Imishli com saytı təqdim edir. QƏŞƏm nəCƏfzadə ŞerləR (Realist) GƏRƏK



Yüklə 82.08 Kb.
tarix16.02.2017
ölçüsü82.08 Kb.
Imishli.com saytı təqdim edir.

QƏŞƏM NƏCƏFZADƏ


ŞERLƏR (Realist)


GƏRƏK

...Ancaq
könlünün icindən nəğmə ucalsa, 


Yandıra-yandıra gəlsə o nəğmə. 
Səni tanıyanlar, sənə yaxınlar 
Cırpıb əllərini qacar bir ucdan, 
Kimdi, əziz dostum, inanan sənə?

Gərək nəğmə bizə uzaqdan cata, 


Gərək həqiqət də uzaqdan gələ. 
Uzaqdan gələn kəs yalan da desə, 
Qatığa, günəşə qara söyləsə, 
Adamlar inanır, inanır hələ.

Gərək ölüm xəbəri uzaqdan gələ, 


Bir atlı dayana, 
Bir atlı düşə.

Hec kəs səsinin qəribliyinə,


Hec kəs sənin burda üşüməyinə
İnanmaz.
Gərək qərib səs uzaqdan gələ,
Gərək üşüyən kəs, o dağdan gələ,
Gəlib deyə: bəlkə odunuz ola?

Gərək şair səsi uzaqdan gələ, 


Ay kecə, il kecsə, unudula o. 
Bir əsrdən sonra geriyə dönə, 
Doğulduğu kəndə, öldüyü kəndə.
 

***



ŞAİRLƏR DOĞULUR

Şairlər doğulur bir gözəl dərddən, 


Ağlrılar hamilə qadınlar kimi 
Gecənin qoynunda şairlər doğur, 
Doğur Lermantovu, Əli Kərimi.

Bir gözəl bir şair ağnsmdadı, 


Araz yer üzünə şairlər əkir. 
Gecə səhərləri doğmaq istəyir
Gecə səhərlərin ağrısın cəkir.

Ürəyim məni də doğmaq istəyir, 


Bir dərdin cavabı yüz şeir gəlir. 
Dünyanm dərdləri coxaıb nədi, 
Dünyaya bir belə şairlər gəlir.

Şairlər doğulur işıqlar kimi, 


Gecə işıqları yeyə bilməyir. 
Şairlər yaşayıb dərdi qurtarır, 
Dərdlər şairləri yeyə bilməyir.
 

***



MAAŞIM

Həmişə cibimdə ağlar maaşım, 


Ağlar manat-manat evimiz dolar. 
Ağlayıb qurtarar, sonra adından 
Bizim evimizdə quru söz qalar.

Yamanca qorxaqdı mənim maaşım, 


Gözünün yaşından balalar doyar. 
Dizimə yapışar cibimin qarnı, 
Yenə ciblərimi əlim doldurar.

Gəzərəm şəhəri ürəksiz kimi, 


Göysatan arvadlar hirslənər mənə. 
Balaca oğlumun ayaqları da, 
Top ücün havada yellənər yenə.

Bakının bazarı hələb şəhəri, 


Girərəm ürəyim soyular, Allah! 
Mənim gözlərimdən yağan yağışla, 
Balamın gözləri yuyular, Allah!
 

***



CÖRƏK BAHALANDI


Beş yaşlı qızım üc yaşlı qardaşının əlindən cörəyi alıb dedi: - Cörək bahalanıb, az ye.

Cörək bahalandı, qızım, ağlama,


Onsuz da cöllərdə yemlik bitəçək.
Bir ona yanıram, quzum, ağlama,
Payını aç gözlü qurdlar yeyəcək.

Ay gündə beş dəfə cörək yeyənim,


Düşmənlər göz dikib, payını kəsdi.
Xəmir yoğurmağa böyüyən əlin,
Öldü dizin üstə, dördayaq üstə.

Həyətdə balaça təndirin küsüb,


Ananın əlində arıxdı kündə.
Cörəkçi əminin əlin çəp görüb,
Satılan cörəklər «sınıxır» gündə.

Balaça dodağın kilidlənəndə,


Yanını, böyrünü kəsməz sərçələr.
Mən niyə dünyanı görürəm belə,
Kündəsi kiçilər ölkə kiçilər.

Dava uşağısan, başa düşənsən,


Sən başa düşdükçə böyük olarsan.
Atanın ürəyi sınmasın deyə,
Elə bir tikəni yeyib doyarsan.

Cörək bahalandı, qızım, ağlama, 


Ağlamaq qurudar oçağımızı.
Cörək azalmasın, neyləsin, bala,
Düşmən taptayıbdı torpağımızı.
 

***


 

BİR DƏFƏ


Bir dəfə mən ağrıyırdım, 
Dərman atdım, Sərvaz udqundu. 
Elə bil yerimə dərmam uddu. 
Ağrım toxtamadı, qacdım, 
Sərvaz məndən qabaq yüyürdü. 
Sərvaz tutmuşdu ağrımın əllərindən 
Rəngsiz, bozumtul 
Payız kimi həyacanlı ağrımın.

Alnım qan-tərə batmış, 


Bax, o qarışqayla 
Üz-üzə, göz-gözə 
Uzanmağa az qalmış.

Üzündən, gözündən öpəydim, ay qarışqa! 


Qanşqa, ay qanşqa!

Baxsaydılar bənizimə,


Dovşan gözlərimə,
Rəngsiz ayaqqabıma,
Ah, necə yaşamaq kecir könlümdən!

Sərvaz volakardin qoxulu


Validol medallı,
Pencəyimi soyundurdu.
Qoyduq başımızın altda,
Uzandıq skamyaya.
Baxdıq birinci dəfə
Göyə, günəşə, aya,
Yerə, ota, qanşqaya.
Taxtadan saman qoxusu gəlirdi,
Adamlar gəlib kecirdi yanımızdan.
Sərvaz dedi:
- Hərdən belə olmağımız catmır.
 

***



BORC

Kartofu da borc aldım. 


Kartofsatana dərs demişdim. 
Kartofsatan baxdı mənə 
İstədi deyə, ay müəllim, 
O "üç" nə idi, vermişdin?

Tez yavaşca sürüşdüm... 


Bazardan balıq alırdı, 
Borclu olduğum kişi.

Araqlarm yanından kecəndə


İstədim icəm,
Hec kəs mənə baş qoşamasm.

Almasatan söz atdı mənə, 


Yadıma oğlumun dişləri düşdü. 
Qurd yemişdi, 
Almanın həsrətindən. 
Alma da qurdlamışdı, 
Oğlumun həsrətindən.

Alma qızarmışdı bahalığndan,


Almasatan yox,
1 manat da pulum yox.
Bazar sinif otağıydı.
Bu ehtiyac bazarında,
Şagirdlərim müəllim ıdi,
Mənsə şagird.

Allah bu qəmi kəssin, 


Bu şeri mənə yazdırdı.

 

***


8 "A " SİNİF JURNALININ ARXASINDA YAZI

Zərifənin atası şəhid 


Anarın atası şikəst.
Vüsalənin anası 
ayrılıb öz ərindən 
İndi məktəbdə süpürgəçi.
Vüsalə anasından utanır.
Aydanınkı fəhlə...
Əlininki fəhlə...
Nigarınkı fəhlə...
Həsəninki yox...
Aynanınkı yox...
Aynurənin yox...
Zülfiyənin atası urisetdə
8 ildir xəbər yox. 
Sevincin atası işsiz... 
Ayselinki işsiz ...
Nurlanınkı işsiz...
Saranınkı əlil,
Aygünün atası yox ,
Anası qabyuyan.
Səbinənin atası ölüb,
Anası baxçada xidmətçi.
Vəsilənin atası xəstə,
Anası qutab bişirir
Vasmoyun bazarında.
Elşənin atası türmədə,
Emininki dəmir yol
bazarında tum satır.
Müəllim hər dəfə 
oxuyanda bu yazını 
ad gününü yadından çıxarır.
 

***



QAPIDA

Oğlanlarımın ayaqqabıları 


toyuq balaları tək 
mənim ayaqqabımdan 
həmişə bir qarış 
arxada dururlar.
Mənim ayaqqabım kimi 
böyümək, bir az da irəli çıxmaq 
həsrətindədilər.
Bunu qorxmuş adam kimi 
bənizlərinin qaçmağından bildim.
Ona görə də ayaqqabılar
hər axşam burunlarını 
içəri soxub 
oğlanlarımın ayaqlarından 
xəbər tutmaq fikrindədilər.
 

***



TURALIM

Turalım,
sən evə girəndə


əllərini gizlətməyə
bir yer tapmayanda
onda çöldə it küçüyünün
sığalladığın boynu, boğazı
boynundakı ipi
ala-bula ayaqları
tanrıya dua eləyirdi ki,
anan əllərinə - əllərinə
vuranda 
ağrımasın.
 

***



XOCALI MÖVSÜMÜ FEVRAL

Yanvar ayından başlayır Azərbaycanın


matəm mövsümləri...
Qan fışqırır televizorlar...
Məhkəmələr təzədən işə düşür...
Xocalını göstərirlər...

Oğlum deyir ki, mənə keçən ilki lentdi...


Həmin uşaqdı yanında potu...
Mən ondan kiçik idim,
Böyüyüb keçdim onu - deyir oğlum.

Xocalı mövsümüdür bu ay 


Lentin tozu alınır...
Bir də göstərilməyi qaldı gələn ilə .

Xocalını göstərirlər...


Həmin kişidir yenə,
Heç böyüməyib,
Saqqalı ağarmayıb. 
Xocalını göstərirlər 
Balaca uşaqlar,
Dirsəklənib təpələrə.
Böyüklər uzanmışdı deyə,
Aldanıblar böyüklərə.

Uşaqlar böyür - böyürə 


Yan - yana uzansalar da,
Gəlib çatmadılar insafımıza.

Xocalını göstərirlər deyə


qadın keçdi mətbəxə,
Keçən ilki lentdi
Təkrardı-təkrar.

Müxbir küçədə


Kəlbəcərin getdiyi günü soruşur
nazlı bir oğlandan,
Güya bilsə nə olacaq,
Ya bilməsə?
Bəlkə Kəlbəcərin mövsümü başlayır
Onun da ayrıdı lentləri
Ölümləri ayrıdı
Ayrıdı dərdləri.
Sonra Zəngilanın ildönümü
Sonra Qubadlının, Ağdamın...

Xocalı mövsümüdü bu ay...


Kişiliyin qısır ayı...

Fırlat qardaş,


Onsuz da işin bu lenti fırlatmaqdı,
Allah gələn iləcən sənə ömür versin
Çünki sən bilirsən bu lentin yerini.
 

***



AMERİKA

Haradan - hara gəldin


haradan hara çıxdın, Amerika dayı.
Bəlkə neft kəsək səninlə, oturaq
Bir azca neft vuraq.

Rusiya qardaşdan yaxşı dayısan


Hərdən mintiqimizi özün eləyirsən
sağ ol.
İraqdan gəlmisən
Üst- başın toz-torpaqlıdı,
Otur əlindən gülləni təmizləyək
Otur ətəyindən patronu tökək.
İraq parca-parca ağlındadı
Gəl səni İraqdan təmizləyək,
Sən yaxşı dayısan, Amerika dayı.

İsraili şallaq kimi yelləmə


Bir ucu qayıdıb gözünə dəyər.
Bilirsənmi sənin qadanı alım
Şallağın səsinə şərq oyanar.
Sən yaxşı dayısan, Amerika dayı.

Topunun lülləsindən öpək


Güllənin dadına baxaq.
Tankının ağırlığını çəkək,
Təyyarəni göyümüzdə oturdaq.
BMT- nə qurban olaq,
ATƏT- nə quzu kəsək.
Səninlə Təbriz kəsək,
Təbrizi dizinin üstə olanın
gözündən Vaşinkton gələr.

Bircə nöqsanın var, Amerika dayı


Adın bayatıya gəlmir.
Bayatı bilirsənmi nədi,
Amerika dayı,
Bayatı eşitmisənmi?
 

***



ƏKRƏM ƏYLİSLİYƏ

Hərdən unudulanda, 


Ya da düşməyəndə yada, 
Əkrəm elə söz deyər, 
Adam adama dəyər,

Adam adama dəyəndə 


Adam dəyə-dəyə yaşayanda, 
Yaşayır Əkrəm.

Adam köhnələndə


cıxır səfərə.
Təzədən qayıdır evə,
Təzə görünmək ücün evindəkilərə.

Adam-adama,


Adam divara,
Divar topa,
Top ayağa,
Ayaq ürəyə,
Ürək sozə,
Söz dilə,
Dil-dişə,
Dəyə-dəyə,
Bir də görürsən ki,
Uy dad...
Ömrün axşamı düşüb.

 

***


PİS VALİDEYN

Məktəb direktoru 


məni çağırdı yanına, 
Sən ən pis valideyinsən-
11-də oxuyan oğlun 
qiz sevir.

Sinif rəhbəri də bir yandan,


Məktubunu tutmuşuq
Özü də şeirlə yazıb.

Yaman pis oldum 


oğlumun məktubunun
tutulmağına.
Uşaqlıqdan bilirdim 
ehtiyatsızdı oğlum.

Gözündən ovçu oğlum


Ikili-üçlü oğlum.

Neçə-neçə dostu var,


Deyirlər hər küçənin tinində
bir postu var.

Qolları orağa oxşayan oğlum,


Telefonun yanında yaşayan oğlum,
Dərdini bacısına deyir,
Bacısı da xəbərçidi 
Anasıyla əlbirdir.

Əvvəl dinləyir qəşəng - qəşəng 


Sonra anasına deyir göyçək - göyçək.

Dostları xain oğlum ,


Pırpız saçlarımı götürüb özüynən
Odlu ürəyimi götürüb özüynən
Təkcə ehtiyatlı olmağımı götürməyib.

Dilin- ağzın qurusun, a xəbər verən


Əlin - qolun qurusun,
a məktub tutan!

Dostları xain oğlum! 

Utandım direktordan
soruşmağa 
Görəsən qız nə fikirdədir?
 

***



QAYITMALIYAM

Bir evə, bir yola qayıtmalıyam,


Bir ocaq susayıb ayaq səsimə. 
Əgər gec qayıtsam, sığmaz bilirəm, 
Anamın qollan yer kürəsinə.

Mən yenə bir sözə qayıtmalıyam, 


Düzgün deyilmədi, o zaman o söz. 
Döyüb bir qapını sındırmalıyam: 
"Mənəm-sevdiyinəm, dur qacaq, ay qız".

Bu saca, bu gözə qayıtmalıyam, 


Bu sac, bu göz məni yııyub ağlayar. 
Bu gecə qalmağa ev almalıyam, 
Ev yiyəsi məni duyub ağlayar.

Yağlı təriflərdən qulağım kardı, 


Baba şilləsinə qayıtmalıyam. 
Yağlı kababların qacıb dadından, 
Nənə şorbasına qayıtmalıyam.
 

***



ADAM AZ QALIR…

Birdən
adam dolur hirsnən,


yumruqnan,
yaynan, oxnan.
Az qala daşa adam,
Daşmır.

Birdən o qədər sevgin, 


O qədər şeirin... 
Az qala adam Kərəm olsun,
olmur.

Birdən qolımda qılıncın, 


canmda gücün, 
Altında qıratın, qəzəbin,
sevgin elə artır, artır,
Adam az qala,
Az qala Koroğlu olsun, 
olmur.

Birdən dolursan səsnən,


Dartırsan özünü,
Ha cəkirsən, 
Az qalır Aşıq Qəribə, 
Adam Aşıq Qərib ola bilmir...
 

***



KƏND ŞAİRİ

Şeiri cap olunmaz kənd şairinin, 


Fikrini kağıza hey bükər, bələr. 
Bakıdan qəzetlər ucub gələrlər, 
Onun şeirinin yeri ağ gələr.

Sədr də qarnmı verib irəli


Mənə poema yaz deyir şairə. 
Şair də hirslənir sədr də deyir:
"Bunun özü nədi, bunun şeri nə".

Nimdaş paltar geyər gündə əyninə,


Bu şeri at getsin, yüz yol deyiblər. 
Baxmayn onun düz yeriməyinə, 
Bəlkə də yüz yerdən onu əyiblər.

Arvadı hirslənər kənd şairinə, 


Söylənər, ay Allah, taleyim nəsdi. 
Ərinin bir sevgi şeri yerinə, 
Bir kilo ət olsa, qənd olsa bəsdi.

Bu kənd şairləri arıq, cəlimsiz,


Bakıya gedəndə naşı olarlar. 
Onları yad yerdə görməzsiniz siz, 
Axırda bu kəndin daşı olarlar.

Neyləyim hec kəsdə insaf görünmür,


Tuta bu şairi cəkə irəli. 
İl kecir, şairin boyu görünmür,
Sədr də qarnmı verib irəli.
 

***



KƏNDİMİZ

Kəndimizdə palçıqdan və qamışdan


tikilmiş dükanın qabağına iri hərflə
yazılmış “nisyə mal verilmir” sözü
ən ağır söyüşdü.
Heç kəs bu söyüşü dükanın 
Qabağından poza bilmirdi.
Çünki onu satıcı deyil
Zaman öz əlləri ilə yazıb.
Mən uşaq olanda kənd dükanları
Buradakı evlərin ən etibarlı
qonşusu idi.
İndi o dükanlar köçüb
Yerinə yad dükanlar gəlib.
Qabaq bu kənddə söyüş söyüləndə
qan düşərdi,
İndi kənd bu boyda söyüşü
boynuna götürüb
Heç söz də düşmür.
Deyəsən bu söyüş adamları
qovub salıb evlərinə,
Qapını da çöldən bağlayıb.
Dükanın qabağında
Gözümə heç kəs dəymir.
 

***



8 MAY 1992

Bir sözlə,


indiyə kimi yazılan vətən şeirləri
vətənə xəyanət hesab edilsin.

Əvvəlcə şeirlər yan - yana düzülsünlər


Onları şəhid balaları güllələsinlər.
Sonra
dərsliklərdən həmin vərəqlər cırılsın
Şeirləri əzbərləyən müəllimlər
dəyişdirilsin
Oxucular nəzarətə alınsın
Kurslar təşkil edilsin
Uşaqlar vətən şeirindən
xilas edilsinlər.

Sonda təklifim var


Həmin şeirləri yazan şairlər
Vətəndən üzr istəsinlər.
 

***



AY VƏTƏN

Təndir çörəyini kökə elədik,


Torpağını seçdik bölgə elədik.
Böldük səni tikə - tikə elədik,
Bacın ölsün, anan ölsün, ay Vətən!

Səni vurduq sonra sözlə bələdik,


Körpəlikdən babamıza bələdik.
Göyçə gölün Sevan gölü elədik,
Durnan ölsün, sonan ölsün, ay Vətən!

Şer yazdıq, bəlkə təzə ev alaq, 


Tərif dedik, bircə pillə ucalaq.
İndən belə başımıza əl çalaq,
Əli - ələ çalan ölsün, ay Vətən!

Mən bilmirəm axşam nədi, gün nədi?


Qız- gəlinin əsir- yesir gündədi.
Şuşam getdi, bir balam var, dinmədim,
Mənim kimi balan ölsün, ay Vətən!

Al qılıncı, vur düşməni böl iki, 


Bu düşmənlər səni elə bölüb ki ...
İndən belə şer vaxtı deyil ki, 
Bu şeri yazan ölsün, ay Vətən!
 

***



BU GECƏ İTLƏRİ GÜLLƏLƏDİLƏR

Başçı küçədəki itlərə baxıb,


Yanında durana nə isə dedi.
Hər şeyi birinci duyan alabaş,
Bu gizli qorxunu hiss eləmədi,
Bu gecə itləri güllələdilər.

Üç qorxaq balaydı, biri anaydı,


Üçü dümağ idi, biri qaraydı.
Götürdü küçəni hay- harayları,
Qaldı küçələrdə çörək payları,
Suları ağlaya - ağlaya qaldı.
Küçəni süpürən qoca qadın da
Balaca üzünü ovcuna aldı-
Bu gecə itləri güllələdilər.

Səsləri pəncərə şüşəsi kimi,


Asfalt döşəməyə səpələnirdi.
Uşaqlar yuxudan oyanırdılar,
Elə bil adamlar güllələnirdi.

Itin boğazından kəsilən çörək,


Asfaltın üstündə can verən ürək,
Allahı çağırdı, Allah baxırdı...
Allah eşidirdi, Allah bilirdi...
Çöldə taxılımız göyərməyirdi...
Itlərin səsləri göyə çıxırdı,
Ruzumuz, suyumuz yoxa çıxırdı.

Balaca ayaqlar, dümağ ayaqlar,


Sevdiyi torpaqdan qopa bilimirdi.
O yana - bu yana qaçırdı itlər,
Bir insan oğlunu tapa bilmirdi.

Bu gecə itləri güllələdilər,


Torpaq indən belə qan bitirəcək.
Ayağımız altda qalan çörəyi,
Görəsən küçədən kim götürəcək?!
 

***




TƏƏCCÜB

Bakıda ən hündür binalara


cinayət işi açılsın
Kasıblar bircə otağını 
Ala bilmədiyinə görə.
İşinə Ali Məhkəmədə baxılsın,
Bir uşaq yellənçəyini
sındırdığına görə.
Şəhər uca binaları ilə deyil,
Geniş küçələri ilə sevinir.
Küçələr hündür binaların
yanından yavaş keçir,
neyləsin, utanır 
axsadığına görə.
Məni o yandırır ki,
ən hündür binalar
əlini belinə qoyub
qumsallıqda oynaşan
qonşu həyətin kasıb uşaqlarına
həqarətlə baxır.
Bir uşaq da gözlərini qıyıb:
-Bu binalar başqa yerdən gəlib – deyir.
 

***



ÇƏTİN İŞ

Tutaq ki, biz Qarabağı aldıq


Bəs onda ATƏT neyləsin.
Pulu nəynən qazansın,
Adamların hara yollasın?

BMT-nin, ATƏT-in


Qılığından necə keçək?
Üzlərinə necə baxaq?
Bir Qarabağdan ötrü
Onları işsizmi qoyaq?
 

***



TAPŞIRIQ

Vətəni sevmə oğlum 


Silah tutmağı öyrən 
Silah tutmağı öyrən!
Şer əzbərləmə, oğlum
Güllə atmağı öyrən 
Güllə atmağı öyrən!

Bu döyüşdə Qırat yox,


Durat yox 
Tankı sürməyi öyrən, oğlum
Tankı sürməyı öyrən!
AZTV- yə öyrəşmə 
Hərbin sirrini öyrən, oğlum
Hərbin sirrini öyrən.

Qoy sinəndə qoşma,


təcnis soyusun 
Sazı saxla sonraya 
Sarı simllər uyusun.
Düşmən dilini öyrən, oğlum
Düşmən dilini öyrən!

Bu döyüşdü, silahına uyuş bir 


Düşmən çoxdu silah birdi, 
qayış bir 
Avtomatın tətiyinə yığış bir,
Dərə dilini öyrən, oğlum 
Dərə dilini öyrən!
Təpə dilini öyrən, oğlum
Təpə dilini öyrən! 

Qəzetləri oxuma,


təpələri vərəqlə 
Döyüş sevgini sevmir 
Burda sevgini gizlət. 
Əsmə, əsmə hər 
duyğunun dalınca,
Döyüş düşünməkdi
Burda ağlını işlət. 
Dağ almağı öyrən, oğlum 
Dağ almağı öyrən! 
Sağ qalmağı öyrən, oğlum 
Sağ qalmağı öyrən!
 

***



ŞƏRQ

Göydən şərq yağır şərq şərq şərq,


Özü də bərk yağır bərk bərk bərk.
Qorxuram şərqdən
Qorxmuram qərbdən.
Bombalar yerə düşür
Od kimi şərq çıxır yerdən.
Avtomatlar şaq, şaq
Güllələrin altında
Namazının üstündə
Şərq oxuyur, Şərq.

Hələ ki şərqin səsi sukutun içindədi


O səsini sükuta büküb
saxlayır.
Saqqalını sığallamaq
qədər səbr edir.
Amma yarımsaqqal Qərb
Şərqin sukutunu çimdiklər.
Səsli-küylü Avropa
Bu sukuta hirslənər.
Tələbə Avropa Şərq müəlliminin
saqqalına sataşar.

Şərq gülümsəyər


Avropa çaşar.

Öz keçmişini yamacına


dirsəklənib Şərq
baxır gələcəyə.
Amma qərb
dinc saxlamayıb əlini
Şərqə daş atdı
Hələ də şərqdən
keçmiş yağır dünyaya.
indi Avropa
Şərqin keçmişinin
altında qalıb.

Şərq gülümsünür


Qərb təəccüblənir. 
 

***



İNFARKT

Sol döşünüzüm altındakı sancı


Həyat mənzərəsidir.
Ona görə də sol mədəciyin
hərəkət qüvvəsi ilə
Beyninizin surəti
arasındakı fərq,
Köksünüzə sancılmş
nida işarəsidir.

Beyninizin istehsal etdiyi zaman


ürəyinizin tac damarlarında
tıxac yaradan vaxtdır.
Belə də düşünmək olar,
Sadəcə ürəklə beyin arasında
zaman çatışmazlığı var.
 

***




ARITMIYA

Cənab, səhiyyə naziri


Bizim şəhərdə aritmiya var.
Diqqətdən qaçırmayın
İşləmir xəstəxanalar.

Adamların üzünə baxıram payız-


Ritm pozğunluğunun havasıdır.
Siz həkimsiniz, bilməlisiniz
Unutmaq işemiyanın növüdür
Bunu əvvəlcədən
düşünməlisiniz.

Sıx binalar tıxac


Bir sözlə, stenokardiya.
Məmməd Əmini unutduq
Başladı taxikardiya.

Laqeydlik səyrici aritmiyadır,


Birdən şəhər ritmləri
musiqi notları kimi itir.
Yelmarın ölümü
ən kəskin ritm pozğunluğu-
Şəhər hələ də nəbz kəsirini
düzəldə bilmir.

Müasirliyin tez-tez İçərişəhəri


çimdikləməsi
Bakının ozan sinirinə toxuna bilər.
Ən hündür binaların
qan təzyiqi qəflətən düşər,
Bina yıxılar.

Bakının ən böyük bəlası unutmaqdı


Unutduqca içindən ritm düşər.
Adamların yerişindən
addım kəsilər.
Baş küçələr faytonları yuyar.
Müğənnilərin səsində bir avaz çatmaz
Zənguləsindən bir tel itər.
Qız qalası ürəyindən
nəbz kimi sürüşər,
Daşından bir toz qopar.
Yağışından bir damcı əksilər,
Qadını uşaq doğmaz.

Bakının biləyi


şəhər merinin əlində,
Baxır...
Ritm kəsirlərini sayır
Bina yerləri kimi,
Sağalmağa güman yoxdur.
 

***




SUAL

Qərib Vətən Vətən deyirsə


Bəs onda qürbətdə ev tikməyi nədi?
Koroğlu Koroğludursa
Bəs qaçıb dəyirmana
girməyi nədi?
Şair cəlladı qamçılayırsa
Bəs sonra cəlladla 
Yanaşı durmağı nədi?
 

***



QARA GÜNÜN ÇƏKİLİŞİ

26 fevralda qalın geyinin


yaxşıca yeyin.
Video kameraları sazlayın
senarilər yazın,
Adamları Xocalıdan xatirə 
danışmağa çağırın
Palto geyinsinlər
Yan-yana düzülsünlər.
Hümay arvadı tapın
O danışsın, camaat ağlasın,
Axırda bir dənə bayatı desin
Sabaha ümidli olduğunu
söyləsin.
İşıqlı evdə yaşadığını desin
İcra başcısından
razılıq eləsin.
Qoca kişiləri gətirin
saqqallarındakı ağ işığı
çəkin,
Bir az başıaşağı çəkin
Qəmli-qüssəli çəkin.
İmişlidə dəmiryolu
vaqonunda yaşayan
Gülgəz arvadı axtarın,
tapmasanız keçən ilki lenti
təkrar göstərin.
-Necəsən, xala?
-Yaxşıyam, bala
-Bəs kişi hanı?
-Xocavənddə öldürdülər
başına dönüm.
-Bəs oğlun hanı?
-Şuşada öldürdülər 
başına dönüm.
-Bəs qızın hanı?
-Xocalıda əsir düşdü
başına dönüm.
-İndi özünü necə
hiss eləyirsən?
-Çox yaxşıyam
başına dönüm.
Bu səhnəni televiziyanın
qızıl fonduna salın.
Adamlara danışmaq öyrədin,
Xocalıdan xatirə danışdırın
Günahgarı söydürün.
Kadrlara meyid şəkilləri salın,
Şəhid analarına söz verin.
İşğal olunmuş rayonların
icra başcıları ilə məsləhətləşin,
Yaxşı danışa bilənlərin
siyahısını onlardan alın.
Deputaları qabağa verin,
Yanlarına qaçqınları düzün.
lap axırda soyuqdan
donmuş bir uşaq ayağı çəkin!
 

***



SİQARET QUTUSUNA YAZILMIŞ AYBAŞI ŞEİRİ

60 manat maaş


ondan çıxaq
-13 manat qaz pulu
-10 manat işıq pulu
-4 manat su pulu
-10 manat nalox pulu
-5 manat zibil pulu
-2 manat pox pulu
-6 manat telefon pulu
------------
aybaşı 100

toy-
yas-


sanotoriya-
kabab-
restoran-
------------
aybaşı 00

qənd nisyə-


çay nisyə- 
ət nisyə-
-------------------
aybaşı 100 manat

100 manat iş yoldaşım Əlidən borc


80 manat qonşudan borc
20 manat butkadan borc
25 manat dostumun dayısı oğlu 
Yaqubdan borc
10 manat puxaltırdan borc
------------
aybaşı 235 manat 
 

***



VƏTƏN HAQQINDA ƏN YENİ ŞEİR

Vətən onda vətən olur ki,


gərək vətəndə evin olsun,
Evində mebelin olsun,
Arvad- uşağın olsun,
Heç olmasa özünə aid
bir qarış torpağın olsun.
Vətən onda vətən olur ki
gərək nazirin oğlu ilə
əsgər yoldaşı olasan.
Vətən onda vətən olur ki
pulsuz televizora çıxıb
bir-iki ağız oxuyasan.
Vətən onda vətən olur ki
ayda bir milyon manat
maaş alasan.
Pul yığasan maşın alasan
Sonra bağ evi alasan
Sonra oğluna ev alasan
Axırda oğluna maşın alasan
lap tükan tikdirəsən
tükanın yerini
pulsuz ala biləsən.
Vətən onda vətən olur ki
Göy gölə getməyə pulun ola.
Vətən onda vətən olur ki,
vətən də sənin qeydinə qala.
Vətən onda vətən olur ki,
adam olduğunu
hiss eləyəsən.
Axırda bu vətənin
lap uğrunda öləsən,
“uf “deməyəsən.
 

***



ƏDƏBİYYAT DƏRSİ

-Sakit olun, sakit olun uşaqlar,


əyləşin.
Nədən başlayaq?
- lətifə nüəllimə, fond pulundan
- Aysel, gətirdin fond pulunu?
Müəllim, yarısını gətirmişəm.
- Otur yarısını sabah gətirərsən
(valideyinin canı cıxır pul verməyə)
- Murad, sən?
- Müəllimə, atam evdə yox idi.
- Ədə, atan ölsün,
Müəllimlər günündə
pul vermədin bir,
Ad günümdə 
pul vermədin iki,
Direktorun ad günündə
pul vermədin üç,
8 Mart Bayramında
pul vermədin dörd,
Süpürgə pulunu 
verməmisən beş,
Sonra deyəcəksəm mənə beş...
beş ver.
Atan oxumağına
fikir vermir sənin,
Ananın ətri küçədə
adam yıxır,
İndi fond pulu verməyə
canı çıxır?
- Bəs Nazilə ,sən?
- Sabah gətirəcəyəm.
- Niyə, Nazilə, niyə?
Məktəbə hörmətiniz budurmu?
Ikinci rüb beş verdim qudurdun?
Mini yubka geyib göyə çıxdın?
Utanıb ölmürsən, döşün baş yarır
Məktubunu tutmağım 
yadından çıxıb?
Görüm oğlanın olsün,
ərə getməyəsən.
Universitet üzü görməyəsən.
Bura məktəbdi eey Nazilə,
ev deyil.
- Sadiq, sən gətir tez ol.
- Müəllimə, yoxumuzdu.
- Mənim qan təzyiqim var,
Sadiq, tez ol.
-Müəllimə, yoxumuzdu.
- Sadiq, başım ağrıyır tez ol.
- Urra! Urra!
- Zəng! Zəng!
- Müllimə, Ədəbiyyatdan 
dərsimiz nə oldu?
-Keçmiş dərsimiz nə idi?
- Almaz İldırımın həyatı, müəllimə!
- İndi bir vərəq çevirin.
- Çevirdik, müəllimə.
- Nə görürsünüz?
- Əsir Azərbaycan
- Əzbərləyin.
 

***



VƏTƏNPƏRVƏRLİK

Vətəni tərifləməklə çörək yedik


Vətənə yalvarmaqla maşın aldıq.
Başına dönüm deyib
Təzə kostyum geydik.
Qırmızı kalustuk bağladıq
Göyçək-göyçək arvad aldıq,
Varlığa nə darlıq
İkisini aldıq.
Vətən, vətən deyə
Özümüzə ev tikdik,
Varlığa nə darlıq
Ikisini tikdik.
Vətəni tərifləyə - tərifləyə
Arvada üzük aldıq.
Qızımızı yaxşı kişinin
Oğluna verdik,
Oğlumuza yaxşı kişinin
Qızını aldıq.
Vətən, vətən deyə
Vurub vətənini
O biri oğlunu öldürdük.
Vətən, vətən deyə
Vətəninin o biri
Oğlunu tutdurduq.
Vətən xaini deyib
Kalan pulunu qopartdıq.
Vətən özümüzünküdü deyə
Oğlumuzu əskərlikdən
saxlatdıq.
Vətən, vətən dedik
Bizi deputat elədi.
Oxumaq, işləmək havayı işdi,
Allah bərəkət versin
Vətən ən yaxşı dolanışıq
yeridir.

 

***


REALİST

Qəflətən
Azdramanın səhnəsinə çıxıb


Bütün qəhrəman obrazları
Güllələmək keçir könlümdən.
Baş rolda Ələbbas Qədirov 
oynasa belə,
rejissoru Bəhrəm Osmanov 
olsa belə.
Bu ildə yenə
Xocalının ad günündə
Azdramaya getdik.
Xocalı faciəsinə
tamaşa elədik.
Oğlum səhnəyə baxıb dedi:
-Ata, bura televizorun içidi?
Xocalı uşaqlarının soyuqdan
donduğunu görəndə
uşağımızın poltosunu
yaxşıca düymələdik.
Əlinə peçeniye verdik,
Üzündən öpdük
Başını sığalladıq.
Arxamızda qalın geyinmiş
Xocalının İcra Başcısı
oturub.
Maşallah çox yaxşıdı.
Əgər tapançam olsaydı
səhnəni tamaşaçı salonuna
salonu səhnəyə çevirərdim bu saat,
Ən birinci özümü güllələyərdim.
Mənim içim Xocalıdı,
Səhnədəki xocalılar
oyunlarını yarımçıq
qoyub zala baxardılar.
Mənim gözlərim uşaq gözləri
kimi ölür,
Ayaqlarım uşaq ayaqları kimi
donur,
Bax sinəm uşaq sinəsi kimi balacadı.
Yanımdakı tamaşaçıların
daz başları
Ağdamın balaca təpələri kimi
qoymur məni 
o üzə aşım.
Başlarındakı tək-tək tüklər
tikan kimi əlimə batır.
Icra başcısı çiynimdən
tutub bərk - bərk basır aşağı:
Mən sənin icra başcınam
Sən burda ölməlisən.
Çölə çıxsan
Prezident deyər
Xocalını kim buraxıb şəhərə,
Məni işdən çıxardar.
Xocalı gərək öz yerində
Şəhid olsun...
Ay camaat
Mən öz yerimdə ölürəm eeyy... 

1993- cü il


www.imishli.com Bütün hüquqlar qorunur.









Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə