç sevgili deyilmiş kimi.Ayaz isə
təsüvvürləri məhv edirdi.Bu məhv isə gözəl məhv
idi.
55
Farizin zəngindən 12-14 dəqiqə keçmişdi ki,
artıq rayona gedən qazel yolda idi.Nahidənin işi
də elə idi ki, onun zəngi bəs edirdi ki həmən gün
işsiz olan bütün bağça müəllimləri işə gəlsin.
Ancaq müvəqqəti.Onlar da günlük maaşlarını
alırdılar.Nahidə də bu aralar daha çox qalırdı
işdən.Əşiiii
cəhənnəm
olsun.İndi
heçnəyi
fikirləşmək lazım deyildi.Sadəcə beyinlərini
boşaltmaq istəyirdilər.
Atası Ayazın ağlamağına oyandı.Tezdən
yeməyini yeməyə hazırlaşırdı.Nahidə də onu
əzizləyərək sumkada olan bulkudan verirdi
ona.Amma Ayaz deyəsən bundan istəmirdi.
– Sakit atanın balası.Camaat vare burda.
Əmilər səni döyər ee – hədə qorxu ilə onu
sakitləşdirməyə çalışırdı.
– Şən onnayı döyəyşən ee!
Bu
söz
Farizin
ürəyinə
yağ kimi
yaxıldı.Atasına olan güvənini göstərmişdi Ayaz.
Özü də bilmədən atasını elə sevindirmişdi
ki...Fariz Kazım kişiyə necə güvənirdisə, Ayaz da
atasına elə güvənirdi.
56
Sumkada olan dürməkdən birini götürüb bir
dişdək aldı.Yollara baxırdı.Artıq təxminən yarım
saatlıq yol qalırdı.Həm atasına zəng edib demək
istəyirdi, həm də surpriz etmək də fikri var idi.Bu
iki fikrin arasında gedib gələndə isə artıq Nahidə
qaynanasına zəng etdi.İlk öncə səsbləşmək
istəyən Fariz, sonra öz-özünə də dedi ki, heç
olmasa Nahidə bir qərara gələ bildi.Həm də onlar
da yEmək hazırlasınlar ki, neçə saat yol gələn
Ayaz da yesin bir şey.Ayaz bəhanəsiylə stola
onlar da oturardı.Təbii ki, Zemfira arvad gil onsuz
da onları yaxşıca yedzdirməsələr, yola salan
deyillər.
– Salam necəsiniz Zemfiya xala?İstəyirik
gələk sizə.
– Booy.Sənin ürəyin nə vaxt istəyir gəlin ay
bala.Gəl Zemfira xalan sənə bir xoruz bir
henduşka kəssin dana – gülərüz şəkildə cavab
verdi.Ancaq elə bilirdi ki, Nahidə evdən zəng
edib.Bilmirdi ki artıq bir neçə dəqiqədən sonra
kəndlərinə girirlər.
– Xala problem odur ki, biz artıq kəndə giririk
ee.Guya surpriz ediriy dəə – gülərək deyirdi.Fariz
57
isə sadəcə onu izləyirdi.Müşahidə edirdi.Həzz
alırdı.O necə də gözəl idi.Güləndə insan niyə bu
qıdır gözəl olmalı idi ki...Əsas sual isə o idi ki,
niyə o qadın Fariz ilə yaşayırdı.Axı onun kimi
qadın sadəcə Bakının bahalı otellərində hansısa
şeytan ilə yataqda uzanmalı idi...
Ayazı da götürüb avtobusdan düşdülər.
Qonaq getdiklərinə görə nəsə də almalı
idilər.Fariz də ehtiyyatlı adam idi.500 manatı
evdən götürüb çıxmışdı.60 manat artıq bura
gələnə qədər xərclənmişdi.Xərclədikləri bu pulun
avtobus pulundan başqa 20 manat qalırdı ki, ona
da ki qənd, çay, şirniyyat almışdılar.
– Fariz nə alaq ki?
– Bəlkə toyuq alaq kababa vuraq? Ayaz da
yeyər səndə.Şirniyyatdan da alaq çay içərik.
– Bəlkə toyuq almayaq?Toyuq kəsəcəkdilər
də onsuz da.
– Nahidə də öz fikrini bildirdi.
Fariz bu dəfə də onun sözünə qulaq asmağı
daha məqsədəuyğun bildi.Məntiq ilə də düz
deyirdi.Marketə girib lazım olanları aldıqdan
sonra qalan puluna baxdı.Həqiqətən son günlər
yaman bədxərc olmuşdu Fariz.Yoxsa nə vaxtdan
58
idi ki gəzmirdilər deyə, gəzəndə nə qədər xərc
edildiyini bilmədiyinə görə belə fikirləşirdi.Bu
marketdə də biraz bahalı şeylər idi.50 manat verib
qalıq 1-2 manatı da qoydu cibinə.Deməli 100-lük
artıq yox idi.İşə də getmədiyinə görə, günlük
pulundan çıxacaqdılar.
Əşiiii, rəədolsun pul, var dövlət!Fariz indi
beş-on manata görə öz doğma ana-atasını
görməsin?Öz həyatını pula hədər etsin? Ömrünün
axırına qədər işləmək də düzgün deyil axı.Onsuz
da adam bir müddət sonra qəfəsdə qaldığını başa
düşür.Bezir hər şeydən...
Yeni salınmış kənddə tikilmiş səliqəli evlər,
standart küçələr göz oxşayırdı.İndi isə qalırdı
Kazım kişi gilin evini tapmaq.Bu qədər oxşar
evlər arasında ora gedib çatmaq asan deyildi.Nə
də olsa, bura adamı deyildilər.Kənd iki dağ
arasında yerləşirdi.Mənzərəsi isə sadəcə möh-
təşəm
idi.Günün
yenicə
buludlar arasına
girməyini görmək nəyə desən dəyərdi.Birtəhər
telefonda deyilən yerlər ilə evi tapdılar.
Həyətdə ocaq tüstüsü var idi.Deysəsən artıq
Kazım kişi kabab bişirirdi.İy gəlmirdi.Yəqin
59
kömür hazırlayır.Zemfira arvad da neçə illik
təcrübəsinə əsaslanaraq ətləri özünəməxsus olan
ədviyyatlar ilə qarışdırıb dada əlavə dad
qatırdı.Darvaza dəmirdən idi.Ancaq qapını açıq
saxlamışdılar ki Fariz gil birdən buranı ötüb
keçmək istəyəndə görsünlər.İçəri girəndə isə
həmişəki kimi açılışı Ayaz etdi.Qaçaraq nənəsinin
üstünə hoppandı.Nənəsini nəsildə ən çox
istəyirdi.Kazım kişi, Sirac kişi və Sevil arvadı
Zemfira arvad kölgədə qoyurdu.Uşaqların hamısı
Farizin anasından əla enerji alırdılar.Bu çox xoş
idi.Nənəsi ilə bərkdən görüşəndən sonra Babasına
da əl verib görüşdü.
– Babasının aslanıdı ee – göyə qaldırıb
tuturdu.
– Ay Kazım yıxarsan uşağı yerə qan-qaraçılıq
olar.Ədə sənnən deyləəəm?
– O qədər də qocalmamışıq Zemfira xanım.
Yəqin siz elə edirsiniz.
– bir-birlərinə zarafat ilə
atmaca atırdılar.
Ayazı da həll etdikdən sonra öz oğlu ilə rahat
görüşə bilərdilər.Bir-birini yaxşıca bağrına basıb
qucaqladılar.Hətta anasının gözləri də dolmuşdu.
60
Bu kədər göz yaşları deyildi.Sevincin yaratdığı
gözəl göz yaşları...Öz oğlunu hər gün görə bilmir
Zemfira arvad.Bu gün isə o xoşbəxt idi.Bir
günlüyə də olsa, hər şeyi unudub sadəcə oğlu ilə
danışıb gülsə əla olardı.
Məhz belə də edirdi.Onsuz da yaşı
ötmüşdü.Canından da çox sevdiyi oğlundan başqa
ona pnəmli heçnə yox idi.El arasında nəvənin
oğuldan da şirin olduğunu deyirlər.Ancaq
Zemfira arvada görə bu belə deyildi.
Tonqalın ətrafında kabablar qədər isti bir
şəkil çəkdirib masanın ətrafına yığışdılar.Öz
ailən, bir tikə yemək, maraqlı söhbətlər, çoxlu
gülüş...Farizə
də
bundan
artığı
lazım
deyildi.Nahidə də elə əvvəldən boynuna almışdı
Fariz gilin ailəsinin daha şən olduğunu.Amma bu
qədər yolunda gedən şənlik ona uyğun deyildi
nəsə...
Fariz sanki hiss edirdi ki, nəsə bir problem
ortaya çıxacaq.Bəlkə də elə bu hiss həmişə
problem ilə yaşayan insanlara xas hissdir.Problem
olmayanda narahat hiss edən adamlar kimi idi
Fariz.Lənət olsun, heç nə vecinə almamalısan.Heç
61
olmaya bu gün yox.Rahat ol, hər şey əla
olacaq.Bu sözlər ona bəs edə bilərdi.Öz beynində
həll edirdi bütün problemləri.
Kababın azca çiy olduğunu bildirmək
istəməyən
Nahidə
baxışlarını
gizlədə
bilməmişdi.Bunu nə Zemfira arvad, nə də Kazım
kişi bildi.Onun hər zərrəsini bilən Fariz var idi
orda...Fariz bilirdi ki onun narahat baxışları
sadəcə burdakı çiy ətlərə idi.Yoxsa ki burada
problem nədir ki?Ana kimi istədiyi Zemfira arvad
idi problem?Yoxsa Farizin Kazım kişiyə
əsəbləşəndə onun tərəfini tutduğu Kazım kişi idi?
Bəli, bəli! Sadəcə kabab.Qanlı kabablar.Qarın
ağrısı verməsə yaxşı idi.
– Fariz bala bura gələ bilərsənmi?
– Hə, bu dəqiqə.
– əlini silməyə bir şey
axtarmağa başladı.
– Bala bizdə heç kim əlini silmir ha.Budee
həyətin axırındakı krantı aç, yu nəqədər istəyirsən.
Qorxma, pul yazmır.
– Hə yaxşı ana.Nə vaxtdan gəlmirəmee...
Gülərək əllərini üstünə sürtüb atası tərəfə
gəldi.Onsuz da o krantdan su gəlsə də üstünü
62
batıracağı dəqiqdir.Bura evlənəndən sonra 3 dəfə
gəlsə də, hamısında üstü su olmuşdu Farizin.Su
borusu neçə illərin xoş və bəd günlərinə
şahiddir.Bir oğul lazımdır ki onu düzəltsin.Nəsə
içində açılıb-bağlanan yerdə problem var
idi.Açarkən yüngülvari duş alırdı adam.
Kazım kişi sözünü qadınların arasında demək
istəmirdi.Bura çağırıbsa yəqin ki...
Manqalın
yanında dayanmışdı Kazım
kişi.Farizin ona çatdığını görüb kartof kababları
olan şişləri bir dəfə də yenidən çevirdi.Daha sonra
isə Kazımı arxasına salıb darvazadan çölə
çıxdı.Fariz də sanki oğurluq edib tutulan adamlar
kimi onun arxasınca dinməz-söyləməz yeriyirdi.
– Bala heş bilmirəm nətər başdıyım sözümə.
Əşi gəlifsə deyəcəm ee...
– gülümsəyərək başını
buladı.Bu emosiya Farizə çox tanış idi.Onun
dostları ondan borca pul alırdılar...Vaxtı ilə
Farizin dostu çox olub.Ancaq pul dostu imiş
hamısı.İndi də atasındakı emosiyalar onunla tam
oxşar idi.
– Mənə biraz pul lazımdı bala.Özüm də day
işdiyə bilmirəm.Burda balaca yer açıb mağaza
63
kimi işlətməy istəyirəm.Amma maya yoxdu dana
qadan alım...yox, yox!Qaytaracam pulunu bala.
– Ayıbdı e ay dədə – sözünü kəsərək dedi.
– Yox bala sən də əziyyət çəkirsən
qazanırsan.Borca pul lazımdı yəni.
– Məndə biraz var.Sənə nə qədər lazımdı ki?
– 200-300 manat olsa məndə üstün
düzəldərdim pensiyaynan zadnan.
– özünün dörd
yüz manatlıq aylıq pensiyasını deyirdi.
– Hə yaxşı onda – əlini cibinə ataraq əzik
halda olan pulları ayırd etməyə başladı.Axırda üç
dənə yüzlüyü atasına uzatdı.
– Bala qaytaracam vallah.Atan bilir dana
neydiyir.Ha ha ha...
Fariz o pulun geri dönməyəcəyini adı kimi
bilirdi.Sadəcə nədə olsa atası idi.Zarafatına
gülməli idi.Atasına pulu olmadığını desə, olacaq
pis oğul, simic oğul.Ona görə də haray bəri
başdan.
Axır ki Fariz dincəldi.Pis mənada.Çünki bu
narahatçılıq da bir bəhrəsini vermişdi.Evdə olan
min manat və indi üstündə olan iki yüz manata
yaxın pulundan başqa pulu yox idi.İşə də getmirdi
64
son günlər.Tətilə görə müdir nəzərə alacaqdı.Yəni
Farizə elə demişdi.Buna görə də rahatçılıq var
idi.Atasına pulu verdikdən sonra bu iş haqqında
danışdılar.Farizin marağında da deyildi heç.Qulaq
asaraq söhbətin bitməyini gözləyirdi.
– Hə bala dur get ye yeməyini soyumasın...
indi şişdəkiləri də gətirəcəm çək dişinə – şişləri
çevirərək dedi.
Farizin kabab nədi, heç onu iyləməyə də
iştahası qalmamışdı.Ancaq o özünə söz vermişdi
ki fikir zad etməyəcək.Bu onu çökdürür.Rahat
olmaq lazım idi.Vecsizlik çox pis şeydir.Ancaq
azca olsa bunun ziyanı olmaz.Ümumiyyətcə
həyatda hər şeyin qədəri daha uyğundur.Çox
yesən kökələcəksən.Az yesən əldən düşəcəksən.
Çox sevsən xəyanəti dadacaqsan.Az sevsən
ayrılacaqsan.Oyunu çox oynasan asılı olacaqsan.
Az oynasan marağın öləcək.Çox yatsan yuxu
rejimin pozulacaq və tənbəl olacaqsan.Az yatsan
enerjin olmayacaq.Hər şeyin norması idealdır axı.
Bu düşüncə ilə hərəkət etmək lazım idi.Biraz
rahat olub fikir çəkməmək lazım idi.Süfrədə bir az
65
fikirə getdikdən sonra anası Zemfira arvadın
səsinə ayıldı.
– Ay bala gözün yol çəkir deyəsən.
–
Nahidəyə
baxıb
göz
qaş
elədi
ki
qısqandırsın.Allah saxlamış da söz altda
qalmağnan işi yox idi.
– Onun duxu var ki gözü məndən başqasının
yolun çəksin?
– gülərək zarafatın davamını
gətirdi.Hamı ilə yola gedə bilirdi Nahidə.Elə
vəziyyət olurdu ki o pis olsa da bunu biruzə
verməzdi.Onun üçün kütlə önəmli idi.Guya
camaatı nə vaxtsa razı sala biləcəkdi ki?İnsanlar
heç vaxt hər şeydən razı olmayıb.İndi internetdən
güclü məlumat vasitəsi yoxdur.Biz artıq bundan
daha inkişaf etmiş bir internetə ehtiyac
duymayacaqmış kimi fikirləşirik.Ancaq nə vaxtsa
bundan daha sürətli və daha üstün xüsusiyyətlərə
sahib bir vasitə olsa artıq internet bizim üçün ideal
sayılmayacaq.Problem olacaq bizim üçün.
İnsanlar həmişə yeniliklər yaradacaq.Çünki
heçnədən razı deyillər.Nahidə də bu xaosun içində
razı salmaq istəyir insanları...
66
Nahidə özü kollec bitirmişdi.Universitetə
girə bilməmişdi.Buna görə günlərcə ağlamışdı.
Fariz isə ona başa salmaq istəyirdi ki insanları
çıxartsın beynindən.Hamı indi desə ki “Nahidə
niyə girmədi universitetə” girsə də deyəcəkdilər ki
“onsuz da girməli idi də”.O qədər pul veriblər
müəllimlərə.
Artıq gecə düşürdü.Evə getmək lazım
idi.Kazım kişi gil onlar üçün sovqat qoymuşdular.
Yumurta, bağdan göyərti, tükü yolunub hazır
qoyulmuş toyuq, şor, motal pendiri, yağ və başqa
təbii kənd məhsulları.Yavaş-yavaş görüşüb
sağollaşdıqdan sonra yola düşmək olardı.Ayazın
da axırda gülə-gülə əl eləməsi lap yerinə
düşdü.Zemfira arvad da bir stəkan su gətirib atdı
arxalarıycan.
Piyadalıq yolu sakitcə yeriyirdilər.Göydəki
ay və ulduzların bulud olnayan səmada olnası
küçəyə işıq salırdı.Küləkdən söhbət də gedə
bilməzdi.Ayaz
Farizin
qucağında
yuxuya
getmişdi.Əyni qalın deyildi.Xəstələnməyi demək
olar ki imkansız idi.Sükutu bu dəfə Nahidə pozdu:
67
– Səni niyə çağırmışdı ata?Bilmək olarmı
cənab Fariz bəy?
– Təşəkkür edirəm.Bu danışığı həmişə
danışsan nə olar ki?
– Pis öyrənərsən – gülərək cavab verdi.
– Heçnə.Həmişəki kimi.
– Ehh Fariz.Biz bu mövzunu danışmışdıq axı.
– Nə vaxt danışmışdıq ki ona birdə pul
verməyəcəm?
Farizin atası ondan birinci dəfə deyildi ki pul
istəyirdi.Buna görə də Nahidə artıq bu gün öz
etirazını bildirmişdi.Bundan əvvəl onlar söhbət
etmişdilər bu barədə.Ortaq qərara gəlmişdilər ki
artıq öz pullarını daha səmərəli xərcləyəcək-
lər.Dəqiq
deyilməmişdi
ki
atasına
pul
verməyəcək.Heç axı əvvəlki Nahidə buna heçnə
deməməli idi axı...
– Fariz, sən bilirsən, mənim sinif yoldaşım
Səidənin əri onu haraları gəzdirir? Özdə ki bizdən
də heç çox qazanmırlar...qazansalar da azca çox
ola bilər.
– çiyinlərini qaldıraraq dedi.
– Yəni problem budu? Sən gəzmək
istəyirsən?
68
– Hə.Nə qədər olar ev-iş ev iş... – Nahidəyə
məxsus olmayan səs tonu ilə cavab verdi.
– Yaxşısan Nahidə? Nəsə olub?
– Fariz sanki
öz həyat yoldaşını görmürdü yanında.Başqa bir
qadın idi sanki.Cismən Nahidənin olduğunu görsə
də bu kifayət deyildi.
– Etirazımı da deyəndə oluram pis
– dilinin
altında deyinirdi –yaxşıyam ay Fariz...
– ...
–
Yaxşı əzizim bağışla.Neyniyiriy e
gəzməyi.Qismət olsa gəzərik.Olsa...
– ...
Biraz piyada getdikdən sonra artıq onların
marşrutunu gördülər.Rayon avtobusları həmişə
olurdu orada.Şəhərdən rayona insanları gətirmək
sərf edirdi taksi sürənlərə.Ya da avtobus sürənlər.
Düzü Fariz burada işləməyi də fikirləşmişdi.
Ancaq evində vaxt keçirə bilməmək qorxusu qalib
gəldi.Ayazı hər gün qucağına alıb öpməyə bilərdi
ki? Hər gün tezdən Nahidənin ləzzətli çayından
içməyəcəkdi?
Nahidənin
ətirli boynundan
öpməyəcəkdi? Yatağda dərdləşməyəcəkdi? Bax
69
bunlara görə də orada işləmək onun ürəyindən
deyildi.
Artıq düşəcəkləri yerə az qalmışdı.Təxminən
2-3 dəqiqədən sonra düşüb şəhər daxili avtobus ilə
evlərinə gedəcəkdilər.Hə, budur.Benzin doldurma
məntəqəsini də keçdilər artıq.Yavaş-yavaş öz
yüklərini əllərinə götürürdülər.
– Qabağda bir yerdə saxlayarsınız.
Sürücü susdu.Yəqin ki bu təsdiq cavabı
idi.Ayazı da götürüb avtobusdan düşdülər.Elə bu
an da onların qaldıqları yerə gedən avtobus da
oradan keçirdi.Tez qaçıb minə bildilər.
Təngənəfəs
olan
Nahidə
Ayaz
ilə
oynayırdı.Farizin bu an təxminən 20 yaşında
avtobusda belə mehriban ailə görərkən necə xoş
olduğunu yadına saldı.Sanki düşünürdü ki onların
heç bir dərdi yoxdu.İndi isə Farizin ailəsinə baxıb
belə düşünürlər.Bir neçə ildən sonra isə bunu başa
düşəcəklər.
Küçədən keçərkən İradə xalanı gördülər.
Nahidənin elə fikirləşirdi ki, o məhəllədə ən
salamat
adamdı.Bir
xəbərçiliyi,
arxadan
danışmağı, paxıllığı, bir söznən heç bir pis
70
xüsusiyyətini görmürdü.Öz ailəsi də mərifətli ailə
idi.Nahidə İradə xala ilə az qala bütün etdiklərini
danışıb qurtara.Fariz də o vaxta qədər Ayaz ilə
oynayırdı.
– Fariz bala sən nağarırsan? Nə yaxşı getdiz
qəşəng gəzdiz.Nahidə bayaxdan danışır.Sənnən
bu gəzməy abu havası hardandı?
– gülərək
soruşdu.
– Nə bilim, olur da arada
– gülümsəyərək
cavab verdi.
Artıq evdə idilər.Eyni divarlar, eyni darvaza,
eyni döşəmə, eyni həyət, eyni ev, eyni mətbəx.
İçəri girib veşləri yerbəyer etdilər. Soyuducuya
qoyulmalı olanları qoydular.Fariz Nahidədən
yüngülvari yemək istəməyə dili gəlmirdi.Onu da
başa düşürdü.Nahidə də yorulmuşdu axı.
Biraz yatandan sonra durub istəyər əşi.
Qaçhaqaç deyil ki.Ayaz da elə himə bənd
imiş.Başını yastığa qoyan kimi yatdı elə.Fariz də
Nahidə ilə birgə yatağa girdi.Yuyunandan sonra
yatağa girmək tam başqa hiss idi.Fariz bu
xasiyyətini
sevirdi.Özündə
sevdiyi
az
71
xüsusiyyətlərdən biri idi.Nahidə ilə yaxşıca
söhbət etmək istəyirdi ki, artıq o yatmışdı.
– Nahidə...
– ...
Fariz sağda yatırdı.Sol üstə çündü.Sağ əlini
götürüb onun belinə qoydu.Bu an Nahidə onun
əlini götürüb qırağa qoydu.Hmm nəsə olmuşdu
görəsən?Deyəsən rayondan gələndə etdikləri
söhbətdə olmuşdu nə olmuşdusa.Düzü Farizin də
yuxusu gəlirdi.Üzünü Nahidə tərəfə çöndərmişdi.
Nahidə isə Farizə tərəf yox.Fariz də əks tərəfə
çünüb yuxuya getdi.
– Həsənooovv eliyib hamısıın!Həsənovdur
günahkaar!
– ....21 şəhidin olmasında günahkar olmasını
təsdiq edirik...ömürlük həps edilsin...
Həsənov qıraqdan baxıb gülümsəyirdi.
Arxasında isə şəhid olan hərbçi yoldaşları
durmuşdu.Axı onlar ölmüşdü? İndi də birdən yox
oldular.
– Həsənovvvv!
– ...Fariiz ay Fariiz dur!Ay Fariz...
72
Tər Farizin kürəyini yuyub aparırdı.Bütün
bədəni su idi onun.
– Nə oldu həyatım? Nə görürdün?
– Qorxulu yuxu idi.
– Nə idi ki qorxulu? Tez əynini də
dəyiş.Xəstələnəcəksən.
– Şəhidlər...uğursuz əməliyyatımız.
Bu əməliyyatdan sonra Fariz yuxularını
yaman qarışdırırdı.Sanki Şəhid olmuş dostları onu
izləyirdilər.Amma evlənəndən sonra bu hallar
azalmışdı.Yox səviyyəsində idi.Bu gün isə bu
yuxu nə idi birdən-birə...
Paltarını da dəyişdikdən sonra mətbəxə keçib
nəsə qurdalanırdı.Yemək üçün ova çıxmışdı.Nizə
olmasa da yola verirdi birtəhər.
– Yeməyə nəyinsə var?
– Çayı qoy üstə qızsın şirinçay elə.Çox
yorğunam sabah bişirərəm hə?
– Hə yaxşı necə istəyirsən.
– gedib anası onlar
üçün pay verdiyi yumurtanı da götürüb başladı
bişirməyə.Çaynan yaxşı gedərdi.
– Hələ bişirdə ay Fariz.Get çörək al.Bişirib
getsən buza dönəcək yumurta.
73
Ən zəhləsi gedən epizod da bu idi.Yemək
bişirəndə evdə çörək olmaması.Hamişə də elə
belə də olurdu.Nahidə çörüy almasını istəyəndə
həmişə də alıb gətirirdi.Problem onu demək
idi.Əsəbləşməyin də bir adı yox idi.Yem üçün ova
çıxmısansa, çətinliyə də dözməlisən.
– Başqa nəsə lazımdı?
– əyilib ayaqqabısını
geyinərək biraz bərk səs ilə soruşdu ki mətbəxdən
eşidilsin.
– Yox hər şey var.
– mətbəxdə bir əlində alma
yeyib, bir əlində də telefon ilə qurdalana-
qurdalana cavab verdi.
Darvazanı açıb yola düşdü.Əvvəl marketə
getmək istədi.Nəsə əlavə yemək üçün bir şeylər
almaq olardı.Ancaq pula biraz qənaət etməli idi
artıq.Sabahdan da işə çıxmalı idi.Ona görə də bu
axşam vaxtı İradə xala gil ən uyğun variant
idi.Havada mülayim bir meh var idi.Adamın
üzünü oxşayırdı.Əlləri şalvarın cibində yeriyərək
mağazaya çatdı.İradə xalanın mağazası.Yerdən
balaca daş götürüb darvazanı döyməyə başladı.
Artıq darvazanın yuxarı hissəsinin rəngi tamamilə
74
yox idi.Bunun ardını gətirmək isə Farizin
öhdəsinə düşürdü.
– Kimdi?
– başqa yad bir səs cavab verdi.
– Farizdi.Çörək var?
Ayaq
səslərindən
başa düşülürdü ki,
ayaqlarına bir şey geyinib gəlirdi.Gəlib
darvazanın paslı kilidini açandan sonra İradə
xalanın qızı olan Fatimə göründü.Həə...Fatimə
İradə xalanın yaxşı xüsusiyyətlərini kölgədə
qoyurdu.Ancaq bunu bilən insanlar üçün bu belə
idi.Gözəllik də var, danışıq da, gözlər də öz
yerində.Sanki qız madonna idi.
– Aaa Fariz?Sənsən?
– özünü bilməməzdiyə
vurub dedi.
– Həə elə köhnə Fariz.
– Gəl içəri soyuq olar.
– Yox, narahat olma.
– Deyirəm gəl içəri dəə.Heç kim yoxdu
narahat olma ay utancaq Fariz...
Farizi əlindən tutub yüngülcə içəri çəkdi.
Sonra isə darvazanın arxasını da bağladı.Bu Farizi
şüphələndirsə də, fikirləşdi ki axşamdır.Nə olar,
nə olmaz.
75
Çörəklər gün ərzində satılmayanda onları
içəri
yerləşdirirdilər.Bunu
İradə
xaladan
görmüşdü.Hətta, bir neçə dəfə özü də kömək
etmişdi ona.İndi isə bu iki çörək almaq çox çətin
olmuşdu.
– Ohh ev də yaman istidi eey.
– deyərək
üstünə atdığı gödəkcəni qırağa atdı.Yəqin ki
tələsik çıxanda tam geyinməsə də üstünə atmışdı
ki soyuq tutmasın onu.Onu kənara atdıqdan sonra
üzərində yalnız maykası qalmışdı.İri sinələri
Farizin gözünə dəydi.Bu əlbətdə ki qeyri ixtiyari
idi.Gözü sadəcə sataşmışdı.
– Bəlkə mənim çörəyimi verəsən gedim?
O biri otaqdan səs gəldi – səbrini bas görəkkk.
Otaqdan dizindən bir şortik ilə çıxdı
çörə.Ayaqları iri və cazibədar olduğunu özü də
yaxşı bilirdi Fatimənin.Fatimə lap uşaqlıqdan belə
idi.Fariz gizlənqaç oyununda onu bir neçə dəfə
Ruslan ilə görmüşdü.Normal halda görməməsi də
onun yaddaşında qalmağının səbəbi idi.Ruslan
Fatimə ilə iki evin arasında olan yerdə
gizlənmişdi.Üz-üzə durmuşdular.Ruslanın iki əli
də Fatimənin arxasında idi.Əlləri ilə onu sanki
76
masaj edirdi.Farizin həm tərbiyyəsi də imkan
vermirdi belə şeyləri başa düşsün.Kazım kişi
yaman yaxşı tərbiyə vermişdi ona.Ruslan isə öz
işində idi.Bu da Fatimənin xoşuna gəlirdi.Əlləri
ilə Ruslanın qabağından tutmuşdu.Niyə?Bilmirdi
Fariz...4-5 ildən sonra isə hər şeyi yavaş-yavaş
başa düşürdü.Başa düşürdü ki, cinsi istək edirdi
bunları.Onları bu hormonlar idarə edirdi.Ancaq
məsələ də bundadır ki, idarəni ona verməyəsən.
Yoxsa əxlaqın bir mənası da qalmır axı...
Deyəsən əynində olan mayka və şortik ilə
Farizi yoldan çıxartmaq istəyirdi.Ancaq bu yavaş
şəkildə baş verirdi.Yeriyərkən özünü azca da
dartırdı ki, daha cazibədar görünsün.Gedib bağ
tərfə açılan qapı tərəfdən malların saxlandığı
yerdə olan çörəklərdən birini götürüb – yəqin ki
birini istəyirsən Farizçik – dedi.Fariz isə o biri
otaqdan təsdiqlədi.Çörəyi gətirib farizə verəndə
isə qəflətən ayağı stola ilişib Farizin üstünə
yıxıldı.Müvazinətini saxlaya bilməyib tutdu
Farizi.Ancaq bu aktyorluaq farizə keçməzdi axı...
Sanki gecənin avazı Fatiməni daha da
alovlandırırdı.Onun heç vecinə də deyildi ki
77
Farizin arvadı, uşaqları var.Cəhənnəmə ki!O
Nahidədən qat-qat daha gözəl idi.Qönçə dodaqlar,
fındıq burun, alma kimi yanaqlar, əsl qadın
bədəni...Bu dəqiqə Fatimə gildə heç kim yox
idi.Yəqin ki, evdəkilər mağazaya mal almağa
gediblər.Farizə bir əli ilə söykənib özünə dayaq
yaradan Fatimənin belinə toxunub onu öz tərəfinə
çəksəydi, artıq burada onları heç kim saxlaya
bilməzdi.
Yadına Nahidə düşür.Həyat yoldaşı.Ona heç
vaxt xəyanət edə bilməz axı.Bu ləyaqətin və
şərəfin yox olduğu bədənlərə aiddir.Farizin özü də
bir vaxtlar bundan çox qorxurdu.Qorxurdu ki ona
xəyanət etsin Nahidə.İndi yaxşı başa düşdü ki,
belə şeyi əsla etməz.
Nahidə ağlına gəlir, Fatimə gözəl bədəni ilə
ona toxunur, ev boşdur, Nahidə onu öz evində
gözləyir...Nahidəni seçəcəkdi.Bu asan sualdır.
Çörəyi əlindən aldıqdan sonra Fatiməyə
başdangetdi kömək etdi ki, yola versin və evə
getsin.Çıxanda da çörəyin pulunu stolun üzərinə
qoyub Fatiməni də ondan xəbərdar etdi.
– Stolun üstündədi pul.Çox sağol.
78
– Qalardıda ay Fariz.Biz pul söhbəti edirik?
– Allahın Nahidəsi də pul söhbəti edir
mənlə.Qaldı ki sən...
Bunu da deyib darvazanı açdı.Ancaq sonuncu
sözü ürəyində demişdi.Əslində susmuşdu. Bu
xasiyyəti də yeni başlamışdı deyəsən.
Az qalsın Nahidə də xəyanətə uğramışdı.Axı
onsuzda bunu heç kim bilməyəcəkdi?Yalnız
Fatimə və Fariz.Sadəcə ikisi...Ancaq söhbət
düşəndə xəyanət eləmədiyini, yalnız onu
sevdiyini deyəndə biraz problem olacaqdı ona.
Yalan danışmağı sevməyən insan üçün çətin
idi.Əvvala xəyanəti niyə etsin axı.Bu suallar
Farizin beynində sanki milçək kimi uçuşurdu.
Milçək biraz bir yerdə qalan kimi oranı
qanadırdı.Tez qovmaq lazım idi onları.
Axır ki evə gəlib çata bildi.Sakitcə içəri
qapısını açıb keçdi evə.İşıqlar sönülü idi və səs də
gəlmirdi.Ağlına pis fikirlər gəlməyinə az qalmış,
öz otaqlarında Ayaz və Nahidəni gördü.Mələk
kimi yatırdı Nahidə.Yatarkən necə şirin olduğunu
yalnız o başa düşürdü.Heç Nahidənin ailəsi də
79
yox.Bəlkə də bütün qadın-kişi münasibətlərində
belədir.Ancaq bu tamam başqa idi.Tam ideal.
Çörəyi
də
götürüb
mətbəxə
keçdi.
Mətbəxdəki sırf gecə üçün quraşdırılan işığı
yandırdı.Bu işıq altında olan hər şey daha erotik
idi.Əlbətdə ki buna görə yandırmamışdı.Normal
işıqlardan daha zəif idi deyə bu onun xoşuna
gəlirdi.Soyuducunun ağzını açıb oradan bir
pomidor, bir yumurta götürdü.Soyuducu ilə işi
bitdikdən sonra şkafa yaxınlaşdı.Daha sonra
əlindəkiləri stola qoymaq üçün qayıtdı stol olan
küncə.Ora qoyandan sonra şkafdan bir pıçaq, bir
də
pomidoru doğramaq üçün lay taxta
götürdü.Planında çığırtma var idi.Doğramağa
başladı.Həmişəki kimi pıçaqlar çox iti idi.Farizin
çox önəm verdiyi şey idi bəlkədə.Bəlkə sadəcə
pıçaq itiləməkdən xoşu gəlirdi?Nahidənin
pıçaqların iti olmadığını dediyi yadına gəlməzdi.
Pomidoru özünün sevdiyi üslubda-xırda
doğrayaraq qaba tökdü.Stəkana yumurtanı qoydu
və çəngəl ilə qarışdırmağa başladı.Səs gur
çıxmasın deyə biraz astadan və yavaş sürət ilə
80
edirdi.Qazın altını yandırıb tavanı üstünə qoydu.
Anasının verdiyi yağdan bir qaşıq tavaya
əndərdi.Yemək qaşığı ilə bir nehrə yağı
qoydu.Mağaza yağı olanda isə çay qaşığı qədər
yağ ona bəs edirdi.Bu yağın dadını çox sevirdi
deyə yağı belə bol eləmişdi.Sonra pomidor ilə
yumurtanı da müəyyən vaxt sonra tavada yaxşıca
qızartdı.
– İstiot da pis olmaz.
– dilinin altında öz-
özünə dedi.İstiotu da səpdikdən sonra qaldı bunu
yeməy.Çörəkdən biraz qoparıb yeməyin yağlı
yerindən batırıb ağzına qoydu...
Fariz yeyəndə də fikirə gedirdi.Bu həftə
yaman xərcləmişdi.Özü də boş yerlərə.Bunun
yerini doldurmaq lazım idi.Ona görə də sabahdan
işə getməli idi.Lazım gəlsə əlavə vaxta qalıb daha
çox saat yazdırmalı idi.Nahidəyə də nəsə almaq
itsəyirdi.Baha olmasa da maraqlı və yaddaqalan
hədiyyə...
Saat artıq 1-ə işləyirdi.Yeməyini yavaş-yavaş
yeyib qutardıqdan sonra sabah Nahidə əziyyət
çəkməsin deyə yediyi qabları yuyurdu.Bundan
81
əlavə 1-2 çirkli stəkan da var idi.Onları da yuyub
qurtarandan sonra çörəyi yerinə qoyub mətbəxdən
çıxdı.Yeməkdən sonra yaman yuxu gəlir
adama.Özünü yatağa tullayıb gözlərini yumdu.
Normalda həmişə Nahidə ilə birgə söhbətləşib
yatardılar.Bu gün yəqin ki yorğunçuluq bu adətə
qarşı çıxa bilmişdi.Heyrətamiz...
Bir neçə dəqiqədən sonra artıq Fariz də
yuxuya getdi.Yumşaq xəyalların arasında yatırdı.
Həmişəki kimi bəlkə də heç vaxt mümkün
olmayacaq xəyalları edirdi.Əsas budur ki bu onu
xoşbəxt edirdi.İnsan gərək ki özü-özlüyündə nəsə
bir şey tapıb xoşbəxt ola bilsin.Bu ya sənin
fəlsəfən olsun ya da yuxuya getməyin üçün bir
vasitə.Fərq etmir.
Dünən tez durmaq üçün alarm da qoymaq lap
yaddan çıxmışdı.İşə gecikib-gecikməyəcəyini
bilməyi üçün tez qonaq otağına qaçıb saatı
axtarırdı.Amma günəşin gözoxşayan işığı otağı
yaxşıca aydınladırdı.Bu isə Farizin ümidini lap
öldürdü.Bəli..Saat 9 tamam idi.İş isə elə saat 9 da
başlayır.Ayağa qalxanda başında hiss etdiyi
82
ağırlıq
və
yatağdakı
isti
tər
deyəsən
xəstələnməkdən xəbər verirdi.Halsız və dünənki
yorğunluğu üzərindən ata bilməyən Fariz
müdirinə zəng edib bir bəhanə etməyi fikirləşirdi.
Nömrəni əzbərə bildiyindən tez telefona yazıb
zəng etdi.
– Balansınızda kif....
Dəstəyi asdı.İş elə gətirirdi ki, Farizin önü sanki
bilərəkdən bağlanıb.
–Lənətə
gələsəəən!-dişlərini
qıcayaraq
astadan dilinin altında dedi.
–Nahidə
–...
–Nahidə-xoş bir avaz ilə yavaşca toxunaraq
yuxudan oyatmaq istəyirdi.Onun telefonunda
danışmaq üçün balans olar yəqin ki.
– Hə ay Fariz, nə olub?-gözlərini ovuşduraraq
söylədi.
– Telefonun hanı?Zəng eləməliyəm
– Səninkinə nə olub ki?
–Bolonsdo kifoyot qodor vəsoit yoxdu-
operatoru yamsıladı.
83
1-2 dəqiqə zəng çaldıqdan sonra qalın bir səsdən
cavab gəldi:
– Eşidirəm!
– Salam məllim necəsiz, mənəm Fariz.
– Salam,salam.
– Elə birazdan çatacayıq evə rayondan indi
gəlirik.Bu günün əvəzini maaşdab çıxarsız
lap.Amma üzr istəmək üçün zəng etmişdim
– Hə canın sağ olsun Fariz.Ama sən sabah gəl
bir söhbət edək səninlə
– Çox sağolun-azca sevincli səs ilə dedikdən
sonra davam etdi-xeyirdimi?
– Sabah gəl danışarıq.
– Aha yaxşı, baş üstə!
Zəngi bitirmək istəyəndə gördü ki çoxdan bitib
zəng.Bəlkədə sonuncu cümləsini eşitməyib
müdiri.
Müdiri də yaman acgöz və pula görə hər şey edən
bir adam idi.Uşaqlıqdan hamıya hiylə gələrək
pullarını mənimsəmə qabiliyyəti ona bu gün
kömək edirdi
–Hə yaxşı, yaxşı-gülərək yataq otağındakı
siyirməli şkafın üzərini göstərdi.
84
Müdir onsuzda Farizin işə gəlməməyini güc bəla
ilə qəbul etmişdi.İndi isə yatıb qalmaq heç yerinə
düşmədi.
İş yerində onun haqqında pis bir şey söyləyən
adam demək olar ki yox idi.
Səbəb onun ilahi bir
varlıq ya da ki yaxşı insan olmağı deyildi
əlbətdə.Onun haqqında söz danışılandan az
keçməmiş, bu söhbət çatırdı onun qulağına.Sonra
isə müdir ya onu qovurdu işdən, ya da ki nəsə bir
işi boynuya qoyurdu.Məsələn, hansısa texnikanın
xarab olmağı həmin adamın 5 il ömrünü verib
onun yenisini almağa bərabər olurdu.Bu idi səbəb.
Fariz isə müdirin bu sözünə necə inanacağını
fikirləşirdi."Nəysə" deyib getdi isti yorğanının
qırağını qaldırıb girdi yerinə.Kaş adamın pulu
olardı, heç yerindən tərpənməzdi.Ömründə
yatmadığı bütün günün əvəzini çıxardı.Yuxusu
bir qədər qaçsa da birtəhər beynini yuxuya
verdi.Bu gün də fasilə olsun.
Saat 12:00 göstərirdi.Artıq günorta olmuşdu,
ancaq Fariz hələ də yatırdı.Nahidə isə bu gün günə
daha tez başlamışdı.Günəşin işığı pəncərədən evə
daxil olur və içərini isidirdi.Pərdələri açıb yumaq
85
üçün bir vannaya yığmışdı.Şüşələr isə par-par
parıldayırdı.Sanki heç şüşə yoxdur arada.
Yuxudan
duran
Fariz
ayaqyoluna
tərəf
getdi.Nahidə çöldə olduğundan onu görmədi ki
sabahın xeyur desin.Həmişə olmasa da dişlərini
fırçalamaq qərarına gəldi nədənsə.Pastanın
arxasından sıxıb dibində qalmış məcunu fırçaya
sürtə bildi.Qabı isə birdəfəlik zinil qutusuna
tulladı.Əl-üzünü yaxşıca yuyandan sonra məhrəba
ilə
qurulamağa başladı.Hə..hamamın işığı
yanmırdı.Bu gün olmamışdı.Ancaq bir vaxt edib
onu təzəsi ilə də dəyişməmişdi.Bunu ondan başqa
kim etsin ki?
Mətbəxə keçib qazın üzərində olan çaydanın
altını yandırdı.Gedib stulda oturub başını əlləri
üzərinə və onu da stolun üzərinə qoydu.Yuxudan
gec durmaq həqiqətən də çox pis idi.İnsan sanki
günün yarısında oyanır və artıq ayılmağa da
dəymir.Bu rejim təmbəllik rejimi adlanır.Fariz isə
buna heç alşmayacaq kimi görünür.
Dostları ilə paylaş: |