Əfrahim hüseynli



Yüklə 2.29 Mb.
Pdf просмотр
səhifə8/10
tarix23.12.2016
ölçüsü2.29 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

 
 

180 
 
ÖYÜD 
Oğlum Əzizə 
   
Sevmək-bulud kimi dolmaqdı, 
yağış olub yağmaqdı. 
can verib, 
can almaqdı, 
ruzi, bərəkətdi sevmək... 
...bir bulud kölgəsində 
təpədən dırnağadək islanmaqdı. 
islana-islana yuyunmaqdı... 
yuyuna-yuyuna anlamaqdı yağışı... 
Sevmək nədi? – soruşursan...?! 
Baxçamızda saralan o ağaca bir də bax! 
qoru, o budaqdakı tənha quş yuvasını, 
amma oynama, oğul, 
yuvayla oynamazlar! 
bahar – yenə gələcək, 
bahar geri dönəcək
quşlar da qayıdacaq 
öz isti yuvasına... 
sevmək nə olduğunu anlayacaqsan onda- 
uyma dəli dünyaya; 
bax Günəşə, bax Aya 
küləyi dinlə. 
dənizin səsinə qulaq as! 
küləkdən, dənizdən güc al! 
özünə güvən, 

181 
 
özün ucal! 
od ol, 
alov ol, 
ocağın olsun. 
ocaqla oynama,oğul! 
“Ürəyin” olsun, 
ürəyini açmağa 
isti qucağın olsun 
–qucaqla oynama, oğul! 
Verdiyin söz, 
kəsdiyin duz-çörək 
düz olsun – 
bıçaqla oynama, oğul! 
Sevmək nədi?– soruşursan? 
sevmək yoldu, yolçuluqdu 
məmləkətə yağan 
ilk qar kimi tərtəmizdi, 
ağappaqdı, ləkəsizdi – sevmək! 
bir də ki,... 
bir də ki 
sənin 
hardan gəlib, 
hara getdiyini göstərən – ləpirdi, 
izdi 
ruzi, bərəkətdi sevmək!... 
   
   
 
 

182 
 
ETİRAF 
   
Sevmək var ömür sürər, 
…sevişmək var 
hər bir anı – bir ömür.... 
Qoxusu bahar yağmuru... 
çöhrəsi Ay şöləsi.... 
yanağı şeh düşmüş lalə – 
qadındı... 
bir cüt yaşıl gözləri var 
yosun-yosun. 
baxışları ovsun-ovsun – 
qadındı. 
vücudu çiçək yatağı, 
qızılı saçları yarpaq-yarpaq... 
istəyimin gerçək olduğu yerdə 
görüşdük onunla... 
üzünü gizlədi məndən. 
salam verdim ürəyimdə... 
gözləriylə alınca 
dedi: 
“sevgiyə inanmaq azdı. 
...ona heç sahib olmaq da yetməz”... 
bir başqa dünyaya kilidlənmişdim, 
açarını axtarırdım... 
bir damla su – mən 
“islanmaq istəyirəm“ – 
deyən o qadın.... 

183 
 
  EŞQ HEKAYƏTİ 
   
Sevmək ayrılıqla gəldi... 
doğulduğu gün, 
eyni bir qurşuna tuş oldu, 
eyni bir həyəcanı yaşamaq kimi- 
açmadan soldu... 
Sevmək- 
yalançı bahara aldanan çiçək- 
elə ufacıq ki, 
elə məsum ki... 
doğulmadan ölən bəxtsizlər kimi- 
boğuldu öz içində, 
Qovuşmağa uzalı əlləri 
havadan asılı... 
yaşanmamış günləri taleyə təslim... 
Sevmək- 
dayanmaq!, 
durmaq!, 
səbr etmək!, 
dözmək!!!... 
dözə-dözə üzülmək, 
dərd sapına düzülmək ... 
bu qədər riskli, 
bu qədər zorkən? 
nədən belə əzəl ki? 
Sevmək – 
niyə belə gözəl ki? 

184 
 
  KABARE TÜSTÜSÜNDƏ 
   
Bu söhbət qurtarmaz, 
bağlayaq-mən ölüm. 
bir şüşə də de gəlsin 
öldürək zülüm-zülüm 
         
gecə gündüzdən uzundu 
ömür arzudan qısa 
sən mənə sus, mən sənə 
keflənək susa-susa 
       
nə tərifə gərək var 
nə sağlığa ehtiyac 
dost qurşunu yeyənə- 
nə çarə var, nə əlac. 
   
   
“NƏ TƏHƏR MƏSLƏHƏTDİ” 
   
Ürək yenə sözə baxmır, 
–nə təhər, məsləhətdi. 
ya dayansın, ya da dözsün, 
–birtəhər, məsləhətdi. 
         
Sevgini o verdi, mənə, 
mən də bir qıza verdim. 
Dedi: “gözlə” gözləyirəm: 
–nə qədər, məsləhətdi . 

185 
 
  “Yaş artar, ömür çoxalmaz”, 
eşqin yarası sağalmaz. 
hər dərddən sinə dağ olmaz, 
–nə çəkər, məsləhətdi. 
   
Ömrümüzün dörd fəsli var. 
qaldırın badələri, dostlar: 
“gəlməsin qəlbin payızı, 
–nə gələr məsləhətdi! ” 
   
   
 
   
 
 

186 
 
AZADƏ TALEH ABBAS (HACI AZADƏ TALEH 
ABBASQIZI)
 
(1964) 
 
Azadə  Taleh  Abbas  (Hü-
seynova  Azadə  Abbas  qızı  – 
həkim,  şair,  publisist,  peda-
qoq)  1964-cü  il  fevralın  26-da 
Gəncə  şəhərində  anadan  ol-
muşdur.  Burada  1  saylı  şəhər 
orta  məktəbini  qızıl  medalla 
bitirdikdən  sonra  N.Nərimanov  adına  Azərbaycan 
Dövlət  Tibb  İnstitutunun  II  müalicə-profilaktika  fa-
kültəsində  təhsil  almışdır.  İctimai  İхtisaslar  fakül-
təsində  хüsusi  jurnalistika  kursu  keçərək  jurnalist 
iхtisasına yiyələnmişdir (1984-1988).   
  “Nə yaхşı ki, dəniz varmış”, “Borçalı lətifələri”, 
“Taleyim mənim, Talehim mənim”, “Dədə Qorqudda 
Borçalı izləri”, “Tənha ağac”, “Sənsiz”, “CO metal və 
canlı orqanizm” (dərslik), “Хalqları birləşdirən şəхsiy-
yətlərdir”,  “Hikmət  хəzinəsindən  incilər”,  “Yaz” 
(ingilis  dilində),  “Həqiqətin  təşnəsiyəm”,  Stokholm-
Helsinki  (ingilis  dilində),  “Unudarammı”,  “Sənsiz” 
(musiqi  bəstələnmiş  şeirləri),  ”90  let  v  stroyu”,  “Bu 
sevgi  qəlbimə  haqdan  gəlibdi”,  “Çiçəklərin  söhbəti” 
(gürcü dilində), “Borçalının ziyalı qadınları” (ensiklo-
pedik  toplu,  2008),  “Elə  bil  Məkkəyə  nur  ələnibdi” 
(2009), “Dunya, məni tanıdınmı”, “Haqqın quluyam”, 

187 
 
“Ətraf mühit və canlı orqanizm” (dərslik), “Qızılgül” 
(toplu), “Seçilmiş əsərləri” (3 cild), eləcə də 6 tərcümə 
kitablarının müəllifidir. 
Azərbaycan  Jurnalistlər  Birliyinin  idarə  heyə-
tinin (1995), 2003-cü ildən AYB-nin üzvüdür. 
   
   
XOCALIM 
   
Sənin dərdin dağdan ağır çəkilməz, 
Pərən-pərən səpələndin, Xocalım! 
Nə müsibət, bəla gəldi başına, 
Qan gölündə ləpələndin, Xocalım! 
   
Ağrıların xalqın qan yaddaşında, 
Düşmən gəzər torpağında, daşında. 
Üşüyürük həsrətinin qışında, 
Göylərindən qəm ələndi, Xocalım! 
   
Əsir düşdü əzizlərin elində, 
Sən cəsursan şəhidlərin dilində. 
Qız-gəlinlər yağı düşmən əlində, 
İşgəncəylə sillələndi, Xocalım! 
   
Bulağında insan qanı qaynadı, 
Yağı düşmən bizlə oyun oynadı. 
Qoca-cavan al qanına boyandı,- 
Körpələrin güllələndi, Xocalım! 

188 
 
Azadənin açılarmı sabahı? 
İntiqamdır ümid dolu pənahı. 
Yandıracam ölüm adlı günahı! 
Qeyrətinə qəm bələndi, Xocalım! 
   
 
YUVANA DÖNMÜRSƏN NİYƏ, 
QARANQUŞ 
   
Yazından xəbərsiz qalıbdır çinar, 
Nazından çox uzaq olubdu çinar, 
İyini keçmişdən alıbdı çinar, 
Yuvana dönmürsən niyə, qaranquş? 
   
İnsanlar müjdənə çəpərmi çəkib, 
Yuvanda qarğışmı, zəhərmi əkib? 
Sənin taleyinə qəriblik çöküb... 
Yuvana dönmürsən niyə, qaranquş? 
   
Yaz ağzı yolunu səməni gözlər, 
Həsrətlə çinara dikilib gözlər, 
Sənə ünvanlanıb yanıqlı sözlər, 
Yuvana dönmürsən niyə, qaranquş? 
   
Qoyma Azadəni çətində, darda, 
Qoruyar şərq səni boranda, qarda, 
Desənə, izini axtarım harda? 
... Yuvana dönmürsən niyə, qaranquş? 

189 
 
  ULDUZLAR 
   
Qaranlıq gecədə bir nura dönüb, 
Göylərdə çiçək tək açan, ulduzlar! 
Mən sizə vurğunam, sizə heyranam
Yollarıma işıq saçan ulduzlar! 
   
Qərib gecələrin bəzəyisiniz, 
Duyan ürəyimin özəyisiniz. 
Könlümün, gözümün istəyisiniz, 
Mən sizi görərəm haçan, ulduzlar! 
   
Azadə Talehin ümidlərisiz, 
Ömrümün mənalı, xoş günlərisiz, 
Parlaq arzuların dəyərisiniz, 
Ay yanar ulduzlar, qaçan ulduzlar! 
   
   
SAZIM 
 
 
Sehrlənib, mehrlənib, 
Sinəm üstə dinən sazım. 
İlmə-ilmə, naxış-naxış, 
Pərdələrə enən sazım. 
   
Nələr duydum harayında, – 
Könül adlı sarayında. 
Məhəbbəti ürəyimdə, 
İçin-için yanan sazım. 

190 
 
  Eldən-elə gəzəcəksən, 
Sinən sipər, – dözəcəksən... 
Hələ nələr görəcəksən, 
Ürəklərə dolan sazım. 
   
Azadə sənə bağlandı, 
Nə yoruldu, nə usandı. 
Ömrün ömrümə həyandı, 
Mənə sadiq qalan sazım. 
2004 
   
BÜLBÜLÜN SƏSİNƏ OYANDIM GECƏ 
   
Bu quş niyə gecəyarı oxuyur, 
Dərdi nədi sarılıbdı nəğməyə, 
Nəğməsiylə kimə meydan oxuyur, – 
Vaxtımı tapdı öz dərdini deməyə? 
     
 
Qaranlığı niyə basıb bağrına, 
Gözlərindən niyə yuxu qaçıbdı? 
Dünya yatır, Günəş yatır, Ay yatır – 
Bu quş burda yeni dünya açıbdı... 
       
Qönçə gülün budağına qonubdu, 
Hansı həsrət onu belə yandırır? 
Cəh-cəhə bax!.. İçimdə qan donubdu, – 
Nisgil dolu bir keçmişi andırır..... 
   

191 
 
Necə gözəl, necə dadlı səsi var, 
Oxuduqca, ürəyimi qoparır. 
Asta oxu, a bülbülüm, sən Allah!- 
Nəğmən məni keçmişlərə aparır... 
1999 
   
 
ÜMİDİM QALMAYIB... 
   
Bu bahar canımı üşüdür yenə, 
Dərd-kədər qəlbimlə giribdi bəhsə,- 
Didib parçalayır içimi yenə, 
Ümidim qalmayıb artıq heç kəsə. 
   
Bir ülvi söhbətə-sözə möhtacam, 
Ağrıya qəniməm, sevincə tacam. 
Uzaqdan görünən tənha ağacam, 
Ümidim qalmayıb artıq heç kəsə. 
   
Yalana bələnib dostlar, tanışlar, 
Yorubdu qulağı saxta alqışlar. 
Gün yoxa çıxıbdı, yağır yağışlar, – 
Ümidim qalmayıb artıq heç kəsə. 
   
Şöhrət dumanında azıbdı çoxu, 
Ayırmaq olmayır aclardan toxu. 
Ünvanın bəllimi, həqiqət oxu? – 
Ümidim qalmayıb artıq heç kəsə. 

192 
 
  Azadə, haqqını kim anlayar, kim? – 
Gecələr şairsən, səhərlər həkim. 
Deyirəm, dünyadan bəlkə əl çəkim, – 
Ümidim qalmayıb artıq heç kəsə.... 
2003 
   
 
GEDƏNİN DALINCA AĞLAMA BELƏ 
   
Gedir bir arzunun vida səsi tək
Gedir ayrılığın təntənəsi tək, 
Gedir bir sevginin son nəfəsi tək, – 
Gedənin dalınca ağlama belə. 
 
Ömrün dünənində qalıb, gedir o, 
Eşqini qəlbindən salıb gedir o,   
Ömürlük ayrılıq alıb, gedir o, –   
Gedənin dalınca ağlama belə. 
 
Ömrün bu vədəsi, ömrün bu çağı, 
Gözyaşı əridər vüqarlı dağı. 
Dünyanın üzünü su alar axı, 
Gedənin dalınca ağlama belə. 
2012 
   
 
 

193 
 
ANA 
   
Müqəddəslik rəmzisən 
Hər an mənə dünyada. 
Harada olsam yenə, 
Anam, düşürsən yada. 
   
Sözünə, söhbətinə, 
Yer üzündə tay hanı? 
İllər ötüb keçsə də, 
Unutmaram laylanı. 
   
Dərdimin əlacısan, 
Sənsən yaşadan məni. 
Başımızın tacısan, 
Allah qorusun səni! 
   
1987 (Mahnı mətnindən) 
   
 
 
ATA 
   
Dərd-qəmi unutduran, 
Gözdə yaş qurutduran, 
Qəm-kədəri uçuran, 
Yalnız atadır, ata. 
   

194 
 
Balaların sipəri, 
Ailənin təpəri, 
Əsil düşmən çəpəri 
Yalnız atadır-ata. 
   
Evdə bərəkət ruzi, – 
Saf niyyət, təmiz arzu. 
Qəlbdə əridən buzu, 
Yalnız atadır, ata. 
2002   
(Mahnı mətnindən) 
   
DİVAR 
   
Divarların ən sərtidir, 
İçimdə hördüyüm divar. 
Hər nə desən, o şərtidir... 
Dərdimi böldüyüm divar! 
   
Bəlkə də bilmirəm dərdi, 
Mən də bir ayrı cür karam. 
O çatları mən vurmuşam, 
Əfv et, əfv et, günahkaram. 
2014 
   
 
 

195 
 
BULUD 
   
Mənim kimi kədərlisən, 
  qəmlisən, 
Gözləri nəmli bulud. 
Xəyallarla dünya qurdum, 
Dumanlı, qəmli bulud. 
Yoxsa, məni sən doğmusan, 
Anam kimi kövrək bulud. 
Səni doğma sayır hərdən, 
Sinəmdəki ürək, bulud! 
 
*** 
Yağış olub axan bulud, 
Səni gördüm payız günü, 
Könlüm yaman kövrəldi... 
Ötür zaman... zaman, bulud! 
Yaşamaq, ömür gözəldi... 
Payıza dönən bu ömür,- 
Dünyadan nigaran, bulud.   
2011 
(Mahnı mətni) 
 
 
 
 
 

196 
 
ELMAN RÜSTƏMOV
 
(1966) 
 
  Elman  Rüstəmov  (Rüs-
təmov Elman Süleyman oğlu, 
həkim,  yazar)  26  iyul  1966-cı 
ildə Qərbi Azərbaycanın Zən-
gəzur mahalının Qafan rayo-
nunun  Aşağı  Girətağ  kən-
dində  anadan  olub.  1991-ci 
ildə Azərbaycan Dövlət Tibb Universitetini fərqlənmə 
diplomu ilə bitirib, 
  “Xoşbəxt  günlərimin  acı  gözyaşları”  (Zaurun 
yuxuları),  “Başkəsənlər”,  “Anama  məktub”,  “Nov-
ruzda açılan atəş”, Dürmək restoranı” və “Tanrı ürək-
lərdədir” kitablarının müəllifidir.   
  Elman  Rüstəmov  2014-cü  ildə  “Qafqaz-Media” 
İctimai  Birliyinin  təsis  etdiyi  “Nurlu  qələm”  müka-
fatına layiq görülüb. 
 
 
 
 

197 
 
HEYKƏLLƏR DƏ CANLIDIR 
(İxtisarla) 
   
 
Heykəllər də canlıdır 
Doğulur, 
Yaşayır, 
Ölür. 
Heykəli dərd-qəm deyil, 
Zaman özü öldürür. 
Boyları da müxtəlif, 
Ömürləri kimidir, 
Görən bu başıkəsik 
Cansız heykəl kimindir? 
Gör nə qədər heykəlin, 
Söndürülüb çırağı. 
Onların da bizim tək 
Vardır öz qəbiristanlığı. 
*** 
Qəlbimizin yarası, – 
Gözəl Şuşa qalası 
Görən nədən yenildi? 
Şux qamətli Natəvan, 
Şeirinə mahnı qoşan 
Erməninin önündə 
Alçaldıldı, əyildi. 
Şairlərin fəryadı 
Yaman incitdi onu, 
Bu imiş ay Xan qızı, 

198 
 
“Məclisi-üns”ün sonu?! 
Erməni güllələri, 
Deşik-deşik eylədi 
Bülbülün açıq alnın, 
Ancaq tökə bilmədi 
Onun bir damla qanın. 
Qan ürəyə axırdı, 
Bülbülün hikkəsindən. 
O, qisas gözləyirdi, 
Oğlundan, nəvəsindən… 
Eynəyini sındırıb, 
Üzeyiri vurdular, 
Ürəyindən, gözündən. 
“Xarı bülbül” dözməyib, 
Köçdü Cıdır düzündən. 
Heykəllər qərib düşdü, 
Şuşadan, öz elindən. 
Xarı bülbül büzüşdü, 
Xəzərin küləyindən. 
*** 
Nə yaxşı ki, 
Nizami, 
Füzulimiz yaşayır. 
Yenə dərisi soyulan, 
Cilalanan, yonulan, 
Nəsiminin heykəli, 
Avropalaşmış Şərqdə, 
Günəş kimi parlayır.          06.10.2009 

199 
 
 
QANA BOYANMIŞ RÖYA 
 
Hitler haqqında çəkilmiş “Bunker” filmində 
röyada zəhərlənərək dünyalarını dəyişmiş 
“Hitlerin məsum körpələri”nə həsr edirəm. 
 
Hitlerin uşaqları şirin yuxudaydılar, 
Hər tərəf gül çiçəkdi, ətir-qoxudaydılar. 
Qaçırdılar çəməndə sevinclə, gülə-gülə, 
Bülbül nəğmə qoşurdu hər budaqda bir gülə. 
Hər yan rəngarəng idi... təbiət nə gözəldi, 
Tərbiyəçı şövq ilə yanlarınca gəzirdi. 
Payladığı “konfet”i məsum, çiçək körpələr, 
Dodaqlarında tutub, dişlərilə əzirdi. 
Birdən necə oldusa, gəzdikləri çəmənlik 
Bircə anın içində qan selinə boyandı, 
Qandan dəniz yarandı, lap xirtdəyə dayandı. 
Anlaya bilmədilər bu qan nəyin qanıydı. 
Faşizmin qurbanı milyon-milyon günahsız, 
Əli yalın, silahsız insanların qanıydı. 
Bütün bəşər övladı bu qan selinə görə, 
Ataları Adolfu söyürdü, qınayırdı. 
Bircə anın içində boğuldu qan selində, 
Yaraşıqlı, gülərüz, incə, məsum körpələr, 
 
 

200 
 
Bülbüllər də məhv oldu, soldu açan çiçəklər. 
Həyat söndü yox oldu, təbəssüm üzdə dondu, 
Nurlu sifətlər üstə əzrail quşu qondu. 
Günahsız körpələrin başı yanına düşdü, 
Mələfələr ayaqdan üzlərinə sürüşdü… 
20.01.2010 
 
SƏNİN HÖRÜLMÜŞ ZÜLFÜN 
 
Milyon-milyon gözəlin, 
Gəlinin, nazəninin, 
Zülflərini darayıb 
Buruq-buruq bursalar, 
Milyon bəzək vursalar
Milyon rəng yaxsalar, 
Mılyon çiçək taxsalar, 
Gözəllikdə bənzəməz 
İncə əllərin ilə 
Daranılan, yuyulan, 
Sinən üstə burulan 
O hörülmüş zülfünə. 
Könlümü yaralamış 
Sənin hörülmüş zülfün, 
Qəlbimin seçımındə, 
Milyon zülflər içində, 
Ən alı mükafata 
Layiq görülmüş zülfün. 
2010-cu il mart. 

201 
 
AFAQ ŞIXLI
 
(1969) 
 
    Afaq Şıxlı (Afaq Şıxlinska-
ya,  həkim,  şair,  publisist,  tərcü-
məçi) 1969-cu il 25 iyunda Azər-
baycan  SSR-in  Bakı  şəhərində 
ziyalı  ailəsində  dünyaya  gəlib. 
1984-cü  ildə  Bakı  şəhəri  12  saylı 
orta  məktəbi  (on  beş  yaşında) 
qızıl  medalla  və  15  saylı  musiqi  məktəbini  (forte-
piano) əla qiymətlərlə bitirib. 1990-cı ildə N. Nərima-
nov  adına  Azərbaycan  Dövlət  Tibb  İnstitutunun  I 
müalicə-profilaktika  fakültəsini  bitirməklə  Azərbay-
can Respublikasında ikinci ən gənc həkim olmuşdur. 
Azərbaycan,  Rusiya  və  Avrasiya  Yazarlar  birlikləri-
nin,  Azərbaycan  Jurnalistlər  birliyinin,  Beynəlxalq 
Yazıçılar və Publisistlər Assosiasiyasının üzvü, Rusi-
ya  Poeziya  Akademiyasının  müxbir  üzvü,  “Nicat”–
Azərbaycan irsinin dirçəlişi cəmiyyətinin təsisçisi və 
həmsədri,  AYB-nin  Moskva  bölməsinin  məsul  kati-
bidir. 
“Qəlbimin  dedikləri”  (2003),  “Sevərsənmi...” 
(2005), “Məndən uzaqda” (2008), “Səni düşünürəm” 
(2011), “Səni düşünürəm” Təkrar nəşr. (2012), “Öm-
rümün beşinci fəsli” (2013), “Ömrümün beşinci fəsli” 
Təkrar  nəşr.  (2013),  “Dostlarım,  bana  da  bahar  gön-
derin!”  Türkiyə  türkcəsində.  (2013.  Şiir  vakti. 

202 
 
Türkiye),  “Bədii  tərcümələr”  (2014.  Saratov),  “Bədii 
tərcümələr” Təkrar nəşr. (2014), “Sənə demədiklərim” 
(2015),  “V  poiskax  sebya”  Rus  dilində  (Moskva) 
kitablarının müəllifidir. 
Ailəlidir. İki övlad anasıdır. 
 
ŞEİR 
   
Sözlərdən düzülən bir inci sapı, 
Sənətin yenilməz qoludur şeir. 
Ürəkdən ürəyə açılan qapı, 
Hislərin idraka yoludur şeir. 
   
Göylərin səsidir, ucadan-uca, 
Gah sevdalı gəncdir, gah müdrik qoca. 
Kükrəyən vulkandı, alışan ocaq, 
Alovdur, şimşəkdir, doludur – şeir. 
   
Aləmin zərrəsi, zamanın anı, 
Bir canın həvəsi, bir ruhun canı, 
Bütün duyğuların könül sultanı 
Ülvi məhəbbətin quludur şeir. 
   
Nəfis sətirlərin incə naxışı, 
Dünyanın laylası, ahı, alqışı, 
İlahi nəfəsi, Tanrı baxışı... 
Sirr ilə, sehrlə doludur şeir. 
   

203 
 
Onun sayəsində gözəldir bəşər! 
Qələmdən süzülüb dillərə düşər... 
Əbədə qovuşar, ölümsüzləşər, 
Əzəldir, əfzəldir, uludur şeir. 
 
 
QÜRBƏT 
  
Bu dünyada, cəhənnəmin   
Başqa bir üzüdür qürbət! 
Öz elindən gen düşənin   
Ağlayan gözüdür qürbət! 
  
Havası buz, yeli sazaq, 
Hər döngəsi kələk, duzaq. 
Bacıdan, qardaşdan uzaq 
Bir çölün düzüdür qürbət! 
  
Qara saça ələnən qar, 
Baxışlara çökən qubar... 
Ürəklərdə cadar-cadar 
Həsrətin izidir qürbət! 
  
Ötən günü nisgil dolu, 
İtməz dərdi, bitməz yolu... 
Ümidin qırılan qolu, 
Bükülən dizidir qürbət! 
  

204 
 
Qara üzü qardan bəyaz, 
Nə qəm bitər, nə də ayaz. 
Qərib ömrə gəlməz ki, yaz, – 
Payızın özüdür qürbət! 
 
 
BİR KÖRPƏYDİM 
   
Bir körpəydim – anasının balası, 
İstədiyim – ana südü, laylası. 
Eşitdiyim – əzizləmə, oxşama, 
Fərq qoymurdum heç səhərə, axşama. 
   
Uşaq oldum – ayaqları yalıncaq, 
İstədiyim – şirni, şəkər, oyuncaq. 
Tökdüklərim – sandıq içi, bağlama, 
Eşitdiyim – “canım, gözüm, ağlama!” 
   
Gəncliyimin çoşub-daşan illəri, 
Zümzüməylə keçirirdim günləri. 
Gördüklərim – yazı-pozu, qiraət, 
Gizlədiyim – qəlbimdəki məhəbbət. 
   
Qoymadı ki, yumub-açam gözümü, 
Cavanlığım tez yetirdi özünü. 
Çəkdiklərim – oğul-uşaq qayğısı, 
Oxuduğum – həzin ana laylası. 
 

205 
 
 
ÖMRÜMÜN BEŞİNCİ FƏSLİ 
   
Unutma, mən səni unutmamışam! 
Yurd salıb getmisən ürəyimdə sən. 
Qəlbimi kimləsə ovutmamışam, 
Çünki, həmişəlik ürəyimdəsən. 
   
Unutma, mən səni sevirəm hələ, 
Bu sevgi azalmır, artır günbəgün. 
Bir daha qayıdıb dönməsən belə, 
Ruhum qovuşacaq ruhuna bir gün. 
   
Sən – yağış ətirli, Günəş nəfəsli, 
Qəlbimdə ötəri naxış deyilsən! 
Sən – mənim ömrümün beşinci fəsli, 
Nə bahar deyilsən, nə qış deyilsən... 
   
Bilmirəm, heç nələr dəyişdi səni... 
Durub-düşünürəm hər səhər-axşam.   
Bircə istəyim var: Unutma məni! 
Unutma, mən səni unutmamışam! 
   
   
   
 
 

206 
 
QADINLAR 
   
Sevgisi, sevdası – dəniz misalı, 
Gah sevinclə üzür, gah da boğulur
Bəxtin yanlışını qəlbinə salır... 
Qadın neyləsin ki, qadın doğulur?! 
   
Fikrin sürətinə yetişmir izi, 
Hər anı – bir ömrün səadətidir. 
Dünyanın ən güclü, ən zərif hissi 
Sadiq qadınların məhəbbətidir! 
   
Kim verər həyatda onun yerini? 
Solan baxışında bir alov yatır. 
Gizləyib köksündə öz kədərini, 
Özgənin dərdinə, hoyuna çatır. 
   
Yüz işin qulpundan tutmada əli, 
Kövrək ürəyində qaya sərtliyi. 
Bəzən qadınlardan öyrənilməli 
Kişi dəyanəti, kişi mərdliyi! 
   
Sevib-sevilməsi – talenin işi, 
Bəxtinin xoş çağı qəlbi dağ olur. 
Qadınlıq – Tanrının bir bəxşeyişi! 
Ən xoşbəxt bəndələr qadın doğulur! 
   
 
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə