3.Bilish metodologiyasi: asosiy tushunchalar.
Inson o’z aql idroki bilan amaliy faoliyati jarayonida olam sirlarini bilishga
intiladi. Bilish jarayonida u ob’ektga ham amaliy, ham nazariy jihatdan
yondashish asosida uning qonuniy bog’lanishlarini ochib beradi. Bilish
jarayoni insonsiz bo’lishi mumkin emas. Bilish inson qobiliyati,
izlanuvchanligi mantiqiy kamolot darajasi hamda uning tafakkur organi —
miyasiga bog’liq. Inson faoliyatiga xos bo’lgan bu qobiliyatnin bilishning
pirovard maqsadi ijtimoiy zaruriy amaliy ehtiyojlarni qondirishdan iboratdir.
Bilish taraqqiyoti fikrning bilmaslikdan bilishga qarab, to’la va mukammal
bo’lmagan bilimdan to’la va mukammal bilishga qarab harakat qilishidan
iborat cheksiz jarayondir. Bilish jarayoni eskirib qolgan nazariyalarni yangi
nazariyalar bilan almashtirish, eski nazariyalarni aniqlash, ob’ektning yangi-
yangi tomonlarini ochishdir. Bilish murakkab ziddiyatli jarayondir. Bu
jarayonda bilimlarimiz to’la va mukammal bo’lishi uchun ma’lum bir yo’lni
bosib o’tadi. Bu yo’l bilmaslikdan bilishga o’tish yo’lidir. Bu yo’l orqali inson
o’z aql va idroki bilan o’z amaliy faoliyati jarayonida voqea, olam, predmet va
hodisalarni, ularning mohiyatini bilishga intiladi, izlanadi. Voqelik hodisalarini
bilish oddiy hayotiy tirikchilik uchun yo’l topish emas, balki ilmiy tadqiqot
yo’li bilan izlanishlar natijasida yangi bilimlarning vujudga kelishidan
iboratdir. Ilmiy bilish olim va tadqiqotchi tomonidan olib boriladigan
izlanishlar asosida amalga oshiriladigan, uzoq davom etadigan jarayonlarni o’z
ichiga oladi. Tadqiqotchi izlanish orqali o’zi tadqiq etayotgan ob’ektning yangi
yo’nalishlari, avval aniq bo’lmagan yangi sifatlari, tomonlarini aniqlaydi yoki
ochadi. Har qanday ilmiy izlanishning maqsadi va vazifasi biror ilmiy
muammoni hal qilishdan, yechimini topishdan iboratdir. Ilmiy muammo nima?
“Muammo” arabcha so’z bo’lib, masala, vazifa ma’nolarini ifodalaydi.
Muammo ilmiy bilim tizimida bilib olinmagan va hal qilinmagan, lekin bilish
va hal qilinishi mumkin bo’lgan bilish shaklidir. SHuni ta’kidlash lozimki,
14
kundalik hayotda muammoni savol yoki masada bilan aralashtirib yuborish
hollarini uchratamiz, ilmiy bilishning shakli bo’lgan muammo savol va
masaladan farq qiladi. Savol yoki masalaning o’ziga xos xususiyati shuki,
savolga javob berish, masalani yechish doimo oldingi bilim asosida amalga
oshadi, lekin muammoni oldindan hosil qilingan bilimlar doirasida turib hal
qilib bo’lmaydi. Buning uchun yangi dalillar, ma’lumotlar to’plash, ularni
yangicha izohlash uchun eski bilim doirasidan chiqish talab qilinadi. Ilmiy
tadqiqot jarayonida bunday vaziyat muammoli vaziyat hisoblanadi. Muammoli
vaziyat bilishdan bilmaslikka va undan bilishga borish jarayoni bo’lib, u
muammoning vujudga kelish, hal qilish, ya’ni yechimni topilishiga olib keladi.
Bilish bilan bilmaslik orasidagi ziddiyatli munosabat muammoli vaziyatni
keltirib chiqaradi. Muammoli vaziyat muammoni qo’yish bilan yakunlanadi.
Muammoning yechimini topish ziddiyatlarni hal qilinishiga olib keladi.
Demak, eski bilim tizimi bilan yangi bilim tizimi orasidagi ziddiyat
muammoni keltirib chiqaradi. Bu ziddiyatlarning hal qilinishi natijasida bilim
yangilanadi, mazmuni kengayadi, chuqurlashadi. Muammoni va uning
yechimini topish imkoniyatlarini aniq bilish muammoni teng yarmini hal qilish
demakdir. Hozirgi fan sohasidagi ilmiy-texnik inqiloblar davrida bilim
tizimida yangi-yangi muammolar kelib chiqmoqda. Bu muammolar
umumilmiy, majmua (kompleks), global (umumbashariy) tasnifda bo’lishi
mumkin. Bu muammolar maxsus amaliy va nazariy tadqiqot usullari asosida
hal qilinadi. Bu muammolarni hal qilinishida umumiy, o’xshash tomonlari
bo’lishi mumkin, Ilmiy muammoni yechish uchun tadqiqotchi ilmiy bilishning
usul va shakllaridan bekamuko’st foydalanishi kerak. Insoniyat taraqqiyoti
jarayonida vujudga keladigan har qanday fan o’z predmeti va tadqiqot
usullariga ega. Har bir fan nazariy jihatdan tizimlashgan bilimlar yig’indisi
sifatida tadqiqot jarayonida xilma-xil ilmiy usullardan foydalanadi. Voqelik
hodisalarini bilish oddiy hayotiy tirikchilik uchun yo’l topish emas, balki ilmiy
tadqiqot yo’li bilan izlanishlar natijasida yangi birikmalarning vujudga
15
kelishidan iboratdir. Bilim insonning tarixiy, amaliy faoliyati negizida vujudga
keladi. Tabiat va jamiyatning murakkab, xilma-xil, rang-barang hodisalarniga
haqiqiy mazmunini, mohiyatini, rivojlanish qonunlarini bilishning aniq usullari
mavjud bo’lib, ular ilmiy tadqiqot va izlanishning yo’nalishini ifodalaydi.
Ilmiy metod (usul) nima? Ilmiy usul ilmiy bilish jarayonida qo’llaniladigan
mavhum bilish yo’llari hamda vositalarini ifodalaydi. Ilmiy bilish usuli inson
amaliy faoliyati negizida yuzaga keladi. U tabiat, jamiyat va inson ongining
murakkab hodisalarini to’g’ri, ob’ektiv talqin etishga, fanning tabiiy
aloqalarini ochishga imkon beradi. Ilmiy bilish usuli tadqiqot turlarining
mazmun va izchilligini o’z ichiga olgan holda amalda bajarilgan faoliyatining
ta’siri sifatida yuzaga chiqadi. Usul — ilmiy bilishning tarkibiy qismi bo’lib,
uning ob’ekti, tahlil mavzui, tadqiqot vazifalari, ularni hal etish uchun zarur
bo’lgan vositalarida ifodalaydi. Har bir fan ob’ektini o’rganuvchi predmetning
aniq izlanish usuli bo’lib, bu usul xususiy, umumiy va eng umumiy usul
bo’lishi mumkin. Ilmiy bilish masalasida usul muammosi bilan eng qadimgi
falsafada Arastu shug’ullangan. Birinchi marotaba fanni usul tizimi asosida
o’rganish masalasini ingliz faylasufi F.Bekon ilgari surgan. U ilmiy bilishning
induktiv va empirik usuliga asos solgan. R.Dekart esa bilimda ob’ekt bilan
sub’ekt munosabati masalasida tafakkurning o’ziga xos xususiyatlarini
ko’rsatgan. I.Kant bilishni aloxida shakllariga ega bo’lgan o’ziga xos faoliyat
sifatida tahlil qilishga asos soldi. Bu masalani hal etishda ayniqsa Gegel
qarashlari aloxida ahamiyat kasb etadi. U bilishning, umuman ma’naviy
faoliyatning umumiy usulda — dialektikaning rolini garchi idealistik asosda
bo’lsada, ko’rsatib beradi. Ilmiy tadqiqot jarayonida bilishning aniq shakli va
usullaridan foydalanish orqali ilmiy bilimlar vujudga keladi, rivojlantiriladi.
Har bir bilim sistemasida ilmiy tadqiqot jarayonida kelib chiqqan muammo
yoki masalaning qo’yilishi va hal qilishda maxsus usullardan foydalaniladi.
Ular esa tarixiy aniq bilish jarayonida vujudga keladi, rivojlanadi. Shuning
uchun ham har bir fanning o’z predmeti va tadqiqot usuli mavjuddirki, ular
16
o’zi o’rganayotgan ob’ektga nisbatan maxsus amaliy va nazariy tadqiqot usuli
asosida yondashadi. Demak, ilmiy bilish jarayonida har bir fan o’zining
maxsus xususiy usullarini ishlab chiqishi zarur, shu bilan birga o’zining
ma’lum tadqiqot ob’ektiga ega bo’lishi kerak. Lekin ba’zi bir fanlar bir-biriga
yaqindir. Shu sababga ko’ra, ularning tadqiqot usullari ham bir-biriga yaqindir
va tatbiq qilish chegarasiga ko’ra bir-biriga samarali foyda keltirishi mumkin.
Demak, bilishda xususiylik va umumiylik vazifasini bajaruvchi usullar ham
mavjuddir. Ko’pchilik fanlarda qo’llaniladigan usullar umumiy usul deyiladi.
Umumiy usul qo’llanishi doirasiga ko’ra umumiy, lekin o’z maxsus vazifasiga
ega. Bizni o’rab turgan dunyo narsa va hodisalari ko’p qirrali, ko’p sifatlilik
xususiyatiga ega. Ularni birdan tushunish, bilish mumkin emas. Shuning uchun
bilish metodologiyasi bizga bilishning umumiy usuli va tafakkur usulini,
rivojlanish qonunlarini asoslab beradi. Har bir aniq fanning o’zi qo’llaydigan
xususiy usullari asosida bilim sistemasi chuqurlashib borsa, umumiy usulni
tatbiq qilish orqali izlanish doirasi yanada kengayib boradi. Masalan, fizika,
kimyo, biologiya singari fanlar xususiy usullar orqali izlanish bilan bu
predmetlar doirasi chuqurlashsa, izlanishning umumiy usuli (masalan, modda
tuzilishiga ko’ra, energiyaning saqlanish va aylanish nazariyasiga ko’ra) orqali
esa ularning bilim doirasi yanada kengayadi. Fan tarixida tabiiy, ijtimoiy,
texnik fanlar tizimi va har bir tizimni tashkil etuvchi aniq predmetlar vujudga
kelgan ekan, ularning har biri aniq tadqiqot usuliga ega. Ularning tadqiqot
usullarida esa umumiy, o’xshash tomonlar bo’lishi mumkin. Ilmiy bilishning
hamma fan uchun tegishli bo’lgan umumiy usullari mavjud. Ilmiy bilishning
bu metodlari fan taraqqiyotida garchi umumiy hisoblansa ham, dialektik
usulga nisbatan xususiy bo’lishi mumkin. Lekin bu usullar (xususiy holda)
dialektik (umumiy) usul bilan bog’langandir. Xususiylik bilan umumiylikning
bog’lanishi qonuniy jarayondir.
17
Har bir aniq usul ilmiy bilish jarayonida bir-biri bilan bog’liq yoki bir-biriga
zid bo’lishi mumkin. Shuning uchun har bir usulni qo’llash bilimning haqiqiy
bilim ekanligini isbotlashda va shu usul orqali bilim yanada chuqur va keng
mazmun asosida boyib borishini ko’rsatadi. Masalan, klassik fizikaning
rivojlanishi natijasida nisbiylik nazariyasi, kvant mexanikasi, elementar
zarralar fizikasi kelib chiqdi. Mikrofizika qonunlarini o’rgatish va tahlil qilish
natijasida uni klassik fizika tatbiq etishining o’ziga xos xususiyatlari aniqlandi.
Shunday qilib, bilish jarayonida ilmiy tadqiqotning xususiy, umumiy va eng
umumiy usullari mavjud bo’lib, ular o’zaro bir-biri bilan bog’liq. Dialektik
usul real olamni ilmiy bilishning eng umumiy usuli bo’lib, u barcha fanlar
metodologiyasidir. Dialektik usul xususiy fanlar erishgai yutuqlardan
foydalanib ulariing usullari bilan birgalikda rivojlanadi, ular bir-birini
to’ldiradi va boyitadi. Xususiy, umumiy va eng umumiy usullar tadqiqotning
yaxlit sistemasini tashkil etadi. Hozirgi zamon fan taraqqiyoti bilimlarning tez
o’sishi, uning sifat va miqdor jihatidan salmog’ining oshib borishi bilan
tavsiflanadi. Bu jarayonning ikki tomoni bo’lib, birinchidan, ilmiy bilish
tufayli tabiiy va ijtimoiy voqelikning tobora murakkab ob’ektlari
o’zlashtirilmoqda. Bu hol ilmiy bilish jarayonida tadqiqot usullari qaqidagi
masala bilishning jiddiy masalasiga aylanayotganligini isbotlamoqda.
Ikkinchidan, ilmiy texnika inqilobi sharoitida ilmiy bilish faoliyatining
shakllari va usullari, tartib-qoidalari, mantiqi va tuzilmasi hamda yangidan-
yangi yutuqulrni qo’lga kiritish imkoniyatlarini yaratmokda.
18
Xulosa
Bilish insоnning tаbiаt, jаmiyat vа o’zi to’g’risidа bilimlаr hоsil qilishgа
qаrаtilgаn аqliy, mа’nаviy fаоliyat turidir. Insоn o’zini qurshаb turgаn аtrоf-
muhit to’g’risidа bilim vа tаsаvvurgа egа bo’lmаy turib, fаоliyatning birоn-bir
turi bilаn muvаffаqiyatli shug’ullаnа оlmаydi. Bilishning mаhsuli, nаtijаsi ilm
bo’lib, hаr qаndаy kаsb-kоrni egаllаsh fаqаt ilm оrqаli ro’y bеrаdi. Shuningdек,
bilish insоngаginа хоs bo’lgаn mа’nаviy ehtiyoj, hаyotiy zаruriyatdir.
Bilishning mоhiyati, shакllаnish vа rivоjlаnish qоnuniyatlаri, хususiyatlаrini
o’rgаnish fаlsаfа tаriхidа muhim o’rin egаllаb кеlmоqdа. Insоn o’z bilimi
tufаyli bоrliq, tаbiаt, jаmiyatni vа nihоyat, o’z-o’zini o’zgаrtirаdi. Bilishgа
qаrаtilgаn insоn fаоliyatini vа uni аmаlgа оshirishning eng sаmаrаli usullаrini
tаdqiq etish fаlsаfа tаriхidа muhim аhаmiyatgа egа. Shu bоis hаm fаlsаfаning
bilish mаsаlаlаri vа muаmmоlаri bilаn shug’ullаnuvchi mахsus sоhаsi —
gnоsеоlоgiya vujudgа кеldi.
|