Əfrahim hüseynli



Yüklə 2.29 Mb.
Pdf просмотр
səhifə5/10
tarix23.12.2016
ölçüsü2.29 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

 
 

97 
 
NƏDİR ÖLÜM 
   
Nəcib insan, həmkarım Sura xanımın unudulmaz 
xatirəsinə 
Həyat əzəl gündən mübarizədir
Həyat üzərində zəfərdi ölüm! 
İnciyən, yıxılan, yanıb-yaxılan 
Ruhları qoruyan sipərdi ölüm! 
         
Ölümdən qorxaraq qaçırıq bəzən, 
Quştək qanad açıb uçuruq bəzən, 
O bizi haqlayır, saxlayır həmən, 
İki dünyamıza çəpərdi ölüm! 
         
Uçsa da göylərə, çıxsa da dağa, 
İstər ahıl olsun, istərsə çağa. 
Torpaqdan yaranan düşür torpağa, 
Torpağa qarışmış gövhərdi ölüm! 
         
Uymayır ad-sana, vara, dövlətə, 
Fərq qoymur, aldanmır, şana-şöhrətə, 
Bu fani dünyada ədəbiyyətə 
Aparan bir yoldu, səfərdi ölüm! 
       
Həyat əfsanədir, ölüm həqiqət, 
Ruhu bədənindən ayıran qüdrət, 
Bir gün içəcəyəm ən acı şərbət, 
Büllur qədəh dolu zəhərdi ölüm! 
Vaxtlı da, vaxtsız da kədərdi ölüm! 

98 
 
QARŞIDA ÇOX DALĞA VAR 
   
Oğlum Samirə və qızım Saidəyə 
 
Həyat möcüzədir, təəccüb etmə! 
Mənim taleyimdən pay düşüb sənə, 
Günəş göydə qalıb, Ay düşüb sənə, 
Nur yağıb, gül əsib mənim bəxtimə. 
   
Səni yıxsa dalğalar, 
Səni sıxsa dalğalar, 
Dalğalar dağa dönsə 
Səni məhv edər sular, 
Kəmənd at zirvəsinə, 
Qarşıda çox dalğa var
Qarşıda çox zirvə var. 
Durma, at kəməndini, 
Dalğa səndən aşağı, 
Qovğa səndən aşağı. 
   
   
 
 

99 
 
FƏXRƏDDİN DAVUD 
(1950) 
 
  Fəxrəddin  Davud  (Fəxrəd-
din  Firudin  oğlu  Davudov,  hə-
kim,  şair)  12  avqust  1950-ci  ildə 
Göyçay şəhərində dünyaya gəlib. 
Orta  məktəbi  bitirdikdən  sonra 
1968-ci  ildə  Azərbaycan  Dövlət 
Tibb  İnstitutunun  müalicə-profi-
laktika  fakültəsinə  daxil  olub.  1974-cu  ildə  təhsilini 
başa çatdıraraq həkim-psixiatr ixtisası almışdır.   
Tələbəlik  illərindən  Davud  Qərib  imzası  ilə 
tanınmış, yüzlərlə şeirin və məqalənin müəllifidir.   
2005-ci  ildə  ‘’Duyğu  yükü’’  şeirlər  toplusu  işıq 
üzü görmüşdür.   
Ailəlidir, üç övladı var. 
OLACAQ 
   
Bu yol sənin yolun deyil, – 
Əsli yanıb kül olacaq. 
Kərəm kimi bir bəy oğlu 
Yad evində qul olacaq. 
       
İnadından dön, ay bala, 
Çox yanırsan, sön, ay bala. 
Mən kiməm ki, sən, ay bala...   
Allah desə, ol, olacaq. 

100 
 
Gəl bəxtinə yaman demə, 
Olacağa güman demə. 
Bir qətrəyə ümman demə, 
Qətrə-qətrə göl olacaq. 
   
Dəli Məcnun bəy olmadı, 
Xəstə Leyli oy olmadı. 
Qərib kimə tay olmadı?! 
Axır bildi kal olacaq. 
   
 
ÇÖLÜM ÖZGƏNİ YANDIRIR... 
   
Çölüm özgəni yandırır,   
Mən yanıram öz içimdə. 
Burum-burum tüstü cıxır, 
Kül çırtlayır köz içimdə. 
   
Doyüşdədir mən ilə mən, 
Kim haqlıdı, bilim nədən. 
Canım qurban, a cangüdən, 
Qış içimdə, yaz içimdə. 
   
Haqqı nahaq əzən gündü, – 
Abdal kimi gəzən gündü. 
İtən ömür dözən gündü, – 
Bağırırsan... döz içimdə. 
   

101 
 
Sallanıban maral keçir, 
Hörükləri qumral keçir... 
Xəyalımdan bir xal keçir, – 
Qan ağlayır qız içimdə. 
   
Kəm baxışdan əriyən mən, 
Ağlayan mən, kiriyən mən. 
Ölənəcən diriyəm mən, 
Yaşayacam duz içimdə. 
   
*** 
Sənin məndə nəyin varsa, almısan... 
Dəvəsini itik bilən ərəbəm. 
Taleyimi tufanlara salmısan, 
Bu yollarda azıb gələn ərəbəm. 
   
Bir iynənin ucu boyda yuxuya 
Gözlərimi dikirəm ki, yatam mən. 
Sənin məndə nəyin vardı almısan, 
Bir yuxuma dəymə indi, dəymə sən. 
   
Nəyin qalıb... bu ocaqda küldü kül, 
Ocağı da, külünü də al apar! 
Sənin məndə nəyin vardi almısan... 
Ürək qalıb, gəl onu da al apar. 
   
   

102 
 
BƏS İDİ QƏLBİMƏ BİR ŞİRİN SÖZÜN... 
   
Bəs idi qəlbimə bir şirin sözün, 
Bəs idi saçıma əlinin nuru. 
Yatıb uşaq kimi xumarlanardım, 
Yuxular görərdim aydın dupduru. 
   
Nə sözün könlümü oxşadı mənim, 
Nə əlin saçımda alışıb yandı. 
Bir xəyal içimdə yaşadı mənim, 
Bütün xəyallara qovuşub yandı. 
   
Kim bildi nə imiş ürəyimdəki? – 
Bir qan laxtasıymış tac damarımda. 
Yüz dəfə, min dəfə şəklini çəkin, 
Daha nə görünür qırc damarımda? 
   
Daha istəmirəm validolu mən, 
Bir damcı qayğıya ehtiyacım var. 
Oturub düşündüm səni bayaqdan, 
Sənə də dərmanmış demə, qayğılar. 
   
Demə umursanmış sən də nə isə,- 
Keçirmis könlündən nəvaziş, qayğı. 
Neyləyək mən kükrək bir dənizəmsə, 
Sən də ümmanlara üzən qağayı. 
   
   

103 
 
*** 
Sənin əlin nə istidi, sonası?- 
Ürəyimin yarasına çək onu. 
Əllərində çiçək bitər, gül bitər, – 
Yaralarim arasına çək onu. 
   
Sənin əlin nə istidi, sonası? – 
Gözlərimin yuxusudu əllərin. 
Bir tale ki, məndən qaçaq düşübdü
Taleyimin yaxasıdı əllərin. 
   
Sənin əlin nə istidi, sonası? – 
Ağ saçımı qar yerinə əridər. 
Sənin əlin bir layladı sübhəcən, – 
Ağrıyanda ürəyimi kiridər. 
   
Bütün qışı əllərinin odunda   
Qızınmışam, qızınmışam, sonası. 
Ürəyini ürəyimdə tapmışam,   
Əllərini qazanmışam, sonası. 
   
   
 
 

104 
 
ANA, DARIXMIŞAM 
   
Ana, darıxıram əllərin üçün, 
Ana, darıxıram baxışlarına... 
Gör necə islanır yatdığın torpaq,- 
Nə deyim bu yayın yağışlarına? 
   
Nə deyim, az yağsın?..İslanır anam,   
Üşüyür, titrəyir o daş yerində. 
Ürəyimi qoyub yataydın, ana, 
Əllərin çatmayan balış yerində. 
   
Ana, darıxmışam təbəssümünə, 
Titrək əllərinə, nəvazişinə. 
Bilməzdim belə tez, yaşın bu vaxtı 
Gedib sığınasan o dağ döşünə. 
   
İndi yuxumdan da qaçaq düşmüsən, 
Necə adiləşir olüm də, ana. 
Əkib saxlayacam çinar tək səni, – 
Ürəyimdə ana, köksümdə ana. 
   
Ana, darıxmışam, darıxmağımda, 
Yüz ilin, min ilin dərdi-qəmi var. 
Bir layla yaşayır içimdə mənim, – 
İçimdə oxuyar, içimdə ağlar... 
   
   

105 
 
PAŞA QƏLBİNUR 
(1952) 
 
Paşa Qəlbinur (Paşa İsmayıl 
oğlu Musayev, həkim, şair, pub-
lisist,  alim,  pedaqoq)  1952-ci  il 
martın 30-da Şəmkir rayonunun 
Çinarlı  qəsəbəsində  qulluqçu 
ailəsində anadan olmuşdur. Bu-
rada  Müşfiq  adına  kənd  orta 
məktəbini qızıl medalla bitirmişdir (1958-1968). N.Nə-
rimanov adına Azərbaycan Dövlət Tibb İnstitutunun 
müalicə-profilaktika  fakültəsində  təhsilini  davam 
etdirmişdir (1968-1975).   
  N.Nərimanov  adına  Azərbaycan  Dövlət  Tibb 
İnstitutunun göz xəstəlikləri kafedrasının professoru 
(1988-ci ildən), həm də kafedranın müdiridir (1991-ci 
ildən).   
  “Gözlər”  adlı  ilk  şeirini  13  yaşında  yazmışdır. 
1978-ci  ildə  “Ulduz”  jurnalının  4-cü  sayında  çap 
olunan “Xal”, “Ay gecəyə hicran sıxır”, “Mən ilhamı 
gözlərimlə  görmüşəm”  şeirlərindən  üzü  bəri  dövri 
mətbuatda vaxtaşırı çıxış edir. 
“Ay  bir  əlçim  buluddur”,  “Gözün  yarımkeçirici 
baryerləri”,  “Payız  məktubu”,  “Rəngli  gözyaşları”, 
“Biologiya və təbabətdə RMT-nin poliadelləşdirməsi 
problemi”, “İtmiş həsrət kimi”, “Təbabət poeziyanın 
fəlsəfi əyarı kimi və ya maye işıq”, “Ağlıma gələnlər 

106 
 
başıma gəldi”, “Qara su (roman, rus dilində)”, “Qara 
su, Göz dağı (roman)”, “İdrak ətri (Esseler)” və başqa 
kitabların müəllifidir. 
  1992-ci ildən AYB-nin üzvüdür. 
   
   
GÖRƏ BİLMƏSƏM 
 
Məni imtahana çəkir taleyim – 
Suda balıq olub qarmağı görəm... 
Məni imtahana çəkir taleyim – 
Ov olub tətikdə barmağı görəm... 
 
Yük oldu qeyrətim illər uzunu – 
Boynuma minənlər yəhər bildilər. 
Gözlərimdə çaxan ildırımları – 
Yadlar yox, doğmalar səhər bildilər... 
 
Ürəyim – əlləri qabar fəhlədi 
Neylədim qiymətsiz-urvatsız oldu. 
Mənim hər hüceyrəm qarışqa yüklü – 
Bu yükün altında qəddim əyildi... 
   
...Qurşağacan yerə mismarlanmışam 
Dizimdə fil gücü, zəncir çeynərəm. 
Top atsan – elə bir qəzəbəm ki, mən 
Onu nəfəsimlə susdura billəm! 
   

107 
 
Məni imtahana çəkir taleyim – 
Suda balıq olub qarmağı görəm, 
Ov olub tətikdə barmağı görəm, 
Bəs görə bilməsəm, görə bilməsəm?.. 
   
  14 avqust, 1999 
   
AY NURU KİMİ 
   
Qurd kimi yalnızam, şir kimi güclü! 
Sən mənim yoluma çıxa bilməzsən. 
Sən deyən deyiləm; sən olammaram – 
Pul kimi hamının xoşuna gələm... 
   
Mənim bir az – gülnən yaxınlığım var, 
Mənim bir az – aynan yaxınlığım var. 
Ayın nurundan çox üzdə həyam var... 
Kürün suyundan çox ilham payım var... 
   
Düşmənim, dostlarım saysız-hesabslz!... 
Taleyim – Cənabi Haqqın nurunda! 
Sən mənim haqqımı tapdayammazsan! 
Aya, göyə, suya atılan, güllə – 
Gücün nə olsa da; zərrəsən, tozsan, 
Sən mənim haqqımı tapdayammazsan!... 
   
24 iyun, 2001 
   

108 
 
HƏLƏ NƏ YAŞAMIŞAM Kİ... 
 
Ciblərimin ağzı, 
parıldayan pencəyim, 
Əllərim yağlı da dəyib sənə, 
Xəcalətdən tərli də, 
Bağışla məni. 
Dizləri sürtülüb ağarmış, əynim. 
Üzümüz üzlər gördü. 
Mənim üzümün suyu, 
Sənin dizlərinin gözləri töküldü. 
Qələmim, bağışla məni. 
Vaxt olub istəmədiyini yazdırmışam, 
Vaxt olub özünə qəbir qazdırmışam, 
Bağışla məni. 
Ürəyim, bağışla məni. 
Səndən xəbərsiz adından 
danışdığım vaxt olub. 
Xaqanidən Cavidə qədər 
Bütün dahilərimin, 
Qolları kəsilmiş 
Babəkimin önündən 
Əsgəri intizamla, ehtiramla, 
Bir dəli sükutun 
fırtınalı qoynunda keçmişəm. 
   
 
 

109 
 
Gecələri min illik şərab kimi içmişəm, 
Ay işığında islanmışam 
İliyimə qədər. 
Və bir eşqin sazağında göynəmişəm 
Sümüyümə qədər. 
Hələ nə yaşamışam ki... 
   
Bax bu balaca bıçaqla 
zülməti doğramışam, 
Özünü öyməklik olmasın, 
Kimlərçünsə od oğurlamışam... 
   
 
ATAM İSMAYILIN ƏZİZ XATİRƏSİNƏ 
         
İnfarkt şöbələrində 
gecə səhərə kimi 
Monitora göz dikənlər – 
Allah bizə kömək olsun! 
Novxanıda, Bilgəhdə... 
Bu il əkilən tinglər, 
Bu yayın istisində 
Allah sizə kömək olsun! 
       
Döyüş meydanlarında 
Bir qarış torpağını 
Öz ürəyi bilənlərə, 
Bütün darda qalanlara 
Allah özü kömək olsun! 

110 
 
Ulu Tanrım, bu səhər 
Gündüzü gecəyə dönənlərə də – 
Zülmətli gözlərə qoy İŞIQ dolsun. 
...Barmağı tətikdə, əli nişanda, 
Ovçuya da, ova da – 
Allah özü kömək olsun! 
 
Gəncə, 13 iyul, 1991 
     
AYANIM 
   
Sənə şeir yazmaq istədim 
Ürəyimin gücü çatmadı. 
Saçlarının ətrinə 
Çörəyimin gücü çatmadı. 
   
Nəfəsində 
İşığın ətri, Günəşin dadı 
  Səsin – 
Allahın adı... 
Elə bil bağrımnan çıxan ürəksən 
Elə bil bu dünya heç olmayıbdı, 
Ya mən olmamışam 
dünyada min il... 
Gəl ürək, gəl görək, gəl boynuma min! – 
Ürəyim boynumda 
dünyanı gəzək. 
  14 sentyabr, 1999 

111 
 
İŞIQ CƏRRAHI 
   
Əllərimin hakimiyyəti bərqərar olur 
Əməliyyat vaxtı. 
Qaranlqla işığın radar tutmayan 
sərhəddinə uçur əllərim. 
Ürəyim kimidi, 
Mən yatanda da 
Oyaq olur əllərim... 
   
7 yanvar, 1991 
   
ÇATDILAR SƏNƏ 
   
İstədim gizlədim məhəbbətimi – 
Məni şeirlərim satdılar sənə. 
İstədim on əlli qoruyam, gülüm, 
Gözümün içindən mil salıb, salıb, 
İşığın dalınca çatdılar sənə, 
İşığın ucunda tutdular səni... 
   
İşıq sürətinə ünüm çatmadı, 
Taleyin hökmünə əlim çatmadı, 
Yat, – dedim – bəxtimə, o da yatmadı, 
Allahım oldunuz az qala, gözlər. 
   
Bir şəhərdə zəhər udan, 
Bir dənizdə çimən bizik. 

112 
 
Gecəmizə, günümüzə həsrət şərik. 
Xoş günlərə dözəmmədik, dözəmmədik... 
   
...Qağayılar qanad çalır, 
Qanadları yosun iyli. 
Mən qanadı qırılmışın 
Qanadları dor ağacı – 
Küləklər yayır səsimi. 
Qanadlarım dar ağacı – 
Asılmışam 
Bir yaralı durna kimi... 
   
Ah dedim, oydun məni, 
Bu hala qoydun məni. 
Yelkənsiz gəmi kimi 
Dəryada qoydun məni... 
   
1989 
   
YALANDI 
   
Sizin qapınızdan öpən olmayıb, 
Olmayıb, olmayıb, olmayıb, dünyam! 
Yox! Mənim dərdimdən ölən olmayıb, 
Yalandı, yalandı, yalandı, yalan! 
   
 
 

113 
 
Yalandı o uzaq rahibə qızın 
Bizə dedikləri... 
o acı tüstü... 
Yalandı nağılı Avazanın da, 
Dom kilsəsi, Ani, Qəçrəşin üstü... 
   
Yağış islatmayıb Arbatda bizi, 
Qatar aparmayıb uzaqlara, yox!... 
Yox, yox saxlamayıb qar izimizi, 
Məni doğramayıb, o qəfil ağrı... 
   
O mən olmamışam, and içirəm mən! 
Gözündə yaş o şeiri 
yazmayıbsan bir axşam. 
Yox, yox dəli kimi təkrar, təzədən, 
Sən adlı mələyə vurulmamışam. 
   
Günün şüasından tutub dırmaşıb, 
Günəşdən sənə pay gətirməmişəm. 
Yuxuda görmüşəm o “dəhşət”ləri 
Səni tapıb, nə də itirməmişəm. 
   
Ağlım başımdadı, əynim sığallı, 
Biz su içməmişik o qara daşdan. 
Nə falçılar bizi yorub, nə də ki... 
Mən işə gedəcəm səhər o başdan... 
   
1990 

114 
 
* * * 
Yanmış ocaq yeri var 
Ürəyimdə 
sən gedəli... 
Bir xəncər sancı var 
Kürəyimdə sən gedəli... 
   
Qəhqəhələr, işvələr, nazlar 
Payız yarpaqları kimi 
Küləklərin ağzında 
veyil-veyil. 
Nə Günəş qızıl tellidi, 
Nə dəniz mirvari deyil... 
Dünyada 
Sən adlı mələk var, 
Mən adlı ürək. 
   
İnnən belə 
Qızıl-qızıl balıqlar 
Dənizlərdə 
Üşüyər də, ölər də,.. 
Bir bayatı çağırın: 
– Mey qaldı şüşələrdə... 
   
5 noyabr, 1991 
 
 
 

115 
 
SƏDAQƏT RƏŞADQIZI 
(1952) 
 
Sədaqət  Rəşad  qızı  (Məmmə-
dova  Səaqət  Rəşad  qızı,  həkim, 
publisist,  şair)  5  noyabr  1952-ci 
ildə Bakı şəhərində Ziyalı ailəsin-
də anadan olmuşdur. 1969-cu ildə 
orta məktəbi qızıl medal ilə bitirib, 
1975-ci  ildə  N.  Nərimanov  adına 
ADTİ-nin  müalicə-profilaktika  fakültəsini  “Fərqlən-
mə” diplomu ilə başa vurub.   
“Azərbaycan Müəllimi”, “Elm və həyat”, “Azər-
baycan  qadını”,  “Məhsəti”,  “Qoşa  ulduz”,  “Aydın-
lıq”,  “Zaman”,  “Hakimiyyət”,  “Bizim  şəxsiyyət”, 
“Şuşa”,  “Qarabağa  aparan  yollar”,  “Dövlət  və  qa-
nun”, “Exo”, “525-ci qəzet”, “Borçalı” və s. qəzet və 
jurnallarda tibbi, elmi və publisistik yazıları, şeirləri, 
dərc  olunub.  “Müqəddəs  qələm”,  “Cəsarətli  qələm” 
diplomları ilə mükafatlandırılıb. 
  
 
 
 

116 
 
ANA HAQQINDA BAYATILARDAN 
 
Dərdi söylə qanana, 
Sirri vermə nadana, 
Yüz dostun olsa simsar, 
İnsana yaxın-ANA! 
Günəş üfüqdən doğar, 
Səhər gecəni qovar, 
Ananın laylasından, 
Dünyada şirin nə var?! 
 
Ana bir qibləgahdır, 
Laylası – ney, segahdır... 
Sözündən əsla çıxma, – 
Bağışlanmaz günahdır!... 
 
Çıxıblar dağ belinə, 
Obasına, elinə... 
Canı qurban veriblər, 
Ananın bir telinə! 
 
 
 
 

117 
 
QARABAĞ BAYATILARI 
 
Torpaq qışdan oyandı, 
Hissim sizə ayandı, 
Qarabağ dərdli cismim, 
Göz görə-görə yandı! 
 
Ay paradır, yarım, bax, 
Mənə tərəf, yarım, bax! – 
Dərdi bilmək istəsən, 
Ürəyimi yarım, bax!.. 
 
Səmt haraya, ay quşlar?.. 
Sizə yoxdu, tay, quşlar, 
Qarabağdan bircə gül, 
Dərib verin pay, quşlar. 
 
Qarabağ talan oldu, 
Gülləri solan oldu, 
“Dost” kəsdiyi çörəkdə 
Əhdində yalan oldu. 
 
 
 
 
 

118 
 
TOFİQ NURƏLİ 
(1953) 
 
Tofiq  Nurəli  (Hacıyev 
Tofiq  Niyətulla  oğlu  –  hə-
kim,  şair,  publisist)  4  iyul 
1953-cü  ildə  Qonaqkənd 
rayonunun  Yerfi  kəndində 
anadan  olmuşdur.  Yerfi 
kənd məktəbində səkkizinci 
sinfi bitirdikdən sonra (1961-1968) Bakı şəhərində 19 
saylı orta məktəbdə təhsil almışdır (1968-1970). N. Nə-
rimanov adına Azərbaycan Dövlət Tibb İnsti-tutunun 
müalicə-profilaktika  fakültəsini  fərqlənmə  diplomu 
ilə bitirmişdir (1972-1978).   
Səksəninci  illərdə  ədəbiyyata  gələn  Tofiq  Nu-
rəlinin “Şehli kəpənəklər”, “Yağışdan sonra”, “Tənha 
bir qüssə”, “Tənha payız çiçəyi” və başqa kitabları çap 
olunub.  Şeirləri  Moskvada,  Təbrizdə,  Türkiyədə  çap 
olunub. “Qaçaq Mayıl” kinopovestinin də müəllifidir. 
  1988-ci ildən AYB-nin üzvüdür. 
   
 
 

119 
 
KƏNDƏ ENƏN ZAMAN... 
 
Kəndə enən zaman azan durnalar – 
İşıq tellərinə dəyib öləndə
Bir anlıq qəlbindən keçir sən məni – 
Bəlkə o durnanın biriyəm mən də... 
   
Duman bürüyəndə bom-boz çölləri, 
Solğun çəmənləri döyəndə yağış 
Qəhərdən doluxmuş bir cüt göz axtar – 
O mənim gözümdür; qəmgin, yaşarmış... 
   
Gecələr uzanıb həddin aşanda, 
Payız köynəyini geyəndə dağlar 
Anla ki, ömrümə payızlar çökür – 
Ağla, məni ağla, qəlbində ağla... 
   
Qoşulub payıza gedirəm mən də 
Yaxşı ki, dünyada hələ sən varsan... 
...Payızlar gələndə düşsəm yadına 
O kənddə bir daşı sığallayarsan... 
   
*** 
Taleyim kədərli zümzümələrlə 
Mənə bu dünyanı qandırmalıymış. 
Bir gün ürəyimdə alışan sevda 
Bir gün ürəyimi yandırmalıymış. 
   

120 
 
Sönüb gözlərimin ümid işığı 
Tənha ürəyimdə nə səda, nə səs. 
Mənim ürəyimin boşluqlarını 
Çaylar min il axsa doldura bilməz. 
             
Mən deyə bilmərəm, ürəyim desin 
Bu sevda yolunda kiməm, nəçiyəm. 
Sənli günlərimi sədəqə versin: 
Zaman qapısında kor dilənçiyəm. 
           
*** 
Yaşamaq çətindir daha mənimçün, 
Hər şeyi bazara dönən ölkədə. 
Ata yurdlarına ağılar deyən 
Son kəndli şairi mənəm bəlkə də. 
       
Daha gərək deyil yaz yağışları, 
Qurumuş bulağam, solmuş çəmənəm. 
Nakam sevdalardan ağılar deyən 
Son sevgi şairi bəlkə də mənəm. 
   
Hər yanda gözyaşı, qüssə, kədər, qəm 
Bu uzun yollarda mən də yoruldum. 
Bir də ayıldım ki, bəlkə də mənəm 
Ən qəmli şairi mənəm bu yurdun... 
   
Əməlli bir tale yaşamadım ki, 
Ömrümü taladım belədən-belə. 
Ey ana vətənim, ey Azərbaycan – 
Mənə bu dərdləri sən halal eylə... 

121 
 
SƏNİN AD GÜNÜNÜ KEÇİRƏCƏYƏM 
 
Tənha bir qüssəni çəkib başıma 
Yenə şəkilləri töküb qarşıma 
Sığınıb ömrümün sevda yaşına 
Sənin ad gününü keçirəcəyəm. 
       
Ürəyim dolacaq fevral qarıyla   
Dinəcək qırılmış arzu tarıyla. 
Boşalmış siqaret qutularıyla 
Sənin ad gününü keçirəcəyəm. 
       
Bu gecə döyməsin kimsə qapımı 
Qəlbim qırmayacaq öz inadını 
Sıxıb dodağıma sənin adını 
Sənin ad gününü keçirəcəyəm. 
   
 
HEYKƏLLƏR AĞLAYIR YAĞIŞ YAĞANDA 
 
Hərəsi tarixdə bir səs, bir səda   
Yaşayır ömrünün heykəl çağında. 
Hamının ürəyi kövrəlirsə də 
Heykəllər ağlayır yağış yağanda. 
   
Deməyin yağışdır yağır buluddan 
Göylərin ürəyi dolub ağlayır. 
Leylini Məcnuna qovuşdurmayan 
Füzuli peşiman olub ağlayır. 

122 
 
  Qəlbi kövrəlsə də öldürəcəkdir, 
Kişidir dayanıb sözünün üstə. 
Bəhram qılınc çəkib, gözləri yaşlı 
Əjdaha ağlayır dizinin üstə. 
   
Gözləsin nə qədər, dözsün nə qədər 
Bezikib səbrindən səbir ağlayır. 
Qısılıb tarixin divarlarına   
"Səbr eylə" söyləyən Sabir ağlayır. 
   
Daşlar ağlayırsa fəlakət olub 
Axı ürəyi var daşın, dağın da. 
Hamının ürəyi kövrəlirsə də 
Heykəllər ağlayır yağış yağanda. 
   
 
KİŞİ SÖZÜ 
   
Sözdür də... görünən izi qalmayır 
Hərdən şapasan da şillə yerinə.. 
...Kişinin dediyi söz də kişidi- 
Qoyub atmaq olar güllə yerinə... 
   
Sözdür də... başına hər cür ip salıb 
Yüz yana, yüz yerə qatlamaq olar.., 
İlahi gücü var, kişi sözüylə 
Min illik bütləri laxlatmaq olar... 
   

123 
 
Sahibsiz mülkləri ot-alaq basar, 
Çoxalar bayquşu viranələrin, 
Kəsərli söz deyən kəs olmayanda 
Qeyrəti olmayıb zəmanələrin... 
   
Bədbəxtdi qeyrətdən qısır zəmanə, 
İsitmir kişisiz alışan ocaq, 
İnanma böyüyüb söz deyən olsun 
Qısır zəmanədə böyüyən uşaq. 
   
Kişi sözü gərək hər zəmanənin – 
Burda min məna var ensən dərinə.. 
Kişinin dediyi söz də kişidi – 
Qoyub atmaq olar güllə yerinə... 
   
*** 
Ürəyimə dolar kədər, 
Ötənlərdən verər xəbər. 
Daha nələr, daha nələr... 
Axşamlarıq qürub çağı... 
   
Mən bir ömrü verdim bada,   
Nə qaldı ki, düşə yada?! 
Tək qalıram bu dünyada, 
Axşamların qürub çağı... 
   
 
 
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə