16.7. İqlimin istiləşməsinin qarşısının alınması tədbirləri
Bu istiqamətdə yerli dövlət tədbirləri beynəlxalq tədbirlərlə birgə həyata keçirilməlidir. Hər iki səviyyədə
keçirilən tədbirlər sistemində aşağıdakılar nəzərə alınmalıdır:
1) mütərəqqi, qabaqcıl texnologiyadan istifadə;
2) enerjiyə qənaət olunması;
3) kompleks iqtisadi, hüquqi və tərbiyəvi tədbirlərin həyata keçirilməsi. Bu tədbirlərin həyata keçirilməsində
əsas məqsəd atmosferə buraxılan parnik qazlarının miqdarının, ilk növbədə CO
2
-nin azaldılması sayılır.
Son zamanlar istehsalın müxtəlif sahələrində karbon qazından istifadə olunması üzrə yeni texnologiyalar
hazırlanır. Yalnız ABŞ-da 60-a qədər belə layihələr hazırlanmışdır. Bu layihələr içərisində artıq işi
dayandırılmış quyulardan yenidən neft istehsalında CO
2
-dən istifadə olunması texnologiyası layihələrinə xüsusi
qiymət verilir. Bu texnologiyaya əsasən CO
2
quyuya daxil olunaraq neftdə həll edilir. Onun həcmini
genişləndirərək özlülüyünü, suvaşqanlığını azaldır və bununla da neftin yuxarı qalxmasını təmin edir. Hesabla-
malar göstərir ki, bu metod quyuda qalan neftin 10-15%-ni çıxarmağa imkan verir.
Bir sıra beynəlxalq sənədlərdə CO
2
-nin atmosferdə azaldılması göstərilmişdir:
1) Alternativ energetikanın inkişafı və İES-dən çıxan tüstü qazlarını və CO
2
-ni tutub saxlamaq;
2) Enerjiyə qənaət edilməsi. Əgər bütün sənaye ölkələri öz istehsalı və məişətində enerji həcmini Yaponiya
səviyyəsinə qədər endirsə, enerjinin dünya tələbatı 36%-ə qədər aşağı düşər;
3) Meşələrin qırılmasının və meşə yanğınlarının qarşısını almaq və yeni meşəliklərin salınması.
Göstərilən tədbirlərlə yanaşı, tullantıların azaldılması haqqında beynəlxalq razılaşmalar da böyük
əhəmiyyət daşıyır. Belə öhdəliklər 1988-ci ildə Toronto (Kanada) şəhərində keçirilmiş Beynəlxalq konfransda
irəli sürülərək 2005-ci ilədək 1988-ci ilə nisbətən atmosferə buraxılan CO
2
-nin təxminən 20% azaldılması
nəzərdə tutulur.
Bu zaman Avstraliya, Danimarka, Fransa, Yeni Zenlandiya, İsveçrə (dünya tullantılarının 4,1%-ni təşkil
edir) 2005-ci ilə qədər CO
2
-ni 20% azaltmağı, Belçika, Kanada, Finlandiya, İrlandiya, İtaliya, Yaponiya, Nider-
land, Norveç, İsveç (10,8%), Böyük Britaniya (2,8%); 2005-ci ilə qədər SO
2
-nin miqdarını sabitləşdirməyə,
Almaniya isə (3,2%) – 2005-ci ilə qədər onu 30% azaltmağı öhdəyə götürmüşlər. ABŞ (22,0%) və keçmiş SSRİ
tərkibində olan ölkələr (18,4%) heç bir qərar qəbul etməmişdir.
16.8. Azərbaycanda iqlim dəyişkənliyi
İqlim dəyişkənliyi və tərəddüdü bəşəri problem olub respublikamızdan da yan keçməmişdir. Bu dəyişkənlik
temperatur üçün 1880-1997-ci illərin, yəni 117 ilin məlumatlarının təhlili əsasında verilir (Səfərov S., 2005).
Məlumatların təhlili göstərir ki, qış dövründə 117 il ərzində istiləşmə müşahidə olunur. Bütün meteoroloji
stansiyalar üzrə temperaturun yüksəlməsi 0,4-3,6
0
arasında dəyişmişdir (cədvəl 16.4).
Cədvəl 16.4
1881-1997-ci illərdə havanın temperaturunun
dəiyşməsi (
0
C) (Səfərov, 2005)
Stansiyalar
Qış Yaz Yay Payız
İl
Bakı
0,4
0,2
0,0
-03
0,1
245
Lənkəran
0,4
-0,1
-08
-03
-02
Cəfərxan
1,8
0,7
03
1,3
1,0
Gəncə
1,6
1,0
06
1,2
1,1
Zaqatala
1,1
0,4
1,1
0,6
0,8
Quba
1,6
1,4
1,1
2,0
1,5
Şuşa
1,0
-0,6
-06
0,2
0,0
Naxçıvan
3,6
0,7
-1,0
-0,1
07
Aşkar olunan istiləşmə (qış dövründə) əksəriyyət stansiyalar (1,3-3,1
0
C 100 il) öz ölçü qiymətinə görə, həm
Yer kürəsi və şimal yarımkürəsi, həm də Rusiyanın Avropa hissəsini ötüb keçir.
XX əsrdə böyük qlobal dəyişmələr dövrlərində Azərbaycan ərazisində temperaturun dəyişməsi göstərdi ki,
1911-1940-cı illərdə temperaturun dəyişməsi (-0,1-08
0
C); 1941-1970-ci illərdə Naxçıvan (2
0
C) və Şuşada
(1,4
0
C) xeyli istiləşmə müşahidə edilmişdir. 1971-1997-ci illərdə isə istiləşmə bütün stansiyalarda müşahidə
olunmuşdur (cədvəl 16.5). Həmin illər ərzində temperaturun dəiyşməsinin təhlili göstərdi ki, ən güclü istiləşmə
Naxçıvan MR (2,3
0
C), Kür-Araz ovalığında (1,8
0
C), zəif istiləşmə isə Böyük Qafqazın şimali-şərq yamacı (1,2-
1,5
0
C) və Abşeronda (0,9
0
C) qeydə alınmışdır (cədvəl 16.5).
Cədvəl 16.5
1971-1997-ci illərdə Azərbaycanın fiziki-coğrafi zonaları üzrə havanın temperaturunun (
0
C) dəyişməsi
(Səfərov s., 2005)
Fiziki-coğrafi zonalar
Qış Yaz Yay Payız
İl
Lənkəran vilayəti
1,5
-01
0,4
0,4
05
Kür-Araz ovalığı
1,8
-03
0,6
06
06
Abşeron yarımadası 0,9
-05
-0,2
03
01
Respublikanın qərb hissəsi
1,6
-01
0,5
06
04
Böyük Qafqazın cənub yamacı
1,5
-02
0,2
03
04
Böyük Qafqazın
şimal-şərq
yamacı
1,2 -02 03 04 04
Kiçik Qafqaz
1,8
-04
-02
-02
01
Naxçıvan MR
2,3
-06
-0,4
-0,1
02
Tədqiqatların nəticələri göstərdi ki, ən çox hiss olunan dəyişikliklər respublikanın düzən və dağətəyi
hissələrində, zəif dəyişikliklər isə Xəzər dənizinin sahil zonasında qeydə alınmışdır.
Yaz mövsümündə əksəriyyət stansiyalarda (1881-1997) temperaturun yüksəlməsi müşahidə edilmişdir. Ən
güclü dəyişikliklər Gəncə, Cəfərxan, Zaqatala, Quba və Naxçıvanda, temperaturun zəif artması isə Bakıda
müşahidə olunmuşdur. Soyuqlaşma yalnız Lənkəranda olmuşdur (cədvəl 16.5). 1971-1997-ci illər ərzində isə,
yaz fəsli bütün Azərbaycan ərazisində soyuq keçmişdir. Soyuqlaşma ən çox Bakıda (-08
0
C) və Naxçıvanda
müşahidə edilmişdir.
Bakı, Quba və Naxçıvan istisna olmaqla, 1971-1997-ci illərin yay mövsümündə respublikanın hər yerində
temperaturun yüksəlməsi qeydə alınmışdır.
Payız mövsümündə güclü istiləşmə Quba (2,0
0
C), Cəfərxan (1,3
0
C) və Gəncədə (1,2
0
C) olmuşdur. Bakı və
Lənkəranda isə zəif istiləşmə qeydə alınmışdır.
Bütövlüklə il ərzində Lənkəranda zəif soyuqlaşma (-02
0
C) müşahidə edilmişdir. İstiləşmə ən çox Gəncə,
Cəfərxan, Böyük Qafqaz və Naxçıvanda, zəif istiləşmə isə Bakıda olmuşdur. Düzən və dağətəyi zonalarda
müşahidə edilən istiləşmə (0,7-1,3
0
C/100 il) öz üstünlüyünə görə, Yer kürəsi və Şimal yarımkürəsində baş verən
istiləşmə qiymətini keçir. Fiziki-coğrafi zonalar üzrə dəqiqləşdirilmiş məlumatlar göstərir ki, Abşeron və
Naxçıvan MR-da da illik temperaturun dəyişmə tendensiyası müsbət istiqamətində gedir (Səfərov S., 2005).
Azərbaycan Respublikası 1992-ci ildə BMT-nin Rio-de-Jeneyro (Braziliya) şəhərində keçirilən «Ətraf
mühit və inkişaf» konfransında «İqlim dəyişmələri üzrə çərçivə Konvensiyası»nı imzalamış, 1995-ci ildə Milli
Məclis tərəfindən ratifikasiya etmiş, 2000-ci ildə bu Konvensiyanın həyata keçirmə mexanizmini təyin edən
Kioto (Yaponiya) Protokolunu imzalamışdır. Konvensiyadan irəli gələn öhdəliklərin yerinə yetirilməsi üçün
1997-ci ildə İqlim Dəyişmələri üzrə Dövlət Komissiyası yaradılmışdır. Konvensiyanın tələblərinə uyğun olaraq
246
1998-99-cu illərdə «İqlim dəyişmələri üzrə birinci Milli məlumatlar» layihəsinin I mərhələsi, 2000-ci ildə II
mərhələsi yerinə yetirilmişdir. Layihənin I mərhələsi çərçivəsində respublika ərazisində müasir iqlim
dəiyşmələrinin tendensiyası müəyyən edilmiş, gözlənilən iqlim dəyişmələrinin ssenarisi (5 ssenari) hazırlanmış,
iqlim dəyişmələrinin neqativ təsirləri nəticəsində baş verə biləcək itkilərin azaldılması üçün Milli adaptasiya
planı, qlobal istiləşməyə səbəb olan parnik qazlarının Milli kadastrı, parnik qazlarının tullantılarının
azaldılmasına dair Milli fəaliyyət planı hazırlanmışdır. Layihənin II mərhəsində Azərbaycan Respublikasında
parnik qazlarının azaldılması üçün texnologiyalara Milli tələbat müəyyənləşdirilmiş, iqlim üzərində sistematik
müşahidələrin hazırkı vəziyyəti və potensialı qiymətləndirilmişdir.
Hazırda Azərbaycan iqlim dəyişmələri üzrə Şərqi Avropa və keçmiş SSRİ dövlətləri (12 ölkə) ilə birlikdə
parnik qazlarının inventarlaşdırılmasının keyfiyyətinin təkmilləşdirilməsi üçün Milli potensialın yaradılması
üzrə regional layihənin ilkin mərhələsində iştirak edir.
247
XVII FƏSİL
HİDROSFERİN ÇİRKLƏNMƏSİ VƏ
İNSAN SAĞLAMLIĞI
Akademik V.İ.Vernadski yazmışdır: «Su planetimizin tarixində xüsusi yer tutur, elə bir təbii cisim
yoxdur ki, əsas möhtəşəm problemlərə su qədər təsir göstərə bilsin». Su – Yer üzrində canlı
orqanizmlərin mövcudluğunu (yaşayışını) təmin edən özünəməxsus mineraldır.
Akademik A.P.Karpinski yazır: «Su ən qiymətli faydalı sərvətdir. Su nəinki mineral xammal və kənd
təsərrüfatının inkişafı üçün vasitədir. O həm də mədəniyyətin həqiqi göstəricisi, həyatsız yerə dirilik
gətirən «canlı qandır»».
Akademik Həsən Əliyev suyun ekoloji əhəmiyyəti haqqında yazmışdır: «Susuz təbiət də, həyat da ola
bilməz. Su da çörək kimi hamıya, hər şeyə həmişə lazımdır».
Hidrosfer Yerin su örtüyü olub planetin bütün su obyektlərinin (okeanlar, dənizlər, çaylar, göllər,
bataqlıqlar, buzlaqlar, qar örtüyü, yeraltı sular) məcmusudur.
Hidrosferin tərkibinə həmçinin atmosferdəki su, torpaq suyu və canlı orqanizmlərdə olan sular daxildir.
Təbiətdə su 3 faza vəziyyətində mövcuddur: maye, bərk (buz, qar) və qaz (buxar).
Dünya okeanı. Dünya okeanının ümumi sahəsi qurunun sahəsindən 2,5 dəfə artıqdır. Qurunun əsas sahəsi
Şimal yarımkürəsində, suyun əsas sahəsi isə Cənub yarımkürəsindədir. Okean və dənizlər Yerin ümumi
sahəsinin 71%-ni tutur, qurudakı su obyektləri (buzlaqlar, göllər, su anbarları, bataqlıqlar və b.) birlikdə Yerin
su ilə örtülmə dərəcəsini təşkil edir. Dünya okeanı hidrosferin həcminin 96,4%-i qədərdir.
Cədvəl 17.1
Su kütləsinin Yerin hidrosferində paylanması
Hidrosfer Suyun
həcmi, min km
3
Suyun ümumi həcmində
payı, %
1 2
3
Dünya okeanı 1370000
94,1
Yeraltı sular
60000
4,1
Buzlaqlar 24000
1,7
Göllər 280
0,02
Torpaqdakı su
80
0,01
Atmosfer buxarı 14
0,001
Çaylar 1,2
0,0001
Qurunun suları. Bura çaylarla gətirilən materik suları, göllərdə, bataqlıqlarda, buzlaqlarda, qar örtüyündə
toplanan sular daxildir. Qurudakı suyun əsas kütləsi Antarktida, Qrenlandiya, qütb adaları və dağlarda olan
ümumi su ehtiyatının 1,86%-ni, şirin suyun isə 70,3%-ni təşkil edərək yüksək əks etdirmə qabiliyyəti ilə
(albedo) Yer üzərində atmosferin qlobal istilik balansının formalaşmasına böyük təsir göstərir.
Yeraltı suları (yeraltı hidrosfer). Bura Yer qabığının müxtəlif dərinliklərində yerləşən şirin, duzlu və
geotermal (temperaturu 30
0
-dən yüksək) sular aiddir. Yeraltı şirin suların həcmi göl, çay, bataqlıq və s.-nin şirin
sularından təxminən 100 dəfə artıqdır. yeraltı suların ümumi həcmi hidrosferin 1,68%-ni təşkil edir, onların
təxminən yarısı şirin sulardır.
Atmosferdəki su. Əsasən su buxarından və onun kondensatından ibartədir; su buxarının demək olar ki,
hamısı (90%) troposferdə yerləşir. Atmosfer havası müəyyən temperaturda yalnız müəyyən miqdarda su buxarı
saxlayır. Bu miqdara çatdıqda su buxarı kondensasiya olunub dumana və buluda çevrilir. Havanın temperaturu
yüksək olduqca özündə daha çox su buxarı saxlayır. Yağışlar atmosfer havasının təbii təmizləyicisi sayılır, lakin
litosferi çirkləndirən səbəb də ola bilər (turşulu yağışlar). Atmosferdəki bütün rütubətlik kondensasiya olunub
Yerə düşərsə, Yer səthində 25 m qalınlığında su qatı yaranardı.
Bioloji su. Canlı maddələri təşkil edən su olub canlıların orta hesabla 80%-nə bərabərdir. Bioloji suyun
ümumi həcmi təxminən 1000 km
3
təşkil edir. Orqanizm üçün suyun zəruriliyi çox böyükdür. Məsələn, insan il
248
ərzində 10 ton su tələb edir, 1 kq bioloji kütlənin yaranması üçün isə 500 kq-a qədər su sərf edilir.
Dünya okeanı, buzlaqlar və yeraltı sular hidrosfer suyunun 99,94%-ni təşkil edir. Çaylar hidrosferin əsas
komponenti olub dünyada onların suyunun həcmi ümumi su ehtiyatının yalnız 0,0001-0,0002%-i, şirin su
ehtiyatının isə 0,006%-i qədərdir.
17.1. Materik sularından istifadə
Məqsədli təyinatına görə şirin sular aşağıdakı təsnifata bölünür (şəkil 17.1).
•
İçməli su – bakterioloji və tərkibində üzvi və toksik kimyəvi maddələrin göstəricilərinə görə içməli su
təchizatı norması hüdudunda olur.
•
Mineral su – komponent tərkibi müalicəvi tələbatlara cavab verir.
•
Sənaye suları – komponent tərkibi sənaye miqyasında istifadəsinə uyğun gəlir.
•
İstilik energetik su – xalq təsərrüfatının istənilən sahəsində istifadə oluna bilən termal sular, istilik –
energetik sular.
•
Texniki sular – içməli, mineral və sənaye sularından başqa xalq təsərrüfatında istifadəyə yararlı sular.
Bu sular aşağıdakılara ayrılır:
- təsərrüfat məişət suları – əhali tərəfindən məişət və səhiyyə-gigiyenik məqsədlərlə, həmçinin
camaşırxana, hamam, yeməkxana, xəstəxana və s. yerlərdə işlədilən sular.
- suvarma suları – torpaqların və kənd təsərrüfatı bitkilərinin suvarılmasında istifadə edilən sular.
- energetik su – buxaralma, binaları qızdırmaq, həmçinin istilik mübadiləsi cihazlarında maye və qazşəkilli
məhsulları soyutmaq üçün istifadə edilən sular.
249
Şəkil 17.1. Təbii suların məqsədli təyinatına görə təsnifatı
Dünyanın müxtəlif regionlarında su ehtiyatlarından istifadə növü olduqca müxtəlifdir. Sudan ən çox kənd
təsərrüfatında istifadə olunur. Ədəbiyyat məlumatlarına görə kənd təsərrüfatında hər il 3500-3600 km
3
su
işlədilir, bunun 70 faizi suvarmaya sərf olunur. Kənd təsərrüfatında istifadə olunan suyun miqdarı sənayedə
olduğundan 3,4-4,0 dəfə artıqdır. Hazırda dünyada 250 mln hektara yaxın kənd təsərrüfatı bitkiləri və bağlar,
plantasiyalar suvarılır. Hər hektara təxminən 12-14 m
3
su verilərsə, suvarmaya 2800-3000 km
3
su sərf olunur
(Nəbiyev, 2000). Suvarılan torpaqların sahəsi ən çox Asiyada yerləşir. Praktiki olaraq burada suvarma bütün
ölkələrdə tətbiq edilir. Suvarılan sahələrin əsas massivləri kontinentin cənub və şərqində yerləşir, onun çox
hissəsində çəltik becərilir. Bununla belə Asiyanın bütün suvarılan torpaqlarının 2/3-dən çoxu yalnız üç ölkənin
payına düşür (Çin, Hindistan və Pakistan) və təxminən 1000 km
3
su sərf olunur, bu dünyada suqəbuledicilərdən
suvarmaya işlədilən suyun yarısına qədərini təşkil edir. Asiyanın bütün ölkələrində suvarmaya sərf olunan
suyun miqdarı bütün digər istahlakçılarını xeyli ötüb keçir və təxminən 82% təşkil edir. Avropada bütövlükdə
bu rəqəm 30-u keçir.
Suvarma üçün şirin su ehtiyatlarının xeyli hissəsindən istifadə olunur və 3/4-ü geri qaytarılmır. Tarlalardan
drenaj şəbəkəsi ilə qayıdan sular tarlalarda alaqlara və zərərverici həşəratlara qarşı işlədilən müxtəlif maddələrlə
(pestisidlər) və mineral gübrələrlə güclü çirklənməyə məruz qalır.
Suyun kommunal-məişətdə istifadəsi. Su ehtiyatlarının sərfinin bu növündə şəhər və kənd əhalisinin
sudan istifadəsi nəzərdə tutulur. Bu zaman suyun keyfiyyətinə xüsusi tələbat sürülür. Hazırda əhali tərəfindən
250
istifadə olunan suyun ümumi həcmi ildə 250 km
3
-u keçmişdir. Yer kürəsi əhalisinin 4%-i sudan kifayət qədər,
yəni adambaşına sutkadakı 300-400 litr (onun 10%-i yaxşı keyfiyyətli içməli sudur) su işlədilir. Afrikada və
Asiyada yerləşən əhalinin 2/3-i üçün sudan istifadə 10 dəfə azdır.
Beynəlxalq Rio-de-jeneyro (1992) konfransının məlumatına əsasən inkişaf etməkdə olan ölkələrdə hər üç
nəfərdən biri içməli suyun çatışmazlığından əziyyət çəkir. Xəstəliklərin 80%-i, ölüm hadisələrinin 1/3-i içməli
sudan istifadə ilə bağlıdır. Odur ki, səmərəli istifadə edilməsi hesabına planetin bütün əhalisinin yaxşı
keyfiyyətli içməli su ilə təmin olunması mühüm problem kimi qarşıda durur.
Suyun sənayedə və energetikada istifadəsi. Bu məqsədlə sudan iş prosesində qızmış aqreqat, mexanizm,
alətlər və s.-nin soyudulması, istehsal tullantılarının kənarlaşdırılması, maşın detal və hissələrinin yuyulmasında
istifadə edilir. Sənayedə sudan həlledici kimi də istifadə olunur, hazır məhsulun tərkibinə daxil olur. Bu sudan
istifadə növündə qayıtmayan suyun miqdarı az olur. Burada çirkab sularının çox olması problem yaradır.
Hazırda sənaye və energetikada 760 km
3
su sərf olunur, bu yalnız suvarma suyuna nisbətən azlıq təşkil edir.
17.2. Quru sularının çirklənməsi və insan sağlamlığı
Şirin (içməli) sular Yer üzərində olduqca qeyri-bərabər paylanmışdır. Belə ki, dünyanın 70% əhalisi
yaşayan Avropa və Asiyada dünya çay sularının yalnız 39%-i cəmləşir. Təbii çay suları mürəkkəb maye olub
adətən tərkibində çoxlu kimyəvi maddələr olur. Çay sularında həll olan maddələrin qatılığı 1 q/l-dən artıq ol-
mur. Təbii çay suları adətən istifadəçilər üçün kifayət qədər yararlı keyfiyyətdə olub təmizlənməsi o qədər də
təbəb olunmur.
Lakin müasir texnologiya, kənd təsərrüfatı və tikintinin təsirilə çayların və göllərin suları sənaye və məişət
tullantıları ilə çirklənməyə məruz qalır. Yalnız sənaye hər il çaylara 160 km
3
təmizlənməmiş və ya kifayət
dərəcədə təmizlənməmiş sular axıdır. Onlar 4 min km
3
-dan çox, yəni ümumi çay axınlarının 10%-ə qədərini
çirkləndirir. Sənaye cəhətdən inkişaf etmiş ölkələrdə bu rəqəm 30%-ə çatır. Nəticədə Avropanın, Şimali
Amerikanın və digər kontinentlərin əksəriyyət çayları məcralarında əhalini yararlı su ilə təchiz edən şirin su
deyil, şəhərlərin, sənaye müəssisələrinin, heyvandarlıq fermalarının və s. qarışdırdıqları sular axır, çaylarda
təmiz su əvəzinə tərkibində zərərli kimyəvi maddələr və bakteriyalar olan su axır. Vaxtilə dolu təmiz sulu çaylar
və göllər hər yerdə dayazlaşır, bu sularda göy-yaşıl yosunlar inkişaf edir və su içmək üçün, həm də balıqlar və
digər canlı orqanizmlər üçün yararsız hala düşür.
Şirin sularda çirkləndiricilərin sayı 2500-ə çatır. Beynəlxalq Səhiyyə Təşkilatının məlumatına görə bütün
xəstəliklərin 80%-i əhalinin çirkli su qəbul etməsinin nəticəsidir. Planetin 2,5 mlrd. sakininin dizenteriya, hepa-
tit, diarey və digər xəstəliklərə tutulmsı məhz çirkli sulardan istifadə ilə bağlıdır.
Xəstəliklərin baş verməsi və yayılması suyun çirklənməsi xarakterindən və dərəcəsindən asılıdır. Qeyd
edildiyi kimi, dünyada xəstəliklərin 80%-i içməli suyun kifayət qədər keyfiyyətli olmaması ilə bağlıdır. İnkişaf
etməkdə olan ölkələrdə içməli suyun tərkibindəki patogenlərin və çirkləndiricilərin təsiri nəticəsində hər il 25
mln. insan ölür. İshal (diareya) xəstəliyindən hər il 5 yaşa qədər olan 3 mln. uşaq ölür. 1990-cı ilə dünyada 1
milyarddan artıq adam təmiz içməli su ilə və 1,7 milyard adam kanalizasiya ilə təmin olunmayıb.
Patogenlərlə yoluxma – mədə-bağırsaq xəstəliklərindən yüksək dərəcədə xəstəlik və ölümün çox mühüm
faktorudur. Bu əhalinin sıxlığından və onun sosial-iqtisadi inkişafından bilavasitə asılıdır, odur ki, inkişaf
etməkdə olan ölkələr üçün səciyyəvidir. İnkişaf etmiş ölkələrdə içməli su təchizatı sistemində su emal olunur,
lakin inkişaf etməkdə olan ölkələrdə içməli su kifayət qədər hazırlanmır və ya çox vaxt heç təmizlənmir.
Hindistanda 1980-ci ilin sonunda çirkab sularının tam təmizlənməsi 3119 şəhərdən yalnız 8-də aparılmışdır,
217 şəhərdə isə təmizlənmə natamam (qismən) yerinə yetirilmişdir. Nyu-Dehli şəhərindən axan Yamuna çayı
sutka ərzində 0,2 mon. kub. m təmizlənməmiş çirkab su qəbul edir. Bunun nəticəsində şəhər daxilində suyun pato-
gen çirklənmə indeksi 3200 dəfə artaraq 100 ml suda koli bakteriyaların sayı 24 mln.-a çatır. Qanqa çayında da
patogen və üzvi maddələrlə çirklənmə yüksək səviyyəyə çatır.
Patogenlə yoluxma ilə üzvi maddələrlə çirklənmə qarşılıqlı əlaqədardır. Üzvi maddələr çirkləndiricilərin, ən
böyük qrupu sayılır. Onlar suya kanalizasiya çirkabları və ya nizamlanmamış məişət axıntıları vasitəsilə həll
olunmuş, yaxud asılı şəkildə daxil olur. Bəzi yerlərdə sellüloz – kağız və yeyinti sənayesi də suyu xeyli
çirkləndirir. Üzvi maddələrlə çirklənmənin coğrafi yayılması patogen yoluxmanın yayılmas ilə tam uyğun gəlir.
İnkişaf etməkdə olan ölkələrdə məişət axıntılarının həcminin artması, çirkab sularının təmizləyici
qurğularının aşağı keyfiyyətdə olması və ya olmaması nəticəsində suyun üzvi maddələrlə çirklənməsi və
patogenlərə yoluxması artır. İnkişaf etməkdə olan ölkələrdə 1,7 milyard şəhər əhalisi üçün kanalizasiyanın
mühəndis sistemi tikilməlidir.
Təbii sularda və su təchizatı mənbəlrində nitratların əsas mənbəyi kənd təsərrüfatı sayılır. Nitratlar yüksək
251
həll olmaları ilə fərqlənir. Odur ki, çox hissəsi su obyektlərinə, öncə isə yeraltı sulara daxil olur. Kənd
təsərrüfatının intensivliyi artdıqca və gübrələrdən istifadənin tarixi uzun müddətlidirsə, nitratlarla çirklənmə bir
o qədər çox olur. Qərbi Avropanın bir çox ölkələrində (Almaniya, Çexoslovakiya, Danimarka, Fransa və b.)
quyu sularında nitratların yüksək dərəcədə olması ilə əlaqədar istifadə üçün yararsızdır. İçməli suda nitratların
izafi qatılıqda olması insanın sağlamlığında problemlər, xüsusilə uşaqlarda qan xəstəliyi, böyüklərdə isə xərçəng
təhlükəsi yarada bilər.
Beynəlxalq Səhiyyə Təşkilatı tərəfindn təyin edilmişdir ki, içməli suda nitratların norma miqdarı NO
2
şəklində 11 mq/l-ə qədər azot olmalıdır. Ətraf mühitdə nitrat və nitritlərin yayılması və insan orqanizminə təsiri
XVIII fəsildə geniş şərh olunmuşdur.
Hazırda istehsalatda və istifadə olunan 100000-ə qədər kimyəvi, əksəriyyət halda üzvi maddələr mövcud-
dur. Bu maddələrin kiçik qatılıqda ətraf mühitə düşməməsi praktiki olaraq mümkün deyil. Üzvi
mikroçirkləndiricilərlə suyun keyfiyyətinin pisləşməsi sintetik maddələr (əşya) və pestisidlər istehsalı, qara me-
tallurgiya, neftayırma, sellüloz-kağız və toxuculuq sənayesi sektorları, daş kömür çıxarma və b. sahələrlə
əlaqədardır.
Təbii sularda üzvi maddələrin qatılığı adətən 1 litrdə 1000 nanoqram-dan az, yəni milyardın bir hissəsi
qədər olur. Bu maddələrin suda olduqca kiçik qatılığının ölçülməsi yüksək, çox vaxt mümkün olmayan dəqiqlik
tələb edir. Bununla belə kəskin zəhərli olan bu polyutantların ölçülməsi vacibdir. 1 qram polixlorlu bifenillər
(PXB) (dioksin və b.), 1 mln. kub. m suyu həyat üçün yararsız hala salır. Məlum olduğu kimi DDT (dust) də bu
qəbil çirkləndiricilərdəndir.
17.2 saylı cədvəldə müxtəlif kimyəvi qarışıqların insanın sağlamlığına təsiri verilir. Bu məlumatlar suya
müxtəlif çirkləndiricilərin məhdudluğunun mümkünlüyünü təyin etmək üçün xüsusi tədbirlərin hazırlanmasına
əsas verir. Bura su mənbələrinin sanitar mühafizəsi də daxildir.
Dostları ilə paylaş: |