Asif Atanın – İnam Atanın Mütləqə İnam Ocağı



Yüklə 3,35 Mb.
Pdf görüntüsü
səhifə6/31
tarix06.05.2017
ölçüsü3,35 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   31

 

Ayaz Şıxalıoğlu: Asif Ata erməniyə qarşı deyil, erməniliyə qarşı-

dır. 


 

Ağşın  Ağkəmərli: Biz  bir  kəsə  qarşı  deyilik.  Mənim  qarşı  oldu-

ğum öz cəhalətimdir. 

 

Soylu  Atalı: Mən  istəyərdim  söhbətimizin  bu  yerində  iki  məsə-

ləyə  aydınlıq  gətirim.  Bu  da  Asif  Atanın  dünyabaxışının  sunduğu 

ideya  baxımından  çox  önəmlidir.  Məsələn,  qardaşımız  (Ağşın  bəy) 

deyir ki, Nəsimilik, Hürufilik bizim milli şüurumuzun bir araya gəl-

məsində  azlıq  edir.  Daha  doğrusu,  bir  araya  gətirməkdə  olanaqları 

azdır.  Asif  Ata  bunların  hamısını  özündə  birləşdirir.  Asif  Atada 

olanaqlar daha genişdir. 

Kimsə  deyə  bilər  ki,  Asif  Atanın  fikri,  düşüncəsi  bizi  necə  bir 

araya  gətirir  ki,  bu  gün  çoxluq  onun  dediyini  almır.  Yəni  belə  bir 

iddia ilə kimsə çıxış edə bilər. Burada “bir araya gətirib” məsələsinə 

aydınlıq  gətirmək  istəyirəm.  Bir  var  toplumun  indiki  çağda,  indiki 

durumundan  irəli  gələn  münasibət.  Bir  var  olmalı.  Olmalı  düşüncə, 

olmalı  fikir,  olmalı  təfəkkür.  Olmalı  aspektində  düşünükdə  dəyər-


 

74 


ləndirib,  qiymətləndirə  bilərik  ki,  o  olmalı  xəttində,  müstəvisində 

bizi Nəsimilər, Füzulilər hara qədər bir araya gətirib, Ata hara qədər 

gətirir. Biz Atanın ideyalarının içərisinə girəndən sonra bəlli olur ki, 

bu bizim olmalı düşüncəmizi bir araya gətirir. Yoxsa o demək deyil 

ki, toplum əlinə bayraq alıb, gəlib kəsdirməlidir qapını. Qardaşımızın 

dediyi  məsələ  kimdəsə  çaşqınlıq  yarada  bilər  deyə,  mən  bunu  izah 

edirəm. 

 

 



 

İkinci  bir  məsələ,  qardaşımız  deyir,  erməni  və  ya  fars  bir  millət 

kimi formalaşıb, biz millət kimi formalaşmamışıq. Bu, hesab edirəm 

ki, bir anlamda doğru olar, onlar bir millət kimi siyasi anlamda for-

malaşıb,  mənəvi-ruhani  anlamda  formalaşmayıb.  Biz  də  mənəvi-

ruhani anlamda formalaşmamışıq, üstəgəl, biz siyasi anlamda da cid-

di  formalaşmamağımızla  onlardan  dala  qalırıq.  Qardaşımızın  dediyi 

fikrə də bu yönü istəyirdim artıram. 

Millətin  formalaşması.  Lap  götürək  Fransanı.  Fransa  mənəvi-

ruhani baxımdan formalaşmayıb. Ancaq siyasi baxımdan formalaşıb. 

Siyasi  baxımdan  da  formalaşma  əsasən  bağlıdır  dövlətçilik  prinsip-

lərinə.  İngilis  də  siyasi  baxımdan  bəs  qədər  formalaşıb.  Yaxud  rus 

siyasi  baxımdan  yetərincə  formalaşıb.  Ancaq  bu  formalaşmağın 

arxasında nə durur? Bu formalaşmağın gələcəkliliyi nəyə dayanır? – 

İnsani-ruhani  formalaşmağa.  Toplumun,  millətin  insani-ruhani  for-

malaşmasına.  Əgər  toplum  insani-ruhani  formalaşmayıbsa,  onda 

onun formalaşması dünyaya zərər gətirir. Məsələn, erməni siyasi cə-


 

75 


hətdən  az  anlamda  formalaşıb.  Ancaq  bunun  siyasi  cəhətdən  for-

malaşması qan-qada gətirir, zədə gətirir. Ona görə gərəkdir ki, hər bir 

toplum, hər bir xalq mənəvi-ruhani-milli formalaşsın. Asif Atanın da 

çağırışı odur ki, bəşəriyyətin formalaşması millətlərin mənəvi-ruhani 

formalaşmasından keçir. Siyasi formalaşmaq onun qurumudur. Siya-

si  formalaşmaq  onun  keşikçisidir.  Siyasi  formalaşmaq  əsas  hədəf 

deyil.  Onun  keçikçisidir,  qoruyanıdır.  Ancaq  əsasən  mənəvi-ruhani 

formalaşma olmalıdır. Onda siyasi formalaşma uğurlu olar. Məsələn, 

millətimiz mənəvi-ruhani millət kimi formalaşırsa, dövlətimiz forma-

laşır,  onu  dünyada  təmsil edir. Mədəniyyətini,  milli kimliyini qoru-

yur və b. 

 

Ağşın  Ağkəmərli: Bəzən  din  bir  kəndir  kimi  inkişafın  qarşısını 

alır.  14-cü  yüzildə  buna  son  qoymağa  çalışdılar.  15-16-cı  yüzildə 

Renesans  dövründə  bu  qabarıq  şəkildə  özünü  göstərdi.  Din  haki-

miyyəti, din kəndirləri bu millətin əl-ayağından ayrıldı. Bunlar başla-

dılar məsələyə bir az yenilik gətirməyə və çağdaşlaşmağa doğru get-

məyə.  Bununla  da  sənaye  baxımından,  düşüncə  baxımından  irəli 

getdilər… 

 

Soylu  Atalı: İlginc  faktdır.  Biz  yenə  də  üzümüzü  topluma  tutub 

deməliyik.  (Biz  özümüz  öz  dediyimizi  bilirik,  toplum  bilmir). 

Deməliyik ki, millətin mənəvi-ruhani formalaşması da dini anlam da-

şımır. Çünkü vurğuladınız ki, orta çağlarda Avropa Renesans dövrü 

keçdi və Renesans dövrünü dinin dövlətdən etkisini ayırmaqla keçdi. 

Din dövlətin üzərində elə bir hakim gücə çevrilmişdi ki, o, hər şeyi 

əsasən mifik və xurafi məsələlərə bağlayırdı. Elmin qarşısını kəsirdi. 

Bununla  da  dirçəliş  (intibah)  dayanmışdı.  Ancaq  burada  ruhaniyyat 

deyəndə  biz  bütünlüklə  elmi  fikri,  düşüncəni,  təfəkkürü  içinə  alan, 

mənəviyyata  dayanan  bir  olayı  qəsd  edirik.  Onu  gözə  alırıq  ki, 

ruhaniyyat insanlaşmanın gedişata, topluma hakim olması deməkdir. 

İnsanlaşma  hakim  olduğu  sürədə,  təbii  ki,  millət  millət  kimi  hər 

yöndə formalaşa bilər. 

 

Səidə xanım: Bura gəlişimə şad oldum. Özüm üçün bəzi şeylər də 

araşdırdım, mənən qidalandım. İçimdə yüngüllük də hiss elədim ki, 

mənim üçün, xalqım üçün çarpışanlar, vuruşanlar var. Biz belə mə-

rasimlərdən uzaq olduğumuz üçündür, məndə həmişə belə fikir vardı 


 

76 


ki, biz belə gəlib belə də gedəsiyik. Ancaq indi görürəm ki, mənim 

xalqımın sabahını düşünən insanlar, aydınlar var. Çox şad oldum. 



 

Şəbnəm: Mənim üçün də yenilik, dəyişiklik oldu. Çox sağ olun. 

 

“Ailə  Günü”  toplantısının  “Qutsal  Oxuma”  hissəsində  Atanın 



“Təməl” ktabından hissələr oxundu. 

Asif  Atanın  “Adam  idraka  çatmır,  idraka  çatmamaq  günahdır” 

fikrinə yönəlik Soylu Atalı fikirlərini bölüşdü: 

Məsələn, toplumda deyirlər ki, oğurluq eləmək günahdır. Başqa-

sına qarşı yanlış davranmaq günahdır. Bu günahın təməli nədir? Ata 

deyir  ki,  idraka  yetməmək  günahdır.  Sən  idraksız  olduğun  üçün 

oğurluq  edirsən.  İdraksız  olduğun  üçün  əyrilik  edirsən.  Mənəviy-

yatsız  olduğun  üçün  oğruluq  edirsən.  Deməli,  hər  şeydə  bir  təməl 

var.  Təmələ  yetmək  gərəkdir.  Hər  kəs  üzdə  olanı  görür,  nədənini 

görmür. Nədən (səbəb) böyük məsələdir. Necə ki, kainatın nizamının 

nədəni  Allah  ideyasında  görülür  (Nədən,  dediyimiz  kimi  yüksək 

anlamdır),  yaşamda  da  hər  bir  davranışın,  gedişatın  özünün  bir 

nədəni var. O nədəni dərk eləmədən yanlışları ortadan qaldırmaq ol-

mur. Mən yalan danışıram, niyə yalan danışıram? Niyə yalan danış-

mağımın fərqinə vara bilmirəmsə, dərk edə bilmirəmsə, yalanı yenə 

danışacam. Gərək yalan danışmağımın nədənini dərk edim. İtirdiyim 

nədir – mənəviyyat. Mənəviyyat nədir – filan şey. Nədən ayrılmışam 

–  idrakdan.  İdrak  nədir  –  filan  şey.  İdrak  nəyi  saxlayır,  nəyi  verir, 

təməl məsələsi odur. 

Ata  saymır  ki,  oğurluq  eləmək  günahdır  və  b.  Ata  deyir  Mənə-

viyyata çatmamaq günahdır. Mənəviyyata çatmırsansa oğrusan, həm 

əyrisən,  alçaqsan,  satqınsan,  hər  şeysən.  Çünkü  mənəviyyatdan 

arınan adam hər şey olur. 

 

Ağşın Ağkəmərli: Bayaq siz dediyiniz ki, dur və düşün. 

 

Atanın “Adam Kamilliklə Qeyri-Kamillik arasında qalır, günaha 



batır” fikrinə yönəlik Soylu Atalı şərh verdi:Atanın bir çağırışı var – 

“sən  quruca  bədən  deyilsən”.  İnsan  dərk  eləsə  ki,  o,  quruca  bədən 

deyil, o, özündə ölməzlik həqiqəti daşıyır, bədəndən artıq olan hik-

mət  daşıyır,  onda  o,  dayanıb  düşünər.  Nə  qədər  ki,  insan  özünü 

ölümlü bədənə tən görür, “bu gün varam, sabah yoxam” deyir, ondan 

uğurlu  bir  şey  gözləmə.  Heç  an  ondan  ədalət  gözləmə,  xeyir 



 

77 


gözləmə.  Xalq  olmaq  gözləmə.  Xalq  ola  bilməyən  də  xalqın  başını 

kəsir. Gərək mənaca xalq olmağı bacarasan. Xalq olmaq nə demək-

dir? Xalq  olmaq  özündən yüksəyə  qalxmaq  deməkdir. Xalqla sənin 

aranda heç bir yadlıq olmur. Xalqın sənə verdiyi yüksək keyfiyyətləri 

dərk eləmək deməkdir. Xalqın sənə verdiyi yüksək keyfiyyətləri dərk 

edib xalqın özünə qaytarmaqdır. Onda ədalətli olursan, onda həqiqət-

çi olursan. Onda xalq olursan, xalqa gərək olursan. Yalnız özünü, öz 

məişətini  düşünürsənsə,  onda  sən  xalq  olmaqdan  ayrılırsan.  Xəlqi-

liyni itirən insan ədaləti itirir, vicdanı itirir, mənəviliyi itirir. Xalqın 

sənə  verdiyi  nədir  –  mənəviyyat,  vicdan.  Sən  ölürsən,  xalqın  sənə 

verdiyi  ölmür,  xalqda  qalır.  Xalq  onu  yeni  soylara  (nəsillərə)  verir, 

davam edir. Sənin çatdığın ədalət, vicdan yeni biçimdə, yeni səpkidə, 

yeni ahəngdə davam edir, yaşayır, var olur. Sənin araçılığınla ötürü-

lür gələcək soylara… 



 

Atanın  “Bir-birini  əvəz  edən  tərəqqilər  İnsanlığa  çatmır”  fikri-

 Soylu  Atalının şərhi: Hər  şey  insanlıqdan  qıraqda  baş  verir.  De-

yirlər ki, yeni texnologiyalar gəlişdi. Ancaq insan acından ölür. İnsan 

bir  tikə  çörək  tapa  bilmir.  İnsan  xəstəliyin  əlində  əsir-yesir  qalıb. 

Yeni  texnologiyanın  gəlişməsi  nə  demək  oldu?  Sənin  yeni  texno-

logiyan, insan olaraq, məni məhv edir, heyvan səviyyəsinə salır. Ona 

görə  də  tərəqqi  insana  çatmır,  çünkü  insanlıqdan  qıraqda  baş  verir. 

Tərəqqini  yaradanlar  öz  içində  insanlaşmır.  Özüylə  üz-üzə  qalmır, 

düşünmür, həqiqətə yetmir. 



 

(“Ailə  Günü”  toplantısının  sonunda  Ulusəs  Atalının  “Sabahlı 

İnamım” kitabı sunuldu – N.A.) 

 

Nurtəkin Atalı: Bizim 37-ci ilimizin başlanğıcında Günev qarda-

şımızın kitabı çıxdı, sonradan Ulusəs bacımızın kitabı çıxdı. Atanın 

belə bir sözü var idi: “Ata Fəlsəfəsi” sözündə inadkar bir niyyət də 

yaşayır – Ata Fəlsəfəsinin Evladlar Fəlsəfəsinə çevrilməsi!”. 

Evladların da kitablarının çıxmağı onu təsdiq edir ki, Evlad Amal 

üstə yaşayır, fikirlərini yayır. Ata fəlsəfəsini davam edir. 

 

Soylu  Atalı: Baxın,  Ata  təsdiq  edir  ki,  Atanın  təfəkkür  xəttində 

onu  davam  edən  insanlar  onun  kölgəsinə  çevrilmir,  onun  işığına 

çevrilir.  Öz  yaradıcılığıyla,  öz  artmasıyla,  ömrüylə.  Biz  Atanın 

kölgəsi, basqısı altında kiçik qalmırıq. Biz istəyirik ki, onun xalqının 



 

78 


içindən çıxan Evladları yüksəlsin, böyüsün, aydınlığa çıxsın, aydın-

laşsın (ziyalılaşsın). 



 

Nurtəkin  Atalı: Soylu  Atalının  bir  neçə  kitabı  çıxıb.  Sonra 

mənim,  Günevin  və  Ulusəsin.  Bizim  heç  birimizin  ağlımıza  da 

gəlməzdi ki, Ocağa gələndə bizim kitabımız çıxsın. Bu da onu təsdiq 

edir  ki,  Ata  bizim  içimizdəki  olanaqları  aşkarlayıb.  Bizim  üçün 

gözlənilməyən, inanılmaz  bir olay Ocaqda yaşadıqca, illər keçdikcə 

gerçəkləşdi.  

Bu da yaşamın bəhrəsidir. Bu kitabda da Ulusəs bacımızın ayrı-

ayrı yazıları ilə ruhu ifadə olunub, fikirləri ifadə olunub. Qutlayırıq. 



 

Soylu  Atalı: Ən  əsası  Atanın  dediklərinə  söykənib,  nələrsə  deyə 

bilərsən,  çağıra  bilərsən,  orda  bir  özəllik  var.  Fərq  ondadır  ki,  bu 

kitabda  Asif  Atanın  Evladlarını  uğurla  izləmə  var.  İzləyir  və  onu 

doğru ifadə eləyir. Bu, Ocaq ortamına gələn, yenilənən bir çalardır. 

Atadan sonra Evladı doğru görmək, dəyərləndirmək ayrı-ayrı hallar-

da,  ayrı-ayrı  fərdlər  tərəfindən  olub.  Ancaq  onun  kitab  səviyyəsinə 

qalxması birincidir. 

 

Nurtəkin Atalı: Bu münasibətə Azərabycan həsrətdir ki, bir insan 

o  biri  insanın  qədir-qiymətini  bilsin,  onu  öysün,  onun  özəlliklərini 

açsın. 

Mən  Ulusəsin  ayrı-ayrı  yazılarını  topladım,  istədim  kitabça  kimi 



hazırlayam,  Soylu  Atalı  dedi  ki,  mən  ondan  kitab  hazırlayacam, 

redaktə elədi, işlədi, beləliklə, kitab ərsəyə gəldi. Önəmlisi odur ki, 

yaşayasan,  yaradasan.  Bir  gün  bu,  toplu  şəkildə  bəhrəsini  verəcək. 

Davamlı olsun. 



 

Ulusəs  Atalı Ataya  səcdə ilə  sözünə  başladı:  Mənim  həmişə  söz 

deməyə həsrətim olub, ancaq axır vaxtlar bu həsrət içimə girib, üzə 

çıxmır.  Kitab  çıxandan  hamı  soruşur  ki,  hansı  duyğuları  keçirirsən. 

Mənim duyğularım elə bil içimə axıb. İçi açıb deyə bilmirəm. Böyük 

duyğular keçirsəm də ifadə eləyə bilmirəm. Kitab çap olandan sonra 

özüm  onu  oxudum.  Mənə  elə  gəldi  ki,  mən  bu  yazıları  heç  vaxt 

düşünməmişəm,  yazmamışam.  Daha  dərindən  düşünəndə  görürəm 

ki, mənə tanışdır. Ancaq mənim özümü yeniləşdirir. Son illərdə bəlli 

olaylarla bağlı durğunluq yaşayıram. Yazıları oxuyanda isə yazdığım 

çağlar,  Ocaqla  bağlı  dilə  gətirdiyim  duyğularımı  paylaşdığım  bir 



 

79 


dövrə  gəlib  çıxıram.  Mənə  müsbət  etki  göstərir.  Nurtəkinə,  başqa 

əziyyət  çəkənlərə  minnətdarlığımı  bildirirəm.  Soylunun  adını  çək-

mək  istəmirəm.  Soylu  bütün  əməllərin  Yükümlüsüdür.  Yükümlü 

sözü onun adına, taleyinə yazılıb. 

Atalığı,  Evladlığı  sübut  eləmək  üçün,  bizim  yaşamımızı, 

varlığımızı sübut eləmək üçün, bu varlığın mahiyyətini açmaq üçün, 

xalqa çatdırmaq üçün, xalqla bir olmaq üçün, insan hansı duyğularla 

yaşayır  ki,  xalq  ola  bilir. Bu  duyğular  yazılarda  öz  əksini  tapır.  Bu 

mənim yaşadığım ömürdür. 

 

“Ailə  Günü”ndə  iştirak  edən  Ocaqçılar  və  qonaqlar  Ulusəs 



Atalını kitabla bağlı qutlayıb ona uğurlar dilədilər. 

 

“Ata Ruhunu Ürəyimizdə aparırıq!” səcdəsilə “Ailə Günü” sona 

yetdi. 

 

İşıq Ayı, 37-ci il. Atakənd. 

(may, 2015. Bakı.) 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

80 


Asif Atanın – İnam Atanın Mütləqə İnam Ocağı 

 

Ata-Ocaq İlsırasının 37- ili 



“Ulufərəh” Ailəsinin II Aylıq Törəninin 

GEDİŞ YAZISI 

 

Yer: İnam Evi; Tarix: 29 Çiçək Ayı, Dözüm Günü



Başlanır: saat 18.30 

 

Oda  Törənin  Ruhuna  uyğun  hazırlanır.  Təşkilatca  sorumlu 



Göylü Atalıdır. 

Tədbir “Ata Ruhuna pənah gətirmişik!” səcdəsiylə başlayır. 



 

Törən qonuları: 

1. Amallaşma, kamilləşmə, xalqlaşma hesabatı; 

2.  Xarakterimdə  hansı  boşluqlar  var,  bu  boşluqlardan  çıxmaq 

üçün hansı addımı atıram? 

 

Qutsal Oxuma: “Təməl” Kitabından bir hissə oxunur. 

  “Ataya  Axşam  Ricası”nı  və  “Dünyadakı  Mütləqlə  Axşam 



Təması”nı – Üstün deyir. 

“Ata Ruhunu ürəyimizdə aparırıq!”, 

“Atamız Var olsun!” səcdəsiylə Gün başa çatır. 

 

Gün’ün Carı: 

“Ulufərəh”im – ulu sevdalı, gələcəkli Ömür yolum! 

Dünya boyda, Yaşam boyda, İnsan boyda Amal dünyam! 

– Sənə bağlıyam, Sənə güvənirəm! 



 

Gediş Yazısını yazdı: Göylü Atalı 

17 Çiçək Ayı, 37-il. Atakənd. 

 

Qəbul olunur. 



                                          Soylu Atalı 

Mütləqə İnam Ocağının Yükümlüsü 

 

   17 Çiçək Ayı, 37-ci il. Saray-Soylu. 

 

81 


Asif Atanın – İnam Atanın 

Mütləqə İnam Ocağı 

 

“Ulufərəh” Ailəsinin 



“Ailə Günü” toplantısında deyilmiş fikirlər 

 

 

 

Ocaq  Günsırası  ilə  29  Çiçək  Ayı,  37-ci  ildə  (aprel,  2015)  İnam 



Evin-də “Ulufərəh” Ailəsinin “Ailə Günü” toplantısı keçirildi. “Ata 

Ruhuna  pənah  gətirmişik!”  səcdəsilə  “Ailə  Günü”  başladı.  “Ulufə-

rəh” Ailəsinin Yükümlüsü Göylü Atalı Ataya səcdə ilə sözünə başla-

dı: “Bu  gün  Ocağın  “Ulufərəh”  Ailəsinin  37-ci  ildə  2-ci  aylıq 

toplantısıdır.  Hamınıza  “xoş  gəlmisiniz”  deyirəm. Birinci  qonumuz 

gələnəksəl  olaraq  Amallaşma,  Kamilləşmə,  Xalqlaşma  hesabatıdır. 

İkinci  “Ailə  Günü”  qonusu  –  “Xarakterimdə  hansı  boşluqlar  var?” 

Bu  yöndə  söz  deməliyik.  Eləcə  də  gələn  qonaqlar  istər  bu  yöndə, 

istər  başqa  yöndə  söz  deyərlər.  Hələlik  özüm  hesabat  vermək  istə-

yirəm. Mənim son ilki Ocaqçılığım biryanlıdır. Amallaşmam hardasa 

dağınıq  gedir.  Düşünəndə  və  davamlı  olaraq  özümə  göz  yetirəndə 

sonuc da ortaya gəlir. 

Xalqlaşma da arada olur. Ancaq davamlı bir gediş yoxdur. 

Əməli  olaraq  Atanın  Bitiqlərini  çap  eləmişəm.  Mərasimdə  də 

ruhani  hədiyyə  kimi  sunuldu.  8  Bitiyi  latın  abesiylə,  3  Bitiyi  türk 

abesiylə  hazırladım.  Sonra  TAQ-ın  tədbirini  işləmişəm.  Ara-sıra 

Nurtəkinlə növbələşərək sayta yazılar qoymuşam. Bəlli hazırlıqlar da 



 

82 


var,  səfir-liklərlə  bağlı  –  Atanın  rus  dilində  bir  kitabını  yazıb  başa 

çatdırdım. Növbəti iki kitabı da yazıram. 

Halımla bağlı bir şey oxumaq istəyirəm. 

Çelişkili,  ikili  yaşam  sürürəm.  Bir  yanım  Amala  bağlıdır,  bir 

yanım yaşamın tələbinə. Mən Amala bağlıyam. Buna heç çağ şübhə 

duymadım. Ancaq xarakterimdəki bir az tələskənlik, bir az lovğalıq, 

bir az şöhrət, bir az tamah, bir az zamanla ayaqlaşmaq həvəsi. Bir az, 

bir az yığılıb əngələ çevrilib. Sorunun gerçək tərəfini aşacam. Aşmaq 

zorundayam. Başqa cür ruhaniyyatçı olmaram. İşin pis cəhəti də odur 

ki,  bu  sorunlar  məni  xaraktersizliyə  itələyir  –  özümü  öz  gözümdən 

salacaq qədər. Hər şeyin fərqindəyəm. Yanlışlar özümə bəllidir, so-

nucu  da.  Qalır  doğru  yol  tapıb  ömrü  qurmaq,  qurulmaq.  Mən  öm-

rümün qədrini bilmirəm. Əslində bütöv baxanda bütün yanlışlarımın 

nədəni xoşbəxt olmaq istəyidir. Sadəcə bu xoşbəxtliyi yanlış yerlər-

də,  yanlış  şeylərdə  arayıram.  Həyatın  eyniyyətindən  bezib  mən  də 

evimə aldığım kiçik bir şeydən “xoşbəxt oluram”, filankəs xanım da. 

Bu  xoşbəxtliyin  ömrü  cəmi  3-5  saat,  3-5  gün  olur.  Sonra  yeni  bir 

həvəs, yeni bir dilək. Görəsən, mənimlə filankəs xanımın fərqi nədir 

onda? Ocaq dünya nemətlərindən imtinaya çağırmır. Ev-eşiyə diqqət 

ayırmaq günah deyil. Həsr olunmaq, sevgini ora yönəltməkdir günah. 

Dolayısıyla Ocağa xəyanətdir. Adama deyərlər, həyatı yaşamaq istə-

yirsən,  həyatını  yaşa.  Niyə  zorlanırsan?  İş  burasındadır,  əminəm  ki, 

mən  yalnız  Amalda  özümü  tapıram.  Bu  gün  dilədiyim  həyata  əlim 

çatsa  da,  Amala  yad  olsam,  heç  bir  şeyin  anlamı  qalmaz.  Dünya 

gözümdən  düşər.  Uşağın  nəyə  əli  çatmırsa,  ona  can  atır.  Uşaqlıq 

edirəm. Uşaqlığın naşılığını saxlayıb sorumluluğunu itirməklə. Özü-

mə  acığım  tutmur.  Qınamıram  da,  qırılıram.  Mənim  əlimdə  olan 

maddi  və  ruhani  olanaq,  çağ  kimdə  olsaydı  nələrə  yetməzdi?!  Mən 

isə  nə  ömrümə,  nə  Ocağa  layiq  ola  bilirəm.  Maddi  gərginliklərin 

yaratdığı  fərəhsizliklə  mənəvi  gərginlikdən  ayrı  qalıram.  Ömrümün 

gərəkliliyini, yüksək mənasını gözardı edirəm. 

Xalqlaşmam  olmayıb.  Yanımda  biri  Batını  yamsılayır,  bununla 

öyünür,  bunu  çağdaşlıq,  qabaqcıllıq  sayır,  susuram.  Çünkü  özümün 

ondan ciddi fərqim yoxdur. Ən yaxşı halda mən düşüncədə məsələni 

həll eləmişəm, o yox. 

Xalqlaşmam  olmayub.  Çünkü  Batılı  qiyafəsində  Doğunu  təbliğ 

edə  bilmirəm.  Mən  vətəni  sevirəm,  xalqıma  inanıram.  Qarşımdakı 

adam  vətəni  sevdiyini  deyir,  xalqa  inanmır.  İnanmadığı  üçün  də 



 

83 


addım  atmır.  Mən inandığım  halda  addım  atmıram.  Deməli,  nədəni 

nə olursa olsun, mən daha çox ikiüzlüyəm bu məsələdə. 

Xalqlaşmam  yoxdur,  çünkü  yörəmi  yalan  sarıb.  Mən  susuram. 

Çünkü  özüm  də  yalan  danışıram.  Yalanımın  aşkarlanacağından  ra-

hatsız  oluram.  Yalanın  varlığı  ruhumu  sarsıtmır,  çünkü  hamı  kimi 

alışmışam. 

Xalqlaşmam  yoxdur,  çünkü  ədalətsizlik  görürəm,  susuram. 

Biganəlik görürəm, susuram. 

Dünən işdə xadimənin halı birdən-birə pisləşdi. Başqa bir yolda-

şım  bu  ərəfədə  çay  içirdi.  Heç  nə  olmamış  kimi  halını,  tövrünü 

pozmadı.  Bu  anda  qızı  ona  yaxınlaşdı.  Qızın  da  7-8  yaşı  var. 

Yaxınlaşıb dedi: Ana, sən necə insansan? Orda insan ölür, sən burda 

çay içirsən. Əslində bu, uşağın həssaslığı və insansızlığa etirazı idi. 

Bu hal, təəssüf ki, hər yerdə var. Bütün toplumun halına yeriyib. 

Mərasimdə Türkel ötəri bir məqama toxundu. İnsanların üzündəki 

fərəhsizlik.  Bunu  əsasən  maddiyyatsızlıqla  bağladı,  ümumiyyətlə, 

toplumun  ruhsuzluğuyla.  Doğrudan  da,  birbaşa  baxanda  görünən 

odur  ki,  heç  kimin  üzü  gülmür.  Hamının  üzü  fərəhsizdir,  yəni 

bədbinlik  var  hər  kəsin  halında.  Hər  kəs  işsizlik  basqısı  altındadır. 

Hər kəs ruzunu necə tapım, hardan tapım. Haramlığa getmək istəmir, 

ancaq  gediş,  həyat  ona  sürükləyir.  Məsələnin  kökü  yenə  də  gəlir 

dirənir  mənəviyyat  məsələsinə.  Yəni  mənəviyyat  yoxdur  ki,  bütün 

bunlar baş verir. Deyirlər, ellə gələn bayramdır. Bu əslində el məsə-

ləsi  də  deyil.  Yəni  fərdi  məsələdir  daha  çox.  Fərdlərdən  başlayır. 

Çıxış yolu da fərdlərdən başlayır… 

Atamız Var olsun! 



Kataloq: wp-content -> uploads -> 2011
2011 -> Fərid Zeynalov stomatoloq, bds, dds şəxsi məlumat
2011 -> Kompüter şəbəkələri və telekommunikasiya vasitələri” fənnindən laboratoriya iŞİ №1 Simsiz şəbəkələrin təşkili, “Wi-Fi” haqqında
2011 -> Curriculum de pregătire în specialitatea
2011 -> Jan Pol Sartr Ürək bulantısı Roman
2011 -> Əziz möminlər, dünya tarixi ilk ən böyük doğum nəzarətini fironların timsalında görüb
2011 -> Gəncə Aqrobiznes Assosiasiyası tərəfindən təqdim edilən təlim modulları
2011 -> Frankfurt məktəbi
2011 -> Azərbaycanda sığorta sisteminin Ümumi Daxili Məhsuldakı (ÜDM) payı 0,4 %, adambaşına düşən sığorta haqqı 18-19 manatdır
2011 -> Cartea de uraniu
2011 -> F. engels. AİLƏNİN, XÜsusi MÜLKİYYƏTİn və DÖVLƏTİn məNŞƏYİ1

Yüklə 3,35 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   31




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azkurs.org 2020
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə