Şərq-Qərb Tədqiqat Mərkəzi Səlahəddin XƏLİlov



Yüklə 2,22 Mb.
səhifə16/21
tarix18.03.2017
ölçüsü2,22 Mb.
#11827
1   ...   13   14   15   16   17   18   19   20   21

Xidmətçi və əfəndi
Mirdad Şəmadimin yeganə xidmətçisi deyildi. Sən xidmətçilərini saya bilərsənmi Şəmadim? Dünyada Şəmadimə xidmət etməyən bir quzğun, qartal, sidr ağacı, bir palıd, bir dağ, ulduz, dəniz, okean, mə­lək və bir kral varmı? Bütün dünya Şəmadimin xidmətində deyilmi?

Xeyir, Mirdad da Şəmadimin yeganə əfəndisi deyil. Şəmadim, əfəndilərini saya bilərsənmi?

Şəmadimin xidmət etmədiyi bir həşərat, bit, bir bayquş, bir tikan, bir qıl, su çöküntüsü, bir odun, bir oğru və dilənçi varmı? Şəmadim dün­yadakı hər şeyin qulluğunda deyilmi?

Dünya öz işini görüncə, sənin işini də görər. Onda, sən öz işini gör­düyün zaman, dünyanın işini də görmüş olmayacaqsanmı?

Bəli, baş qarının əfəndisidir. Ancaq qarın da, əfəndi olmaqda başdan geri durmur.

Bir şeyin ona qulluq etmədən qulluğunda durması mümkün de­yil­dir. Özünə qulluq edənin qulluğunda durmadan qulluq etmək müm­kün deyildir?

Şəmadim, sənə və hər kəsə deyirəm ki, xidmət edən əfəndinin əfən­­disidir. Əfəndi də xidmət edənin xidmətçisidir. Xidmətçi əsla ba­şı­nı önünə əyməsin! Əfəndi də başını əsla yuxarı qaldırmasın! Ən yax­şı­sı, əfəndinin içindəki öldürücü əfəndilik qürurunu əzməsi, xidmətçinin də etibarını zədələyən yazıqlığın köklərini özündən qoparıb atmasıdır.

Bilin ki, söz təkdir. Siz sözdəki hecalar kimisiz. Həqiqətdə ha­mı­nız eynisiz. Çünki, bir heca digər hecadan daha hörmətli və ya daha əhə­miyyətli deyildir. Bir çox heca da tək bir hecadır ki, o da “söz”dür. Hər kəsi və hər şeyi sevmək və özünü sevmə xoşbəxtliyindən də uca bir səadəti dadmaq istəyirsizsə, tək hecanın sözləri olmalısınız.

Sözü tək heca olan insan əfəndi olmağa müvəffəq olmuşdur. Çün­ki o, artıq özünün əfəndisidir. Yer və səma belə bir insanın əmr­lə­ri­ni yerinə gətirmək üçün bir-birilə yarışır. Lakin əfəndiliyi belə olan in­san da heç vaxt özünü əfəndi olaraq görməz.

İndi mən də səninlə, əfəndinin xidmətçisi ilə və ya xidmətçinin əfən­disi ilə danışdığı kimi danışmıram. Mən səninlə qardaşın qardaşla danışdığı kimi danışıram. O zaman, niyə görə mənim sözlərim sənə iz­ti­rab verir?

Əgər istəyirsən məni qəbul etməzsən. Lakin, mən səni qəbul edə­cə­yəm. Bir az əvvəl sümüklərimdəki ətin sənin sümüklərindəki ətdən baş­qa bir ət olmadığını deyən sən deyilmiydin? O zaman mən özümü yaralamadan səni necə yaralaya bilərəm? Buna görə sənə deyirəm ki; qanını tökmək istəmirsənsə, dilinə sahib ol. Qəlbini bütün kədərlərə bağlamaq istəyirsənsə, qəlbini mənə açıq tut.

İnsan bütün sözləri tələ və tikanlı olan bir dilə sahib olacağına dil­siz olsaydı çox daha yaxşı olardı. İnsanların sözləri özləri üçün ti­kan və tələ olmağa davam edəcəkdir. Ta ki, anlayış, onların dillərini tə­mizləyib, bir neçə hecadan ibarət olan sözlərini tək bir hecaya en­di­rə­nə qədər.

Ey rahiblər, qəlblərinizi araşdırın. Ordakı bütün maneə və bar­ri­ka­daları yıxın! “Mən”inizin qundaqlanmış olduğu qundaqları atın ki, onu Tanrının sözünə bənzər və kainatda ondan meydana gələn hər şey­lə əmin-amanlıq içində olacaq şəkildə tək hecalı görəsiz.

Nuha belə öyrətmişdim.

Sizə də belə öyrədirəm.
Mirdad susdu və oradakıları son dərəcə böyük təəccüb içə­ri­sin­də qoyaraq öz otağına getdi. Narahat edici bir səssizlikdən sonra, yol­daş­­lar da otaqlarına getdi və hamı Mirdad haqqında fikirlərini şərh et­dilər.

O, krallıq tacını xəyal edən bir dilənçidir. – dedi Şəmadim.

Nuha öyrətmişdim demədimi? – dedi Mikayyun.

Düyünlü bir iplik çarxı kimidir sanki. – dedi Ebimar.

Bizim dünyamızın xaricində olan bir ulduzdur. – dedi Mikastər.

Mükəmməl fikirləri var, lakin ziddiyyətlər içində itib-bat­mış­dır. – dedi Bennun

Bilmədiyimiz bir açarla köklənmiş bir gitar. – dedi Zemura.

Dost bir qulaq axtaran bomboş sözlər. – dedi Himbal.



Tufana aid
Gecə saat üç idi. Qapının açıldığını eşitdim. Bir də gördüm ki, Mikayyun fısıldayaraq mənimlə danışır.

Oyaqsan Neruvenda?

Mikayyun, bu gecə yuxum gəlmir.

Mənim də gözlərimdə yuxu yoxdur. Görəsən o yatır?

Ustadı deyirsən?

Bundan sonra “Ustad” deyəcəksən ona? Kim bilir, bəlkə də elə­­dir. Mən onun kim olduğunu öyrənənə qədər rahat ola bilmərəm. Gəl indi onun yanına gedək.



Yavaş-yavaş getməyə başladıq. Nəhayət Mirdadın otağına gəl­dik. Qapı açıq idi. İçəri daxil olduğumuzda, otağın ortasında düzgün sə­rilmiş bir yataqdan başqa heç nə görmədik. Yatağın üstündə divarın üst tərəfindəki pəncərədən içəri düşən ay ışığından başqa bir şey yox idi. O gecə o yatağa heç kəsin girmədiyi bəlli idi. Təəccüblənmişdik. Bir utanc hissi yaşadıq və ümidsizliyə qapıldıq. Şirin səsini eşidib, əzə­mət­li görünüşünü qapıda gördüyümüz an geriyə dönməyə ha­zır­la­şır­dıq.

Narahat olmayın! Rahat olun! Gecə bitmək üzrədir. Gecə bit­mək üzrə olduğu vaxt nə gədər də gözəl olur!



Mikayyun tədirgin və qısıq ifadələrlə,

Bu üzsüzlüyümüzü bağışla. Çünki bütün gecə yuxusuz qalmışıq, – dedi.

Yuxu doğrudan da, insanın özünü unutduğu kiçik bir zaman fəs­lidir. Sizin oyaq ikən özünüzdən keçməniz, kötük kimi yat­ma­ğı­nız­dan daha yaxşıdır. Deyin görək, Mirdaddan nə istəyirsiz?

Sənin kim olduğunu öyrənmək üçün gəldik. − dedi Mikayyun.

Mən insanlar üçün bir Tanrı, Tanrı üçün də bir insanam. İndi kim olduğumu bildinmi, Mikayyun?

Mənə elə gəlir ki, danışığında Tanrıya qarşı bir üsyan var sanki.

Mikayyunun Tanrısına qarşı bir üsyan ola bilər. Lakin Mir­da­dın Tanrısına isə əsla!

Məgər Tanrılar çoxdur, ya da Tanrıların sayı insanların sayı qədərdir ki, Mikayyunun Tanrısı və Mirdadın Tanrısı deyirsən?

Mikayyun, Tanrı çox deyil, birdir. Lakin insanların kölgələri hə­­lə də fərqli və müxtəlif növlərdədir. İnsan yer üzünə bir kölgə saldığı müd­­dətcə, Tanrısı da kölgəsinə paralel gedəcəkdir. Kim ki, parlaq bir işıq olsa, kölgəsiz olar. Tək Tanrını da sadəcə o bilər. Çünki Tanrı işıq­dır və işığı yalnız işıq bilər.

Mənimlə əsrarəngiz danışma. Çünki səni anlaya bilmirəm.

Yer üzündə hər şey arxasında kölgə çəkən bir insan üçün əs­ra­rən­­gizdir. Çünki o insan borc bir işığın altında gəzir. Bunun üçün də, köl­­­gəsinə ilişər. Anlayış işığı ilə tutuşan insanın heç vaxt kölgəsi ol­maz.

Mirdad yaxın zamanda kölgələrinizi toplayacaq və onları gü­nəş­də yandıracaq. Nə vaxt ki, haqqın işığı üstünüzə düşəcək, o zaman bü­tün sirlər dəlilə ehtiyac hiss etmədən parlaq həqiqətlər kimi sizə görü­nə­cək.

Bizə özündən danış! Bəlkə sənin həqiqi adını öyrəndiyimiz za­man, kimin oğlu və haralı olduğunu biləcəyik və bəlkə də indi an­la­maq­da çəkdiyimiz çətinliyi hiss etmədən səni başa düşəcəyik.

Ah Mikayyun! Ah Mikayyun! Sənin üçün Mirdadı insanların zəncirləri ilə zəncirləmək və onların örtüləri ilə örtmək, bir qartalı çıx­dı­ğı yumurta qabığına həbsetməkdən daha çətindir. Hansı isim “qa­bıq”­da olmayan insanı xarakterizə edə bilər? Hansı diyar, bir dün­ya­ya sığan insanı içinə ala bilər? İnsanın hansı əcdadı Tanrıdan baş­qa­sı­­na dözə bilər?

Mikayyun, əgər məni tanımaq istəyirsənsə, əvvəlcə özünü tanı!

Bəlkə də sən insan şəklində əfsanələrdən qalma bir xəyalsan.

Bəli, bir gün olacaq, insanlar “Mirdad əfsanələrdən başqa bir şey deyildi” deyəcəklər. Lakin siz bu əfsanənin insanların bildiyi bütün mü­hüm həqiqətlərdən daha doğru olduğunu yaxın zamanda anla­ya­caq­sınız.

Dünya bu gün Mirdadı düşünmür. Ancaq Mirdad hər zaman dün­yanı fikirləşir. Çox yaxın vaxtda bütün dünya düşüncələrilə Mir­da­da doğru hərəkət edəcəkdir.

Görəsən sən “Gəmi”yə, aramıza gizlicə qatılan doqquzuncu yoldaş ola bilərsənmi?

Mən boş şübhə zülmünə qarşı mücadilə edən hər gəmiyə sı­za­ram. Mən, məndən yardım istəyən hər kapitana kömək edər və sükanı əlin­dən alaram. Neçə dəfə qəlblərinizin, sizi tanımadığım halda, mən­dən kömək istəmək üçün fəryad etdiyini eşitdim. Mən, Mirdad, dünya ta­rixinin gördüyü ən böyük Tufandan dünyanı qurtarmanız üçün sizi qurtarmağa gəldim.

Başqa bir tufanmı var?

Xeyir, lakin dünyanı sular silib süpürəcək. Səma yerə enəcək. La­kin insanın əsərlərini yox etmək üçün deyil, Tanrını insanda gös­tər­mək üçün.

Amma bir neçə gün əvvəl səmada göy qurşağını gördük. Baş­qa bir tufandan necə danışa bilərsən bizə?

Sizə bəhs etdiyim və izləri yer üzündə görünən tufan Nuhun Tufanı ilə müqayisə edilməyəcək qədər qorxuncdur!

Baharın gözəlliklərini əks etdirən yer üzünün yerinə sular al­tın­da bir yer üzü! Təcrübəli biri tərəfindən idarə edilən yer üzü yerinə, qan­la qaynayan bir yer üzü!

O zaman demək ki, qiyaməti gözləyəcəyəm. Çünki bizə kitab­la­rı­mız və adət-ənənəmiz, doqquzuncunun gəlişinin qiyamətin xəbərçisi ol­duğunu deyir.

Yer üzünün silinəcəyi üçün narahat olmayın! Çünki yer üzü hə­lə gəncliyinin baharındadır və hələ çox münbitdir. O, sizin saya bi­lə­cəyinizdən çox nəsillər doyuracaqdır. İnsan da yox olacaq deyə na­rahat olmayın! Çünki o, yer üzünün əfəndisidir və yox olmayacaqdır!

Bəli. İnsan yox olmayacaq. Çünki o, tükənməyən bir qaynaqdır. O, qazana bir insan olaraq girəcək, bir ilah olaraq çıxacaqdır.

Diqqətli və hazır olun! Bir dəfə doydurduğunuzda sizi sonsuza qə­dər tox tutacaq o müqəddəs aclığı qəlblərinizin tanıması üçün göz­lə­ri­nizə, qulaqlarınıza və dillərinizə oruc tutdurun.

Acları doydura bilməniz üçün sonsuza qədər tox olmalısınız.

Gücsüzlərə və narahat olanlara kömək edə bilməniz üçün hər zaman güclü olmalısınız.

Qasırğaların dağıtdığı insanların sığınacağı olmanız və qasırğa ilə mücadilə etməniz üçün lazımlı təchizata sahib olmalısınız.

Qaranlıqda gedənlərin sizdən işıq alması üçün siz hər zaman aydınlıq olmalısınız.

Zəif, zəif üçün bir yükdür. Qüvvətli isə dağın çınqılı, dənizin də su­ları daşıdığı kimi, zəifi çiyinlərində daşıyır. Buna görə zəifləri araş­dı­rın. Çünki sizin gücünüzün qaynağı onların zəifliyidir.

Yoxsul, yoxsulun yoxsulluğunu artırar. Lakin yaxşılıq etmək is­tə­yən üçün yoxsul tapılmaz bir qaynaqdır. Buna görə yoxsulları araş­dı­rın. Sizin bolluğunuzun qaynağı onların kasıblığıdır.

Kor, kor üçün bir əngəldir; görən biri üçün isə, yol göstərəndir. Bu­na görə kor olanları da araşdırın. Sizin aydınlığınızın qaynağı on­la­rın qaranlığıdır.

O an Zemura qrupu səhər duasına çağırmaq üçün borunu üflədi.

Zemuranın borusu yeni günü elan edir. Daha doğrusu yeni bir möcüzəni. Siz bu möcüzədən sizdən əvvəlkilərin faydalandığından da­ha yaxşı faydalana bilməyəcəksiniz. Siz onu oturaraq, qalxaraq, bağır­saq­larınızı dolduraraq, boşaldaraq, dillərinizi boş sözlərlə yoraraq, edil­məməsi lazım olan şeyləri edərək, edilməsi lazım olanlara da la­geyd yanaşaraq, nəhayət, onu əsnəyərək öldürəcəksiniz!

O zaman, duaya getməyək?

Xeyir! Gedin! Öyrədildiyi kimi dua edin. Necə lazımdırsa və hansı şey üçünsə, gedin və dua edin! Gedin! Özünüzə təlimçi və əfəndi olana qədər; hər sözü bir duaya və hər işi də bir xeyir işə çevirincəyə qədər, sizə əmr olunan hər şeyi edin. Salamat qalın! İndi Mirdad sizin üçün yaxşı və bol bir səhər yeməyi hazırlamalıdır.


Qaranlıq haqqında
O səhər mən (Neruvenda) və Mikayyun dua etməyə getmədik. Əl­bət­tə ki, Şəmadim həm bundan, həm də gecə vaxtı Mirdadı ziyarət et­di­yi­mizdən xəbər tutdu və çox əsəbləşdi. Lakin bu narahatlığını özünə uy­ğun bir mühit tapana qədər gizlətdi.

Lakin digər yoldaşlar bizim əməlimizə təəccübləndiklərini və bizi buna sövq edən səbəbləri öyrənmə arzularını gizlətmədilər. Bəziləri Us­tadın, bizi duadan uzaqlaşdırdığını sanmışdılar. Bəziləri də, onun kim olduğunu onlara anlatması üçün bizi çağırdığını düşündülər. La­kin onlardan heç kəs onun doqquzuncu yoldaş olduğuna inanmadı. Bu­nun əvəzinə hamısı onu görmək və bir çox mövzuda sual vermək is­təyirdi.

Ustad gəmidəki işini bitirdiyi zaman, boş vaxtını qaranlıq, dərin çuxurun kənarındakı – biz ona “Qartal yuvası” adını vermişdik- ma­ğa­rada keçirdirdi. Şəmadimdən başqa hamımız onu günortadan sonra ora çağırdıq. O, dərin düşüncələrə qərq olmuşdu. Üzü ilahi bir işıqla pa­rıldayırdı. Üzünü bizə doğru çevirdiyi zaman, üzü daha da parlaq bir hal aldı və:

Nə tez evinizə gəldiniz! Bilin ki, Mirdad bu işdən çox məm­nun­dur, dedi.

Sadəcə gəmi bizim evimizdir. Bu mağaranın evimiz olduğunu necə deyə bilərsən? – deyə Ebimar cavab verdi.

Gəmi də əvvəllər qartalların yuvası idi.

Bəs bu gün?

Bu gün isə, təəssüflər olsun ki, köstəbəklərin yuvası olub.

Səkkiz köstəbəyin doqquzuncusu Mirdaddır?

İnsanın anlamadığı bir şeyə lağ etməsi necə də asandır! An­la­ma­ğa çalışması isə nə qədər də çətindir! Bilin ki, lağ edən insan sa­də­cə özünə lağ etmiş olar. Ey Ebimar, niyə dilini səhv olan şeylərlə tər­bi­yə etməyə çalışırsan?

Əslində sən bizə köstəbək deyərək bizə lağ edirsən. Bizdə nə gördün ki, bizə bu sifəti layiq görürsən? Nuhun atəşini söndürməyən biz deyilikmi? Bu mağaranı ki, daha əvvəllər bir ovuc dilənçinin sı­ğındığı mağaradan başqa bir şey deyildi − hər hansı bir kralın sa­ra­yın­­dan daha zəngin bir saray halına gətirən biz deyilikmi? Sər­həd­lə­ri­ni genişlədən biz deyilikmi? Burada nəhəng və geniş torpaqlara sahib bir krallıq meydana gətirən biz deyilikmi? Əgər biz köstəbəksək, heç ol­masa qazmağı yaxşı bilirik.

Doğrudur, Nuhun atəşinin bu günə qədər yanması lazim idi! Lakin sadəcə Minbərin üzərində. Qəlbləriniz yanacaq, siz də Minbər olmadığınız müddətcə onun sizə nə faydası ola bilər?



Bəli, gəmi bu gün qızıl və gümüş ilə zənginləşmişdir. Lakin o bu ağır­lığına görə inləyir, bağırsaqları sarsılır və hardasa batmaq üzrə­dir. Halbuki, ana gəmi sadəcə həyat yüklü idi, özünə faydası olmayan yük­ləri daşımazdı. Buna görə də böyük dənizlər ona zərər verə bil­mə­di.

Dostlarım, daşınmağında xeyir olmayan yüklərdən çəkinin! Ulu­hiy­yətinə tam mənada inanmış insan üçün heç bir ağırlığın hər hansı bir faydası yoxdur. Çünki o, hər hansı bir yük daşımadan bütün dün­ya­nı onsuzda zatında daşıyır.

Mən sizə deyirəm ki, qızılınızı və gümüşünüzü dənizə atıb canı­nı­zı onlardan qurtarmalısınız, onlar sizi dənizin dibinə batırar. Çünki in­san malının köləsidir. Əgər kölə olmaq istəmirsənizsə, əlinizdəkini sər­bəst buraxın ki, başqası da sizi sərbəst buraxsın.

Heç nəyə dəyər yükləməyin! Ən kiçik bir şeyə belə dəyər yük­lə­mə­yə gücünüz çatmaz. Bu gün siz bir dilim çörəyə dəyər yükləyirsiniz. Ma­dam elədir, niyə görə günəşə, havaya, dənizə, aya, insan tərinə və in­sanın çörəyi bişirən zəkasına dəyər yükləmirsiniz?

Heç bir şeyə dəyər yükləməyin ki, sizin həyatınıza da dəyər yük­lə­məsinlər. İnsana görə, öz həyatının bahalı saydığı şeylər qədər də­yəri yoxdur. Həyatınızı qızıl kimi ucuz tutmaqdan çəkinin!

Gəmi ilə aranızdakı məsafəni çox uzaqlaşdırdınız. Yer üzünün sər­hədlərini öz sərhədləriniz etsəniz belə, yenə də həbsxana yalnızlığı çə­kəcəksiniz. Lakin Mirdad sizdən ucsuz-bucaqsız olanı əhatə etmənizi istəyir.

Şübhə yoxdur ki, dəniz, yer üzünü əhatə edən bir su damlasıdır. La­kin bütün yer üzünü əhatə edən bir damla! Dəniz harda, insan har­da! Sahili olmayan o okean! Amandır, dənizlə insanı müqayisə edəcək də­rəcədə axmaq olmayın və sərhədlərini də çəkdik deməyin!

Ebimarın dediyi kimi qazma işini yaxşı etmiş ola bilərsiz. Eynən qa­ranlıqda davamlı olaraq çalışan köstəbəklərin etdiyi kimi. Lakin unut­mayın ki, köstəbəklər nə qədər çox yuva və yol düzəltsələr, gü­nəş­dən o qədər uzaqlaşmış olacaqlar.

Mən sizin tunellərinizi yaxşı bilirəm, Ebimar. Siz sənin sözünə gö­rə, görüntüdə dünya zövqlərindən, təcrübələrindən yoxsun və Tan­rı­ya sarılmış bir ovuc insansınız. Sizi dünyaya bağlayan yolların nə qə­dər ziqzaqlı və nə qədər qaranlıq olduğunu bilirsiz? Həm də o qədər çox ki! Mən sizin arzularınızın üsyanlarını eşitmirəm sanırsız, ya da bə­dənlərinizi, tapındığınız ilahi minbər üzərində sürünərkən və qıv­ra­nar­kən görmədiyimi düşünürsünüz? Bəlkə sadəcə bir ovuc ola bi­lər­si­niz, lakin böyük orduları əhatə edən bu bir ovuca əhsən!

Həqiqətən qazmağı yaxşı bacarsaydınız, indiyə qədər sadəcə yer üzündə deyil, tam əksinə günəşə və səmada üzən bütün planetlərə də yol açmış olardınız.

Çağırın köstəbəkləri. Pəncələri və dişləri ilə qaranlıqda tunel­lə­ri­ni qazsınlar. Sizin isə krallığa gedən yolunuzu tapmaq üçün gö­zü­nü­zü qırpmağa belə ehtiyacınız yoxdur. Siz bu yuvada oturarkən xəyal e­t­mə­lisiniz. Çünki xəyal krallığınız olan sonsuz varlığın içində gizlənmiş mükəmməl xəzinəyə gedən ilahi rəhbərinizdir. Cəsarətsizliyi bilməyən o uca qəlblərinizlə rəhbərinizi izləyin! Harda ayaq izlərinə rast gəlsəz, çox uzaqlarda belə olsa, bilin ki, bu sizin köklərinizin orda olduğuna aid bir dəlildir. Çünki sizdə tapılmayanı və sizin bir hissəniz olmayanı xə­yal edə bilməzsiniz.

Ağacın budaqları köklərinin şaxələnə bildiyi uzaqlıqdan daha uza­ğa çata bilər. Lakin insan sonsuza qədər gedə bilər. Çünki onun kökləri sonsuz və əzəlidir.

Özünüzə sərhəd qoymayın. Tam tərsinə, əlinizin çatmadığı bir yer qalmayana qədər gedin; bütün dünyanı əhatə edəcək şəkildə ge­din; özünüzlə görüşdüyünüz yerdə Tanrı ilə qarşılaşana qədər gedin! Gedin! Gedin!

Qaranlığın görüşü əngəlləyən bir pərdə olduğu inancına qa­pı­l­ma­yın! Əgər siz qaranlığın gözlərini örtdüyü insanlardan utan­mır­sız­sa, heç olmasa gecə həşəratları və yarasadan utanın.

Dostlarım, mütləq mənada qaranlıq yoxdur. Lakin işığın dərə­cə­lə­ri vardır. Hər növ varlığın işığa olan ehtiyacı da müxtəlif dərə­cə­lər­də olur. Əgər işığı həddindən artıq çox olarsa, onu kor edər, az olarsa ye­nə kor edər. Günün ortasında sizin üçün Finiks quşunun səhərindən başqa bir şey deyildir. Sizin gecə yarınız da, qurbağa üçün günün or­ta­sı kimidir. Demək ki, qaranlıq özü bir örtüyə ehtiyac hiss edərkən, baş­qa bir şey üçün necə örtü ola bilər?

Amandır! Bir şeyi ya da bir işi örtməyə cəhd etməyin. Çünki biri sizin sirrlərinizi deməzsə, sirrlərinizi sirrlərinizin pərdəsi deyər. Qa­za­nın içindəkini bilən qazanın qapağı deyildirmi? Qapaqları qaldırıldığı zaman, içi qurd və ilanlarla dolu olan qazanlara yazığım gəlir!

Sizə deyirəm ki, ciyərlərinizdəki hər nəfəs içinizdəki bütün sir­r­lə­ri havaya yayar. Hər bir nəzəriniz də, gözlərinizdəki arzuları və qor­xu­la­rı, bütün ağlayışları və gülüşləri uzaqlara aparar. Qapınızı döyən hər xəyal bilin ki, bütün qapıları çalmışdır.

Bunun üçün özünüzə yüklədiyiniz yüklərə diqqət edin! Ba­xa­ca­ğı­nız yerlərə diqqət edin! Qapılarınızı hansı xəyallara açacağınıza və han­sılarına örtəcəyinizə diqqət edin! Lakin əgər, dərdsiz və kədərsiz ya­şamaq istəyirsizsə, Mirdad sizə yolu göstərəcək.

Dərdlərdən qurtuluş
Yolu bizə göstər! – Mikaster dedi.

Budur sizi dərddən və kədərdən qurtaracaq yol:



Düşüncələrinizin bütün kainatın görə biləcəyi və oxuya biləcəyi şə­kildə yer üzündə atəşdən olan hərflərlə yazıldığını düşünün. Əslində bu həqiqətən də belədir.

Sanki bütün dünya dediklərinizi eşidən bir qulaqmış kimi da­nı­şın. Əslində bu həqiqətən də belədir.

Bütün etdikləriniz sonda sizə dönəcəkmiş kimi çalışın. Əslində bu həqiqətən də belədir.

Sanki özünüzə arzu edirmiş kimi xahiş edin. Əslində bu həqiqətən də belədir.

Sanki Tanrınız sizin həyatınıza möhtacmış kimi həyatınızı ya­şa­yın. Əslində bu həqiqətən də belədir.

Nə vaxta qədər özünü bizdən gizlədəcək və bizi narahat qo­ya­caq­san? Sən bizimlə daha əvvəl heç bir insanın və kitabın danışmadığı bir dillə danışırsan, – dedi Himbal.

Özünü bizə tanıt ki, biz də səni hansı qulaqla dinləməliyik, bi­lək. Əgər sən, gözlədiyimiz doqquzuncu yoldaşsansa, bizə bir dəlil gös­tər ki, inanaq, – dedi Bennun.

Bir çox qulağınızın olduğunu etiraf etdiyin üçün sənə əhsənlər ol­sun, Bennun! Məhz buna görə də dinləyə bilmirsiniz. Əgər tək qu­la­ğı­nız olsaydı və eşitdiyinizi anlaya bilsəydiniz, heç bir dəlilə eh­ti­ya­cı­nız olmazdı.

Gözlənilən doqquzuncu yoldaş ənənələrimizə görə dünyanı mü­­hakimə etmək üçün gələcək. Biz gəmi yoldaşları mühakimə etmə kür­süsündə onunla bərabər oturacağıq. Bu cəza günü üçün indidən hazırlıqlara başlayaqmı?
Gözlərin pıçıltısı”

kitabından



Ey dəniz
Yorulmadınmı, bir irəli çalxanırsan, bir geri,

nə istəyirsən?

Hara gedirsən duracaq bilmədən?

Sanki sən də mənim kimi

iki könüllüsən; kölə və azad.

Biri qaçmaq istəyir o birindən,

amma qaçmaq imkansız!

Söylə, ey dəniz!

Səndə həm xoş,

həm bəd niyyətmi var?
Sükunətində güvənmi var,

dalğalarında ürkəklikmi?

Qabarman asan, çəkilişin çətin,

Alçalışın zillət, yüksəlişin qürurmu?

Səssizliyində hüzün, coşqunda müjdəmi var?
Söylə, ey dəniz,

Səndə həm xoş,

həm bəd niyyətmi var?
Durdum, gecə zil-qara,

dəniz bir irəli, bir geri,

nə dəniz cavab verdi mənə,

nə torpaq.

Gecə ağarmağa başlayanda,

və dan yeri söküləndə,

bir çay zümzüməsi gəldi qulağıma:

kainat bükülmə və açılmadır

insanlar içində yaxşılar da var, pislər də

dənizdə də qabarma və çəkilmə var!

Qovğa
Qəlbimə bir şeytan girdi

və bir mələk gördü orada.

Göz açıb qapayıncayadək

bir qovğa başladı aralarında.

İkisi də bu ev mənimdir deyir.

Mən onlara şahidlik edirəm

və hərəkətə gəlirəm

Tanrımdan soraraq.

Kainatda başqa Tanrı varmı?

Onunmu əli yaratdı qəlbimi,

yoxsa Sənin əlinmi?

Bu günədək özümü

şübhə və çaşqınlıq içində gördüm

qəlbimdəki məlunmu,

yoxsa bir mələkmi, bilmirəm.

İnsanları görəndə

İnsanları görəndə,

Bir atəş yandırmışdılar

Cəhaləti yaxmaq üçün.

Bir taxt, bir heykəl qurmuşdular,

Sitayişçün biliyə.

İnancımı qoydum ovcuma,

Dedim: budur, mənim biliyim,

Yüksəldin onu!
Axmaq ağlımı atəşə çəkdim,

Dedim: budur mənim cəhalətim,

Yox edin onu!
Ağlımı taxtlarına oturtdular,

İnancımı yaxdılar, heç acımadan.
İnsanları görəndə

Bir çarmıx tikdilər

Gərmək üçün yalanı.

Bir tac qoydular,

Hökmdar etmək üçün həqiqəti.
İçimdə nə varsa qoydum ortaya.

Dedim: budur mənim yalanım,

Mismarlayın onu!
Sevinclə göstərdim qəlbimi,

Dedim: budur mənim həqiqətim,

Tac qoyun başına.
Qəlbimi mismarladılar!

Mənliyimi tanrılaşdırdılar!

Yüklə 2,22 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   ...   13   14   15   16   17   18   19   20   21




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2024
rəhbərliyinə müraciət

gir | qeydiyyatdan keç
    Ana səhifə


yükləyin