Turuz söZLÜGÜ 15-01-2017 1395- III 18 400 Başlıq Bey Hadi



Yüklə 13.47 Mb.
səhifə40/171
tarix25.04.2017
ölçüsü13.47 Mb.
1   ...   36   37   38   39   40   41   42   43   ...   171

qarışmasıntan -neçə nərsənin birbirinə salınıb qarışmasından oluşan nərsə: salat. salğat. salaş.

qarıştırılmaq -ara qızışdırılıb qarışdırılmaq: kuyqaçlanmaq. kuycənmək. küyqaçlanmaq. küycənmək. küydürünmək.

qarıştırmaq -soxub, söküb qarışdırmaq: sıncıramaq. qurtdalamaq.
- hər nəyi qartıb qarışdırmaq. sabalamaq. küt çevirmək.

qarıştırmaqta -odu, külü, közü qarışdırmaqda işlənən dəmir, yoğun dəğənək: küsgü. kösgü. çökgü. küsgüc. kösgüc. çökgüc. köşgüc. közgü.

qarıştırmamaq qarışdırmamaq. sərmək. sərimək. salmaq. yerdə bıraxmaq. atlamaq. unutmaq. üzərində durmamaq. dışında tutmaq. velləmək. sərf nəzər edmək. - heç bir incəliyi sərmədən işi bitirdilər.

qarqa -. qarqa soğanı: quzqun qılıncı. qılayol gülü.
-qarqa çeşitləri: quzqunum.

qarqaşanı -yumşaqlıqla bir qarqaşanı yatırmaq, bir düğünü açmaq: sıypalamaq. sıypamaq. sığpalamaq. sığpamaq. sıyqalamaq. - ev, iç soruların, çətinliklərin ititmək yox, sıypamaq yeydir. 1. yapırlamaq. yasırlamaq. hamarlamaq.

qarqaşasız sillik. silgik. silli. silik. sağın. sakin. durğun. atağsız. təhlükəsiz. -bu silliyi saxlamaq gərək. - sudan silli çıxmaq: bir olaydan sağın, toxunsuz qurtulmaq.

qarqatur -ölkəyi yalan, ambarı siçan, tarlayı qarqadur talar.

qarqı qarğı. saz. şeş. (< saç. sanç). neyzə. dirgən. dirən.

qarqın gərgin. çəngin. qağır. ağır. (# səngin. dəngin. dərgin. tərgin. yumuşaq. mö'tədil. musaid. mürəttəb).

qarqış - güpənin qırılsın. (güvənin: onquran. sütuni fəqəratın).

qarqıtalı -qarqıdalı dənələrinin oturduğu sorvası (sobası: uzun sovu) otrağ: soğat. soxat. sorğat. çökət. qoçan.
- qarqıdalı qoğruldu, saqqal göyə sovruldu: saqqal. qarqıdalı saçağı.
-qarqıdalı kötüyü: kütün. köşşək. çözzək. köçəl. qıca. götür.
-qarqıdalı saçağı: saqqal. - qarqıdalı qoğruldu, saqqal göyə sovruldu.

qarqurmaq sarqurmaq. 1. gərgürmək. sərgürmək. 1. qarşı gəlmək. mane' olmaq. 1. qatlanmaq. təhəmmül edmək.

qarlı karlı. sağın. sağlıq. faydalı.

qarma 1. salat. salğat. salaş. qarışıq. alaşım. mürəkkəb. 1. sarac. sarma. sürüt. rabit, səyyar sim.

qarmaq 1. qullab . -tor, qarmaq (qullab), kəmənd kimi nərsə ilə tutmaq: qapdırmaq. 1. qarışdırmaq. tədirginlətmək. gərginlətmək. dalqatmaq, dalqalandırmaq, çalxamaq. müşəvvəş edmək . -qamuoyunu (imumi əfgarı) tədirginlətmək, gərginlətmək, müşəvvəş edmək.

qarmaşıq 1. salmaşıq. əngəl. çıpıt. bəla. afət. təhlükə. 1. saltav. salçav. toxçal. qapçal. çitçal. hər hankı bir nəyin qarışığı, biləşiyi. kompilikə. kompileks. biləşik. muğləq. mö'zəl. (zıplatın) mürəkkəb. - alçağlığ, üstünlük salçavı: aşağılığ, süperyorluğ duyqusu.

qarnına -sancılanan yılığın (heyvanın) qarnına iyiləşdirmək inancıyla vurulan çubuğ: sancı çubuğu. sancı kötəyi. sancı kötüyü.

qarnıta -başı boş ağzı dolu, qarnıda tox könlü pozuq, neylirəm paslı atılmış köşəyə bir yaşamı.

qarov qutumsuz. uğursuz. qur. küsbəx. küsbəxt. kütbəx. korbaxt. korbəx. korba. çorba. koran. çoran. bəxsiz. qutsuz. qutasuz. uğursuz. tutusuz. tutsuz. talehsiz. bədbəx.

qarsaqı -kürə qısacı, qarsağı, maşası: böyük qısac, maşa.

qarsat qartat. qarşat. salsar. muqavim. istadə.

qarsız karsız. boşuna. asısız. quma sınan suya tay (su kimi). faydasız. - qazandığı para, quma sınan suya tay gedir.

qarşat qartat. qarsat. salsar. muqavim. istadə.

qarşı - qonaq gəlsə qarşı qıl, qalar oldu sayqı qıl, gedən çağı ardı çıx, birdə dönsün arzı qıl.
-
yaxşılığı edisən yum gözünü ona sən, qarşı güdmə heç nədən, geri dönməz ır gedən. (ır: ıraq). (ır gedən: ölən)
-qarşı gəlmək: sırıtmaq. sırtarmaq. qafa gəlmək. - indiki uşaqlara söz deyəndə sırtarırlar.
-qarşı gəlmək: sarqurmaq. qarqurmaq. mane' olmaq.
-yan qarşı: tərəf muqabil.
- dilənib, əl çatmaza qarşı söylənir: püf! sassıq əkən: bu nədir.

qarşılaq tərəf muqabil.

qarşılamaq sapmaq. sapağmaq. yanıtlamaq. cəvab vermək.

qarşılaşmaq sataşmaq. çataşmaq. ucraşmaq. raslaşmaq. - tanışına sataşmaq. - istədiyinə sataşmaq.

qarşılatı qarşıladı. qaytaladı. cəvab verdi - acıqlı olduğuna baxmayaraq, çox silliqaytaladı.

qarşılınsa -yamanlardan uzaq dur, qarşılınsa belin qır.

qarşınaq qarşınaq. tərsinə. muxalif -bir yaxşını yoxlasan, min bir kötü qarşıdar, min kötüyə qarşınaq, çalış sürsün iyi yol. (yoxlasan: yaxınlaşsan). (qarşıdar: əngəllər. mane’ olar).

qarşınmaq istiqbal olmaq. -iyi qarşın.

qarşınmatı qarşınmadı. istiqbal olmaq. -iyi qarşın.

qarşıtar qarşıdar. əngəllər. mane’ olarmin qötüyə. -bir yaxşını yoxlasan, min bir kötü qarşıdar, min kötüyə qarşınaq, çalış sürsün iyi yol. (yoxlasan: yaxınlaşsan). (qarşınaq: tərsinə. muxalif).

qarşmatan -bir nərsə artırıb qarşmadan: sin. çin. teyxa. - çin çay: acı çay.

qartal 1. savan. savın. (təpici. iti). şahin. 1. səncər. sancar. ovçu. qıynaqları ilə ovuna sancılaraq avlayan quş.

qartan -gün, yağış, qardan qorunma üçün bir yeri önünə qayrılan, yapılan sərgə: sayvan. qayvan. saçvan. (bir yerdən, bir yerə aşırmaqla, artırmaqa, qayırmaqla əklənən tikə, parça). saçağlıq. kölgəlik.

qartanlamaq çartanlamaq. çərtmək. çertmək. sapınmaq. sapmaq. yoldan çıxmaq, çaşmaq.

qartaş -yaman yılxı satılmış, yaman qardaş qaçılmış, yaman arvad atılmış. (yılxı: heyvan).

qartat qarsat. qarşat. salsar. muqavim. istadə.

qartəq kartək. kəsgit. sapqal. çapqal. 1. quruyub yapışmış nərsəni qaşıma üçün ənli, güdə arac. 1. suyuq nərsəni bir sürüb yaxma ayqıtı.

qartıb - hər nəyi qartıb qarışdırmaq. sabalamaq. küt çevirmək.

qartır -qaldıq yaman günə biz, bilməm nədən qınamız. -qanmır deyir qanıram, kordur deyir görürəm, laldır deyir ötürəm, kardır deyir duyuram, bilməm nədən qınamız. (qınamız: 1. əzabımız. 1. günahımız).

qarvan karvan. 1. kərvən. kərvan. sarvan. sərvən. uzanıb gedən. 1. ardış . -ardış (kərvan) birbirin ardından uzanan duru: sırasır. sırsıra. silsilə. salsala. sap. rişdə. - dağ sırsırası. - sanlar salsalası: ə'dad silsilə.
-seçimlərdə gec qalma, karvan sürər dayanmaz, uzun arzu qıt ömür, barğacına çatanmaz. (barğacına : mənzilinə).

qarvantan -ayrı düşmə karvandan, böylə demiş yaradan, yağu basar tez səni, tez gedərsən aradan.

qas -kas teli: sınır. sırmıq. çırmıq. çımrıq. kiriş.

qasa 1. kasa. sağraq. satqın. < sağtın. küp. xumrə. piyala. qədəh. 1. kasa. yoğrın. hər girdə nərsə. - yemək dadı duz olsada, yoğrun yeyilməz. 1. xasat!. qızart!. küyür!. qavır!. qovur!. 1. xasa . -sininə, içinə dək pişib, xasa, quru, qızarmış (kəbabi, birişdə) çörək, yeralma: sınğaq. sındağ. singək. səngək. çağıldaq. - səngək çörək.
-xasa əkmək: saçısıcağı.
-(süt sağmağa yararlı) ağzı gen, dərin kasa: sağan. > sehin.
-çəlik kasa: sadaş. sadış. sağca. sadağ. sağdaq. sadaq. sağan. qavsənduq. kofr for.

qasa kasa. sini. lavabo. pislik çuxuru. bataq. çalasər.

qasıb kasıb. sök. sökük. yoxsul. yalnağ. fəqir. - sök ər: sökə yalnız: sökə yal: arxasız, dossuz kişi.

qasıq -qasıq qusuq, kəsik küsük qalmış: gürdürkücük. kürdürkücük. yarım yamalaq.

qasınqa - söğüt sulunğa, qatınğ qasınğa: (söğüt sulunğa, qazanğ qatınğa) (söğüt suluğa, qatığ qatıya çəkilir). 1. söğüt ağacı yumşaq işlərə, qazan ağacı qatı işlərə uyğundur. 1. söğüt sulu yeri sevər, qaba sərt tikən quraqlığı, sərtliyi.

qasınmaq -sağınıb qasınmaq: düşüb qussələnmək. - barmış (gedmiş) vara sağınma, gəlcək işə qasınma.

qasqatı köskötük. küskütük. yerindən oynamayan.

qasqet -qorucu börk, kasqet: sarkıt. tarqıt.

qasnaq qasnağ. sağnaq. sarqac.

qasnaqa -oğuq, oğulmuş, döğülmüş nərsənin irisin narınından ayıran, incə tellərdən toxunub, qasnağa çəkilmiş ayqıt: sıvalağ. sıvalqaq. (sıvdıran, süzdürən asac). ələk.

qasratmaq qasmaq. qarsatmaq. qısratmaq. qısatmaq. qısaltmaq. qəsr edmək. kərsətmək. kəsrətmək. daratmaq. daraltmaq. sıxaltmaq. sıxlatmaq. kiçiltmək. qısnatmaq. qıtnatmaq. qısrıtmaq. qırsıtmaq. azaltmaq. endirmək. düşürmək. düşlətmək. - bu köynəyin belin biraz qasmalı.

qaş xaş. sallama. kəllə paça yeməyi.
- ulduza qaş salmaq: kefi yerində olmaq.
-qaş qabağ sallamaq: üzün asmaq. somurtdurmaq. sorutdurmaq. sorutmaq. sortdurmaq. sotdurmaq. - başın aşağ salıb, sortdurub oturmuş.

qaşaqılamaq qaşağılamaq. silmək. siləmək. tımarlamaq. boylamaq. oxşamaq.

qaşıq -qab qaşıq seti: salvaş. sarvaş.

qaşıqan -mənə bax düz oturub düz deginən, tökdüyün hər nə aşan ol çıxacaqdur qaşığan.

qaşıma -quruyub yapışmış nərsəni qaşıma üçün ənli, güdə arac: kartək. kəsgit. sapqal. çapqal.
-nərsəni qaşıma, yonma, sürtmə piçağı: kartək. sırtaş. sırtac. sırtax. - boyaçı sırtaşı.

qaşınmaq sezmək. sezikmək. sızıqmaq. sıpıqmaq. təhriklənmək. vakonişə göstərmək. əsəbilənmək.

qaşınmaz acığlanmaz. acığınmaz. dövənməz. döğənməz. sıpqılmaz. sezilməz. sezgilməz. sızılmaz. sızqılmaz. təhrik olunmaz. vakoniş göstərməz. əsəbilənməz. münfəil.

qaşınta -dağ burnunda, qaşında olan uçurum: sınğır.

qaşıntırmaq qaşındırmaq. acığlatmaq. acığıtmaq. döğətmək. döğətmək. sızıtmaq. sızqıtmək. sezdirmək. sezitmək. sezgitmək. sıpqıtmaq. təhriklətmək. vakonişə gücləmək. əsəbilətmək.

qaşıyıb -nərsəni qaşıyıb qazıb, silib sürtüb, sığallamaqla yarıtlamaq, safaltmaq: tıraşlamaq. taraşlamaq. (təraşlamaq (fars)} < sıyaşlamaq. sıyırmaq. sıyqırmaq. sidirmək. siyirmək. silmək.
- sıyqırıb salmaq: öcətlə (nifrətlə) silib, itələyib atmaq.

qaşqa 1. sırtıq. cıvık. sıvıq. sürbet. sırbit. qırnac. qırcanıq. qırnaşıq. sırnaşıq. sürnaşıq. çırnaşıq. qıynaşıq. yılışıq. bayıq. güctax. güstax. qoçtax. qurtax. gürtax. üzə girən. dürtük. sulu, boş, yüngül şakalar yapan kimsə. qapıdan. üzü bərk. qıycıva. qıcıva. çındırqayış. sürtük. qoycan. quycan. tərs. qatuvaz. qatavuz. qatvaz. qısıq. qısıqçı. qısqaç. qısnaş. qıtnaş. girtiş. kitriş. inad. simic. < sinic. sinicən. sinitən. simitən. əl çəkməyən. əl üzməyən. - qırnacın biridir yenilməz, qarşındakın caydırır. 1. qaşqay. sağqar. alnında sağıntı, axıntı izi olan at, heyvan.

qaşqabaq sırsüm. sırsım. sırtım. sırsiyim. üzgöz. sir sifət. - sırsürümün sallma belə. - bu geyimlə qaraçı sırsiyim tapbısan.

qaşqabaqlı ağırqılıqlı. ağırxəsiyətli. qaraqabaqlı. küsənət. küsnət. gücənət. gücnət.

qaşqay 1. qaşqa. sağqar. alnında sağıntı, axıntı izi olan at, heyvan. 1. çatma qaş qaşı kaman.

qaşqır qurd. - avulu yaxın it, qaşqırdan qorxmaz. (kəndi, köyu yaxın it, qurtdan qorxmaz).

qaşlama xaşlama. sökələmə. sökləmə. söğləmə. söküş. saçlama. xaş. dəmlənmiş, həlim, açıla pişmiş ət. yəxni.

qaşlamaq xaşlamaq. sökləmək. azarlamaq. sarsıtmaq.

qaşlanmaq xaşlanmaq. sınmaq. sınımaq. həlim salmaq.

qaşlanmış xaşlanmış. -xaşlanmış, pişib açılmış yemək: sallama.
-suda xaşlanmış, açılmış nərsə: küvlə. kövəl. həlim.

qaşmaq şaşmaq.

qaşuv kaşuv. sığsıq. sıs. sız. xəsdələrin yanında qoyulan işəklik. qarurə.

qat sat. yat. lay. - üç sat əninə iki sat boyuna.
-çatı ortasında boş qoyulan qat: sərə qət. (sərəqət). sala qat. (salaqat). sərəqət. - salaqatda quş yuva qurub.
-
sala qat: (salaqat). 1. sərəqət. sərə qət. (sərəqət). çatı ortasında boş qoyulan qat. - salaqatda quş yuva qurub. 1. sərəqət. sal qat. salyaz. sayaz. tutu. duvağ. sıva. pərdə.
-hər çeşit nərsə, iş aracları qoyulub, içi qat qat olan, daşınmağa əlverişli qutu: sındı. körük.
-bəzək, qoruq üçün olaraq geyimə, salıya (pərdəyə) artırılan ikinci qat, tor, qıymalıq:sayvan. qayvan. saçvan. (bir yerdən, bir yerə aşırmaqla, artırmaqa, qayırmaqla əklənən tikə, parça). sarıç. saraç. saçağ.
-neçə qat tikinti, bina, saxtıman:sarqac.
-tək qat sap: sapqıl. topara, qərqərə sapı, teli.
-üz (üs) qat, təbəqə: sıva. sarığ. sarqı. üslük. üzlük. nərsənin dış qaplaması, örtüyü. qaplağ. qapağ. yayıq. yayqı. duvağ (> doğab (fars)}. sürək. sürük. yalca. yalcı. yaxı. boya. geyim. geyiz. taxım. paltar. kisvət. libas. bürgək. duruğ. durğ. üzüş. üsbaş. üzgöz. qiyafə. rukeş. puşeş. sətr.
-üzərinə yapılan lay, qat, boya, şir: sıl. sıva. sıv. - otağların sıvın dəğişməliyik. - yapı təməldən dağılır, o sıva qayğısına qalıb.
-iki qat arasında qoyulan aralıq: . salğat. - dam salğatında qular yuva qurub.
-çatı qat: salğar. başdam. balaxana.
-çatı ortasında boş qoyulan qat: salaqat (sala qat). sərə qət. - salaqatda quş yuva qurub.
-
evin, otağın bir yanında qurulan yarım qat: kürsü. kürsi. qursı. altı boş səggi.

qata quda. qohum. xişavənd. qovm. xiş.
-yaman çoğun bilənlərə qada çorun dağ verər, biləməzlərə əldən gələn yağ verər. (çoğun: fələk). (çorun: zulum. korluq)
-söğüt suya, qazıq qata: 1. sevgi suya oxşur, çivi (mıx) qatığa, daşa oxşur. 1. söğüt ağacı suya gedər, dəmir (çivi) qatığlığa, bərkliyə gedər.
-kötülüyü, yamanı, qada bəlanı savıb, gidərmə üçün verilən vergi, qutur, ehsan: savaq. sədəqə.

qataqat sıralı. düzənli. müntəzəm.

qatamal -qatamal, qatanal, zəncirli tükanlar: gürdək. gurdak. bir göbəkli, bir mərkəzli, çox qollu satış tükanları.

qatanal -qatamal, qatanal, zəncirli tükanlar: gürdək. gurdak. bir göbəkli, bir mərkəzli, çox qollu satış tükanları.

qatar quyruq. qafilə.
-qatar biçimində, toplum durumda birbirinə bağlanmış, bir yerə yığılmış nərsələr: saltav. salçav. toxçal. qapçal. çitçal. məcmuə. müctəme'. totalitə. toplam.

qatarına sanasına. sayına. - bunuda öz uşağlarızdan sanatın (sanın) : onların sanasına atın, qoyn.

qatası -qay qadası uzaq olsun, gülüş diriş durağ olsun. (diriş: yaşam. oluş. həyat). (durağ: duraqlı. dəvamlı. həmməşəlik). (qız oğlan köçürəndə, birisin yola salanda iyi diləkdə bulunma sözü).
-ərk qalası, düşümana qadası
-kötü yoldaşın qadası
, ocax qazanın qarası. (kötüyə yanaş qarası, yoldaşın, qazana yanaş qadası).
-kötüyə yanaş qarası
, qazana yanaş qadası. (kötü yoldaşın qadası, ocax qazanın qarası).
-başqadası: başbəlası. sarsataş. salsataş. sırsataş. sırnaşıq. əlayağa dolaşan. - buda bizə sarsataş oldu.

qatasın - dilin dolan başına, el qadasın al vədəsində!.

qatasını -sevgilinin qadasını alası, sevgi ocaq gözəlliklər balası.

qatavuz qatuvaz. qatvaz. sırtıq. cıvık. sıvıq. sürbet. sırbit. qırnac. qırcanıq. qırnaşıq. sırnaşıq. sürnaşıq. çırnaşıq. qıynaşıq. yılışıq. bayıq. qaşqa. güctax. güstax. qoçtax. qurtax. gürtax. üzə girən. dürtük. sulu, boş, yüngül şakalar yapan kimsə. qapıdan. üzü bərk. qıycıva. qıcıva. çındırqayış. sürtük. qoycan. quycan. tərs. qısıq. qısıqçı. qısqaç. qısnaş. qıtnaş. girtiş. kitriş. inad. simic. < sinic. sinicən. sinitən. simitən. əl çəkməyən. əl üzməyən. - qırnacın biridir yenilməz, qarşındakın caydırır.

qatı 1. ağır. qusqa. qozqa. qoyac. qoytac. quyac. quytac. salğar. sıxı. qızlac. qıslac. qıylac. qəvi. qıyınqır. qınqır. qıvraq. dayanıqlı. qurt. gürt. sağlam. möhkəm. mətin. 1. sıx. sığ. dar. yoğun. bükük. (# sığ < sıy. sıyız dayaz. sayaz. dərinliyi az olan)
- göy qatı: kürsü. kürsi. qursı.
-dadlı sözlər qatı daşı un eylər, acı sözlər yılım unu daş eylər. (yılım : yumşaq)
-söğüt ağacı yumşaq işlərə, qazan ağacı qatı işlərə uyğundur: ( söğüt sulunğa, qatınğ qasınğa). (söğüt sulunğa, qazanğ qatınğa) (söğüt suluğa, qatığ qatıya çəkilir).
-qatı əsən, tez yatar, asda gələn, zor batar
-üstündən keçiləbiləcək, su üzərində bağlanmış buz qatı: salbat. salqat.

qatıb -neçə tikəni, bölümü birbirinə sırıyıb, qatıb birikitmək: sırqıtmaq. sıyrıtmaq. sıyıtmaq. sızqıtmaq. tükətmək. (tökətmək).

qatıq qatqayır. sapıq. sayağ. sayvağ. cayağ. cayvağ. çərən. çırt. çırıt. çert. qıvır zıvır. qıvır savır. müzəxrəf. həzyan. latayir.
-söğüt suluğa, qatığ qatıya çəkilir: ( söğüt sulunğa, qatınğ qasınğa). (söğüt sulunğa, qazanğ qatınğa) 1. söğüt ağacı yumşaq işlərə, qazan ağacı qatı işlərə uyğundur. 1. söğüt sulu yeri sevər, qaba sərt tikən quraqlığı, sərtliyi.

qatıqa - sevgi suya oxşur, çivi (mıx) qatığa, daşa oxşur: söğüt suya, qazıq qata.

qatıqı -qatığı çox olan: sırqatıq. sıxqatıq.

qatıqlıqa - söğüt ağacı suya gedər, dəmir (çivi) qatığlığa, bərkliyə gedər: söğüt suya, qazıq qata.

qatıqsız qatqısız. quşbaşı. yavan. quru. sadə. - quru çörək. - yala çay, qəhvə: qayıq olmayan (sadə) çay, qəhvə. - yala kek: sadə kek. - yala geyim: sadə geyim.

qatılan - sıraçı qatılan: sıraçı ortaqçı. nobətçi iştiraqçı. (sıraçı: nobətçi. girvəc. girəvçi. novbətçi).

qatılmasıntan -tikələrin birbirinə qatılmasından oluşan nərsə: qatın sırasır. sırsıra. silsilə. salsala. catena (ingilis). qolqa. qolbağ. qulbağ. qıyınc. zəncir. (séquence).

qatılmışlar -yaşın aşsa altmışı, tez görərsin yetmişi, bassan ayaq yetmişə, qatılmışlar keçmişə.

qatım -qatım, qovşum, ək yeri: birləşim çəki, nuxdəsi. sancaq. tutac. tutaş. tuşac. sancığ.

qatın -erkək üçün mutlu seviş birinci, qadın üçün mutlu seviş sonuncu
-keşgə qadın çığırmasın, erkək əli çırpmasın
-tikələrin birbirinə qatılmasından oluşan nərsə: qatın sırasır. sırsıra. silsilə. salsala. catena (ingilis). qolqa. qolbağ. qulbağ. qıyınc. zəncir. (séquence).
-ərkəkçi qadın, dişiçi ər: qoşsaq. qoşsar. oğruc. oğruş. oxçu. şəhvətran.
-hind qadın geyimlənə tay, bir ucu belə sarıb, öbür ucu döş üzərindən keçib, çiğindən aşan don: sarı. (< sarmaq)
- qadın, ərkəyin gücün ələ alması: saqqalında kuf uçmaq, qurmaq.
-əri ölmüş qadın: qutuz. < qutsuz. dul.

qatına -götdən yeyər, ağızdan sıçar. (ağzıgözəl, deyingən, alaşa qadına deyiliir).

qatınçıl qadınçıl. feminisit. -bu qadınçıl duyğu.

qatınq - söğüt sulunğa, qatınğ qasınğa: (söğüt sulunğa, qazanğ qatınğa) (söğüt suluğa, qatığ qatıya çəkilir). 1. söğüt ağacı yumşaq işlərə, qazan ağacı qatı işlərə uyğundur. 1. söğüt sulu yeri sevər, qaba sərt tikən quraqlığı, sərtliyi.

qatınqa -söğüt sulunğa, qazanğ qatınğa: ( söğüt sulunğa, qatınğ qasınğa). (söğüt suluğa, qatığ qatıya çəkilir). 1. söğüt ağacı yumşaq işlərə, qazan ağacı qatı işlərə uyğundur. 1. söğüt sulu yeri sevər, qaba sərt tikən quraqlığı, sərtliyi.

qatınqüt qadıngüd. arvadbaz. (+güd. +çi. +baz).

qatınla - salsum qadınla qalmağ olar, dosla yox. (salsum:samsum. səlsüm. qaradinməz. lal kar. səssiz küysüz) .

qatınlar -qadınlar yanağlarına sürtən ət rəngində (ət toprağısı) özlü toz, pudr: sırnax. sıvax. sırvax. (> sırxab (fars) surxab (fars)}. ənlik.

qatınların -qadınların üzlərinə saldıqları, çənənin altından saqqal kimi sallanan saçağ bəzəkli üzlük: saqqal düzlük.

qatınlarta -qızlarda, qadınlarda aybaşı olmaq: şırlanmaq.

qatınmaq -sanğ qatınmaq: çanğ qatınmaq: bərkimək. sərtinmək.

qatınta -əl tapılar, ərdə belə qadında, az tapılan ürək, könül sevgidir.

qatır -qatır quyruğu kimi uzun az tüklü olan: sovuq quyruq. {(savuq. sovuq. soyuq) (suyuq). seyik. seyrək}.

qatırın -xala xatırın qalmasın, qazan dibin yanmasın.

qatıya -söğüt suluğa, qatığ qatıya çəkilir: ( söğüt sulunğa, qatınğ qasınğa). (söğüt sulunğa, qazanğ qatınğa) 1. söğüt ağacı yumşaq işlərə, qazan ağacı qatı işlərə uyğundur. 1. söğüt sulu yeri sevər, qaba sərt tikən quraqlığı, sərtliyi.

qatqalanma qanığma. qanığınma. doyuğunma. doluğunma. tıxnığma. sıyğınma. sıyrınma. (> sir olma) dartqalanma. çatqalanma. satqalanma. saturasion. işba' olma. (ərəbcədə istar. sətərə: örtmə. qapatma. istitar edmək. nərsəni görünməzin edmək) .

qatqayır qatıq. sapıq. sayağ. sayvağ. cayağ. cayvağ. çərən. çırt. çırıt. çert. qıvır zıvır. qıvır savır. müzəxrəf. həzyan. latayir.

qatqısız 1. sağ. teyxa. saf. - sağ kişi. - sağ yağ. 1. qatıqsız. quşbaşı. yavan. quru. sadə. - quru çörək. - yala çay, qəhvə: qayıq olmayan (sadə) çay, qəhvə. - yala kek: sadə kek. - yala geyim: sadə geyim. 1. som. sek. öz. teyxa. xalis. saya. sadə. - som araq.

qatlaq (heyvan) qatlağ. sarqayıq. sarğanıq.

qatlamaq yüksəltmək. rütbələmək.

qatlanma 1. qayınc. qayış. qapınc. qapıc. qabırqa. salınc. salış. sarınc. sarış. tapınc. tapış. dayanc. dayaş. duranc. duraş. dözünc. dözüş. cıdam. təhəmmül. səbr. səbir. qərar. 1. qayışla. tapışla. dayaşla. duraşla. qapıncla. qapıcla. salışla. sarışla. dözüşlə. cıdamla. sıydırığla. sığdırığla. sığrıtla. sığırtla. sırığla. təhəmmüllə. səbirlə. səbrlə. qərarla. 1. qayışlı. qapıclı. qapıçlı. qabırqalı. salışlı. sarışlı. tapışlı. dayaşlı. duraşlı. dözüşlü. cıdamlı. təhəmmüllü. səbrli. səbirli. qərarlı. 1. qayışsız. qapırsız. qapıcsız. qabırqasız. salışsız. sarışsız. tapışsız. dayaşsız. duraşsız. dözüşsüz. cıdamsız. sıydırığsız. sığrıtsız. sığırsız. sırığsız. səbrsiz. səbirsiz. qərarsız. təhəmmülsüz. 1. qayışsızlıq. qapırsızlıq. qapıcsızlıq. salışsızlıq. sarışsızlıq. tapışsızlıq. dayaşsızlıq. duraşsızlıq. dözüşsüzlük. cıdamsızlıq. sıydırığsızlıq. sığrıtsızlıq. sığırsızlıq. sırığsızlıq. səbrsizlik. səbirsizlik. qərarsızlıq. təhəmmülsüzlük.
1   ...   36   37   38   39   40   41   42   43   ...   171


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə