Detektiv roman



Yüklə 382.65 Kb.

səhifə2/4
tarix26.07.2017
ölçüsü382.65 Kb.
1   2   3   4



 

 

Cinayətdən 5 saat 35 dəqiqə sonra 

 

–  Xahiş  edirəm  hadisə  haqqında  şübhələriniz  varsa, 



gizlətməyin.  Mən  Romanın  boğulma  faktını  araşdırmaq 

üçün  Bakıdan  gəlmişəm.  O  idmançı  idi.  Uzun  müddət 

üzgüçülüklə də məşğul olub. Sizcə bu qabiliyyətləri olan 

adamın sakit havada dənizdə boğulması mümkün idi? 

Baş müstəntiqin giriş nitqindən sonra qadın yenə də 

özünü saxlaya bilməyib hönkürtü ilə ağlamağa başladı. 

– Bağışlayın... Hələ də inana bilmirəm..., – cavab ver-

mək,  şəhərdən  gələn  əməkdaşa  hadisəyə  aydınlıq  gətir-

mək  üçün  kömək etmək  əvəzinə  söhbəti  uzatdığına  görə 

üzürxahlıq etdi. 

–  Sizi  başa  düşürəm.  Ailənizdən  sonra  onu  da  itir-

məyiniz çox ağırdır. Hər qadın bu yükü qaldıra bilməz, – 

Sato təskinlik verib bu dəfə nəhayət ki, sol əlini Milananın 

çılpaq  çiyninə  qoydu.  Qadın  ürəklənib  daha  da  yüksək 

səslə ağlamağa başladı. Getdikcə daha dərindən və tez-tez 

nəfəs alır, arabir titrəyirdi. İri və bədəninə biçilmiş mütə-

nasib döşləri sanki sinəsi ilə birlikdə hansısa ritmik melo-

diyayla sinxron rəqs etməyə çalışırdı. 

– Qorxuram... Üşüyürəm... Mənə kömək edin.., – qa-

dın  bunu  deyib  əllərini  ayaqlarının  dizdən  yuxarı  çılpaq 

hissələrində gəzişdirdi. Əynindəki qısa ağ şort eyni rəngli 

qolsuz  maykaya  uyğun  xüsusi  zövqlə  seçilmişdi.  Başqa 

vaxt  olsaydı  Sato  bunun  ona  çox  yaraşdığını  da  deyə  bi-

lərdi. 


23

 

 



– Qorxmayın, – baş müstəntiq fikrini tamamlaya bil-

mədi. Milananın ona sarılması ilə beynində sıraladığı su-

allar  bir  anlıq  pərən-pərən  oldu.  Bu  qucaqlamada  bütün 

arzuları  darmadağın  olmuş  məsum  bir  qızcığazın  mə-

sumluğu vardı. 

Onu  sakitləşdirməyə  çalışdı.  Ayağa  qalxıb  yatağın 

üstündəki  nazik  örtüyü  qadının  çiyinlərini  örtmək  üçün 

gətirdi. 

 

**** 


 

– İndi necəsiniz? Danışa bilərik? 

– Aha, – Milana başı ilə razılığını bildirdi. 

– Şübhələndiyiniz kimsə var?, – baş müstəntiq ən va-

cib sualından başladı. Bilmək olmazdı, sonra qadının halı 

yenə pisləşərsə, nəsə öyrənmək müşkülə dönəcəkdi. 

–  Xeyr.  Kimdən  şübhələnə  bilərəm  ki?!  Burada  heç 

kimi tanımırdıq – Milana nəhayət ki, tamamilə sakitləşdi. 

– Bəlkə burada sevgilinizin ədavəti olduğu kimsə var 

imiş? Sizin xəbəriniz olmayıb. 

–  Roma  sakit  adam  deyildi.  Biz  ilk  tanış  olduğumuz 

günlərdə  onun  ən  çox  belə  dəlisovluqlarını  sevmişdim. 

Demək istəyirəm ki, yaraşıqlı olması ilə bərabər, bir az da 

belə, necə deyim davakar xüsusiyyətindən xoşum gəlirdi. 

Amma  bu  çox  çəkmədi.  Yəni  onun  bu  xüsusiyyətlərini 

sevməyim. Bir-iki aydan sonra başa düşdüm ki, Roma ət-

rafdakılarla münasibətlərində də problem yaşayır. 

–  Yəni  demək  istəyirsiniz  ki,  son  vaxtlar  yola  get-

mirdiz? 


24

 

 



– Xeyr, belə demək istəmirdim, – qadın bir anlıq pərt 

oldu. – Biz bir-birimizi sevirdik. O məni dəlicəsinə sevir-

di. Əksəriyyət azərbaycanlı kişilər kimi Roma da çox qıs-

qanc idi. Amma yaşadığımız həyat təkcə ikimizdən ibarət 

də deyil ki. 

– Neçə aydır birlikdəsiz? – Sato dəqiqləşdirmək üçün 

soruşdu. 

–  Yeddinci  aya  keçib.  Keçmişdik  daha  doğrusu...,  – 

qadının  səsinə  qatı  kədər  çökdü.  Dodaqları  səyrisə  də, 

ağlamadı.  İndi  günlərdir  ac-susuz  qalmış  adamlar  kimi 

zəif səslə danışırdı. 

– Neçə gündür gəlmisiniz buraya? 

–  İyirmi  gündən  çox  olar,  –  bunu  deyib  xatırlamağa 

çalışdı. – Sabah 25 gün olur. 

– Dünənki gecə haqqında danışa bilərsiniz? Aranızda 

mübahisə-filan olmamışdı? Ümumiyyətlə dünənki gün nə 

iləsə fərqlənməmişdi? 

–  O,  tez  yatırdı,  –  qadın  çiynindəki  örtüyə  bir  az  da 

möhkəm bürünüb fikrinə davam elədi. 

Axşam sahildəki restoranda birlikdə yemək yedik. Bir az 

ordan-burdan  söhbət  etdik.  Daha  doğrusu  mən  danışır-

dım. O da həmişəki kimi daha çox qulaq asırdı. Sonra bu-

ra  qayıtdıq.  Saat  11  olardı.  Televizoru  açıb  idman  proq-

ramlarından  birinə  baxmağa  başlayanda  mən  hamama 

girdim.  Yorğun  idim.  Düşünmüşdüm  ki,  bu  dəfə  Roma 

kimi tez yatım. Yaxud da onunla birlikdə. Amma qurula-

nıb çıxanda o televizoru söndürüb yatmışdı. Orqanizmini 

çox yaxşı tərbiyə etmişdi. Bilirsiniz, mən də idmançıyam, 

ən azından rejimi mənə  tanış idi. Roma isə fərqli idi. Heç 

vaxt  yuxulu,  yorğun,  qayğılı  görünməzdi.  İndiyə  qədər 



25

 

 



hansısa  proqrama  baxa-baxa,  yaxud  əlində  kitab  yatıb 

qaldığını görməmişdim. Yorulduğunu hiss edəndə istira-

hətini gecikdirmirdi. Mənsə həmişə bax belə, – Milana bu-

nu  deyib  əyilib  televizorun  pultunu  götürərək  tanış  bir 

poza  aldı.  Bu  vəziyyətdə  o  bütün  gözəlliyinə  rəğmən 

“mətbəx xalaları”na daha çox bənzəyirdi. 

Sato onun bu hərəkətindən sonra qadının eyninin bir 

az  açıldığını  hiss  edib  indi  beynini  məşğul  edən  suallara 

daha rahat cavab tapa biləcəyinə xeyli sevindi. 

–  Həmin  gün  də  eyni  şey  təkrarlandı.  Qucağımda 

pult yatıb qalmışdım. Romanın televizoru söndürdüyünü 

və örtüyü üstümə çəkdiyini hiss etdim. Məncə çox gec idi. 

– Sonuncu dəfə həmin vaxt gördünüz onu? 

– Aha. 


– Yəni sonra yuxuya getdiniz. Doğrumu anlayıram? 

–  Üstümü  örtəndə  bir  anlıq  ayıldım.  Nəsə  narahat 

yatmışdım. Saatı soruşdum. “Gecdir, yat” – dedi. 

– Sonra yerinə qayıtdı? 

– Xeyr. Həyətə çıxdığını gördüm. 

– Əminsiz? Baxın, bu çox vacib faktdır. Bəlkə yuxulu 

olmusuz, dəqiq xatırlamırsız? 

– Mümkün deyil. Dedim axı sizə, dünən bir az nara-

hat yatmışdım. Roma qayıdana qədər oyaq idim. On də-

qiqə  keçməmiş  qapının  örtülməsini  eşitdim.  Qayıtmışdı. 

“Niyə  yatmırsan?”  –  deyə  soruşdum.  “Yatıram”,  –  deyib 

yaxınlaşıb məni öpdü. Sonra yerinə girdi. 

– Milana, xahiş edirəm bir daha dəqiq xatırlayasız. 

– Nəyi? 


– Roma dünən gecə oyananda və ikinci dəfə yatmağa 

qayıdanda saat neçə olardı? 



26

 

 



– Saatdan xəbərim olmayıb. Yəni nə qədər istəsəm də 

xatırlaya bilmərəm. Amma hava çox sərin idi. Yəni avqust 

ayı  üçün  soyuq  saymaq  olardı.  Pəncərədən  gördüm  ki, 

hava qaranlıqdır. Bəlkə də gecə saat 3-4 imiş. 

–  Sizcə  Roma  oyaq  olduğunuzu  bildiyi  üçün  tez  qa-

yıtmış ola bilərdi? 

– Nə demək istədiyinizi tam anlamadım... 

– Sizinlə açıq danışacam. Ola bilərdimi ki, oyaq oldu-

ğunuzu  hiss  etdiyinə  görə  on  dəqiqədən  sonra  qayıdıb. 

Siz təkrar yuxuya gedəndən sonra yenidən çıxıb. 

– Nə üçün axı? Gecələr bir dəfə ayılıb təmiz hava al-

ması  hərdən  olurdu.  Amma  sizin  dediyiniz  kimi  ikinci 

dəfə oyanmasını və həm də bunu planlaşdıraraq etməsini 

ağlım almadı. 

– Bəlkə kiminləsə görüşü var idi? 

– Gecənin o saatında? 

–  Axı  dediniz  saatdan  xəbəriniz  olmayıb,  –  Sato 

dəqiqləşdirməyə çalışdı. 

– Yəni çox gec idi. 

– Ola bilməzdi ki, sizin xəbər tutmağınızı istəməsin? 

Yəni gizli görüş olub. Sato bunu deyib nəzərlərini qadının 

üzündə  cəmlədi.  Milanın  baxışları  indi  daha  nüfuzedici 

idi. 

–  Anlayıram,  siz  Romanın  hansısa  qadınla  görüşdü-



yünü düşünürsüz.  

– Mümkün deyil? 

– Bu ola bilməz. Mən çox həssasam. Belə bir münasi-

bət olsaydı çoxdan bilərdim. 

Baş  müstəntiq  dostu  Gündüz  vasitəsilə  öyrənə  bil-

mişdi ki, dünya çempionunun bir neçə məşuqə saxlaması 



27

 

 



ilə bağlı söhbətlərdə həqiqət var. Amma bu barədə xəbər-

lər  mətbuat  və  ictimaiyyət  arasına  çıxmamışdı.  Romanın 

sağlamlığında  hər  hansı  problemin  olmadığını  öyrənən-

dən  sonra  Sato  hadisənin  qısqanclıq  zəminində  törədil-

məsi  versiyasının  üzərində  dayanmışdı.  Odur  ki,  şöbə-

dəki dostundan Romanın yaxın çevrəsindəki adamlardan 

qadınlarla  münasibətlərini  araşdırmağını  istəmişdi.  İndi 

Milana  ilə  söhbətində  baş  müstəntiqin  sonuncu  sualları 

məhz bu şübhəyə yönəlmişdi. 

– Hadisəni sizə kim xəbər verdi? 

–  Bir  polis  işçisi  mobil  telefonla  zəng  edib  dedi.  Ro-

manın telefonu ilə... Mənə bir az gec xəbər vermişdilər... 

– Hər gün o vaxt oyanırdı? 

–  Aha.  Saat  7-də  oyanıb  məşq etmək  üçün  saat yarı-

ma yaxın sahildə olurdu. 

– Evdə də soyuq su ilə yuyunurdu? 

–  Bu  prosedura  illərdir  özünü  alışdırmışdı.  Tənbəl 

deyildi. Soyuq su vannalarına öyrənmək üçün gündə heç 

olmasa  iki  dəfə  belə  duş  almalısan.  Bunu  mənə  də  öyrə-

dirdi. Amma sonra mən vaz keçdim. 

– Deyirsiniz saat yarıma qədər sahildə olurdu. Ləngi-

diyi vaxtlar olurdu? 

–  Demək  olar  ki,  xeyr.  Təxminən  9-un  yarısı  kottecə 

qayıdıb məni oyadırdı. 

– Siz o vaxta qədər yatırsınız? 

– Deyəsən sizin də yatmaqla aranız yoxdu? 

Anidən hər ikisi verdikləri sualların yersiz olduğunu hiss 

edib susdular.  

 

 

 



28

 

 



 

Milananın  hadisə  haqqında  danışdıqlarında  az-çox 



şübhəli məqamlar olsa da, baş müstəntiq istədiyi nəticəni 

ala  bilməmişdi.  Sato  isə  qadının  sevgilisi  haqqında  daha 

çox bilgi verəcəyini, boğulma faktı olaraq təsdiqlənən ölü-

mün  şübhəli  məqamlarına  işıq  salacağını  düşünmüşdü. 

Görünür iş gözlədiyindən daha çox uzanacaqdı. Bir az əv-

vəl  Bakıdan  rəisinin  zəng  etməsi  isə  qanını  lap  qaralat-

mışdı. Rəhbərlik hadisənin sabaha qədər tamamilə aydın-

laşdırılmasını  tələb  edirdi.  Belə  bir  durumda  gənc  xəfiy-

yənin dünya çempionunun bədbəxt hadisə səbəbi ilə dün-

yasını dəyişməsi faktını təsdiqləməkdən başqa çarəsi qal-

mırdı. Bu isə yolverilməz idi. 

Ukraynalı tennisçinin nəyə görə öz ölkəsinə geri dön-

məməsi  versiyası  üzərində  baş  sındırmağa  çalışdı.  İndiki 

zamanda  belə  hadisələrə  nadir  hallarda  rastlanılır.  Real 

həyatda  bu  kimi  münasibətlər  bütün  çərçivələrlə  və  ya-

şam  simmetriyaları  ilə  paradoks  halındadır.  Gənc  bir  qız 

böyük  bir  heyətlə  xaricə  gedir.  Sonra  gözlənilmədən  bu 

ölkədə  kiməsə  aşiq  olur  və  yaxınlarının  yanına  qayıtmır. 

Sato hadisələrin başvermə ardıcıllığını bir neçə dəfə ardı-

cıl sıra ilə nəzərdən keçirdi. Qadının ailə faciəsindən son-

ra hadisələrin gedişatı daha inandırıcı görünürdü. Amma 

məhz bu detalı – Milananın anasının və qardaşının bir ne-

çə ay əvvəl Krımda baş verən hadisə zamanı həlak olması 

faktını etibarlı mənbələr yoxlayıb təsdiq etmişdilər. Hətta 

Milananın  ailəsi  ilə  münasibətlərinin  yaxşı  olmadığı  da 

dəqiqləşdirilmişdi. Hərçənd ki, qadın Sato ilə söhbətində 

ailəsi barəsində ötəri danışmışdı. 


29

 

 



Ölümlə  bağlı  yeni  versiyalar  peyda  olduqca  mülahi-

zələrində  hədəf  nöqtəsindən  uzaqlaşdığını  hiss  edirdi. 

Əgər Romanın ölümü cinayət hadisəsi idisə, qatil olduqca 

tədbirli  davranmış,  qurduğu  plana  uyğun  hərəkət  etmiş 

olmalıydı.  Günlərdir  onu  izləmiş,  yaxud  nəzarət  altında 

saxlamış ola bilərdi. Hər gün səhər 7-də qalxıb sahilə get-

məsini,  9-un  yarısı  qayıtmasını  da  əzbər  bilirmiş.  Amma 

mərhumun  fiziki  hazırlıqlı  olduğundan  ehtiyatlanıb  özü 

ilə  sonradan  cinayət  aləti  hesab  olunacaq  nəsə  götürməli 

idi.  Hadisə  yerindəsə  belə  bir  maddi  dəlil  tapılmamışdı. 

Tibbi ekspertizanın rəyində də meyitin üzərində hər han-

sı  zorakırılıq,  yaxud  boğuşma  izləri  olmadığı  qeyd  olun-

muşdu.  Yanıla  bilərlərmi?!  Telefonun  yaddaş  kitabçasın-

dan  rayon  prokurorunun  nömrəsini  tapıb  zəng  vurdu. 

Özünü təqdim edib yubanmadan mətləbə keçdi: 

–  Baxın,  hadisəni  tam  aydınlaşdırmaq  üçün  sabaha 

qədər vaxtımız var. Rəhbərlikdən bu işlə bağlı məni tələs-

dirirlər. Təzyiq göstərirlər də deyə bilərəm. 

– Sizi anlayıram cənab baş müstəntiq. 

– Tibbi ekspertizanın həkimi təcrübəli adamdır? 

– Bəli, əlbəttə. Siz nədənsə şübhələnirsiniz? 

– Hələlik bu barədə heç nə demək istəmirəm. Amma 

məncə tibbi ekspertiza çox kiçik bir detalı nəzərdən qaçı-

rır. 


– Nəyi?! – rayon prokurorunun heyrətli səsi telefonda 

açıq-aşkar sezildi. 

– Doğrusu mən də bilmirəm. Amma ipucunun olma-

ması  mənə  mümkünsüz  görünür.  Hər  şey  bu  qədər  pro-

fessionallıqla baş verə bilməz. 

– Siz Romanın öldürüldüyünü düşünürsüz? 



30

 

 



–  Mən  iki  saatdan  sonra  patoloji  anatomiya birliyinə 

gələcəm. Fürsətiniz olarsa, görüşərik. Şübhələrimi bir da-

ha  dəqiqləşdirməmiş  qəti  heç  nə  deyə  bilmərəm,  –  Sato 

saatına  baxdı.  İki  saatdan  sonra  iş  saatını  keçmiş  olacaq-

dılar. Əgər prokurorluq işi tez-tələsik bağlamaq istəmirsə, 

işdən sonra onun gəlməsini gözləyəcəkdilər. 

Telefon  danışığından  sonra  yaxınlıqda  şam  ağacları-

nın  kölgəsində  qoyulmuş  kiçik  masaların  birində  özünə 

yer  seçdi.  Çay  sifariş  verib  X*  rayonuna  gələndən  sonra 

hadisə ilə bağlı görüşdüyü adamları və onların ifadələrini 

müqayisə etmək istəyirdi. 

Romanı  öldürmüşdülər.  Bu,  hər  hansı  bir  intuisiya 

səbəbi  ilə  gəldiyi  qənaət  deyildi.  Baş  müstəntiq  təcrübə-

sinə və hadisə baş verən ərazi yaxınlığında apardığı qısa-

müddətli  təhqiqatına  əsasən  versiyasının  doğruluğuna 

əmin idi.  Qatil qüvvətli,  yaxud  hansısa  cinayət alətindən 

istifadə edən biri olmalı idi. Qısqanclıq zəminində törədil-

məsi ehtimalı  üzərində daha çox  dayanmışdı.  Çünki  isti-

rahət üçün bura gələn adamların əksəriyyəti bir-birini ta-

nımır.  Tanış  olmayan  insanların  konflikti  isə  ya  pul,  ya 

qadın  üstündə  ola  bilərdi.  Nəzərə  alanda  ki,  normal  in-

sanların  istirahətə  gedərkən  bütün  var-dövlətlərini  yığıb 

özü ilə aparması mümkünsüzdü. Bu halda Sato ehtimalla-

rını  daha  çox  ikinci  versiya  üzərində  qurarsa, qatilin  ifşa 

olunmasının sürətlənlənəcəyini düşündü. 

 

**** 



 

İstirahət  mərkəzi  rəhbərliyindən  istədiyi  sənədi  bir-

iki dəqiqə əvvəl gətirmişdilər. Kağızda Satonun soruşdu-


31

 

 



ğu adamların, həmçinin Roma ilə Milananın qaldığı kotte-

cin  qonşuluqlarındakı  adamların  adları,  təvəllüdləri,  gəl-

dikləri  və  gedəcəkləri  tarixlər  xahiş  etdiyi  kimi  yerli-ye-

rində qeyd olunmuşdu. Baş müstəntiq sənədə nəzər salıb 

gərəkli məlumatları bloknotunda qeyd etdi: 

1. Roma, 29 yaş, kottec № 6B 

2. Milana, 24 yaş, kottec № 6B 

3. Fariz, 31 yaş, xilasetmə dəstəsi, baş növbətçi 

4. Dima, 38 yaş, xilasetmə dəstəsi, kiçik növbətçi 

5. Aydın, 29 yaş, kottec № 6A 

6. Nəzrin, 22 yaş, kottec № 6A 

7. Kərim, 41 yaş, restoranın sahibi 

8. Pərviz, 33 yaş, kottec № 6C, şair-jurnalist 

 

Qeydlərini  tamamlayıb  siyahıdakı  ilk  adamı  işarələ-



di. Sonrakı üç adın qarşısından isə kiçik “+” işarəsi yazdı. 

Qonşuların  hamısını  danışdırmaq  lazım  idi.  Dünən  gecə 

hadisə ilə bağlı qeyri-adi nəsə baş vermişdisə, kimsə gör-

müş olmalıydı. Sato az əvvəl yaranan bu ehtimala getdik-

cə daha çox inanmağa başlayırdı. Tələsik çayını içib ayağa 

qalxdı.  “Ən  yaxşısısı  çay  imiş”,  –  beynində  xəfif  rahatla-

ma hiss edib dodaqaltı pıçıldadı. “Şairdən bir şey çıxmaz, 

yaxşısı  budur  əvvəlcə  Aydını  danışdırım”,  –  deyə  düşü-

nüb 6A kotteci istiqamətinə yönəldi. 

 

 



 

 

 



 

32

 

 





 

 

 

Cinayətdən 6 saat sonra 

 

 

– Ötən gecə saat neçədə yatmısız? 



Baş  müstəntiqin  sualı  bu  dəfə  planlaşdırılaraq  öldü-

rüldüyü  ehtimal  edilən  dünya  çempionunun  kottec  qon-

şusuna ünvanlanmışdı. Bu, Aydın idi. 

– Dəqiq yadımda deyil. Amma həmişəki kimi çox gec 

idi, – qıvrım saçlarının ucları günəşin yandırıcı şüalarının 

təsirindən kürən rəng almış gənc düşünmədən cavab ver-

di. 

– Saatı xatırlamağınızı xahiş edirəm. 



– Uzanıb kinoya baxırdım. 

Aydın bir qədər fikrə gedib davam etdi: 

– Saat 3-ü təzə keçirdi ki, bitdi. Siqaret yandırıb həyə-

tə çıxdım. Əynim nazik idi. Qalın paltar da götürməmişik. 

Otaqda  çəkmək  istədim.  Amma  Nəzrin  tüstünün  iysinə 

dözə bilmir, öskürək tutur. 

– Çox sağ olun. Bütün detalları izah edirsiniz. Təəssüf 

ki, yatdığınız saatı hələ də deməyibsiz. 

– Dediyim kimi, 10-15 dəqiqə dayanıb qayıtdım. 

– Dayandınız, yoxsa siqaret çəkdiniz? 

–  Əlbəttə  ki,  siqaret  çəkməyə  çıxmışdım.  Siz  nəyə 

görə belə qəribə suallar verirsiniz? Yoxsa məndən nədəsə 

şübhələnirsiniz? 


33

 

 



– Qətiyyən! On, yaxud on beş dəqiqə bir siqaret üçün 

uzun müddət deyil? 

– Mən ikisini çəkdim. 

– Yenə olmadı. 

Baş  müstəntiq  Aydıngilə  gələrkən  6A  kottecindən  xeyli 

aralıda rast gəldiyi siqaret qutusunu xatırladı. 

–  Yox,  lənət  şeytana!  Daha  doğrusu  üç.  Bəli,  üçünü 

çəkmişdim. 

– Baxın, indi ümumiyyətlə olmadı, – gənc xəfiyyə və-

ziyyəti  tam  aydınlaşdırmaq  üçün  bu  dəfə  təcrübə  apar-

malı oldu. 

– Əmimin qəbri haqqı, cəmi üç siqaret çəkmişdim. 

Sato onun bu barədə yalan danışmadığını anlayıb davam 

etdi: 


– Soyuq hava idi və siz üşüməyinizə baxmayaraq iki, 

yox,  lənət  şeytana,  üç  siqaret  çəkmisiz  dalbadal.  Yəni  bu 

qədər çox çəkirsiniz? – həmsöhbətinin yalan danışmasın-

dan sonra əsəbiləşən baş müstəntiq söz atdı. 

– Bəli. 

– Amma bayaqdan bəri bir dənəsini də olsun çəkmə-

misiz. Hesabla siz oyaq olanda hər 5, yaxud 10 dəqiqədən 

bir  siqaret  yandırırsız,  –  bunu  deyib  masanın  üstündəki 

qara  “Mond”  markalı  siqaretə  işarə etdi.  Belə  nadir  mar-

kaların adətən ölkə gömrüyündən qeyri-leqal yollarla gə-

tirildiyini  bilirdi.  Digər  tərəfdən  qutunun  üzərində  aksiz 

markasının  olmaması  da  işi  asanlaşdırırdı.  Eyni  marka-

dan  olan  boş  siqaret  qutusu  6A  kottecinin  ətrafında  da 

Satonun diqqətini çəkmişdi. 

–  Bilmirəm  necə  izah  edim...  İndi  bir  az  həyəcanlı-

yam. 


34

 

 



– Məncə əksinə olmalıydı. Nə isə, bunu adlayaq. Dü-

şünək ki, dediyiniz kimidir. Gecə siqaret çəkməyə düşən-

də şübhəli, maraqlı, yaxud sizin üçün qeyri-adi nəsə gör-

dünüz? 


– Xeyr, – Aydın xatırlamaqda özünü əziyyətə salma-

yıb azacıq pauzadan sonra qətiyyətlə dilləndi. 

– Xahiş edirəm, bir az da düşünün. Bəlkə Romanı, ya-

xud Milananı görmüş olarsınız. 

– Onlar bizim qonşuluğumuzda qalırlar. Onları görə 

bilməyim bu qədər anormaldır ki? – Aydın ironiya ilə gü-

lümsədi. – Qəribə suallar verirsiniz, onları görmüş olsam 

belə burada dediyiniz kimi şübhəli ya da ki, qeyri-adi heç 

nə yoxdur. 

– Görmüsüz ya yox? 

– Dedim ki, görməmişəm! 

Baş  müstəntiq  onu  əzişdirməmək  üçün  əsəblərini 

zorla  cilovladı.  Adam  həm  yalan  danışır,  həm  də  onun 

verdiyi sualları lağa qoymağa başlamışdı. Bir az əvvəl bu-

ra gələndə qonşunun ötən gecə cinayətlə əlaqəsi olan han-

sısa  şübhəli  məqamı  gördüyünü  düşünmüşdü.  İndi  isə  – 

Aydının  şübhəli  davranışlarından  sonra  bu  mülahizəsin-

də  yanılmadığına  başa  düşürdü.  Sürətlə  beynində  analiz 

etməyə çalışdı: 

Soyuq olduğunu, üşüdüyünü deyən adam 15 dəqiqə-

dən  çox  açıq  havada  qalır.  Qutudakı  siqaretlərin  hamısı 

bitənə qədər çəkir. Siqareti bitsə də, evə qayıtmır. Üstəlik 

bu  müddətdə  üç  siqareti  qorxan,  yaxud  gördüklərindən 

həyəcanlanan adam çəkə bilər. Çünki Aydının çox çəkən 

olduğu  qətiyyən  hiss  olunmur.  “İndi  bir  az  həyəcanlı-

yam”,  –  deməsi  də  yalandır.  Çünki  Sato  hələ  ki,  onun 



35

 

 



üzündə heç bir həyəcan əlaməti görmürdü. Kifayət qədər 

soyuqqanlı davranır və sərbəst danışırdı. Hətta onu əsəbi-

ləşdirməyə də fürsət tapa bilmişdi. Gecə isə Aydın əməlli-

başlı həyəcanlanıbmış. Baş müstəntiq buna əmin idi. Belə 

olmasaydı dalbadal üç siqaret çəkməz və ən əsası da, qara 

“Mond”un qutusunu 6A kottecinin qarşısındakı zibil qu-

tusuna deyil, özünü şair-jurnalist kimi tanıdan 6C-də qon-

şu  Pərvizin  evinin  yaxınlığında  yerə  atmazdı.  Dimanın 

sözlərinə görə səhər tezdən hava sakit olub. Milana isə ge-

cə  sərin  olduğunu  deyirdi.  Günortaya  yaxın  isə  külək 

güclənməyə  başlayıb.  Aydın  gecə  4-də  işləmiş  həyətə  si-

qaret  çəkməyə  düşüb.  Həmin  vaxt  hava  artıq  soyuyub-

muş. Külək var imişsə, siqaret qutusunu sovurub 6A-nın 

qarşısına ata bilərdi. Bəs nəyə görə siqaret qutusu Aydın-

gilin  öz  kottecinin  qarşısındakı  zibil  qutusunda  olmayıb. 

Əyin-başından  təmizkar  və  mədəni  adama  oxşayır.  Yəni 

zibili  qonşunun  qapısına  vızıldatmaq  əvəzinə  yanındakı 

qutuya  atmasını  düşünə  bilməyəcək  qədər  qanmaz  ola 

bilərdi?! 

Sato bunları bir neçə saniyənin içində tələsik beynin-

də götür-qoy etdi. Yaxşı başa düşürdü ki, izi itirilən cina-

yətlərdə  mənasız  və  xırda  detallar  çox  da  işə  yaramır. 

Amma başqa çarəsi də yox idi. Qatilin hansı planla hərə-

kət etdiyini aşkara çıxarmaq üçün Aydının dediyi kimi ən 

“qəribə”,  hətta  gərəksiz  hesab  olunacaq  detalları  uc-uca 

calamalıydı. Məşhur fikri ürəyində pıçıldadı: “Heç bir şey 

göründüyü qədər üzdə deyil”. 

– Siz siqaret çəkməyə çıxanda hava küləkli idi? 

–  Məni  ələ  salırsınız?  Bu  nə  axmaq  suallardı  verirsi-

niz?  Nəzərinizə  çatdırım  ki,  mən  Hidrometeoroloji  Proq-



36

 

 



nozlar Bürosunda deyil, orta məktəbdə fizika müəllimi iş-

ləyirəm. 

– Ya sizi istintaqa yalan ifadə verib cinayət izini itir-

mə səbəbi ilə nəzarət altına alacam, ya da həmin gecə Ro-

manı, yaxud Milananı gördüyünüzü etiraf edəcəksiniz, – 

Sato  bu  dəfə  hiddətini  saxlaya  bilməyib  sağ  əli  ilə  onun 

çənəsindən  tutub  başını özünə  tərəf çəkdi.  Bir  anlıq  göz-

gözə gəldilər. Aydının qorxduğunu açıq-aydın hiss etdi. 

–  Hava  sakit  idi.  Külək-zad  yox  idi.  Amma  dediyim 

kimi, soyuq idi, – qonşu çənəsini baş müstəntiqin əlindən  

zorla  aralayıb  nəhayət  ki,  onun  “axmaq”  sualına  cavab 

verdi. 


– Sonra? 

– Sonra nə?! 

–  Kimi  gördün?  –  baxın,  mənim  əsəbilərim  yerində 

deyil. Suallarıma uzatmadan cavab ver. Sato yumruğunu 

düyünlədi. 

– Mən heç kimi görməmişəm. Və nəzərinizə çatdırım 

ki, yoldaş müstəntiq, siz qanun adamısız və ictimai yerdə 

məni təhdid edirsiniz! 

– Siz yalan danışırsınız! 

–  Eee!  –  Aydın  əsəbiləşib  saymazyana  tərzdə  ayağa 

qalxdı. Amma Sato onu çiynindən basıb aşağı  oturtdu: 

–  Pərvizin evinin  qarşısında  kimi  görmüşdün  dünən 

gecə? Siqaret qutusunu atdığın yeri deyirəm! 

Sual  Aydının  qulağının  dibində  şillə  kimi  açıldı.  Bir 

anlıq nə deyəcəyini bilmədi. Tutuldu. 

– Baxın, yoldaş fizika müəllimi, mən hər şeyi bilirəm. 

Bura da Bakıdan sənin mühazirələrinə qulaq asmaq üçün 

gəlməmişəm. Söhbət dünya çempionu olan və ölkə idma-



37

 

 



nında tanınmış bir şəxsin ölümündən gedir. Görürsünüz? 

Mənim suallarım o qədər də mənasız və axmaq deyilmiş! 

– Dünən gecə çox sakitlik idi. Pərvizin kottecinin qar-

şısında  tanış  qadın  səsi  eşitdim.  Özümü  saxlaya  bilmə-

dim.  Yaxınlaşıb  xəlvətcə  baxmağa  çalışdım.  Milana  idi, 

Pərvizlə öpüşürdü. Qalan hər şeyi bir az əvvəl sizə danış-

mışam, – Aydın bunu deyib tələsik siqaret yandırdı. Hə-

yəcanını gizlədə bilmirdi. 

– Milanaya göz qoyurdun? 

– Xeyr. Siz nə danışırsınız? Mənim sevgilim var. De-

mək olar ki, nişanlıyıq. 

– Başladıq yenə? 

– Hamımız cavanıq yoldaş müstəntiq, – müəllim mı-

zıldandı.  –  Özünüz  də  etiraf  edərsiz  ki,  Milana  diqqətə 

alınmayacaq qadın deyil. 

– Sonra nə oldu? Onların öpüşmə səhnəsi uzun çəkdi 

və  siz  də  soyuqda  titrəyə-titrəyə  bu  dramatik  eşq  səhnə-

sini izləmək məcburiyyətində qaldınız, – Sato növbəti də-

fə söz atıb hesabı bərabərləşdirdi – 2:2. 

–  Həmin  vaxt  onlar  ayrılırdılar.  Duyuq  salmamaq 

üçün ordan uzaqlaşdım. 

– Söhbətlərini eşitmədin? 

– Xeyr. 

– Yaxşı, hələlik gedə bilərsiz. 

– Çox sağ olun. 

– Hə, yadımdan çıxdı soruşum – hansı meqahers tez-

likdə idi? 

Əzrayıl əlindən qurtulan adamlar kimi sivişib aradan 

çıxmaq istəyən fizika müəllimi sualdan heç nə anlamayıb 

geriyə döndü: 



38

 

 



– Nəyi soruşursuz, yoldaş müstəntiq? 

–  Heç,  öpüşmə  prosesinin  tezliyini  nəzərdə  tutur-

dum. Amma səni çox yordum, get, şairdən soruşaram, öz 

aramızda hesablayarıq. 

Qonşu heç nə deməyib başını aşağı salıb uzaqlaşmaq 

istədi.  Daha  doğrusu  uzaqlaşmağa  çalışırdı  ki,  baş  müs-

təntiq onu yenidən çağırdı: 

– Aydın müəllim? 

– Buyurun yoldaş müstəntiq. 

–  Bilirsiniz  nə  var,  sizin  yerinizə  olsaydım  sevdiyim 

insana  xəyanət  etmək  barəsində  ömür  boyu  düşünməz-

dim. 


Aydının rəngi pomidora dönmüşdü. Hesabsa 4:2 Ba-

kıdan gələn baş müstəntiqin xeyrinə idi. 

 

 

 



 

 

 


1   2   3   4


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə