qaba -qaba tökülən nərsənin qaba sığmayıb dışarı töküləni
səhifə 37/171 tarix 25.04.2017 ölçüsü 13,47 Mb. #15753
qaba -qaba tökülən nərsənin qaba sığmayıb dışarı töküləni : savab. daşat. bir ölçüyə görə artığ qalanı.
-qaba, qabığa, örtüyə, cildə bürümək, qoymaq : sırıtmaq. - pitik sırıtlamaq .
-söğüt sulu yeri sevər, qaba sərt tikən quraqlığı, sərtliyi: ( söğüt sulunğa, qatınğ qasınğa). (söğüt sulunğa, qazanğ qatınğa) (söğüt suluğa, qatığ qatıya çəkilir).
qabab kabab . soxlunc. soxluncu. söxlüncü. -soxluncu qoğutmaq . qızartıb iyin çıxartmaq.
- yaman yoldaş yol üsdə, yanmaz kabab köz üsdə . (yol üsdə tanımazla yoldaşlığın sonu, çoğun pis bitir)
-saçkabab : tavakabab .
qababı - şişdə pişmiş quzu kababı : quzuçevirməsi.
qabablamaq kabablamaq. sikləmək. sixləmək. şişləmək. soğurmaq. soxurmaq. şişə (sixə) çəkib (soxub) od üsdə soğurmaq, qızartmaq.
qabablıq -kabablıq olan: (siklik. sixlik) şişlik. soğuş. soxluq. ox qabı. sixə, şişə soxulmalı , çəkilməli gəvrək, yumşaq, körpə ət, nərsə .
qababta -şişdə küdü, kababda . (küdü: küydü yandı) .
qabaq -qaş qabağ sallamaq: üzün asmaq. somurtdurmaq. sorutdurmaq. sorutmaq. sortdurmaq. sotdurmaq. - başın aşağ salıb, sortdurub oturmuş.
-qabığı qalın, dayamlı qabağ çeşiti : suqabağ. suqavağ. bu qabağdan yasanmış qab.
qabaqı - söz söylədi bal qabağı : saçma sapan danışdı.
qabaqın -nərsənin qabağın alıb yönün çevirmək, dəğişmək : sarmaq. sarpmaq. səyirmək. səğirmək. səkirmək. - suyu bizə sar .
qabaqqıntanta -nərsəni iyilətməyə çalışaraq, artığına yonub, qırpıb, biçib kəsmib, qabaqkındanda kötüyə gətirmək : quşa bənzətmək. quşa döndərmək.
qabaqtan -bu qabağdan yasanmış qab : suqabağ. suqavağ. qabığı qalın, dayamlı qabağ çeşiti.
qabar - daşduzu çox siləmə, dilin qabar tökər . (siləmə : yalama).
-sulu, irinli qabar, cuş : sızlağıc.
qabarcıqı -su qabarcığı : su götürüş. su köpürcüyü. püsgə > fisgə.
qabarıq -nərdəysə (bir yerdə ) süs olaraq, oyuq qabarıq işlənmiş naxış :silmə. silim. salma. salım. (korniş).
- kümük, yuvarlaq, qabarıq əkmək: somun.
qabarmaq savlamaq. sovlamaq. savruqmaq. sovruqmaq. şişmək. - su qızışsa savlayar . - göz yaşı savladı .
-coşub daşmaq, qabarmaq : kükrəmək. kükürtmək. gügürtmək. gürgəmək. küprəmək. köprəmək. kökəlmək.
qabarmış - acımış qabarmış xəmir : sınık yoğur. - sınık yoğurdan pişirilən çörək ürəyə düşməz.
-qabarmış su axını : savul. sovul > sel.
qabartmaq -coşdurub daşıtmaq, qabartmaq : kükrətmək. kükdürtmək. gügdürtmək. kökəltmək.
qabcıq -uzun saplı tava, qablama, qabcığ : sapaş. sapac. sapat.
qabı -bölmə, dağıtma qabı, ölçüsü: sağu. sağuq. kil. peymanə. məşgəfə. - qırqılım sağı : (qırqılım: qıpqılım : başınacan) keçmişdə alım satımda, başınacan doldurulduqda bir dartı, ölçü qabı.
- sağuq dolu gözləyu: gilas kimi dolmuş gəzləri.
- sağulamaq : sağu, peymanə ilə ölçmək
- keçmişdə alım satımda, başınacan doldurulduqda bir dartı, ölçü qabı: qırqılım sağı. (qırqılım: qıpqılım : başınacan)
-ox qabı : oxluq.
-ölçü qabı, me'yar : sapı. çapı.
-ox qabı : sapma. saçma. çapma. gözlənənlə, gərəkənlə oluşanın arasında düşən uzaqlıq, aralıq, ayrılıq, dalqıc, fərq, təfavüt. bir tutşdurma, düzləmə biriminə, ölçüsünə görə oluşan azlıq, çoxluq. - sizin ölçüzə görə burda heç bir sapma görünmədi. - iki nümrə sapma ilə sınavdan düşdü. - qurşun iki metr sapma ilə imə (amaca) çatmayıb yerə düşdü. - iki dosd ara sapma düşməsin. - keçən dəprəmdə bu evin eşik duvarına yekə sapma (çat) düşdü.
-su qabı : suğa.
-ox qabı: soğuş. soxluq. (siklik. sixlik) şişlik. kabablıq olan. sixə, şişə soxulmalı , çəkilməli gəvrək, yumşaq, körpə ət, nərsə
-içgi qabı : içigilik. sağır. saxır. sağur. saxur. (< sağlamaq . saxlamaq ).
-su kovası, qabı : güvlək. gürüm.
- yay, kaman qabı : qurumsaq.
-su qabı : sağnağ. su, suyuq qoylan qab.
qabıq 1. sağur. üz. gön. dəri. pust. çərm. - yer sağrısı: yer sağırsı : yer qabığı. - kişi sağrısı üz. 1. sırt. sırıt. qab. örtük. cild.
-arıtlanan nərsədən arda qalan çər çöp, çıpıq, qabığ : sap. çap. xırım xırda. töküntü. - qoz sapı . - pambıq sapı .
qabıqa -qaba, qabığa, örtüyə, cildə bürümək, qoymaq : sırıtmaq. - pitik sırıtlamaq .
qabıqı -qabığı qalın, dayamlı qabağ çeşiti : suqabağ. suqavağ. bu qabağdan yasanmış qab.
-döğülmüş buğda, dənənin arda qalan çapığ, oğuntulu qabığı: səbus < çapus. kəpək (< çəpək ).
-qabığı qolay savılan, soyulan, ayrılan nərsə :savıl.
- yer qabığı: yer sağrısı. yer sağırsı . (sağur: qabıq. üz. gön. dəri).
-hər nəyin örtüyü, dərisi, qabığı, üzü : nərsənin dışın, üzün saxlayan, sağlayan örtük : sağrı (səğri. sarqı) (< saxlamaq . sağlamaq . sarlamaq ). - yer sağrısı : yer üzü. - sığır sağrısı : inək dərisi. - qoyun sağrısı : qoyun dərisi.
-yumurta ağının qabığı : sıy. siy.
qabıqın -qabığın almaq, çıxartmaq : saplamaq. savlamaq. sovlamaq. soymaq.
qabına - qabına salmaq : gərəkdiyi qarşıtı vermək. (salmaq : nərsəni gərəkdiyi yerinə, durumuna qoymaq, yerinə gətirmək).
qabının -çəkilən nərsənin qabının ağılığı : sar. sarm.
qabırqa 1. dama sərilən saxsı tikələri. 1. qapınc. qapıc. salınc. salış. sarınc. sarış. tapınc. tapış. dayanc. dayaş. duranc. duraş. qayınc. qayış. (qatlanma) dözünc. dözüş. cıdam. təhəmmül. səbr. səbir. qərar.
qabırqaların -qabırqaların altına düzülən əğrik atmalar, ağaclar : sallama. dallama. (qabırqa : dama sərilən saxsı tikələri). - bu evin çatısın örtməyə yüzdən çox sallama gərəkdir. - damın sallamasının biri qırılıb.
qabırqalı qapıclı. qapıçlı. salışlı. sarışlı. tapışlı. dayaşlı. duraşlı. qayışlı. (qatlanma) dözüşlü. cıdamlı. təhəmmüllü. səbrli. səbirli. qərarlı.
qabırqanın -qabırqanın sinə bölümündə aralıqlı sümükləri : sapırqa. səpirgə. göğüs gəmiyi.
qabırqasız qapırsız. qapıcsız. salışsız. sarışsız. tapışsız. dayaşsız. duraşsız. qayışsız. (qatlanma) dözüşsüz. cıdamsız. sıydırığsız. sığrıtsız. sığırsız. sırığsız. səbrsiz. səbirsiz. qərarsız. təhəmmülsüz.
qabırsız abırsız. gürgəvəz. çürgəvəz. gəmsiz. rüsvay. - el içində gürgəvəz qaldıq.
qablama -uzun saplı tava, qablama, qabcığ : sapaş. sapac. sapat.
qablamaq sırıtmaq.
qablar idişlər. qablar - sınığ çırtıq idişlər . : qablar.
qaç 1. kürün. rədd ol. -kürün burdan. 1. qaç ! . aç!. saç!. yay!. tök!. ək!. savır!. səp!. at!.
-sən bir eyi, min kötü, qaç önündən, qor kökü , bir sarmaşıq güllükdə, qurutmuşdur min kökü. (qor : qoru ). (sarmaşıq : asalaq. əngəl).
qaç - yaman yoldaş yolda daş, ya qoğgilən yada qaç .
qaça -yanan ilə kül olma, hər tikana gül olma, qaçsa əlindən bəxdin, bırax bəxdin qoy qaça, qaçan bəxdə qul olma , bəx dediyin əlində, biri öldü biri doğar, quyla itsin öləni, əlində tut doğanı.
qaçaq qaçağ . 1. qaçağ yolu. savağ > surax. 1. yoğur. oğur. yoruğ. örtülü, gizli iş. 1. gizli. örtülü. içrək. içlik. saxlı.
-qaçaq yol : sındırqaç. sovap. savap. soğaq. supap.
-qaçaq yol: sokak. soxaq. sovaq. savağ. (1. < soxmaq. suxmaq. 1. < sökmək. 1. < sovmaq. savmaq). sökmük. ana yoldan ayılan yol.
qaçan -üzündən qaçan özünə çatar , içinə çatan, donunu atar.
-yanan ilə kül olma, hər tikana gül olma, qaçsa əlindən bəxdin, bırax bəxdin qoy qaça, qaçan bəxdə qul olma , bəx dediyin əlində, biri öldü biri doğar, quyla itsin öləni, əlində tut doğanı.
qaçar - acı qalsa içində, paylaşmasan kimsələ, dadlı qaçar yadından, yaşın sönər tez çağın .
- hey döşən döyüb mən mənəm demə, ölüm çatsa qırqınından qurtulam demə, hər işin var qıl ayaqdasan, köç çağı qaçar gücün qılaram demə .
qaçarqən - dönüklər ölümdən qaçarkən dönüklüyü seçərlər.
qaçarmı - kösnük qısraqdan qaçarmı ?: qızmış ərkək qısraqdan qaçarmı ?.
- qızmış ərkək qısraqdan qaçarmı ? : kösnük qısraqdan qaçarmı?.
qaçıb -nərsədən qaçıb qurtulmaq : sıypamaq. sıpamaq. sırbamaq. sıyrılmaq. sırpınmaq. savrunmaq. - bu sarqığın (muzahim) əlindən gücün billah sıpadım .
-bir nərsəni tapmaq üçün çabalamaq, çalbalamaq, qaçıb durmaq : səlpələmək. çalbalamaq. - gün uzunu bu pitiyin ardınca səlpələdi .
qaçıq -qaçıq, gizli, örtülü olan nərsə : sinsi. sintə. sinti. sıntı. siğsi. sığsı.
qaçılmış - yaman yılxı satılmış, yaman qardaş qaçılmış , yaman arvad atılmış. (yılxı : heyvan).
qaçımaq saçımaq . qaçışmaq . sapışmaq . keçəmək . çeçəmək . 1. boğazına qaçmaq. 1. sözü ağzında qalmaq.
qaçınmaq sakınmaq. üz çevirmək.
qaçır çərtilir. cayır. - ərdəmsizdən qut çərtilir. (qut : şans).
qaçırımsınmaq qaçaq düşməyə enimli, əğimli, meyilli olmaq. {sınmaq . sıyınmaq . sıyanmaq . sınınmaq . sıyınmaq . sıyanmaq . oxşanmaq . nərsənin sayağın, sıyağın tutunan kimi görünmək, meyillənmək}.
qaçırır - dalqınlıq qaçırır uykularımı, kimsələr biləmir acılarımı , bir yadın oluram gecə olunca, illər ötür ata dan ışıq doğunca. (yadın : kəndinə yabancı).
qaçırıtsınmaq qaçaq salmağa enimli, əğimli, meyilli olmaq. {sınmaq . sıyınmaq . sıyanmaq . sınınmaq . sıyınmaq . sıyanmaq . oxşanmaq . nərsənin sayağın, sıyağın tutunan kimi görünmək, meyillənmək}.
qaçırmaq gözdən qaçırmaq. gözdən salmaq.
- söz qaçırmaq : bara qoymaq.
qaçırmamaq səktirməmək.
qaçırtınsa - saldınsa bul, qoydunsa götür , qaçırdınsa tut.
qaçırtmaq 1. kürətmək. sürətmək. - hamını özündən kürətdi. - onu alkodan kürətməyə nə var. - kürətmə hər önə gələni, anılma (düşünmə) hər keçib gedəni. 1. səktirmək. səğdirmək. səğirtmək. səğritmək. yayındırmaq. - içginin çoxu əsridibdə, gözəllikləri gözdən səkdirər . 1. səkritmək. səkirtmək. salmaq. atlatmaq. rədd olmaq. - tam sayıları birbir, səkirtmədən oxudu.
qaçısımaq -dadı çönəsimək, qaçısımaq : savınsımaq. savısımaq. bayatsımaq. bayısımaq. savığınsımaq. savnısınmaq. geçginsimək. ötümsümək.
qaçışmaq 1. saçımaq . qaçımaq . sapışmaq . keçəmək . çeçəmək . boğazına qaçmaq. 1. saçımaq . qaçımaq . sapışmaq . keçəmək . çeçəmək . sözü ağzında qalmaq. 1. sıvışmaq. sıyrılmaq. yavaşca axıb aradan çıxmaq.
-bir sürü, kərvanın çevrəsində çapıb durmaq, qaçışmaq, qoşuşmaq : səğirmək. səğrimək. dağalanmaq. dağqalanmaq. dalqalanmaq. çalxalanmaq. - göz qapağım səğirir . - yel əsib su örpəyin səğirir .
qaçıya - gecə keçmiş yarıya, çapıl (əcəl) gəlmiş qapıya, güman qalmış qaçıya, indi ev davarın saçqılan . (saçmaq: atmaq. əl çəkmək. əldən qoymaq. tərk edmək. bıraxmaq).
qaçqınmaq qocunmaq. quşqunmaq. saçıvmaq. savıcmaq. (həşərilənmək. şıllaqlamaq. şıltaqlanmaq) disginmək. (işginmək. işgillənmək) .
qaçmaq 1. . səkmək. səğmək. səğirmək. səğrimək. yayınmaq. - qaranlıq olduğundan o gözümdən səkdi . 1. saçmaq. 1. savqarılmaq. - iş çətinə düşdü, hammı savqarıldı . - gəlsə işin çətini, savqalar qalmaz biri. 1. səkmək. təfrə gedmək.
-ürküb qaçmaq, çəkilmək : quyruq çevirmək. quyruğu omuzlamaq. quyruğun qısmaq.
-ürküb, qorxub çəkilmək, qaçmaq . (> qorixtən (fars)}. kürükmək. küyrükmək. geyrikmək. geyikmək.
- boğazına qaçmaq : saçımaq. qaçımaq. qaçışmaq. sapışmaq. keçəmək. çeçəmək.
-atıla atıla qaçmaq : güpürdəmək.
-gizlicə qaçmaq : sıpıqmaq. sıypıqmaq. sıyvışmaq. sıvışmaq. sürvüşmək.
- sapcamaq düşmək, gedmək : bir yönə qıvraq qaçmaq.
-tutruğundan, sözündən, qovlundan qaçmaq : sapıtmaq. - sapıta sapıta günləri savdı.
-süzüb gedmək, qaçmaq, yox olmaq : zivməlmək. ziv rəlmək. sik rəlmək. sız valmaq. süvşünmək. sıvşınmaq. (züvşünmək ) sırmalmaq. sızralmaq. cırmalmaq.
-yuxusu qaçmaq : sıyqaqlanmaq. sıyğaqlanmaq. sırğaqlanmaq. sərgəklənmək. quşqulanmaq. quşqulu olmaq.
-gizlicə qaçmaq, aradan çıxmaq: sıvırıqmaq. sıvırıqmaq. sıvığmaq. sırışmaq. sürüşmək.
qaçmasına - bir nəyin keçməsinə, çıxmasına, qaçmasına yol bıraxmamaq : quş uçurmamaq. -quş yuxusu : yüngül yuxu.
qaçmış -çağı ötmüş, dadı çönmüş, qaçmış yemək, nərsə : savın. savıq. savuq. savğın. savnığ. bayat. geçgin. - savın yemək yməkdən bıqdıq.
qaçsa -yanan ilə kül olma, hər tikana gül olma, qaçsa əlindən bəxdin, bırax bəxdin qoy qaça, qaçan bəxdə qul olma , bəx dediyin əlində, biri öldü biri doğar, quyla itsin öləni, əlində tut doğanı.
qafa -qafa gəlmək :sırıtmaq. sırtarmaq. qarşı gəlmək. - indiki uşaqlara söz deyəndə sırtarırlar .
qafası - qafası kava, ağızdan hava. (kava : boş. çürük).
qafasına -qafasına girmək : sınğmaq.
-qafasına girmək : sinmək. (sink (ingilis). batmaq. basınmaq. gömülmək. saplanmaq. çökünmək. dalınmaq. içinmək. düşünmək. sağınmaq. sağanmaq. eninmək. azalmaq. unutulmaq. yerləştirmək. örtbas edmək. yatınmaq.
qafasız silik. alkolsuz içgi. çalıq. məngəfə.
qah -gah öylə gah böylə olmaq : səğmək. səğimək. səğdələmək. səndələmək.
qahıl kahıl . gic. səfeh . - ükəl yatsa el yatar, kahıl yatsa qal yatar . (ükəl : uka . dahi. zəki. ağil). (kahıl : gic. səfeh) .
qahtan -doldum boşaldım gahdan, hammı köçdü yanımdan , doymaq yaşam dadından, boş sözlərdən sayılmış, çox azlığın bu boşluğa inanmış.
qaqa quşburnu.
qaqan xaqan . salxan. böyük xan.
qaqaz -kiçik kağaz : kağaz tikəsi: . kütül. küt. küsül. küs. çütül. çüt. - oy kütülü : səs vermədə işlənən kağaz tikəsi.
qaqil kakil . 1. < saçqıl . saçağa . keçəğə . təpədə saxlanılan pərçəm. 1. çalağ. çaqqul. çəkgül. qaqgül. qırxma. kəsmə. pərçəm. zülf. 1. cıqa. lələk. pipik. {jva (təbbət): börk. çikka (sanskirit): kakil}. 1. pipik. cıqqa. 1. çələng. cıqqa. 1. kəkil . kəsmə. alına düşən saç. pərçəm. 1. salbiç. çalbiç. tomlaq. domalqa. pərçəm. 1. qırxma. ucu kəsilib, alna bıraxılan saç. kəsmə. pərçəm. bürçən. burçan.
qaqır 1. kağır . sağır . kar . (soğur : koğur . kor ) . 1. qağır . ağır. gərgin. çəngin. qarqın. (# səngin . dəngin. dərgin. tərgin. yumuşaq. mö'tədil. musaid. mürəttəb).
qaqırmaq qağırmaq . qağlamaq. küvləmək. huylamaq. hoylamaq. haylamaq. bağırmaq. nə'rə çəkmək.
qaqışmayın qağışmayın . sanışmayın . singin, niyəran olmayın. narahat olmayın.
qaqız -kağız üzü : səyə. yəyə. sərə. səfə. səfhə. səhvə.
qaqqıltamaq qaqqıldamaq . şaqqamaq . çaqqamaq .
qaqqül qaqgül . çəkgül. çaqqul. çalağ. kakil. qırxma. kəsmə. pərçəm. zülf.
qaqlac kağlac . küsgü. kösgü. çökgü. küsgüc. kösgüc. çökgüc. köşgüc. ağac dibi kağlamaqa, bitgi kökün qazıb çıxartmaqda yarar arac.
qaqlamaq qağlamaq . qağırmaq. küvləmək. huylamaq. hoylamaq. haylamaq. bağırmaq. nə'rə çəkmək.
qaqlamaqa -ağac dibi kağlamaqa, bitgi kökün qazıb çıxartmaqda yarar arac : küsgü. kösgü. çökgü. küsgüc. kösgüc. çökgüc. köşgüc. kağlac.
qaqlat qaqlat !. sıxlat!. yığlat!. - onları sıxlat , hamısına yer olsun.
qal 1. xal . səpgil. sıpqıl. çıpqıl. bənək. kəkək. çəkək (şəbnəm) . 1. xal . saçıtıq. saçıtqı. saçratıq. saçratqı. sıçıtıq. sıçıtqı. sıçratıq. sıçratıq. bənək. dük. bük. 1. kal . qurun. (sulanmamış). yetişməmiş yemiş. 1. kal . savıyı. yetişməmiş.
-yetişməmiş, kal üzüm : qurun. (sulanmamış). qora.
- ükəl yatsa el yatar, kahıl yatsa qal yatar . (ükəl : uka . dahi. zəki. ağil). (kahıl : gic. səfeh)
-sağman qal : sağdur. sağman dur. səlamət ol.
- dəğişə bilməyirəm mən səni bil heç nəyilə, gedisən ged qalısan qal bu açıq yol sən üçün .
-qayğılı qal elivə , sayqılı ol dilivə
-qıraraq sapı üstündə qalan kal qohun : sapca. sıpça. çapca. qırça. kalah. - başını sapçayın üzmək : kəlləsin qırça kimi vurmaq, qırmaq.
qala 1. saltur. sağış. istihkam. 1. quşat. istehkam.
-qalabaş : salbaş. baştutan. dikəbəy. məğrur.
-xala xatırın qalmasın , qazan dibin yanmasın
- qalada deydilər ki: ki şəhərdə deyillər ki.
qalabaş salbaş. baştutan. dikəbəy. məğrur.
qalah kalah . sapca. sıpça. çapca. qırça. qıraraq sapı üstündə qalan kal qohun. - başını sapçayın üzmək : kəlləsin qırça kimi vurmaq, qırmaq.
qalaqayı kalağayı . sarağuc. (ru səri) .
qalaqlamaq kütdəmək. kütləmək. küpdəmək. küpləmək. yığmaq. dərləmək. toplamaq. topalamaq.
qalan -həmməşə göy, canlı, olduğun, yeniliyin itirmədən qalan, duran : həmməşə bahar. göyçağay. göycəğay. solmaz. solsamaz. sönməz. sönsəməz. cavidan.
-qulağın sallaq qalan sırqa taxılan alt bölümü : sırqalıq. asqalıq.
-bayrama əlli gün qalan qapı qapı qoşquları oxuyan kimsə : sayaçı. savaçı.
-nərsədən qalan artıq : sarqıt. salqıt. sırqıt.
- çay daşı yosun tutmaz, yalnız qalan evin qurmaz .
-gözü əllərdə qalan , könül toxluğu görməz.
-yağmış yağış cücərməmiş ayağ altda qalan gül . {ayağ altda qalmağın büktüsü budur. (büktüsü : hükmü)}.
- arda qalan azacıq qalıntı : quzu payı
-seçindən arda qalan atılmalı nərsələr : saçma. səçmə. seçmə. seşmə. qırma. tullantı.
-bir qolun (çayın . nərsənin ) neçə qola ayrıldığı yerində, ayrılan qolların arasında qalan bölüm : salavan. salıvan. çalavan. çalasal > çalasər. delta.
-yeməkdən, nərsədən arda salınan, qalan bölüm : salıt. artığ.
-yumurta döğüşündə kəlləsi bütün qalan yumurta : sağa.
-biçin ardı qalan töküntü taxıl : salmanta.
-geri, artığ qalan nərsə : sırğıntı. sızğıntı. (təh mandə) .
qalanı -bir ölçüyə görə artığ qalanı : savab. daşat. qaba tökülən nərsənin qaba sığmayıb dışarı töküləni.
qalanları - yaşam, sevməz keçmişdə qalanları, ötünə yananları. (ötünə : keçmişə).
qalanmaz -yaş keçər sevgi ötər durca qalanmaz kimsə , kişi oldur o günə qılsın özüçün yarağın. (durca : dəğişməz. sabit)
- düşər axşam qaranlıq, güdə gedər kölgələr, qaraldıqca qalanmaz, yoxa çıxar kölgələr .
qalar - qonaq gəlsə qarşı qıl, qalar oldu sayqı qıl , gedən çağı ardı çıx, birdə dönsün arzı qıl.
-dünya malı yoxunsa çalış əldə edəsən, pulsuz dilək boşuna, ağız yeməz qarın qalar boşuna, diləklərin gələr olsa düşünə, para yoxsa qoyulmamış yoluna.
-geri qalar yükünüz , baş qoşdunsa özgüyə. (yükünüz : məsuliyyətiz)
-qaragünlü varlılar, mal üstünə mal qalar , altmış yetmiş yaşasa, qoduq gəlib mal qalar.
- çevrəni bəkləyən geridə qalar . -irəli!
- ağız deyər qulaq duyar, iş olmasa , sevgi yalan söz qalar .
- səlivər mala göz tikən, alıvar maldan qalar . (alıvar : almalı) (səlivər : salıvar. səlləminə. yiyəsiz. ıssız).
qalası salası. - salası yeri : qalması yeri. - salası yeri qoymayıb aradığ, tapmadığ. - salası söz qalmadı ki eştmədik.
- ərk qalası, düşümana qadası.
qalay necə. - sordum içi qalay (necədir), söylədi - üzü alay (bəzək), içi halay (boş).
qalı 1. salı. salu. (> zilu ) döşəmə. fərş. 1. sonra. sora. artıq. daha. - sonra nə deyim. - sən belə dediyindən sonra , mən nə edəbilirim. - bundan qalı yaşam nəyə gərək. - qalı nə oldu. - qalı qalı nə oldu, anlat baxlım. - öləndən qalı nə yapabilir
-qalı ortasına salınan çəggi, nəxşə : sığdıq.
qalıb saluq. saluğ. salığ. çalığ. tuka. tuta.
-qoşa qalıb yalnızlığın utdursa, yalnız qalıb çək qoşalıq nisgilin.
-bura dustaq içi bir quş qalıb bağlı qanat bağırır , bilməzləri harayına çağırır.
- ucları açığ qalıb sallan kəmər çeşiti : sallama quşaq.
qalıbən - yardım güdən özgədən, batalıqda can verir, hər gələn pay verən, ac qalıbən can verir .
qalın salqıt. salqız. səp. sap. sapsat. cehiz. - savçılar qızın salqıtın sorarlar. 1. sapıt. cehiz. cahaz.
-uzun, ənli, qalın olan nərsə : sığırdil.
-hər nəyi yorqan döşək kimi, içi yünlü, parça qatlı olan qalın nərsələri, sırım sırım, rədif rədif hər yanın iğnəsaplamaq, tikmək :sırımaq. sırınan nərsənin incə qalınlığına görə tikişləri işgə, iri olur.
-qalın durlu, türlü, burlu, duruğlu : sıxıylı. sıyıxlı. türüklü. buruğlu. bürlü. bürüklü. sifətli. (sıy: saya. sayağ. sıya. sıyağ. dur. duruğ. tür. türük. bur. buruğ. bür. bürük. sifət. üz).
-qalın qış geyimi : sıxma.
-qabığı qalın, dayamlı qabağ çeşiti : suqabağ. suqavağ. bu qabağdan yasanmış qab.
- sağat qalın . (sağat :sağlam. sağan. sağlıqlı).
-qalın, yoğun olan nərsə : kütük. kötük.
qalınca tıx. tıxı. sıx. qoyuca. sıxıt > sift. qəliz. külüft. zəxim. (# seyrək ) .
qalının -döşəmə ilə qalının arasına salınan örtük: təkəlti. təkaltı.
qalınlaştırmaq qalınlaşdırmaq . sıxamaq. sıxlaşdırmaq .
qalınlatmaq sapıtmaq. sapıtdamaq. cehiz qoşmaq.
Dostları ilə paylaş: