Shaxsni o‘rganishda biz psixik faoliyatning ko‘plab tashqi ko‘rinishlariga duch
kelamiz. Ulardan asosiylari:
og‘zaki va yozma nutq. Psixolog uchun shaxsning o‘zi (shaxsiy hisobot
ma’lumotlari) haqidagi mulohazalari g‘oyat muhim hisoblanadi. Nutq orqali
shaxslarning
fikrlari, hissiyotlari, qarashlari, intilishlari,
bilimi va boshqalar haqida
xulosaga kelish mumkin;
shaxs faoliyatining mahsuli. Shaxslar psixikasi haqida ularning o‘z qo‘llari
bilan yasagan buyumlar, asbob-uskunalar, turli yasamalar,
rasmlar va boshqalar
aniqroq ma’lumot beradi;
psixik faoliyatning tashqi ko‘rinish va tanada namoyon bo‘lishi. Bu ko‘z
qarashining ma’nodorligi, yuz mimikasi, imo-ishora, nafas olish va qon aylanishining
o‘zgarishi, miya elektr faolligining o‘zgarishi va hokazo.
Shuni ham ta’kidlab o‘tish zarurki, bunday holatda faqat psixikaning tashqi
namoyon bo‘lishigina emas, balki psixikaning o‘zi tashqi namoyon bo‘lishiga qarab
ham o‘zgaradi. Agar tergovchi yoki aybdor masalan, so‘z yozishda xatoga yo‘l
qo‘ydi. Ushbu faktni aniqlash (bir harf o‘rniga boshqa harf yozilgan)dan
avval
xatoning sabablarini bilish lozim.
Psixikani tashqi namoyon bo‘lish shakli orqali o‘rganish vositali bilish deyiladi.
Psixologiya fani tarixida uzoq yillarga qadar psixikani o‘rganishning asosiy metodi
sifatida o‘z-o‘zini kuzatish (introspensiya) metodidan foydalanib kelingan. Biz o‘z
ichki dunyomizni bevosita his qilamiz. Psixologiya uchun o‘z-o‘zini kuzatish metodi
o‘ta qulay tuyuladi. Lekin masalaga bunday qarash xatodir, chunki o‘z-o‘zini
kuzatish ko‘pincha umumiydan oddiy yoki tasodifiyni farqlash imkonini bermaydi,
psixik faoliyat jarayonini noto‘g‘ri ko‘rsatadi.
Psixika taraqqiyotida faoliyatningyetakchi o‘rin tutishi prinsipi inson
psixikasining mehnatda yuzaga kelishi va faoliyatda tarkib topishidan kelib chiqadi.
Shunga ko‘ra, psixikani kishining amaliy faoliyatidan ayri holda o‘rganish mumkin
emas.
Psixik hodisalarning o‘zaro bog‘liqlik prinsipi bizning ichki dunyomiz yagona,
bir
butun ekanligidan, ma’lum shart-sharoitlarda shakllangan, muayyan shaxslarga
xos miyaning mahsuli ekanligidan kelib chiqadi. Shu jihatdan shaxslarning ayrim
tomonlarini, uning psixikasini o‘rganishning o‘zi asosiy maqsad bo‘lib
qolmasligi
kerak. Har bir tekshirishda biror psixik hodisaning boshqa psixik hodisalar bilan
uzviy aloqasini va ta’sirini hisobga olish lozim bo‘ladi.
Psixik faoliyatni o‘rganishda obyektivlik prinsipi boshqa tekshi- ruvchilar qatori
psixologdan ham hodisaning aniq tafsilotlarini o‘rganishni, real holatni
ifodalamaydigan shoshilinch umumlashtirish va xulosalarga yo‘l qo‘ymaslikni talab