Levator Kas Fonksiyonu Zayıf Gözlerde Frontal Askı Cerrahisi Sonuçlarımız



Yüklə 89.86 Kb.

tarix07.04.2017
ölçüsü89.86 Kb.

36

Levator Kas Fonksiyonu Zayıf Gözlerde Frontal Askı 

Cerrahisi Sonuçlarımız

Results of Frontalis Suspension Surgery in Eyes with Poor Levator Muscle 

Function

DOI: 10.4274/haseki.1864

Özgün Araştırma / Original Article 

Ya­z›fl­ma­Ad­re­si/Ad­dress­for­Cor­res­pon­den­ce:­Onur Yaya

Suşehri Devlet Hastanesi, Göz Hastalıkları Kliniği, Sivas, Türkiye

E-posta: dr.onuryaya@hotmail.com

Gelifl­Tarihi/Received:­12 Mayıs 2014 Ka­bul­Ta­ri­hi/Ac­cep­ted:­12 Ağustos 2014

Haseki T›p Bülteni,

 Galenos Yay›nevi taraf›ndan bas›lm›flt›r. 

The Medical Bulletin of Haseki Training and Research Hospital, 

published by Galenos Publishing.

Onur Yaya, Nedime Demir Deveci*, Ayşe Feyza Önder*



Suşehri Devlet Hastanesi, Göz Hastalıkları Kliniği, Sivas, Türkiye

*Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Göz Hastalıkları Kliniği, İstanbul, Türkiye

Özet

Amaç: Otolog fasya lata veya silikon çubuk ile yapılan frontal askı 

cerrahisinin sonuçlarını değerlendirmek.



Yöntemler:  Göz  kapağında  düşüklük  yakınması  ile  başvuran, 

levator  kas  fonksiyonunun  5  mm  ve  daha  düşük  kaydedildiği 

olgularda,  uygulanan  frontal  askı  cerrahisinin  sonuçları  ve 

komplikasyonları  retrospektif  olarak  değerlendirildi.  Tek  taraflı 

opere  edilen  olgularda,  kapak  aralığında  opere  edilen  taraf  ile 

diğer taraf arasındaki farkın 1 mm’den az olması başarılı, 1-2 mm 

arasında olması tatminkar, 2 mm’den fazla olması başarısız sonuç 

olarak değerlendirildi. İki taraflı olgularda üst kapağın, korneayı 

3  mm’den  daha  az  örtmesi  başarılı,  optik  aksı  kapatmayacak 

şekilde 3 mm’den fazla örtmesi tatminkar, optik aksı örtmesi ise 

başarısızlık olarak kabul edildi.

Bulgular:  Çalışmaya  14  hastanın  17  gözü  alındı.  Frontal  askı 

cerrahisi  materyeli  olarak  sekiz  göze  otojen  fasya  lata,  dokuz 

göze silikon çubuk kullanıldı. Cerrahi girişimler sonrasında yapılan 

değerlendirmede cerrahi sonuç dokuz gözde başarılı, dört  gözde 

tatminkar, dört gözde ise yetersiz olarak kaydedildi. Postoperatif 

yetersiz düzeltmenin olduğu dört gözde, ilk 10 gün içinde revizyon 

yapıldı. Beş gözde punktat keratopati, bir gözde lagoftalmi, bir 

gözde  kapak  temporalinde  hafif  düşüklük,  bir  gözde  üst  göz 

kapağında belirgin ödem komplikasyon olarak kaydedildi, otojen 

fasta  lata  uygulanan  bir  olguda  bacaktaki  yara  yerinde  anlamlı 

ağrı ve diğer bir olguda ise bacakta resütürasyona gerek duyulan 

yara yeri ayrışması görüldü.



Sonuç:  Çalışmamızda  revizyon  ve  nüks  cerrahileri  sonunda  17 

olgumuzun 13’ünde (%76,47) başarılı, 4’ünde (%23,53) tatminkar 

sonuca ulaşılmıştır. (Ha se ki T›p Bül te ni 2015; 53: 36-40)

Anahtar Sözcükler:  Otojen  fasya  lata,  silikon  çubuk,  frontal 

askılama, ptozis cerrahisi



Abs tract

Aim:  To  evaluate  the  results  of  frontal  suspension  surgery  with 

autologous fascia lata or silicon rod. 



Methods:  We  retrospectively  evaluated  the  results  and  the 

complications of frontalis suspension surgery performed in patients 

with  levator  muscle  function  ≤5  mm,  who  presented  with  the 

complaint of ptosis. In patients operated unilaterally, the success 

of  the  surgery  was  graded  according  the  difference  between 

eyelid heights: a difference of <1 mm was considered successful, 

1-2 mm - satisfactory, and a difference of >2 mm was accepted as 

unsuccessful. In those who were operated bilaterally, the success 

of  the  surgery  was  graded  according  the  upper  eyelid  level:  an 

eyelid level 0-3 mm below the limbus was recorded as successful, 

>3 mm below the limbus with an open optic axis - satisfactory, and 

occluded axis was considered unsuccessful. 



Results:  Seventeen  eyes  of  14  patients  enrolled  in  the  study. 

Silicon rod was used in 9 eyes and autogenous fascia lata was used 

in 8 eyes. Surgical outcome was recorded as successful in 9 eyes, 

as satisfactory in 4 eyes and as unsuccessful in 4 eyes. In eyes with 

unsuccessful outcome, revision surgery was performed within 10 

days after surgery. Punctate keratopathy (5 eyes), lagophthalmos 

(1  eye),  mild  undercorrection  in  the  temporal  side  of  the  eyelid 

(1 eye) and severe upper eyelid edema (1 eye) were recorded as 

complications.  One  patient  who  was  operated  with  autologous 

fascia lata complained of leg pain in donor site and, in one patient, 

incision dehiscence needed to be repaired.

Conclusion: Surgical success after primary and revision surgeries 

were  rated  as  successful  in  13  of  17  eyes  (76.47%)  and  as 

satisfactory  in  4  of  17  eyes  (23.53%).  (The  Me di cal  Bul le tin  of 

Ha se ki  2015;  53:36-40)

Key Words: Autogenous fascia lata, silicon rod, frontal suspension, 

ptosis surgery



37

Yaya ve ark., Frontal Askı Cerrahisi Sonuçlar



Giriş

Üst  göz  kapağının  düşüklüğüne  ve  kapak  aralığının 

daralmasına 

blefaroptozis 

(ptozis) 

denir. 


Ptozis, 

oluşturduğu  kozmetik  sorunlar  ve  çocuklarda  ambliyopi 

riski  nedeniyle  tedavisi  gereken  önemli  bir  klinik  durum 

olup,  tedavi  çoğunlukla  cerrahi  ile  sağlanır.  Levator 

kas  işlevi  iyi  olan  olgularda  levator  kas  ilerletme  veya 

rezeksiyonu  tedavi  için  yeterli  olurken,  levator  kas  işlevi 

yetersiz olgularda frontal askılama tekniği kullanılmaktadır. 

Frontal  kasa  askı  cerrahisinde  askı  materyeli  olarak 

fasya  latanın  kullanılabileceği  ilk  defa  1909  yılında  Payr 

tarafından bildirilmiştir (1). Fasya lata ile askı cerrahisinin 

detaylarını  Wright  1922  yılında  açıklamış,  daha  sonraları 

teknik Crawford tarafından modifiye edilmiştir (2-4). 1966 

yılında ise Tillett ve Tillett tarafından silikon çubuğun askı 

materyeli olarak kullanılabileceği vurgulanmıştır (5). 

Biz  çalışmamızda  levator  kas  fonksiyonunun  5  mm 

ve  daha  düşük  kaydedildiği  olgularda,  otojen  fasya  lata 

ve  silikon  çubuk  kullanılarak  uygulanan  frontal  askılama 

cerrahisinin sonuçlarını ve cerrahi sonrası komplikasyonlarını 

değerlendirdik.

Yöntemler

Haseki  Eğitim  ve  Araştırma  Hastanesi  Göz  Kliniği’ne 

Şubat 2009-Aralık 2011 tarihleri arasında, göz kapağında 

düşüklük  yakınması  ile  başvuran,  14  hastanın  17  gözü 

çalışma  kapsamına  alındı.  Hastaların  detaylı  hikayeleri 

alındıktan  sonra  rutin  göz  muayeneleri  yapıldı.  Bunun 

yanında  göz  hareketleri,  Bell  fenomeni,  Marcus-Gunn 

çene  bulgusu,  Miyastenia  Gravis  ve  Horner  sendromu 

varlığı  araştırıldı.  Tüm  olgularda  Schirmer  1  testi  yapıldı. 

Ptozis miktarı, levator kas fonksiyonu (LF) ve deri kıvrımı 

yüksekliği  ölçüldü.  LF  8  mm  ve  üzerinde  iyi,  5-7  mm 

orta,  4  mm  ve  altı  zayıf  olarak  değerlendirildi  (6).  Ptozis 

derecesi  üst  göz  kapağının  limbusa  göre  seviyesi  ve  üst 

göz  kapağı  kenarı  ile  pupiller  ışık  reflesi  arası  (Margin 

Reflex  Distance=MRD)  ölçülerek  değerlendirildi.  Ptozis;  2 

mm’ye  kadar  hafif,  3  mm’ye  kadar  orta,  4  mm  ve  üzeri 

ağır olarak değerlendirildi (7). Tüm hastalara, uygulanacak 

cerrahi yöntem ve askı materyelleri hakkında bilgi verildi; 

“Aydınlatılmış Onam Formu” düzenlendi.

  LF  4-5  mm  ve  daha  düşük  olgular  ile,  maksimum 

levator  kas  cerrahisine  yanıt  vermeyen,  ileri  derece 

kas  dejenerasyonu  bulunan  olgular  çalışma  kapsamına 

alınmıştır. 

Askılama  materyeli  olarak,  Bell  fenomeninin  zayıf 

olduğu olgular ile, otojen fasya lata alımını kabul etmeyen 

olgularda  silikon  çubuk  kullanıldı,  diğer  tüm  olgularda 

otojen fasya lata tercih edildi.

Frontal askı cerrahisi yapılan hastalarda tek taraflı opere 

edilen kapağın sağlam göz kapağı ile farkının 1 mm’den 

az  olması  başarılı,  1-2  mm  arasında  olması  tatminkar,  2 

mm’den  fazla  olması  başarısız  olarak  değerlendirildi. 

İki  taraflı  olgularda  ise,  göz  kapağının  korneayı  üstte  3 

mm’den daha az örtmesi başarılı, optik aksı kapatmayacak 

şekilde  3  mm’den  daha  fazla  örtmesi  tatminkar,  optik 

aksı örtmesi ise başarısızlık olarak kabul edildi (8). Frontal 

askı cerrahileri sonrasında erken dönemde mevcut 3 mm 

ve  üzerindeki  rezidü  ptozis  ilk  10  günde  revize  edilerek 

düzeltildi.



Uygulanan­Cerrahi­Teknik­

Cerrahi  teknik  olarak,  silikon  çubuk  (FCI

®

  S  3.1000 



sonda  ptosis)  ile  askılamada  Fox-Pentagon  tekniği,  fasya 

lata  ile  askılamada  ise  Crawford  tekniği  uygulandı  (4,9). 

Otojen fasya lata alımı genel anestezi altında veya sedasyon 

eşliğinde femoral blok anestezisi eşliğinde yapıldı. Ameliyat 

sonrası  dönemde,  topikal  antibiyotikli  pomad  (Okacin

®

 



4*1)  ve  suni  göz  yaşı  tedavisi  (Eyestil

®

  4*1)  uygulandı. 



Fasya  lata  alınan  olgularda  bacak  bandajı  24  saat  sonra 

açıldı.  Her  iki  teknikte  de  kapak  cildi  sütürleri  7.  günde 

alındı. Fasya lata alınan olgularda ise bacak cildi sütürleri 

10. günde alındı.                          



Bulgular­

Çalışmaya frontal askı cerrahisi yapılan 14 hastanın 17 

gözü alındı. Hastaların 8’i (%57,14) erkek, 6’sı (%42,86) 

kadındı.  Yaşları  4  ile  70  arasında  değişmekte  olup, 

ortalaması 30,35±22,18 idi. Hastaların takip süresi 6 ay ile 

28 ay arasında olup, ortalama 10,57±6,40 ay idi. 

Frontal askı cerrahileri 11 olguda (%78,58) tek taraflı, 

3  olguda  (%21,42)  bilateral  olarak  uygulandı.  Ptozis 

etyolojisinde,  9  hastada  konjenital  ptozis  (%64,28), 

2’sinde kronik progressif eksternal oftalmopleji (%14,28), 

1  hastada  konjenital  3.  sinir  felci  (%7,14),  1’inde 

Miyastenia gravis (%7,14) ve 1 hastada da 3. sinir aberran 

rejenerasyonu (%7,14) kaydedildi.

LF 8 gözde 5 mm, 3 gözde 4 mm, 2 gözde 3 mm, 3 

gözde 2 mm ve altında idi. Aberran 3. sinir rejenerasyonu 

tanılı olguda (%5,88) aşağıya bakışta üst kapak retraksiyonu 

bulunduğu için levator kas fonksiyonu ölçülemedi. Ptozis 

derecesi 5 gözde orta (%29,41), 12 gözde ağır (%70,59) 

olarak kaydedildi.

Uygulanan  anestezi  yöntemi,  7  olguda  (%50)  genel 

anestezi,  3  olguda  (%21,42)  sedasyon  eşliğinde  femoral 

blok anestezisi, 4 olguda (%28,57) ise lokal anestezi idi.

Frontal askı cerrahisi materyeli olarak sekiz gözde otojen 

fasya lata (%47,05), dokuz gözde silikon çubuk (%52,95) 

kullanıldı.  Silikon  çubuk  uygulanan  üç  olgu  (%21,42)  ve 

fasya lata uygulanan üç olgu (%21,42) daha önce ptozis 

cerrahisi  geçirdikleri  için  nüks  olgu  kabul  edildi,  ancak 

olguların  önceki  cerrahi  notları  ve  muayene  bulgularına 

ulaşılamadı.  Frontal  askı  cerrahileri  komplikasyonları 

açısından değerlendirildiğinde, ameliyat sonrası beş gözde 

hafif/orta  derecede  punktat  keratopati  (%29,41),  bir 


38

gözde lagoftalmi (%5,88), bir gözde kapak temporalinde 

hafif  düşüklük  (%5,88),  bir  gözde  üst  göz  kapağında 

yoğun  ödem  (%5,88)  görüldü.  Silikon  çubuk  ile  bilateral 

frontal  askı  cerrahisi  yapılan  kronik  progressif  eksternal 

oftalmoplejili (KPEO) bir olgunun her iki gözünde ameliyat 

sonrası dönemde yoğun medikal tedaviye rağmen punktat 

keratopati gelişmesi üzerine, bilateral terapötik kontakt lens 

uygulandı.  Otojen  fasya  lata  uygulanan  ve  postoperatif 

dönemde 1 mm lagoftalmi izlenen olguda ise Bell fenomeni 

mevcut  olması  ve  korneanın  açıkta  kalmaması  nedeniyle 

suni  göz  yaşı  dışında  tedaviye  gerek  duyulmadı.  Korneal 

ülser gelişimi hiçbir olguda gözlenmedi. Otojen fasya lata 

ile askı cerrahisi yapılan bir olguda (%14,28) anlamlı bacak 

ağrısı  ve  bir  olguda  (%14,28)  ise  bacakta  yara  yerinde 

resütürasyona gerek duyulan doku ayrışması gelişti.

Cerrahi  sonrasında  sonuçlarımız  değerlendirildiğinde, 

dokuz  gözde  (%  52,94)  başarılı,  dört  gözde  (%23,52) 

tatminkar,  dört  gözde  (%23,52)  ise  yetersiz  düzeltme 

saptandı.  Yetersiz  düzeltme  kabul  edilen  dört  olgunun 

tümünde  otojen  fasya  lata  uygulanmış  olup,  ameliyat 

olguların üçü genel anestezi altında, birinde ise sedasyon 

eşliğinde  femoral  blok  anestezisi  altında  uygulanmıştı. 

Postoperatif  3  mm  üzeri  ptozis,  yani  yetersiz  düzeltme 

olduğu  kabul  edilen  4  gözde  ilk  10  gün  içinde  revizyon 

yapılarak kapak yüksekliği ayarlandı.

Olguların  uzun  dönem  takipleri  değerlendirildiğinde; 

ikisi silikon çubuk, birinde ise otojen fasya lata ile frontal 

askı uygulanan toplam 3 gözde (%17,64) 10.-12. aylarda 

gelişen  nüks  ptozis  nedeniyle  reoperasyon  yapılmış  olup, 

bu  olgularda  reoperasyon  cerrahileri  sonrasında  başarılı 

sonuçlar alınmıştır.

Çalışmamıza katılan olguların son kontrollerinde cerrahi 

sonuç 13 gözde (%76,47) başarılı, 4 gözde ise (%23,53) 

tatminkar olarak değerlendirilmiştir.

Tartışma­

Ptozis  cerrahisinde,  frontal  askılamada  birçok 

materyel  kullanılmış,  ancak  ideal  bir  askı  materyelinde 

görüş  birliği  sağlanamamıştır  (10,11).  Otojen  fasya  lata, 

son  yıllarda  giderek  artan  sıklıkta  askı  materyeli  olarak 

tercih edilmektedir (12). Otojen fasya lata, karşılaştırmalı 

çalışmalarda  diğer  materyellere  göre  daha  düşük  ptozis 

nüksü  ve  komplikasyon  oranlarına  sahip  olduğundan 

askı  materyeli  olarak  sıklıkla  tercih  edilmektedir  (12,13). 

Ancak, otojen fasya lata ile askı cerrahisinin ana zorlukları, 

genel anestezi altında ikinci bir cerrahi bölgede çalışmayı 

gerektirmesi,  bacak  bölgesinin  birçok  oftalmolog 

tarafından  iyi  bilinmemesi  ve  ameliyat  sonrası  yaklaşık 

10  gün  istirahat  edilmesi  gerekliliğidir.  Otojen  fasya  lata 

alımı,  bacakta  minimal  morbiditeye  yol  açmaktadır. 

Wheatcroft  ve  ark.  (14)  21  hastada  yaptıkları  çalışmada 

4 hastada (%19) anlamlı yara yeri ağrısı, 3 hastada (%14) 

yara  yeri  iyileşme  problemleri,  8  hastada  da  (%38)  yara 

yerinde  skarlaşma  ile  karşılaşmışlardır.  Kashkouli  ve  ark. 

22 hastada uyguladıkları küçük insizyon tekniğinde, fasya 

lata alınan bölgede ameliyat sırasında hiçbir komplikasyon 

ile karşılaşmadıklarını, ameliyat sonrası 2 hastada (%9,09) 

sistemik  tedavi  gerektiren  hafif  yara  yeri  infeksiyonu 

bulunduğunu ve hastaların tümünde (%100) yara yerinde 

ağrının  4  güne  kadar  sürdüğünü  bildirmektedirler  (15). 

Bizim  çalışmamızda  fasya  lata  alınan  8  olgunun  birinde 

(%14,28) yara yerinde resütürasyona gerek duyulan doku 

ayrışması,  birinde  (%14,28)  bacakta  5  gün  devam  eden 

ağrı  ile  karşılaşılmıştır  ve  cerrahi  yapılan  tüm  olgularda 

uzun  dönemde  yara  yerinde  minimal  skarlaşma  dışında 

morbidite  izlenmemiş,  hastaların  hiçbiri  skar  dokusu  ile 

ilgili rahatsızlık belirtmemişlerdir.

Otojen  olmayan  materyallerin  cerrahi  sonrası  başarı 

oranlarının düşüklüğü, özellikle izlem süresi uzadıkça başarı 

oranındaki  azalmalar  ve  gelişen  komplikasyonlar  dikkate 

alındığında,  frontal  askılamada  otojen  materyallerin 

öncelikli  olarak  tercih  edilmesi  gerektiği  bildirilmektedir 

(16,17).  Otojen  fasya  lata  ile  askı  cerrahisi  sonrası 

ptozis  nüks  (yineleme)  oranları  yayınlar  arasında  farklılık 

göstermektedir.  Otojen  fasya  lata  uygulanan  olgularda 

ptozis  yineleme  oranını,  Wasserman  ve  ark.  24  gözden 

%4,2’sinde,  Yüksel  ve  ark.  46  gözden  %8,7’sinde,  Guy 

ve  ark.  ise  79  gözden  %22’sinde  olarak  bildirilmektedir 

(10,11,13). Çalışmamızda sekiz gözde otojen fasya lata ile 

askı  cerrahisi  yapılmış  olup  izlem  süresi  içinde  bir  gözde 

(%12,5)  ptozis  yinelemiştir.  Bu  oran,  olgu  sayımız  az 

olmakla birlikte, literatür ile uyumlu olarak gözükmektedir.

Otojen  fasya  lata  ile  askı  cerrahisinin  erken  dönem 

komplikasyonları  uygun  hasta  seçimi  ve  cerrahi  teknik 

ile  minimaldir.  Yüksel  ve  ark.’nın  çalışmasında  bir  gözde 

(%2,16)  erken  dönemde  açıkta  kalma  keratopatisi, 

sekonder  iritis  ve  ön  üveit  gelişmiş  olup  medikal  tedavi 

ile  tablo  gerilemiştir  (13).  Yoon  ve  ark.’nın  239  otojen 

fasya lata cerrahi sonuçlarını değerlendirdikleri serilerinde 

13  hastada  (%5,4)  açıkta  kalma  keratopatisine,  iki 

hastada  (%0,9)  alında  skarlaşmaya  rastlamışlardır  (18). 

Bizim  çalışmamızda  otojen  fasya  lata  ile  askı  cerrahisi 

yapılan  sekiz  gözün  birinde  (%12,5)  kapak  temporalinde 

revizyon  gerektirmeyen  minimal  düşüklük,  bir  gözde 

(%12,5)  lagoftalmi,  bir  gözde  ise  (%12,5)  açıkta  kalma 

keratopatisi gelişmiş olup medikal tedaviye yanıt alınmıştır. 

Olgularımızın  hiçbirinde  granülom  formasyonuna  veya 

ptozisde aşırı düzeltmeye rastlanmamıştır.

Otojen  fasya  lata  ile  askı  cerrahisi  sonrasında  çeşitli 

revizyon  oranları  belirtilmektedir.  Yüksel  ve  ark.’nın 

serisinde dört gözde (%8,69) yetersiz düzeltme ameliyat 

sonrası  ilk  hafta  içinde  revize  edilmiştir  (13).  Bilgin  ve 

ark.’nın yaptığı çalışmada 3 mm ve üzerinde rezidü ptozise 

rastlanmamıştır (19). Bagheri ve ark.’nın otojen fasya lata 

Yaya ve ark., Frontal Askı Cerrahisi Sonuçlar



39

Yaya ve ark., Frontal Askı Cerrahisi Sonuçlar

cerrahi tekniklerini karşılaştırdığı çalışmasında dört gözde 

(%26,6)  mevcut  olan  az  düzeltmenin  (1  mm  altında) 

ikinci cerrahi gerektirmediğini belirtmektedirler (20). Bizim 

çalışmamızda sekiz gözde otojen fasya lata ile askı cerrahisi 

yapılmış  olup,  dört  gözde  (%50)  az  düzeltme  nedeniyle 

erken dönemde revizyon ihtiyacı doğmuştur. Çalışmamızda 

erken dönem revizyon oranımız literatüre göre yüksektir. 

Bu  yüksek  oranı,  olgu  sayısının  azlığının  yanı  sıra,  genel 

anestezi  altında  kapak  yüksekliğinin  ayarlanmasının  zor 

olmasına bağlamaktayız; zira genel anestezi altında opere 

edilen dört olgunun üçünde revizyon gerekirken, sedasyon 

eşliğinde  femoral  blok  anestezisi  altında  opere  edilen 

dört  olgudan  ise  birinde  revizyon  gerekmiştir.  Sedasyon 

eşliğinde femoral blok anestezisinin genel anesteziye iyi bir 

alternatif olduğunu düşünmekteyiz.

Askı  cerrahisinde  sentetik  materyeller  içinde  en  sık 

tercih  edilen  silikon  çubuktur.  Silikon  çubuk  kullanımı  ile 

ilgili literatürde sınırlı veri bulunmakta olup, bu yayınlarda 

ptozis rekürrens oranı %7 ile %44 arasında değişmektedir 

(11,21). Bu değişkenliğin nedeni farklı izlem süreleri, farklı 

askı tekniği kullanılması ve hastalar arasındaki tanı çeşitliliği 

olarak  gösterilmektedir.  Lamont  ve  ark.’nın  16  yetişkin 

hastada (30 göz) yaptıkları çalışmada takiplerde 7 hastada 

(%23,3) silikon çubuk ayarlanması gerekmiştir (22). Carter 

ve  ark.  61  kapakta  silikon  çubuk  ile  askı  uyguladıkları 

serilerinde  %7  ptoziste  yineleme  oranı  belirtmektedir 

(21). Bizim çalışmamızda dokuz göze silikon askı cerrahisi 

uygulanmış olup, iki gözde (%22,2) silikon çubuk kopması 

nedeniyle rekürrens gelişmiştir. Cerrahi başarımız literatürle 

uyumludur,  ancak  literatürle  karşılaştırıldığında  olgu 

sayımızın sınırlı olduğunu ve takip süremizin kısa olduğunu 

belirtmekte fayda görmekteyiz.

Silikon çubuk ile askı cerrahisi sonrası silikonun atılması, 

enfeksiyon, granülom oluşumu ve açıkta kalma keratopatisi 

gibi  komplikasyonlar  görülebilmektedir.  Lee  ve  ark.’nın 

silikon  çubuk  ile  askı  yapılan  olgularda  komplikasyonları 

değerlendirildiğinde; %8,3 kapak temporalinde düşüklük, 

%3,3  kapak  kıvrım  asimetrisi,  %3,3  entropiyon,  %3,3 

kirpik ptozisine rastlanmış olup açıkta kalma keratopatisine 

rastlanmamıştır (23). Lamont ve ark.’nın 10 çocukta (12 

göz)  silikon  askı  kullandıkları  serilerinde  hiçbir  olguda 

granülom ve enfeksiyona rastlanmamış olup, bir kapakta 

(%8,33)  keratopatinin  eşlik  etmediği  lagoftalmusa 

rastlanmıştır  (22).  Yine  Lamont  ve  ark.’nın  16  yetişkin 

hastayı (30 göz) içeren çalışmasında altı lagoftalmus (%20) 

olgusuna rastlanmıştır. Bizim çalışmamızda silikon çubuk ile 

askı cerrahilerimizin komplikasyonları değerlendirildiğinde 

üç  hastanın  dört  gözünde  (%44,4)  açıkta  kalma 

keratopatisi, bir gözde (%11,1) cerrahi sonrası üst kapakta 

belirgin  ödeme  rastlanmıştır.  Açıkta  kalma  keratopatisi 

gelişen  üç  hastanın  ikisi  KPEO,  biri  ise  konjenital  3.  sinir 

felci  olgusudur.  KPEO’lu  iki  hastada  Bell  fenomeni  zayıf 

olarak  mevcutken,  3.  sinir  felci  tanılı  diğer  hastada  Bell 

fenomeni  saptanmamıştır.  KPEO’lu  bir  olgunun  her  iki 

gözüne,  suni  gözyaşı  tedavisi  yeterli  olmadığından,  bir 

hafta süreyle terapötik kontakt lens uygulanmış; diğer iki 

olguda sık uygulanan suni gözyaşı tedavisi yeterli olmuştur. 

Korneal ülser gelişimi hastaların hiçbirinde gözlenmemiştir. 

Bell  fenomeni  bulunmayan  veya  zayıf  olan  bu  olgulara, 

cerrahide  hedefin  sadece  optik  aksın  açılması  olduğu, 

açıkta  kalma  keratopatisi  riskinin  yüksek  olduğu  cerrahi 

öncesinde anlatılmıştır.

Çalışmamızda frontal askı materyeli olarak sekiz gözde 

otojen  fasya  lata  (%47),  dokuz  gözde  (%53)  silikon  askı 

uygulanmıştır.  Endikasyonlarının  farklılığı  ,  uygulanan 

hastalar  arası  farklar  ve  uygulama  tekniği  arasındaki 

farklılıklar  nedeniyle  iki  materyelin  karşılaştırılması 

güçleşmektedir.  Literatürde  karşılaştırmalı  çok  az  sayıda 

çalışma  mevcuttur.  Yüksel  ve  ark.’nın  73  gözü  içeren 

serisinde  otojen  fasya  lata  ile  %91,3,  silikon  çubuk  ile 

%62,9  olarak  saptanan  başarı  oranı  farkı  istatistiksel 

olarak  anlamlı  bulunmuş,  erken  dönem  komplikasyonları 

karşılaştırıldığında  otojen  fasya  lata  kullanılan  46  gözün 

altısında  (%13),  silikon  çubuk  kullanılan  27  gözün 

dördünde  (%14,8)  revizyon  gerekli  olduğu  saptanmıştır 

(13). Erken dönem komplikasyon oranları arasındaki farkın 

ise istatistiksel olarak anlamlı olmadığı saptanmıştır. Jeong 

ve  ark.’nın  tavşanlarda  yaptığı  histolojik  çalışmalarda 

otojen  fasya  lata,  silikon  çubuk  ile  karşılaştırılmış,  fasya 

latanın  dokularda  daha  düşük  oranda  inflamasyona  yol 

açtığı, fibroblastik reaksiyonun erken başlaması nedeniyle 

çevre  dokularla  daha  iyi  bütünleştiği  ve  en  uygun  seçim 

oldugu bildirilmiştir (16). Bizim çalışmamızda otojen fasya 

lata ile askı cerrahisi yapılan sekiz olgudan birinde (%12,5), 

silikon  çubuk  ile  askı  cerrahisi  yapılan  dokuz  olgudan 

ikisinde  (%22,2)  uzun  dönemde  ptozis  rekürrensi  ile 

karşılaşılmıştır. Otojen fasya lata ile askı cerrahisi yapılan bir 

gözde (%12,5), silikon çubuk ile askı cerrahisi yapılan dört 

gözde (%44) punktat keratopati gelişmiştir. Çalışmamızdaki 

hasta  sayısı  literatüre  göre  oldukça  sınırlı  olup  başarı  ve 

komplikasyon  oranlarımızın  literatürle  uyumlu  olduğunu 

düşünmekteyiz. 



Kaynaklar 

1.  Payr E. Plastik mittelsfreier Faszientransplantation bei ptozis. 

Dtsch Med Wochenschr 1909;35:882. 

2.  Cole  MD,  O’Connor  GM,  Raafaı  F,  Willshaw  HE.  New 

synthetic material for the brow suspension. Br J Ophthalmol 

1989;73:35-8.

3.  Wright  WW.  The  use  of  living  sutures  in  the  treatment  of 

ptosis. Arch Ophthalmol 1922;51:99-102.

4.  Crawford JS. Repair of ptosis using frontalis muscle and fascia 

lata. Trans Am Acad Ophthalmol Otolaryngol.1956; 60: 672-8.

5.  Tillett CW, Tillett GM. Slicone sling in the correction of ptosis. 

Am J Ophthalmol. 1966;62:521-3.

6.  Beyer  CK,  Albert  DM.  The  use  and  fate  of  fascia  lata  and 

sclera  in  ophthalmic  plastic  and  reconstructive  surgery. 

Ophthalmology 1988;88:868-86.


40

Yaya ve ark., Frontal Askı Cerrahisi Sonuçlar

7.  Callahan  M,  Beard  C.  Beard’s  Ptosis.  4th  ed.  Birmingham, 

AL:Aesculapius Publishing Company 1990:79-86.

8.  Ünal M ,Bozan E, Konuk O, Hasanreisoglu B. Frontal Askılama 

Materyelinin  Seçimi  On  Yıllık  Deneyimlerimiz.  T  Oft  Gaz 

2005;35:271-9.

9.  Fox  SA.  Congenital  ptosis:frontal  sling.  J  Pediatr 

Ophthalmol1966;3:25-8.

10. Wasserman  BN,  Sprunger  MD,  Helveston  EM.  Comparision 

of  materials  used  in  frontalis  suspension.  Arch  Ophthalmol 

2001;119:687-91.

11. Guy J, Simon B, Aisha A, et al. Frontalis Suspension for Upper 

Eyelid  Ptosis:  Evaluation  of  Different  Surgical  Designs  and 

Suture Material. Am J Ophthalmol 2005;140:877-85.

12. Yasuhiro  T,  Leibovitch  İ,  Kakizaki  H.  Frontalis  Suspension 

Surgery in Upper Eyelid Blepharoptosis. Open Ophthalmol J 

2010;4:91-7.

13. Yüksel D, Hekimoglu E, Oflu Y, Duman S. Otojen Fasya Lata 

ve Silikon Çubuk ile Frontal Askılama Cerrahisinin Etkinligi ve 

Sonuçlarımızın Karşılaştırılması.T Oft Gaz 2008;38:14-21.

14. Wheatcroft  SM,  Vardy  SJ,  Tyers  AG.  Complications  of 

fascia  lata  harvesting  for  ptosis  surgery.  Br  J  Ophthalmol 

1997;81:581-3.

15. Kashkouli MB. A Novel Technique for Small-Incision Fascia Lata 

Harvesting without a Fasciatome for the Frontalis Suspension 

Procedure Orbit 2007;26:203-6.

16. Jeong S, Ma YR, Park YG. Histopathological Study of Frontalis 

Suspension Materials. Jpn J Ophthalmol 2000;44:171-4.

17. Kemp  EG,  James  CR,  Collin  JR.  Brow  suspension  in  the 

management of ptosis:an analysis of over 100 cases. Trans 

Am Ophthalmol Soc 1986;105:84-7.

18. Yoon  JS,  Lee  SY.  Long-term  Functional  and  Cosmetic 

Outcomes  after  Frontalis  Suspension  Using  Autogenous 

Fascia  Lata  for  Pediatric  Congenital  Ptosis.  Ophthalmology 

2009;116:1405-14.

19. Bilgin  LK,  Yeniad  B.  The  Long-Term  Results  of  Frontalis 

Suspension  Using  Autogenous  Fascia  Lata  in  Children 

with  Congenital  Ptosis  under  3  Years  Old.  Plast  Surg  Int 

2010;2010:609462. doi:10.1155/2010/609462.

20. Bagheri  A,  Aletaha  M,  Saloor  H,Yazdani  A.  Randomized 

Clinical  Trial  of  Two  Methods  of  Fascia  Lata  Suspension  in 

Congenital Ptosis.Ophthal Plast Reconstr Surg 2007;23:217-

21. 


21. Carter S, Meecham WJ, Seiff SR. Silicone frontalis slings for 

the  correction  of  blepharoptosis:indications  and  efficacy. 

Ophthalmol 1996;103:623-30.

22. Lamont M, Tyers AG. Silicone Sling Allows Adjustable Ptosis 

Correction  in  Children  and  in  Adults  at  Risk  of  Corneal 

Exposure. Orbit 2010;29:102-5. 

23. Lee MJ,Youn JO, Choung HK, Kim NJ,Sung MS, Khwarg SI. 

Frontalis Sling Operation Using Silicone Rod Compared with 

Preserved  Fascia  Lata  for  Congenital  Ptosis.  Ophthalmology 

2009;116:123-9.







Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə