47
turardilar. U zotning yuzlari huddi musʻhaf varogʻi kabi goʻzal
edi. Keyin u zot sollallohu alayhi
vasallam tabassum qilib
kuldilar. Shunda Abu Bakr Rosululloh namozga chiqadilar
deb oʻylab, safga qoʻshilish uchun orqaga tisarildi.
Musulmonlar Rosulullohni koʻrib hursandliklaridan
namozlaridan chiqib ketay deyishdi. Rosululloh sollallohu
alayhi vasallam ularga qoʻllari bilan: “Namozingizni oʻqing”,
deb ishora qildilar. Keyin hujraga kirib ketdilar va pardani
tushirdilar
1
.
Rosululloh sollallohu alayhi vasallam Oishaga: “Ey
Oisha, Xaybarda yegan taomimni ogʻrigʻini hali ham his
qilyabman. Anashu zahar tufayli yurak tomirimni uzilganini
his qilyabman”, dedilar
2
.
Yaʻni u zot sollallohu alayhi
vasallamga Xaybarda bir
yahudiy ayol zaharlangan taom beradi. U zot oʻsha taomni
nazarda tutyabtilar.
Nabiy sollallohu alayhi vasallam Fotima roziyallohu
anhoni chaqiribdilar. Fotima: “Oh, alam tortgan otaginam!”
dedi. Shunda u zot unga: “Bugundan
keyin otangga alam
boʻlmaydi”, dedilar. U zot unga bir narsani pichirlab
aytgandilar yigʻladi. Keyin bir narsani pichirlab aytgandilar u
kuldi. Shunda undan bu haqida soʻrashdi. Aytadiki: “Nabiy
sollallohu alayhi vasallam mana shu kasalliklari tufayli vafot
1
Buxoriy, 4448. Muslim, 419.
2
Buxoriy, 4428.
48
etishlarini pichirlaganlarida yigʻladim. Keyin menga pichirlab,
u zotga ergashadigan eng avvalgi
ahli oilasi men ekanimni
aytganlarida kuldim”
1
.
U zot sollallohu alayhi vasallam musulmonlarni namozni
muhofaza qilishga buyurdilar. “Namozni, namozni (muhofaza
qiling). Va qoʻlingizda mulk boʻlganlarni (haqlariga rioya
qiling)”, dedilar
2
.
U zotning huzurlariga Abdurahmon Ibn Abu Bakr kirdi.
Qoʻlida misvak bor edi. Oisha boʻlsa u zot sollallohu alayhi
vasallamni tirab turgandi va unga qarayotganlarini koʻrdi. U
zot misvak qilmoqchi boʻlganlarini bilib, “Uni olib beraymi?”
dedi. U zot sollallohu alayhi vasallam boshlari bilan ishora
qilib “ha” degandilar, uni oldi. U zotning ogʻriqlari kuchayib
ketdi. Oisha roziyallohu anho: “Yumshatib beraymi?” degandi,
boshlari bilan “ha” deb ishora qildilar. Yumshatib bergandilar,
u zot sollallohu alayhi vasallam u bilan misvak qildilar.
Oldilarida bir idishda suv bor edi. U zot qoʻllarini suvga tiqib
yuzlariga surtardilar. Aytardilarki: “Allohdan oʻzga iloh yoʻq.
Albatta, oʻlimning bir mastliklari bor”.
U zotning boshlari
Oishaning sonida turar, shu payt xushlaridan ketib qoldilar.
Oʻzlariga kelgach koʻzlarini uy shiftiga qaratib, qoʻllarini
koʻtardilarda:
“
Dostları ilə paylaş: