K. Bünyadzadə



Yüklə 1,76 Mb.
Pdf görüntüsü
səhifə63/79
tarix19.07.2022
ölçüsü1,76 Mb.
#62818
1   ...   59   60   61   62   63   64   65   66   ...   79
Gəncliyin fəlsəfəsi

ĠtirilmiĢ məsumluq
və ya sönmüĢ nur 
 
Ərlərin eşqi gözəlliyin meyarıdır. 
Gözəlliyin üzərindəki pərdəni parçalayan 
bu eşq eyni zamanda onu pərdələyər.
 
Məhəmməd Ġqbal 
Zərif bir kəpənəyi görəndə qeyri-ixtiyari ona toxun-
maq, bu zərifliyi hiss etmək istəyirsən. Ona toxunanda sanki 
özün də zərifləşirsən, içindən, qəlbinin dərinliyindən elə incə 
hisslər baş qaldırır ki, sonra özün də təəccüb edirsən. Eynən 
bir körpə də görəndə, hələ bu körpə məsum-məsum sənin 


-196 -
üzünə gülümsəyəndə elə bil içində bir işıq yanır, bu 
məsumluqdan pay almaq istəyirsən, körpəni qucaqlamaq, 
oxşamaq istəyirsən, amma nə qədər incəliklə, zərifliklə əlini 
uzatsan da… körpə səndən qorxub qaçır, sən israr edəndə isə 
ağlayır. Qanadlarına toxunulan kəpənək də daha uça bilmir, 
ölür. 
Deyilənlərdə ilk nəzərə çarpan iki əksliyin – işıq və 
qaranlığın qarşılaşmasıdır.
İşıq iki cürdür. Bir var insanın daxilində, ruhunda, kön-
lündə, bir də var insandan kənarda yanan elektrik işığı, atəş. 
Hər ikisi Allahın hökmü ilə yanır, lakin birincini Yaradan 
özü nurlandırır, ikincini isə yaratdığının əli ilə. «…Bəziləri 
ocaq yandırdı. O, ətrafını aydınladan kimi, Allah onların nur-
larını aldı və onları zülmət içində qoydu, onlar görə bilmədi» 
(Quran 2/17), – deyə buyurmaqla Allah insanları xəbərdar 
etdi ki, ruhlarının nuru ətrafdakı işıqdan daha vacibdir, daha 
xeyirlidir. Bunu xatırlayan da var, lazımsız sözlər kimi 
unudan da.
Ruhundakı nurdur ki, insanın könül gözünü açır, Al-
lahın verdiyi maddi nemətlərlə yanaşı, dünya gözü üçün 
qaranlıq qalan mənəvi nemətləri də görür, yararlanır.
Dünyada hər şey qoşa olduğu kimi, işıq da qaranlıqla 
qoşadır. Axı hər şey öz əksi ilə daha tez tanınır. Ancaq hər 
biri öz yerində, yaxud öz əksinin yanında yaxşıdır. Onun 
yerini tutmaq istəyəndə, yalnız öz hakimiyyətini bərqərar 
etmək istəyəndə isə, tərəzinin gözü pozulur. Tamam qaranlıq 
kimi, tamam işıq da gözləri kor edir. 
Zəriflik kəpənəyin təbiətindədir. Ona uzanan əl bir 
maddi istəklə – bu zəriflikdən bir pay almaq üçün uzanır. 
…Bu kiçik zəriflik yalnız gözləri, könüləri sevindirəcək qə-


- 197 -
dərdir. Ona görə də dözmür, insanın «mənimsəməsindən» 
özünə bir şey qalmır və …daha uça bilmir. 
Məsumluq, paklıq, təbəssümündəki nur körpənin hələ 
çirkaba batmağa macal tapmamış ruhundan gəlir. Bir-birini 
tanımayan iki körpə necə tez qaynayıb-qarışır, necə xoşbəxt 
olur. Yaxud nəvazişlə ona əllərini uzadan böyüklərə körpə 
necə təəccüblə baxır. Bəlkə də qarşıdakının da könlündə 
ilahi nur aşıb-daşır. Amma körpə hələ qabıqlar altında 
mahiyyəti görmək qüdrətində deyil axı. O, hələ ancaq bu 
kobud «mənimsəmə» niyyətini görür.
Kəpənək uçur, körpə qaçır, ən acizi çiçəklərdir. Gö-
zəlliklərinə görə həmən qoparılan, ətrini alandan sonra 
ayaqlar altına atılan çiçəklər.
Zəriflik də, nur da, xoş ətir də hər insanın ruhuna məx-
sus bir keyfiyyətdir. Bu səbəbdən insan onları görəndə qeyri-
ixtiyari onlara meyllənir. Sonra da illər boyu qazandığı 
təcrübə ilə onu «mənimsəmək» istəyir. Ruha məxsus bir şeyi 
maddiyyata «yedirdir». Əslində isə bu keyfiyyətlər insan 
üçün bir «yaddaş kitabçasıdır»: ona öz ruhuna boylanmağı, 
könlünü Allah nuru üçün açıq tutmağı xatırladır.
Bir var mənimsəmək, bir də var paylaşmaq, bölüşmək. 
Mənimsəyəndə bir tərəf boşalır, tükənir, digər tərəf dolur. Bu 
da ifrat, o da. Birinin yenidən dolmaq imkanı qalmır, 
digərinin isə, Əbu Turxan dediyi kimi, «qabının divarları 
ərpləşir və qabın tutumu getdikcə azalır…», mənimsədikləri 
qarışır bir-birinə, «bu da calaq ruha keçid deməkdir. Yəni 
ruhun müəyyənliyinin pozulması, insanın simasının itməsi 
deməkdir».


-198 -
İşıq zəif olanda qarşısındakını nurlandırmağa gücü çat-
mır, özü də solur, xoş ətir səni də ətirləndirə bilmir, özü də 
yox olur. Əslində onlar yox olmur, qaranlıq, kobudluq onu 
görünməz edir. Rabindranat Taqor yazır: «Güclü və qüdrətli 
olmaq qüvvəyə görə üstün olmaq deyil, zəifi öz zirvənə qal-
dıra bilməkdir». Bəli, güclü olmaq kiminsə nurunu 
söndürmək deyil, daha çox könüllərdə işıq yandırmaqdır, 
zərifliyi – gözəlliyi özününküləşdirmək, ömrünü bir anlıq, 
bir saatlıq etmək deyil, o gözəlliyin daha üst qatlarını kəşf 
etmək, kobudluq yanında öz varlığını qorumasında ona 
yardım etməkdir.

Yüklə 1,76 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   ...   59   60   61   62   63   64   65   66   ...   79




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2024
rəhbərliyinə müraciət

gir | qeydiyyatdan keç
    Ana səhifə


yükləyin