ya’ni vaznni payqaydigan sezgini minimal darajada o‘zgartirish va shu
tariqa ko‘tarilayotgan yuklar og‘irligidagi minimal tafo'i
Li t! u i i i i
ajialibn
uchun navbatda ko‘tariladigan har bir yukka shundan oldin ko‘tarilgan yuk
vaznining 1/20-1/30 qismini qo'shib ko‘tarish kerak bo‘ladi. Veberning bu
qonunini G. Fexner tekshirib, uni ancha oydinlashtirdi va bir oz
boshqacharoq ifodaladi. U tajribalarida olgan m a’lumotlarni matematik
tahlil qilib, sezgi ta’sirot kuchining logarifmiga proporcional ravishda
oshib boradi, degan fikrga keldi. Shundan so‘ng,
bu qonun Veber-Fexner
qonuni deb yuritiladigan bo‘ldi. Veber-Fexner qonuni faqat o‘rtacha
ko‘rsatkichlar uchungina to ‘g‘ri.
Irradiatsiya,-markaziy asab tizimida qo‘zg‘alishning kelib chiqqan
zonasidan po‘stloqdagi boshqa hujayralarga tarqalishi, yoyilishidir.
Irradiatsiya ayniqsa, ko‘rish analizatorining po‘stloq zonasida yaxshi
kuzatiladi, chunonchi, qora joydagi oq qism irradiatsiya tufayli aslidagidan
ko‘ra kattaroq bo‘lib ko‘rinadi. Irradiatsiya ta ’sirot kuchining nechogligiga
bog‘liq.
Adaptatsiya,-ta’sirot ta’sir qilib turgan paytda analizatorlar turli
zvenolari (retseptor, o ‘tkazuvchi, va po‘stloq qismlari) qo‘zg‘aluvchanlik
darajasining o ‘zgarishi, analizatorning shu ta’sirotga moslasha borishidir.
Boshqacha aytganda, adaptatsiya ta’siri uzoq davom etadigan ta’sirotga
nisbatan sezgirlikning kamayishi yoki kuchayishi bilan ifodalanadi.
Masalan, odam birdan qorongi joyga kirganda,
avval hech narsani
ko‘rmaydi, bir ozdan keyin narsalarni gira-shira ko‘ra boshlaydi. Ko‘rish
analizatorining
qo‘zg‘aluvchanligi
qorongulikda
oshib,
ravshan
yorug‘likda pasayadi. Turli analizatorlarning adaptatsiya qobiliyati
turlichadir. Taktil analizatori ancha tez, harakat (proprio) analizatori undan
sustroq, visceral (ichki) analizator undan ham sustroq adaptatsiyalanadi.
Adaptatsiya tufayli analizatorlar belgili ta’sirotlarga o‘rganib, ularga
moslashib qoladi. Masalan, minishga o ‘rgatilayotgan ot dastavval
egarlanganda, egarlashga ancha qarshilik ko‘rsatadi. Ammo, bora-bora
teridagi retseptorlar va umuman taktil analizator egar-afzal ta’siriga
o‘rganib, adaptatsiyalanib qoladi. Natijada ot keyinchalik egarlashga
qarshilik qilmay qo‘yadi, kunikadi.
Sensibilizatsiya. Ta'sirot ta’sirida analizator qo‘zg‘aluvchanligining
oshishiga sensibilizatsiya deyiladi. Odatda qo‘zg‘alish endi boshlanib
kelayotgan davrda qo‘zg‘aluvchanlik oshib,
pirovardiga kelganda
pasayadi.
Kontrastlik (akslik) hodisasi. Biror ta’siming yolg‘iz o‘zi uzoq
ta ’sir etganida yoxud unga tabiatan qarama-qarshi bo igan ta’sirot ham
399
qushilib, ta’sir etganda analizator qo‘zg‘aluvchanligining oshishiga
kontrastlik, ya’ni akslik hodisasi deyiladi. Masalan, sovuqdan so‘ng, issiq
ta’sir yaxshi seziladi, qoradan so‘ng, oq rang ravshanroq ko'rinadi.
Analizatorlardagi akslik hodisasi po‘stloqdagi induksiyalar tufayli yuzaga
chiqadi.
Iz qoldirish. Analizatorda paydo bo‘lgan qo‘zg‘alish uni keltirib
chiqargan ta ’sirot to ‘xtashi bilanoq, sunib qolmaydi. Qo‘zg‘alish bir oz
vaqt davomida
asta-sekin sunib boradi, o'zidan keyin bir muncha vaqt
uchmay turadigan iz qoldiradi. Shu sababli bo‘linib-boiinib ta’sir etadigan
(yorugiik kvantlari, tovush toiqinlari va boshqalar) m a’lum ritmdagi
ta’sirotlar uzluksiz sezgini keltirib chiqaradi (buyum va hodisalami
uzluksiz ko‘ramiz, tovushni u tugaguncha uzluksiz eshitamiz va
boshqalar). Analizatoming bu xususiyati retseptor apparatining o ‘ziga xos
tabiati tufayli kelib chiqadi. Gap shundaki, nerv tolasiga bir marta ta’sirot
bersak, u bu ta’sirotning qancha davom etishidan qat'iy
nazar bir
qo‘zg‘alish toiqinini hosil qiladi, xalos. Retseptorlarga bir marta ta’sirot
berilganda esa, ular xuddi nerv markazlari singari bu ta’sirotga bir qator
impulslarni, qo‘zg‘alish to‘lqinlarini ketma-ket hosil qilish bilan javob
beradi. Ta'sirot qancha uzoq davom etib tursa, yangi-yangi qo‘zg‘alish
to‘lqinlari shuncha ko‘p hosil boiaveradi. Bu esa, hosil bo‘ladigan
sezgilarning uzviyligini ta’minlydi.
Dostları ilə paylaş: