1 T. C. Sağlik bakanliği bakirköy dr. Sadġ konuk eğĠTĠm ve araġtirma hastanesġ



Yüklə 1,13 Mb.
Pdf görüntüsü
səhifə1/7
tarix03.02.2017
ölçüsü1,13 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7

 

 

 



 

T.C.SAĞLIK BAKANLIĞI 

BAKIRKÖY DR.SADĠ KONUK 

EĞĠTĠM VE ARAġTIRMA HASTANESĠ 

AĠLE HEKĠMLĠĞĠ TEZĠ 

 

 



 

 

 



 

 

DĠYALĠZ   HASTALARININ YAKINLARINDA 



BAKIM VERME YÜKÜ  ĠLE BUNUN HASTALARDAKĠ 

ANKSĠYETE, DEPRESYON VE YAġAM KALĠTESĠ 

DÜZEYLERĠ      ĠLE        ĠLĠġKĠSĠ 

 

 



 

 

 



 

 

                                 DR.DĠLARA MECLĠS BABAYĠĞĠT 

 

                                            UZMANLIK TEZĠ 

 

 

                                              ĠSTANBUL 2009 


 

 

 



 

TEŞEKKÜR 

 

Hastanemizde  huzurlu,  güvenli  ve  verimli  çalışma  ortamı  sağlayan 

Başhekim Sayın Uzm. Dr. Zafer Çukurova’ya teşekkür ederim. 

 

Uzmanlık  eğitimim  süresince  bilgi  ve  deneyimlerini  bana  aktaran, 

davranış  ve  kişiliğiyle  örnek  olan,  Çocuk  Sağlığı  ve  Hastalıkları  Klinik  Şefi  ve 

Aile  Hekimliği  Koordinatörü  Sayın  Hocam  Uzm.  Dr.  Sami  Hatipoğlu



na  



minnet ve şükranlarımı sunarım. 

 

Rotasyonlarım  sırasında  bana  bilgi  ve  deneyimlerini  aktaran,    Kadın 

Hastalıkları  ve  Doğum  Klinik  Şef  Vekili    Sayın    Dr.  Levent  Yaşar’a,    Genel 

Cerrahi    Klinik    Şefi  Sayın    Prof.  Dr.  Erşan  Aygün’e  ,    Dahiliye    Klinik    Şefi 

Sayın Doç.  Dr. Özlem Harmankaya’ya ,  Dahiliye eski  Klinik  Şefi  Doç Dr. 

Mesut Başak ‘a , Çocuk  Sağlığı  ve Hastalıkları  Klinik  Şefi Sayın  Uzm. Dr. 

Sami Hatipoğlu’na  ve  Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir 

Hastalıkları Hastanesi 7. Psikiyatri Klinik Şefi Sayın Doç. Dr. Cem İlnem



e  ve  



Şef    yardımcısı  Sayın  Doç.  Dr.  Nesrin  Karamustafalıoğlu’na  teşekkür  ve 

saygılarımı  sunarım.

   

Birlikte  çalıştığım  servis  uzmanlarıma  ve  uyum  içinde 

çalışmaktan  mutluluk  duyduğum asistan arkadaşlarıma; 

 

Tez  çalışmamda  yardımlarını  esirgemeyen  diyaliz  kliniğinin  sevgili 

hemşireleri,  başta  Türkan  ve  Arzu  hemşireler  olmak  üzere  tüm  çalışan 

personeline,  tez  çalışmama  katkıda  bulunan  değerli  arkadaşım  Dr.İlker 

Küçükparlak’a, 

Varlıklarıyla her zaman  yanımda  hissettiğim, sevgilerini  ve  yardımlarını 

benden asla esirgemeyen sevgili anneme, babama ve kardeşlerime şükranlarımı 

sunarım. 

 

Zor  çalışma  dönemimde  bana  her  zaman  destek  olan  canım  eşim  Aslan 

Babayiğit’e bana gösterdiği sevgi ve yardımı için sonsuz teşekkür ederim. 

 

 

                                                                         Dr.Dilara Meclis Babayiğit 



                                                                        İstanbul 2009 

 

 



 

 

 



 

 

 



KISALTMALAR 

 

DM: Diabetes mellitus 



GFR: Glomerulofiltrasyon hızı 

HD: Hemodiyaliz 

HT : Hipertansiyon 

KBY : Kronik böbrek yetmezliği 

PTH : Paratiroid hormon 

RRT : Renal replasman tedavisi 

SAPD: Sürekli ayaktan periton diyalizi 

SDBY : Son dönem böbrek yetmezliği 

ACTH:Adrenokortikotiropin hormon 

IGA:Immünglobulin A 

RPGN:Rapidly progresif glomerulonefrit 

HPA:Hipotalamik pituiter adrenal 

SF-36:Short form-36 (Kısa form 36) 

HAD:Hastane Anksiyete Depresyon 

ZBVYÖ:ZARİT Bakım Verenin Yükü Ölçeği 

CES-D:Center for Epidemyological Studies-Depression 

 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



                                      

 

 

                                        ĠÇĠNDEKĠLER 

 

 

GİRİŞ VE AMAÇ…………………………………….5 



GENEL BİLGİLER…………………………………..8 

MATERYAL VE METOD………………………......34 

BULGULAR…………………………………………40 

TARTIŞMA………………………………………….58 

ÖZET………………………………………………...69 

KAYNAKLAR………………………………………72

 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 

 



 

 

 



      

GĠRĠġ VE AMAÇ 

 

        Kronik böbrek yetmezliği, fonksiyone böbrek kitlesinin kaybına 



bağlı  glomerül  filtrasyon  hızının  kalıcı  olarak  azaldığı  (1)  ve  üç  ay 

veya  daha  uzun  süre  glomerüler  filtrasyon  hızının  (GFR) 

60mL/dak/1.73m2  altında  tespit  edilmesi  sonucu  böbreğin  sıvı-solüt 

dengesini ayarlama ve  metabolik-endokrin fonksiyonlarında ilerleyici 

bozulma  hali  olarak  tanımlanır  (2).  Bu  klinik durumda  üre,  guanidin 

bileşikleri,  ürik  asit,  hippürik  asit,  bazı  amino  asitler,  polipeptidler, 

poliaminler,  fenoller,  indolik  asit,  aseton,glukuronik  asit,  karnitin, 

miyoinositol,  sulfat  ve  fosfat  gibi  biriken  organik  ve  inorganik 

maddeler bütün sistemi etkiler (3). 

 

     



 Etyolojide  bir  çok  hastalık  bulunsa  da  diabetes  mellitus, 

hipertansiyon  ve  glomerulonefritler  altta  yatan  temel  nedenleri 

oluşturur  (4).  Kronik  böbrek  yetmezliğinde  sıvı-elektrolit  dengesinin 

ayarlanamaması,  metabolik  ve  endokrin  fonksiyonların  yerine 

getirilememesi,  vücuttaki  her  sistemi  etkileyerek  bir  dizi  klinik 

sonuçlara  yol  açar.  Yorgunluk,  uyku  bozukluğu,  depresyon,  sıkıntı, 

psikoz,  mide  barsak  rahatsızlıkları,  periferik  nöropati,  göz, 

kardiyovasküler,  hematolojik,  endokrin  ve  nörolojik  bozukluklar 

görülebilir (5). 

 

     



Son  dönem  böbrek  yetmezliği  (SDBY)  gelişen  hastalarda  renal 

replasman tedavilerinden birini uygulamak gerekir.  Renal replasman 

tedavileri 

hemodiyaliz, 

periton 

diyalizi 

ve 

böbrek 


transplantasyonudur. 

 

     



SDBY  tedavisinde  iki  faktör  ön  plana  çıkmaktadır.  Bunlardan 

ilki hastaların yaşam sürelerini uzatmak, ikincisi ise hastalara daha iyi 

bir  yaşam  kalitesi  sağlamaktır.  Böbrek  yetmezliğindeki  progresyonla 


 

 

 



birlikte  hastalar  günlük  yaşamlarını  etkileyen  semptomlara  daha  çok 

maruz kalmaktadır (6). 

 

    


 Renal  replasman  tedavileri  (RRT)  hastaların  semptomlarını  ve 

yaşam  kalitelerini  etkileyen  değişiklikleri  kısmen  düzeltmektedir. 

Fakat  renal  replasman  tedavisinde  artan  bilgi  ve  teknolojiye  rağmen 

SDBY  hastalarının  morbiditesi  ve  mortalitesi  hala  yüksektir  (7-10). 

SDBY  olan  hastalarda  yaşam  kalitesi  ile  morbidite  ve  mortalitenin 

arasında  çok  yakın  bir  ilişki  saptanmıştır  (11).  Bundan  dolayı 

hastaların  yaşam  kalitesini  artıracak  tedavi  yöntemleri  üzerinde 

yoğunlaşılması gerekmektedir. 

 

   


  Vücutta biriken  metabolik atıkların uzaklaştırılmasını sağlayan 

bir  tedavi  yöntemi  olan  hemodiyaliz  tedavisi  yaklaşık  40  yıllık 

geçmişi  olan  bir  tedavi  yöntemidir.  Bu  tedavi  yöntemi  SDBY  olan 

hastalarda  yaşam  süresini  uzatmakta  ve  yaşam  kalitesini 

arttırmaktadır. 

 

    



 SDBY  olan  hastalarda  yaşam  kalitesini  ölçmek  için  çok  çeşitli 

ölçekler  geliştirilmiştir.  Short  Form-36  (SF-36)  “Medikal  Outcomes 

Study” tarafından geliştirilen, yaşam kalitesini ölçen genel bir ölçektir. 

SF-36‟nın sağlıklı toplum ve hasta toplumlarda güvenilir ve geçerliliği 

kanıtlanmıştır (6). 

 

   



Diyaliz  hastalarında  SF-36‟nın  hem  araştırma  için  hem  de 

bireysel hasta takiplerinde kullanıldığı bildirilmektedir (6). 

 

         Ağır fiziksel ve psikososyal stres etkenlerinden etkilenen diyaliz 



hastalarında, başta depresyon ve anksiyete bozuklukları olmak üzere, 

ruhsal bozuklukların sık görüldüğü bildirilmektedir (12).   

Hastane  anksiyete  ve  depresyon  ölçeği  (HAD),  Hastada 

anksiyete ve depresyon yönünden riski belirlemek, düzeyini ve şiddet 

değişimini ölçmek amacıyla Zigmond ve Snaith tarafından geliştirilen, 

dörtlü likert  tipi bir ölçektir. Toplam 14 soru içermekte ve tek sayılar 

anksiyeteyi,  çift  sayılar  depresyonu  ölçmektedir.  Formun  Türkçe 

geçerlilik  ve  güvenilirliği  Aydemir  tarafından  yapılmış,  ölçeğin 

bedensel  hastalığı  olanlarda  depresyon  ve  anksiyete  belirtilerini 

tarama açısından güvenli olduğu belirlenmiştir (13).    



 

 

 



Hemodiyaliz ve SAPD tedavisi gören hastaların birinci derece 

yakınları da bu hastalarla birlikte tedavi sürecine katılmakta ve KBY 

hastasının  tedavi şekline bağlı olarak yaşadığı sıkıntıları 

paylaşmaktadır. Bu nedenle hasta yakınlarına tedavinin devamı 

açısından düşen sorumluluk giderek artmaktadır. Ayrıca bir aile 

üyesinin ciddi bir hastalığı olması nedeniyle duydukları kaygı hasta 

yakınlarında ruhsal sorunların oluşmasına neden olabilmektedir. 

 

    



Bakım  vermek  ailelere  önemli  bir  yük  getirir.  Resmi  bakıcı 

olmayan  kişiler  aralarında  yüksek  stres  düzeyleri,  depresyon,  düşük 

öznel iyilik hissi, fiziksel sağlık ve kendine yeterlilikte azalmanın da 

yer  aldığı  önemli  sağlık  sorunlarıyla  karşılaşırlar  (14,15).  Bu  yük, 

bakım alan kişiyle ilişkilerdeki önemli değişimlerle daha da alevlenir 

(17, 16). 

 

    


Zarit  bakım verme yükü ölçeği sosyal ve ekonomik olarak 

bakıcı yükünün derecesini belirlemek için yaygın olarak kullanılan bir 

değerlendirme skalasıdır.

 

Bununla bakıcı/hasta ilişkisi, bakıcının 



sağlık durumu, psikolojik rahatlığı, sosyal hayatı ve ekonomik yükü 

değerlendirilebilmektedir. 

   

 Bu tezin konusunu oluşturan çalışmanın amacı; periton diyalizi 



ve  hemodiyaliz  hastalarında,  yaşam  kalitesi  ve  anksiyete,  depresyon 

düzeyleri  ile,  bakım  verenlerindeki  depresyon,  anksiyete  ve  bakım 

verme  yüklerinin  yaşam  kalitesi  açısından  karşılaştırılmalı 

araştırılmasıdır. 



 

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 



GENEL BĠLGĠLER 

 

   KRONĠK BÖBREK YETMEZLĠĞĠ 

 

   


 Kronik  böbrek  yetmezliği,  çeşitli  hastalıklara  bağlı  olarak 

nefronların  progresif  ve  geri  dönüşümsüz  kaybı  ile  karakterize  bir 

sendromdur. Glomerüler filtrasyon hızındaki (GFR) azalmanın süresi 

3-6  aydan  daha  uzundur.  GFR,  genellikle  yıllar  içinde  giderek  azalır 

ve  bu  azalma,  altta  yatan  nedene  göre  büyük  değişiklik  gösterir. 

Böbrek  yetersizliği  olan  bir  olguda;  üç  aydan  uzun  süren  azotemi, 

uzun  süreli  üremik  belirti  ve  bulgular,  renal  osteodistrofi  belirti  ve 

bulguları,  anemi,  hiperfosfatemi,  hipokalsemi,  idrar  sedimentinde 

geniş silendirler ve radyolojik incelemelerde bilateral küçük böbrekler 

kronik  hastalık  göstergeleridir  (18).  Bu  özellikler  kronik  böbrek 

yetmezliğini, akut böbrek yetmezliğinden ayırır. 

 

Kronik  böbrek  hastalığının  tanı  kriterleri  American  Jounal  of 



Kidney Diseases 2002‟de şu şekilde özetlenmiştir (2) ; 

1) GFR‟de azalma bulunsun ya da bulunmasın en az üç ay aşağıdaki 

kriterlerin yer aldığı, böbreğin yapısal ve fonksiyonel bozuklukları, 

-   patolojik bozukluklar veya 

-  kan  ya  da  idrar  kompozisyon  bozuklukları  veya  görüntüleme 

yöntemleri ile saptanan bozukluklar 

2) Böbrek hasarı bulunsun ya da bulunmasın GFR‟nin en az 3 ay süre 

ile  60ml/dk/1,73m2‟den  düşük  seyretmesi.  Klinik  açıdan  KBY, 

asemptomatik  böbrek  fonksiyonu  azalmasından  üremik  sendroma 

kadar  uzanan  değişen  bir  spektrum  gösterir.  Aslında  böbrek 

yetersizliğinin  evreleri  birbirinin  içine  girmiş  olup  kesin  sınırlarla 

ayrılması  mümkün değildir. Ancak, fonksiyonel değişiklik derecesine 

göre  evreleme  klinik  ve  tedavi  planlanması    açısından    faydalıdır 

(Tablo 1). 

 

 

 


 

 

 



Tablo 1-Kronik Böbrek Yetersizliği Evreleri GFR(ml/dk)  

 

KRONĠK BÖBREK YETERSĠZLĠĞĠ EVRELERĠ                  GFR(ml/dk) 

ERKEN 

BÖBREK REZERVĠNĠN 

AZALMASI 

50-80 

ORTA 

BÖBREK

 

YETERSĠZLĠĞĠ 

25-50 

ĠLERĠ 

BÖBREK YETMEZLĠĞĠ

 

5-25 

SON 

ÜREMĠ 

<5 

 

 

   


Nefronlarda  kalıcı  hasara  yol  açan  herhangi  bir  durum  kronik 

böbrek  yetmezliği  ile  sonuçlanabilir.  Kronik  böbrek  yetmezliğinin 

erken  evresinde  sadece  böbreğin  fonksiyonel  rezervinde  azalma 

vardır. Böbreğin ekskresyon, biyosentetik ve regülatuvar fonksiyonları 

genellikle iyi olduğu için klinik belirti veya bulgu yoktur. Orta evrede, 

yani  böbrek  yetersizliğinde  azotemi  oluşur  ve  bazı  klinik  belirtiler 

ortaya  çıksa  da  (anemi  gibi)  hastalar  genellikle  asemptomatiktir. 

Ancak,  enfeksiyon,  hipovolemi,  obstrüksiyon  veya  nefrotoksik  ilaç 

kullanımı  gibi  araya  giren  akut  stresler  hastayı  hızla  üremik  tabloya 

sokar.  Reversibl  faktörlerin  giderilmesi  ile  hasta  sıklıkla  eski 

durumuna  döner.  İleri  evreye  ulaşmış  böbrek  yetmezliğinde 

glomerüler  filtrasyon  hızı  (GFR)  20-25  ml/dk‟nın  altına  düşmüştür. 

Böbreğin  ekskresyon,  biyosentez  ve  regülasyon  fonksiyonlarının 

büyük  ölçüde  bozulması,  klinik  belirti  ve  bulguların  (persistan 

halsizlik, noktüri, kemik ağrıları gibi) ortaya çıkmasına neden olur. 

 

  



 Son dönem böbrek yetmezliğinde, böbrek fonksiyonlarının ileri 

derecede kaybı sonucunda giderek artan azotemi ve hemen hemen her 

organ  sistemi  ile  ilgili  belirti  ve  bulgular  ortaya  çıkar.  Terminal 

dönemde  ortaya  çıkan  bu  klinik  sendrom,  üremi  olarak  tanımlanır. 

Canlılarda  böbrek  dokusunda  azalma  olduğu  zaman  geri  kalan 

nefronlarda bir adaptasyon meydana gelir. Her evredeki adaptasyonun 

derecesi  klinik  ve  biyokimyasal  anormalliklerin  yaygınlığını  belirler. 


 

 

 



Böbrek fonksiyon kaybı minimal iken (<%60), fizyolojik adaptasyon 

tamdır.  GFR‟nin  normalin  %20‟sinin  altına  inmesi  ile  birlikte, 

progresif  anoreksi,  bulantı  ve  kusma,  tuz  retansiyonu,  asidoz, 

uykusuzluk,  anemi,  kas  yorgunluğu,  ve  kan  basıncında  yükselme 

görülebilir.  Yapısal  olarak  insanlarda  GFR‟nin  normalin  %50  altına 

inmesiyle, renal hasara yol açan etmen inaktif hale gelse bile progresif 

bir fonksiyon kaybı başlar. 

 

   



Tek bir nefrondaki GFR artışı (hiperfiltrasyon) hastanın yaşamı 

için  iyi  olmasına  rağmen  geride  kalan  nefronların  yaşam  süresini 

azaltır.  Hiperfiltrasyonun  olduğu  nefronlarda  intrakapiller  basınç 

artmıştır,  bu  durum  glomerüllerin  tedrici  olarak  skleroza  gitmesinde 

temel faktördür. Bununla beraber, hiperfiltrasyon tek başına patolojik 

glomerülosklerozu ve interstisyel  fibrozisi başlatmaya yeterli değildir. 

Nörojenik  faktörler  ve  hipertansiyon  da  progresif  renal  hasarda  rol 

oynar. KBY‟deki hipertansiyon oluşumundaki temel faktör, sempatik 

sinir sistemini aktive eden anjiotensin II ve nitrik oksid düzeylerindeki 

artıştır.  Sistemik  kan  basıncı  yüksekliğinin  devamı  böbrek 

yetmezliğinin  fonksiyonel  stabilitesini  zaman  içinde  olumsuz 

etkileyerek irreversibl renal hasara neden olur (5). 

 

  ĠNSĠDANS 

  Kronik böbrek yetersizliği günümüzde görülme sıklığı hızla 

artmakta olan bir hastalıktır.

 

2007 yılında Türkiye‟de renal replasman 



tedavisi gerektiren son dönem kronik böbrek yetmezliği nokta 

prevalansı milyon nüfus başına 709 olarak saptanmıştır. Geçen yıla 

göre prevelansta artma dikkati çekmiştir. Türk Nefroloji Derneği 

kayıtlarına göre Türkiye‟de 2007 yıl sonu itibariyle düzenli 

hemodiyaliz programında olan hasta sayısı 39267, periton diyalizi 

programında olan hasta sayısı ise 5307 dir (19). Aslında end stage 

kronik renal yetmezlik tüm dünya genelinde artmakta ve gelişmiş 

ülkelerde 75-350 milyon insanı etkilemektedir(20). 

 

 

 



 

    

 

 

 



ETĠYOLOJĠ VE ETĠYOPATOGENEZ  

 

    


KBY bir çok nedenle gelişebilir. Bu nedenlerin sıklığı ülkelere 

göre değişmektedir. ABD‟de son dönem böbrek yetmezliğinin % 

39‟unu diabetes mellitus, % 26‟sını hipertansiyon ve % 11‟ini 

glomerulonefrit oluşturmaktadır (21). Ülkemizde KBY saptanan 

olgularda kronik böbrek yetmezliğine götüren ilk üç neden kronik 

glomerülonefrit, diyabet  ve hipertansiyon olarak bulunmuştur (22). 

  

   


 Özellikle son yirmi yılda KBY‟nin etyolojisinde rölatif bir 

değişme olmuştur. Halbuki geçmişte KBY‟ye götüren en sık sebep, 

glomerülonefrit iken günümüzde ise sıklıkla altta yatan etyolojiler 

diyabetik ve hipertansif  nefropatilerdir. Glomerülonefritlerden 

korunma ve etkin tedavi, özellikle diyabetik ve hipertansiyonlu 

kişilerde azalmış mortalite etyolojideki değişimin anahtar noktalarıdır. 

Genellikle ömrün uzaması ve azalmış erken kardiyovasküler mortalite 

de keza KBY‟li hastaların ortalama yaşını arttırmıştır.Yaşlılarda 

KBY‟nin en sık sebebi hipertansiyondur. Gelişmiş ülkeler ile 

gelişmekte olan ülkeler arasında etyolojik nedenlerin sıklığı ile ilgili 

olarak ortaya çıkan fark bu şekilde açıklanabilir. 

 

Canlılarda böbrek dokusunda azalma olduğu zaman geri kalan 



nefronlarda bir adaptasyon meydana gelir. Her evredeki adaptasyonun 

derecesi klinik ve biyokimyasal anormalliklerin yaygınlığını belirler. 

Böbrek fonksiyon kaybı minimal iken (<%60), fizyolojik adaptasyon 

tamdır. GFR‟nin normalin %20‟sinin altına inmesi ile birlikte, 

progresif anoreksi, bulantı ve kusma, tuz retansiyonu, asidoz, 

uykusuzluk, anemi, kas yorgunluğu  ve kan basıncında yükselme 

görülebilir. Yapısal olarak insanlarda GFR‟nin normalin %50 altına 

inmesiyle, renal hasara yol açan etmen inaktif hale gelse bile progresif 

bir fonksiyon kaybı başlar. Sağlam kalan nefronlarda büyüme ve 

glomerüler filtrasyon hızında artış görülür. 

 

Tek bir nefrondaki GFR artışı (hiperfiltrasyon) hastanın yaşamı 



için iyi olmasına rağmen geride kalan nefronların yaşam süresini 

azaltır. Hiperfiltrasyonun olduğu nefronlarda intrakapiller basınç 

artmıştır, bu durum glomerüllerin tedrici olarak skleroza gitmesinde 


 

 

 



temel faktördür. Bununla beraber, hiperfiltrasyon tek başına patolojik 

glomerülosklerozu ve interstisyel fibrozisi başlatmaya yeterli değildir. 

Nörojenik faktörler ve hipertansiyon da progresif renal hasarda rol 

oynar. KBY‟deki hipertansiyon oluşumundaki temel faktor, sempatik 

sinir sistemini aktive eden anjiotensin II ve nitrik oksid düzeylerindeki 

artıştır. Sistemik kan basıncı yüksekliğinin devamı böbrek 

yetmezliğinin fonksiyonel stabilitesini zaman içinde olumsuz 

etkileyerek irreversibl renal hasara neden olur (23). 

 

 

 



  TEDAVĠ SEÇENEKLERĠ 

 

   



Son  dönem  böbrek  yetersizliği  (SDBY)  olan  hastalarda  renal 

replasman  tedavileri;  hemodiyaliz,  periton  diyalizi  yada  renal 

transplantasyondur  (5).  SDBY  bulunan  hastalar  her  üç  tedaviden  de 

zaman  içerisinde  yararlanmak  durumunda  kalabilirler.  Diyaliz  yarı 

geçirgen  bir  membran  aracılığı  ile  hastanın  kanı  ve  uygun  diyaliz 

solüsyonu arasında sıvı-solid değişimini  esas alan bir tedavi şeklidir. 

Diffuzyon  ve  ultrafiltrasyon  olmak  üzere  iki  temel  prensibi  vardır. 

Diffuzyon  konsantrasyon  farkına  bağlı  olarak  solütlerin  yer 

değiştirmesi, ultrafiltrasyon ise hidrostatik basınç ile birlikte suyun ve 

suyu takiben solütlerin membranın diğer tarafına hareketidir (24). 

 

  Diyalizin Klinik Endikasyonları (5,24,25,26) 

 



Akut böbrek yetmezliği, 

 



Kronik  böbrek  yetmezliği 

(

  KBY  olan  hastalarda  kreatinin 



klirensi  10ml/dk‟nin  altına  inince  kronik  diyaliz  başlanır, 

ancak  bazı  hastalarda  kreatinin  klirensi  bu  değere  düşmeden 

çeşitli  nedenlerle  hipervolemi,  hiperpotasemi,  asidoz  ve 

üremik  komplikasyonlar  (perikardit,  plörit,  ensefelopati, 

üremik  akciğer,  bulantı,  kusma,  kontrol  edilemeyen 

hipertansiyon,  kaşıntı)  gelişebilir.  Bu  hastalar  konservatif 

tedavi ile düzeltilemez ise diyaliz ihtiyacı duyarlar.

), 


 

 



Yüksek doz ilaç alımı ve zehirlenmelerde, 

 



Aşırı ve tedaviye dirençli ödem


Kataloq: tez -> pdf
pdf -> T. C. Sb göztepe eğ t m hastanes anestez yoloj ve rean masyon kl n ğ a doç. Dr. Melek çel k
pdf -> TC. sağlik bakanliğI >DR. LÜTFİ kirdar kartal
pdf -> Elektif histerektomilerde kombine spinal epidural anestezi uygulamalarinda levobupivakain morfin ve levobupivakain fentanil etkileriNİn karşilaştirilmasi
pdf -> OP. dr. Mehmet uludoğAN
pdf -> FİZİk tedavi ve rehabiLİtasyon kliNİĞİ Şef: Dr. M. Hayri ÖZGÜzel postür analiZİnde symmetrigraf ile orthoröntgenogram sonuçlarinin değerlendiRİlmesi
pdf -> T. C. Sağlik bakanliği haydarpaşa numune eğİTİm ve araştirma hastanesi I. Genel cerrahi kliNİĞİ
pdf -> T. C. Sağlık Bakanlığı Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi II. Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniği
pdf -> T. C. Sa lık Bakanlı ı
pdf -> T. C. Bakirköy dr. Sadđ konuk eğĐT
pdf -> T. c sağlik bakanliği haydarpaşa numune eğİTİm ve araştirma hastanesi

Yüklə 1,13 Mb.

Dostları ilə paylaş:
  1   2   3   4   5   6   7




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2020
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə