Əfrahim hüseynli



Yüklə 2.29 Mb.
Pdf просмотр
səhifə4/10
tarix23.12.2016
ölçüsü2.29 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

YAXŞILIQ 
   
Qaranlıq yollarda işıq yandırar, 
Dumanın yolunu tutar yaxşılıq. 
Soluxmuş gülləri pərvazlandırar, 
Arzunu arzuya qatar yaxşılıq. 
   
Nadanı sındırar – hünərsiz eylər, 
Gödəldər dilini, kəsərsiz eylər. 
Namərdə divanı xəbərsiz eylər 
Yamanın gözünə batar yaxşılıq. 
   
Günəşdən ucadır öz baxışıyla, 
Ölçülüb çəkilməz dünya varıyla. 
Bir insan nəslinin cığırlarıyla 
Qayıdıb özünə çatar yaxşılıq. 

71 
 
KÜSMƏ 
 
Dindirsəm, qar yağar qaş qabağından, 
Sən məndən deyinib-küsəndə, küsmə. 
Bu qədər dəyişib sozalmaz, gülüm, 
Ayaz dəymiş nərgiz, süsən də, küsmə! 
   
Baxışlar daşıyar hər dərdi, səri, 
Baxışlar söyləyər nəğməni, şeiri, 
Gözüm kövrək-güllü qafiyələri, 
Qumral gözlərinə düzəndə, küsmə! 
   
Köksümdə əriyər həsrət düyünü 
Əlim əllərinə dəysə o günü. 
İntizarın, sənsizliyin kökünü 
Sinəmdən qoparıb üzəndə, küsmə 
   
Alışdırdın mənim sonsuz sevgimi, 
Qığılcım – baxışla, yanar qov kimi. 
Həsrət dodaqlarım cüt alov kimi 
Titrəyib üzündə əsəndə, küsmə! 
   
Sərdarın həyatı gül nəfəsində, 
Gəl məni söndürmə bircə əsimdə. 
Qaynar baxışının od kürəsində, 
Qovrulan da mənəm, dözən də, küsmə! 
   
 
 

72 
 
SAZ 
   
Elə nalə çəkib fəryad etməyin, 
Siz Allah, amandı, aman, a tellər. 
Kükrəyib, hönkürüb... dindirin məni, 
Dağılsın fikrimdən duman, a tellər. 
   
Elə qüdrətlidir onun hər simi, – 
Min könül padşahı, min qəlb hakimi... 
Gah coşub hayqıran Koroğlu kimi, 
Gah da Kərəm kimi yanan, a tellər. 
   
Kərəm qəm içində qovruldu, yandı, 
Dilqəmin qüssəsi ərşə dayandı. 
Ustad hər halından min dərd duyandı,- 
Sizdə sızıldayır zaman, a tellər. 
   
Möhtəşəm bir dağın gur bulağısan, 
Sevən könüllərin hicran dağısan. 
Ələsgər qəlbinin od saçağısan, 
Alovdu köksündən qopan, a tellər. 
   
   
 
 

73 
 
SIX SAZI SİNƏNƏ... 
   
Sıx sazı sinənə oxu, qardaşım, 
Şeirlərin muğan düzündən betər... 
Qüssənin şaxtasın, kədərin qışın 
Gördüm – cəhənnəmin üzündən betər... 
   
Qüssələr qəlbini oda yaxanda, – 
Bağrım şan-şan olur sənə baxanda... 
Görüb çəkdiyini, vallah, bu anda   
Bezirəm canından bezəndən betər... 
   
Sim kimi titrərəm nəfəsdən bele, – 
Gəzərəm, dolannam belədən-belə...   
Kədər ilan təki dolanar belə,   
Çalar namərdləri özündən betər.. 
   
Zaman elə əsdi yolları kəsdi.. 
İndi xeyir şərnən nəfəs – nəfəsdi... 
Könlümdən bir duyğu yel kimi əsdi... 
Yanar tonqal üstə... gözündən betər! 
   
Həsrətli gözlərdə bir damla yaşam, –   
Kürəm, Araz qalıb məndən pərişan. 
Dərddən qaralmışam, dərddən yanmışam... 
Közüm atəşgahın közündən betər! 
   
 
 

74 
 
Dözülməz sitəmi biz duyanmışıq, 
Kədər qabağında düz dayanmışıq,   
Alov yaman gəldi, ele yanmışıq...   
Sən məndən betərsən, mən səndən betər! 
   
 
NƏNƏMƏ 
 
Çağırıram səsim sənə yetişsin, 
Səslə məni, sən də səslə, ay nənə! 
Xumarlanım, qığıldayım qucunda, 
Gözləyirəm min həvəslə, ay nənə! 
   
Nur camalın ömrüm üçün yol açar, 
Öp dilimdən, onda nəvən dil açar. 
“Gəlişimdən, gülüşümdən gül açar”, 
Gül açanda məni gözlə, ay nənə! 
   
Tələsirəm, qollarında gəzməyə, 
Sözlərindən sevinməyə, küsməyə. 
Mənim üçün qurban deyib kəsməyə, 
Bir qəşəngcə quzu bəslə, ay nənə! 
   
Ömrüm-günüm, ürəyimsən, anamsan 
Sən bizlərə pərvanəsən, yanansan. 
Mən Rəşadam, sən də mənim Sonamsan! 
Sənsiz nəyik, bircə sözlə, ay nənə?! 
1980. 

75 
 
ƏFSUN   
(nəğmə) 
   
Ruhumu titrədən qənirsiz gözəl! – 
Olaydın qəlbimi duyanım, Əfsun! 
Dadlı duyğulardan bal röyalardan 
Sənin müşk ətrinlə oyanım, Əfsun! 
   
Sən səma elçisi, mələkmi, kimsən? 
Yaz dumanı kimi çöküb gəlmisən. 
Kəhkəşan nurunu çəkib gəlmisən, 
Ulduzum, bəyaz buludum
Gözlərini necə unudum 
Arzular, arzumla umudum 
Şəfəqinlə nurlanım, Əfsun! 
   
Ayna qəlbin daim mənimçün olsun, 
Könlüm qanadlanıb göyərçin olsun. 
Nağıl yuxularım kaş ki, çin olsun, 
Mələk şəfəqinlə nurlanım, Əfsun! 
   
Bütün mələklərdən birinci kimi, 
Dəryalar cövhəri nur inci kimi,   
Sehrkar düzümlü dürr-inci kimi, 
Şümşad biləyinə dolanım, Əfsun. 
   
 
 

76 
 
İNCİMƏ 
       
Niyə göylər kimi dolmusan yenə? 
Məndən incimisən, gülüm, incimə! 
Çən duman bürüyüb gülən çöhrəni 
Nədən incimisən, bilim...incimə! 
         
Cazibəndən kənar çətin ki, gəzəm, 
Elə ovsunladın məni, acizəm. 
Sən mənim ilahəm, pirim, möcüzəm, – 
İstəsən səcdənə gəlim, incimə. 
       
Yağdır gül dodaqdan təbəssüm mənə, – 
İlğımdan sıyrılsın, tələssin mənə. 
Behişt nəfəsindən meh əssin mənə, 
Titrəsin telində əlim, incimə. 
   
 
DÖNSÜN 
       
Röyalı, nəğməli aləmdə sənsiz, 
Əzabdı, dözmərəm, ay ilə dönsün. 
Nur ümmana çıxan vüsal gəmisi 
Azmasın, geriyə, sahilə dönsün. 
       
Ruhumsan, sevgimin qədəri hanı? – 
Əngin göylərdəki ulduzlar sanı. 
Nəqşi – heyrət qoysun eşqin dunyanı, 
Açılsın, əfsunlu tər gülə dönsün. 

77 
 
Razıyam, min dəfə alışım, sönüm... 
Əsmər yanağında mən telə dönüm. 
Bu eşqə rişələr atanda könlüm, 
Avazı qumrovlu bülbülə dönsün! 
   
Rayihən ömrümə bahar çiçəyim, 
Əlvan gül üstündə titrək ləçəyim, 
Nahaqdan könlünə dəysəm, göyçəyim, 
Arzum gözlərimdə nisgilə dönsün. 
   
 
DÖNDÜM 
   
Tanrım, mənə ömür verdin. 
Qüdrətinlə selə döndüm. 
Gahdan sakit dəniz oldum, 
Gah tufana, yelə döndüm... 
   
Mən dönürəm son qalama,– 
Ömür, yanma, gəl halıma. 
Səni verdim üç balama, 
Gün-gün, ay-ay, ilə döndüm. 
   
Fələk, sənlə əyişmədim.. 
Əcəl, sənlə deyişmədim, 
Mən dünyamı dəyişmədim, – 
Allah, yandım külə döndüm! 
   

78 
 
Torpaq, boynuna sarılam.. 
Əhdinə düz ilqarınam 
Səni sevən Sərdarınam, 
Sinəndə bir gülə döndüm... 
 
18 Noyabr 2002-ci il   
(Moskva, SKB klinikası) 
   
 
QƏŞƏNGİN NƏĞMƏSİ 
(Qoşayarpaq qoşma) 
   
Qovuşaq bir anı, gəzək dünyanı... 
Gəzək bir gümanı deyə, qəşəngim. 
Qoyma bu dumanı, bahar leysanı 
Qumral saçlarını döyə, qəşəngim! 
   
Qom hörüklər nizam, tel düzüm-düzüm, 
Gəlmir üzüm sənə, deyim sirr-sözüm. 
Yox gecəm-gündüzüm, həsrətdi gözüm, 
Ola bir təbəssüm deyə, qəşəngim! 
   
Məndən kənar gəzən, bircə biləsən, 
Necə dözür görən bu dərdə dözən. 
Qumrovlu qəh-qəhən qıylanmır nədən, 
Niyə dönükmüsən, niyə, qəşəngim? 
   
 

79 
 
Çevir mənə sarı od yanaqları, 
Lalə dodaqları gizlətmə barı. 
İncitmə Sərdarı, qoyma yadları, 
Düz əhdi-ilqarı əyə, qəşəngim! 
   
   
BİR GECƏ 
   
Taleyimə düşən paydı gecələr, 
Günlərimi yaman saydı gecələr. 
Görən bizə necə qıydı gecələr? – 
Şirin gecə, nağıl gecə, sirr gecə. 
   
Bir sevdaydı, dayanaraq üz-üzə, 
Əl-ələydik, göz-gözəydik, diz-dizə. 
Saçlarına, hər gələndə sən bizə
Ulduzlardan səpilirdi zər gecə. 
   
Yalvarardım, danış yenə, din yenə, 
Sənin üçün darıxmışam mən yenə, 
Deyərdim ki, qurban olum, sən yenə 
Saçlarını sinəm üstə sər gecə. 
   
Öyrənmişdim tellərinin ətrinə, 
Nəfəsinin, əllərinin ətrinə. 
Bilirsən ki, təkcə sənin xətrinə, 
Sübhə qədər dayanardım hər gecə 
   

80 
 
Tez unutdun gecələri nədənsə, 
Gəzdiyimiz küçələri nədənsə, 
Çağırmadım, nə mən geri nədənsə, 
Nə sən geri qayıtmadın bir gecə... 
       
 
     
ÖTƏN GÜNLƏRİM 
 
 
Gəncliyimdən qopan, ömrümdən qopan,- 
Axan ulduz kimi itən günlərim. 
Hicran sızıltılı, vüsal nəğməli, 
Ay ötən günlərim, ötən günlərim! 
         
Siz ki, yarandınız günəşdən, nurdan 
Uçub ayrıldınız bir-bir ömürdən… 
Çiçək-çiçək olan, ulduza dönən, 
Çilənib göylərə bitən günlərim, 
Ay ötən günlərim, ötən günlərim! 
         
Hər anı mehr idi, ünsiyyət idi
Bir dünya eşq idi, səadət idi. 
Naxışı, zinəti məhəbbət idi, 
İlğıma döndünüz nədən, günlərim? 
Ay ötən günlərim, ötən günlərim… 
   
Tanrı yaratdığı bir sehr olaydı, 
Bütün ayrılıqlar kaş qəhr olaydı… 
Yenidən çağlayan gur nəhr olaydı 
Nağıl qanadında gedən günlərim. 
Ay ötən günlərim, ötən günlərim… 

81 
 
RAMİZ DUYĞUN 
(1938) 
 
  Ramiz Duyğun (Məlikov 
Ramiz  Məmməd  oğlu,  həkim, 
şair,  publisist,  pedaqoq)  1938-
ci  il fevralın 10-da Azərbayca-
nın  Əli  Bayramlı  (indiki  Şir-
van)  rayonundakı  Güdəcühur 
kəndində  anadan  olmuşdur. 
Orta  təhsilini  başa  vurduqdan  sonra  N.  Nərimanov 
adına Azərbaycan Dövlət Tibb İnstitutunda təhsilini 
davam etdirmişdir (1956-1962).   
İlk mətbu şeiri “Yaşa, Azərbaycanım” “Gəncliyin 
səsi”  almanaxında  dərc  edilmişdir  (1959).  Məşhur 
“Hünər”  televiziya  verilişinin  müəllifi  və  aparıcısı, 
Azərbaycan  Ensiklopediyasında  “Xatirə”  kitabı  re-
daksiyası rəhbərinin müavini olmuşdur (1989-1991).   
Fəxri  fərmanlarla,  bir  çox  orden  və  medallarla 
təltif edilmişdir. 
  On  beşdən  artıq  kitabın,  çox  sayda  publisistik 
yazıların, “Ağ atlı oğlanın nağılı” sənədli fılminin sse-
nari, “Əbədiyyətdən gələn məktub” mənzum pyesin 
müəllifi  və  “Vətənbeşiyim  mənim”    oçerklər  məc-
muəsinin tərtibçilərindən biridir. 
  1988-ci ildən AYB-nin üzvüdür. 
   
   

82 
 
... HAVASI VAR 
   
Şuşa həsrətiylə ürəyim sancdı, 
Şuşanın üstündə sar havası var. 
Şuşa havasıyçün ürəyim acdı, 
Ay aman...Vətənin dar havası var. 
   
Hərə bu halımı bir cürə yozdu, 
Yazmalar, yozmalar kefimi pozdu. 
Gördüm göylər tutqun, yerlər bombozdu, 
Sən demə bayırda qar havası var. 
   
Nə olmur bu ömrün olacağında?- 
Birdir verdiyin də, alacağın da. 
Görürsən eşqinin oğlan çağında 
Gülün də başında xar havası var. 
   
Saf hislər qoynunda süslənən ərsən, 
İlk bahar sübhütək təzəsən, tərsən. 
Qışda diqqət ilə baxsan görərsən, 
Donmuş budağın da bar havası var. 
   
Yüz yaşa, min yaşa... bəllidir sonun, 
Qayada mamırın, suda yosunun. 
Belədir yaşayış, belədir qanun, – 
Hər mərmər sinənin nar havası var. 
   
 

83 
 
Nədən qarışdırdın çölü, çəməni, 
Göldə süzən ilə göldə çiməni? 
Deyən nəsə, kimsə çağırır məni, – 
Duyğunun başında yar havası var. 
   
16.12.1997. 
   
OLMAYIB 
   
Elə yaşamışam, məndən 
İnciyib küsən olmayıb. 
Tutduğum işə, əmələ 
Bir dodaq büzən olmayıb. 
   
Əynimə alov geymişəm, 
Çörək deyil, od yemişəm. 
Elə yerində demişəm, – 
Sözümü kəsən olmayıb. 
   
Sözüm Vətənə and olub, 
Hecama qızıl qan dolub. 
Taleyim tərs-avand olub, 
Üstümdə əsən olmayıb. 
   
Neynim belə yaranmışam, 
Bahar gəzən...qaranquşam. 
Elə dürüst davranmışam,- 
Başımda gəzən olmayıb. 

84 
 
Dünya tamam satqı, alqı... 
Mən Tanrı bilmişəm xalqı. 
Duyğun olan yerdə haqqı, 
Tapdayıb əzən olmayıb. 
  17.10.1999. 
   
"PREZİDENTİN ÜRƏYİ" 
poemasından 
         
İnsan öz ürəyinə 
Hər bir dərdi salarmış. 
Yumruq boyda ürəkdə 
Nə qədər sirr olarmış... 
         
Həkimlər özlərini 
Yandırdılar, yaxdılar. 
Həkimlər bu ürəyə 
Düz beş saat baxdılar. 
   
Beş saat əl içində 
Ürək... asandı sanma. 
Düz beş saat baxdılar 
Al qanı dama-dama. 
   
Hiss etdilər özləri... 
Hər bir həkim öyünür. 
Gördülər bu ürəkdə   
Azərbaycan döyünür. 

85 
 
Vətən ilə öyünən 
Ürək heç vaxt qocalmaz! 
Vətənlə yaşamayan 
Bu zirvəyə ucalmaz!.. 
   
03.07.1999. 
   
YERİ, KARVANIM 
   
Bənd olma köpək hürür... 
Yeri, karvanım, yeri. 
Sürü deyil, tək hürür, 
Yeri, karvanım, yeri. 
   
Gül fikirlər beynində, 
Göy səmalar əynində. 
Dünya sənin çiynində, 
Yeri, karvanım, yeri. 
   
Keçmişsiz – indi yoxdur,   
Qalxmaq var, endi yoxdur. 
Öldü var, döndü yoxdur, 
Yeri, karvanım, yeri. 
   
Girdin ər döyüşünə, 
Səndən yer-göy üşünə. 
Geri baxma, töyşümə, 
Yeri, karvanım, yeri. 

86 
 
Bu yollar şaxta, bürkü, 
Başında mərdlik börkü. 
Yükün – kişilik yükü, 
Yeri, karvanım, yeri. 
   
Ətrafın qaratikan, 
Köksün didik-didik qan. 
Yolundan sapmadan, 
Yeri, karvanım, yeri. 
   
Haqq sözün qızıl xəncər, 
Daşdan, dəmirdən keçər. 
İt hürər, karvan keçər, 
Yeri, karvanım, yeri. 
   
1988. 
   
LƏNKƏRANDA AZMIŞAM 
   
Çoxmilyonlu şəhərləri 
gözüyumulu gəzmişəm. 
Bir bələdçi 
xəritə qatı açmamışam. 
Volqa boyu 
xiyabanlar axarında üzmüşəm, 
azmamışam. 
Günorta, 
başım üstdən asılı günəş, 

87 
 
Lənkəranda azmışam. 
Küçələr 
yaşıl asma xalılı, 
Yollar 
yaşıl gəbə salıqlı. 
Hər tinində qurulu, 
Neçə cür naxış vurulu 
hana çıxır qarşıma. 
Azmışam Lənkəranda, – 
Dolanmışam 
gözəlliyin başına. 
 
   
       
MƏNİ DÖYÜŞƏ BURAX   
(İxtisarla) 
         
Məni döyüşə burax, 
Döyüş düşüb könlümə. 
Məni döyüşə burax, 
Qalib gəlim ölümə. 
       
Məni döyüşə burax, 
Könlümə döyüş düşüb. 
Son qoymaqçün xalqımın 
Ələminə qəminə. 
Könlümə döyüş düşüb, 
Qarı düşmən üstündə   
İlk qələbə naminə, 
Son qələbə naminə. 

88 
 
Əsir düşmüş pələnglər 
Kirs dağında bağırır. 
Burax qarı düşmənlə 
Burax, döş-döşə məni. 
Məni Şuşa çağırır, 
Məni Ağdam çağırır, 
Burax döyüşə məni. 
   
Şimşəyəm, şimşək kimi 
yanıb çaxa bilərəm. 
Əsir düşmüş qayaya, 
daşa baxa bilərəm. 
   
Day dözə bilməyirəm 
Zəmanənin bu haqsız 
Ədalətsiz hökmünə, 
ədalətsiz səbrinə. 
Day dözə bilməyirəm 
Babamın tapdaq altda 
qalan əsir qəbrinə. 
   
Məni torpaq çağırır, 
Məni əsir torpaqda 
bitən çiçək çağırır. 
Məni yarpaq çağırır, 
Yad əlində titrəyən 
əsən ləçək çağırır. 
   

89 
 
Təhqir altda inləyir 
məğrur dağlar, dərələr. 
Mənə tənə eləyir, 
Ulu torpaqlar altda 
Gumuldayan haraylar, 
Gumuldayan nərələr. 
   
Burax döyüşə məni, 
Döyüş düşüb könlümə. 
Burax döyüşə məni, 
Qalib gəlim yağıya, – 
Qalib gəlim yağıya. 
  2002. 
 
 
 

90 
 
RAMİZ MÖVSÜM 
(1940) 
 
  Ramiz  Mövsüm  (Əliyev 
Ramiz  Mövsüm  oğlu,  həkim, 
şair) 27 mart 1940-ci ildə Azər-
baycanın  Ağdam  şəhərində 
anadan  olmuşdur.  Doğma  şə-
hərdə orta məktəbi bitirdikdən 
sonra  əmək  fəaliyyətinə  başla-
mışdır.  Sonra  N.  Nərimanov 
adına  Azərbaycan  Dövlət  Tibb 
İnstitutunun  müalicə-profilaktika  fakültəsində  təhsil 
almışdır  (1961-1966).  Həkimlik  fəaliyyətinə  Ağdam 
Rayon  Mərkəzi  Xəstəxanasında  başlamışdır.  Ramiz 
Mövsüm 1957-ci ildə dövri mətbuatda vaxtaşırı çıxış 
edir. 
  1986-cı ildə AYB-nin üzvüdür. 
“Fidan”,  “Ömrümün  gündüzündə”,  “Anam, 
atam”, “Günay”, “Balaca Elşadın dostları” və s. kitab-
ların müəllifidir. 
   
* * * 
Sıxılıram fikirlərin məngənəsində, 
Yığılıb açılır ürək yay kimi. 
Bir ittiham hədəsi var vicdan səsində, 
Çəkir göz özünə əməllərimi! 
   

91 
 
Yaxşı işim mənim üçün baş ucalığı, 
Pis işim xəcalət, töhmət payımdır. 
Nəyə görə həqiqəti gizlədim axı, 
Haqqı car eyləyən hay-harayımdır! 
   
Kimlərinsə bostanına daş atmışamsa, 
Elə bil köksümə daş tıxanıbdır. 
Bir xəstənin imdadına tez çatmışamsa, 
Zülmət ürəyinin şamı yanıbdır!.. 
   
Çox uzağam iblislərin fitnə-felindən, 
Riya diz üstədir, haqq isə qalib! 
Sənə kimsə əl açarsa, yapış əlindən, 
Deyirlər: əl tutmaq Əlidən qalıb!.. 
   
Zəhmətimin bəhrəsidir puçurlanan tər, 
Kündə qabarlardır dövlətim, varım. 
Əyri işlər əyrilərin əlindən gələr, 
Düz kəsər əyrini, düzdür meyarım!.. 
   
  24 iyul 2008. 
  Quba, Təngəaltı. Afurca kəndi 
   
 
 

92 
 
BABAM 
   
Babam nəslimizin bel sütunudur, 
Ağac tək hər yana qol-budaq atıb. 
Öndə gedən odur, bayraqdar odur, 
Dünyanın içində dünya yaradıb!.. 
   
Pöhrənin suyunu bol eləyibdi, 
Onu gələcəyin ağacı bilib. 
Pisliyin gözünə kül ələyibdi, 
Babamın əlindən yaxşılıq gəlib. 
   
Həmişə sözünü üzə deyibdi, 
Xeyirxah işlərdən əl götürməyib. 
Vaxt olub ac qalıb, nimdaş geyibdi, 
Amma külfətinə korluq verməyib!.. 
   
Hay-küydən gen olub, deyib ayıbdı, 
Yersiz ucaltmayıb heç vaxt səsini. 
Varlanmaq eşqiylə yaşamayıbdı, 
Aclara veribdi son tikəsini. 
   
Doğmalar bir yana, özgələr, yadlar 
Dar gündə babama pənah gətirib. 
Onu görcək yatıb alovlar, odlar; 
Babam qan yatırdıb, araya girib!.. 
   
 
 

93 
 
Əzəldən mayası nurla yoğrulub; 
Sönən ocaqları o yandırıbdı. 
Məşədi babamız özü pir olub, 
Zülmət şüurları nurlandırıbdı!.. 
   
Məsləhət alanlar, söz eşidənlər, 
Onun sayəsində kamala yetib. 
Səfərə çıxanlar, Həccə gedənlər 
Varını babama etibar edib. 
   
Allah adamıydı, namaz qılırdı, 
Çox-çox uzaqdaydı bəd əməllərdən. 
Paklara, saflara heyran qalırdı, 
Qorxurdu böhtandan, məkrdən, şərdən. 
   
Haqqı tapdamayıb ömrü uzunu, 
Özgə kölgəsində yatmayıb babam. 
Həmişə Allaha tutub üzünü, 
Halalı harama qatmayıb babam. 
   
Həyatda hər zaman ucadı başı, 
Müqəddəs məzarı işıqla dolsun. 
Bu gün tamam olur yüz əlli yaşı, 
Qoy ulu babamın ruhu şad olsun!.. 
   
30 avqust 2007. Bakı. 
   
 

94 
 
BİR YAZ GÜNÜ... 
 
Bir yaz günü 
Bağımızda dostlarımla oturmuşduq sacayağı. 
Çardaq altda sac quruldu, 
Anam çəkdi saca yağı... 
Sacda lavaş bişirirdi o. 
Oxlov ilə lavaşları bircə-bircə 
Süfrə üstdə düşürürdü o. 
Təhnəmizdə qalaqlandı lavaş dəsti. 
Anam yenə demədi ki, “daha bəsdi!”, 
O, bolluğa öyrətmişdi əllərini, 
Kündələri qədərindən çox kəsərdi. 
Deyərdi ki, “evimizə gəlib-gedən çox olacaq, 
Yolçunun da qisməti var, ona da pay çıxılacaq...” 
Xeyirxahlıq etmək üçün o, həmişə tələsərdi!.. 
Nəyimiz də çatmasaydı, 
Təhnəmizdən çörək əskik olmazdı heç!.. 
İş görəndə, anam dincin almazdı heç... 
Lavaşın da arxasınca o bişirdi göy qutabı. 
Süfrəmizə 
Gəldi qutab, gəldi lavaş; 
Həm də pendir gəldi bizə. 
Ləkimizdən göy dərildi, 
Bir badya da ayran gəldi... 
Nuş elədik yavaş-yavaş. 
Qəlbə yatan sözlər qopdu 
Dostlarımın dodağından; 

95 
 
“Bu qutabdan yesə hər kəs, 
Dadı getməz damağından!..” 
“Təzə  motal  pendiriylə  isti  lavaş  dürməyinin  vallah 
yerin heç nə verməz!..” 
Qızılgülün ətri o gün bürümüşdü hər tərəfi, 
Məst olmuşduq... 
Qaqqıldaşa-qaqqıldaşa 
Başımızın üstdən keçdi durna səfi. 
Dostlarımla 
Xalça üstə bardaş qurub oturmuşduq sacayağı. 
Gözəlliyi qəlbimizə köçürmüşdük...gəzdik bağı. 
Gül-çiçəkli ehtişamdan, 
Xan çınardan, yaşıl bağdan 
İlham alıb şeir dedik. 
Günümüzü şeiriyyətə həsr elədik!.. 
İşlərini səhmanlayıb, 
Anam qalxdı öz yerindən, 
Gəldi bizim yanımıza. 
Öpdük unlu əllərindən... 
Anam dedi: Qəşəm, Şahlar, əzizlərim, 
Dostluğunuz öz yerində, 
Tək Ramiz yox, siz də mənim balamsınız, 
Üçünüz də basılmayan qalamsınız!..” 
...Qəlbimizə məlhəm oldu 
Onun şirin söz-söhbəti. 
Qanımıza, 
Canımıza 
Hopdu ana məhəbbəti. 

96 
 
TAMİLLA ŞƏFƏQ
 
(1940) 
 
Tamilla  Şəfəq  (Ağayeva  Ta-
milla  Sultan  qızı  –  həkim,  yazar, 
alim)  26  dekabr  1940-cı  ildə  Bakı 
şəhərində anadan olub. Şuşa şəhə-
rində ibtidai təhsil aldıqdan sonra, 
Gəncə şəhərində orta məktəbi biti-
rib. Sonra Azərbaycan Dövlət Tibb 
institutunun  pediatriya  fakültə-
sində təhsil alıb (1957-1963). 1969-cu ildə Azərbaycan 
Elmi-Tədqiqat  göz  xəstəlikləri  institutunda  aspiran-
turanı bitirib. Hal-hazırda aparıcı elmi işçidir (1995-ci 
ildən). Tibb elmləri üzrə fəlsəfə doktorudur. 
  İlk şeiri 1956-cı ildə dərc edilmişdir. Şeirləri, he-
kayələri,  məqalələri  ilə  dövri  mətbuatda  çıxış  edir. 
“Nur payı” şeirlər toplusu (1998), “Günəşi verin mə-
nə” (2006) kitabı kütləvi tirajla çap olunub. 
1998-ci ildən AYB-nin üzvüdür. 
   
Каталог: files -> books -> file
file -> ƏSƏRİn təkrar çapi və ya hər hansisa bir hiSSƏSİNİN Çapi qadağandir!
file -> Təhsildə İkt html-in əsasları kursu üzrə VƏSAİt tərtib edənlər: Abdulla Qəhrəmanov
file -> MEŞƏLİ KƏNDİNİn yay güNLƏRİ
file -> "Mədəniyyətin üstünlüyu" "Journal of Democracy", 1995-ci il
file -> Azərbaycan-Avrasiya Araşdırmaları Mərkəzinin Türk Dünyası Filologiyası sırasından Prof. Dr. Mustafa isen təZKİRƏDƏN
file -> Elnur və Arzu pəncərə qonşuları idilər. Üz-üzə dayanmış binalarda yaşayırdılar. Onlar neçə vaxt idi ki, pəncərə qonşusu idilər. Ancaq bir-birilərindən xəbərləri belə yox idi
file -> Şirvani Ədilli MƏNİm odlar diyarim
file -> İntellektual-Elektron Kitabxananın təqdimatında
file -> Xalq yazıçısı İlyas Əfəndiyevin yaradıcılığı ədəbi tənqiddə
file -> Elxan Süleymanov Vurğun Süleymanov Ermənistanın Azərbaycana qarşı silahlı təcavüzü və işğalın ağır


Поделитесь с Вашими друзьями:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə