əbul etməyə imkan vermir. Çünki bu halda,
Cənnətxan Eyvazov
lik maraqlarinin qarşılıqlı asılılığı onların coğrafi yaxınlığı ilə
mü
əyyənləşir [23, 188] və burada “... regionun təhlükəsizlik di-
na
mikası, onun mərkəzində yerləşən bir böyük dövlət tərəfin-
d
ən müəyyən edilmir” [24, 55].
Keçmiş metropoliyadan ayrılmış YMD-lər özləri lokal
dövl
ətlərarası sistemlər – regional təhlükəsizlik subkompleks-
l
əri (müvafiq olaraq Avropa hissəsində – Latviya, Litva, Esto-
niya v
ə Ukrayna, Belarus, Moldova; Qafqazda – Azərbaycan,
Erm
ənistan və Gürcüstan; Mərkəzi Asiyada – Qazaxıstan,
Qırğızıstan, Tacikistan, Türkmənistan, Özbəkistan) formalaş-
dırmışlar. Yaranmış regional altsistemlərin bir-birindən nisbə-
t
ən muxtar müstəvidə fəaliyyətə başlamasına baxmayaraq, Ru-
siya onları vahid RTS “torunda” birləşdirən “mərkəz” funksi-
ya
sını özündə saxlaya bilmişdir.
Postsovet m
əkanının təhlükəsizlik sisteminin inkişafının
ilk dövründ
ən fərqli olaraq, bugünkü mövcudluq SSRİ-nin üç
keç
miş Pribaltika respublikasnın (Latviya, Litva və Estoniya)
Av
ropa (Avropa İttifaqı) instusional RTK ilə birləşməsindən
do
ğan dəyişiklikləri nəzərə almağı tələb edir.
6
Bu d
əyişiklikləri nəzərə alaraq, postsovet məkanında
mövcud RTS-nin s
əciyyələndirilməsində Postsovet Təhlükəsiz-
lik Makr
okompleksi (PTM) ideyasının istifadəsini məqsədəuy-
ğun hesab edirik [13; 31; 32; 33; 34; 35]. Müvafiq olaraq,
PTM-nin cari strukturu 12 elementd
ən – Rusiya Federasiyası
+11 YMD-d
ən təşkil olunmuş üç subkompleksdən (Belarus,
Moldova, Ukrayna; Az
ərbaycan, Ermənistan, Gürcüstan; Qaza-
xıstan, Qırğızıstan, Tacikistan, Türkmınistan, Özbəkıstan) iba-
r
ətdir.
PTM-nin strukturunda Rusiya regional miqyasda öz t
əsi-
rini davamlı saxlamaq imkanına malik yeganə geosiyasi aktor
v
ə bütün qeyd edilən altsistemlərdə YMD-lər üçün təhlükəsiz-
6
Yada salırıq ki, 2004-cü ildə bu keçmiş sovet respublikakarı Avropa İtti-
faqına və NATO-ya daxil olmuşlar ki, bu da ən azı, onların Avropa RTK
instusional str
ukturunda yer alması deməkdir.
152