Review / Derleme



Yüklə 230,65 Kb.
Pdf görüntüsü
tarix09.12.2016
ölçüsü230,65 Kb.

Journal of Contemporary Medicine 2012;2(3):195-200 

Tapar et al. 

 

195 


 

Review / Derleme 

Üst Ekstremite Periferik Blok Anestezisi Ve Komplikasyonları 

Peripheral block anesthesia of upper extremity and its complications 

 

Hakan  TAPAR



1

,  Mustafa  SÜREN

2

,  Ziya  KAYA



2

,  Semih  ARICI

2

,  Serkan  KARAMAN



2

Mürsel KAHVECĠ



2

 

 



 

 

 

ÖZET 

 

Periferik blokların başarılı olması ve cerrahiye uygun tekniğin seçilebilmesi 

ancak iyi anatomi bilgisiyle olabilmektedir.  

           Tek  injeksiyonla  pleksus  brakiyalise  uygulanan  bölgesel  üst  ekstremite 

periferik  blok    anestezisi,  günübirlik  cerrahide  en  çok  tavsiye  edilen  anestezi 

yöntemidir.  Rejyonel  anestezi türü olan periferik  sinir bloklarının; genel  anesteziye 

ve santral bloklara göre en önemli avantajları solunuma ve hemodinamiye etkisinin 

az  olması,  derlenme  süresinin  kısa  olmasıdır.  Pleksus  brakiyalise  kateter 

yerleştirilirse,  sistemik  narkotik  analjezik  kullanmadan  ağrı  kontrolü  sağlanabilir. 

Avantajlarının  yanında  nadirde  olsa  yaşamı  tehdit  edebilecek  potansiyel 

komplikasyonlarda  görülebilir.  Pnömotoraks,  hematom,  nörit,  allerji,  sistemik  ve 

nörolojik komplikasyonlar bunlardan bazılarıdır. 

           Biz  bu  derlemede  üst  ekstremite  sinir  bloklarında  karşımıza  çıkabilecek 

komplikasyonları blok tipine göre  gözden geçirmeyi amaçladık. 

 

Anahtar  kelimeler:  Rejyonel  anestezi,  periferik  blok,  pleksus  brakiyalis, 

komplikasyon.  

 

ABSTRACT 

 

Successful  peripheral  blocks  and  selection  of  appropriate  technique 

according to surgery is possible with a good knowledge of anatomy. 

           Regional  peripheral  block  anesthesia  of  upper  extremity  which  applied  by 

single injection to plexus brachialis is the most recommended method of anesthesia 

in  daily  surgical  procedures.  The  most  important  advantages  of  peripheral  nerve 

blocks  which  are  type  of  regional  anesthesia  according  to  general  anesthesia  and 

central  blocks  are  less  effect  to  respiration  and  hemodynamics  and  shortness  of 

recovery  time.  If  a  plexus  brachialis  catheter  is  placed,  control  of  pain  is  provided 

without  using  systemic  narcotic  analgesic.  With  these  advantages;  rare  life 

threatening potential complications can be seen which are pneumothorax, hematoma, 

neuritis, allergy, systemic and neurologic complications. 

           In  this  compilation  we  aimed  to  review  again  the  complications  of  upper 

extremity nerve blocks according to block type. 

 

Key  Words:  Regional  anesthesia,  peripheral  block,  plexus  brachialis, 

complication. 

 

1

Sorgun  Devlet  Hastanesi 



Anestezi  ve  Reanimasyon 

Kliniği, Yozgat. 

2

Gaziosmanpaşa  Üniversitesi 



Tıp  Fakültesi  Anestezi  ve 

Reanimasyon AD, Tokat. 

 

 

 



 

 

 



 

 

Corresponding Author: 



Uz. Dr. Hakan TAPAR 

  

Sorgun  Devlet  Hastanesi 



Anestezi  ve  Reanimasyon 

Kliniği, YOZGAT. 

 

 

e-mail: 



hakantapar@hotmail.com 

 

 



 

 

 



Başvuru Tarihi/Received :  

16-12-2011 

Kabul Tarihi/Accepted:  

04-01-2012 



Çağdaş Tıp Dergisi 2012;2(3):195-200                            

Tapar ve ark. 

 

196 


 

 

 

GİRİŞ 

 

           Rejyonel  anestezi  bilinç  kaybına  yol 



açmadan  vücudun  belirli  bölgelerindeki  sinir 

iletisinin 

ve 

ağrı 


duyusunun 

ortadan 


kaldırılmasıdır (1).  

           Rejyonel  anestezinin  gelişiminde,  lokal 

anestetiklerin  keşfi  büyük  önem  taşımaktadır 

(2). 


Rejyonel 

anestezi 

uygulamalarının, 

hastanın  bilincinin  açık  olması;  şikayetlerini 

ifade  edebilmesi;  spontan solunumunun  devam 

etmesi;  havayolu  reflekslerinin  korunması; 

postoperatif dönemde analjezinin devam etmesi 

ve  hastanın  erken  mobilizasyonu  gibi  önemli 

avantajları vardır (3).  

           Rejyonel 

anestezi 

yöntemlerinin 

başarısını  arttırmanın  bazı  koşullarının  olduğu 

bilinmektedir.  Bu  koşullar,  ameliyat  süresi  ile 

lokal  anestetik  ilacın  sağlayacağı  anestezi 

süresinin 

uyumlu 

olması; 


uygulanacak 

cerrahiye 

en 

uygun 


rejyonel 

anestezi 

yönteminin seçilmesi ve anesteziyi uygulayacak 

anestezistin 

deneyimidir 

(4). 


Rejyonel 

anestezide  kullanılan  lokal  anestetik  ilaçların 

etki  süresinin  uzun  ve  daha  az  toksik  etki 

oluşturmaları  istenmektedir (2). 

           El  ve  kol  cerrahisinde  anestezi  veya 

analjezi  amacıyla  brakiyal  pleksus  blokajının 

güvenle  kullanılabilecek  etkin  bir  yöntem  olan 

bu ekstremite bloğunda lokal anestetikler esastır 

(5).  Güney  Amerika’da  rahipler  ağrılı 

işlemlerden  önce  koka  bitkisini  analjezi 

amacıyla hastalarına çiğneterek kullanıyorlardı. 

Lokal 


anestetiklerin 

keşfi, 


Ġspanyollar 

tarafından  koka  bitkisinin  Güney  Amerika’dan 

Avrupa’ya  taşınmasıyla  başlamıştır.  Albert 

Neimann  bu    bitkiden  elde  ettiği  ilaca  kokain 

ismini vermiştir (6).  

           Ġntravenöz  rejyonel  anestezi  olarak 

bilinen  RĠVA  ilk  defa  August  Bier  tarafından 

1908  yılında  uygulanmıştır  (7).  G.Hirschel 

aksiller  yolla  1911  yılında  ilk  brakiyal  sinir 

bloğunu  yapmıştır  (8).  Pleksus  brakiyalis 

uygulamaları 

hızla 


yaygınlaşmış 

hatta 


Bonica’ya göre 1890-1920 yılları arası rejyonel 

anestezinin  altın  çağı  olarak  kabul  edilmiştir 

(1). 

          Yeterli  analjezi  ve  uygun  cerrahi 

koşullarda  herhangi  bir  cerrahi  girişimin 

rejyonel  anestezi  altında  yapılması,  genel 

anesteziye  göre  daha  güvenilir  bir  yöntem 

olarak  kabul  edilmektedir  (9).  Üst  ekstremite 

bloklarında  brakiyal  pleksus  anatomisinin 

işlemi yapan doktor tarafından iyi bilinmesi ve 

hangi  tip  bloğun  hangi  hastada,  hangi  amaçla 

uygulanması  gerektiği  bilgisi  önemlidir  (4). 

Periferik  blok  uygulanan  vakalarda  dikkat 

edilecek  önemli  husus  lokal  anestetik  toksik 

dozunu 

aşmamak 


ve 

gelişebilecek 

hemodinamik  komplikasyonlara  karşı  dikkatli 

olmaktır (10).  

          Pleksus  brakiyalis  bloklarında  diğer 

periferik  bloklarda  olduğu  gibi  enjeksiyon  yeri 

değişik  yöntemlerle  belirlenmektedir.  Bu 

yöntemlerden birincisi blok iğnesi ilerletilirken 

sinir  fasiyasının  geçilmesinin  hissedilmesi, 

ikincisi  blok  iğnesi  ilerletilirken  parestezi 

alınması  (hastanın  ifadesi),  üçüncüsü  özellikle 

aksiller  blokta  brakiyal  arteri  delip  geçerek 

brakiyal  arterin  arkasına  lokal  anestetik 

verilmesi 

(perivasküler 

enjeksiyon), 

dördüncüsü  elektriksel  uyarı  ile  pleksus 

brakiyalisin yerinin belirlenmesi, beşinci olarak 

da  ulrasonografi  ve  manyetik  rezonans 

eşliğinde 

pleksus 

brakiyalisin 

yerinin 

belirlenmesi 

ve 

 

blok 



işleminin 

gerçekleştirilmesi şeklinde sayılabilir. 

          Periferik  sinir  bloğunda  ilk  defa  1978 

yılında  ultrason  (US)  kullanılmıştır.  US  ile 

sinirlerin  ve  anatomik  yapıların  izlenebilmesi, 

iğnenin  takip  edilebilmesi,  verilen  lokal 

anesteziğin 

dağılımının 

izlenerek 

dozun 


azaltılabilmesi  mümkün  olabilmektedir  (11, 

12).  US sinir  stimülasyonunun  uygulanmasının  

mümkün 

olmadığı 



ampüte 

ekstremite, 

geçirilmiş  cerrahi,  travma  ve  anatomik  işaret 

noktalarının belirlenmesinin zor olduğu obezite 

gibi durumlarda başarı ile uygulanabilmektedir.  

          US  kullanılması  ile  blok  başarısı 

artarken, komplikasyon oranı azalmaktadır (13). 

US  ile  nörostimülasyonun  karşılaştırıldığı 

çalışmalarda  US  kullanılan  grupta  damar 

yaralanma  oranı  daha  düşük  bulunmuştur  (14, 

15). Sandhu ve ark.(16) yaptıkları bir çalışmada 


Journal of Contemporary Medicine 2012;2(3):195-200 

Tapar et al. 

 

197 


 

sadece US kullanılarak sinir kordun etrafına LA 

uygulanması 

ile 


%100’e 

yakın 


başarı 

sağlanabileceğini  göstermişlerdir.  Çocuklar 

arasında  yapılan  çalışmada  periferik  blok 

kalitesi,  başlangıç  süresinin  kısalığı  ve  düşük 

lokal  anestezik  miktarı  için  US  eşliğinde 

periferik  blok  yapılması  gerekli  olduğu 

belirtilmiştir (17, 18). 

          Periferik 

sinir 

bloklarında 



komplikasyonlar  nadirdir.  Lokal  anestetik 

toksitesi,  kullanılan  iğnenin  travma  veya 

enjekte  edilen  ilaçların  bir  sonucu  olarak  sinir 

hasarı  ve  enfeksiyon  bu  komplikasyonlar 

arasındadır. 

          Lokal 

anestetiklere 

bağlı 


komplikasyonlar  sistemik  toksisite,  allerji, 

methemoglobinemi olarak bilinir.  

           Biz  bu  derlememizde,  literatürler 

eşliğinde, üst ekstremitenin cerrahisinde ve ağrı 

tedavisinde  çok  yaygın  olarak  kullanılan 

pleksus 


brakiyalis 

sinir 


bloklarını 

ve 


komplikasyonlarını anlatmayı planladık. 

 

1. ĠNTERSKALEN BLOK: Esas olarak 



omuz  ve  üst  kol  cerrahisinde  anestezi  ve 

analjezi sağlar. Omuz cerrahisi genellikle oturur 

pozisyonda  yapıldığından  hipotansiyon  ve 

bradikardi  gelişebilir.  Ġnterskalen  anestezi 

altında  uyanık  ve  oturur  pozisyonda  omuz 

artroskopisi  hastalarının  %  13-24’ünde  şiddetli 

bradikardi  ve  ani  hipotansiyon  bildirilmiştir 

(19,  20).  Ġntra  arterial  enjeksiyon  özellikle 

interskalen 

ve 


subklaviyan 

blok 


uygulamalarında  daha  dramatiktir.  Çünkü 

dönüş  direkt  beynedir.  Karotis  ve  vertebral 

artere  istenmeyen  lokal  anestetik  enjeksiyonu 

sonrası konvülzan doz; lidokain için 14.4 mg ve 

bupivakain  için  3.6  mg’dır  (21).  Pleksus  sinir 

bloklarına  bağlı  nadir  görülebilen  sinir  hasarı 

rezidüel parastezi, hipoestezi ve parazi şeklinde 

görülebilir.Uzun dönemde sinir hasarı sıklığı % 

0,02-0,4  arasında  değişmektedir  (22,  23).  Tek 

doz  ve  sürekli  interskalen  blok  ve  posterior 

paravertebral 

blok 


uygulamalarında 

subaraknoid 

ve 

epidural 



enjeksiyon 

bildirilmiştir  (22,  23).  Omuz  cerrahisinde 

interskalen  blok  uygulanan  521  hastanın 

değerlendirildiği  bir  çalışmada  spinal  ve 

epidural anestezi oranı % 0 olarak bulunmuştur 

(24).  Hastalarda  frenik  sinir  bloğuna  bağlı 

diafragma 

paralizisi 

ve 

pulmoner 



fonksiyonlarda azalma görülebilmektedir. Lokal 

anestetik  blokajın  frenik  sinir  ve  C3-5  sinir 

köklerinin  istenmeyen  blokajına  bağlı  olarak 

diyafragma  paralizisi  gelişir  (25).  Ġnterskalen 

blok  sonrası  diyafragma  paralizisi  %  100’dür 

(26).  Bazı  hastalarda  orta  derecede  dispne  ve 

spirometrik 

ölçümlerde 

solunum 

fonksiyonlarında  %  25-30  azalma  tespit 

edilmiştir  (27).  Özellikle  ciddi  akciğer 

fonksiyon  bozukluğu  olanlarda  solunum 

sıkıntısına  neden  olabilmektedir.  Bununla 

birlikte 

kontralateral 

anestezi, 

lokal 

anestetiklerin  bilateral  dağılımı,  servikotorasik 



(stellar) gangliyon ile horner sendromu ve lokal 

anestetiğin  doz  aşımına  bağlı  SSS  toksitesi 

görülebilir.  Vertikal  infraklavikular  (%  20), 

supraklavikular 

(% 

90) 


ve 

servikal 

paravertebral  blokta  (%  40)  oranında  horner 

sendromu gelişir (28, 29, 30).  

2.  SUPRAKLAVĠKULAR  BLOK:  Bu 

pleksus  brakiyalis  bloğu  kol  ve  el  cerrahisinde 

iyi  anestezi  ve  analjezi  sağlar.  Supraklavikular 

pleksus  brakiyalisblok  tekniğinde  klavikulanın 

üst  kısmından  pleksus  brakiyalise  yaklaşıldığı 

için supraklavikular blok ismi verilmiştir. Blok 

sonrası  %  0.5-6  oranında  pnömotoraks  riski 

bulunmaktadır.  Anestezi  iğnesinin  apikal 

plevraya  doğru  yönlenmesiyle  oluşur  (31). 

Ġyatrojenik bir komplikasyon olan pnomotoraks 

mortalite  ve  morbiditeyi  artırır  (32).  Eğer 

plevral  aralıkta  volüm  %  20’  den  fazla  ise 

göğüs tüpü drenajı önerilmektedir (33). Girişim 

sonrası  hastada  pnömotoraks  belirtileri  6  -12 

saat  arasında  ortaya  çıkabilir.  Birçok  hastada 

orta derecede belirtiler göğüs ağrısı şeklindedir 

(34).  Solunum  sıkıntısı  ve  akciğer  problemi 

olan  hastalarda işlemler sırasında  daha  dikkatli 

olunmalıdır.  Frenik  sinir  hasarı  %  40-60 

oranında  olup  horner  sendromu  gelişme  riski 

bulunmaktadır. Ġntravasküler injeksiyon ve SSS 

toksitesi mevcut komplikasyonlar arasındadır. 

3.  ĠNFRAKLAVĠKULAR    BLOK: 

Klavikulanın  altından  yapılan  bu  teknikte  kola 

pozisyon verilme ihtiyacının olmaması ve hasta 

turnike  ağrısını  daha  iyi  tolere  edebilmesine 

rağmen  körlemesine  bir  yaklaşım  olduğundan 

intravasküler  enjeksiyon  riski  vardır.  Ġğnenin 



Çağdaş Tıp Dergisi 2012;2(3):195-200                            

Tapar ve ark. 

 

198 


 

mediyale  fazla  yönlendirilmesi  pnömotoraks 

riskini    artırır.  Ayrıca  hematom  ve  enfeksiyon 

riski  mevcut  komplikasyonlardandır.  Brakiyal 

pleksus 

bloğu 


yapılan 

3491 


hastanın  

değerlendirildiği  bir  çalışmada  %  4.2  belirsiz 

inflamasyon,  %  2.4  enfeksiyon,  %  0.8’inde 

drenaj  ve  insizyon  gerektiren  enfeksiyon  tespit 

edilmiştir (35). Enfeksiyon durumunda tedavide 

hızlı  müdahale,  geniş  spekturumlu  antibiyotik 

tedavisi  ve  debridman  uygulanmasıdır  (36). 

Yerleştirilen    kateterle  ilişkili  infeksiyonu;  48 

saatten  fazla  süre  geçmesi  ve  yapan  kişinin 

deneyimi etkilemektedir (35, 37). Enfeksiyonun 

engellenmesi  için  aynı  zamanda  aseptik 

kurallara uyulması önerilmektedir (38). 

4.  AKSĠLLER    BLOK:  Aksiller  bölgeden 

pleksus  brakiyalise  yaklaşım  şekli  olan  bu 

blokta  injeksiyon  için  kolun  abdüksiyona 

getirilmesi  gerekmektedir.  Dirsek  altındaki  kol 

ve  el  bölgesindeki  genel,  vasküler,  sinir  ve 

ortopedik  cerrahi  girişimlerde  tercih  edilen 

nispeten güvenli bir periferik blok yöntemidir.  

           Keskin  iğne  kullanılması  intranöral 

enjeksiyon  ve  hematoma  bağlı  uzun  süreli 

iskemi sinir hasarına neden olabilir. Enjeksiyon 

sırasında  aksiller  arter  ve  venin  ponksiyonu 

riski vardır. Transarterial yöntemle aksiler blok 

yapılan bir çalışmada, test dozu ve aspirasyona 

rağmen  %  0.2  oranında  intravasküler  lokal 

anestetik enjeksiyonu yapılmıştır (39). Tek doz 

aksiller  blok  yapılan  hastaların  %  0.2-19 

arasında  nörolojik  bulgular  görülmüştür  (40). 

Aksiller  arterde  psödoanevrizma  oluşursa 

postoperatif  parestezi  ve  pleksus  brakiyalis 

paralizisi görülebilir. 

5. 

EL 


BĠLEĞĠ, 

DĠRSEK 


VE 

MĠDHUMERAL  DÜZEYDE  PERĠFERĠK 

BLOK:  Brakiyal  pleksus  sinir  bloğunda 

başarısız  olunmuşsa  veya  üst  seviye  bloklarda 

kontrendikasyon  varsa  dirsek  ve  midhumoral 

blok daha çok uygulanmaktadır. Komplikasyon 

riski düşük bloklardır.                Bu blok tipinde 

de intravasküler enjeksiyon riski vardır. Sinirler 

distalde daha yüzeyel seyrettiğinden sinir hasarı 

riski yüksektir. 

6.  ĠNTRAVENÖZ  REJYONEL  BLOK 

(RĠVA):  Karpal  tünel  sendromu,  De  Quervain 

tendiniti, 

küçük 


amputasyonlar, 

tendon 


yaralanmaları  ve  benzeri  üst  ekstremite 

ameliyatlarında yaygın olarak kullanılmaktadır. 

Alt  ekstremite  ameliyatlarında  da  teorik  olarak 

kullanılabilmektedir.  Ancak  spinal  ve  epidural 

blok  uygulaması  kolaylığı  nedeniyle  tercih 

edilmemektedir  Bu  blok  tipinde  turnike  ağrısı, 

postoperatif 

problem 


oluşturabilir.Turnike 

ağrısı  oluşumunda  kompleks  mekanizmalar 

sözkonusu olsada büyük ihtimalle sinir iskemisi 

ile ilgilidir (41). Turnike basıncının 400 mmHg 

üzerinde  olması  sinir  hasarı  ile  ilşkili 

bulunmuştur  (42).  Turnikenin  tam  fonksiyon 

görmemesi  ve  operasyon  sonu  hızlı indirilmesi 

toksik 


reaksiyon 

riskini 


artırır. 

Lokal 


anestetiklerin  toksik  etkisi,  hafif  bulgulardan 

(ağızda 


metalik 

tat, 


ajitasyon, 

işitsel 


değişiklikler),  ağır  santral  sinir  sistemi  (SSS) 

bulguları  ve  kardiyovasküler  bulgular  ( 

hipotansiyon, 

hipertansiyon, 

taşikardi, 

bradikardi,  kardiyak  aritmi,  kardiyak  arrest  ) 

şeklinde  görülebilir  (43).  RĠVA  tekniğinde 

flebit 


ve 

 

kompartıman 



sendromu  

karşılaşılabilecek komplikasyonlardandır. 

Pleksus 

brakiyalis 

sinir 

hasarı 


oluşumunda  genel  olarak  nöral  ve  ekstranöral 

hematom,  intranöral  ödem  doku  reaksiyonu  ve 

skar  oluşumu  etkili  olabilir  (44,  45).  Mekanik 

travma,  iğne  tipi,  yüksek  basınçta  enjeksiyon 

sinir  hasarı  oluşumuna  katkı  sağlar  (45,  46). 

Selander  tavşanlar  üzerine  yaptığı  çalışmada 

kısa  eğimli  iğnelerle  sinir  hasarı  riski  daha  az, 

mevcut hasarın daha büyük olduğunu bulmuştur 

(47).  Uzun  süre  yüksek  konsantrasyonda  lokal 

anestetik  maddeye  maruz  kalma,  intranöral 

enjeksiyon şiddetli dejeneratif değişikliklere ve 

nörolojik sekellere neden olabilir (48, 49). 

 

TEDAVĠ 


           Nöronlara 

doğrudan 

ilaç 

enjeksiyonundan 



korunmak 

için 


sinir 

stümülatörü  kullanımında  0.1  mA’de  stimulus 

alınıyorsa  ilaç  enjekte  edilmemelidir  (50,  51). 

Nörovasküler  komplikasyonlardan  korunmak 

için  asepsi  kurallarına  uyulması,  uygun 

büyüklükte  iğne  kullanımı,  lokal  anestetik  ilaç 

dozunun iyi belirlenmesi, dikkatli aspirasyon ve 

yavaş  ilaç  enjeksiyonu  yapılmalıdır.  Özellikle 

kardiyopulmoner 

resusitasyona 

dirençli 

olgularda  bolus  ve  infüzyon  tarzında  %  20’lik 

lipid kullanılması önerilmiştir (52). 


Journal of Contemporary Medicine 2012;2(3):195-200 

Tapar et al. 

 

199 


 

           Sinir  hasarına  bağlı  ağrı  tedavisinde 

analjezikler 

yardımcı 

olmaktadır 

(53). 


Nöropatik  ağrıda  tedavi  seçeneklerinden  biri 

olan  gabapentin,  gama-aminobutirik  asid 

(GABA)  anoloğudur  (54).

 

Antikonvülzan  bir 



ajan  olan  gabapentinin  randomize,  çift  kör, 

plasebo kontrollü çalışmalar sonucunda, birçok 

santral ve periferik nöropatik ağrı durumlarında 

etkin  olduğu  saptanmıştır  (55).

 

Sinir  hasarı 



etyolojisinde ödemin olduğu olgularda antiviral 

ve  steroid  tedavisi  kullanılmaktadır  (56).  Akut 

iskemik hasara bağlı olgularda ödem ve basınç 

üzerine  etkileri  de  olan  hiperbarik  oksijen 

kullanılmaktadır  (56).  Fizik  tedaviye  hemen 

başlanmazsa  kas  atrofisi,  eklem  sertliği, 

motorson  plağın  atrofisi  ve  cillte  trofik 

değişiklikler  görülebilir.  Akut  sinir  hasarında 

primer  olarak  sinir  onarımı  yapılır.  Epinöral 

onarım  ayrılan  sinir  uçlarının  mikrosütur  (8.0-

10.0) ile süture edilmesidir (57).  

           Sonuç  olarak  anestezistler  tarafından 

hastanın 

mevcut 


durumu, 

uygulanacak 

cerrahiye  veya  endikasyona  göre  pleksus 

brakiyalis 

sinir 

bloğu 


uygulanmaktadır. 

Periferik  bloklar  aynı  etkiyi,  değişik  anatomik 

yaklaşım ve teknikle oluşturabilir.  

           Hastaya  uygulanan  her  türlü  girişimsel 

işlemin  yan  etkisi  olabildiği  gibi,  vazgeçilmez 

anestezi  ve  analjezi  tekniği  olan  pleksus 

brakiyalis  sinir  bloklarınında  nadir  de  olsa 

komplikasyonlarıyla  karşılaşabilmekteyiz.  Biz 

anestezistler 

bu 


komplikasyonlarla 

karşılaştığımızda  komplikasyonları  doğru  ve 

çağdaş bilgi eşliğinde tedavi edebilmeliyiz veya 

en iyi şekilde yönetebilmeliyiz. 

 

KAYNAKLAR 



 

1.    Erdine  S.  Rejyonel  Anestezi.  Nobel  Tıp  Kitabevi:Ġstanbul; 

2005. 

2.  Whiteside  J.B,Wildsmith  J.A.W.  Developments  in  local 



anaesthetic drugs. Br Journal Anaesth 2001;87(1):27-35. 

3.  Valentin  N,  Lomholt  B,  Jensen  JS,  Hejgaard  N,  Kreiner  S. 

Spinal or general anaesthesia for surgery of the fractured hip? A 

prospective study of mortality in 578 patients. Br J Anaesth 1986 

;58(3):284-291. 

4.  Brown  DL.  Brachial  plexus  anesthesia:  an  analysis  of  op-

tions.Yale J Biol Med     1993;66(5):415-431. 

5.  Schulz-Stübner  S.  Brachial  plexus.  Anesthesia  and  analgesia. 

Anaesthesist 2003;52(7):643-656. 

6.  Gaither  K.  Cocaine  Abuse  in  Pregnancy:  An  Evolution  from 

Panacea to Pandemonium. Southern Med J 2008;101(8):783-784. 

7.  dos  Reis  A  Jr.  .  Eulogy  to  August  Karl  Gustav  Bier  on  the 

100th  anniversary  of  intravenous  regional  block  and  the  110th 

anniversary  of  the  spinal  block.  Rev  Bras  Anestesiol 

2008;58(4):409-424.  

8.  Urmey  WF.  Upper  Extremity  Blocks.  In:  Brown  DL,  editor. 

Regional Anesthesia and Analgesia. Philadelphia: W.B. Saunders 

Company 1996.p.266-268. 

9.  Özyalçın  SN,  Erdine  S.  Üst  ekstremite  somatik  blokları. 

Rejyonel Anestezi. Nobel Tıp Kitabevi:Ġstanbul; 2005. 

10.  Çelik  F,  Tüfek  A,  Temel  V  ve  ark.  Spinal  anestezi  ve  üst 

ekstremite periferik sinir bloğu  kombinasyonu: iki olgu sunumu. 

Dicle Tıp Dergisi:Diyarbakır; 2010. 

11.  Marhofer  P,  Greher  M,  Kapral  S.  Ultrasound  guidance  in 

regional anaesthesia. Br J 

Anaesth 2005;94(1):7-17. 

12. Koscielniak-Nielsen ZJ, Rasmussen H, Hesselbjerg L, Nielsen 

TP,  Gürkan Y.  Infraclavicular block causes less discomfort than 

axillary  block  in  ambulatory  patients.  Acta  Anaesthesiol  Scand 

2005;49(7):1030-1034. 

13. Gürkan Y, Acar S, Solak M, Toker K. Comparison of nerve 

stimulation  vs.  ultrasound  guided  lateral  sagittal  infraclavicular 

block. Acta Anaesthesiol Scand 2008;52(6):851-855. 

14.  Kapral  S,  Krafft  P,  Gosch  M,  Fleischmann  D,  Weinstabl  C. 

Ultrasound  imaging  for  stellate  ganglion  block:  direct 

visualization of puncture site and local anesthetic spread. A pilot 

study. Reg Anesth 1995;20(4):323-328. 

15. Liu FC, Liou JT, Tsai YF, Li AH, Day YY, Hui YL, Lui PW. 

Efficacy  of  ultrasound-guided  axillary  brachial  plexus  block:  a 

comparative  study  with  nerve  stimulator-guided  method.  Chang 

Gung Med J 2005;28(6):396-402. 

16.  Sandhu  NS,  Manne  JS,  Medabalmi  PK,  Capan  LM. 

Sonographically  guided  infraclavicular  brachial  plexus  block  in 

adults: a retrospective analysis of 1146 cases. J Ultrasound Med 

2006;25(12):1555-1561. 

17.  Marhofer  P,  Sitzwohl  C,  Greher  M  et  al  (2004)  Ultrasound 

guidance  for  infraclavicular  brachial  plexus  anaesthesia  in 

children. Anaesthesia 59(7):642–646. 

18.  Oberndorfer  U,  Marhofer  P,  Bo¨senberg  A  et  al  (2007) 

Ultrasonographic guidance for sciatic and femoral nerve blocks in 

children. Br J Anaesth 98(6):797–801. 

19.  D’Alessio  JG,  Weller  RS,  Rosenblum  M.  Activation  of  the 

Bezold-Jarisch  reflex  in  the  sitting  position  for  shoulder 

arthroscopy  using  interscalene  block.  Anesth  Analg  1995 

;80(6):1158-1162. 

20.  Kahn  RL,  Hargett  MJ.  Beta-adrenergic  blockers  and 

vasovagal episodes during shoulder surgery in the sitting position 

under interscalene block. Anesth Analg 1999;88(2):378-381.  

21.  Korevaar  WC,  Burney  RG,  Moore  PA.  Convulsions  during 

stellate  ganglion  block:  a  case  report.  Anesth  Analg 

1979;58(4):329–330. 

22. Salinas FV, Neal JM. A tale of two needle passes. Reg Anesth 

Pain Med 2008;33(3):195–198.  

23.  Borgeat,  A.;  Blumenthal,  S.  Complications  in  Regional 

Anesthesia  and  Pain  Medicine.  Neal,  JM.;Rathmell,  JP.,  editors. 

Philadelphia: Saunders Elsevier; 2007. p. 157-163. 

24.  Borgeat  A,  EkatodramisG,  Kalberer  F,  Benz  C.  Acute  and 

nonacute  complications  associated  with  interscalene  block  and 

shoulder  surgery:  a  prospective  study.  Anesthesiology 

2001;95(4):875-880. 

25.  Kessler  J,  Schafhalter-Zoppoth  I,  Gray  AT.  An  ultrasound 

study  of  the  phrenic  nerve  in  the  posterior  cervical  triangle: 

implications  for  the  interscalene  brachial  plexus  block.  Reg 

Anesth Pain Med  2008;33(6):545–550. 

26.  Urmey  WF,  Talts  KH,  Sharrock  NE.  One  hundred  percent 

incidence  of  hemidiaphragmatic  paresis  associated  with 

interscalene  brachial  plexus  anesthesia  as  diagnosed  by 

ultrasonography. Anesth.Analg 1991;72(4):498–503. 

27. Urmey WF, McDonald M. Hemidiaphragmatic paresis during 

interscalene brachial plexus block:effects on pulmonary function 

and chest wall mechanics. Anesth Analg 1992;74(3):352-357. 


Çağdaş Tıp Dergisi 2012;2(3):195-200                            

Tapar ve ark. 

 

200 


 

28.  Hickey  R,  Garland  TA,  Ramamurthy  S.  Subclavian 

perivascular  block:  influence  of  location  of  paresthesia.  Anesth 

Analg 1989;68(6):767-771. 

29.  Borgeat    A,  Blumenthal  S.  Unintended  destinations  of  local 

anesthetics.Ġn:  Neal  JM,  Rathmell  JP,eds.  Complications  in 

Regional  Anesthesia  and  Pain  Medicine.  Philadelphia:  Saunders 

Elsevier; 2007.p.157-163. 

30.  Boezaart  AP,  De  Beer  JF,  Nell  ML.  Early  experience  with 

continuous  cervical  paravertebral  block  using  a  stimulating 

catheter. Reg Anesth Pain Med 2003;28(5):406-413. 

31. Urmey WF. Pulmonary complications. In: Neal JM; Rathmell 

JP,  editors.  Complications  in  Regional  Anesthesia  and  Pain 

Medicine. Philadelphia: Saunders Elsevier; 2007. p. 147-156. 

32.  Despars  JA,  Sassoon  CS,  Light  RW.  Significance  of 

iatrogenic pneumothoraces. Chest 1994;105(4):1147–1150. 

33.  Weissberg  D,  Refaely  Y.  Pneumothorax:  Experience  with 

1,199 patients. Chest 2000; 117(5):1279–85. 

34.  Moore  DC,  Bridenbaugh  LD.  Pneumothorax;  Its  incidence 

following  brachial  plexus  block  analgesia.  Anesthesiology 

1954;15(5):475-479. 

35.  Neuberger  M,  Breitbarth  J,  Reisig  F,  Lang  D,  Buttner  J. 

Complications  and  adverse  events  in  continuous  peripheral 

regional anesthesia. Results of investigations on 3,491  catheters. 

Anaesthesist  2006;55(1):33-40. 

36.  Bisno  AL,  Stevens  DL.  Streptococcal  infections  of  skin  and 

soft tissues. N Engl J Med 1996;334(4):240-245. 

37.  Capdevila  X,  Pirat  P,  Bringuier  S,  Gaertner  E,  Singelyn  FJ, 

Bernard N, et al. Continuous peripheral nerve blocks in hospital 

wards  after  orthopedic  surgery  :  a  multicenter  prospective 

analysis  of  the  quality  of  postoperative  analgesia  and 

complications 

in 

1,416 


patients. 

Anesthesiology  

2005;103(5):1035–1045. 

38.  Hebl  JR.  The  importance  and  implications  of  aseptic 

techniques  during  regional  anesthesia.  Reg  Anesth.  Pain  Med 

2006; 31(4):311–323. 

39.  Stan  TC,  Krantz  MA,  Solomon  DL,  Poulos  JG,  Chaouki  K. 

The incidence of neurovascular complications following axillary 

brachial  plexus  block  using  a  transarterial  approach.  A 

prospective  study  of  1,000  consecutive  patients.  Reg  Anesth 

1995;20(6):486–492. 

40.  Bergman  BD,  Hebl  JR,  Kent  J,  Horlocker  TT.  Neurologic 

complications  of  405  consecutive  continuous  axillary  catheters. 

Anesth Analg 2003;96(1):247-252. 

41.  Chabal  C,  Russell  LC,  Lee  R.  Tourniquet-induced  limb 

ischemia:  a  neurophysiologic  animal  model.  Anesthesiology 

1990;72(6):1038–1044. 

42.  Fanelli  G,  Casati  A,  Garancini  P,  Torri  G.  Nerve  stimulator 

and  multiple  injection  technique  for  upper  and  lower  limb 

blockade:  failure  rate,  patient  acceptance,  and  neurologic 

complications.  Study  Group  on  Regional  Anesthesia.  Anesth 

Analg 1999;88(4):847–852. 

43.  Jeng  CL,  Torrillo  TM,  Rosenblatt  MA.  Complications  of 

peripheral 

nevre 

blocks. 


Br J Anaesth 2010;105 Suppl 1:97-107.  

44.  Hebl,  JR.  Peripheral  nerve  injury.  In:  Neal,  JM.;  Rathmell, 

JP.,  editors.  Complications  in  Regional  Anesthesia  and  Pain 

Medicine. Philadelphia: Saunders Elsevier; 2007. p. 125-140. 

45.  Horlocker  TT,  Kufner  RP,  Bishop  AT,  Maxson  PM, 

Schroeder DR. The risk of persistent paresthesia is not increased 

with repeated axillary block. Anesth Analg 1999;88(2):382–387. 

46.  Selander  D,  Edshage  S,  Wolff  T.  Paresthesiae  or  no 

paresthesiae?  Nerve  lesions  after  axillary  blocks.  Acta  Anaesth 

Scand 1979;23(1):27–33. 

47. Selander D, Ghuner KG, Lundborg G. Peripheral nerve injury 

due  to  injection  needles  used  for  regional  anesthesia.  An 

experimental  study  of  the  acute  effects  of  needle  point  trauma. 

Acta Anaesthesiol Scand  1977;21(3):182–188. 

48. Hogan QH. Pathophysiology of peripheral nerve injury during 

regional anesthesia. Reg Anesth Pain Med  2008;33(5):435–441. 

49. Selander D, Brattsand R, Lundborg G, Nordborg C, Olsson Y. 

Local  anesthetics:  importance  of  mode  of  application, 

concentration and adrenaline for the appearance of nerve lesions. 

An experimental study of axonal degeneration and barrier damage 

after  intrafascicular  injection  or  topical  application  of 

bupivacaine. Acta Anaesthesiol Scand 1979 ;23(2):127–136. 

50. Erdine S, Özyalçın SN, Raj PP, Heavner J, Aldemir T ve ark. 

Rejyonel Anestezi. Nobel Tıp Kitabevi:Ġstanbul;2005. 

51. Morgan  GE, Mikhail  MS, Murray  MJ  ve  Larson  CP.  Klinik 

Anesteziyoloji. Güneş Kitabevi: Ankara;2008. 

52.  Warren  JA,  Thoma  RB,  Georgescu  A,  Shah  SJ.  Intravenous 

lipid  infusion  in  the  successful  resuscitation  of  local  anesthetic-

induced  cardiovascular  collapse  after  supraclavicular  brachial 

plexus block. Anesth Analg 2008 ;106(5):1578-1580. 

53.  Perlmutter GS. Axillary nerve injury. Clin Orthop Relat Res 

1999;(368):28-36. 

54.  Backonja  MM.  Use  of  anticonvulsants  for  treatment  of 

neuropathic pain. Neurology  2002; 59(5 Suppl 2):14-17. 

55.  Wiffen    PJ,    McQuay    HJ,    Edwards    JE,    Moore    RA. 

Gabapentin   for    acute   and   chronic   pain.   Cochrane  Database 

Syst Rev 2005;(3):CD005452. 

56.  Santos  PM.  A  functional model  system  of  an  hypoxic nerve 

injury and its evaluation. Laryngoscope 2000;110(5):845-853. 

57.  Townsend  PL.  Microsurgical  techniques  in  reconstructive 

surgery.  Operative  Surgery  and  Management.  3rd  ed.  Oxford, 

UK: Butterworth-Heinemann; 1994. 



 


Yüklə 230,65 Kb.

Dostları ilə paylaş:




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2020
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə