Turuz söZLÜGÜ 15-01-2017 1395- III 18 400 Başlıq Bey Hadi



Yüklə 13.47 Mb.
səhifə59/171
tarix25.04.2017
ölçüsü13.47 Mb.
1   ...   55   56   57   58   59   60   61   62   ...   171

qurba gurba. 1. gurab. gürbə. gürəb. kürbə. kürəb. gürəmbə. guramba. yekə küp, çölmək. 1. qorba. qorab. gürbə. gürəb. kürbə. kürəb. gurab. gürəmbə. guramba. sarnıc. sarnaç. sarnaq. sarnıq. sarqaq. qoşral. qoşqal. qucral. qucqal. ambar.

qurbamaq qurmaq. salmaq. salbamaq. döşəmək. yerləşdirmək. yerə bıraqmaq. inşa' edmək. - qapqa salbamaq: düzaq qurmaq. - yol, tikinti salbamaq.

qurban savat. savata. sədəqə. fəda. - başım savat sənə.
-dosluq bilən, ara güdəndə gördüm, dosda qurban ara pozandan oldum. (ara: fürsət). (ara güdəndə fürsəttələb)
-qurban, ehsan dağıtımı: sərpinti. səpinti. sapıntı. saçılqa. saçılqı.

qurbanlıq saçığ. saçaş. saçığ.

qurcuqmaq gurcuqmaq. gurcuqmaq. gurcumaq. gürdükmək. gürcükmək. gürdümək. gürcümək. gürdəğə, gurtuğa gəlmək. 1. gürlənmək. gurlanmaq. gürəclənmək. qolaclanmaq. güclənmək. 1. qızışmaq. qızqınmaq. odaluqmaq. odalucmaq. odalıcmaq. odalışmaq. sovlanmaq. hovlanmaq. tovlanmaq. tovalanmaq. döğlənmək. qovlanmaq. qovulanmaq. qoğlanmaq. qoğulanmaq. qorlanmaq.

qurcumaq gurcumaq. gurcuqmaq. gurcuqmaq. gürdükmək. gürcükmək. gürdümək. gürcümək. gürdəğə, gurtuğa gəlmək. 1. gürlənmək. gurlanmaq. gürəclənmək. qolaclanmaq. güclənmək. 1. qızışmaq. qızqınmaq. odaluqmaq. odalucmaq. odalıcmaq. odalışmaq. sovlanmaq. hovlanmaq. tovlanmaq. tovalanmaq. döğlənmək. qovlanmaq. qovulanmaq. qoğlanmaq. qoğulanmaq. qorlanmaq.

qurçamasan -ay, örtüklə qapanmaz, qurçamasan bulaq suyu bulanmaz.

qurçanmaq quduzmaq. qudurmaq. quduz kəsəlinə tutulmaq. azmaq.

qurçatçı qudurducu. quduzducu. yügürtücü. azdırıcı. daşıtıcı. daşqıtıcı.

qurıq kürüğ. küğə. kürə. (> korrə (fars)}. at balası. - kürüğ oynağlayar at arxasında, qoduğ isə, qaçar gedər eşşək qabağında.

qurqamaq qurğamaq. qururamaq. quruşqamaq. quruşqa, qurumağa başlamaq. - yay gəldikdə hava qurarar.

qurqasal qurumsal. qurnuqsal. qoynıqsal. qurqatal. qurqusal. qurquncul. qurqucul. qurquşul. qurqutul. qurul. qursal. qursul. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.

qurqaş gurqaş. sırqaş. sıxqaş.

qurqatal qurumsal. qurnuqsal. qoynıqsal. qurqasal. qurqusal. qurquncul. qurqucul. qurquşul. qurqutul. qurul. qursal. qursul. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.

qurqınmaq şişinmək. vurqınmaq. urqınmaq. orqınmaq.

qurqu quşqu. küşgüm.

qurqucul qurumsal. qurnuqsal. qoynıqsal. qurqasal. qurqatal. qurqusal. qurquncul. qurquşul. qurqutul. qurul. qursal. qursul. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.

qurquncul qurumsal. qurnuqsal. qoynıqsal. qurqasal. qurqatal. qurqusal. qurqucul. qurquşul. qurqutul. qurul. qursal. qursul. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.

qurquramaq gurguramaq. gürkürəmək. guruldamaq. kükrəmək. kürkürəmək.

qurqusal qurumsal. qurnuqsal. qoynıqsal. qurqasal. qurqatal. qurquncul. qurqucul. qurquşul. qurqutul. qurul. qursal. qursul. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.

qurquş qurquş. tovtiə. (''quc. qoc. qoş'': ək olaraq ''ma. mə'' anlamın verir).

qurquşul qurumsal. qurnuqsal. qoynıqsal. qurqasal. qurqatal. qurqusal. qurquncul. qurqucul. qurqutul. qurul. qursal. qursul. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.

qurquşum -(aşıq oyununda) qurquşum sıxılmış, doldurulmuş ən ağır, samballı aşıq: sıxqa. > sikkə. sikgə. səqqə. - səqqəsi işdən düşmüş: gücdən gedmiş.

qurqutul qurumsal. qurnuqsal. qoynıqsal. qurqasal. qurqatal. qurqusal. qurquncul. qurqucul. qurquşul. qurul. qursal. qursul. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.

qurlaqı gurlağı. gurlavı. gürləvi. gürləği. gur, sıxı çalılı, sulaq yer.

qurlaqın -gürüdəyin, gürdəyin, gurdağın, gurlağın çalmaq: (birini) övmək. öğmək.

qurlamaq gurlamaq. gürləmək. gürlətmək. gurlatmaq. 1. odun alovlu yanması. 1. su kimi nərsələr gurul gurul çağlayıb, çağqayıb axması. 1. söyləmək. anlatmaq. oyqalatmaq. oyqatmaq. oylatmaq. (xatırlatmaq. ilham vermək. götrütmək. körükləmək. çapdamaq. sürşütmək. təşviq edmək) açığlatmaq. izah edmək. iləri sürmək.
- saçağ başında gurlamaq: isti yunaqda tərləmək.

qurlanmaq gurlanmaq. gürlənmək. gürəclənmək. qolaclanmaq. güclənmək. gürdükmək. gürcükmək. gürdümək. gürcümək. gürdəğə, gurtuğa gəlmək. gurcuqmaq. gurcuqmaq. gurcumaq.

qurlatmaq gurlatmaq. gürləmək. gürlətmək. gurlamaq. 1. odun alovlu yanması. 1. su kimi nərsələr gurul gurul çağlayıb, çağqayıb axması. 1. söyləmək. anlatmaq. oyqalatmaq. oyqatmaq. oylatmaq. (xatırlatmaq. ilham vermək. götrütmək. körükləmək. çapdamaq. sürşütmək. təşviq edmək) açığlatmaq. izah edmək. iləri sürmək.

qurlavı gurlavı. gurlağı. gürləvi. gürləği. gur, sıxı çalılı, sulaq yer.

qurlavıq gurlavıq. gürləvik. yer altında axan suyun səsi.

qurluş basman. sazman. sazıman.

qurluşu -saxlayıb sağlamaq istənilən bir düzəni qorumaq üçün qurulan sakın, gizli qurluşu: hərasət, ittilat, əmniyyət qurluşu, basmanı, sazmanı (sazımanı) sakınduruq.

qurmaq 1. sığınmaq. salığlamaq. hazırlamaq. 1. qurbamaq. salmaq. salbamaq. döşəmək. yerləşdirmək. yerə bıraqmaq. inşa' edmək. - qapqa salbamaq: düzaq qurmaq. - yol, tikinti salbamaq. 1. səritmək. sarıtmaq. salığlamaq. hazırlamaq. iləri sürmək. sunmaq. tutuzmaq.
- düzaq qurmaq: qapqa salbamaq
-özü üçün qurmaq: salınmaq. - onlar iki otağlı yapı salındılar.
- ilişgi qurmaq: ara salmaq.
- saqqalında kuf uçmaq, qurmaq: qadın, ərkəyin gücün ələ alması.
- kürsü qurmaq. dəzgah açmaq: düzən qurmaq.

qurmaqlaşmaq gurmaqlaşmaq. gürməkləşmək. tutaşmaq. tutuşmaq.

qurmatan -doğmadan qolay boğmaqdır, qurmadan qolay yıxmaqdı.

qurmaz -çay daşı yosun tutmaz, yalnız qalan evin qurmaz.

qurnaşmaq gürnəşmək. gürnəşdəmək. gurnaşdamaq. qurnaşdamaq. birbiri üzərinə toplaşmaq, sıxışmaq. - qoyunlar istidə gürnəşdənər.

qurnaştamaq gurnaşdamaq. gürnəşmək. gürnəşdəmək. gurnaşmaq. qurnaşmaq. qurnaşdamaq. birbiri üzərinə toplaşmaq, sıxışmaq. - qoyunlar istidə gürnəşdənər.

qurnaz kurnaz. 1. sinsi. sintə. sinti. sıntı. siğsi. sığsı. gizlin, altdan, əl altı işləyən. saman altdan su yeridən. sosur. sorsıq. oğrun. tülkü. şeytan. mızı. - üzü gülməz sosurdan qaçın. - sosurun dili qarnında. 1. . sivrək. sivrəgər. qura. zirək. başlı. huşlu.

qurnuqsal qurumsal. qoynıqsal. qurqasal. qurqatal. qurqusal. qurquncul. qurqucul. qurquşul. qurqutul. qurul. qursal. qursul. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.

qurra qapal. ifadəli.

qurralanmaq sindirmək. özün göstərmək.

qurralıq qapallıq. ifadəlilik.

qurramaq gurramaq. kükrəmək. küykürəmək. hükrəmək. bağırmaq. ('hürmək' də bu edişin bir biçimidi) .

qurs 1. kürsü. kürsi. qursı. sap. rişdə. quruh. 1. gurs. gurus. gürs. gürüs. küləklə sürüklənən qar yığını.

qursaq 1. kovsaq. korsaq. güdən. gödən. gövdən. göpdən. qarın. mə'də. 1. gursaq. gürsək. kürsək. sulu yer. sulaq yer.

qursal qurumsal. qurnuqsal. qoynıqsal. qurqasal. qurqatal. qurqusal. qurquncul. qurqucul. qurquşul. qurqutul. qurul. qursul. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.

qursavır gursavır. gürsavır. donanma. döğüş gəmisi. navşikən. rəzmnav. navqan.

qursı kürsü. kürsi. 1. evin, otağın bir yanında qurulan yarım qat. altı boş səggi. 1. göy qatı. 1. qurs. sap. rişdə. quruh. 1. alat ədəvat. əfzar. əbzar. əsbab. 1. kiçik çalpaya, çarpaya. 1. mərkəz. 1. məqam. sürüt. tutuğ. vəzifə.

qursoluq gursoluq. gürsoluq. qıysoluq. qısoluq. soluq soluğa. təngi nəfəslik. - gürsoluğa gəldim.

qursu kürsü. 1. dəzgah. dəstqah. - kürsü qurmaq: dəzgah açmaq: düzən qurmaq. 1. daraq. nəzm. düzən. 1. dəfdər. büro. 1. idarə. 1. tükandan saysana (hesab kitab) yapılan satul, miz. qoltuğ. peşxan. gişə. 1. bar. sandığ. 1. bəsat. 1. kərxana. fabrik. karqah. 1. tiribun. 1. tərh. 1. sürsü. iməj. təsvir. 1. çatı. şasi. 1. iskilet. saxtıman. 1. bədən. əndam. tənə. 1. çərçivə. qab. kadr. 1. gizsi. arxa pılan. nəxşə. 1. formul. qayda. 1. məntiq. 1. qoşluq. qoşğur. nəfsi, ruhi, rəvani durum, halət. 1. yaradılış. yapı.

qursuqluq gursuqluq. gürüşlük. gürüşlülük. guruş. şişmanlıq. şişginlik. qıcırlıq. tıqırlıq. tıxırlıq. qocurluq. kotulluq. köküllük. kötüllük. doluluq. kirtillik. kitrillik. kopanlıq. qopanlıq. topluluq. topuçluq. gömbəlik.

qursul qurumsal. qurnuqsal. qoynıqsal. qurqasal. qurqatal. qurqusal. qurquncul. qurqucul. qurquşul. qurqutul. qurul. qursal. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.

qursür qurudal. qurdal.

qurşaq quşaq. qırşaq. qırıq qırıq daldala uzanan nərsə. nəsl.

qurşaqlamaq quşaqlamaq. 1. maharlamaq. 1. biləkləmək. buxovlamaq. dəs bətləmək.

qurşama quşam. quşama. quşatma. qurşatma. quşatış. qurşatış. əhatə. mahasirə.

qurşamaq quşutmaq. quşatmaq. köşütmək. örtmək. tutmaq. - bulut göyü quşatdı. - duvar günün önün quşur, gün düşmür.

qurşamaq sınclamaq. sincləmək. dövrələmək. həlqəyə salmaq.

qurşanmaq 1. quşanmaq. sınğarmaq. singirmək. 1. sarınmaq. bürünmək. hazırlanmaq. hazırlıq görmək. - ötlək (zəmanə) ötər, yarın gələr, yar yarağın sarınqıl.
-savaşa qurşanmaq, dirsəlmək: sırıtmaq. sırtarmaq.

qurşatış quşam. quşama. qurşama. quşatma. qurşatma. quşatış. əhatə. mahasirə.

qurşatma quşam. quşama. qurşama. quşatma. quşatış. qurşatış. əhatə. mahasirə.

qurşun -qurşun çeşiti: saçma. səçmə. seçmə. seşmə. qırma.

qurt gürt. 1. sıxı. qızlac. qıslac. qıylac. qəvi. qıyınqır. qınqır. qıvraq. dayanıqlı. sağlam. möhkəm. qatı. ağır. qusqa. qozqa. qoyac. qoytac. quyac. quytac. salğar. mətin. 1. sıxı. qızlac. qıslac. qıylac. qəvi. qızıl. kötəl. kötəlli. canlı. sağlam. oyuşlu. oyluşlu. oluşlu. qapla. qaplu. güclü. güctük. güjtük. güjlü. onatlı. kökcək. köksək. köksük. qopar. qopat. qubat. qopur. bərk. qusqa. qozqa. qoyac. qoytac. quyac. quytac. qızıq. qızqın. qızışıq. gürdürümlü. gurdurumlu. güpdürümlü. gupdurumlu. acar. çağal. çağqal. sağlı. sağal. sağqal. laçın. yalçın. sürən. sırın. soxun. şiddətli. sovlı. hovlı. tovalı. tovlı. döğlü. qovlı. qoğlı. qorlı. zorlu. 1. qaşqır. - avulu yaxın it, qaşqırdan qorxmaz. (kəndi, köyu yaxın it, qurtdan qorxmaz).
-pənir qurdu kimilər, çox incə qurd: sırçığ. sıçığ.
- pay güdəməz bir tülküdən qurd olan.
-qoca qurd: qoca quş: sınavlı kimsə.

qurta gurda. gücrə. gürdə. gücrə. gücrü. sağat. sağac. götrə. götrü. bəstək. bəstik. təqviyət.

qurtaq 1. gurdak. gürdək. hər nəyin irisi, yekəsi. - gürdək üzüm salxımı. - gürdək pitik: yekə, böyük kitab. - gürdək ev. - gürdək tükan. - gürdək oxul: böyük mədrəsə. 1. gurdak. gürdək. bir göbəkli, bir mərkəzli, çox qollu satış tükanları. qatamal, qatanal, zəncirli tükanlar. 1. gurtax. gürtək. göytək. göylağ. göylük. gögrü. yaşıllıq. gövəri. göğəri. göyərən. göğərən. gövərən. səbzə. 1. qurtax. güctax. güstax. qoçtax. gürtax. sırtıq. cıvık. sıvıq. sürbet. sırbit. qırnac. qırcanıq. qırnaşıq. sırnaşıq. sürnaşıq. çırnaşıq. qıynaşıq. yılışıq. bayıq. qaşqa. üzə girən. dürtük. sulu, boş, yüngül şakalar yapan kimsə. qapıdan. üzü bərk. qıycıva. qıcıva. çındırqayış. sürtük. qoycan. quycan. tərs. qatuvaz. qatavuz. qatvaz. qısıq. qısıqçı. qısqaç. qısnaş. qıtnaş. girtiş. kitriş. inad. simic. < sinic. sinicən. sinitən. simitən. əl çəkməyən. əl üzməyən. - qırnacın biridir yenilməz, qarşındakın caydırır.

qurtaqın -gürüdəyin, gürdəyin, gurdağın, gurlağın çalmaq: (birini) övmək. öğmək.

qurtal qurdal. qurudal. 1. qursür. 1. quru sür, çöp, çıpıq, dal, səğə. 1. kürdan. diş xilalı. diş çöpü.

qurtalamaq qurdalamaq. 1. savardamaq. 1. sukımaq. qıdıklamaq. sokmaq. < sok.

qurtalayıb -dirənib, qurdalayıb incitmək, daraltmaq, yormaq: sırtınmaq.

qurtalıq gurdalıq. sağatıq. sağacıq. gücrəlik. gürdəlik. kitlə. çiğlə. gücrəti. gücrütü. gücrüngü. götrəti. götrütü. götrüngü. bəsici. bəstiş. təqviyəti.

qurtaran -qurtarıcı bəkləyən, gözlər qalmış bitinmiş, özün yapan qurtaran, bəkləmədən qutunmuş.

qurtarıcı -qurtarıcı bəkləyən, gözlər qalmış bitinmiş, özün yapan qurtaran, bəkləmədən qutunmuş.

qurtarmaq 1. satğaşmaq. xilas olmaq. - bu işdən nə dəngə satğaşdız. 1. sırıtmaq. qurtatmaq.
-canın qurtarmaq: satığlanmaq. başından eləmək. qurtulmaq. xilas olmaq. - güclə ondan satığlandım.
-nərsəni işlədib qurtarmaq: sıvqarmaq. sıvqarlamaq. çıpqarmaq. çıpqarlamaq. siyirmək. sırqıtmaq. sıyrıtmaq. sıyıtmaq. sızqıtmaq. tükətmək. (tökətmək). - pulu sıvqarıb geddi.
-yaxasın, kəndini nərsədən qurtarmaq, uzaqlatmaq, ayırmaq: sıyrılmaq. sıvrılmaq. savrılmaq.

qurtarmış -eşidən qulaq başın dardan qurtarmış. (eşitdiyin doğruca açıqlamış, qavramış kişi, başın dara verməz).

qurtatmaq 1. silkitmək. silkəmək. siyrimək. tükətmək. tökətmək. bitirtmək. 1. sırıtmaq. qurtarmaq.

qurtlamaz -götün görən baş gözünü qurtlamaz.

qurtlanmaq qurdlanmaq. küsənmək. gücənmək. qırcıqmaq. ağrına gedmək. qurdluluq, cicik edmək. ciciklənmək. həsədlənmək. - əlli başlıya küsənən çox olur.

qurtluluq -qurdluluq, cicik edmək: küsənmək. gücənmək. qırcıqmaq. ağrına gedmək. qurdlanmaq. ciciklənmək. həsədlənmək. - əlli başlıya küsənən çox olur.

qurttalamaq qurtdalamaq. sıncıramaq. soxub, söküb qarışdırmaq.

qurttalanmaq qurddalanmaq. səğirtilənmək. səkirtilənmək. siyirtilənmək. səyirtilənmək. avara avara gəzmək. oyalanmaq. - bir iş görmədən səğirtilənmək.

qurtu -pənir qurdu kimilər, çox incə qurd: sırçığ. sıçığ.
- söz qurdu: söz əbəsi: söz usdası: söz maması: hər nəyə yaxışıqlı söz söyləyən.

qurtuq gurduq. gürdük. gürdükmüş. qordaq. kosdaq. cürdük. kösnük. kösmük. kösnək. kösmük. köznək. qoşnuq. heyvanlarda köznüşmə, qornuşma, qoşnaşma, qınnaşıq, qınlaşıq, cütləşmə istəyi, çağı.

qurtuqa -gürdəğə, gurtuğa gəlmək: gürdükmək. gürcükmək. gürdümək. gürcümək. gurcuqmaq. gurcuqmaq. gurcumaq. 1. gürlənmək. gurlanmaq. gürəclənmək. qolaclanmaq. güclənmək. 1. qızışmaq. qızqınmaq. odaluqmaq. odalucmaq. odalıcmaq. odalışmaq. sovlanmaq. hovlanmaq. tovlanmaq. tovalanmaq. döğlənmək. qovlanmaq. qovulanmaq. qoğlanmaq. qoğulanmaq. qorlanmaq.

qurtulam -hey döşən döyüb mən mənəm demə, ölüm çatsa qırqınından qurtulam demə, hər işin var qıl ayaqdasan, köç çağı qaçar gücün qılaram demə.

qurtulmaq 1. . dinilmək. açılmaq. xilas, rəha olmaq. - bu duzlaqdan (girifdarçılıq) dinildik. - onun əməyindən (zəhmətindən) dinildik. - öldü bu ağrıdan dinildi. - yağmırdan dinilib, damcıya ilindik. - bir çay içib yorqunluğum dinildi. 1. satığlanmaq. canın qurtarmaq. başından eləmək. xilas olmaq. - güclə ondan satığlandım. 1. silkinmək. siyrinmək. sirginmək. sıyırğınmaq. sırğınmaq. tükənmək. bitmək. 1. sırılmaq. boşanmaq.
-nərsədən qaçıb qurtulmaq: sıypamaq. sıpamaq. sırbamaq. sıyrılmaq. sırpınmaq. savrunmaq. - bu sarqığın (muzahim) əlindən gücün billah sıpadım.
-nərsədən, bir olaydan bitinmək, qurtulmaq: savmaq. sovmaq. - bu sağaman savdığ. (sağaman: sağ salamat. sağ aman)
-sürüb, süzüb qurtulmaq: sırpanmaq. sırğanmaq. sıyrılmaq.

qurtulmuş savrıq. savır. ərinmiş. məhv, nabud olmuş. payımal olmuş. bitmiş. tamam olmuş.

qurtuluş -çıxış, qurtuluş yolu: ışıqlıq. (nəcat. fəcr) sabah. sapağ. savağ. (< sapmaq: çıxmaq) yarın. (< yarınmaq: açılmaq) .

qurturtmaq qurdurtmaq. saldırmaq. yapdırtmaq.

qurturumlu gurdurumlu. 1. gürdürümlü. güclü. acar. çağal. çağqal. sağlı. sağal. sağqal. quvvətli. 1. gürdürümlü. güpdürümlü. gupdurumlu. sıxı. qızlac. qıslac. qıylac. qəvi. qızıl. kötəl. kötəlli. canlı. sağlam. oyuşlu. oyluşlu. oluşlu. qurt. gürt. qapla. qaplu. güclü. güctük. güjtük. güjlü. onatlı. kökcək. köksək. köksük. qopar. qopat. qubat. qopur. bərk. qusqa. qozqa. qoyac. qoytac. quyac. quytac. qızıq. qızqın. qızışıq. acar. çağal. çağqal. sağlı. sağal. sağqal. laçın. yalçın. sürən. sırın. soxun. şiddətli. sovlı. hovlı. tovalı. tovlı. döğlü. qovlı. qoğlı. qorlı. zorlu.

quru 1. . boş. kofı. kovı. yararsız. yaraşsız. təksiz. bihudə. qoşdurum. havayi. - quru söz: boş, anlamsız, tutarsız, yarasız söz. qozağ. kovaz. loğaz. ( > gəzafə). 1. qurum. bağda. bafda. hörük. örük. 1. quşbaşı. yavan. qatıqsız. qatqısız. sadə. - quru çörək. - yala çay, qəhvə: qayıq olmayan (sadə) çay, qəhvə. - yala kek: sadə kek. - yala geyim: sadə geyim.
-
az quru: qururaq. quruca.
-quru sür, çöp, çıpıq, dal, səğə: qurudal. qurdal.
-indi artıq o günlər artda, quru nisgil anısı yadda !!!
-güclü, quru, sazağ yel: silyan (< silmək. sırmaq. sıvırmaq)
-sininə, içinə dək pişib, xasa, quru, qızarmış (kəbabi, birişdə) çörək, yeralma: sınğaq. sındağ. singək. səngək. çağıldaq. - səngək çörək.

quruc quruş. kuruş. kuruc. qurucqa. qurumsaq.

quruca qururaq. az quru.

qurucqa qurumsaq. quruş. quruc. kuruş. kuruc.

quruçubuq qurusırıq. ucubınıq.

quruh 1. . sıxım. bölüm. qısım. qism. - bir sıxım ellər, işlər. 1. kürsü. kürsi. qursı. qurs. sap. rişdə. 1. kürək. gürək. gürüv. qurul. sürəv. sürü. axar. axır. tüməv. kümə. küməv. cuq. cuqa. cuxa. çoxa. kopa. coq. coqa. tuq. tuqa. tox. gürəm. gürəv. gürüm. gürüv. gürüp. guram. gurav. gurum. guruv. gurup. qurav. quruv. qurup. kürən. gürən. guran. qafilə. - gürüv gürüv: sürü sürü. axar axır. axır axar. kürək kürək. gürək gürək. 1. kürək. gürək. gürüv. quruh. sürəv. sürü. axar. axır. tüməv. kümə. küməv. cuq. cuqa. cuxa. çoxa. kopa. coq. coqa. tuq. tuqa. tox. gürəm. gürəv. gürüm. gürüv. gürüp. guram. gurav. gurum. guruv. gurup. qurav. quruv. qurup. kürən. gürən. guran. qafilə. - gürüv gürüv: sürü sürü. axar axır. axır axar. kürək kürək. gürək gürək. 1. qurumsal. qurnuqsal. qoynıqsal. qurqasal. qurqatal. qurqusal. qurquncul. qurqucul. qurquşul. qurqutul. qursal. qursul. hörgütül. ocağıl. orqanik. sazimani. təşgilati.
- gurul gurul: gürül gürül. güpül güpül. bol bol. bolaq bolaq. qolaç qolaç. kürək kürək. avuc avuc. ovuc ovuc.

quruq -səprəsi quruq: süfrəsi qıs, dar. -adı uluğ, səprəsi quruq). ( adı hündür, əli qıs). (səprə:səpər. saçağ. süfrə).

quruqlatmaq -sağaltmaq, düzənlətmək, quruqlatmaq üçün qoyulan, götürülən, yapılan düzən: sağun. saun. yasa. qanun.

quruqun -quruğun, olduğun təsbit etdirmək: quruşlandırmaq.

qurul -su kimi nərsələr gurul gurul çağlayıb, çağqayıb axması: gürləmək. gürlətmək. gurlamaq. gurlatmaq.

qurula -qurula, qanuna, düzənə, quruluşa, ocağa, təşgilata istəkli, çəkili, əğimli: qurumsaq.

qurulan -həfdə bazarı, aylığ bazarı kimi keçəri olub, böyük alanda qurulan üstü örtülü bazar: sıyırma. siyirmə. sıyırqı. sıyma. sırqı. (< sıyırmaq: ayırmaq).
-sel önləmək üçün əkilən bitgi, ağac, bağlanan, qurulan bənd, sədd: silən. selən. büküt.
-söyəkə (çarpayaya) asılan qazanın od üsdə havarlı, aralı saxlama üçün qurulan dayağ: söykə. saçayağ. sapay. səpəy. savba. savğa. savayaq.
-su axımın çevirmə üçün qoyulan, qurulan bəd, səd, nərsə: savacağ. savac. savağ. savağbaşı.
-evlərdə ısınma üçün qurulan üstü örtülü ocağ: küysü. (< küy: qor. od). kürsü.
-saxlayıb sağlamaq istənilən bir düzəni qorumaq üçün qurulan sakın, gizli qurluşu: hərasət, ittilat, əmniyyət qurluşu, basmanı, sazmanı (sazımanı) sakınduruq.
-evin, otağın bir yanında qurulan yarım qat: kürsü. kürsi. qursı. altı boş səggi.

qurulayış quruluq. xoşgi.

qurulma salınma. salınış. bərpayi. bərqərari.

qurulmaq 1. hörülmək. örülmək. 1. quyrulmaq. çanqalmaq. çəngəlmək. çəng olmaq. damarların dartılıb, burulmasından doğan durumda olmaq. 1. quyrulmaq. gərilmək. dartılmaq. - quyrulu yaya yiyə çıxan: müfdə xor. - soyuq vurub belim qurulub. - canın quyrulsun: öləsən!. öləsi ağrıya düşəsən. 1. salınmaq. bərpa olunmaq. - yeni quram qalınmış, əsgiləri atınmış.

qurulmasına -nərsənin qurulmasına gərəcli olan qoşular: quruntuluğ.

qurulmaz -göy üzündən böyük qəfəs bir quş üçün qurulmaz.

qurulmuş -yerdən uca qurulmuş yataq: sərir < səkir. kürsü.
-gətirilmiş, göndərilmiş, qurulmuş, qoyulmuş olan nərsə: salıntı (atıntı).

qurultamaq guruldamaq. gürkürəmək. gurguramaq. kükrəmək. kürkürəmək.

qurultayıb -mırıldayıb, guruldayıb, deyinərək danışmaq, söyləmək: saddamaq. sadğamaq. sartdamaq. sayramaq. sayğamaq. səyrəmək. səğrəmək. savramaq. sovramaq. soxqamaq. soxdamaq. - mənə bax, sən nə sattırsın.

qurultulu -nərsənin gurultulu, çığrıq, patlaq səsi: savır. savrı. çavır. çavrı. çağır. çağrı. (sorağ. sorğa. xəbər). iblağ. ittila'.

qurultusu -göy gurultusu: gürdürbaba. gürdürdəvə. gürdürək.

qurultuyla gurultuyla. güpürədək. iticə.

qurulu salını. qərar, bina, tə'biyə olmuş. - qurulu değildirki sizdə gələsiz.

qurulub -səggi biçimində qurulub, üstünə nərsə qoyulacaq yer: salı. təxd. kürsü. satul. miz. masa. büro. büfə. səhnə. pilətform. minbər.
1   ...   55   56   57   58   59   60   61   62   ...   171


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə