Şirvani Ədilli MƏNİm odlar diyarim



Yüklə 0.62 Mb.
səhifə1/4
tarix02.12.2016
ölçüsü0.62 Mb.
  1   2   3   4


Şirvani Ədilli

MƏNİM ODLAR DİYARIM

(Şeirlər)

Türküstan” kitabxanası

Redaktor:



Fil. e. d., prof. Nəsir Əhmədli

Ədilli Şirvani

Mənim odlar diyarım. Şeirlər. Redaktor və ön sözün müəllifi fil. e. d., pr. N. Əhmədli. Bakı, “Adiloğlu”–2010, 112 səh.

Kitabda müəllifin vətənpərvərlik, sevgi, satirik və digər mövzularda olan şeirləri toplanmışdır. Kitab bədii ədəbiyyatla maraqlanan geniş oxucu kütləsi üçün nəzərdə tutulmuşdur.


BAKI – “ADİLOĞLU” – 2010

Redaktordan:


Canı canan üçün sevən şair
Şirvani Ədillinin “Mənim odlar diyarım” şeirlər kitabının əlyazmasını diqqətlə oxuyub çox sevindim. İllərdən bəri beynimdə gəzdirdiyim, 1999-cu ildə iki ölkənin – Fransa ilə ABŞ-nın vətəndaşı və Milli Qəhrəman Jilber de Lafeyetə (1757-1834) həsr etdiyim “Altruist” adlı yazımda ifadə etdiyim bir keyfiyyəti gördüm onda. Heç kəsdən heç nə ummadan başqalarının qeydinə qalan, başqalarının azadlığı, xoşbəxtliyi naminə öz şəxsi, fərdi mənafeyini, var-dövlətini, lazım gələndə canını qurban verən adama altruist deyirlər. Latıncadan alınmış həmin sözü (alter – başqası) elmi ədəbiyyata məşhur fransız filosofu O. Kont (1798-1857) gətirib. Başqa əksliklərdə olduğu kimi altruizmlə eqoizmin “qızıl ortasını”, vəhdətini tapıb özündə birləşdirmək, yəni Füzulinin dediyi kimi, eyni vaxtda həm canı canan üçün, həm də cananı can üçün sevmək, sağlam canla sağlam canana qovuşmaq ideal variantdır. Bu fikri tələbə vaxtı – 60-cı illərdə yazdığım şeirlərimin birinin son bəndində belə ifadə etmişdim:
Ölüb can qurtarmaq istəmirəm mən,

Qurumuş budaqdan yerə nə kölgə?

Mən səni yaşadıb, özüm də, Vətən,

Yaşamaq istərəm səninlə birgə.


Eyni fikrə Şirvaninin “Döyüşə gedirəm” şeirində rast gəldim və fərəhləndim ki, çağdaş gənclərimiz yaşatmaq üçün yaşamaq amalındadırlar:
Mən döyüşə getmirəm fəda edəm canımı,

Mən döyüşə gedirəm məhv edəm düşmanımı.

Mən döyüşə getmirəm tabutum geri dönsün,

Məni kimsə ağlasın, kimsə yasa bürünsün.

Ölməyə qəhrəmanlıq, igidlik demərəm mən,

Hünərin var ölmədən igid, qəhrəman ol sən!

...Mən gedirəm millətin haqqın geri almağa,

Yağılar üzərində qəti zəfər çalmağa...

Şirvani “millət” deyəndə təkcə ərazisinin beşdə biri yağı tapdağında olan 9 milyonluq Quzey Azərbaucan xalqını nəzərdə tutmur, 50 milyonluq bütöv Azərbaycanı öz poetik düşüncəsinə hədəf seçir:
Oldu “Türkmənçay” Azərbaycana tarix ləkəsi,

İki əsr oldu Quzey Rusiya müstəmləkəsi,

Sonra da oldu Güney farsdan əsarət çəkəsi,

Bu Araz millətə göz dağı olan seldir axı,

Zəngəzur, Göyçə, Güney, Borçalı bir eldir axı!
Bütöv Azərbaycandan keçən, Məhəmməd Əmin Rəsulza-dələrin, Əli bəy Hüseynzadələrin, Əhməd Cavadların, Üzeyir Hacıbəylilərin... arzusuna qovuşan bu yol daha da genişlənərək bütün türk dünyasını ağuşuna alır:
Millət kimi artıq özünüdərk çağımızdır,

Türkük, Vətənin üç yanı namərd yağımızdır,

Dərbənddən üzü Kəngərə öz torpağımızdır,

Yadlarda qalan elləri azad edərik biz,

Yol dahilərin qoyduğu yoldur, gedərik biz!
Kitabda 100-ə yaxın müxtəlif mövzulu, müxtəlif janrlı şeir toplanıb. Mən onların bədii keyfiyyətini qiymətləndirmək istəmirəm. Qoy oxucu özü mülahizə yürütsün. Bircə onu deyim ki, Şirvaninin hər bir əsərində orijinal düşüncə tərzi, yenilik axtarışı duyulur. Şeirlərin bir hissəsi qəzəl janrındadır və burada müəllif əruz vəzni ilə heca vəzni arasında sanki bir körpü yaratmağa çalışıb. Ş. Ədillinin bu sahəyə aid “Əruz vəzninin sadələşdirilmiş qəlibləri” adlı maraqlı araşdırması da var.

Gənc dostumuza həm milli mücadilə yolunda, həm də bədii və elmi yaradıcılıqda uğurlar arzulayıram. Belə gəncləri görəndə istər-istəməz qürur hissi keçirirsən və düşünürsən ki, “Hələ yaşamağa dəyər bir az da”.


Nəsir ƏHMƏDLİ

Filologiya elmləri doktoru,

professor.

Vətənpərvərlik mövzusunda

olan şeirlər

Əziz Vətən
Əziz Vətən,

Bu ürəyim, canım kimi,

Damarımda qanım kimi

varlığıma bağlısan sən!

Əziz Vətən,

Hər an necə qərar tutar

ruh bədəndə,

Qərar tutduq biz də səndə!

Azadlığın bizim üçün

bir səadət,

Əsirliyin bizə zillət,

Yad əllərdə qalan ellər

qəlbimizdə dərin yara,

Can verərik, qan tökərik,

çıxaq xoşbəxt sabahlara!

Əziz Vətən,

Sənə olan məhəbbətim

həyatıma məna verən

hiss olubdur,

O ülvi hiss bu dünyada

mənlə birgə doğulubdur,

Mənlə birgə öləcəkdir,

Könlüm vətən sevgisiylə

ağlayacaq, güləcəkdir!

Bütöv Vətən,

Sən millətin ən böyük bir diləyisən,

Hava-su tək gərəyisən,

Bütövlüyün millət üçün şərəf-şandır,

Əsl ömür sürən insan

bu amalla yaşayandır!

Əziz Vətən, əziz Vətən,

Qəlbimizdə bütövsən sən,

Orda “Araz” adında bir

sərhəd də yox,

Ayrılıq yox, həsrət də yox,

Birdir Gəncə, Təbriz, Zəncan,

Kərkük, Bakı, Qəzvin, Tehran!

Qədim, ulu Əkbatanım,

İlk vətənim, ilk məkanım,

Bir eli də gərək anım,

Doğma, əziz Xorasanım,

Öz ünvanım,

Gündoğanım!

Yurdumun bütün elləri,

Xoyu, Dərbəndi, Kəngəri

bir olubdur, bir olacaq,

Bütöv Vətən torpağında

bir gün bütöv dövlətim də

qurulacaq!
18.05.2009.

Mənim Odlar diyarım
Bu elin hər daşının, torpağının türklüyü var,

Hər ağac, hər kolunun, yarpağının türklüyü var,

Suyunun, səhrasının, yaylağının türklüyü var,

Enməz, üçrəngli, böyük bayrağının türklüyü var,

Türklüyüm, bir uca milliyyətim – Odlar diyarım,

Qürurum, varlığım, heysiyyətim – Odlar diyarım!


Ulu tarix, ulu Kəngər, Alatey, Qutdu bu el,

Mərd Kiağsar, qoca Zərdüşt, Dədə Qorquddu bu el,

Odunun nuru ilə haqq yolunu tutdu bu el,

Qüdrətiylə ucalıb düşməni qorxutdu bu el,

Adı tarixdə qədimdən qədim Odlar diyarım,

Qürurum, varlığım, heysiyyətim – Odlar diyarım!


Köksü üstündə də baxma, neçə sərhəd dayanar,

Yenə gerçəkdə, ürəklərdə bütövdür bu diyar,

Lənətə gəlmiş o sərhədləri qırmaqdı qərar,

Xalqımın qırmağa güc-qüvvəti də, haqqı da var,

Budur uğrundakı son niyyətim, Odlar diyarım,

Qürurum, varlığım, heysiyyətim – Odlar diyarım!


May, 2005.


Döyüşə gedirəm
Mən döyüşə getmirəm fəda edəm canımı,

Mən döyüşə gedirəm məhv edəm düşmanımı.


Mən döyüşə getmirəm tabutum geri dönsün,

Məni kimsə ağlasın, kimsə yasa bürünsün.


Ölməyə qəhrəmanlıq, igidlik demərəm mən,

Hünərin var ölmədən igid, qəhrəman ol sən!


Düşündürməz heç zaman döyüşdə ölmək məni,

Hər an hazır olaram öldürməyə düşməni!


Rus, ingilis, fransız – öz haqqına çatanlar,

Başqasının haqqını almağa can atanlar.


Mən gedirəm millətin haqqın geri almağa,

Yağılar üzərində qəti zəfər çalmağa!


Mən gedirəm qaytaram əsir elləri geri,

Qıram torpaq üstünə çəkilən sərhədləri!


Fevral, 2002.

Uğur marşı
Birdir bizim ellərimiz,

Dərbəndimiz, Kəngərimiz ,

Çıxıb qından xəncərimiz

Hədəf bəlli, qərar qəti

Uğur sənə, Türk milləti
Var gücümüz, qüvvətimiz,

Özgəyə yox minnətimiz,

Bütövlükdür niyyətimiiz,

Budur millət şərafəti,

Hədəf bəlli, qərar qəti,

Uğur sənə, Türk milləti!


Aş Arazı, keç otaya,

Bax Təbrizə, Urmiyaya,

Gəl yenidən bu dünyaya,

Anla yenə bu hikməti,

Hədəf bəlli, qərar qəti

Uğur sənə, Türk milləti!


Kim “böyüklük” edər bizə,

Qır sədləri, çıx Körfəzə

Zalımları əzə-əzə,

Al əbədi hürriyyəti!

Hədəf bəlli, qərar qəti

Uğur sənə, Türk milləti!


Oktyabr, 2000.
Ay quzeydən gələn namərd
Şimal düşmənlərimizə
Ay quzeydən gələn namərd,

Qorxmursansa adımı de!

Qələmlə ad silən namərd,

Doğmamı de, yadımı de.


Ay quzeydən gələn namərd,

Məni yaxşı bilən namərd,

Məndən qorxub silən namərd,

Axı yaxşı bilirsən sən,

Kimliyimi doğru desən

Kəsəmməzsən mənimlə şərt,

Qoyammazsan mənə sərhəd!
Desən hardan gəlir səsim,

Desən əlim çatır hara,

Sən olarsan mənə təslim,

Dağılarsan para-para!


Ay quzeydən gələn namərd,

Sözlə məni bölən namərd,

Saxta sözün, yalanların

Faş olacaq bil ki, yarın!


Tarix bir gün əsarəti

Keçmişlərə atacaqdır,

Ellər alıb hürriyyəti

Səadətə çatacaqdır!


Avqust, 2000.

Savaş
Sahibsiz olan məmləkətin batması haqdır,

Sən sahib olarsansa vətən batmayacaqdır!

Ə.Elçibəy
Millət kimi artıq özünüdərk çağımızdır,

Türkük, Vətənin üç yanı namərd yağımızdır,

Dərbənddən üzü Kəngərə öz torpağımızdır,

Yadlarda qalan elləri azad edərik biz,

Yol dahilərin qoyduğu yoldur, gedərik biz!
Bizlər sevərik xalqı, eli, milləti candan,

Öz xalqını sevməklə çatar haqqına insan,

Millətçilərik, indi bizimdir daha meydan,

Qoy hamı gəlib qüvvəmizi görsün, inansın,

Yoxdur önümüzdə elə qüvvət ki, dayansın!
Hürriyyət olar dünyada hər xalqa səadət,

Hürriyyətin uğrunda zəfərdir bizə qismət,

Bu yolda bizimlə olacaq çünki, ədalət!

Bir qovğada hansı ulusun qayəsi haqdır,

Haqqın gücünə sonda o qalib çıxacaqdır!

Aprel, 2000.

Millətçilərik biz
Nə qəsbkarıq biz, nə əsarətçilərik biz,

Müstəmləkəlikdən ki şikayətçilərik biz,

Nə saxta, riyakar, nə də bidətçilərik biz,

Meydanda ləyaqətli siyasətçilərik biz,

Sadiq sözünə, andına millətçilərik biz!
Mənfur yağılar istəyinə millət əzilməz,

Namərd qabağında axı Türk oğlu əyilməz,

Xalq olmamış azad bu savaşdan da çəkilməz,

Bir kimsə bu yoldan bizi ki, döndərə bilməz,

Çatsın səsimiz hər yana - millətçilərik biz,

Sadiq sözünə, andına, millətçilərik biz!


Yol başlamışıq vahid Azərbaycanımızçün,

Yox qorxu müqəddəs bu gedişdə canımızçün,

Heç bir vədə gəlməz ləkə Türk ad-sanımızçün,

Çıxmışsa qınından bu qılınc düşmanımızçün,

O bir daha dönməz qına, millətçilərk biz,

Sadiq sözünə, andına, millətçilərik biz!


İyun, 1999.

Bir eldir axı
Adımız Türkdü bizim, yurdumuz “Odlar”dır axı,

Ən qədimdən də qədim tariximiz vardır axı,

Xalqımız neyçün əsarətlərə düçardır axı?

Niyə bu ellərin üstündəki yad əldir axı?

Zəngəzur, Göyçə, Güney, Borçalı bir eldir axı!
Oldu “Türkmənçay” Azərbaycana tarix ləkəsi,

İki əsr oldu Quzey Rusiya müstəmləkəsi,

Sonra da oldu Güney farsdan əsarət çəkəsi,

Bu Araz millətə göz dağı olan seldir axı,

Zəngəzur, Göyçə, Güney,Borçalı bir eldir axı!
Eləsin satqına, xainlərə lənət yaradan,

Zəngəzur, Göyçə de, hay torpağı oldu haradan?

Bəs deyilmiş kimi millət də qovuldu oradan,

Qəlbimizdə bu dərin ağrıdı, nisgildir axı,

Zəngəzur, Göyçə, Güney, Borçalı bir eldir axı!
Yağılar tapdağı altındakı nakam Qarabağ,

Çəkilən dağların üstündə olub bir yeni dağ,

Qarabağsız bəs olarmı bu elin bir günü ağ?

Həsrətik biz bu əziz yurda neçə ildir axı,

Zəngəzur, Göyçə, güney, Borçalı bir eldir axı!
Oldu yad ölkə yeri Borçalı tək cənnətimiz,

Orda yad ölkə vətəndaşlarıdır millətimiz,

Bir gün axır ki, yaranmazmı bütöv dövlətimiz,

Qəhrəman xalqımızın tarixi əvvəldir axı,

Zəngəzur, Göyçə, Güney, Borçalı bir eldir axı!
Yanvar, 1999.

Sevgi şeirləri


Sənli günlərim.
Sənli günlərim,

Ömrümə bir silinməz naxış,

Yada salmaq –

Əlçatmaz zirvəyə

həsrətlə baxış!

Sənli günlərim,

Demirəm qədrini

bilməmişəm mən,

Bilmişəm,

Bəlkə də daha çox

Indi bildiyimdən!

Nə edə bilərdim ki?

Tutub saxlaya bilməzdim ki

mən zamanı,

Bilirdim, ötəcəkdi,

Bir xəyala dönəcəkdi

hər bir anı!

Sənli günlərim,

O günlərdə sən mənimçün

bir səadət,

Mən səninçün bir xəyaldım,

Səndən bir saf könül aldım.

O günlərin səadəti

o qədər böyükdü ki,

Sanki gerçək deyildi,

Mənimçün də bir xəyaldı,

Elə xəyal tək də qaldı!

O səadət bir xəyaldısa,

həmin xəyal indi də var,

Bəs nə yoxdur,

nədir qəlbdəki intizar?

Hər halda o günlər yoxdur –

sənli günlərim!

Bəlkə bu şeir qaytaracaq,

o günləri?

Yox, hər halda qaytarmayacaq,

Daim sızıldayacaq

həsrət yarasının yeri.


19. 04. 2010.

Varam
...yoxsan,

Sən mənim üçün

Xoş arzularsan demək,

Baharda qarsan demək,

Qışda baharsan demək.

Yoxsan,

sən mənim üçün

daha çox varsan demək...
B. Vahabzadə.
Varam!

Qışında qaram,

Yayında baram,

Varam, varam, mən varam,

Bir gerçəyəm, aşkaram!
Varam,

Hər an ürəyimdə

səni anaram,

Eşqinlə yanaram.

Varam,

Gördüyüm hər şeydə



səni bularam,

Səninlə qalaram.


Varam,

Mən sənə ömürdə

sonadək yaram,

Sənsiz bimaram!


12. 07. 2007.

Qəzəl
Heç nəyim yoxdur, cahanda bir nigarım var mənim,

Ondan ayrıysam nə səbrim, nə qərarım var mənim.


Heç nəyin çəkməz bu könlüm həsrətin bir dəm, fəqət

Yalnız o gülçün ürəkdə intizarım var mənim!


Ayrılıq həsrətlə doydurduqda aşiq könlümü

Sanki, Məcnun tək biyabandan güzarım var mənim.


Dörd fəsilnən dövr edər daim təbiət, amma bu

Gerçək eşqimlə ömürlük bir baharım var mənim.


Ey Ədilli, Tanrı bəxş etmişsə bu eşqi mənə,

Artıq aləmdə nə dərdim, nə qubarım var mənim!


06. 01. 2007.

Səadətim
Göydə bəxt ulduzu aramışam mən,

Nə bilim, sən elə göydən düşmüsən!

Qapını üzünə qapamışam mən,

Çölündə “sən” adlı səadət ikən!


Bu könlüm gör necə sevibmiş səni,

Heç kimi o qədər sevməyəcək tək,

Ağıl bu qədərmi kor imiş yəni?

Ona görünməmiş bu boyda gerçək!


Ay mənim mələktək məsum baxışlım,

Qəlbə düşmən oldum tərk edib səni,

Ölümsə cəzası bu günahımın

Gəl öz əllərinlə vur öldür məni!


17. 07. 2006.


Səni sevə-sevə
Səni sevə-sevə böyüyürəm mən,

Çıxıram biryolluq uşaqlığımdan,

Qorxmuram dünyada sanki, heç nədən,

Hər ağrı-acıya hazıram hər an!


Səni sevə-sevə güc alıram mən,

Dağı dağ üstünə qoyuram, inan,

Səni sevə-sevə ucalıram mən,

Qovuşur gözümdə yerlə asiman!


Səni sevə-sevə, sevə-sevə mən,

Keçirəm ömrün hər bənd-bərəsindən,

Dözürəm taleyin hər sınağına,

Çatıram ömrümün xoşbəxt çağına!


Səni sevə-sevə, sevə-sevə mən,

Sevinnəm ürəkdən, gülləm ürəkdən!

Səni sevə-sevə bil, gülüm, hər an

Qəm-kədər deyilən nə varsa, yalan!


05. 04. 2006.


Mən ağlamaq istəyirəm
Mən ağlamaq istəyirəm

sənsiz ötən günlərimi,

Sənsiz düşən axşamımı,

sənsiz gələn səhərimi,

Sənsiz olan sevincimi,

sənsiz olan kədərimi.

Mən ağlamaq istəyirəm

Sənsiz keçən hər bir anı,

Sənsiz mənə bəxş edilən

uc-bucaqsız bu dünyanı.

Mən ağlamaq istəyirəm

Sənsiz ötən

gənclik adlı xoş çağımı,

Sənsiz gülən taleyimi

sənsiz yanan ocağımı.

Mən ağlamaq istəyirəm

sənsiz baxan gözlərimi,

Sənsiz gedən ayağımı,

sənsiz düşən izlərimi

Mən ağlamaq istəyırəm!

Mən ağlamaq istəyirəm

sənsiz vuran ürəyimi,

Sənsiz guya fəth etdiyim

hər arzumu, diləyımı,

mən ağlamaq istəyırəm...

Gülüm, axı sənsiz arzu

arzu deyil,

Sənsiz dılək

dilək deyil,

Sənsiz axı bu dünyada

heç nə mənə gərək deyil!
13. 11. 2005.


Sən deyilsən
Get, daha sən

Sən deyilsən!

Get, get, daha,

məndən döndər üzünü sən,

Bir sözünlə ürəyimdə öldürmüsən,

dəfn etmisən özünü sən!

Sən əgər sən olsa idin

Bəlkə dünya

başqa dünya olacaqdı,

Bəlkə ruhum bir ölməzlik,

əbədiyyət bulacaqdı?

Necə batdın bu günaha,

Mənimçün yox oldun daha!

Bir sözünlə mən taleyin

yolunda bərk yıxılmışam,

Bu yolun toz-dumanında

sənlə birgə yox olmuşam...
01. 09. 2005.

Get, sevgilim
Get, sevgilim,

Su tək duru bir sevdadan,

Sevgi dolu bir dünyadan,

Ağrımadan,

Acımadan

bir anda əl götürdün sən.

Bir səadət qapısında

Varın olan, yoxun olan,

Sənə səndən yaxın olan

bir aşiqi itirdin sən!

Bir gerçək eşq dastanını

başlamamış bitirdin sən!

Get sevgilim,

O aşiqi bir də harda görəcəksən?

Nə küçədə, nə tinlərdə

nə yollarda görəcəksən.

Görməsən də, bilməsən də

Yenə hər an o səninlə yaşayacaq,

Uzun ömür yollarında

Qəm yükünü səndən alıb daşıyacaq.

Görməsən də, bilməsən də

Ağlayanda göz yaşını

silən əlin mən olacam,

Dərd içində son təsəlli kəlməsini

deyən dilin mən olacam.

Görməsən də, bilməsən də

Qəmlərini sovuşduran,

Səni sənə qovuşduran,

Ümidini alışdıran,

Hey güldürüb-danışdıran

bir xoş baxış mən olacam,

Toz-dumanlı yollarına

yağan yağış mən olacam.

Bir xoş, həzin nəğmə səsi

Qəmlərini bircə anlıq unutdursa

həmin o səs mən olacam,

Həyatına məna verən

sevgi, həvəs mən olacam.

Görməsən də, bilməsən də

Tale yolun bağlananda

Rastına bir cığır çıxsa,

həmin cığır mən olacam,

Taleyində çatdığın hər

sevinc, uğur mən olacam.

Tanımadın, tanı məni,

Səni sənsiz sevə-sevə

sonda dönüb sən olacam!

29. 08. 2005.

Mənə çıx get deyən gözəl
Mənə “çıx get” deyən gözəl,

Sonra “niyə aramırsan?”

deyərək inciyən gözəl,

Sanma səni unutmuşam,

Sənsiz keçən hər günümü

ürəyimdə yas tutmuşam,

Qəlbin həsrət yanğısını

göz yaşımla soyutmuşam!

Gecə-gündüz göz yaşımı

şəlalə tək axıtmışam,

Mən xəyallar axınında

yüz yol sənə qayıtmışam,

Sanma səni unutmuşam!

Ağlamışam, ağlamışam,

çeşmələri qurutmuşam,

Ürəyimin tellərində

Qəm nəğməsi çaldırmışam,

qəm nəğməsi oxutmuşam,

Sanma səni unutmuşam,

Sanma səni unutmuşam!

Unudaram bu dünyada

hər acımı, fəryadımı,

Unudaram qəlbimdəki

hər arzumu, muradımı,

Unudaram öz adımı,

Unutmaram səni bir an,

Heç nə səni silə bilməz

bil ki, mənim yaddaşımdan!



Avqust, 2005.

Sənsiz bu dünya ki heç gəlir mənə
Sənsiz bu dünya ki heç gəlir mənə,

Sənsiz həyatımın mənası nədir?

Hər arzum, diləyim bağlıdır sənə

Mənim xoşbəxtliyim səndə, səndədir!


Tək sən ol, daha nə gərəyimdi ki?

Varlığın ömrümə yetər ki mənim,

Eşqinlə yaşayan ürəyimdi ki,

Dayansa bu ömrüm bitər ki mənim!


Gülüm, bu dünyada nədən keçsə də

Ürək heç keçərmi öz sevgisindən?

Yox, çətin bu sevda başımdan gedə,

Mənim varlığımda, özümdəsən sən!


24. 07.2005.

Mənim biganə sevgilim
Bu könlüm gör nələr söylər

Mənim biganə sevgilim.

Səni arif bilər söylər,

Mənim biganə sevgilim.


Könül kamdan dönərmi heç,

Səmalardan enərmi heç,

Eşq atəşi sönərmi heç?

Mənim biganə sevgilim!


Qaçıb gözdən itər oldun,

Nə tez məndən gedər oldun,

Eşqdə bura qədər oldun?

Mənim biganə sevgilim!


Aramızda sədd nə boyda,

Sən o tayda, mən bu tayda,

Sən nə hayda, mən nə hayda,

Mənim biganə sevgilim!


Bildinmi “eşq” sözü nədir,

Bu həyatın özü nədir,

Seçdinmi ən düzü nədir?

Mənim biganə sevgilim!


Könül yanıb-alışacaq,

Xəyallara qarışacaq.

O kimlə söz danışacaq?

Mənim biganə sevgilim!


Sənsiz deyib-gülməz idim,

Heç özümə gəlməz idim,

Səni belə bilməz idim

Mənim biganə sevgilim!
May, 2005.


Adi bir insan tək tapmışdım səni
Adi bir insan tək tapmışdım səni,

İndi mələk kimi çıxdın əlimdən.

Yoox, yoox, sən bu eşqə saldınsa məni,

Mənlə olmasan da, yenə mənimsən!


Könül biganədir özgəyə, bil, sən,

Eşqim səmasında tək süzəsisən,

Yoox, yoox, sən adi bir insan deyilsən,

Allahın yerdəki möcüzəsisən!


Amma işlətdiyin o “yox” kəlməsi

Taleyimdə ağır qəzamdır mənim,

Bəlkə nə vaxtsa bir günah etmişəm,

Tanrıdan bu da bir cəzamdır mənim!


Bir ömür, bir həyat gedərmi hədər?

Belə qəm libası geyinməmişdim,

İtirəndə əzab çəkdiyim qədər

Heç səni tapanda sevinməmişdim!


21. 01. 2005.
Bir köhnə sevgi
Bu gün bir gözəli gördüm, qayıtdı

Bir köhnə məhəbbət, bir köhnə sevgi.

O ötən illərdən bir xoş həyatdı,

qədər mehriban, nə qədər ülvi!


Aman Tanrım, on il keçməmiş sanki,

Yenə həmin gülüş, yenə həmin söz,

Qəlbim, hislərim də lap o zamankı,

Hər şey necə rəvan, hər şey necə düz.


O, həmin o idi, mən də həmin mən,

Biz dəyişməmişdik, dəyişən ildi.

Daha xoşbəxt idim o günlərimdən,

Sanki könlüm daha nakam deyildi.


O, həmin o idi, mən də həmin mən,

Kim deyər ötən gün qayıtmaz geri,

İnsanlar sağ olsa hər an yenidən

Qaytarıb yaşayar ötən günləri!


Ona solmayan bir çiçək demişdim,

Yenə solmamışdı, olsa da ana.

Mən elə bu cür də zənn eyləmişdim,

Gəlinlik nə gözəl yaraşmış ona!


7. 01. 2005.


Bir gözəl ağlar qoymuşam

Bir gözəl ağlar qoymuşam,

Daş ürəyim ağlamazmı?

O qara gözlərin ahı

Gözlərimi dağlamazmı?
O bir qızdı qəlbi kövrək,

Sanki göydən enmiş mələk,

Məni kim sevər onuntək?

Bu könlüm yas saxlamazmı?


Bir gün düşsə o dərd-sərə,

Nəzər salsa ötənlərə,

Nifrətindən vurub yerə

Şəklimi ayaqlamazmı?


Yanvar, 2004.

Bir an baxdım gül çöhrənə
Bir an baxdım gül çöhrənə,

Gözlərində məna gördüm.

Baxıb gülümsədin mənə,

Gülüşündə yenə gördüm.


Sən bir xəyal dünyasısan,

İçində bir sevda yanar,

Eşqə əsir olasısan,

Dodaq susar, dilin danar!


Dil sussa da bilərəm mən

Baxışların nələr deyər,

Könlün hər an aşiqindən

Bir ömürlük eşq istəyər!


Dekabr, 2003.

Küsən yar
Dörd günlük sükutdan sonrakı zənglə

Dəstəyi qaldıran əlinə qurban,

Səsimi eşidib tez mənə ərklə,

“Küsmüşəm” söyləyən dilinə qurban!


Səni bircə kərə küsdürüncə mən,

Yüz kərə küsərəm özüm özümdən,

Sənin tək bir yara biganə olmaq,

Bu eşq aləmində böyük bir günah!


Varmı bu qəlbimə bir özgə məlhəm,

Bircə gülüşündən, bircə sözündən?

De ki, bu dünyada doyarmı bir dəm,

Əllərim əlindən, gözüm gözündən?


09. 12. 2003.
  1   2   3   4


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə