Cabbar Məmmədov Diplomatik psixologiya (Siyasi, ideoloji və psixoloji diversiya və anti-diversiyaların metodları)



Yüklə 3.67 Mb.
səhifə32/34
tarix28.11.2016
ölçüsü3.67 Mb.
1   ...   26   27   28   29   30   31   32   33   34

1) Hansısa lobbilərin güclü anti-Azərbaycan fəaliyyəti;

2) Xaricdə Azərbaycan həqiqətləri barədə lazımi informasiyanın çatışmaması;

3) Rusiya kimi bir nəhəngin Ermənistanın arxasında durması;

4) Azərbaycanın xaricdə qeyri-demokratik imicə malik olması;

5) Azərbaycan rəhbərliyinin bacarıqsızlığı, satqınlığı;

...və s.

Azərbaycan rəhbərləri də bu yoldakı cüzi belə mövcud olan bütün baryerləri neytrallaşdırmaq məqsədilə özünün Qarabağla bağlı siyasətində bu diaqnozları nəzərə alıb onların aradan qaldırılması üçün mütəmadi tədbirlər görür. Məs., xaricdə Azərbaycan diasporasının formalaşması üçün görülən tədbirlər, imkan düşən hər bir beynəlxalq tribunadan xaricdə Azərbaycan həqiqətlərinin yayılması üçün istifadə etmək, çoxsaylı hüquqi islahatlar və b. bu qəbildəndir. Bizim fikrimizcə isə səbəblər aşağıdakılardır:

1) Qərbin Qarabağ problemindən həm Azərbaycan və həm də Ermənistana qarşı təzyiq aləti (idarəedici pult, rıçaq) kimi istifadə edib, onların hər ikisinin xarici iqtisadi, siyasi, mədəni kursunu Rusiyadan özünə sarı döndərmək və öz nəzarəti altında saxlamaq marağı;

2) Rusiyanı (eləcə də, İranı) üzük qaşı kimi mühasirəyə almaq və imkan düşdükcə bu həlqəni daraltmaq işində bu dövlətlərin coğrafi əhəmiyyətindən bəhrələnmək niyyəti;

3) Bu hər iki Qafqaz dövlətini davamlı qarşıdurma ilə üzərək, bu hər iki dövlətdə həyat səviyyəsini gün-gündən ən aşağı həddə qədər endirmək və bununla da onların hər ikisinin xoş günlər, ali həyat tərzi üçün nəzərdə tutduqları hər şeylərini – işçi qüvvəsini, intellekt potensialını, ali dəyərlərini, qadınlarını, incəsənət məhsullarını, təbii sərvətlərini, kəşflərini, dövlət sirlərini və s. ölməmək üçün dəyər-dəyməzinə ixrac etməyə, su qiymətinə Qərbə satmağa vadar etmək məqsədi;

4) Konkret olaraq varlı Azərbaycanın sərvətlərini ələ keçirmək uğrundakı rəqabətdə bu kartı, böyük dövlətlərin Azərbaycanı güzəştə məcbur etmək işində təzyiq aləti kimi görməsi;

5) Azərbaycana qoyduğu milyardlarla dollarlıq investisiyasını sığortalamaq, Qarabağı bunun girovu kimi saxlamaq marağı;

6) Milli münaqişələri yaradıb və bunun günahını Rusiyanın üstünə yıxmaqla Rusiyaya qarşı narazılıq formalaşdırmaq və arada yaranmış ziddiyyətlərdən bəhrələnmək fəndi;



7) Və s...

Məhz bu səbəbdən, görülən tədbirlər heç bir bəhrə vermir. Aşağıda bu və digər faktorları da nəzərə almaqla, bu kitabda izah olunan metodlar prizmasından bu problemin cəmi həlli variantlarının ümumiləşdirilməsinə cəhd olunur:

1) HÜQUQİ baxımdan, yəni beynəlxalq normalar, konvensiyalar prizmasından Qarabağ probleminin həlli faktik olaraq tupikdir və bunu Azərbaycanın son on-oniki illik təcrübəsi qədərincə isbatlayıb. Bunun siyasi, psixoloji səbəblərindən bir qismi bu kitabın birinci hissəsində müəyyən səviyyədə izah edilib. Bundan əlavə, bununla əlaqədar, əbədi olaraq bir şeyi yadda saxlamalı ki, dünyada hər şey qanunlara tabedirsə də, qanunların özü də gücə tabedir. Təzyiq qarşısında hər şey, hətta qanunlar da əyilir. Qanunlar heç vaxt gücü olmayan tərəfi haqlı çıxarmır – hətta dünyanın ən ədalətli dövlətlərində və ya beynəlxalq tribunallarda belə. Məhkəmə səviyyəsinə çıxarılmamış mübahisələrin özlərində də hamının nəzərində lap əvvəldən güclü tərəf haqlı kimi qavranılır. Azərbaycansa bu müharibədə faktik olaraq məğlub tərəfdir.

2) Bu problemin SİYASİ yolla həllinin iki variantı mümkündür:

Birinci haldagüclü dövlətlərdən hansınınsa birinin Azərbaycandan ifrat dərəcədə asılı bir vəziyyətə düşməsi, başqa sözlə, beynəlxalq aləmdə Azərbaycan üçün ideal olan yeni konyunkturanın meydana gəlməsi şəraitində mümkündür. Bu halda situasiyanın özünün də iki inkişaf yolu ola bilər. Bir halda həmin dövlət istər-istəməz Azərbaycanın güclənməsində maraqlı olmağa məcbur ola bilər. Necə ki, məs., Tayvan Çinlə, Cənubi Koreya Şimali Koreya ilə, CAR afrikalılarla, İzrail ərəblərlə Qərbin konfrontasiyasından irəli düşmüş ayrı-ayrı dövtrdir. Digər halda, hər şeyi Azərbaycanın bu konyunkturadan necə yararlana bilməsi həll edəcək. Siyasət düzgün qurulmasa Azərbaycan diqtəaltı bir dövlətə çevrilə bilər və kimlərinsə şərtləri altında müstəqilliyindən məhrum olar. Siyasət düzgün qurulduğu halda – belə məqam əla sövdələşmə şansıdır.

İkinci variant siyasət – bu konyukturanı süni şəkildə təşkil etməyi tələb edir. Yəni bu halda hər şey Azərbaycanın ayrı-ayrı rəqib qütblər, o cümlədən, ələlxüsus Rusiya ABŞ, ABŞ Avropa və ya Rusiya Avropa arasındakı siyasi; ABŞ Avropa, Avropa Yaponiya və ya Yaponiya ABŞ arasındakı iqtisadi konfrontasiyadan məharətlə yararlana bilməsindən asılıdır. Bu ziddiyyət – Rusiya ilə həmsərhəd, və ya Qərblə iqtisadi əlaqəli, yaxud bölgədə ABŞ-ın maraqlarının təmsilçisi bir dövlət kimi, Azərbaycana geosiyasi və ya geoiqtisadi dividentlər gətirə bilər Bu qütbləşmədə Azərbaycanın kimlərləsə kimlərinsə arasında bufer və ya körpü funksiyası yerinə yetirmək, yoxsa bu funksiyadan imtina etmək kimi seçim azadlığından düzgün istifadə etməsi onun başlıca təsir rıçağıdır.

Bütün hallarda həmişə bir şeyi nəzərdə saxlamaq gərəkdir ki, Qarabağ – bir tərəfdən Qərbin (ələlxüsus ABŞ-ın) buraya qoyduğu 10 milyardlarla dollar investisiyasının girovu, digər tərəfdən isə onların Azərbaycanı özlərindən asılı saxlamaq işinin rıçaqlarından biridir.

3) Qarabağ probleminin HəRBİ yolla həlli variantı – bir çoxlarının emosional çağırışlarının əksinə olaraq, yalnız [yalnız və yalnız!] çox məhdud olan aşağıdakı şərtlər çərçivəsində mümkündür:

a) Qarabağ-Ermənistan sərhədini – hansı ki, Azərbaycana təzyiq göstərmək istəyən xarici dövlətlərin ermənilərə başlıca hərbi dəstək kanalıdır – hər hansı fəndləsə [o cümlədən, istənilən variantlı kompromislə, o cümlədən, təhlükəsizlik təminatına qarşı edilən istənilən güzəştlə] ələ keçirib, Laçın dəhlizini tam bağladıqdan sonra. Yalnız ondan sonra istənilən razılaşmanı pozub [Siyasətdə ‘‘kişi sözünün’’, sənədin, razılaşmanın, qətnamənin, imzanın və s. dəyərinin nə qədər olduğunu Azərbaycan özünün son 10-12 illik «təcrübəsindən» yaxşı bilir] danışıqların ardını ‘‘Kalaşnikov dilində’’ davam etdirmək olar. Ona qədərsə bu addımı atmağın, altıdəlik çəlləyə su doldurmaq cəhdindən heç bir fərqi olmayacaq. əks halda isə, hər bir münaqişədən yararlanmaq istəyən və buna görə də, onun sonsuzluğa qədər uzanmasına əlindən gələn hər cür gizli yardım göstərən kifayət qədər xarici qüvvə tapılacaq – necə ki, əfqanıstan, Fələstin, Çeçenistan və s. variantlarında olduğu kimi;

b) Ermənistanda hakimiyyət dəyişikliyi, hakimiyyət böhranı və ya siyasi durumun qeyri-sabitliyi mərhələsində, yaxud eyni vaxtda Prezident Aparatı və Müdafiə Nazirliyi binalarının bütün heyəti ilə birlikdə hansısa qəfil zərbə ilə dağıdıldığı saatlarda;

c) Qlobal miqyasda beynəlxalq balansın pozulduğu və ya bütün böyük dövlətlərin başının öz problemləri və ya daha ciddi olan nə iləsə qarışdığı mərhələlərdə (məs., 80-ci illərin axırı, 90-cı illərin əvvəllərində olduğu kimi);

d) Bütün aparıcı böyük dövlətlərin hamısı ilə (ələlxüsus Rusiya və ABŞ-la) eyni vaxtda razılığa gəlindikdən sonra (əks halda, Gürcüstan kimi, hər dəfə bir böyük dövlətlə sövdələşib müharibəyə başlayan, elə onun kimi də, axırda hər dəfə o birinin süngüsünə rast olub geri qayıtmaq məcburiyyətində qalasıdır); və s...

Qarabağ problemində, faktik olaraq bu faktorların hamısı rola malikdir və onların hamısı kombinasiyalı formada həll olunmalıdır. Bu baxımdan, deyilən bu münbit şəraitlər bir təkcə təbii proseslərin nəticəsi olmayıb, həm də, Azərbaycanın məqsədyönlü fəaliyyətinin nəticəsi kimi meydana çıxa bilər ki, bu konsepsiyadan da əsas məqsəd bunun mümkün yollarını izah etmək idi.

Bu kitabda, əsasən aşağıdakı məsələlər barədə danışıldı, bunun mümkün yolları göstərildi:

1) Türk xalqlarını, ərənlik psixologiyasından çəkindirib, müasir siyasi texnologiyaları, nəhayət ki, onlara necə aşılamaq;

2) Qarabağ probleminin istər hüquqi, istər siyasi və istərsə də hərbi həlli üçün zəruri olan həmin münbit zəmini süni yolla necə formalaşdırmaq və prosesin istənilən mərhələsində situasiya üzərində nəzarət imkanını necə əldə etmək;

3) Azərbaycanın manevr imkanlarının diapazonunu və istər Qərb, istərsə də Ermənistana qarşı tətbiq edə biləcəyi təzyiqlər arsenalını necə genişləndirmək;

4) Problemin siyasi tərəfini həll etmək məqsədilə bölgədə və ya heç olmazsa Azərbaycanda nəhəng derjavaların maraqlarını necə uzlaşdırmaq və bunun ən optimal variantını müəyyənləşdirənə qədər, onların qüvvələr balansını olduqca geniş diapazonda necə dəyişdirmək və ya bir-biri ilə mümkün olan bütün variantlarda necə kombinasiya etdirmək;

5) Ermənistanı beynəlxalq arenada necə təkləyib, hüquqi münasibətlərdə dominant mövqeni necə qazanmaq;

6) Ermənistanda hakimiyyət dəyişikliyi, hakimiyyət böhranı, daxili iğtişaş və ya siyasi durumun qeyri-sabitliyini süni şəkildə necə təşkil edib, onu necə zəiflətmək və ya müharibəyə başlamaq üçün münbit zəmini necə formalaşdırmaq;

7) Vəziyyət müharibə həddinə çatarsa, bunu müxtəlif siyasi, iqtisadi, ideoloji və s. diversiya metodlarının geniş tətbiqi ilə necə həyata keçirib, Milli Ordunun güc əmsalını birə min qat necə artırmaq (əgər məsələ bu variantların köməyi ilə elə yarıyolda həll olunmayıb, müharibə mərhələsinə qədər gəlib çatarsa) və s.

İzah edilən hər bir metod dünya təcrübəsindən seçilən nümunələrlə əsaslandırılırdı (Müharibədə psixoloji metodların konkret tətbiqi ilə əlaqədar əlavə olaraq bax: burada, səhifə 53, 53, 53, 53, 53, 53, 53, 53 və s.-ə)

Son olaraq bir daha qeyd edirik ki, bu kitabda başdan-başa humanizm, insaniyyət əleyhinə olan fəndlərin sirrləri araşdırıldı, açıqlandı. Lakin bunu antihumanizm, antibəşərilik kimi dəyərləndirməməli. Bunlar onsuz da güclülərə məlumdur və onlar onsuz da bunlardan gücsüzləri itaətə almaq və istismar etmək üçün istifadə edirlər. Qoy bunlardan hamı xəbərdar olsun ki, əvvəla, güclülərin təzyiqindən, manipulyasiyalarından vaxtında xəbər tutub, ondan müdafiə oluna bilsinlər, ikincisi, bu fəndlərə qarşı hansısa ümumi müdafiə variantları işlənib-hazırlansın, üçüncüsü heç olmazsa onların atomları qarşısında tam əliyalın qalmayıb, maksimum ucuz və effektli belə bir silaha da olsa malik olmuş olsunlar.
SON


P.S. Bağışla məni Qarabağ, mən sənin üçün bundan artıq heç nə edə bilmirəm



 



ədəbiyyat siyahısı

  1. Azərbaycan iqtisadiyyatı (i.e.n. dosent, İ.H.Alıyev və i.e.n. dosent, S.A.İbadovun rəhbərliyi və elmi redaktorluğu ilə). ~B., 1998.

  2. Azərbacan tarixi (Z.M.Bünyadov və Y.B.Yusifovun redaktəsi ilə). ~B., «ADN», 1995.

  3. Altay Məmmədov, Natiq Səfərov: Xəzinə. ~B., 1997.

  4. Alıyev İ.H., Hüseynov C.A., Nağıyeva G.ə.: Qısa iqtisadi lüğət (bazar iqtisadiyyatı terminləri). ~B., «Ağrıdağ», 1999.

  5. Vadim Kassie, Leonid Kolosov: Kəşfiyyat fəsadı arxasında. ~B., «ADN», 1991.

  6. Qobus Vəşmgiri: Qobusnamə. ~B., «ADN», 1989.

  7. Qoşqar əliyev, Hikmət Dayızadə: Konfliktologiyaya giriş. ~B., «Təbib», 1998.

  8. Ziyaəddin Nəxşəbi: Tutinamə. ~B. Az.Dövl.Nəşr.1991

  9. Kəlilə və Dimnə. ADU nəşriyyatı. ~B., 1960.

  10. Mahir İsrafilov: Məntiq. ~B., «Maarif», 1987.

  11. Mahmud İsmayıl: Azərbaycan tarixi. ~B., 1999.

  12. Mirzəcanzadə A.: İxtisasa giriş. ~B., «Bakı Universiteti», 1990

  13. Musa Qasımov: Birinci Dünya Müharibəsi illərində böyük dövlətlərin Azərbaycan siyasəti. ~B., «Qanun» 2000.

  14. Nizamümülk: Siyasətnamə. ~B., 1992.

  15. Seyidov M.M.: Rusca-Azərbaycanca izahlı hərbi terminlər lüğəti. ~B., «ADN», 1993.

  16. Sosial-siyasi fəlsəfi problemləri (toplu). Az. EA. Bəhmənyar ad. Fəlsəfə və Hüquq in-tu. ~B., 1999.

  17. Sədi Şirazi: Gülüstan. ~B., «Azərnəşr», 1987.

  18. Səlahəddin Xəlilov.: Fəlsəfədən siyasətə. ~B., «Azərbaycan Universiteti», 1999.

  19. Fikrət Sadıxov: Diplomatiya və diplomatik xidmət. ~B., «ADN», 1993.

  20. Fərman İsmayılov: Müasir Qərb fəlsəfəsi. ~B., «ADN», 1991.

  21. Xacə Nəsirəddin Tusi: əxlaqi-Nasiri. ~B., «Elm», 1989.

  22. Şahlar əsgərov: Keçid dövrünün problemlərinə fəlsəfi baxış. ~B., «Azərbaycan Universiteti», 1999.

  23. Hüseynli Q.İ., Tağıyev ə.M., Məmmədov E.H., Həsənov S.T.: Politologiya. ~B., «Təbib», 1993.

  24. Həsən Şirəliyev, əli əhmədov: Politologiya. ~B., 1997.

  25. Cabbar Məmmədov: A.Eynşteynin ‘‘Xüsusi Nisbilik Nəzəriyyəsi’’nə qeyri-ənənəvi baxış. ~B., «Elm», 1999.

  26. Cabbar Məmmədov: İnsanın iradəsini necə qırmalı, əqidəsindən necə döndərməli, özünə necə tabe etdirməli. ~B., «Azərbaycan Universiteti», 1999.

  27. Cabbar Məmmədov: Təlqin nəzəriyyəsi. «Zaman» qəzeti, 10.01.1996.

  28. əli əliyev.: Quldarlıq ölkələrinin dövlət və hüquq tarixi. ~B., 1991.

  29. əliyev Q.C.: Çağdaş demokratik proseslərin bəzi fəlsəfi problemləri. ~B., «Təbib», 1997.

  30. əlikram Tağıyev, Məsud Şükürov: Etnopolitologiya. ~B., «Elm».2000.



  31. «Изведать дороги и пути праведных». Пехлевийские назидательные тексты. ~М., «Наука», 1991.

  32. Антология мировой политической мысли. Т. IV. и Т. V. ~М., «Мысль», 1997.

  33. Информация и управление: философско-методологические аспекты. ~М., 1965.

  34. Исследования по неклассическим логикам. ~М., «Наука», 1989.

  35. Исследования по общая теория систем. ~М., 1962.

  36. История дипломатии. Т. I. ~М., 1941; Т. II. ~М., 1945; ТIII. ~М., 1945.

  37. История США. 4-й том. ~М., «Наука», 1987.

  38. Как добиться успеха? (сборник, переводов) ~М., «Политиздат»,1991

  39. Классификация в современной науке. ~Новосибирск, «Наука», Сибирское отделение, 1989.

  40. Краткий политический словарь. ~М., «Политиздат», 1988.

  41. Курс практической психологии (сборник). ~Ижевск, «изд. Удмуртского Ун-та», 1996

  42. Международные отношения после второй мировой войны. Т. I. ~М., 1962; Т. II. ~М., 1963; Т. III. ~М., 1965.

  43. Модальные и интенсиональные логики и их применение к проблемам. Методологии науки. ~М., «Наука», 1984.

  44. Неориторика: генезис, проблемы, перспективы. ~М., 1987.

  45. Образ человека в зеркале гуманизма. Мыслители педагоги эпохи Возрождения о формировании личности. ~М., УРАО, 1999.

  46. Общая риторика. (пер. с фр. Ж.Дюбуа и др.) ~М., 1986.

  47. Общая теория систем. ~М., 1969.

  48. Опыт тысячелетие. Средние века и эпоха Возрождения: Быт, нравы, идеалы. ~М., «Юрист», 1996.

  49. Политическая наука: новые направления. ~М., «Вече», 1999.

  50. Политическая экономия словарь. ~М., «Политиздат», 1990.

  51. Политическая энциклопедия. Т. I., Т. II. ~М., «Мысль». 2000.

  52. Преступная толпа. (Сборник). Психологии РАН. «КСП +», 1999.

  53. Принципы самоорганизация. (сб. ст.). Пер. с англ. ~М., 1966.

  54. Проблема взаимосвязи организации и эволюции в биологии. ~М., 1978

  55. Проблемы интегрального исследование индивидуальности. (сб. ст.). ~Пермь, НГПИ, 1979.

  56. Программа «зомби» в действие: Можно ли с помощью приборов управлять человеком? (Сборник). Сост. Т. Скоблева. ~М., «Сандина», 1995.

  57. Психология масс. Хрестоматия. ~М., Издательский дом «БАХРАХ», 1998.

  58. Психология человека от рождения до смерти (под ред. А.А.Реана). ~М., «Олма-пресс» 2001

  59. Психология. (под ред. В.Н.Дружинина). ~С.-Пб. – М. – Харьков – Минск., 2001.

  60. Психология. Словарь. ~М., «Политиздат», 1990.

  61. Психология: биографический, библиографический словарь «Евразия». ~С.-Пб., 1999.

  62. Разделенная демократия – сотрудничество и конфликт между Президентом и Конгрессом. // Под общ. Ред. проф. Дж. Тарбера. // ~М., «Прогресс», 1999.

  63. Самоорганизующееся системы. (сб. ст.). Пер. с англ. ~М., 1960.

  64. Системное исследование индивидуальности. (сб. ст.). ~Пермь НГПИ, 1991.

  65. Современная Западная социология. Словарь. ~М., «Политиздат», 1990.

  66. Сравнительное изучение цивилизаций. //Хрестоматия//. ~М., «Аспект-Пресс», 1997.

  67. Суфизм в контексте мусульманской культуры. ~М., 1989

  68. Техника дезинформации и обмана. Под ред. Я.Н.Заруского. ~М., «Мысль», 1978.

  69. Философский энциклопедический словарь. ~М., «Советская энциклопедия». 1989.

  70. Что есть что в мировой политике. Словарь-справочник. ~М., «Прогресс», 1987.

  71. Экономическая энциклопедия. ~М., «Экономика», 1999.

  72. Энциклопедия оккультизма. Т. I. и II. ~М., «AVERS», 1992.

  73. Язык и моделирование социального взаимодействие. Переводы // Сост. В.М.Сергеев, П.Б.Паршин //. ~М., 1987.



  74. Абаев Н.В.: Чань-Буддизм и культурно-психологические традиции в средневековом Китае. ~Новосибирск, 1989

  75. Абрамов Ю.Ф.: Информационный подход к познанию действительности. ~Киев 1998.

  76. Аверинцев С.С.: Риторика как подход к обобщению действительности // Поэтика древнегреческой литературы. ~М., 1981.

  77. Александр Дугин: Основы геополитики. ~М., «АРКТОГЕЯ-центр», 1999.

  78. Али Абасов: Проблемы истории, теории и методологии познания. ~Б., 2001

  79. Андреас С. и др.: Сердце мозга. ~М., 1993.

  80. Антон Штангль: Язык тела. ~Б., Сада. 1992.

  81. Аристотель: Политика. Соч. Т.4. ~М, 1983.

  82. Аристотель: Риторика. (в кн. Античная риторика. ~М., 1978.)

  83. Арнольд В.И.: Теория катастроф. Журнал «Наука и жизнь», 1989, № 10

1   ...   26   27   28   29   30   31   32   33   34


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə