TÜRKÜN (ilk) ruhaniyyat ocağI İnam atanin (Asif Atanın)



Yüklə 3.17 Mb.
PDF просмотр
səhifə37/38
tarix03.12.2016
ölçüsü3.17 Mb.
1   ...   30   31   32   33   34   35   36   37   38

VII. MATƏM ÜSTƏ MÜTLƏQLƏ TƏMAS 

Ölən – Əzəlidə qalır. 

           Əbədidə qalır. 

           Sonsuzda qalır. 

           Kamildə qalır. 

           Üzlərdə qalır. 

           Gözlərdə qalır. 

           Dodaqlarda qalır. 

           Xalqda qalır. 



Ölən – Gerçəklikdən gedir – Mənada qalır. 

 

VIII. İNSANİLİK  MƏRASİMİ  ÜSTƏ  MÜTLƏQLƏ  TƏMAS 

Dünyanın Dünyadan Yüksək Mənasını özündə daşıyan. 

Həyatın Həyatdan Yüksək Mənasını özündə daşıyan. 

Özünün Özündən Yüksək Mənasını özündə daşıyan. 

 

Gerçəklikdən yüksək olan! 



Cəmiyyətdən yüksək olan! 

Şəraitdən Yüksək olan! 

Mühitdən Yüksək olan! 

Mütləqə can atan! 

Mütləqləşməyə Qadir olan! 

Mütləq İnam daşıyan! 



 

454


Mütləq İdrak daşıyan! 

Mütləq Mənəviyyat daşıyan! 

Mütləq İradə daşıyan! –  

İnsan! 

Sənə çatmalıyam! 

 

IX. XƏLQİLİK  MƏRASİMİ  ÜSTƏ  MÜTLƏQLƏ  TƏMAS 

Əzəlilik Daşıyan. 

Əbədilik Daşıyan. 

Sonsuzluq Daşıyan. 

Kamillik Daşıyan. 

Qədimlik Daşıyan 

Camaatın Camaatdan Yüksək Mənasını Daşıyan –  



Xalq! 

Sənə çatmalıyam! 

  

X. ŞƏRQİLİK  MƏRASİMİ  ÜSTƏ  MÜTLƏQLƏ  TƏMAS 

Ruhaniyyat İşığı. 

Müqəddəslik İşığı. 

İnam İşığı. 

İdrak İşığı. 

Mənəviyyat İşığı. 

İradə İşığı. 

Vəhy İşığı. 

Vəcd İşığı. – 



           Şərq! 

Sənə çatmalıyam! 

 

XI. BƏŞƏRİLİK  MƏRASİMİ  ÜSTƏ  MÜTLƏQLƏ  TƏMAS 

Özünün Özündən Yüksək Mənasını daşıyan. 

Aqibətindən Yüksək olan! 

Tarixindən Yüksək olan! 

Mahiyyətindən aşağı Yaşayan! 

Özünə çatmayan – 

         Bəşər! 

Özünə çatmalısan! 

 

25 Dözüm günü, Günəş Ayı, 14-cü il. Bakı. 


 

455


İKİLİK 

(İkinci Müqəddəs Kəlam) 

 

1. MÜTLƏQ – NİSBİ 

Mütləq – Nisbinin İnkarıdır, həm də Mənasıdır; Məna – Təzahürü inkar 

edir;  Mütləqin  Nisbiyə,  Nisbinin  Mütləqə  çevrilməsi  ideyası  –  Dialektik 

Cəfəngiyyatdır. 

Mütləqlə Nisbi arasında Birlik Yoxdur – Təzad var. 

Mütləq Nisbidə Təzahür edir, öz İnkarında gerçəkləşir. 

Təzahür  Mənadan  yaranır,  həm  də  Mənanın  inkarından  yaranır:  – 

Məna Təzahürdə öz İnkarını yaradır. 

Məna  Bütövdür,  ancaq  Mənayla  Təzahür  arasında  Təzad  var:  bu 

səbəbdən də Dünya ziddiyyətlidir. 

Bütöv  Mənadan  Ziddiyyətli  Gerçəklik  yaranıb  –  Mənayla  Gerçəklik 

arasında Ziddiyyət yaranıb. 

Əksliklərin Birliyi İdeyası – Dialektik cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar  arasında  Birlik  olmur:  bir-birini  İnkar  edənlər  Birliyi  – 

Uydurmadır. 

Dünya – Mütləq Mahiyyət və Nisbi Gerçəklik Təzadıdır. 

 

2. ƏZƏLİ – ÖTƏRİ 

Əzəli – Ötərinin İnkarıdır, həm də Mənasıdır; 

Əzəli Ötəridə Təzahür edir, həm də onu İnkar edir; 

    Əzəli – Bütövdür, ancaq Əzəliylə Ötəri arasında Təzad var;  

bu səbəbdən də Dünya Ziddiyyətlidir. 

Əzəli ilə Ötəri arasında Birlik İdeyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 

Dünya Əzəli Mahiyyət və Ötəri Gerçəklik Təzadıdır. 

 

3. ƏBƏDİ – KEÇİCİ 

Əbədi – Keçicinin İnkarıdır, həm də Mənasıdır. 

Əbədi – Keçicidə Təzahür edir, həm də Keçicini İnkar edir: –      Əbədi 

– Bütövdür, ancaq Əbədiylə Keçici arasında Təzad var;  

bu səbəbdən də Dünya Ziddiyyətlidir. 



Əbədiliklə Keçicilik arasında Birlik İdeyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 



Dünya – Əbədi Mahiyyət və Keçici Gerçəklik Təzadıdır. 

 

4. SONSUZ – SONLU 

Sonsuz – Sonlunun İnkarıdır, həm də Mənasıdır; 


 

456


Sonsuz Sonluda Təzahür edir, həm də Sonlunu İnkar edir, Sonsuz öz 

İnkarında Gerçəkləşir. 

Sonsuz  –  Bütövdür,  ancaq  Sonsuzla  Sonlu  arasında  Təzad  var;  bu 

səbəbdən də Dünya Ziddiyyətlidir. 

Sonsuz – Sonlu Birliyi ideyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 



Dünya – Sonsuz Mahiyyət və Sonlu Gerçəklik Təzadıdır. 

 

5. KAMİL – QEYRİ-KAMİL 

Kamil  –  Qeyri-Kamilin  İnkarıdır,  həm  də  Mənasıdır:  Kamil  Qeyri-

Kamildə  Təzahür  edir,  Həm  də  onu  İnkar  edir;  Kamil  öz  İnkarında 

Gerçəkləşir;  Kamil  –  Bütövdür,  ancaq  Kamillə  Qeyri-Kamil  arasında 

Təzad var; bu səbəbdən də Dünya Ziddiyyətlidir. 



Kamillə Qeyri-Kamil Birliyi İdeyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 



Dünya – Kamil Mahiyyət və Qeyri-Kamil Gerçəklik Təzadıdır.   

 

6. 



DÜNYALIQ – DÜNYA 

Dünya  –  Dünyalıqdan  yaranıb,  Dünyalıq  Dünyada  Təzahür  eləyir, 

ancaq  Dünyalıqla  Dünya  arasında  Təzad  var,  bu  səbəbdən  də  Dünya 

Ziddiyyətlidir. 



Dünyalıqla Dünyanın Birliyi İdeyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 



Dünya  –  Əzəli,  Əbədi,  Sonsuz,  Kamil  Dünyalıqla,  –  Ötəri,  Keçici, 

Sonlu, Qeyri-Kamil Gerçəkliyin Təzadıdır. 

 

7. HƏYATLIQ – HƏYAT 

Həyat  –  Həyatlıqdan  yaranıb,  ancaq  Həyatlıqla  Təzad  təşkil  edir;  bu 

səbəbdən də Dünya Ziddiyyətlidir. 

Həyatlıqla Həyat arasında Birlik İdeyası – cəfəngiyyatdır. 



Təzadlar arasında Birlik olmur.   

Dünya  –  Əzəli,  Əbədi,  Sonsuz,  Kamil  Həyatlıqla,  –  Ötəri,  Keçici, 

Sonlu, Qeyri-Kamil Həyat arasında Təzaddır. 

 

8. İNSANLIQ – ADAM 

Adam  –  İnsanlıqdan  yaranıb,  ancaq  İnsanlıqla  Adam  arasında  Təzad 

var; bu səbəbdən də Dünya Ziddiyyətlidir. 



Adamla İnsanlıq arasında Birlik İdeyası  – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 

(İnsan Təzadı aradan qaldırmağa qadirdir; bu, ondan Gerçəkliyi ötmək 

qüdrəti tələb eləyir). 



 

457


Dünya  –  Əzəli,  Əbədi,  Sonsuz,  Kamil  İnsanlıqla,  –  Ötəri,  Keçici, 

Sonlu, Qeyri-Kamil Adam Təzadıdır. 

 

9. RUH – BƏDƏN 

Ruh – Bədəndə yaşayır, həm də Bədənlə Təzad Təşkil eləyir. 



Ruhla Bədən Birliyi ideyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 



Dünya – Ruhla Bədən Təzadıdır. 

 

 

10. RUHANİ – CİSMANİ 

Ruhani  Cismanidə  Təzahür  edir,  həm  də  Cismaniylə  Təzad  Təşkil 

eləyir. 


Cismani – Ruhani Birliyi ideyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 



Dünya –Ruhani –Cismani Təzadıdır. 

 

11.  DAXİLİ – ZAHİRİ 

Daxili – Zahiridə Təzahür edir, həm də Zahiriylə Təzad Təşkil eləyir. 

Daxili – Zahiri Birliyi İdeyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 

Dünya – Daxili–Zahiri Təzadıdır. 

 

12. AMAL – HƏYAT 

Amal – Həyatda mövcud olur, ancaq Həyatla Təzad təşkil eləyir. 

Amalla Həyat Birliyi İdeyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 



Dünya – Amal–Həyat Təzadıdır. 

 

13.  XEYİR – ŞƏR 

Şər – Xeyirin Davamı deyil, – İnkarıdır. 

Şər Xeyirdən yaranmayıb, – Şərdən yaranıb. 

XeyirŞər Birliyi İdeyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 

Dünya  – Xeyir–Şər Təzadıdır. 

 

14. İNAM – ŞÜBHƏ 

Şübhə – İnamın Davamı deyil, –  İnkarıdır. 

Şübhə İnamdan yaranmayıb, – Şübhədən yaranıb. 



İnam–Şübhə Birliyi ideyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 



Dünya – İnam–Şübhə Təzadıdır. 

 

458


15. HƏQİQƏT – YALAN 

Yalan – Həqiqətin Davamı deyil, – İnkarıdır. 

Yalan – Həqiqətdən yaranmayıb, – Yalandan yaranıb. 

Həqiqət – Yalan Birliyi İdeyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 



Dünya – Həqiqət–Yalan Təzadıdır. 

 

16.  HƏYAT – ÖLÜM 

Ölüm – Həyatın Davamı deyil, –  İnkarıdır. 

Ölüm – Həyatdan yaranmayıb, – Ölümdən yaranıb. 

Ölüm – Həyat Birliyi İdeyası – cəfəngiyyatdır. 

Təzadlar arasında Birlik olmur. 



Dünya – Həyat–Ölüm Təzadıdır. 

 

 

17. İKİLİ  DÜNYA 

Dünyadan başqa Dünya yoxdur. 



“O Dünya” İdeyası – cəfəngiyyatdır. 

Ancaq Bir olan Dünya – İkilidir. 

12 Ümid günü, İşıq Ayı, 14-cü il. Bakı. 

 

 

 

VARLIĞIN  ÖZÜNDƏ – VARLIQDAN ARTIQ 

(Üçüncü Müqəddəs Kəlam) 

 

1. Dünyanın  Mahiyyətini  Dünyadan  kənarda  axtarırlar  –  Allahda, 



Transsendentalda, Zərurətdə... 

Əslində Dünyanın mahiyyəti – Dünyanın özündədir. 



Dünyadan Artıq olan – Dünyanın özündədir. 

Bu Həqiqət Ağıla sığmır. 

2.Dünya  –  Dünyadakılardan  ibarətdir;  ancaq  öz  Mahiyyəti  etibarilə 

Dünyadakılardan Artıqdır. 

Dünyadakılar – Ötəridirlər; – Dünyanın Mahiyyəti – Əzəli. 

Dünyadakılar – Keçicidirlər; –  Dünyanın Mahiyyəti – Əbədi. 

Dünyadakılar – Sonludurlar; –  Dünyanın Mahiyyəti – Sonsuz. 

Dünyadakılar – Qeyri-Kamildirlər; – Dünyanın Mahiyyəti – Kamil. 

Dünya – Dünyadakılardan ibarətdir və Dünyadakılardan Artıqdır. 

Dünyadakılardan Artıq olan – Dünyada Yaşayır. 

Dünyanın “Mütləqilik” adlı Mahiyyəti  Dünyada Yaşayır. 

Dünyanın “Əzəlilik” adlı Mahiyyəti  Dünyada Yaşayır. 

Dünyanın “Əbədilik” adlı Mahiyyəti  Dünyada Yaşayır. 



 

459


Dünyanın “Sonsuzluq” adlı Mahiyyəti  Dünyada Yaşayır. 

Dünyanın “Kamillik” adlı Mahiyyəti  Dünyada Yaşayır. 



Dünyalıq –  Dünyada Yaşayır. 

Dünyanı yaşadan – Dünyada Yaşayır. 

   3.Həyatın  Mahiyyətini  Həyatdan  kənarda  axtarırlar  –  Allahda, 

Transsendentalda, Zərurətdə. 

Əslində Həyatın Mahiyyəti – Həyatın özündədir. 

Həyatdan artıq olan – Həyatın özündədir 

Bu Həqiqət Ağıla sığmır. 

4.Həyat  –  Həyatdakılardan  ibarətdir;  ancaq  öz  Mahiyyəti  etibarilə 

Həyatdakılardan Artıqdır. 

Həyatdakılar – Ötəridirlər; –  Həyatın Mahiyyəti – Əzəli. 

Həyatdakılar – Keçicidirlər; –  Həyatın Mahiyyəti – Əbədi. 

Həyatdakılar – Sonludurlar; –  Həyatın Mahiyyəti – Sonsuz. 

Həyatdakılar – Qeyri-Kamildirlər; –  Həyatın Mahiyyəti – Kamil. 

Həyat – Həyatdakılardan ibarətdir və Həyatdakılardan artıqdır. 

Həyatdakılardan Artıq olan – Həyatda Yaşayır. 

Həyatın Mütləqilik adlı Mahiyyəti  Həyatda Yaşayır. 

Həyatın Əzəlilik adlı Mahiyyəti Həyatda Yaşayır. 

Həyatın Əbədilik adlı Mahiyyəti Həyatda Yaşayır. 

Həyatın Sonsuzluq adlı Mahiyyəti Həyatda Yaşayır. 

Həyatın Kamillik adlı Mahiyyəti Həyatda Yaşayır. 



Həyatlıq – Həyatda Yaşayır. 

Həyatı Yaşadan – Həyatda Yaşayır. 

5.İnsanın  Mahiyyətini  İnsandan  kənarda  axtarırlar  –  Allahda, 

Transsendentalda, Zərurətdə. 

Əslində İnsanın Mahiyyəti – İnsanın özündədir. 

İnsandan Artıq olan – İnsanın özündədir. 

Bu Həqiqət – Ağıla sığmır. 

6.İnsan  –  İnsanlardan  ibarətdir;  ancaq  öz  Mahiyyəti  etibarilə 

İnsanlardan Artıqdır. 

İnsanlar – Ötəridirlər; –  İnsanın Mahiyyəti – Əzəli. 

İnsanlar – Keçicidirlər; –  İnsanın Mahiyyəti – Əbədi. 

İnsanlar – Sonludurlar; –  İnsanın Mahiyyəti – Sonsuz. 

İnsanlar – Qeyri-Kamildirlər; –  İnsanın Mahiyyəti – Kamil. 

İnsan – İnsanlardan ibarətdir və İnsanlardan Artıqdır. 

İnsanlardan Artıq olan – İnsanda Yaşayır. 

İnsanın Mütləqilik adlı Mahiyyəti İnsanda Yaşayır. 

İnsanın Əzəlilik adlı Mahiyyəti İnsanda Yaşayır. 

İnsanın Əbədilik adlı Mahiyyəti İnsanda Yaşayır. 

İnsanın Sonsuzluq adlı Mahiyyəti İnsanda Yaşayır. 


 

460


İnsanın Kamillik adlı Mahiyyəti İnsanda Yaşayır. 

İnsanlıq – İnsanda Yaşayır. 

İnsanı Yaşadan – İnsanda Yaşayır. 

7.  Dünya  –  Özünə,  –  Dünyadakılara  bərabər  olsaydı,  Ötəri  olardı  – 

Əzəli  olmazdı;  Keçici  olardı  –  Əbədi  olmazdı;  Sonlu  olardı  –  Sonsuz 

olmazdı; Qeyri-Kamil olardı – Kamil olmazdı. 



Dünya özündən Artıq olmasaydı – Özü olmazdı. 

Dünya  Özündə  Özündən  Artıq  Mahiyyət  Yaşatmasaydı  – 

Yaşamazdı. 

8.Həyat – Özünə, – Həyatdakılara bərabər olsaydı, Ötəri olardı – Əzəli 

olmazdı; Keçici olardı – Əbədi olmazdı; Sonlu olardı – Sonsuz olmazdı; 

Qeyri-Kamil olardı – Kamil olmazdı. 



Həyat  Özündən Artıq olmasaydı – Özü olmazdı. 

Həyat  Özündə  Özündən  Artıq  Mahiyyət  Yaşatmasaydı  – 

Yaşamazdı. 

9.İnsan  –  Özünə,  –  İnsanlara  bərabər  olsaydı,  Ötəri  olardı  –  Əzəli 

olmazdı; Keçici olardı – Əbədi olmazdı; Sonlu olardı – Sonsuz olmazdı; 

Qeyri-Kamil olardı – Kamil olmazdı. 



İnsan Özündən Artıq olmasaydı – Özü olmazdı. 

İnsan  Özündə  Özündən  Artıq  Mahiyyət  Yaşatmasaydı  – 

Yaşamazdı. 

10.Dünya  –  Mahiyyətcə  Hədsizdir,  Sədsizdir;  onun  kənar  Hədsizliyə, 

Sədsizliyə Ehtiyacı yoxdur. 

Həyat  –  Mahiyyətcə  Hədsizdir,  Sədsizdir;  onun  kənar  Hədsizliyə, 

Sədsizliyə ehtiyacı yoxdur. 



İnsan  –  Mahiyyətcə  Hədsizdir,  Sədsizdir,  onun  kənar  Hədsizliyə, 

Sədsizliyə Ehtiyacı yoxdur. 

11.Varlığı – Varlıqdan Artıq olan Yaşadır. 

Varlıq – Özündə Özündən Artıq olanı Yaşadır. 

 

8 Dözüm günü, Köçəri Ay, 16-cı il. Bakı. 

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

461


VARLIQ – MƏNA 

(Dördüncü Müqəddəs Kəlam) 

 

1. YARANIŞ 

Varlıq – cisimdən yaransaydı, Mənasız olardı; – cismani Məna olmur. 

Varlıq  –  Yoxdan  yaransaydı,  Mənasız  olardı;  –  Yoxluğun  Mənası 

Yoxdur. 


Varlıq  Mənadan Yaranıb – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq özgə Mənasından yaransaydı, özü olmazdı. 



Varlıq öz Mənasından yaranıb – bu səbəbdən də özümlüdür. 

Varlıq nisbidən yaransaydı, Mənasız olardı – nisbi Məna olmur. 



Varlıq Mütləqdən yaranıb – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq Ötərilikdən yaransaydı, Mənasız olardı – Ötəri Məna olmur. 



Varlıq Əzəlilikdən yaranıb – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq Keçicilikdən yaransaydı, Mənasız olardı – Keçici Məna olmur. 



Varlıq Əbədilikdən yaranıb – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq Sonludan yaransaydı, Mənasız olardı – Sonlu Məna olmur. 



Varlıq Sonsuzluqdan yaranıb – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq  Qeyri-kamillikdən  yaransaydı,  Mənasız  olardı  –  Qeyri-kamil 

Məna olmur. 

Varlıq Kamillikdən yaranıb – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

 

2. YAŞAYIŞ 

Varlıq cismaniliyə bərabər olsaydı, Mənasız olardı. 

Varlıq cismanilikdən Artıqdır;  – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq Nisbiliyə bərabər olsaydı, Mənasız olardı. 



Varlıq  Nisbilikdən Artıqdır;  – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq Ötəriliyə bərabər olsaydı, Mənasız olardı. 



Varlıq  Ötərilikdən Artıqdır; – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq Keçiciliyə bərabər olsaydı, Mənasız olardı. 



Varlıq  Keçicilikdən Artıqdır;  –  bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq Sonluluğa bərabər olsaydı, Mənasız olardı. 



Varlıq  Sonluluqdan Artıqdır; – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq Qeyri-kamilliyə bərabər olsaydı, Mənasız olardı. 



Varlıq Qeyri-kamillikdən Artıqdır; – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq Təzahürə bərabər olsaydı, Mənasız olardı. 



Varlıq  Təzahürdən Artıqdır; – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

Varlıq Hadisəyə bərabər olsaydı, Mənasız olardı. 



Varlıq  Hadisədən Artıqdır;  – bu səbəbdən də Mənalıdır. 

 

 

 

462


3. ÖLÜM 

Ölüm  Mütləq olsaydı – Varlıq Mənasızlaşardı. 

Ölüm – Mütləqiliyi öldürə bilsəydi – Varlıq Mənasızlaşardı;  



Ölüm nisbini öldürür;  Varlığın Mənasını öldürə bilmir. 

Ölüm Əzəlini öldürə bilsəydi – Varlıq Mənasızlaşardı;  



Ölüm Ötərini öldürür;  Varlığın Mənasını öldürə bilmir. 

Ölüm Əbədiliyi öldürə bilsəydi – Varlıq Mənasızlaşardı;  



Ölüm Keçicini öldürür; –  Varlığın Mənasını öldürə bilmir. 

Ölüm Sonsuzluğu öldürə bilsəydi – Varlıq Mənasızlaşardı;  



Ölüm Sonlunu öldürür; –  Varlığın Mənasını öldürə bilmir. 

Ölüm Kamilliyi öldürə bilsəydi – Varlıq Mənasızlaşardı;  



Ölüm Qeyri-kamili öldürür;  Varlığın Mənasını öldürə bilmir. 

Ölüm Mahiyyəti öldürə bilsəydi – Varlıq Mənasızlaşardı;  



Ölüm Təzahürü öldürür; – Varlığın Mənasını öldürə bilmir. 

Ölüm Mənanı öldürə bilsəydi – Varlıq Mənasızlaşardı;  



Ölüm Hadisəni öldürür; –  Varlığın Mənasını öldürə bilmir. 

 

4. İNAM 

Varlıq  Mənasız olsaydı – Varlığa İnam olmazdı. 

 

 

4 Günəş Ayı, Murad günü, 17-ci il. Bakı. 

(Mart, 1995-ci il). 

 

 

 

SABAH ÜSTƏ 

(Beşinci Müqəddəs Kəlam) 

 

Bugünün  qarşısında  4  Təhlükə  var:  İslamçılıq,  İqtidarçılıq,  Pulçuluq, 



Xaricilik. 

Bugünün  qarşısında  4  Əməl  var:  İnamçılıq,  Xalqçılıq,  İnsançılıq, 

Yurdçuluq. 

İslam  dəyərləri  əslində  bəndəçilikdir,  qismətçilikdir,  o  dünyaçılıqdır, 

cənnətçilik-cəhənnəmçilikdir, 

Yaradan 


ağalığıdır, 

itaətçilikdir, 

cəfəngiyyatçılıqdır. 

İnsan  İslamda  (və  dinlərin  çoxunda)  –  bəndədir,  quldur;  İslam  İnsanı 

bəndə kimi dəyərləndirir, əslində dəyərsizləşdirir. 

İslamda  İnsan  aqibəti  bütünlüklə  Allahdan  asılıdır;  onun  idrakı  var, 

ancaq  əslində  İnsan  Allahın  İdrakıyla  yaşayır;  onun  Mənəviyyatı  var, 

ancaq  əslində  İnsan  Allahın  Mənəviyyatıyla  yaşayır;  onun  İradəsi  var, 

ancaq əslində İnsan Allahın İradəsiylə yaşayır. 


 

463


Allah var olduğu dərəcədə İnsan yox olur. 

İslam (və dinlərin çoxu) İnsanı mənasızlaşdırır. 

İnsanın İdrakı var, ancaq əslində o, İnsana gərək deyil, İnsana Allahın 

İdrakı gərəkdir. 



İslamda  İdrak  Mənasızlaşır. 

İnsanın  mənəviyyatı  var,  ancaq  əslində  o,  İnsana  gərək  deyil,  İnsana 

Allahın Mənəviyyatı – Mərhəməti gərəkdir. 

İslamda  Mənəviyyat  Mənasızlaşır. 

İnsanın İradəsi var, ancaq əslində o, İnsana gərək deyil, İnsana Allahın 

İradəsi gərəkdir. 

İslamda  İradə  Mənasızlaşır. 

İslamda  İnsan  Qismətə  qatılır,  qapılır: Özünə  yaramır,  Özümlüyündən 

ayrı düşür – Alətləşir. 

İnsanı mənasızlaşdıran İslam dünyanı da mənasızlaşdırır. 

İslamda  əsl  Dünya  –  “O  Dünya”dır;  bu  Dünya  puçdur,  fanidir;  “O 

Dünya” üçün yaşayırsan. 



Bu Dünyada ölürsən – O Dünyada dirilirsən. 

İslam qorxu saçır, qorxuyla işıqlandırır; əslində qorxu – qaranlıqdır. 



Allah – İnsanın ağasıdır. 

Ağanın silahı qorxu olur. 

Bugün Allah Ağalığını rədd etməli, qorxu qaranlığını yarmalıdır. 

 

İqtidarçılıq  –  Dünyəvi  Allahçılıqdır;  Göydə  Allah,  Yerdə  Hakim 

iddiasının ifadəsidir... 

Xalqın 

rəiyyətləşməsi, 



itaətləşməsi, 

Hakimiyyətin 

bütləşməsi, 

Ağaçılığın ilahiləşməsidir. 

Dinçiliklə  Hakimiyyətçilik  qoşadır.  Göy  Allahlığı  –  Yer  Allahlığına 

yarayır. Hakim Allahdan özünə yaraq düzəldir. Hakimə dindarlıq gərəkdir: 

Göydəki  Allaha  inanan  –  Yerdəki  Allaha  tapınar;  Göydəki  Allaha  itaət 

eləyən  –  Yerdəki  Allaha  baş  əyər;  Göydəki  Allahdan  qorxan  –  Yerdəki 

Allaha əyilər. 

Hakimiyyət  bugünü  rəiyyətləşdirməyə  can  atır,  onu  cazibəli  şüarlarla, 

təntənəli çağırışlarla özünə ram etməyə çalışır. 

Göy  Allahlığını  rədd  edən  bugün  –  Yer  Allahlığını  da  rədd  etməli, 

mənəvi və siyasi xurafata qarşı çıxmalıdır. 

 

Pulçuluq  –  varidat  Allahçılığıdır,  pulun  İnsan  üzərində  Ağalığıdır; 

İnsanın əmtəələşməsi – satılması, alınmasıdır. 

Dünya – pulçuluq tüğyanına düçar olub.  

Pulçuluq ruhsuzluğunu dəf etmək gərək. 

 


 

464


Xaricilik – Millətin dünyaya qatılması, onda itməsi, qəribləşməsidir. 

İrəlikçi  şüarlarla,  çağırışlarla,  inkişaf  adı  ilə  millət  xariciləşir;  qapını 

dünyaya elə gen açırlar ki, qapısız qalırıq. 

Milləti Özgəçilikdən  qorumaq  gərək, xariciləşmə  təhlükəsini  dəf  etmək 

gərək. 

*** 

İnamçılıq  –  Dünyanın  Özümlüyünə  –  Mütləq,  Əzəli,  Əbədi,  Sonsuz, 

Kamil Mahiyyətinə, Mənasına İnam deməkdir. 

Həyatın  Özümlüyünə  –  Mütləq,  Əzəli,  Əbədi,  Sonsuz,  Kamil 

Mahiyyətinə, Mənasına İnam deməkdir. 

İnsanın  Özümlüyünə  –  Mütləq,  Əzəli,  Əbədi,  Sonsuz,  Kamil 

Mahiyyətinə, Mənasına İnam deməkdir. 

İnamçılıq:  Dünyanın  Özümlüyündən  –  Mütləq,  Əzəli,  Əbədi,  Sonsuz, 

Kamil Mahiyyətindən, Mənasından yaranmasına  İnam deməkdir. 

Həyatın  Özümlüyündən  –  Mütləq,  Əzəli,  Əbədi,  Sonsuz,  Kamil 

Mahiyyətindən, Mənasından yaranmasına  İnam deməkdir. 

İnsanın  Özümlüyündən  –  Mütləq,  Əzəli,  Əbədi,  Sonsuz,  Kamil 

Mahiyyətindən, Mənasından yaranmasına  İnam deməkdir. 

İnamçılıq  –  Mütləq  Xeyir,  Mütləq  Ədalət,  Mütləq  Həqiqət,  Mütləq 

Kamillik tələbidir. 

İnamçılıq  –  dinə  qarşıdır:  bəndəçiliyə,  qismətçiliyə,  o  dünyaçılığa, 

cənnətçiliyə-cəhənnəmçiliyə, 

itaətçiliyə, 

Yaradan 


Ağalığına, 

cəfəngiyyatçılığa qarşıdır. 



İnama  yüksəlmək  gərək  –  İnamla  İşıqlanmaq  –  İşıqlandırmaq 

gərək. 

 

Xalqçılıq – bütün cəmiyyətlərə, o cümlədən kapitalizmə və sosializmə 

xas  olan  Ağalıqdan,  Nökərlikdən,  Təbəqəçilikdən,  Yadlaşmadan  azad 

olmaq – Xəlqi Birliyi təmsil edən Quruluş yaratmaqdır. 

Nə qədər Ağalıq var – Xəlqi Quruluşdan danışmaq – Yalandır. 

Nə qədər Nökərlik var – Xəlqi Quruluşdan danışmaq – Yalandır. 

Nə qədər Təbəqəlik var – Xəlqi Quruluşdan danışmaq – Yalandır. 

Nə qədər Yadlaşma var – Xəlqi Quruluşdan danışmaq – Yalandır. 

Xəlqi Quruluş – Fərdi Özünüidarəyə əsaslanan Quruluşdur – Müstəqil 

İnama,  Müstəqil  İdraka,  Müstəqil  Mənəviyyata,  Müstəqil  İradəyə  malik 

olan Azad Fərdlər Birliyidir. 

Əməkçi Mülkiyyətinə (kapitalist mülkiyyətinə yox, sosialist mülkiyyətinə 

yox) – əsaslanan Quruluşdur. 

Qoruyucu  Dövlətə  (parlamentçiliyə  yox,  totalçılığa  yox)  –  Xalqı 

dünyada  təmsil  eləyən,  onu  yağıdan,  cinayətkardan  qoruyan  Dövlətə 

əsaslanan Quruluşdur. 



 

465


İmtiyazsızlığa əsaslanan Quruluşdur. 

Xalqçılğa yetmək gərək, Xalqçılıqla İşıqlanmaq – İşıqlandırmaq gərək. 

 

İnsançılıq  –  İnsanın  Mütləq  Mahiyyətini,  Zamandan,  Şəraitdən, 

Mühitdən,  Cəmiyyətdən  Üstünlüyünü,  Kamilliyə  Qadirliyini  təsdiq 

etməkdir. 

İnsan  pulçuluğuyla  yox,  Ruhçuluğuyla  zəngindir  –  İnamıyla,  İdrakıyla, 

Mənəviyyatıyla, İradəsiylə. 

İnsançılığa  yetmək  gərək,  İnsançılıqla  İşıqlanmaq  –  İşıqlandırmaq 

gərək. 

 

   Yurdçuluq – Şərqçilik, Türkçülük, Azərbaycançılıq birliyidir. 



Dünya sürətlə qərbləşir. 

İndi Dünya deyəndə Qərb nəzərdə tutulur əslində. 

Şərqdən Qərb kölgəsi düzəldirlər. 

Şərqi təqlidçilik kölgəçiliyindən xilas etmək – Yurdçuluq ləyaqətidir. Bu 

ləyaqətə yetmək gərək, onunla İşıqlanmaq – İşıqlandırmaq gərək. 

 

Türkçülük  –  Yurdçuluğumuzun  fitri  təməlidir:  İnamçılıq,  Birsifətlilik, 

Vüqar, 

Ölümlə 


Öcəşmək, 

Özünütəsdiq 

Möhtəşəmliyi 

əsasında 

Yurdlaşmışıq. 

Türkçülüyə  yetmək  gərək,  Türkçülüklə  İşıqlanmaq  –  İşıqlandırmaq 

gərək. 

 

Azərbaycançılıq  –  Milli  Dəyərlər  Ucalığıdır.  Milli  Dəyərlərimizi  İslama 



bağlamaq onları dəyərsizləşdirməkdir. 

Azərbaycanın Milli dəyərləri –  

Zərdüştçülüyün  təmsil  etdiyi  İşıqçılıqdır;  Babəkiliyin  təmsil  etdiyi 

Fərəhçilikdir;  Dədə  Qorqudun  təmsil  etdiyi  Ağsaqqalçılıqdır;  Hürufilərin 

təmsil etdiyi Həqçilikdir; Ocağın təmsil etdiyi Mütləqçilikdir. 

Azərbaycançılığa  yetmək  gərək,  Azərbaycançılıqla  işıqlanmaq  – 

işıqlandırmaq gərək. 

Bugün Sabah üstə köklənməlidir – Sabah çağırmalıdır. 



 

28 Mərhəm günü, Günəş Ayı, 18-ci il. Bakı. 

 

 

466

1   ...   30   31   32   33   34   35   36   37   38


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə