Detektiv roman



Yüklə 382.65 Kb.

səhifə3/4
tarix26.07.2017
ölçüsü382.65 Kb.
1   2   3   4



 

 

 

 

Ölümünə  bədbəxt  hadisə  görüntüsü  verilən  dünya 



çempionunun qonşusu – 6A kottecində qalan Aydının ifa-

dəsindən sonra bir neçə şübhəli məqama aydınlıq gəlmiş-

di.  Baş  müstəntiq  söhbətlərindəki  diqqətini  çəkən  detal-

ları bloknotunda ayrıca qeyd etdi. Fizika müəlliminin ifa-

dəsindən  sonra  dünən  gecə  saat  3  radələrində  6C-də  qa-

lan Pərvizin Milana ilə görüşdüyü məlum olmuşdu. Sa-to 

onların  münasibətlərinin  hansı  səviyyədə  olduğunu  hə-

ləlik  bilməsə  də,  həm  şairin,  həm  də  ukraynalı  qadının 

ölüm  hadisəsinin  təfərrüatları  haqqında  nəsə  bildiklərini 

düşünürdü. 

Aydının ifadəsindən sonra Milananın yalan danış-

ması  üzə  çıxmışdı.  Ötən  gecə  ilə  bağlı  ifadəsində  qeyd 

etdiyi fikirlərin doğruluğunu bir daha  əvvəldən sona qə-

dər  analiz  etmək  lazım  idi.  Əslində  fizika  müəlliminin 

çəkdiyi  siqaretin  qutusunun  Pərvizin  kottecinin  qarşısın-

da  tapılmasını  baş  müstəntiq  başqa  cür  təhlil  etmişdi. 

Daha dəqiqi, Romanın şairlə hansısa mübahisəsinin oldu-

ğunu və gecənin sakit saatlarında bunu öz aralarında həll 

etmək  məqsədi  ilə qarşılaşdıqlarını  düşünmüşdü.  Beləcə, 

heç kimin xəbəri olmadan aralarında olan ədavəti sakitcə 

çözəcəkdilər.  Görünür  söhbətləri  istədikləri  kimi  alınma-

yıb,  yaxud  da  davakar  təbiətli  dünya  çempionu  Pərvizi 

qorxudub. Ola bilsin əlbəyaxa da olublar. Vaxt itirmədən 

şairin  ifadəsini  alıb  bu  şübhələrini  aydınlaşdırmalı  idi. 



40

 

 



Tibbi  ekspertiza  isə  meyitin  üzərində  hansısa  zorakılıq, 

zərbə, yaxud da buna oxşar iz aşkarlamamışdı. 

Patoloji anatomiya birliyinə gedəcəyini, rayon proku-

roru  və  tibbi  ekspetizanın  həkimi  ilə  görüşəcəyini  xatır-

layıb  saata  nəzər  saldı.  Hələ  ki,  bir  saata  yaxın  vaxt  var 

idi.  Pərvizin  qaldığı  kottecin  qarşısında  durub  ətrafa  nə-

zər saldı. Aydının sözlərinə görə onlar gecə burada öpü-

şürmüşlər,  –  bunu  xatırlayıb  girişin  3-4  metrliyində  qo-

yulmuş  iri  saxsı  gül  dibçəyinin  yanında  dayandı.  Fizika 

müəllimi isə fasadın qurtaracağında olub, – durduğu yer-

dən  Aydının  gecə  onları  güddüyü  istiqamətdə  baxıb  də-

qiqləşdirməyə  çalışdı.  Bu  halda  cütlüyün  onları  kiminsə 

gördüyünün  fərqinə  varması  çətinləşirdi.  Çox  güman  ki, 

axşam  havanın  aydınlıq  olmaması  da  işə  yarayıb,  –  Sato 

Milananın “hava qaranlıq idi” deməsini xatırladı. 

Baş  müstəntiqi  belə  xırda  şübhəli  detallardan  daha 

çox ilk ehtimalında yanılması düşündürürdü. Dünən gecə 

Aydının  Romanı  gördüyünü  zənn  etsə  də,  həqiqətdə  hə-

yətdə görünən adamın Milana olduğu isbatlanmışdı. Fizi-

ka  müəlliminin  bu  əsnada  yalan  danışmasını  güman  et-

mək  axmaqlıq  olardı.  Axırıncı  sual həmləsindən  sonra  o, 

çox qorxmuş olmalıydı və belə bir durumda tələsik, olma-

yan  hadisə  quraşdırması  inandırıcı  deyildi.  Yəni  həmin 

gecə kimi, daha doğrusu kimləri görmüşdüsə, onların da 

adını  çəkmişdi.  Sato  hələlik  bu  versiya  üzərində  düşün-

məli olacaqdı. 

 

 

 



41

 

 



**** 

 

Cinayətdən 7 saat 20 dəqiqə sonra 

 

– Burada tək dincəlirsiniz? 



Baş  müstəntiqin  sualı  Romanın  qonşusu  olan  Pərviz  adlı 

şairə ünvanlanmışdı. 

– İmkan versələr dincəlmək istəyirəm. 

Adam  narazı  halda  qaşlarını  düyünləyib  siqaretini  yan-

dırdı. 

– Sizi kimsə narahat edir? 



–  Səhərdən  indiyə  qədər  doğru-düzgün  yazmağıma, 

oxumağıma fürsət veriblər ki?! Daha nə olmalıdı? Nə var 

ki, hansısa bir özündənrazı adam dənizdə boğulub! Mən 

müstəntiqəm,  detektivəm,  polisəm,  nəyəm?  Gəlib-gedib 

məni sorğu-sual edirlər. 

Şair bunu deyib siqaretdən dərin bir qüllab aldı. 

– Bunları kiminlə içmisiz? 

Sato  pəncərənin qarşısında  qoyulmuş boş  araq  şüşələrini 

işarə etdi. 

– Mənim içki məclislərim təknəfərlik olur, naçalnik. 

– Yaxşı, görürəm sizi çox yorublar. Buna görə də söh-

bəti uzatmayacam. Dünən gecə Milana ilə niyə görüşmüş-

dünüz? 

Aydındı  ki,  sual  gözlənilməz  olmuşdu.  Pərvizin  ləz-



zətlə ciyərlərinə çəkdiyi tüstü ani yaranan həyəcan reflek-

sindən  sonra  boğazına  qayıdıb  öskürməsinə  səbəb  oldu. 

Bu,  o  qədər  qəribə  baş  verdi  ki,  elə  bil  nəfəs  yolundakı 

tüstü  deyil,  ora  anidən  pərçim  olmuş  hansısa  müəmmalı 

cisim idi. Toparlanması bir neçə saniyə çəkdi: 


42

 

 



–  Siz  nə  danışdığınızı  bilirsiniz?  Mənim  xalqın  arva-

dı-sevgilisi ilə işim olmaz! 

–  Nə  bilmək  olar,  yəqin  ki,  Romadan  qorxurdunuz. 

Axı o sizdən cüssəlidir. Üstəlik də boksçudur. Amma Mi-

lana da keçiləsi gözəl deyil. Fikirləşdiniz ki, necə edəsiz? 

Nəhayət,  qərara  gəldiniz  ki,  əlbir  olub  sizə  mane  olan 

qüvvəni aradan götürəsiz, – Sato bunları nəzərə çarpacaq 

ciddi  və  inandırıcı  tərzdə  izah  edib,  həmsöhbətinə  nəzər 

saldı. 

–  Mən  o  qadını  bir-iki  dəfə  görmüşəm.  Adını  da  bu 



gün  eşitmişəm.  Xahiş  edirəm,  əmin  olmadığınız  şeylər 

haqqında bu qədər arxayınlıqla danışmayın. 

– Yaxşı, gəlin bir az səmimi söhbət edək, – baş müs-

təntiq  bunu  deyib  otaqdakı  yeganə  stulu  onun  qarşısına 

çəkib tərsinə oturdu. 

– Əyri oturub, düz danışmaq istəyirsiniz? – şair isteh-

za etdi. 

– Açığını bilmək istəyirsinizsə Milana ilə niyə görüş-

düyünüz  mənim  üçün  bir  o  qədər  maraqlı  deyil.  Hətta 

dünən gecə öpüşməyiniz də. 

Sato cavabsız suala qarşı həmsöhbətini məəttəl qoyan 

yeganə  faktını  irəli  sürdü.  Hələlik  şair  haqqında  əlində 

bundan dəyərli və yetərli ola biləcək başqa şübhəli səbəbi 

də yox idi. Bir anlıq tələsdiyini, bilmədiyi yeni ipuclarını 

öyrənənə qədər bu sualı verməsinin yanlış addım olduğu-

nu düşündü. Amma çarəsiz olduğunu, rəhbərliyin “iş sa-

baha  çözülməlidi”  tapşırığını  da  unutmuş  deyildi.  Daxi-

lindəki cüzi peşmanlığı yenəcək səbəbi tapması az çəkdi – 

onsuz  da  şair  elə  söhbətin  əvvəlindən  yalan  danışmağa 

başlamış, Milana ilə aralarındakı münasibəti inkar etməyə 



43

 

 



çalışmışdı.  Elə  bunun  özü  də  Pərvizdən  şübhələnməsi 

üçün qaneedici səbəb idi. 

Arada yaranan zaman boşluğu söhbət iştirakçılarının 

işinə  yaramışdı.  Amma  ortada  inkaredilməz  bir  fakt  var 

idi. Bu da Pərvizlə ukraynalı qadın arasındakı isti müna-

sibətin  varlığıydı.  Və  Sato  hələ  də  şairin  cavabını  gözlə-

yirdi. 

–  Bir  şərtlə  deyə  bilərəm,  –  qonşu  hıqqanıb  nəhayət 



ki, dilləndi. 

– Şair, sizinlə ətraflı danışmağa vaxtım yoxdu. 

Baş müstəntiq ayağa qalxıb stulu normal vəziyyətdə düz 

onun  dizlərinin  dibində  qoydu.  Sato  bu  halda  kresloda 

oturmuş  cüssəli  və  ondan  ən  azı  bir  baş  hündür  olan 

adamla  təxminən  bərabər  idi.  Yerini  bir  az  da  rahatlayıb 

dizləri ilə onu geriyə sıxdı. Özünü ələ almağa çalışırdı. 

–  Söz  verin  ki,  Milana  ilə  münasibətimiz  haqqında 

heç kim bilməyəcək. 

– Narahat olmayın, əsas adamın başını elə əkmisiniz 

ki, bundan sonra istədiyinizi edə bilərsiniz. 

“İstədiyinizi”  xüsusi  vurğu  ilə  dedi.  Nəyi  nəzərdə 

tutduğunu  şair  çox  yaxşı  başa  düşdü.  Özündən  çıxmağa 

başlamışdı: 

–  Yox,  bu  qədər  də  olmaz!  Siz  məni  şantaj  edirsiniz. 

O, dənizdə boğulub ölüb. Həm də öz əcəli ilə! 

–  Yaxşı,  söhbətdən  yayınmayaq.  Bunu  sonra  aydın-

laşdırarıq. 

– Milana ilə münasibətimizi bilsələr mənim vəziyyə-

tim yaxşı olmayacaq. Şəhərdə Romanın özü kimi başdan-

xarab dostları çoxdur. Heç olmasa indilik bunu gizlətmə-

liyəm. 


44

 

 



– Şərtinizi dediniz. Sizin xətrinizə bir şey düşünərəm. 

Amma daha bəsdir, məni yorursunuz. Dünənki gecə haq-

qında danışın. 

– Yoldaş müstəntiq mən şərtimi yox, xahişimi dedim. 

Şərtimsə budur ki... 

– Şair! – Sato bu dəfə səbrini basa bilməyib var gücü 

ilə  onu  arxaya  itələdi.  Xoşbəxtlikdən  kreslo  divara  qədər 

olan yarımmetrlik məsafəni sürüşüb dayandı. 

– Mən Milanaya aşiq olmuşam. Və o məni sevir! – bu-

nu bilmək istəyirdiniz?! 

– Başqa? 

– Onu üç həftə əvvəl buradakı diskotekada gördüm. 

Roma yanında deyildi. Tanışlığımız Milananı rəqsə dəvət 

etməyimlə  başladı.  Qalanı  da  romantik  yaşantılardı,  siz 

belə şeylərdən anlamazsınız. 

Pərviz bir az rahatlanıb əvəz çıxırmış kimi söz atdı. 

– Dünən saat neçədə görüşmüşdünüz? 

– Təxminən gecə 3 olardı. 

– Sənin otağına gəlmişdi? – Sato müsahibinə ötəri nə-

zər salıb baxışlarını yayındırdı. 

– Siz nə danışırsınız? Biz belə risk etmərik! O, Roma-

dan  çox  çəkinirdi.  Mənim  üçün  də  pis  olardı.  On-on  beş 

dəqiqə çəkmədi, qapıda görüşüb bir az söhbət etdik, son-

ra ayrıldıq. Söhbət də demək olmazdı. 

– Roma haqqında nə danışırdı sənə? 

–  Kobud  və  yovuşmaz  adam  olduğunu.  Hə,  bir  də 

tez-tez  ona  xəyanət  etdiyini,  onunla  maraqlanmadığını 

deyirdi. 

–  Deyirsən  dünən  az  da  olsa,  söhbət  etmisiz.  Nədən 

danışırdınız? 



45

 

 



–  Dediyim  kimi,  çox  romantik  söhbətlər  idi.  İncimə-

yin, sizi aşar naçalnik, – şair dahiyanə nitq söylədiyini dü-

şünüb arsız-arsız hırıldamağa başladı. 

– Ən yadda qalanını de, təfərrüatlar lazım deyil. 

Sato da öz növbəsində söz atıb qarşılıq verdi. 

– “Kaş səni beş-altı ay əvvəl tanıyaydım”, – bəlkə sizə 

çox mənasız gələ bilər, amma dünən gecədən ən çox xati-

rimdə qalan budur. 

– Yaxşı, gec oldu, keçək əsas məsələyə. Romanı necə 

öldürdünüz? 

– Onu mən öldürməmişəm! 

– Sevgiliniz öldürüb? 

– Əminəm ki, onun bu işlə heç bir əlaqəsi yoxdur. Axı 

Roma dənizdə boğulub ölüb. Siz nəyə görə bayaqdan bəri 

israrla onu kiminsə öldürdüyünü deyirsiniz? 

Şair məzlum bir vəziyyət aldı. 

– Olsun. Amma kimin öldürdüyünü bilməmiş olmaz-

san. 


Söhbətin  uzanması  baş  müstəntiqin  hövsələsini  ta-

mam daraltdı. 

–  Naçalnik,  şairin,  üstəlik  tənha  şairin  bir  qadına, 

həm də su pərisi kimi qadına aşiq olması bu qədər qorxu-

lu, bu qədər şübhəlidir?! Axı siz məni niyə bu qədər ağıl-

sız hərəkətdə suçlayırsınız? 

– Bəlkə “xalqın arvadı-sevgilisi” ilə görüşdüyünə gö-

rə? 


Şairin bir az əvvəl danışdığı yalanına işarə etdi. 

– Milana Romanın ölümündə kimdənsə şübhələndiyi 

barəsində heç nə danışmayıb sənə? 

– Biz dünən gecədən sonra görüşməmişik. 



46

 

 



– Dediklərini indilik həqiqət kimi qəbul edirəm. Am-

ma mən araşdıracağam. Yenidən yalan danışmış olsan və-

ziyyətin xarab olacaq, biləsən. 

Baş  müstəntiq  sonuncu  fikirlərini  təmkinlə  bildirib, 

getmək  üçün  qapıya  yaxınlaşdı.  Bu  adamın  otağını  diq-

qətlə  axtarmalı  idi.  Prokurorluğa  gedən  kimi  həm  şairin, 

həm də Aydının kotteclərində axtarış aparmaq üçün icazə 

əmri  çıxartdırmağı  düşündü.  Hər  ikisi  planlaşdırılaraq 

qətlə yetirilən Romanın qonşuları idi və hər ikisi ifadələ-

rində  yalan  danışmağa  cəhd  göstərmişdilər.  Baş  müstən-

tiqin təhlilinə görə onların hələ də gizlətdiyi məqamlar ol-

malıydı. 

– Yoldaş naçalnik? – Pərviz qapıdan çıxmaq üzrə olan 

Satoya səsləndi. 

Şairin  cır  və  dözülməz  səsi  bu  dəfə  lap  əsəblərinə 

toxundu. Geriyə qanrılıb nə soruşacağını gözləmədən: 

– Şərtin yadına düşdü? 

– Gecə Milana ilə görüşdüyümü kim görmüşdü? 

Baş müstəntiq onun verəcəyi sualı doğru təxmin etdiyin-

dən məmnun halda şairlə məzələnib getdi: 

– Mən. 

İntuisiyasında  yanılmamasının  və  bir  neçə  dəqiqədə 



şairin  psixologiyasını  çözə  bilməsinin  yaratdığı  rahatlıq 

hissi indilərdə bütün üz cizgilərinə sirayət etmişdi. 

 

 

 



47

 

 





 

 

Cinayətdən 9 saat 44 dəqiqə sonra 

 

Sato  şairlə  söhbətindən  xeyli  razı  qalmışdı.  Əslində 



bir-iki detal və əlbəttə ki, danışdığı yalan xaricində səmi-

mi  adama  bənzəyirdi.  Amma  bəzən  qorxu  insanın  daxi-

lində islaholunmaz yalanlara yol açır. Üstəlik ortada cina-

yət faktı olduğuna görə məsələ bir az da qəlizləşmişdi. 

Bloknotunda Pərvizin ifadəsindəki şübhəli məqamla-

rı qeyd edəcəkdi ki, rayon prokurorundan gələn zəngə ca-

vab verməli oldu: 

– Bəli, gələcəm. Bir azdan çıxıram. Məni gözləyəcək-

siniz? 

Gözucu  saatına  nəzər  saldı.  İş  vaxtının  bitməsinə  az 



qalırdı. 

–  Həm  də  səbirsizliklə.  Gəlin  danışın  görək  hansı 

əsasla Romanın ölümünün əslində cinayət hadisəsi oldu-

ğu qənaətinə gəlmisiniz? 

Prokuror  marağını  gizlətmədi.  Bakıdan  işi  araşdır-

maq üçün göndərilən açılmayan qətllər üzrə baş müstən-

tiqin  ölümün  bədbəxt  hadisə  olmadığını  bildirməsindən 

bir neçə saat keçməsinə baxmayaraq, o, hələ də qətlin ne-

cə baş verdiyini dərk edə bilmirdi. 

– Gələrəm, söhbət edərik. Hə, yeri gəlmişkən, mənim 

sizdən təcili bir istəyim olacaqdı. Romanın kottec qonşu-

larının  hər  ikisinin  kirayələdiyi  kottecdə  axtarış  aparma-

ğım üçün qərar çıxarmağınızı xahiş edirəm. 

– Dərhal həll edərəm. 



48

 

 



– Adlarını deyirəm. Qeyd edə bilərsiniz? 

Baş müstəntiq vaxta qənaət etdiyini, rayon prokurorluğu-

na  gedənə  qədər  ona  lazım  olan  sənədin  hazır  olmasını 

düşünüb rahatladı. İstirahət mərkəzinin qeydiyyat bölmə-

sindən verilən məlumatlara nəzər salmaq üçün bloknotun 

arasına qoyduğu dörd qatlanmış kağızı açdı. 

Həm  fizika  müəlliminin,  həm  də  şairin  kirayələdik-

ləri kotteclərin nömrələrini, həmçinin soyadlarını bildirib 

telefon əlaqəsini kəsdi. 

Qeydiyyat  bölməsinin  təqdim  etdiyi  müştərilər  haq-

qında  məlumat  vərəqində  diqqətini  maraqlı  bir  məsələ 

çəkmişdi.  Şair  Pərvizin  ay  yarımlıq  kirayə  xərcləri  digər 

müştərilərlə  müqayisədə  nəzərə  çarpacaq  dərəcə  də  az 

idi. Hətta bu adamın adının qarşısında ödənişlərdə yarıya 

qədər  güzəşt  olunduğu  da  açıq-aşkar  qeyd  edilmişdi. 

Şübhəli  fakt  idi.  Necə  olmuşdusa,  bir  saat  əvvəl  qeyd-

lərini götürəndə buna fikir verməmişdi. İstirahət mərkəzi-

nin  məlumat  bürosuna zəng edib  bu  barədə  dəqiqləşdir-

mə aparmağa çalışdı. 

 

*** 



 

Baş müstəntiq tələsməsinə baxmayaraq Milana ilə ye-

nidən  görüşməyin  işə  yarayacağını  düşünürdü.  Bundan 

sonra  tibbi  ekspertiza  həkiminin  iştirakı  ilə  meyiti  yeni-

dən  müayinə  edib  cinayətin  təfərrüatları  haqqında  ilkin 

fikirlərini qətiləşdirməyi düşünürdü. 

Qeydlərinə  nəzər  saldı.  Məlumat  bürosundan  cavab 

gələnə qədər bir neçə məsələni aydınlaşdırmalıydı. Hadi-

sə  ilə  bağlı  danışdırdığı  adamların  adlarını  və  barələrin-


49

 

 



dəki qeydlərini yenidən analiz etməyə başladı. Kərimdən 

lap əvvəl də şübhələnməmişdi. İndi bloknotun ilk səhifə-

sində onun adına rastlayıb bir az düşünəndən sonra fikirli 

halda  “Kərim”  sözünün  üstündən  xətt  çəkdi.  Fariz  və 

Dimanın adını yanaşı yazmışdı. Hər ikisinin ifadələrində 

şübhəli  məqamların  varlığı  Satonun  yadında  idi.  Amma 

siyahıdakı əsas şübhəlilərin Pərviz, daha sonra Milana ol-

ması fikirlərini qarışdırırdı. Üstəlik Aydın da yalan danış-

mışdı. Fizika müəlliminin daha nələri bildiyini mütləq də-

qiqləşdirməliydi. Onun özü yəqin ki, hələlik bayaq danış-

dıqlarının xaricində başqa heç nə etiraf etməyəcəkdi. Bu-

na görə də prokurorluqdan qayıdandan sonra müəllimin 

sevgilisi Nəzrinin hadisə ilə bağlı bütün bildiklərini araş-

dırmağı  planlaşdırdı.  6A  kottecində  Aydınla  birlikdə  qa-

lan  22  yaşlı  gənc  qızın  adının  qarşısında  sual  işarəsi  qo-

yub  yenidən  siyahının  əvvəlinə  qayıtdı.  Deməli,  Pərviz, 

Aydın  və  Milana  hər  üçü  ifadələrində  ən  azı  bir  dəfə 

yalan  danışmışdılar.  Bu  artıq  məlum  məsələ  idi.  Xilaset-

mə  dəstəsindən  Fariz  və  köməkçisi  Dimanın  hadisə  baş 

verən  ərəfədə  danışdıqlarında  isə  uyğunsuzluq  var  idi. 

Hadisə  ilə  əlaqələri  var  idisə,  ola  bilsin  ki,  əlbir  olublar. 

Dima  yatmasını,  soyuq  olduğuna  görə  termosdan  özünə 

və Farizə çay süzməsini xatırlasa da, nə vaxt yuxuya dal-

dığını, iş yoldaşının gödəkcəsini onun çiyninə nə vaxt sal-

dığını  ümumiyyətlə  xatırlaya  bilmirdi.  Bəlkə  də  xatırla-

maq istəmirdi. Nə bilmək olar, hər şey mümkündü, – Sato 

öz-özünə  mızıldanıb  qərar  verməyə  çalışdı.  Ola  bilər  ki, 

Dima dediyi kimi çox yorğun olub. Amma Roma boğular-

kən Farizin onu çağırmasını eşitməməsi o qədər də inan-

dırıcı görünmürdü. Yaxşı, əgər cinayəti xilasetmə koman-



50

 

 



dasının  işçiləri  törədiblərsə,  şairin  və  fizika  müəlliminin 

bu ssenaridəki yeri harda olub? Bəs Milananın? Qadın nə-

yə görə yalan danışsın? Başa düşürdü ki, bu ölüm faktın-

dakı  cinayət  detallarının  hamısında  Milananın  əli  var. 

Sato  hadisənin  qısqanclıq  zəminində,  yaxud  tamamilə 

başqa məqsədlə törədildiyi bəlli olmasa da, ukraynalı qa-

dın ucbatından baş verdiyini daha çox ehtimal edirdi. 

Cavabsız  suallar  davam  etdikcə  yetkin  qərara  gələ 

bilməyəcəyinin fərqinə varıb hirslə bloknotu büküb cibinə 

qoydu


.  İstirahət  mərkəzinin  rəngarəng  güllərlə  əhatə  olun-

muş  guşəsinin  həyətində  qoyulmuş  iri  yelləncəyə  oturub 

yayxandı.  Yuxusuzluğun  yaratdığı  süstlüyü  indi  bütün  ca-

nında hiss edirdi. 

 

**** 


 

Hərdən Satoya elə gəlirdi ki, o hələ də uşaqdı və heç 

vaxt böyüməyəcək. Zaman keçdikcə həyatın insanın qar-

şısında qoyduğu ağırlıqları da ömür boyu hiss etməyəcək. 

Daha ata-analar da doğma övladlarını küçələrdə atıb get-

məyəcək. Baxmayaraq ki, o bunu yaşamışdı, bundan son-

ra bir nəfər də olsun körpə bu cür ailə faciəsinin qurbanı 

olmayacaqdı.  Gözlərini bir  nöqtəyə  zilləyib sanki  saf  dü-

şüncələrinin özü ilə gətirdiyi rahatlığı duymağa çalışırdı. 

İndi  yenə  xatırlayırdı  ki,  12-13  yaşlarında  olanda  bəzən 

özü və bir yerdə böyük ailə kimi yaşadığı uşaqlar haqqın-

da  şeirlər,  hekayələr,  kitablar  yazmaq  istəmişdi.  Doğru-

dan,  görəsən  niyə  yazmadı  o  vaxt?  Niyə  davam  etmədi 

axı?  Yox,  o,  bu  barədə  düşünmək  istəmirdi.  Nəyə  görə 

yazmadığını xatırlamamalıydı... 


51

 

 



Onun  üçün  çox  ağır  idi.  Nəinki  ata-anasız  keçirdiyi 

uşaqlıq  illəri,  eləcə  də,  uşaq  evindən  ayrılandan  sonrakı 

bütün  illər  Saday  üçün ağrılı-acılı  keçmişdi.  Bu illərdə  o, 

soyuqqanlı, insanlara yovuşmayan, əsəbi adam olmuşdu. 

Həyatının ən xoş anları kimi yalnız uşaq evində keçirdiyi 

illəri yadına sala bilirdi. Həmin sevimli günlərin son nöq-

təsini  –  ən  axırıncı  anını  isə  o  heç  vaxt  düşünmək,  yada 

salmaq  istəmirdi...  O  nöqtədə  Saday  tənha  həyatında  ən 

çox  sevdiyi  insanı  –  Aynuru  itirmişdi.  Təkcə  bir  nəfəri 

yox, uşaqlıq dostunu, parta yoldaşını, sevdiyi məsumgöz-

lü  və  çəkdiyi  acılara  şərik  olan  yeganə  insanı,  qayğıkeş 

baxışların sahibini  – bəstəboylu həmin şıltaq qızı almışdı 

həyat  onun  əlindən.  Həm  də  sərxoş  sürücünün  törətdiyi 

ucuz bir avtomobil qəzası ucbatından... 

 

*** 


 

Onu fikirlərindən indicə diqqətini çəkən adam ayırdı. 

Şair idi. Əlindəki boş araq şüşələrini qaldığı 6C kottecinin 

qarşısındakı  zibilqabına  atıb  yenidən  otağına  qayıtdı. 

“Alkaş, sənin kimi yaşamağa nə var e?!” – beynindən bu-

nu keçirirdi ki, birdən burada şübhəli durum olduğunun 

fərqinə vardı. Görəsən Pərviz neçə gündür içdiyi araq bu-

tulkalarını nəyə görə məhz indi atır? Olmaya gecə, bayaq 

dediyi kimi tək yox, Milana ilə içib. Onun evini axtaraca-

ğımı  bildiyinə  görə  barmaq  izlərinin  aşkarlanacağından 

ehtiyatlanmış  ola  bilər.  Yox,  bəsit  mülahizədi.  Əgər  belə 

olsaydı onları zibilqabına deyil, başqa yerə atardı. Lap elə 

sındırıb  ayaqyolunun  kanalizasiyasına  tökərdi.  Bəlkə  bu 

ağlına gəlməyib? Amma necə olsa ərazinin təmizliyindən 



52

 

 



məsul  şəxslər  zibilqabıları  vaxtaşırı  boşaldırlar.  Bu  halda 

şairin sevgilisi ilə içdiyi araq şüşəsi də zibillikdəki yüzlər-

lə beləsinə qarışıb it-bat olacaqdı. Buna baxmayaraq, şüb-

hə  yaratmamaq  üçün  təkcə  gecə  içdikləri  butulkanı  da 

sındırıb ata bilər. Ləngimədən prokurorluğa gedib evi ax-

tarış haqqında icazə qərarını götürməli idi. 

Xatırladı  ki,  məlumat  bürosundan  hələ  də  bir  xəbər 

gəlməyib.  Əsəbiləşib  yenidən  zəng  etməli  oldu.  Deyəsən 

dünya veclərinə deyil axı! O boyda dünya çempionu işlət-

dikləri istirahət mərkəzində öldürülüb, bunlarsa öz aləm-

lərindədilər! 

– Resepşin Aynur. Buyurun – telefon xəttində bayaq-

kından daha nəzakətli və mehriban bir səs eşidildi. 

Məlumat  bürosu  əməkdaşının  adını  eşidəndə  Sato 

başında qəribə bir sıxılma və heç vaxt duymadığı şiddətli 

ağrı hiss etdi.  Sanki  bir anlıq  kimsə  beyninə  iynə  sancdı. 

Özünü  o  yerə  qoymasa  da,  birdən-birə  mülayimləşib, 

kövrəlməsi səsindən hiss olunurdu: 

– On dəqiqə əvvəl sizin əməkdaşlardan birinə 6C kot-

tecini  kirayələyən  Pərviz  adlı  şəxsə  yüksək  endirim  edil-

məsinin səbəbini soruşmuşdum. 

–  Bağışlayın,  kim  idi  danışan?  –  qız  eyni  nəzakətlə 

xəbər aldı. 

–  Bakıdan  baş  müstəntiq  Saday  Oğuz,  –  Sato  özünü 

təqdim  etmədiyini  indi  xatırlayıb  tələsik  səhvini  düzəl-

tməyə çalışdı. 

– Saday müəllim, bir az əvvəlki resepşin növbəni mə-

nə təhvil verib. Amma bu barədə heç nə demədi. Zəhmət 

olmasa,  bircə  dəqiqə  gözləyin  əlaqədar  şəxsi  birləşdirim. 

Sizə məlumat verər. 



53

 

 



**** 

 

Telefon  danışığından  konkret  nəticə  hasil  olmasa  da, 



şairin restoran sahibi ilə yaxın dost olduqları üzə çıxmış-

dı.  Pərvizə  istirahət  mərkəzində  yüksək  endirim  edilmə-

sinin səbəbi də bu idi. Sato bloknotunda bir az əvvəl etdi-

yi  qeydi  xatırladı.  Kərimin  adının  üstündən  nahaq  xətt 

çəkmişdi. Pərviz isə hələ ki, ən şübhəli adam olaraq qalır-

dı.  Buna  görə  onun  yaxın  dostu  da  yaxşı-yaxşı  araşdırıl-

malıydı.  Bu  dəfə  siyahıda  ən  aşağıda  –  hamıdan  sonra 

təkrar “Kərim” sözünü yazdı. 

Beynindəki  suallar  azalmaq  əvəzinə,  getdikcə  daha 

da  artır  və  beləcə  qərara  gəlməsinə  əngəl  olurdu.  Yox, 

şübhələrinin  hansındasa  mütləq  yanılırdı.  Ən  başlıcası 

Dima və Farizdən şübhələnməsi axmaq fikir idi. Hər ikisi 

xilasetmə  dəstəsində  uzun  illərdi  çalışırlar.  Onların  cina-

yət  törətmələrini  düşünmək  çıxılmaz  vəziyyətdə  qalmaq 

deməkdi, – Sato bir az əvvəlki təhlilini lənətləməyə başla-

dı.  Deyəsən  axı,  çox  yorulmuşdu.  Yoxsa  necə  olurdu  ki, 

belə  –  özündən  başqa  heç  kəsin  inanmayacağı  qərarlara 

varırdı? Guya onların qatil olmasına özü inanırdı?! 

Belə  olmayacaqdı.  Əvvəlcə  Milananı  bir  daha  danış-

dırmaq,  daha  sonra  isə  yolüstü  bütün  detalları  yenidən 

götür-qoy etmək lazımdı.  Ayaqlarını  yerə  sürütləyib  yel-

ləncəyi  dayandırdı.  Vaxt  itirmədən  ukraynalı  tennisçi  ilə 

görüşməliydi. 

 

 



 

 

 


1   2   3   4


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə